Het wonder van de Homeopathie

Bewustzijnsverheffende krachten

Een groot probleem in onze maatschappij is dat wanneer iemand erin slaagt een leemte op te vullen, zoals een arts die werkt met homeopathie, deze kennis vaak wordt afgeschilderd als onnatuurlijk of bovennatuurlijk. Vervolgens wordt er alles aan gedaan om deze persoon tegen te werken en belachelijk te maken. Men plaatst grote obstakels, zoals in het geval van homeopathie, door te stellen dat er geen harde wetenschappelijke bewijzen zijn die de geldigheid van deze methode ondersteunen.

Zolang de wetenschap zich blijft vastklampen aan enkel harde bewijzen, zal ze verstrikt raken in een oneindig intellectueel spel zonder einde, waardoor de natuurlijke intelligentie van homeopathie nooit begrepen kan worden. Het is merkwaardig dat sommige wetenschappelijke disciplines zelf gebaseerd zijn op hypothesen in plaats van bewezen stellingen, zoals bijvoorbeeld de virologie, die grotendeels op aannames is gebouwd.

Veel van die uitspraken, zoals “Kun je dit bewijzen met een staalharde wetenschappelijke achtergrond?” komen voort uit een behoefte om de status quo te verdedigen. Vaak zijn dit reacties van wetenschappers die niet bereid zijn om buiten hun eigen referentiekader te denken, uit angst voor cognitieve dissonantie. Nieuwe inzichten kunnen immers de grond onder hun voeten doen wankelen.

In werkelijkheid zijn zulke uitspraken vaak een verhulling van onwetendheid of gebrek aan ervaring met het onderwerp. Ze suggereren dat er geen kennis is opgedaan of onderzoek is gedaan, terwijl ze het debat afremmen door te suggereren dat zonder directe bewijzen iets niet geldig kan zijn. Dit soort afweermechanismen staat echt wetenschappelijk onderzoek in de weg.

Veel wetenschappelijke disciplines zijn immers juist gebaseerd op hypothesen die nog niet volledig zijn bewezen, zoals virologie en oncologie. Deze velden werken voortdurend met theorieën, hypothesen en aannames die in de loop van de tijd nooit worden getoetst en bijgesteld, gewoon herhaling zonder bewijs.

Wetenschap zou open moeten staan voor nieuwe inzichten, ook al zijn ze in eerste instantie moeilijk te bewijzen volgens de gangbare normen. Dat is juist de kern van vooruitgang.

Is dit een manier om de allopathische geneeskunde in stand te houden? Hoewel de allopathische geneeskunde zeker haar waarde heeft, staat ze machteloos tegenover veel chronische aandoeningen. Dit besef alleen al is voor mij voldoende om te begrijpen dat er andere wegen moeten zijn naar de ultieme waarheid, zodat we de verantwoordelijkheid voor onze gezondheid in eigen hand kunnen nemen en gezondheid, geluk en welzijn kunnen bevorderen.

Homeopathie is ook zo’n weg naar waarheid. Er zijn talloze voorbeelden van mensen die dankzij homeopathie zijn genezen, zelfs nadat ze door de reguliere geneeskunde waren opgegeven.

We moeten ons collectief bewust worden van de vervuiling van ons bewustzijn door beperkende gedachten die eisen dat alles met harde wetenschappelijke bewijzen onderbouwd moet worden. Dit beperkt ons vermogen om de natuurlijke intelligentie te volgen en te begrijpen. Dat is precies wat er nu gebeurt. Een bewustzijn dat bezig is zich te verruimen, wordt een doelwit voor de krachten die onzuiverheden veroorzaken. Homeopathie helpt het zelfgenezend vermogen van de mens te versterken en het bewustzijn te verruimen.

Het zelfgenezend vermogen en de verruiming van het bewustzijn zijn nauw verbonden met de lichaam-geestconnectie, waarin een ongrijpbare intelligentie werkzaam is die de volledige algemene gezondheid en hormoonhuishouding coördineert.

