De zwangerschap

Inleiding

De termen immuniteit, ziekteverwekker, antilichamen, infectie, virus en besmettelijkheid komen voort uit dualistisch denken en zijn misleidende concepten waarin we de vijand (ziekte) buiten onszelf plaatsen. Ware gezondheid draait om de onderlinge verbondenheid en interactie van alle systemen in het lichaam. Het begrijpen van de echte oorzaak van aandoeningen ligt in het besef dat deze metafysisch zijn en binnenin onszelf aanwezig: biologische conflicten en trauma’s.

De menselijke biologie en ecologie functioneren op een heel andere manier dan wat de farmaceutische industrie ons al 150 jaar lang wil doen geloven. Ontstekingen zijn daarentegen wel een natuurlijk proces; ze ontstaan wanneer het lichaam microben activeert om weefsels te herstellen, waarbij nieuwe bloedvaatjes worden gevormd (angiogenese).

Het “valse concept immuniteit” verwijst eigenlijk naar de algemene gezondheid, die zichtbaar is wanneer er evenwicht is in zowel het fysieke lichaam als de geest. Dit betekent dat trauma’s en biologische schokken zijn opgelost. Je zou kunnen zeggen dat men weerstand of immuniteit opbouwt tegen biologische conflicten in de geest. Wanneer je volledig in evenwicht bent, spelen zelfs de zogenaamde “ziekteverwekkers” een belangrijke rol in het zuiveren, ontgiften en recyclen van celafval in je lichaam—ze helpen je lichaam in balans te houden. Ziekteverwekkers bestaan eigenlijk niet; het is beter te spreken van een overgroei van bepaalde micro-organismen als gevolg van een onderliggende oorzaak.

Het “valse concept infectie” verwijst eigenlijk naar een ziekteproces waarbij het lichaam microben activeert om beschadigde en vergiftigde weefsels en cellen te herstellen.

Zelfs “besmettelijkheid” is een misleidend concept, omdat verziekt weefsel altijd eerst aanwezig moet zijn voordat microben verschijnen om het lichaam te helpen bij het herstel. In feite is het het lichaam zelf dat latente microben, sporen (vaak ten onrechte gezien als fagen) en exosomen activeert en uitnodigt om herstelwerkzaamheden uit te voeren.

Het valse concept “virus” is eveneens misleidend en houdt de matrix van virus, besmetting, en vaccin in stand. Dit is een logische constructie, maar het mist psychologische relevantie. Zelfs logica kan in dit geval niet worden gevalideerd, omdat dit zou leiden tot een cirkelredenering of nihilisme. In werkelijkheid zijn virussen nooit geïsoleerd volgens de gouden standaard en zijn ze niet getoetst aan de vier postulaten van Koch. Wat men “virussen” noemt, kan beter worden begrepen als exosomen—kleine eiwitstructuren met erfelijk materiaal, omgeven door een membraan. Een exosoom bevat gemiddeld tussen de 10 en 40 basenparen nucleotiden. In werkelijkheid gaat het om informatieoverdracht van organisme tot organisme om de soort sterk te houden.

1- De kwaliteit van de zaadcel en eicel voor de bevruchting

De gezondheid van een foetus en baby begint al bij de kwaliteit van de zaadcel en eicel. Voor een goede bevruchting moeten deze cellen van uitstekende kwaliteit zijn. Elk leven, ook dat van dieren, begint met één cel die zich splitst in twee, vervolgens in vier en acht. De eerste drie celdelingen vormen de acht oorspronkelijke cellen, die ons hele leven onveranderd blijven en nooit worden vervangen.

Deze acht oorspronkelijke cellen vormen de basis van elk lichaam, waarbij ze twee tetraëders creëren die samen een stervormige tetraëder vormen, ook wel bekend als de driedimensionale davidster. Het is daarom cruciaal dat de levenskracht van de zaadcel en eicel optimaal is, zodat de eerste drie celdelingen goed verlopen. Dit is een belangrijke eerste stap om een sterke foetus en baby te ontwikkelen met een gezonde respons op aandoeningen.

Door de toenemende vervuiling, ongezonde levensstijl, stress en negatieve emoties ontstaan echter vaak al moeilijkheden tijdens deze eerste drie delingen. Een bevruchte eicel vermenigvuldigt zich door celdeling en ontwikkelt zich verder in de baarmoeder, waarbij specifieke weefsels met specifieke taken ontstaan.

