Baarmoederhalskanker of cervixcarcinoom

De baarmoederhals is het onderste, smalle deel van de baarmoeder en het baarmoederlichaam gaat over in de baarmoederhals. Deze verbindt de baarmoeder met de vagina. De baarmoeder heeft de vorm van een omgekeerde peer.

De ingang van de baarmoederhals heet de baarmoedermond en is omgeven door een sluitspier. De baarmoedermond bevindt zich in het bovenste uiteinde van de vagina, waar sperma en menstruatievloeistof doorheen kunnen vloeien.

De baarmoederhals is omgeven door een cilindervormige spierstructuur. De baarmoeder en de baarmoederhals liggen in het kleine bekken. Dat is de ruimte onderin het bekken, tussen de heupgewrichten, het schaambeen en het stuitje.

De binnenbekleding van de baarmoederhals bestaat uit een vochtdoorlatend slijmvlies dat vloeistoffen afscheidt, voornamelijk water, om het baarmoederhalskanaal vochtig te houden.

Het baarmoederhalsslijmvlies bestaat uit plaveiselepitheel, is afkomstig van het ectoderm en wordt daarom aangestuurd vanuit de hersenschors. Het relais van de baarmoederhals ligt in het relais van de kransaders. Dit verklaart waarom het baarmoederslijmvlies en de hartkransaders hetzelfde biologisch conflict delen en tegelijkertijd aflopen.

Dit relais is het centrum van het vrouwelijk territoriumgebied en heeft een belangrijke functie. De linkerinsula is een onderdeel van de temporale kwab en de insula bevinden zich precies op het punt waar de vier hersenschorsen samenkomen (pre-motorisch-sensorische cortex, motorische cortex, sensorische cortex, post-sensorische cortex).

Het biologisch conflict met betrekking tot het baarmoederhalsslijmvlies

Het biologisch conflict dat verband houdt met het baarmoederhalsslijmvlies is een vrouwelijk seksueel frustratieconflict of een paringsconflict, wat in biologisch opzicht betekent dat de voortplanting in gevaar is. Het kan ook een mannelijk territoriumverliesconflict zijn, afhankelijk van iemands geslacht, handigheid en hormoonstatus en voorgaande conflicten.

Ter vergelijking: het conflict dat verband houdt met de baarmoeder heeft vooral te maken met de innesteling en vrouwelijkheid.

Primaire conflictthema’s met een ectodermale oorsprong gaan over territoriumconflicten, seksuele conflicten en scheidingsconflicten. Bij mannen komt het seksuele conflict overeen met het relais van de kransaders (bij een lage testosteronstatus) of met de prostaat (als het testosteronniveau normaal is).

Een seksueel conflict verwijst naar elke vorm van leed of stress met betrekking tot seksualiteit. Het conflict wordt innerlijk ervaren en is subjectief, niet alle vrouwen reageren op dezelfde manier. De eerste keer seks hebben kan pijnlijk zijn en een conflict oproepen.

Dit geldt zeker ook bij seksueel misbruik, seksuele intimidatie, ongewenste seksuele praktijken, seksuele afwijzing, het gevoel seksueel ongewenst te zijn of een gebrek aan seksuele activiteit vanwege een onverwachte scheiding of het verlies van een partner.

Ook volgende situaties kunnen tot een conflict leiden: het bedrog van de partner of levensgezel ontdekken, een onderbreking tijdens de seksuele gemeenschap of aanstootgevende pornografie. Het gaat ook om het territorium van de vrouw waarop inbreuk wordt gepleegd door seksueel misbruik of verraad.

Als gevolg van de vroege seksualisering ervaren meisjes het conflict tegenwoordig al op zeer jonge leeftijd. Het afbinden van de eierstokken, gebruik van een spiraaltje of het nemen van voorbehoedsmiddelen om een zwangerschap te voorkomen, kunnen een seksueel conflict op een subtiel psychologisch niveau oproepen.

Voorbeelden uit het archief van Dr. Hamer

Volgende situaties kunnen een biologisch conflict veroorzaken dat verband houdt met de baarmoederhals.

