Verstoring lever- en pancreas

Ziekte heeft altijd zijn oorsprong in de geest dat een nadelig effect heeft op de spijsvertering en de werking van de lever- en pancreas

Binnen de Germaanse geneeskunde ligt de oorzaak van elke ziekte in een specifiek biologisch conflict, dat zich manifesteert als een verstoring van de spijsvertering en de ontgifting van het lichaam. Deze verstoring kan versterkt worden door fysieke factoren zoals voeding, maar ook door emotionele instabiliteit als gevolg van een onverwachte biologische schok. Het lichaam ondergaat dan structurele veranderingen om de geest te ondersteunen bij het oplossen van dit conflict.

De lever en de pancreas zijn cruciale organen voor de spijsvertering en worden sterk beïnvloed door onze emoties. Tijdens de actieve fase van een biologisch conflict kan de lever bijvoorbeeld weefselgroei stimuleren om een tekort aan voeding te compenseren door meer enzymen of gal aan te maken. Bij een ‘brokconflict’, waarbij iets emotioneel of fysiek niet kan worden verwerkt, kan dit leiden tot meer slijmproductie in de darmen om de ‘brok’ door te laten. Wanneer het conflict is opgelost, begint de genezingsfase en wordt het extra weefsel weer afgebroken.

De pancreas, of alvleesklier, reageert op een ‘brokconflict’ waarbij iets letterlijk of figuurlijk niet goed verteerd kan worden, met de nadruk op het gevoel de brok niet voldoende te kunnen benutten. In de actieve fase van het conflict neemt het klierweefsel van de alvleesklier toe om meer spijsverteringsenzymen aan te maken, zodat de brok beter kan worden verwerkt. Zodra het conflict is opgelost, treedt de genezingsfase in en kan er een ontsteking of zwelling ontstaan waarbij microben worden geactiveerd die de overtollige weefsel groei weer gaan afbreken.

Beide organen spelen een cruciale rol in het ontgiften van het lichaam en het in stand houden van de algemene gezondheid. Hun functie binnen het detox- en recyclingssysteem van het lichaam is essentieel voor het herstellen van balans na de oplossing van een conflict. De emotionele toestand van een persoon beïnvloedt de werking van deze organen direct, en inzicht in de onderliggende conflicten kan helpen om het lichaam op natuurlijke wijze te ontgiften en te genezen.

Een verstorende factor die de spijsvertering ernstig kan ontregelen, zijn intrahepatische galstenen, die zich in de galwegen van de lever vormen. Veel mensen denken dat galstenen uitsluitend in de galblaas ontstaan, maar deze aanname is onvolledig. Galstenen zijn een belangrijke oorzaak van problemen in het lichaam om zichzelf te zuiveren en te ontgiften, wat kan leiden tot ziekte.

De lever is een bijzonder ontvankelijk orgaan voor negatieve emoties en biologische conflicten. Het negeren van het feit dat galstenen zich vaak in de lever bevinden, is een grote vergissing die zowel in de conventionele als holistische geneeskunde wordt gemaakt.

Bloedonderzoek om de gezondheid van de lever te bepalen

Bloedonderzoeken bieden vaak een beperkt beeld van de gezondheid van de lever. Mensen met lichamelijke klachten kunnen normale leverenzymwaarden in hun bloed hebben, terwijl er toch grote intoxicatie is in het leverweefsel en de sinusoïden aanwezig zijn. Sinusoïden zijn de haarvaten van de lever. Deze intoxicatie kunnen leiden tot de vorming van intrahepatische stenen in de galwegen van de lever.

Volgens de Germaanse geneeskunde ontstaan galstenen door een territoriumconflict (mannelijk conflictgebied) of een identiteitsconflict (vrouwelijk conflictgebied). Ze vormen zich rondom een kern, waar vervolgens meer materiaal omheen ophoopt. Galstenen bestaan voor meer dan 95% uit cholesterol, aangevuld met calcium en galpigment.

Meestal blijven ze ongemerkt in de galblaas, maar wanneer een galsteen in de galwegen terechtkomt, kan dit hevige pijn veroorzaken. Dit kan leiden tot galstuwing, waarbij de gevoelige bekleding van de galwegen geïrriteerd raakt. Dit epitheel, dat uit platenepitheel bestaat, kan kolieken veroorzaken en de bilirubinespiegel in het bloed verhogen, wat soms leidt tot geelzucht.