Het eerste dat zich ontwikkelt in een nieuw leven is de epifyse, of pijnappelklier, gevolgd door het gehoororgaan. De pijnappelklier is cruciaal voor het bewustzijn en zorgt ervoor dat lichaam en geest als een eenheid kunnen samenwerken.

Alle lichaamsweefsels hebben een eigen bewustzijn en intelligentie om hun taak uit te voeren. Deze cellen zijn afkomstig van een van de acht oorspronkelijke cellen en dragen hun taak over tijdens elke celdeling (mitose).

Tijdens de negen maanden van de zwangerschap groeit er een nieuw ‘mensje’, en na de geboorte blijft het lichaam van het kind zich verder ontwikkelen en neemt het aantal lichaamscellen in de weefsels toe. Bij elke celdeling geeft de oude cel alle informatie door aan de nieuwe cel, waarbij de informatie van het DNA gewoon wordt gekopieerd. Het is daarom belangrijk om ervoor te zorgen dat je lichaam grondig is gezuiverd en ontgift voordat je besluit kinderen op de wereld te zetten!

In de ayurveda begint men om deze reden al vijf maanden voor de geslachtsgemeenschap met het grondig ontgiften en zuiveren van het lichaam, zowel van de toekomstige vader als de moeder. Dit is logisch: een schoon en zuiver lichaam vormt de basis voor een optimale hormoonhuishouding en algehele gezondheid van beide ouders.

Een gezonde voedingswijze en levensstijl, gecombineerd met emotionele stabiliteit, helpt voorkomen dat de ouders aan bijnieruitputting lijden. Dit is van groot belang voor de productie van hoogwaardige sekshormonen en de ontwikkeling van zaadcellen en eicellen. Gezuiverde geslachtsorganen produceren zaadcellen en eicellen van hoge kwaliteit, die veel levensenergie bevatten om een succesvolle bevruchting te garanderen.

Het menselijke lichaam heeft één grote wens: het wil van binnen steeds proper en zuiver zijn. We moeten ons realiseren dat tijdens de negen maanden van de zwangerschap de volledige evolutie van het te ontwikkelen kind plaatsvindt. Juist deze cruciale periode vormt de basis voor gezonde lichamelijke en geestelijke vermogens van het kind na de geboorte.

Zorg ervoor dat je lichaam ontgift en zuiver is, in het belang van het ongeboren kind in de moederschoot. Dit cruciale aspect krijgt helaas weinig aandacht in onze maatschappij, met veel schadelijke gevolgen voor de algehele gezondheid. Kijk om je heen—de impact is duidelijk zichtbaar, maar niemand stelt de juiste vragen hierover.

In de ayurveda wordt de zorg voor de moeder gedragen door de gemeenschap, omdat men beseft dat de foetus zich zal identificeren met de emotionele toestand van de moeder.

2 . Wat voor invloed heeft stress en negatieve emoties op de foetus?

Als de zwangere moeder emotionele problemen ervaart, wordt de energetische belasting hiervan doorgegeven aan de foetus, wat kan leiden tot ontwikkelingsproblemen zoals een ontregelde hormoonhuishouding en een verzwakte algehele gezondheid. Bovendien kan dit problemen veroorzaken bij de juiste ontwikkeling van de thymus, ofwel de zwezerik. De emotionele belasting van de moeder ligt vaak aan de basis van afwijkingen in de foetus.

Het is daarom van groot belang om je bewust te worden van en emoties op te ruimen die je niet dienen, in het belang van het kind in de moederschoot. Dit is uiterst belangrijk! Ook de vader moet emotioneel evenwicht cultiveren, omdat hij energetisch gezien nauw betrokken is bij de ontwikkeling van de foetus.

De ontwikkeling van het kind in de baarmoeder wordt sterk beïnvloed door de levenskwaliteit van de moeder en haar omgevingsfactoren.

De energetische belasting van stress en negatieve emoties van de ouders worden reeds doorgegeven via de zaadcel en de eicel aan de foetus. Als zowel de moeder als de vader emotioneel in balans zijn, en hun lichamen gezuiverd en ontgift zijn, zal de foetus ook zuiver en vrij van toxines zijn. Dit bevordert een optimale ontwikkeling tot een gezonde baby met een goed ontwikkelde thymus.