Dit proces kan niet worden vastgelegd door middel van “meten is weten” of worden weergegeven met harde bewijzen in een materiële vorm. De intelligentie van het DNA en het zelfbewustzijn van elke lichaamscel gaan verder dan het fysieke en zijn niet tastbaar. Toch kan iedereen deze intelligentie ervaren door intuïtief innerlijk te voelen, wat de tegenhanger is van rationeel, objectief denken.

Beide polen hebben een grote waarde in ons vermogen tot bewustzijnsverruiming. De ware meerwaarde in het leven ligt in het verenigen van deze tegenstellingen, want anders zal elke vooruitgang in de menselijke ontwikkeling worden belemmerd. Het negeren van het subjectieve leidt tot een eindeloze intellectuele impasse, precies wat er nu gebeurt, waardoor we de kankerpandemie in onze maatschappij niet onder controle krijgen.

Er is echter een element dat snel de trillingen van deze ongrijpbare intelligentie kan opnemen, namelijk de watermolecuul. Laten we deze krachten van bewustzijnsverruiming samen inzetten om zowel individueel als collectief verder te evolueren.

Een oplossing die zo sterk verdund is dat er minder dan een molecule van de werkzame substantie aanwezig is

Minder dan één molecule betekent dat er in de oplossing geen enkele werkzame substantie meer aanwezig is. Hoe kan een afwezige substantie dezelfde werking en hetzelfde resultaat hebben als een aanwezige substantie?

Toch zien we dat een sterk verdunde oplossing vaak hetzelfde effect heeft als een hogere concentratie. Wat is de ongrijpbare kracht hierachter die niet fysiek aanwezig is, maar toch een positief resultaat oplevert? Een intelligentie die ons bevattingsvermogen te boven gaat? Een intelligentie die ongelooflijke resultaten bewerkstelligt zonder een concrete, tastbare basis te hebben?

De wetenschappelijk georiënteerde geest, die geconditioneerd is door het Newtoniaanse denkmodel binnen de fysica, vindt het idee van een oplossing die zo sterk verdund is dat zelfs de aanwezigheid van één enkele molecule van de werkzame stof ontbreekt, ronduit belachelijk.

De overtuiging dat dit onlogisch, ongelooflijk en onmogelijk is, vormt de basis voor de afwijzing van homeopathie door onze objectieve wetenschappelijke instituten, die deze vorm van geneeskunde als boerenbedrog proberen te ontmaskeren. Met andere woorden, het komt neer op het zeggen: “we hebben geen bewijzen dat de genezingen door homeopathie wetenschappelijke geldigheid hebben.”

Dit is opnieuw een gemiste kans om een leemte in onze kennis op te vullen.

Verandering in de geesteshouding door het ‘onmogelijke’ te interpreteren

Net zoals werkzame stoffen energetisch actief blijven in oplossingen die verdund zijn tot minder dan één molecuul, geldt dit ook voor ziekmakende factoren. Denk bijvoorbeeld aan een allergie voor een bepaalde stof. Om dit te testen, worden witte bloedcellen van een patiënt in een reageerbuisje geplaatst, samen met de verdachte stof. Reageren de cellen op deze stof, dan is de testuitslag positief. Met behulp van kleurstoffen wordt bepaald of er een reactie is opgetreden, omdat de witte bloedcellen die reageren niet gekleurd kunnen worden. Door de verkleurde cellen te tellen, wordt de uitslag vastgesteld.

Verder onderzoek naar deze verdunningen, waarbij de oplossing steeds verder verdund werd om te zien bij welke concentratie de allergische reactie nog zou optreden, leverde onverwachte resultaten op. Zelfs bij een verdunning van 120 keer tienvoudig, bleef de allergische reactie optreden. Op dat punt is de oplossing zo sterk verdund dat er geen molecuul van de oorspronkelijke stof meer aanwezig kan zijn. Toch blijft de oplossing een allergische reactie veroorzaken, ondanks de afwezigheid van de stof.

Dit roept de vraag op welke onzichtbare kracht hier aan het werk is, die nog steeds een effect heeft zonder de aanwezigheid van de oorspronkelijke substantie.