• Geen geslachtsgemeenschap hebben, zich afgewezen voelen, zich in de steek gelaten voelen.
• Tegen je wil gedwongen worden tot sex (dwang of verkrachting)

Voorbeeld 1: Na de geboorte van hun kind maakt de echtgenoot van de 27-jarige patiënte een slippertje. Zij kan hem dat vergeven. Wanneer hij kort nadien weer vreemd gaat, ervaart zij een seksueel frustratieconflict. De menstruatie blijft een maand uit door de conflictactieve fase.

Bij een later gynaecologisch onderzoek wordt een verhoogde PAP-waarde vastgesteld. Daarvoor was deze waarde altijd normaal.

Voorbeeld 2: Een meisje wordt in de kinderopvang door een even oude jongen sexueel lastig gevallen (= sexueel territoriumconflict). Er is celafbouw in de baarmoederhals tijdens de conflictactieve fase en wederopbouw in de genezingsfase. Dit gebeurt vaak bij jonge kinderen wanneer ze “doktertje spelen”.

Voorbeeld 3: Een vroedvrouw leeft na haar scheiding alleen. Op een dag ontmoet ze een man die voor haar de ware lijkt. Al snel besluiten ze om samen te wonen. Maar enkele dagen voor de verhuizing verdwijnt de man plotseling, zonder aanwijsbare reden (= vrouwelijk seksueel territoriumverliesconflict). Zes maanden later leert zij een andere man kennen met wie ze een stabiele relatie krijgt (= genezing van het vrouwelijk territoriumverliesconflict). Al snel krijgt zij bloedingen. De gynaecoloog diagnosticeert een baarmoederhalscarcinoom en er wordt onmiddellijk een operatie gepland om de baarmoeder helemaal te verwijderen.

De patiënte vraagt bedenktijd en verdiept zich in het werk van Dr. Hamer. Nadat ze de genezingscrisis met een lichte longembolie heeft doorstaan, voelt ze zich weer helemaal gezond.

Opmerking: Als een vrouw een lage oestrogeenstatus heeft, bijvoorbeeld na de menopauze, is ze niet langer in staat om een paringsconflict te ervaren. Ze zal op een seksuele frustratie daarom vaak reageren met de baarmoeder. Dit verklaart waarom volgens epidemiologische studies 90% van de vrouwen met baarmoederkanker ouder zijn dan 50 jaar.

De conflictactieve fase

Tijdens de conflictactieve fase ontstaat er ongemerkt weefselverlies van het baarmoederhalsslijmvlies. Dit gaat gepaard met een verminderde gevoeligheid (= hypesthesie). De mate van weefselverlies is evenredig aan de intensiteit en duur van het conflict. We noemen dit de conflictmassa. Het biologisch doel ligt in de conflictactieve fase om het lumen te verwijden waarmee de doorgang van het baarmoederhalskanaal vergroot.

Hierdoor kunnen er meer zaadcellen opgenomen worden tijdens de paring, wat resulteert in een verhoogde kans op een zwangerschap en een oplossing van het seksueel frustratieconflict. Het conflict treft tegelijkertijd de kransaders. De ulceratie van de binnenbekleding van de kransaders veroorzaakt een matige Angina pectoris.

De genezingsfase

Tijdens de genezingsfase is er herstel van het slijmvlies door weefseltoename. De genezing gaat gepaard met overgevoeligheid (= hyperesthesie). Tijdens het eerste deel van de genezingsfase ontstaat er een zwelling als gevolg van vochttoename in het genezingsgebied. Dit is in werkelijkheid een wederaanvullingsproces, waardoor de diagnose van ‘kanker’ niet kan gesteld worden zoals de medische wereld dit doet.

Genezingssymptomen zijn pijn en bloedingen van de baarmoederhals, welke mild tot ernstig kunnen zijn. Er kan ook wat gele afscheiding zijn als gevolg van bacteriële activiteit. Indien het genezingsproces verstoord wordt door conflictrecidieven en/of puncties van de baarmoederhals, veroorzaakt dit lange en zware menstruaties.