Galstenen kunnen leiden tot een vicieuze cirkel van intoxicatieschokken in de lever, waardoor deze na verloop van tijd gaat vervetten. Er is momenteel geen betrouwbare methode om intoxicatieschokken in de lever op te sporen. Het niveau van leverenzymen in het bloed stijgt pas significant bij ernstige irritatie van leverweefsel, zoals bij hepatitis of ontsteking.

Deze irritatie heeft vaak een onderliggend biologisch conflict, zoals een verhongeringsconflict. Leverweefsel bevatten grote hoeveelheden enzymen, en pas wanneer een aanzienlijk deel leverweefsel is aangedaan, worden deze enzymen zichtbaar in het bloed. Dit wijst dan op een slechte leverfunctie, maar tegen die tijd is de schade al aangericht. Chronische intoxicatieschokken in de lever kunnen daardoor jarenlang ongemerkt blijven.

De functies van de lever

De lever is een groot, complex en uiterst actief orgaan dat zich uitstrekt van de rechterkant onder het middenrif tot bijna over de hele breedte van het lichaam. Het speelt een cruciale rol bij het afbreken en neutraliseren van toxines en afvalstoffen, vooral tijdens de slaap, wanneer het wordt beïnvloed door melatonine en groeihormonen.

Daarnaast reguleert de lever de apoptose, het proces van gecontroleerde weefselherstel, om het lichaam in balans te houden. Met behulp van efficiënte enzymen zet de lever gifstoffen om in geneutraliseerde stoffen, die vervolgens via de galstroom, galflora en darmflora worden afgebroken en via de stoelgang het lichaam op een veilige manier verlaten.

De lever produceert dagelijks ruim een halve liter gal, dat wordt gevormd uit cholesterol en de afbraakproducten van rode bloedcellen, waarbij ook de milt en het lymfestelsel een belangrijke rol spelen. Gal is een geelgroene, stroperige vloeistof met een bittere en wrange smaak. Deze smaken zijn essentieel voor de werking van de pancreas en de activering van spijsverteringsenzymen.

In de Ampulla van Vater wordt gal gemengd met de spijsverteringsenzymen van de pancreas, net voordat beide vloeistoffen de twaalfvingerige darm bereiken. Voldoende gal is noodzakelijk voor een goede vertering; zonder voldoende gal blijft veel voeding onverteerd, wat schadelijk kan zijn voor de pancreas.

Onverteerde of half verteerde voeding verstoort de darmflora in zowel de dunne als de dikke darm, wat kan leiden tot overgroei van bepaalde bacteriën en gisten, die vervolgens kunnen uitgroeien tot schimmels. Micro-organismen hebben de taak om afvalstoffen en onverteerde voeding af te breken.

Bij een overgroei worden nuttige micro-organismen, die essentieel zijn voor de opname van voedingsstoffen, verdrongen. De afvalstoffen die deze overtollige bacteriën produceren, zijn giftig en belasten de darmen en het lymfesysteem zwaar. Deze verstoring wordt nog verergerd door E-nummers, conserveermiddelen en negatieve emoties.

Gal speelt een cruciale rol bij de activering van pancreasenzymen, wat noodzakelijk is voor een goede spijsvertering. Bovendien is gal belangrijk voor het verteren van vetten, calcium en andere mineralen, zodat de darmen deze efficiënt uit het voedsel kunnen opnemen.

Wanneer de gal van slechte kwaliteit is doordat intrahepatische stenen de galwegen blokkeren, kunnen de pancreasenzymen niet goed geactiveerd worden. Dit leidt tot een onvolledige vertering van het voedsel. Bacteriën gaan een deel van de onverwerkte vetten afbreken tot vetzuren, die vervolgens oxideren en de stoelgang een onaangename geur geven.

Onaangenaam ruikende ontlasting wijst altijd op een verstoorde spijsvertering. Als vetten niet goed worden afgebroken door de gal, kan het lichaam ze niet opnemen, wat ook de opname van calcium en andere mineralen belemmert. Dit resulteert in tekorten in het bloed. Goede verzadigde vetten zijn essentieel voor de opname van deze voedingsstoffen.

Het belang van gezonde verzadigde vetten in je menu

Gezonde verzadigde vetten zijn essentieel voor de opname van mineralen en zowel vet- als wateroplosbare vitaminen. Daarom is het belangrijk dat de gal van goede kwaliteit is, zodat deze vetten goed geëmulgeerd en opgenomen kunnen worden. Problemen met de botdichtheid, zoals osteoporose, worden niet veroorzaakt door een tekort aan calcium in de voeding, maar door eigenwaardeconflicten en niet-gediagnosticeerde intoxicatieschokken in de lever.

