De schadelijke rol van galstenen in de lever en het ontgiftingsproces
Veel mensen nemen aan dat galstenen alleen in de galblaas voorkomen, terwijl ze ook in de galwegen van de lever kunnen worden gevormd. Deze stenen, ook wel intrahepatische galstenen genoemd, worden vaak over het hoofd gezien omdat ze zich diep in de lever en galwegen bevinden. Zelfs na het verwijderen van de galblaas kunnen galstenen in de galwegen achterblijven, en mensen kunnen nog steeds symptomen ervaren zoals spijsverteringsproblemen, pijn, en ontsteking.
Intrahepatische galstenen bevatten inderdaad toxische stoffen zoals afvalproducten van de lever en kunnen, net als stenen in de galblaas, leiden tot bacteriële overgroei. De ophoping van galstenen in de lever kan de doorstroming van gal belemmeren, wat een cruciale rol speelt in de spijsvertering en ontgifting. Wanneer gal niet vrij kan stromen, worden afvalstoffen minder efficiënt uit het lichaam verwijderd, wat kan leiden tot een verminderde gezondheid en vitaliteit. Dit belemmert het lichaam bij het reinigen van toxines, wat invloed kan hebben op de huid, energielevels en het algemene welzijn.
Het onderhouden van een gezonde leverfunctie, door bijvoorbeeld een gebalanceerd dieet, regelmatig detoxen en het ondersteunen van de spijsvertering, kan helpen om galstenen te voorkomen en de lever in optimale conditie te houden.
Intrahepatische stenen kunnen de galwegen blokkeren en leverweefsel beschadigen. Ze spelen een belangrijke rol bij het ontstaan van ziekten en kunnen het herstel of de genezing, vooral bij chronische aandoeningen, belemmeren. Een veelvoorkomende fout, zowel in de reguliere als de holistische geneeskunde, is het niet herkennen of ontkennen van galstenen, terwijl ze vaak aanwezig zijn.
Bloedonderzoek, dat vaak wordt gebruikt voor de diagnose, heeft een groot nadeel bij het beoordelen van de levergezondheid. Ondanks Intoxicatieschokken blijft de lever vaak normale niveaus van leverenzymen in het bloed afgeven bij mensen met klachten. Toch zijn leverintoxicaties een van de belangrijkste oorzaken van veel voorkomende gezondheidsproblemen.
Verhoogde niveaus van leverenzymen in het bloed worden meestal pas waargenomen bij ernstige schade aan het leverweefsel, zoals bij hepatitis en andere vormen van leverontsteking. Wanneer de schade ernstig is, lekken grote hoeveelheden enzymen uit het leverweefsel in de bloedbaan, wat leidt tot een verhoogde concentratie leverenzymen. Dit wijst op een verstoorde leverfunctie, wat betekent dat de schade al aanzienlijk is.
Chronische leververstoppingen kunnen echter jarenlang onopgemerkt blijven, terwijl iemand langzaam levensenergie verliest, zich voortdurend vermoeid voelt, slecht slaapt of een verstoorde slaapkwaliteit ervaart, en geleidelijk meer toxines opbouwt in het lichaam. Bij aandoeningen zoals fibromyalgie is het zeer waarschijnlijk dat er intoxicatie in de galwegen van de lever aanwezig is.
Galstenen volgens de Germaanse geneeskunde
Galstenen worden biologisch gezien veroorzaakt door territoriumergernis – een mannelijk conflictgebied – of een identiteitsconflict – een vrouwelijk conflictgebied. Volgens de Germaanse geneeskunde ontstaat er een kern waaromheen zich vervolgens meer materiaal ophoopt. Galstenen bestaan voor meer dan 95% uit cholesterol, met de rest bestaande uit calcium en galpigment.
Vaak blijven deze galstenen onopgemerkt in de galblaas. Echter, wanneer een galsteen vast komt te zitten in de galwegen, kan dit zeer hevige pijn veroorzaken. Dit kan resulteren in kolieken als gevolg van irritatie aan het gevoelige ectodermale binnenbekleding van de galwegen, bestaande uit platenepitheel. Bovendien kan dit een opstuwing veroorzaken, waardoor de bilirubinespiegel in het bloed stijgt, wat mogelijk geelzucht veroorzaakt.
Meestal is het conflict recidiverend, wat betekent dat de galstenen steeds groter worden. Langdurige conflictactiviteit kan leiden tot verschrompeling van de galgangen. Ontsteking treedt op als onderdeel van de genezingsfase, wat echter de stuwing in de galdoorstroming veroorzaakt.