Tijdens de Epileptoïde crisis trekken de spieren van de binnenwand van het baarmoederkanaal krachtig samen, en dit gaat gepaard met pijnlijke krampen. Tijdens de genezingscrisis is er ook overgevoeligheid (= hyperesthesie).

Andere symptomen zijn ontregelde bloedcirculatie, duizeligheid en korte bewustzijnsstoornissen, soms absence. Verhoogde rust- en belastingpols en rilkoorts. Omdat de kransaders mee betrokken zijn kan er benauwdheid optreden en een versnelde hartslag.

Er kan tevens een verlaagde bloedsuikerspiegel ontstaan als gevolg van het verhoogde glucoseverbruik door het hersenweefsel.

Tijdens de definitieve genezingsfase neemt de zwelling van de baarmoederhals langzaam af. Dat geldt ook voor het bloeden en de pijn. Als de genezingsfase onderbroken wordt door conflictrecidieven kunnen er cervicale wratten ontstaan, ook wel genitale wratten of condyloma’s genoemd worden.

Therapie

Het is belangrijk om het conflict en de sporen te achterhalen en zo mogelijk op te lossen in het geval het conflict nog actief is. Dit is cruciaal om zware menstruatiebloedingen te voorkomen.

Deze affirmaties helpen: “Ook wanneer het niet zo goed loopt, hou ik ten volle van mezelf en accepteer ik mijzelf volledig”, “Ik ben als vrouw beminnelijk, moedig en sterk”.

Opgelet: longembolieën worden in de reguliere geneeskunde behandeld met bloedverdunnende medicatie. Daardoor kan de bloeding in de baarmoederhals extreem zijn. Het is dus aan te raden om geen bloedverdunnende medicatie te nemen tijdens de genezingsfase.

Volgende therapieën zijn nuttig: Buik en voeten warm houden. Osteopathie, segmentmassage, voetreflexzonemassage.

Thee van melisse, duizendblad, vrouwenmantel, venkel of lindebloesems drinken. Bloesempollen innemen.

Voor natuurlijke hormoon-substitutietherapie: zie www.dr.rimkus:ike.de.

Na een baarmoeder- en eierstokoperatie is het best om de ontbrekende hormonen van buitenaf toe te dienen zodat men vrouw blijft.

De PAP-test

De PAP-test is een kankerscreeningtest die veranderingen in het weefsel van de baarmoederhals controleert. Maar we weten ondertussen dat baarmoederhalskanker in feite geen kanker is. Het baarmoederhalsuitstrijkje of de PAP-test is te vergelijken met de PSA-test bij de man.

Met andere woorden: dit is een onnodig, met angst beladen kankeronderzoek met vaak fatale gevolgen veroorzaakt door diagnoseschokken. Een nieuwe diagnoseschok kan leiden tot een lokale eigenwaarde-inbreuk in de omgeving van de baarmoeder. Zo ontstaan er problemen met de lymfe of in het bekkengebied.

Vanuit het oogpunt van de vijf biologische wetten vertelt een PAP-test dat er in de baarmoederhals een zinvol biologisch programma loopt. De test geeft echter geen eenduidige uitkomst over de fase waarin de patiënte zich bevindt.

Een PAP-test kan verhoogd zijn, zowel in de conflictactieve fase als in de genezingsfase van het baarmoederhalsslijmvlies. De medische wereld weet dus niet dat het om een genezingsfase gaat. Er is herstel van het plaveiselepitheelweefsel van de baarmoederhals. De PAP-test tijdens de conflictactieve fase duidt op weefselafname, dit is de precancereus of premalignetoestand.

Geen van deze veranderingen is echter abnormaal, maar komt van nature voor in de twee fasen van een zinvol biologisch speciaalprogramma. Net zoals de PSA-test, is een PAP-test daarmee niet meer dan een test die de mate van conflictactiviteit of de helingsfase van het zinvol biologisch speciaalprogramma van het baarmoederhalsslijmvlies weergeeft.

Tegen PAP-uitstrijkjes kan men slechts waarschuwen, zeker als men geen kennis heeft van de vijf biologische natuurwetten.