Deze intoxicatieschokken kunnen de gal zelfs giftig maken, wat leidt tot hogere niveaus van toxiciteit in de lever, pancreas en het hele lichaam, met verstoring van de darmflora en spijsvertering als gevolg.

Intoxicatieschokken en intoxicatie zijn vaak gecorreleerd met aandoeningen en verergeren deze, omdat ze allemaal voortkomen uit dezelfde oorzaak: biologische conflicten. Het lichaam wil eerst het geestelijke conflict oplossen, zelfs als dat ten koste gaat van een goed werkende spijsvertering. Daarom is het belangrijk om extra aandacht te besteden aan de spijsvertering als iemand zich in een conflictactieve fase bevindt.

Het lichaam reageert met verzuring om een ideaal milieu te creëren waarin microben geactiveerd kunnen worden. Deze microben spelen een belangrijke rol in het ontgiften en herstellen van weefsels. Verzuring is in dit geval geen probleem, maar een bewuste reactie van het lichaam om het herstelproces te ondersteunen. Door deze omgeving worden de microben in staat gesteld om afvalstoffen op te ruimen, ontstekingen te verminderen en beschadigde weefsels te herstellen, wat essentieel is voor het herstel en het in balans brengen van het lichaam.

Zonder gezonde gal en een zuivere lever hebben calciumsupplementen weinig effect. Dit geldt ook voor de meeste andere voedingssupplementen.

Gal speelt een cruciale rol bij het schoonhouden van de darmen. Het reinigt de microscopisch fijne, vachtachtige laag op het darmslijmvlies, die zich tussen de darmvlokken bevindt en net iets groter is dan bacteriën. Deze laag beschermt de spijsvertering tegen toxische stoffen, overgroei van gisten en schimmels, schadelijke bacteriën en parasieten. Daarnaast biedt het een veilige omgeving voor heilzame bacteriën en candida albicans, die normaal gesproken een beschermende functie hebben op het darmslijmvlies en de darmflora in balans houden. Candida kan echter problematisch worden wanneer de darmflora verstoord is.

Bacteriën in de darmen produceren ook essentiële vitaminen. Een gezonde darmflora in de dunne darm is belangrijk voor de aanmaak van vitamine B12, terwijl in de dikke darm vooral vitamine K en andere stoffen worden gesynthetiseerd die het zenuwstelsel ondersteunen. Voor een goede opname van deze vitaminen en mineralen is het belangrijk om voldoende verzadigde vetten te consumeren.

De stoelgang

Gal is ook essentieel voor een goede darmperistaltiek en een regelmatige stoelgang. Intrahepatische stenen, die de galwegen van de lever blokkeren, kunnen bijdragen aan constipatie en verschillende andere spijsverteringsproblemen. Bij ernstige belemmering van de galstroom door galstenen kan de ontlasting zeer licht van kleur worden, bijna bleek als klei.

Negatieve emoties, zoals ergernis over territoriumkwesties, kunnen giftige stoffen in het lichaam creëren en bijdragen aan de vorming van galstenen. Deze conflicten kunnen zich manifesteren in de galwegen, galblaas, bulbus duodeni, de kleine kromming van de maag en de afvoergangen van de pancreas. Andere factoren die galstenen kunnen veroorzaken, zijn een ongezonde levensstijl, industriële voeding, zware metalen, zonnebrandmiddelen, milieuvervuiling, en intoxicatie in het lymfestelsel. Deze factoren samen belasten de lever enorm.

Galstenen verstoren de galflora in de galblaas, die, net als de darmflora, een belangrijke rol speelt bij het neutraliseren van giftige stoffen, zodat deze veilig uit het lichaam kunnen worden verwijderd. Daarom vormen galstenen een aanzienlijk gezondheidsrisico en kunnen ze leiden tot ziekten en vroegtijdige veroudering.

De pancreas of alvleesklier

Goed geactiveerde enzymen uit de pancreas worden door de darmen opgenomen en komen vervolgens in de bloedbaan terecht. Hier neutraliseren ze schadelijke stoffen en afvalstoffen, waardoor het bloed zuiver en gezond blijft. Bij beschadigingen in het lichaam zorgen trofoblasten of stamcellen voor het herstel van het aangedane weefsel. Stamcellen hebben de eigenschap zich snel te vermenigvuldigen, maar worden in toom gehouden door pancreasenzymen uit een goed functionerende spijsvertering.