Een gezonde ontwikkeling van de foetus, het kind en de volwassene is alleen mogelijk door een evenwichtige en effectieve communicatie tussen alle lichaamsweefsels, gestuurd door neuropeptiden (vanuit de hersenen) en andere peptiden die in verschillende lichaamsdelen worden aangemaakt. Peptiden fungeren als boodschappers in het lichaam, waarbij ze signalen en informatie doorgeven tussen de verschillende lichaamsweefsels.

Lichaamsweefsels en organen produceren ook peptiden (waaronder hormonen) die boodschappen naar de hersenen sturen. Deze signalen regelen onder andere de celdeling en apoptose (geprogrammeerde celdood). Stress en negatieve emoties kunnen deze delicate balans verstoren, wat kan leiden tot ernstige gevolgen zoals ziekte en sterfte van de baby. Na de geboorte blijft de baby de negatieve energieën van de ouders opnemen, wat nadelige effecten kan hebben op de verdere ontwikkeling, algemene gezondheid en hormoonhuishouding van het kind.

Peptiden kunnen schadelijk zijn als ze gekoppeld zijn aan negatieve boodschappen, vaak voortkomend uit trauma’s, onverwerkte schokken of negatieve emoties. Deze factoren kunnen een basis vormen voor ernstige aandoeningen zoals kanker en leukemie bij jonge kinderen. Deze schokken en trauma’s kunnen al tijdens de zwangerschap ontstaan en invloed hebben op de ontwikkeling van het kind.

Het gaat hierbij om de emotionele en energetische factor die van cruciaal belang is voor het jonge leven. Emotionele balans is een subtiele, maar krachtige energie die voelbaar en ervaarbaar is. Het speelt een belangrijke rol in de lichamelijke gezondheid en kan aanzienlijke positieve invloed uitoefenen op de algehele ontwikkeling en welzijn van het kind.

Schokken en trauma’s die de foetus ervaart, hetzij door eigen perceptie of door de ervaringen van de moeder, kunnen bijdragen aan de ontwikkeling van aandoeningen, kanker en mentale stoornissen bij het kind. Deze ervaringen, zelfs als ze subtiel zijn, kunnen een diepgaande impact hebben op de gezondheid en het welzijn van het kind, zowel tijdens de zwangerschap als na de geboorte. Een foetus heeft een waarnemend bewustzijn.

Wanneer iemand emotioneel in balans is, worden er veel gelukshormonen aangemaakt, wat zowel gunstig is voor de zwangere vrouw als voor het ongeboren kind. Emotionele balans is iets wat de wetenschap moeilijk kan meten, en toch heeft het een grotere impact dan alle fysieke factoren samen. Een ongeboren kind in de baarmoeder neemt alles in zich op wat de moeder ervaart. Daarom is emotionele balans en levensenergie van cruciaal belang om de ontwikkeling van het ongeboren kind gedurende de negen maanden goed te laten verlopen.

Emotionele onbalans daarentegen, is een ander verhaal; dit werkt altijd destructief voor zowel de zwangere vrouw als voor de ontwikkeling van haar ongeboren kind. We zijn ons allemaal bewust van de kracht van gedachten, gevoelens, emoties en levensenergie. We kunnen ons voeden met gezonde voeding en ons toch ziek voelen.

Onze geest, gedachten, gevoelens en emoties, en hoe we over onszelf denken, kunnen ons opbouwen of ondermijnen. Het is bewezen dat een liefdevolle, levenslustige en emotioneel stabiele vrouw een sterker kind op de wereld brengt, met een krachtige gezondheid en fysieke uithouding vol levensenergie.

Daarentegen zal een moeder die tijdens de zwangerschap voortdurend stress ervaart, sneller geïrriteerd en boos worden, emotioneel instabiel raken en een daling in haar levensenergie ervaren. Dit vergroot het risico aanzienlijk om een kind met een zwakkere gezondheid ter wereld te brengen. Als een zwangere vrouw bovendien conflicten met zich meedraagt, bijvoorbeeld met familie (familiepatronen), financiële problemen, onbegrip uit de omgeving, verdriet, eenzaamheid, ruzie met haar partner, enzovoort, veroorzaakt dit veel stress en heeft het altijd een negatieve impact op de ontwikkeling van het ongeboren kind.