Het humaan Papilloma virus (HPV)

De vaccinatie tegen baarmoederhalskanker is zoals vele vaccinaties schadelijk en beschermt niet tegen de seksuele conflicten.

De medische wetenschap beweert dat baarmoederhalskanker wordt veroorzaakt door het zogenaamde Human Papilloma Virus (HPV), dat naar verluidt wordt overgedragen via seksueel contact. In 2006 keurde de FDA het vaccin Gardasil goed om tienermeisjes zogenaamd mee te beschermen tegen baarmoederhalskanker.

Het vaccin wordt ook opgelegd aan jongens van 9 tot 12 jaar om de verspreiding van de HPV-infectie te voorkomen. Het risico op baarmoederhalskanker in de Verenigde Staten is al extreem laag en het is onwaarschijnlijk dat vaccinaties enig effect hebben op de hoeveelheid gevallen van baarmoederhalskanker in de Verenigde Staten.

Sterker nog, 70% van alle HPV-infecties lossen zichzelf op binnen een jaar zonder behandeling en dat aantal stijgt in het tweede jaar tot ruim 90%, volgens Dr. Diane Harper.

Dr. Diane Harper is een vooraanstaand expert die verantwoordelijk was voor de Fase II en Fase III veiligheids- en effectiviteitsstudies, die goedkeuring gaven aan de vaccins tegen het Humaan PapillomaVirus (HPV), Gardasil ™ en Cervarix ™.

Op dit moment is ze de laatste in een lange reeks experts die op de rode knop drukken, vanwege de verwoestende gevolgen en de irrelevantie van deze vaccins. Dr. Harper maakte deze verrassende bekentenis tijdens de 4e Internationale Conferentie over Vaccinatie, die plaatsvond in 2015 in Reston, Virginia (Bron: C. Thomas Corriher, Defy your doctor and be healed, 2013).

“Net zoals het geval is met Hiv, Hepatitis, Sars, Mazelen, Polio, H5N1, H1N1, is het HPV virus nog nooit geïsoleerd en wetenschappelijk bewezen”, volgens T. Engelbrecht and C. Koehnlein, Virus Mania, 2000.

Het HPV-vaccin

Tot op de dag van vandaag heeft men dus nog geen virus kunnen aantonen. Er bestaat geen sluitend bewijs dat virussen ziektes veroorzaken. Baarmoederhalskanker is geen kanker meer herstelweefsel dat leidt naar genezing.

Ook het bestaan van het Humaan Papilloma Virus (HPV), is niet aangetoond en het is een grote misleiding waarmee men mensen bang maakt.

De Medische matrix van virus – besmetting/infectie – immuniteit heeft geen psychologische relevantie

Deze matrix heeft een logische consistentie, en toch klopt het niet.

De woorden immuniteit, ziekteverwekker, antilichamen of antistoffen, infectie, virus en besmettelijkheid komen uit het dualistische denken voort en zijn valse concepten waarbij we de vijand (of ziekte) buiten onszelf plaatsen. We zien de ziekte als het tegenovergestelde van gezondheid en dat is dualistisch denken.

Gezondheid creëren is begrijpen dat alles met elkaar is verbonden. Dat is holistisch denken. Het leven is polair en paradoxaal en dat behoort tot het domein van het transcendentale denken. Duaal denken leidt altijd naar contradicties en tegenspraak, en zorgt ervoor dat je de oorzaak van ziekte buiten jezelf legt.

Het grote inzicht bij elke ziekte (herstel) is dat de enige echte onderliggende oorzaak metafysisch van aard is, en in jezelf aanwezig. Dat heb je nodig om de perceptie van ziekte te veranderen.

Het kerninzicht rond ziekte is dat dit niet het dualistische TEGENdeel is van gezondheid, een toestand die overigens veelal als iets statisch wordt gezien. Maar het is een holistisch ONDERdeel van een proces dat leidt naar totale gezondheid. Dit is een toestand die helemaal niet statisch is, en zelfs niet dynamisch, maar transcendentaal (boven elke fysieke aard uitstijgend).