Dit resulteert in een vertraagde doorstroming, waardoor er meer kernen ontstaan die aanleiding kunnen geven tot meer galstenen. Los het conflict en zijn sporen definitief op, zodat het zinvolle biologische speciaalprogramma kan stoppen. De hevige galkolieken zijn de genezingscrisis waarbij het lichaam probeert de galsteen uit te drijven door ritmische samentrekkingen van de galgangen.
Lightproducten en een gebrek aan bitterstoffen in de voeding bevorderen de vorming van galstenen omdat er te weinig gal wordt gevraagd. De indikking van de gal bevordert steenvorming, vergelijkbaar met een rivier waarin weinig water stroomt, waarin veel meer vuil achterblijft.
Vermoedelijk kunnen een verhongeringsconflict of een existentieconflict tijdens de hangende genezing leiden tot een verminderde galproductie. Het syndroom van de nierverzamelbuizen kan de vorming van galstenen stimuleren door vernauwde galgangen, wat vaak voorkomt bij mensen met een verhoogd cholesterolgehalte als gevolg van andere aandoeningen en biologische conflicten.
Indien nodig kan een vergruizing of operatie worden overwogen, samen met het gebruik van pijnstillende en krampwerende middelen.
Het verminderen of geleidelijk stoppen met medicatie kan ook gunstig zijn (een secundaire factor bij galstenen), evenals het vermijden van alcohol en drugs. ’s Avonds weinig eten om gisting in de darm tijdens de nacht te voorkomen kan helpen, terwijl het drinken van veel water in de ochtend en voormiddag gunstig is.
Het gebruik van bitterkruiden, zoals mariadistel, venkel, klitwortel, paardenbloem, duizendguldenkruid, agrimonie, weegbree en alsem, kan nuttig zijn, evenals het toevoegen van specerijen zoals kurkuma, venkel, saffraan en rozemarijn aan de voeding. Bachbloesems zoals beuk, chicorei, gentiaan, gaspeldoorn en wilg kunnen ook worden overwogen. Hildegard Von Bingen beveelt tamme kastanjehoning aan, evenals een speciaal recept van moerbeiwijn en Zweedse kruiden.
Het belang van een schone gezonde lever
- Een overbelaste lever kan eiwitten lekken in het lymfesysteem, wat een scala aan reacties van het lymfesysteem kan veroorzaken. Veel allergische reacties hebben een verergerend effect op allerlei aandoeningen, van verkoudheden tot de ontwikkeling van kanker.
- De enzymen van de lever kunnen steroïde hormonen (op basis van cholesterol) omzetten in zowel gunstige als schadelijke hormonen. De laatste zijn een verergerende factor bij kanker van de voortplantingsorganen.
- Bijna elke ziekte of aandoening wordt direct of indirect verergerd door verstopping van de galwegen van de lever en de galblaas.
- De lever speelt ook een rol in emotionele stabiliteit, verwerking van dagelijkse indrukken en mentale helderheid.
- Verstopte galwegen in de lever kunnen geneutraliseerde onschadelijke chemische stoffen weer omzetten in kankerverwekkende stoffen en deze vervolgens verspreiden in het lichaam.
- Een slecht functionerende lever kan tot wel 70% van de bloedtoevoer naar het hart blokkeren.
- Geblokkeerde gal wordt giftig en van slechte kwaliteit, wat de oorzaak kan zijn van talrijke spijsverteringsproblemen.
De lever is een zeer groot orgaan en bevindt zich net achter de ribben onder het middenrif. Het is bijna zo breed als het hele lichaam, met zijn dikste kant aan de rechterzijde. De lever is een uiterst actief en complex orgaan dat verantwoordelijk is voor meer dan honderden verschillende functies.
Het hoofdzakelijke doel van de lever is het ontgiften van het bloed, het handhaven van hormonale balans, het verwerken van verteerde voeding en het produceren van levensnoodzakelijke cholesterol.
Cholesterol is een essentiële bouwstof voor alle weefsels en organen, evenals voor de productie van hormonen en gal, wat belangrijk is voor een goede spijsvertering. De lever is dus van vitaal belang voor het reguleren van de omzetting, distributie en het behoud van de vitale “brandstofvoorraden” – voedingsstoffen en energie.
Intoxicatie verstoort deze belangrijke functies van de lever en heeft een zeer schadelijk effect op de algehele gezondheid van het lichaam. Fibromyalgie kan worden beschouwd als een symptoom van leverintoxicatie. Galstenen vormen zich in de galwegen als gevolg van deze intoxicatie, wat een grote impact heeft op de leverfuncties.