Onder de negatieve emoties van de moeder verstaan we bijvoorbeeld stress en angst, al dan niet gerelateerd aan de zwangerschap zelf. Deze emoties hebben een ongunstig effect op de ontwikkeling van de foetus en kunnen leiden tot een verhoogd risico op vroeggeboorte en een te laag geboortegewicht.

Het effect van stress en/of angst kan verstoringen veroorzaken in elke fase van de ontwikkeling van de foetus. De ernst hiervan is afhankelijk van het moment, de duur en de intensiteit van de stress of angst tijdens de verschillende ontwikkelingsstadia van de foetus. Dit risico is vergelijkbaar met dat van roken of alcoholgebruik tijdens de zwangerschap, aangezien het de algemene gezondheid en de ontwikkeling van het zenuwweefsel van de foetus aantast.

Het draait om wat je als moeder emotioneel uitstraalt: sta je in je eigen kracht? Kom je voor jezelf op? Cultiveer je eigenwaarde, zelfliefde en zelfrespect, en zet je jezelf steeds op de eerste plaats? Het allerbelangrijkste is waar jij in gelooft; blijf altijd trouw aan jezelf!

Extreme levensgebeurtenissen zoals het overlijden van een dierbare, spanningen in de relatie, depressie, burn-out of bore-out, en geweld – inclusief verbaal geweld – kunnen afwijkingen veroorzaken in de ontwikkeling van de foetus, zowel lichamelijk als geestelijk.

Kinderen van moeders die tijdens hun zwangerschap veel angst en stress hebben ervaren, vertonen vaak een aantal gedragskenmerken die samenhangen met problemen met zelfregulatie en verhoogde reactiviteit. Dit kan zich uiten in bewegingsonrust, achterstanden in de geestelijke ontwikkeling, zoals problemen met cognitie, geheugen en het richten van aandacht en focus. Er kan een groeistop ontstaan.

Dikwijls vertonen deze kinderen huilgedrag, een moeilijk temperament en verhoogde prikkelbaarheid. Ze hebben meer gedragsproblemen, wat kan leiden tot een moeizame en niet altijd positieve ouder-kindrelatie. Dit kan stemmingsverschillen veroorzaken. Een kind slaan vlak na de geboorte is geen teken van liefde; het wordt door het kind als uiterst brutaal ervaren. Hiermee wordt de eerste stap naar angst in het kind gezet.

In de ayurveda wordt altijd aandacht besteed aan het bereiken van emotioneel evenwicht bij beide ouders. Emotionele problemen worden aangepakt zodat de negatieve trillingsenergie van emoties en stress geen schade kan berokkenen aan de kwaliteit van de eicel en zaadcel, en aan de verdere ontwikkeling van de foetus in de moederschoot. Dit verkleint de impact van stress en angst op het ongeboren kind, waardoor het na de geboorte stressbestendiger is, minder gedragsproblemen vertoont, en een vitalere gezondheid heeft.

3. Andere factoren van stress voor de foetus

Als je zwanger bent, wees je er dan van bewust dat je je laptop niet op je schoot zet. Je ongeboren kind wordt anders blootgesteld aan schadelijke straling, wat misschien een kleine oorzaak lijkt, maar grote gevolgen kan hebben. Zet de wifi zoveel mogelijk uit, vooral ’s nachts als je slaapt. Vermijd het gebruik van een gsm of televisie in je slaapkamer, omdat straling de algemene gezondheid kan verzwakken.

Ik hoop natuurlijk dat het idee van het vaccineren van foetussen nooit werkelijkheid zal worden, want wees gerust, dit zou enorme stress veroorzaken voor het ongeboren kind. Het is totaal weerloos tegen deze vorm van mishandeling en vergiftiging van het zich ontwikkelende zenuwstelsel en de endocriene klieren. De foetus kan dit als een ernstige irritatie ervaren als een naald verschijnt in de vruchtzak.