De menselijke biologie en ecologie werken op een totaal andere manier dan wat de farmaceutische investeringsmaatschappij ons al 150 jaar lang wil doen geloven. Een ontsteking bestaat wel, en treedt op wanneer het lichaam via microben de inflammatie activeert om weefsels te kunnen herstellen. Hierbij worden er nieuwe bloedvaten gevormd (= proces van angiogenese).

De term immuniteit bestaat ook niet. Het lichaam heeft wel een systeem waarmee het zich dagelijks ontgift. In het lichaam is ook een systeem dat bij weefselherstel de grondstoffen zoveel mogelijk recupereert. Als beide systemen in evenwicht zijn, dan ben je gezond.

In de geest kan je wel spreken van immuniteit tegen biologische schokken in overdrachtelijke zin. Hoe meer kennis en wijsheid je hebt, hoe minder schokken en hoe minder ziekte. Om tot een volledige lichamelijke en geestelijke gezondheid te komen, is het belangrijk om schokken en trauma’s op te lossen.

Geestelijke stabiliteit vormt het fundament van lichamelijke gezondheid waarin de microbiële flora van het lichaam evenwichtig gedijen. De vierde natuurwet legt uit dat ‘ziekteverwekkers’ in feite niet bestaan. Het lichaam activeert bacteriën voor herstelprocessen waarbij weefsels ook ontgift worden.

Infectie en besmettelijkheid door microben is nooit bewezen, maar in overdrachtelijke zin kunnen we wel besmet worden door enthousiasme, dat gezondheid creëert of door angst, die ziekmakend is. Er is een toename in actieve microben als weefsels in herstel gaan. Als je gezond bent, heb je al deze microben ook, maar in een latente toestand.

Bij genezingsprocessen, zeker bij weefsels die behoren tot het ectodermale kiemblad, zijn er lichaamseigen eiwitten met erfelijk materiaal. In de GNM spreekt men van globulines. Maar dat zijn geen virussen. Deze globulines dragen erfelijke boodschappen om de weefsels te ontgiften.

Het baarmoederhalsslijmvlies behoort tot het ectodermale kiemblad. Het lichaam heeft altijd een gegronde reden als het microben of globulines activeert. Globulines kunnen ook als exosomen worden gezien.

Het valse concept virus is dus misleidend en houdt de matrix van virus, besmetting (infectie) en vaccin in stand. Het woord ‘virus’ komt uit het Latijn en betekent “ziekte, gif”. Het slaat op het gevolg van de ziekte, niet de oorzaak. Het is nog nooit bewezen dat HPV een ziekteverwekker is en tot baarmoederhalskanker leidt.

Dit is een logische matrix, maar nogmaals: het bevat geen psychologische relevantie. Want zelfs de logica heeft geen enkele wetenschappelijke grond. Zelfs de logica kan de eigen validiteit niet bewijzen. Hoe zou dat kunnen? Op een logische manier?

Wie dat probeert, ontdekt dat hij datgene wat hij wil bewijzen gebruikt in zijn bewijs. Van een kringredenering gesproken. In werkelijkheid zijn virussen nog nooit geïsoleerd volgens de gouden standaard en getoetst aan de vier postulaten van Koch. Men kan wel spreken van exosomen, eiwitten met erfelijk materiaal in een soort envelop.

Een exosoom heeft gemiddeld tussen de 10 tot 40 basenparen, en heeft als doel de mitose te begeleiden. Een exosoom brengt informatie om beschadigde cellen tot apoptose aan te zetten met als belangrijk doel het kostbare DNA te recycleren en het ziektegif op te lossen, zodat het lichaam dit gif kan afvoeren.

Het zogezegde ‘HPV virus’ bestaat niet

Tot slot leggen we de contradicties van de medische matrix bloot: Het is nog nooit empirisch, wetenschappelijk aangetoond dat ‘virussen’ bestaan, en dat is ook bij HPV het geval. HPV vermenigvuldigt zich niet in kankercellen en bovendien is baarmoederhalskanker geen kanker.