Vooral in Frankrijk zijn deze bevindingen herhaaldelijk bevestigd in laboratoria. Het merendeel van de onderzoekers neigt naar een mogelijke verklaring voor dit ogenschijnlijk onmogelijke effect, zelfs na een verdunning van 120 keer tienvoudig. De oplossing wordt bij elke verdunning 10 seconden krachtig geschud. Wanneer dit schudden achterwege blijft, treedt het effect niet op. Dit versterkt het vermoeden dat het geheim schuilt in het schudden van de oplossing. Blijkbaar zorgt het schudden ervoor dat het potentiële effect van de substantie wordt overgedragen aan de watermoleculen.

Het lijkt alsof watermoleculen in staat zijn de eigenschappen van de substantie te ‘onthouden’. De vraag rijst of watermoleculen wellicht beschikken over een soort ‘geheugenmatrix’ met een eigen elektromagnetisch veld, waarin de chemische eigenschappen van de substantie worden vastgelegd. Deze hypothese biedt een fascinerend inzicht in de mogelijke werking van sterk verdunde oplossingen, maar roept ook nieuwe vragen op over de aard van deze mysterieuze overdracht van eigenschappen.

Hetzelfde fenomeen, een ‘storm in een reageerbuis gevuld met water’, is door onderzoekers in andere projecten eveneens waargenomen. Een interessant voorbeeld hiervan komt uit een studie aan de Universiteit van Pittsburgh, waar werd ontdekt dat een dosis van een bepaald medicijn invloed bleef uitoefenen op het lichaam, zelfs lang nadat alle resten van deze medicatie normaal gesproken zouden zijn uitgescheiden. Deze bevinding moet ons serieus laten nadenken over de mogelijke gevaren van medicatie. Farmaceutische producten zijn inmiddels verantwoordelijk voor de derde doodsoorzaak in onze maatschappij, een fenomeen dat bekendstaat als iatrogene aandoeningen.

Er zijn ook andere substanties getest waarbij bleek dat ze hun werkzaamheid behielden, zelfs als ze zo sterk verdund waren dat er geen spoor van de oorspronkelijke stof meer in de oplossing aanwezig kon zijn. Dit roept vragen op over hoe zulke verdunde oplossingen toch een biologisch effect kunnen hebben en of er meer is dat we nog moeten begrijpen over de invloed van medicijnen en andere stoffen op ons lichaam.

Homeopathische artsen gebruiken al eeuwenlang oplossingen die zo sterk verdund zijn dat ze vaak slechts enkele moleculen van de werkzame stof bevatten, of zelfs helemaal geen moleculen meer. Volgens de gangbare medische maatstaven zouden deze oplossingen geen meetbaar effect kunnen hebben. Toch blijkt dat deze homeopathische middelen, die uiterst kleine hoeveelheden natuurlijke substanties bevatten die dezelfde symptomen oproepen als de aandoening zelf, effectief zijn in het activeren van het zelfgenezend vermogen van de patiënt.

De homeopathische arts schudt elke oplossing gedurende minstens tien seconden, een proces dat ‘succussie’ wordt genoemd. Dit schudden is essentieel omdat homeopaten geloven dat wat een ziekte veroorzaakt, deze ook kan genezen, en dat water een krachtig medicijn wordt wanneer het na elke verdunningsstap krachtig wordt geschud. Hippocrates sprak al over de genezende kracht van water, en ook in de ayurveda en de Chinese geneeskunde wordt gewerkt met verdunningen, totdat de giftigheid van bepaalde stoffen volledig is verdwenen en alleen de genezende energetische trilling overblijft, voorbij het fysieke niveau.

Ayurveda, homeopathie en de Chinese geneeskunde hebben uitstekende remedies voor vrijwel elke soort aandoening. Ze beïnvloeden het zelfgenezend vermogen van het lichaam op een andere manier dan allopathische medicijnen, die vaak de natuurlijke processen van het lichaam onderdrukken. In plaats daarvan gebruiken deze traditionele systemen reinigingsmethoden en versterken ze de algemene gezondheid en het detoxificatiesysteem (recyclingsysteem) van het lichaam, zodat het beter in staat is om toxines en afvalstoffen af te voeren en overgroei van microben te bestrijden.

