De dood in transvetten

Bepaalde vetten zoals transvetzuren of gewoon transvetten zijn vetten die geoxideerd zijn door industriële bewerking of verhitting. Deze transvetten hechten zich aan de membranen in de lichaamsweefsels. Deze weefsels krijgen het vervolgens moeilijk om voldoende voedingsstoffen, water en zuurstof te ontvangen. Bovendien zijn deze weefsels niet goed meer in staat om hun eigen stofwisselingsafval af te voeren.

Hierdoor kan de toxiciteit en verzuring toenemen met irritatie van het weefsel. Aangedaan weefsel moet hersteld worden en dat trekt microben aan. Microben zijn altijd correlatie van elke aandoening, niet causaal. Causaal ligt een biologische shock of trauma waardoor de spijsvertering en het metabolisme niet goed kan werken = intoxicatie neemt toe.

Vooral dunne olie, mayonaise, salade dressings en margarine dat uit de voedingsindustrie komt, zijn ontdaan van begeleidende mantelstoffen zoals vitamine E. De meervoudige onverzadigde vetzuren in deze producten kunnen niet goed meer verteren en veroorzaken verstoppingen in het basaalmembraan en andere membranen.

Transvetten verergeren vele aandoeningen en verstoren het genezingsproces. Transvetten stapelen zich ook op in de huid en samen met schokken van aanval, bezoedeling of aantasting integriteit veroorzaakt dit huidkanker. Het is niet de zon die huidkanker veroorzaakt, dat is nog nooit gebeurd.

Vele dierlijke eiwitten en oliën bevatten transvetten omdat ze aan hoge verhitting blootgesteld zijn, denk maar aan frituren zoals gefrituurde kip of vissticks. Producten met hoge concentraties dierlijke eiwitten en geraffineerde (geoxideerde) vetten gaan hierdoor de zuurstofopname in de weefsels verhinderen.

Geraffineerde oliën en margarine zijn tot 50 maal giftiger dan geraffineerde suiker. Onze aandacht op geraffineerde suiker is zo groot dat we de andere echte sluipmoordenaars van onze gezondheid niet eens zien.

Geraffineerde suiker is zeker ongezond, maar het is niet te vergelijken met de schadelijke effecten van industrieel bewerkte oliën en vetten zoals margarine en transvetten.

Omegavetzuren die van nature aanwezig zijn in plantaardige oliën hebben een functie om zuurstof te binden waardoor het lichaam dit kan transporteren tot in de weefsels. Rode bloedcellen hebben veel basis omegavetzuren nodig, maar ook de celmembranen. Membranen bevatten zeer veel basis omega 6 of linolzuur. Alfa linoleenzuur of basis omega 3 zorgt voor de elasticiteit en opbouw van de membranen.

Cholesterol transporteert omegavetzuren (en zuurstof) naar de weefsels. Geraffineerde en bewerkte oliën zijn ranzig en dat trekt veel zuurstofvrije radicalen (natuurlijke opruimers) aan. Teveel vrije radicalen kunnen membranen beschadigen tijdens het opkuiswerk.

Daarom dat de natuur vitamine E of verzadigd vet aan Oliën en omegavetzuren voorzien heeft om deze vetstoffen te beschermen tegen oxidatie en het voorkomen dat er teveel vrije radicalen ontstaan. Het gaat altijd om evenwicht tussen vrije radicalen en antioxidanten.

Allebei zijn ze belangrijk voor het goed functioneren van het detoxsysteem in het lichaam. Maar vitamine E en andere voedzame mantelstoffen worden verwijderd door industriële bewerking en verhitting. Deze geraffineerde oliën zijn daarom zeer moeilijk te verteren omdat ze ontdaan zijn van hun natuurlijke massa. Dat is oorzaak dat er teveel vrije radicalen ontstaan.

Een zuurstofvrije radicaal ontstaat wanneer een zuurstofmolecuul een elektron kwijtraakt. Daardoor worden ze uiterst reactief. Als je deze agressieve vetten en oliën eet, leidt dit ertoe dat ze zich gaan vasthechten op de membranen, te vergelijken met een olievlek dat op zee de vogels overspoelt en verstikt.

Zuurstofvrije radicalen kunnen zich in geraffineerde, meervoudige onverzadigde oliën en vetten binden, als ze voor consumptie blootgesteld worden aan lucht, zonlicht en verhitting.

Vrije radicalen, de natuurlijke schoonmakers van het lichaam, ontstaan in grote hoeveelheden als het lichaam wanhopig probeert de celmembranen weer proper te krijgen van deze agressieve transvetten. Bij dit schoonmaakproces kunnen lichaamsweefsels eveneens beschadigd worden.

Maar dat is niet de schuld van de vrije radicalen. Dus als je een hamburger eet met friet zal je lichaam overspoeld worden met vrije radicalen. Maar besef, de schuld geven aan de vrije radicalen is hetzelfde als de kogel de schuld geven van de wonden die het slachtoffer heeft opgelopen, terwijl degene die de trekker overhaalt verantwoordelijk is.

Verzadigde vetten zijn verzadigd en komen voor zoals in boter, kokosolie en ook in de dierlijke varianten zoals varkensvet of ossewit. Dierlijke verzadigde vetten verteren iets moeilijker omdat het zeer lange vetzuurketens zijn. Plantaardige verzadigde vetten bevatten grote hoeveelheden antioxidanten die ze beter beschermen tegen de oxidatie door vrije radicalen.

Tijdens het fabricageproces wordt dit allemaal vernietigd. Het lichaam herkent deze vetten niet en gaat het als vergif gaan behandelen. Daarom dat industrieel bewerkte oliën en vetten veel giftiger zijn dan geraffineerde suiker. Weefsels kunnen niet optimaal functioneren door deze slechte vetstoffen. Er ontstaan vele belemmeringen in de hormoonhuishouding en metabole processen.

Je vindt deze giftige transvetten terug in ontbijtgranen, sauzen, diepvriesgroenten, diepvriesmaaltijden, bakmix, crackers, donuts, cake, koekjes, enfin, alles wat uit de voedingsindustrie komt: niet vers, bewerkt, geraffineerd en geconserveerd. Deze voedingswaren belemmeren het vermogen van het lichaam (mitochondriën) om zuurstof te gebruiken die nodig is om voedingstoffen te verbranden tot koolstofdioxide, energie en water.

Transvetten maken het bloed dikker, co-oorzaak van hogere bloeddruk, bloedplaatjes worden kleveriger. Geraffineerde oliën en geharde vetten met hun verstoppend effect op de celmembranen zijn oorzaak dat cellen problemen ondervinden om suiker en insuline uit het bloed op te nemen.

Eén van de geheime oorzaken die diabetes en hart- en vaatziekten enorm verergeren waar niemand over spreekt. Verzadigd vet houdt de bloedvaten schoon en stimuleert het metabolisme.