Louis Pasteur

Een stukje geschiedenis over Louis Pasteur

Vergeet wat de kranten schrijven en wat op tv wordt verteld over virussen en bacteriën. Sinds Pasteur en Koch in de negentiende eeuw hun frauduleuze pionierswerk over virussen (die in feite exosomen zijn) begonnen, zijn mensen misleid. Tot op de dag van vandaag is er nog nooit empirisch wetenschappelijk bewijs geleverd voor het bestaan van virussen.

Louis Pasteur kwam tijdens de Suezkanaalcrisis aan het einde van de 19e eeuw op het idee om de Britten dwars te zitten door een nieuw pathogeen te verzinnen: het virus. De Fransen, samen met de Duitsers (Pruisen) onder leiding van Robert Koch, zorgden ervoor dat de Britse vloot niet kon aanmeren in de Middellandse Zee vanwege vermeend besmettingsgevaar. Dit leidde er zelfs toe dat de Britten bij Gibraltar werden beschoten.

Pasteur ging zelfs een stap verder door ook het vaccinconcept te introduceren als oplossing tegen het (niet bestaande) virus. De Fransen, en later ook de Britten, waren de grootste propagandisten van deze vaccinatie-agenda, terwijl de Duitsers de voorkeur gaven aan antibiotica en chemotherapie. Pasteur pleegde grootschalig wetenschappelijk bedrog, maar was humaan genoeg om laboratoriumdagboeken bij te houden. Op zijn sterfbed gaf hij zelfs toe dat hij wetenschappelijk fraude had gepleegd.

Zijn dagboeken werden later door een familielid doorgespeeld aan een Amerikaanse medisch historicus, die er een boek over schreef. Ten eerste zijn virussen (exosomen) geen levende organismen of microben zoals bacteriën. Ze hebben geen ademhalingssysteem, geen celkern, geen spijsverteringssysteem, en geen manier om zich voort te bewegen. Virussen (exosomen) zijn niet levend en daarom ook niet besmettelijk.

Pasteur en de onderzoekers die zijn voorbeeld volgden, kozen ervoor om ziektekiemen te beschouwen als aanvallers. Als ze destijds hadden aangenomen dat lichaamsweefsels afsterven door onzichtbare biochemische reacties, zoals de opstapeling van afvalstoffen en toxines, dan zouden we nu een heel andere kijk hebben op ziekte en gezondheid. Zogezegde ziektekiemen worden alleen giftig als ze worden geconfronteerd met gifstoffen die we zelf hebben gecreëerd.

Eerste scenario: het lichaam vecht niet tegen ziektekiemen omdat ze onze vijand zouden zijn. De reactie van het gezondheidssysteem is juist bedoeld om het lichaam te ontdoen van afvalstoffen en toxines die het lichaam zouden kunnen vernietigen. Het lichaam gebruikt symptomen zoals koorts en vermoeidheid om energie te besparen voor het grote reinigings- en herstelwerk van de aangedane weefsels. Dit in samenwerking (symbiose) met microben.

Tweede scenario: Het lichaam kan zo overweldigd worden door extreme toxiciteit van gifstoffen dat het detox- en recyclingssysteem moeite heeft om deze te verwijderen. Soms lukt het het lichaam om zich te herstellen, maar soms is het niet in staat iemands leven te redden.

Derde scenario: Door aanhoudende symptoombestrijding en vaccinaties reageert het lichaam niet meer op toxines en de microben die instaan om de weefsels te herstellen en te ontgiften. Het creëert geen acute ziektesymptomen zoals koorts, pijn of ontsteking meer. Het resultaat is een chronische, slopende ziekte, allergieën, zogenaamde ‘auto-immuunziekten’ (een foutief concept) en kanker. Wat een gevolg van symptoombestrijding en vaccinaties! Kanker is het laatste overlevingsmechanisme dat het lichaam nog heeft.

Conclusie: In het eerste scenario ontstaat echte gezondheid, waarbij het detox- en recyclingssysteem van het lichaam sterker wordt en in staat is om de zogenoemde ziektekiemen, die de hersteloperatie in gang hebben gezet, weer in een latente staat te brengen. Pas dan kunnen we spreken van ware gezondheid zoals de natuur het bedoeld heeft, met een goed functionerend detox- en recyclingssysteem.

Hoewel Pasteur grootschalig bedrog pleegde, hield hij dagboeken bij van zijn laboratoriumwerkzaamheden. Op zijn sterfbed gaf hij zelfs toe dat hij wetenschappelijk fraude had gepleegd.