Ayurveda hanteert het principe dat ‘het gelijke het gelijke geneest’ zelfs op een nog uitgebreidere schaal, door ervan uit te gaan dat elk deel van het lichaam een tegenhanger heeft in planten, mineralen en zelfs in kleuren en geluiden, die allemaal in behandelingen kunnen worden gebruikt.

Het krachtig schudden stelt de werkzame substantie in staat om haar ‘afdruk’ achter te laten in de watermoleculen, waardoor er een submoleculaire herstructurering in het water plaatsvindt. Deze afdruk zorgt ervoor dat dezelfde reactie optreedt als wanneer de werkzame substantie zelf nog in het water aanwezig zou zijn. Dit is een voorbeeld van nieuw inzicht dat rekening houdt met de wereld van energieën waarin materie wordt gecreëerd. Het vertegenwoordigt in de meest letterlijke zin een kwantumsprong, die grote impact kan hebben op de gezondheidszorg.

Idealiter zouden we ons bewustzijn verder moeten verruimen naar een transcendentaal monisme, het domein van de kwantumfysica, dat stelt dat materie voortkomt uit de universele geest. Watermoleculen hebben de unieke eigenschap om de trillingen van het golfaspect van energie het snelst op te nemen. Dit inzicht kan ons helpen de rol van energie en bewustzijn in gezondheid beter te begrijpen en toe te passen.

De boodschap van water, Masaru Emoto

Masaru Emoto was een Japanse onderzoeker die vooral bekend werd door zijn controversiële onderzoek naar het vermeende geheugeneffect van water en de energetische eigenschappen ervan. Volgens de traditionele filosofie is water een van de vijf elementen: aarde, water, vuur, lucht en ether. Emoto was bijzonder geïnteresseerd in de moleculaire structuur van water en hoe deze beïnvloed kon worden door menselijke intenties en emoties. Hij stelde dat water de meest ontvankelijke van de vijf elementen is en vroeg zich af of het kon reageren op zowel natuurlijke als bovennatuurlijke gebeurtenissen.

Hij voerde verschillende experimenten uit waarbij hij water blootstelde aan mentale stimuli en het vervolgens onder een microscoop fotografeerde. Van elk watermonster werd 0,5 cc op vijftig petrischaaltjes gegoten. Deze petrischaaltjes werden drie uur lang bevroren bij een temperatuur van -25°C. Vervolgens werden de bevroren monsters in een koelkast van -5°C geplaatst, bij een microscoop met een camera, om foto’s te maken van elk van de vijftig bevroren waterdruppels.

Eerst werd water gefotografeerd zonder dat het was blootgesteld aan emotionele prikkels. Daarna herhaalden ze het experiment met water dat wel blootgesteld was aan emotionele informatie. Er werden voor- en na-foto’s gemaakt en deze werden vergeleken om de verschillen te observeren.

Bij de watermonsters die blootgesteld waren aan negatieve emotionele prikkels, bleken de ijskristallen chaotisch, asymmetrisch en onvolmaakt te zijn, alsof ze beschadigd waren. Toen we daarentegen emoties als liefde en dankbaarheid projecteerden, vormden zich prachtige, symmetrische kristallen. Op zulke momenten lijkt het water vredig te zijn. Deze vredige energie bleek het water zelfs te beschermen tegen de schadelijke invloeden van computers, televisies, magnetrons en mobiele telefoons.

Liefde vertegenwoordigt de actieve energie en dankbaarheid de passieve energie, vergelijkbaar met yin en yang. Samen kunnen ze de wereld transformeren tot een paradijs. Masaru Emoto benadrukte dat liefde en dankbaarheid in een verhouding van twee delen dankbaarheid en één deel liefde, net als de chemische samenstelling van water (H2O), een krachtige harmonie kunnen creëren.