Andere functies van de lever
Naast de eerder genoemde functies heeft de lever nog andere essentiële taken, zoals het afbreken en recyclen van eiwitten uit weefselafval, het recyclen van ijzer, en het opslaan van glycogeen (lichaamssuiker), ijzer, vitaminen en andere voedingsstoffen. Galstenen kunnen deze vitale functies verstoren, wat ernstige gevolgen kan hebben voor het lichaam.
Zoals eerder vermeld, is de lever verantwoordelijk voor de productie van cholesterol en speelt het ook een cruciale rol bij de productie van hormonen en eiwitten die van invloed zijn op verschillende aspecten van de lichaamsfuncties, groei en herstel van verwondingen.
De lever produceert nieuwe aminozuren en zet bestaande aminozuren om in eiwitten. Deze eiwitten zijn essentieel als bouwstenen van cellen, genen, neurotransmitters en hormonen. Het is opmerkelijk dat zelfs een pasgeboren kind bij de eerste ademhaling direct aminozuren en eiwitten kan produceren uit stikstof, zuurstof, koolstof en waterstofmoleculen in de lucht. Dit benadrukt de cruciale rol van de lever in de lichaamsfuncties vanaf de eerste momenten van het leven.
Elke minuut filtert de lever ongeveer een kwart liter bloed. Dit vitale orgaan speelt een cruciale rol bij het ontgiften van het lichaam, waarbij het een breed scala aan schadelijke stoffen, parasieten, dode bacteriën, alcohol en giftige residuen van farmaceutische medicijnen neutraliseert.
De lever maakt gebruik van enzymen om afvalstoffen en toxines om te zetten in stoffen die veilig uit het lichaam kunnen worden verwijderd. De meeste van deze afvalstoffen en geneutraliseerde gifstoffen verlaten de lever via de galstroom.
Echter, wanneer intrahepatische stenen, gevormd door een overdosis gifstoffen als gevolg van stress, emoties, biologische conflicten, bewerkte voedingsmiddelen, slechte levensstijl, externe vervuiling en andere factoren, de galwegen in de lever verstoppen, wordt de gal giftig. Dit leidt tot hoge niveaus van toxiciteit in de lever, en uiteindelijk ook in de rest van het lichaam en de lymfe.
Deze ontwikkeling wordt versterkt door het gebruik van farmaceutische medicijnen, die doorgaans door de lever worden afgebroken.
De aanwezigheid van intrahepatische galstenen in de galwegen van de lever verstoort de ontgiftende functie van de lever en kan leiden tot “overdosering” en “verwoestende” bijwerkingen, zelfs bij normale doseringen van medicijnen.
Dit betekent dat de lever risico loopt op ernstige schade door de afvalstoffen, toxines en medicijnen die het afbreekt. Alcohol die niet voldoende wordt afgebroken door de lever kan leverweefsel ernstig beschadigen of vernietigen.
Zoals eerder vermeld, is de productie van gal een essentiële functie van de lever, met ongeveer een halve liter gal per dag. Goede kwaliteit gal heeft een stroperige textuur en kan geel, groen of bruin van kleur zijn, en heeft een hoofdzakelijk bittere en enigszins wrange smaak.
Gal is sterk alkalisch. Het wordt geproduceerd door de afbraak van cholesterol en rode bloedcellen. In de galblaas wordt de gal verder gerijpt door de galflora, waardoor het de pancreasenzymen nog beter kan activeren.
Zonder voldoende goede gal blijft het meeste voedsel onverteerd of slechts gedeeltelijk verteerd. Dit kan leiden tot verstoring van de darmflora en overgroei van organismen die proberen onverteerd voedsel af te breken. Goede gal is van vitaal belang om het darmslijmvlies te beschermen tegen irritatie.
Bovendien moet voedsel zich vermengen met gal om de darmen in staat te stellen vet, calcium en andere mineralen en vitaminen effectief op te nemen. Als de dikke darm voedsel ontvangt dat niet goed verteerd is, kunnen bacteriën een deel van het vet afbreken tot vetzuren, of verlaat het vet het lichaam via de ontlasting.
Als vet niet goed wordt opgenomen, kunnen er problemen ontstaan met de opname van vitaminen, calcium en andere mineralen. Dit kan leiden tot een tekort aan calcium en andere mineralen in het bloed, waardoor het lichaam deze uit de botten zal halen.
Bij grote hoeveelheden onverteerd vet in de ontlasting zal de ontlasting een sterke onaangename geur duidelijk maken dat de spijsvertering niet goed is verlopen.
Het is belangrijk om te begrijpen dat de meeste problemen met de botdichtheid eigenlijk ontstaan door een onvoldoende afscheiding van gal, of door gal die vergiftigd is door intrahepatische stenen, en de daaropvolgende slechte vertering van vetten. Deze problemen worden dus niet veroorzaakt door een tekort aan calcium in de voeding, maar eerder door een verstoring in het spijsverteringsproces.