Na het voltooien van hun taak zorgen deze enzymen ervoor dat de stamcellen zich niet ongecontroleerd vermenigvuldigen. Dit zijn belangrijke functies van een goed werkende pancreas en zijn geactiveerde enzymen. Bovendien kunnen pancreasenzymen in het bloed veel giftige toxines afbreken, wat bijdraagt aan het behoud van een gezonde interne omgeving.

De pancreas produceert ook de hormonen insuline en glucagon, die samen met de lever, bijnieren, schildklier en hypothalamus de bloedsuikerspiegel reguleren via complexe terugkoppelingssystemen. Insuline stelt de lichaamsweefsels in staat om glucose, eiwitten en vetzuren op te nemen voor energie en andere stofwisselingsprocessen.

Dit hormoon helpt ook om glucose uit natuurlijke suikers in zongerijpte groenten en fruit, samen met hun voedende begeleidende stoffen, om te zetten in glycogeen, dat kan worden opgeslagen in de lever en spieren. Geraffineerde suikers missen deze begeleidende stoffen en verstoren daardoor dit proces, wat nadelig is voor de algehele gezondheid. Glucagon zet opgeslagen glycogeen om in glucose wanneer het lichaam daar behoefte aan heeft, zodat de bloedsuikerspiegel stabiel blijft.

In het kort: cholesterol heeft een beschermende functie in het lichaam

De lever speelt een cruciale rol bij het omzetten van voedingsstoffen in lichaamseigen stoffen en het onderhouden van de vitale brandstofreserves van het lichaam. De pancreas is essentieel voor de spijsvertering, zodat de lever deze voedingsstoffen kan opnemen en assimileren. Deze processen kunnen echter verstoord raken door intrahepatische stenen in de galwegen van de lever en galblaas.

Daarnaast produceert de lever cholesterol, een essentiële bouwstof voor celmembranen, weefselherstel, galproductie, steroïde hormonen, neurotransmitters en vitamine D. Cholesterol fungeert als een levensredder wanneer het lichaam wordt bedreigd door toxines, afvalstoffen of verwondingen, zoals scheurtjes in de wanden van de slagaders en kransslagaders. Het helpt het lichaam bij een snellere genezing van dergelijke wonden en speelt een cruciale rol in het behoud van de gezondheid.

Wat gebeurt als de lever niet goed functioneert?

De lever synthetiseert nieuwe aminozuren en zet bestaande om in lichaamseigen eiwitten, die essentieel zijn voor de opbouw van weefsels, hormonen, neurotransmitters, DNA en genen. Deze processen beïnvloeden hoe het lichaam groeit, zich onderhoudt en functioneert, en spelen ook een rol in het activeren van het placebo-effect.

Wanneer de leverwerking wordt verstoord, kunnen normaal onschadelijke stoffen giftig worden en zich door het lichaam verspreiden. Dit verhoogt het risico dat het lichaam zijn tolerantiegrens overschrijdt, wat kan leiden tot een intoxicatieschok. Zo’n biologische schok kan ziekteverwekkend zijn en de bloedtoevoer naar het hart verminderen, met ernstige gevolgen voor de algehele gezondheid.

Wanneer de galflora in de galblaas wordt aangetast, wordt de spijsvertering in de twaalfvingerige darm verstoord. Door een verstopte lever kunnen eiwitten in het lymfestelsel lekken, wat kan leiden tot allergische reacties. Dit maakt het moeilijker om emotionele schokken en trauma’s te verwerken, waardoor de conflictactieve fase intenser en langer duurt. Dit kan resulteren in een zwaardere en langere helingsfase.

Bovendien kunnen mentale helderheid en emotionele stabiliteit afnemen, waardoor het moeilijker wordt om met stress om te gaan. Daarom is het belangrijk om de lever en de pancreas dagelijks te ondersteunen bij het zuiveren en ontgiften van het lichaam. Dit kan eenvoudig worden bereikt door royaal gebruik te maken van specerijen in de voeding, omdat deze ontgiftende eigenschappen hebben en helpen bij het voorkomen van intoxicatieschokken en galstenen. Veel specerijen verbeteren ook de mentale functies, waardoor schokken en trauma’s sneller verwerkt kunnen worden.

Ik raad aan om je verder te verdiepen in de spijsvertering, het cholesterolverhaal, voeding en de Germaanse geneeskunde. Deze informatie is gratis te vinden op deze website.