De wereld is verbonden door liefde en dankbaarheid, en water draagt deze boodschap uit. Homeopathie kan gezien worden als een vorm van watergeneeskunde. Masaru Emoto voerde een experiment uit waarbij hij water van de Fujiwara-dam gebruikte. Een deel van dit water werd gereinigd door Zen-boeddhistische monniken via meditatie van liefde en dankbaarheid, terwijl een ander deel onaangeroerd bleef. Het gereinigde water vormde prachtige kristallen, terwijl het onaangeroerde water dat niet deed.

In latere experimenten plakte Emoto woorden op flessen gedestilleerd water en liet ze een nacht staan. Gedestilleerd water vertoont normaal gesproken slechts eenvoudige, hexagonale kristallen zonder enige bijzonderheid. Echter, het water uit de flessen met positieve woorden, zoals ‘chi van liefde’ en ‘dank je’, vormde prachtige, complexe kristallen. Emoto benadrukte dat intentie en gedachten de drijvende krachten zijn achter deze verschijnselen.

Volgens Emoto heeft elk woord een unieke vibratie die de structuur van watermoleculen beïnvloedt. Hoe deze invloed precies werkt, blijft een mysterie, misschien wel alleen bekend bij de watermoleculen zelf.

Wij bestaan voor 90% uit water

Het wordt pas echt interessant als we bedenken dat ons lichaam voor ongeveer 70% uit water bestaat. Dit doet ons afvragen: als gedachten zo’n effect op water kunnen hebben, wat voor invloed kunnen ze dan op ons hebben? Stel je voor dat je tegen water zegt: “you make me sick, i wil kill you!” Gedachten hebben een krachtige invloed op ons lichaam en kunnen de structuur van de watermoleculen in ons lichaam zowel positief als negatief beïnvloeden. Ze kunnen veroudering of verjonging bevorderen, ziekten veroorzaken of gezondheid creëren, en gevoelens van ongelukkig zijn of geluk teweegbrengen.

Emoties zijn een geschenk voor de mens. Ze zijn de bewegingen van energie die worden veroorzaakt door onze gevoelens, welke voortkomen uit onze gedachten. De bevindingen van Dr. Masaru Emoto suggereren dat emoties inderdaad invloed hebben op de structuur van water, waardoor er een submoleculaire herstructurering plaatsvindt. Hoewel zijn werk controversieel is, nodigt het ons uit om na te denken over de krachtige relatie tussen onze gedachten, emoties en fysieke gezondheid.

Het is echt belangrijk om je goed te voelen, want dat positieve gevoel stuurt een signaal naar het universum dat dezelfde energie terugstuurt. Hoe vaker je erin slaagt om je goed te voelen, hoe vrediger de watermoleculen in je lichaam worden. Dit draagt bij aan een betere gezondheid en een jeugdig uiterlijk, en trekt bovendien meer positieve ervaringen aan die je leven naar een hoger plan kunnen tillen. Watermoleculen lijken een verborgen schakel te zijn die geestelijke informatie overbrengen naar de lichaamsweefsels.

We weten dat negatieve emoties invloed hebben op onze hormonen, waardoor ze zelfs schadelijk kunnen worden. Watermoleculen absorberen de energetische essentie van deze hormonen. Het is onmogelijk om je slecht te voelen en tegelijkertijd goede gedachten te hebben, want je lichaam weerspiegelt altijd de emotionele toestand van je geest. Jouw lichaam volgt exact de bevelen van je geest, en gevoelens zijn een directe vertaling van je gedachten.

Watermoleculen zijn in staat om het trillingspatroon van je gedachten en gevoelens op te nemen. Water is bijzonder, zoals blijkt uit het idee dat het een vorm van geheugen heeft. Het lijkt daarom aannemelijk dat watermoleculen ook de energetische trillingen van bepaalde substanties kunnen absorberen, vooral wanneer deze trillingen worden versterkt door de intentie van de homeopathisch arts en de intelligentie die vervat is in de gebruikte substantie. Intelligentie kan ook worden gezien als een trilling, en een watermolecuul kan deze opnemen en opslaan. Vandaar dat homeopathie mogelijk werkt. Is dat geen interessante suggestie voor de wetenschap om dit terrein verder te onderzoeken?