De les van vandaag: neem de tijd en rust om ziektes en aandoeningen op natuurlijke wijze uit te zieken. Zo word je echt gezond en krijg je meer energie. Je lichaam staat altijd aan jouw kant en wil overleven, weefsels herstellen en ontgiften door middel van verwarmende symptomen in samenwerking met microben.

Bij intoxicatie kan er een cytokinestorm ontstaan, en deze moet vermeden worden. in dit geval is het gerechtvaardigd om symptomen met medicijnen of antibiotica af te vlakken, in de trend van: hey microben, doe het iets rustiger aan, jullie zijn de gastheer aan het vergiftigen. Symptomen mogen niet bestreden worden, hooguit afgevlakt om complicaties te vermijden.

Louis Pasteur, de fraudeur.

Louis Pasteur (1822-1895) was een Franse chemicus en microbioloog die bekend werd door zijn baanbrekende werk in de microbiologie en zijn theorieën over ziekteverwekkers. Hoewel hij beroemd werd om zijn bijdragen aan de bacteriologie en de ontwikkeling van het vaccinconcept, is er ook kritiek op bepaalde aspecten van zijn werk en methodologie. Hier zijn enkele aanvullende punten over Pasteur’s geschiedenis die je misschien interessant vindt:

Pasteurisatie: Eén van Pasteur’s meest blijvende bijdragen was de ontwikkeling van het pasteurisatieproces, waarbij vloeistoffen, zoals melk, worden verhit om schadelijke micro-organismen te doden. Dit proces heeft nog steeds een enorme impact op voedselveiligheid.

Spontane generatie: Pasteur weerlegde de theorie van “spontane generatie,” een oude opvatting dat organismen uit levenloze materie konden ontstaan. Door experimenten, zoals zijn beroemde zwanenhalskolf-experiment, bewees hij dat micro-organismen uit de lucht kwamen, niet uit het niets.

Het debat met Antoine Béchamp: Een van de bekendste wetenschappelijke tegenstanders van Pasteur was Antoine Béchamp, een Franse arts en bioloog. Béchamp had een alternatieve theorie, bekend als de “pleomorfisme-theorie”, die stelde dat microben veranderlijk zijn en dat ze in gezonde organismen niet schadelijk zijn, maar juist door een verstoorde omgeving pathogeen kunnen worden. Béchamp geloofde dat het interne milieu (terrein) van het lichaam de sleutel was tot ziekte, niet de ziekteverwekker zelf. Dit “terrein versus kiem”-debat blijft tot op de dag van vandaag een controversieel onderwerp in de geneeskunde.

Ethische kwesties: Pasteur’s werk met dieren, vooral zijn experimenten met honden voor het ontwikkelen van het rabiësvaccin, heeft ethische vragen opgeroepen. Hij gebruikte levende dieren in zijn experimenten, wat destijds minder werd bekritiseerd, maar nu vaak als onethisch wordt beschouwd.

De ontdekking van het rabiësvaccin: Pasteur wordt ook geprezen voor zijn werk met het rabiësvaccin. In 1885 voerde hij een succesvolle vaccinatie uit bij een jongen die door een hond was gebeten, wat zijn roem verder versterkte. Hoewel het vaccin aanzienlijke medische vooruitgang betekende, was Pasteur geen arts en zijn experimenten zouden vandaag de dag als controversieel en onethisch worden beschouwd vanwege het gebrek aan voorafgaande klinische tests. Elke hond zal wild om zich heen bijten als er een grote hoeveelheid vloeistof in zijn hoofd wordt gespoten.

Controverse rond zijn sterfbedbekentenis: Zoals je al hebt vermeld, zou Pasteur op zijn sterfbed hebben toegegeven dat hij “wetenschappelijk bedrog” had gepleegd, waarbij hij zou hebben gezegd: “De kiem is niets, het terrein is alles.” Dit citaat wordt vaak aangehaald door critici van de kiemtheorie, hoewel er enige twijfel bestaat over de historische nauwkeurigheid van deze bewering.

Politieke invloed en roem: Pasteur werd in zijn tijd zwaar ondersteund door de Franse overheid en had sterke banden met politieke en academische elites. Zijn werk werd gepromoot door invloedrijke groepen, wat bijdroeg aan zijn status als wetenschappelijke held. Dit staat in contrast met rivalen zoals Béchamp, die minder publieke steun kreeg en wiens ideeën grotendeels in de vergetelheid raakten.

Deze aanvullende feiten bieden een bredere context van Pasteur’s leven en werk, en laten zien dat zijn nalatenschap, hoewel indrukwekkend, niet zonder controverse en bedrog is.