Globulines die als de vermeende virussen gezien worden, kunnen onmogelijk voldoen aan de definitie van een levend organisme. Ze kunnen zich niet vermenigvuldigen, ze hebben geen voortplantingssysteem, noch een stofwisselingssysteem, noch de propulsie om zich te verplaatsen, hetgeen eukaryoten en microben wel hebben.

“Als kankercellen niet ontstaan door de aanwezigheid van virale genen en virale genen ook niet muteren, hoe kan HPV dan de oorzaak zijn van baarmoederhalskanker?” (bron: Duesberg, P,SchartzJ Latent Viruses: No evidence for pathogenicity Progress in Nucleic Acid Research and moleculair biology 43:135-204, 1992).

Het HPV virus is in werkelijkheid een lichaamseigen eiwit dat niet eens voldoet aan het genoom van het HPV virus dat gebaseerd is op een consensus op papier.

Globulines zijn lichaamseigen eiwitten die bij alle mensen voorkomen. Dus de stelling van ‘virale carcinogenese’ is een hypothese die misleidend is, omdat het aantoont dat hetzelfde eiwit HPV ook aanwezig is bij de normale populatie. Het verband HPV en kanker is nooit bevestigd. Er is een gebrek aan bewijs dat baarmoederhalskanker vaker voorkomt bij vrouwen met HPV dan vrouwen zonder HPV.

Het is een marketingstrategie met de pretentie dat het vaccin een veelvoorkomend zogenaamd virus uit het lichaam kan elimineren. Lijkt het niet logischer dat de globuline, of het zogezegde HPV virus, het gevolg is van baarmoederhalskanker als het biologisch conflict is opgelost?

HPV vaccin

De vraag is, als het virus niet bestaat, ener is nog nooit een virus in zijn geheel geïsoleerd, gedetermineerd of biochemisch ontleed, op wat reageert het lichaam dan als het lichaam het vaccin heeft gekregen? Wat zit er werkelijk in het vaccin?

Reageert het lichaam niet op de adjuvanten die in het vaccin zitten? Vragen waar er nooit een sluitend antwoord op komt. In een vaccin zitten geïsoleerde stukjes van die globulines die in werkelijkheid bij iedereen voorkomen.

Het vaccin is bedoeld om het lichaam te prikkelen om antilichamen te produceren tegen de oorspronkelijke ziekte, maar baarmoederhalskanker is geen kanker maar een genezingsproces. Dit is het resultaat van het duale denken: anti ‘dit’ en anti ‘dat’ om toch maar oorlog te kunnen voeren.

Als je holistisch denkt, ontdek je dat het menselijk lichaam niet op basis van oorlog, maar op basis van samenwerking zich verhoudt tot bacteriën en globulines. Het is een dynamische verhouding die gunstig is voor alle partijen, inclusief de mens. We weten nu dat de aandoening met betrekking tot het baarmoederhalsslijmvlies niet veroorzaakt wordt door het zogenaamde HPV, maar een genezingsfase is.

Onlogische denkwijze

Zelfs al zou het vaccin werken, moet het dan niet gegeven worden aan vrouwen van 45-50 jaar? Waarom vindt de producent van het vaccin dat niet nodig? Het antwoord is omdat de veiligheid van het vaccin niet is geëvalueerd na 26-jarige leeftijd. Dus dan geven we het maar aan jonge meisjes, ook al krijgen zij de ziekte niet.

Als men naar statistieken kijkt, zie je dat de gemiddelde leeftijd waarop men baarmoederhalskanker krijgt ongeveer 45-50 jaar is. Toch wordt het HPV vaccin aanbevolen aan 12-jarigen. Het is dus waardeloos, tegen de tijd dat vrouwen het nodig hebben voor baarmoederhalskanker, is het al lang uitgewerkt.

We weten ook dat het risico op baarmoederhalskanker stijgt naarmate men meer verschillende seksuele partners heeft. Laten we eerlijk zijn, ik denk dat een vijftigjarige meer seksuele partners heeft gehad dan een twaalfjarige.