Hoewel het moeilijk te meten is, begrijpen we de subtiele connectie tussen intenties, gedachten, gevoelens en emoties op watermoleculen, evenals de invloed van de intelligentie van substanties op watermoleculen. Het is een fascinerend idee dat water als drager kan fungeren voor deze subtiele informatie, maar het valt buiten de traditionele wetenschappelijke methoden om deze verbanden direct te bewijzen. Begrijp je wat ik bedoel?

Het is merkwaardig dat de reguliere geneeskunde nog steeds beweert dat het effect van homeopathie louter op het placebo-effect berust, dus afhankelijk is van het geloof van de patiënt die overtuigd is dat het middel zal werken. Dit wordt door rechtlijnige wetenschappers nog eens benadrukt, vooral omdat homeopathische verdunningen — de zogenaamde potenties — blijven doorwerken, zelfs wanneer de verdunning zo ver is doorgevoerd dat er geen enkel molecuul van de oorspronkelijke substantie meer aanwezig is. Deze situatie roept vragen op over hoe dergelijke middelen nog steeds een effect kunnen hebben, wat door de reguliere wetenschap niet eenvoudig kan worden verklaard.

Masaru Emoto wilde wetenschappelijk bewijs vinden voor het vermogen van water om informatie op te slaan en te herinneren, maar hij overleed in 2014 op 71-jarige leeftijd. Water is een stof met nog veel onbegrepen eigenschappen, die mogelijk wetenschappelijk niet gemakkelijk te bewijzen zijn. Dit terrein zou wel eens het domein van de kwantumfysica kunnen zijn, waar onstoffelijke verschijnselen zich afspelen. We kunnen deze verschijnselen niet blijven ontkennen. Water is niet zomaar een vloeistof, het is een bijzonder vloeibaar kristal, en kristallen zijn mysterieuze structuren die in staat zijn om herinneringen vast te houden.

In het geval van homeopathie wordt de geneeskrachtige werking van een stof overgebracht op het oplosmiddel, meestal water. De substantie of het middel zelf wordt getransformeerd tot pure informatie, die door het water wordt doorgegeven, zelfs voorbij het zogenaamde getal van Avogadro. Dit betekent dat er in de oplossing geen enkel molecuul van de oorspronkelijke stof meer aanwezig is. Ondanks dit feit blijkt homeopathie nog steeds effectief te zijn, wat suggereert dat de genezende eigenschappen verder reiken dan de materiële aanwezigheid van de stof. Homeopathie kan daarom een waardevolle bijdrage leveren aan de gezondheid van de mensheid.

De echte toekomstige doorbraak: Psychotronica

We moeten beseffen dat er een samenhang bestaat tussen materie en energie, en dat energie op zijn beurt een verband heeft met bewustzijn. Dit inzicht is nieuw en vormt geen probleem voor degenen die zich richten op een holistische benadering in de gezondheidszorg. Echter, voor aanhangers van traditionele paradigma’s in de fysica en de medische wetenschap is de relatie tussen energie en bewustzijn moeilijk te accepteren. De grootste uitdaging voor deze verouderde denkwijzen is de implicatie dat wetenschappers zichzelf niet langer als objectieve waarnemers kunnen beschouwen. Hun bewustzijn beïnvloedt namelijk de uitkomst van experimenten en het verloop van processen, of ze dat nu willen of niet, en ongeacht of ze bewust proberen die invloed uit te oefenen.

Bewustzijn heeft een energiecomponent, hoewel we nog niet precies weten wat deze energie is. Wat we wel weten, is dat het bewustzijn al lange tijd bewust is van zichzelf. Nu wordt steeds duidelijker dat de oorsprong van bewustzijn niet alleen in de hersenen te vinden is, maar dat individueel bewustzijn opereert binnen het grotere energieveld van het universum. Dit betekent dat jouw persoonlijke bewustzijn onderdeel is van een veel groter bewustzijn, dat op zijn beurt weer deel uitmaakt van een nog groter, universeel bewustzijn. Alles wat we kennen en ervaren, is ontstaan vanuit een gedachte, waarna we er een voorstelling van maken.