De ontgiftende werking van goede gal
Inderdaad, gal speelt een cruciale rol in de spijsvertering en het algemene ontgiftingsproces van het lichaam. Naast het helpen afbreken van vetten, verwijdert gal ook geneutraliseerde toxines uit de lever, reinigt het de darmwanden en bevordert het de darmtransit of darmperistaltiek. Dit draagt bij aan de vorming van een goede en regelmatige stoelgang. Gal is ook essentieel voor het handhaven van een gezonde darmflora, omdat het helpt om deze in balans te houden.
Een tekort aan gal kan leiden tot verstoringen in de darmfunctie, waaronder constipatie, omdat de peristaltische beweging belemmerd wordt. Wanneer de darmflora gezond is en er voldoende gal aanwezig is, kan het lichaam via de ontgiftende werking van de lever veel toxines afvoeren naar de spijsvertering.
De darmflora speelt dan een belangrijke rol bij het afbreken en elimineren van deze gifstoffen via de stoelgang. Bacteriën in de darmflora hebben namelijk de functie om schadelijke stoffen af te breken, waardoor ze veilig uit het lichaam verwijderd kunnen worden.
Het is inderdaad belangrijk om te erkennen dat intrahepatische galstenen in de galwegen van de lever en galstenen in de galblaas vaak het gevolg zijn van een ongezonde levensstijl, slechte voedingsgewoonten en intense negatieve emoties en biologische conflicten.
Galstenen kunnen aanzienlijke gezondheidsrisico’s met zich meebrengen en vroegtijdige veroudering veroorzaken. Wanneer galstenen de galstroom ernstig belemmeren, kan dit leiden tot veranderingen in de kleur van de ontlasting, zoals lichtbruin, geel, oranje of bleek als klei, in plaats van de normale bruine kleur.
Deze verstoring van de galstroom kan ook de spijsvertering verstoren doordat de pancreasenzymen niet voldoende geactiveerd worden, wat de vertering van voedsel belemmert.
Bovendien heeft een slechte galproductie als gevolg van galstenen indirecte effecten op de werking van de pancreas, omdat de pancreasenzymen niet op de juiste manier worden afgegeven.
Deze enzymen spelen een belangrijke rol bij de spijsvertering en helpen ook bij het opruimen van toxines, slechte eiwitten en eiwitten uit tumoren. Daarom kan een verstoring in de galproductie en -afvoer leiden tot een verminderde ontgifting en spijsvertering, waardoor de algehele gezondheid in gevaar kan komen.
Intrahepatische stenen in de galwegen van de lever of in de galblaas hebben een verergerend effect op volgende aandoeningen:
- astma
- aambeien
- chronisch vermoeidheidssyndroom
- constipatie
- depressie
- diarree
- doffe pijn aan de rechterkant
- donkere kringen rond de ogen
- doodsbleke gelaatskleur
- eetbuien
- ernstige schouder- en rugpijn
- fibromyalgie
- flauwvallen
- frozen schoulder
- gele huid en geel oogwit
- gevoelloze of verlamde benen
- gewrichtsproblemen
- gezichtsproblemen
- hartkwalen
- hepatitis
- hernia
- hersenziekten
- hersenziekten
- hoofdpijn en migraine
- hoog cholesterol
- hormonale onbalans
- huidproblemen
- impotentie
- infecties (terugkerend)
- ischias
- jicht
- kanker
- kleikleurige ontlasting
- knieproblemen
- koude en warme opvliegers
- koude ledematen
- levercirrose
- levervlekken, vooral op de bovenkant van de handen en in het gezicht
- menstruatieklachten
- misselijkheid en overgeven
- moeilijkheden met de ademhaling
- nachtmerries
- nierziekten
- obesitas
- opgezwollen ogen
- osteoporose
- overmatig transpireren van het bovenlichaam
- overmatige gewichtstoename
- pancreatitis
- pijn aan de bovenkant van een schouderblad of tussen de schouderbladen
- prostaatklachten
- scoliose
- seksuele problemen
- slapeloosheid
- slechte eetlust
- spijsverteringsproblemen
- stijve spieren en gewrichten
- stijve nek
- tand- en tandvleesproblemen
- tong met glimmende of witte of gele bovenkant
- urinewegklachten
- ziekte van Alzheimer
- zwartgallige of boze persoonlijkheid
- zweren aan de twaalfvingerige darm
- overgangsklachten
- verlies van spierkracht
- vet haar of haaruitval
- winderigheid
- wonden die blijven bloeden en slecht genezen
- ziekte van Pfeiffer of mononucleose
Gerelateerde Publicaties