Het kan nog gekker: het HPV vaccin voor jongens

En plots uit het niets kwam deze logica: ook jongens hebben het HPV-vaccin nodig om genitale wratten te voorkomen. Niemand vraagt zich af waarom het aan jongens wordt gegeven. De onbewezen en ongeteste logica: het HPV vaccin beschermt de jongens tegen genitale wratten.

Zo krijgt dit vaccin dat 12-jarige meisjes beschermt tegen baarmoederhalskanker plots een toegevoegde waarde: het voorkomen van genitale wratten bij twaalfjarige jongens.

En dat weten wij nu pas, terwijl het vaccin in 2006 is goedgekeurd omdat het zou beschermen tegen baarmoederhalskanker. Het komt goed uit: zowel meisjes als jongens krijgen hetzelfde vaccin op dezelfde dag.

Dit is het niet kritisch denken en de bevolking die dit accepteert en niet inziet dat er belangenvermenging gemoeid is met vaccinaties. Er zijn geen onderzoeken gedaan naar de werking van het vaccin op genitale wratten en toch blijken er opeens bewijzen te zijn van effectiviteit. Genitale wratten hoeven in se niet behandeld te worden.

Ze kunnen geen kwaad en verdwijnen vanzelf, maar dat kan wel even duren. Bij de meeste mensen zijn ze na twee jaar verdwenen. Uiteindelijk ruimt het lichaam de wratten op en verdwijnen ze uit het lichaam. Ga wel langs bij je huisarts als je er last van hebt of als je niet wil wachten tot ze vanzelf weggaan.

De werkelijke doelstelling is aantonen dat het HPV vaccin als preventie dient tegen externe genitale aandoeningen gerelateerd aan het HPV. Maar dit is een hypothese. Zou het niet beter zijn om deze hypothese klinisch objectief te onderzoeken? Fabrikanten doen heel graag studies om de effectiviteit aan te tonen van hun vaccins.

De meeste producenten hebben wel het fatsoen om te simuleren dat ze op zoek zijn naar de functionaliteit. Maar ondertussen weten we dat er belangenvermenging is in de studies waarbij de auteurs toegeven dat ze werknemer zijn of een financiële compensatie ontvangen van de fabrikant.

Risico’s van het HPV vaccin

De neveneffecten van het HPV-vaccin zijn: faryngitis, duizeligheid, infectie van de bovenste luchtwegen, PID of pelvic inflammatory disease, misselijkheid, appendicitis, NVD of normal vaginal delivery, bronchospasmen. Deze bijwerkingen zijn beschreven door de producent van het HPV-vaccin.

Later zijn er nog aanvullende neveneffecten geconstateerd zoals convulsies, blindheid, bewustzijnsverlies en verlammingen, zoals Het syndroom van Guillain-Barré. Maar daar wordt niet over gesproken: er zijn 100.000 jonge meisjes verminkt door het HPV vaccin. Dat wordt in de doofpot gestopt. In de VS en Groot-Brittannië zijn meer dan 100 jonge meisjes tussen 2010 en 2012 gestorven aan het HPV-vaccin. Gezien op het nieuws?

Kan het HPV-vaccin kanker en genitale wratten veroorzaken? We spreken toch over een vaccin dat kanker zou kunnen voorkomen door het imiteren van een ‘ziekteverwekker’ dat juist kanker kan veroorzaken.

Dus wil je in de eerste plaats niet zeker zijn of het vaccin geen kanker veroorzaakt? Dit is wat de producent antwoordt op deze vraag:

“Gardasil is niet onderzocht op carcinogeniteit en onvruchtbaarheid”

Er wordt een fantastisch rookgordijn gecreëerd met gemanipuleerde en verdraaide zaken om ons af te leiden van de onderliggende wetenschappelijke kwestie: Is dit werkelijk een vaccin dat je aan een onschuldig kind wilt geven?