Het lijkt erop dat we ons iets herinneren door met ons bewustzijn, als het ware, te grasduinen in de akasha-kronieken, het universele archief van de allesomvattende intelligentie van de kosmos. Net zoals een architect eerst een gebouw voor zijn geestesoog ziet en pas daarna begint met het maken van schetsen. Vervolgens werkt hij de sterkteberekeningen, materialen, bouwtekeningen en fundamenten uit op het plan, om uiteindelijk over te gaan tot de daadwerkelijke bouw.

Op dezelfde manier ontstaat een kunstwerk, meubelstuk of uitvinding eerst in de verbeelding van de ontwerper, waarna een blauwdruk wordt gemaakt die het fabriceren mogelijk maakt. Bij het ontwerpen van een kledingstuk bijvoorbeeld, ontstaat de creatie eerst in het bewustzijn, waarna er een patroon wordt gemaakt om het kledingstuk daadwerkelijk te vervaardigen.

Waarom zou homeopathie, met oplossingen waarin slechts enkele moleculen van de oorspronkelijke substantie aanwezig zijn, niet in staat zijn gezondheid te bevorderen en zieke mensen te helpen zichzelf te genezen? Deze substanties zijn doordrongen van de allesomvattende intelligentie van de kosmos en dragen een golfaspect in zich: de trilling van het bewustzijn. Het bewustzijn schept het zaad van de schepping, dat bestaat uit energie en alles omvat wat nodig is voor gezondheid, welzijn en geluk.

Psychotronica is een wetenschappelijke tak die de wisselwerking tussen mensen en hun innerlijke en uiterlijke omgeving onderzoekt, samen met de energetische processen die daarbij betrokken zijn. Het richt zich op de energetische werking van hersenweefsel en hoe deze invloed uitoefenen op alle lichaamsweefsels, weefsels van andere organismen en zelfs op anorganische materie. Dit valt ook binnen het domein van de kwantumfysica.

Psychotronica erkent de samenhang tussen materie, bewustzijn en energie, wat leidt tot een nieuwe interpretatie van het menselijk lichaam, alle levensprocessen en materie in het algemeen. Deze visie sluit aan bij het oude inzicht van prehistorische sjamanen, die al wisten dat alles met elkaar verbonden is en alles uit energie bestaat.

Zo is de natuur: die denkt noch handelt rechtlijnig.

Dr. Hauschka uit Duitsland loste zouten van zware metalen, die bekend staan om hun giftigheid, op in water. Hij begon met een verdunning van 1 op 10 en herhaalde dit proces steeds opnieuw, waardoor hij verdunningen creëerde zoals 1 op 100, 1 op 1.000, enzovoort. Elke decimale verdunning kreeg de aanduiding ‘D’ gevolgd door het verdunningsgetal. Hij ging door met het verdunnen tot potentie D60, waarbij hij merkte dat de werkzaamheid toenam door krachtig te schudden na elke verdunningsstap, een proces dat bekendstaat als succussie.

Hij maakte 60 flesjes aan met verschillende potenties, variërend van D1 tot en met D60, voor zouten zoals loodnitraat, goudchloride, kaliumcyanide en het uiterst giftige kwikzilverchloride. Het interessante is dat vanaf de potentie D24 geen enkel molecuul van de oorspronkelijke stof meer aanwezig is in de oplossing. Dit roept de vraag op hoe deze sterk verdunde oplossingen nog steeds een effect kunnen hebben, iets wat door de reguliere wetenschap niet eenvoudig te verklaren is.

Dr. Hauschka nam vervolgens zaden van gladiolen en liet ze kiemen in de zestig verschillende potenties. Nadat de zaden waren gekiemd in deze oplossingen, werden ze uitgeplant om verder te groeien, knollen te vormen en uiteindelijk tot bloei te komen. Een rechtlijnige wetenschapper zou verwachten dat de lage potenties, die nog een spoor van de giftige zware metalen bevatten, de groei zouden remmen. Omgekeerd zou men aannemen dat de hogere potenties, waarin geen moleculen van de oorspronkelijke stof meer aanwezig zijn, de normale ontwikkeling van de kiemen zouden ondersteunen en gezonde, bloeiende gladiolen zouden opleveren.