Bronnen:

Judical watch Uncovers FDA gardasil records: 26 new reported readths october 19, 2011, www.judicialwatch.org/news/2011/oct/judicial-watch-uncovers-fda-gardasil-recorddetailing-26-new-reported-deaths

scroll down to documents uncovered

VAERS reports of deaths, sept 1,2010 sept 15, 2011

VAERS reports, sept 1,2010 dec 31,2010

VAERS reports, ja, 1,2011 april 30,2011

VAERS reports, may 1,2011 sept 15,2011

Mann D HPV shot prevents genital warts in boys? WebMD 2 feb 2011 www.wemd.com/sexual-conditions/hpv-genital-warts/news/20110202/hpv-shot-prevents-genital-warts/news-in-boys-and-men

Lopez, G Vaccine center issues warning WASHINGTON TIMES Feb 3, 2007

2007-uitgave Physicians Desk Reference p.1987

De Alliance for Natural Health – USA heeft nu een nieuwe documentaire gemaakt over de schadelijke effecten die dit HPV vaccin kan hebben. Val niet van je stoel als je de schokkende beelden ziet uit deze documentaire. Ik laat iedereen vrij om te kiezen om zich te laten vaccineren of niet, maar ik zou je toch aanraden om je eerst goed te informeren over dit vaccin tegen baarmoederhalskanker en een constructief gesprek aan te gaan met je arts.

Er zijn reeds duizenden jonge meisjes die in de volle bloei van hun leven ernstig verminkt zijn voor de rest van hun leven door dit vaccin, velen onder hen zijn ook jong gestorven of in de rolstoel terechtgekomen.

En alsof dit nog niet genoeg is, zijn ze nu van plan om dit vaccin ook toe te dienen bij jongens om het risico op peniskanker, genitale wratten enz. te voorkomen.

Voor degenen die het vaccin tegen baarmoederhalskanker promoten en beweren dat het vaccin veilig is. Hoe kan je daar zo zeker van zijn als er geen wetenschappelijk onderzoek is om deze bewering te staven en te onderbouwen en als er geen testprocedures bestaan om de veiligheid ervan te garanderen? Dat is nog een reden om er vraagtekens bij te plaatsen.

Bovendien moet je je ook realiseren dat het gebruik van de anticonceptiepil een ernstige vervuiling veroorzaakt in het lichaam. Dit is ook een aanval op het lichaam die de kans op baarmoederhalskanker en borstkanker vergroot. En daarbij komt nog nog de onverwerkte emotionele lading met verzuring en zuurstoftekort in je lichaam tot gevolg.

Het gebruik van het spiraaltje of de prikpil is ook niet echt veilig en kan ernstige bijwerkingen hebben. Heb je je eigen lichaam lief, laat dan de natuurlijke cyclus in je lichaam met rust en vermijd verstoring. Er zijn andere manieren, zoals mentale geboortebeperking en zwangerschapstesten die de dag van de maand bepalen waarop je vruchtbaar bent.

Er bestaat ook een eenvoudige urinetest die kan bepalen wanneer een vrouw risico loopt om zwanger te worden en even betrouwbaar is als het gebruik van een condoom. Deze andere manieren vervuilen je lichaam niet en verstoren de natuurlijke cyclus van het lichaam niet.

Ik heb deze blog gemaakt met de bedoeling het bewustzijn te stimuleren, niet om iemand te beledigen of te kwetsen. Neem je tijd om een goed gesprek aan te gaan met je arts als vertrouwenspersoon. In herhaling, dank aan Dr. Hamer voor zijn bijdrage aan de Germaanse geneeskunde, die duidelijk stelt dat het metafysische aspect de echte oorzaak is van kankervorming in de baarmoeder.

Ik raad aan om zijn werk te bestuderen zodat de angst voor de ziekte verdwijnt als sneeuw voor de zon. Zelfvertrouwen is het tegengif voor angst.

Met dank aan: Caroline Markolin https: //LearningGNM.com Arjen Lievers https://www.germaansegeneeskunde.nl/index_ziekten_gnm/ voor diepgang in de Germaanse geneeskunde.

Björn Eybl, zielsoorzaken van ziekte: ISBN: 978-3-85052-299-1 Ik kan dit boek aanbevelen om zelfstudie te doen.

Dr. Geerd Ryke Hamer