Maar niets was minder waar. Het resultaat weerlegde het minachtende oordeel van de conventionele wetenschappers volledig. Tot aan de zestigste potentie, waar er geen enkel molecuul van het oorspronkelijke zware metaalzout meer aanwezig was, traden er op regelmatige intervallen groei- en bloeiremmingen op, afgewisseld met periodes van versnelde groei en bloei. De enige uitzondering was loodnitraat, waarbij de gladiolen tot aan de dertigste potentie niet tot bloei kwamen. Het onderzoek toonde een golvende groeicurve, die haaks staat op het rechtlijnige denken van traditionele wetenschappers.

Er werden soortgelijke experimenten uitgevoerd op muizen, waarbij ze tot aan potentie D23 oorzweertjes ontwikkelden door toediening van kopersulfaat. Het is duidelijk dat deze muizen niet geloofden dat ze zwerende oren zouden krijgen van kopersulfaat. Bij dubbelblinde proeven, waarbij artsen niet wisten welk middel ze hun patiënten toedienden en de patiënten niet wisten wat ze ontvingen, bleek dat homeopathische middelen duidelijk beter werkten dan het neutrale water.

De informatieoverdracht stopt niet bij D60; de golvende curve zette zich voort tot zelfs D10.000. De kracht van deze informatie is ongelooflijk, aangezien er op zulke hoge potenties nog steeds een effect waarneembaar is. Dit toont duidelijk aan dat het niet alleen het geloof van de patiënt is dat hem of haar geneest. Het feit dat deze effecten ook zichtbaar zijn bij planten en dieren bewijst dat we niet te maken hebben met een placebo-effect, zoals tegenstanders vaak beweren.

Laat deze critici maar praten, met oogkleppen op, zodat ze alleen het puntje van hun neus kunnen zien. Deze onderzoeken bieden een kans om de leemtes in onze kennis op te vullen met inzichten over natuurlijke intelligentie en de subtiele krachten die daarin werkzaam zijn.

Dr. Rudolf Hauschka was een pionier op het gebied van natuurlijke geneeskunde en antroposofische benaderingen. Hij ontwikkelde in 1929 een unieke methode om medicinale plantenextracten op waterbasis te verkrijgen zonder gebruik van alcohol als conserveermiddel. Dit proces, dat rekening hield met de ritmes van de natuur, werd later geïntroduceerd in 1935 en is nu een erkende methode in de Duitse Homeopathische Farmacopee. Zijn werk maakte het mogelijk om effectieve natuurlijke preparaten te ontwikkelen, die nog steeds worden gebruikt in Dr. Hauschka-producten.

Daarnaast was Hauschka sterk beïnvloed door Rudolf Steiner, de grondlegger van de antroposofie. Steiner’s idee dat “ritme het leven draagt” inspireerde Hauschka om methoden te ontwikkelen die rekening houden met de polariteiten in de natuur, zoals rust en beweging, warmte en kou, en dag en nacht. Dit leidde tot een holistische benadering van geneesmiddelen, waarbij niet alleen de chemische samenstelling, maar ook energetische en ritmische aspecten van belang zijn.

Zijn experimenten met homeopathische verdunningen van zware metalen, zoals loodnitraat en goudchloride, toonden aan dat zelfs bij extreme verdunningen zoals D60, nog steeds effecten waargenomen konden worden. Deze bevindingen ondersteunden zijn overtuiging dat de werking van homeopathie verder gaat dan alleen de fysieke aanwezigheid van moleculen en dat ritme en energie een cruciale rol spelen in de overdracht van geneeskrachtige eigenschappen.

Hauschka’s benadering van geneeskunde en zijn methoden voor het vervaardigen van medicinale plantenextracten hebben een blijvende impact gehad op de ontwikkeling van zowel natuurlijke medicijnen als huidverzorgingsproducten​(

Dr. Hauschka

Dr Hauschka Singapore