Het wordt vaak onderschat hoe belangrijk indrukken zijn als bouwstenen voor het zich ontwikkelende kind en zijn persoonlijkheid. Deze indrukken zijn verbonden met alle functies van zijn lichaam. Tijdens de zwangerschap is het voor een moeder altijd goed om vriendelijke lectuur te lezen, naar schoonheid te kijken, natuurfilms te zien, mooie harmonische muziek te beluisteren, of naar realistische kunst te kijken. Dit bevordert altijd de innerlijke ontwikkeling van je ongeboren kind.

Vermijd het kijken naar soaps op televisie waarin acteurs het grootste deel van hun tijd besteden aan het uitdrukken van negatieve emoties, het tonen van gezichten van tekortkoming, en het uitbeelden van leugens en voorwaardelijkheid in relaties. Dergelijke programma’s sturen al verkeerde signalen naar de ontluikende persoonlijkheid van de ongeboren foetus, omdat ze de emoties van de moeder negatief beïnvloeden.

Hetzelfde geldt voor harde muziek met een beat die tegengesteld is aan het hartritme, straatlawaai, en slecht nieuws op radio en televisie. Al deze invloeden zenden een soort anti-levensenergie uit naar het ongeboren kind in de moederschoot. Het is belangrijk te beseffen dat het gehoor het allereerste orgaan is dat zich ontwikkelt en functioneert; de foetus kan al horen, het gehoorzintuig is het eerste zintuig dat zich ontwikkelt en toont aan de de foetus een waarnemend vermogen heeft..

Praat liefdevol tegen je ongeboren kind; vertel het hoeveel je van het kleine leven in je draagt houdt. Zing voor je kindje. Laat de vader zachtjes over je buik wrijven en liefdevolle woorden spreken. De eerste indrukken van de foetus zijn van groot belang en vormen de basis voor het zelfvertrouwen, de zelfliefde en eigenwaarde van het kind gedurende zijn hele leven.

Deze indrukken leggen het fundament voor de verdere ontwikkeling van je kind, vooral in onze vaak ontwrichte wereld. Behandel het ongeboren kind met het respect dat het verdient; het is een mens in wording die liefde waard is. Vermijd beledigingen of negatieve gedachten, want deze verstoren de geestelijke ontwikkeling van het kind. Maak als ouders geen ruzie tijdens de zwangerschap, omdat dit de ongeboren baby veel stress bezorgt.

4. Echoscopie en stralingsvelden

Veel zwangere vrouwen kunnen tegenwoordig nog voor de geboorte aankondigen: ‘Over een half jaar krijgen we een zoontje of dochtertje.’ Normaal gesproken is de baarmoeder de veiligste plek voor de foetus, beschermd in zijn vruchtzak.

Echter, door de ontwikkeling van moderne technologie is deze situatie enigszins veranderd. Echoscopie is een waardevolle uitvinding, maar niet zonder risico’s. Hoewel het waar is dat echoscopie vroegtijdige afwijkingen kan opsporen die mogelijk door een operatie kunnen worden verholpen, heb ik mijn bedenkingen wanneer echo’s puur uit nieuwsgierigheid worden gebruikt, bijvoorbeeld om het geslacht van het kindje te ontdekken.

Echoscopie is niet zo onschuldig als het lijkt; het is meer dan slechts een ‘fotootje maken’. Een echo veroorzaakt twintigduizend trillingen per seconde, die zo krachtig en indringend zijn dat het vruchtwaterbassin lijkt te koken en zelfs kan borrelen. de veroorzaakte turbulentie in het vruchtwater geeft territorium ergernissen mee aan de foetus. dat wordt zwaar onderschat.

Er zijn testen gedaan op siervissen die ogenblikkelijk sterven bij blootstelling aan sonartrillingen. Het is bekend dat sonarapparaten van duikboten en schepen massale vissterfte kunnen veroorzaken. Een sonar werkt op hetzelfde principe als een echoscopie. Dit betekent dat echo-trillingen schade kunnen toebrengen aan celstructuren en DNA-structuren.

Na de ontwikkeling van de pijnappelklier begint het gehoororgaan zich te vormen, dat op dat moment nog zeer kwetsbaar is. Hoe zou de foetus zich voelen na het ondergaan van een vroege echo? Het eerste bezoek aan een disco misschien? Hoewel we dat niet precies weten, is wel vastgesteld dat de foetus probeert weg te kruipen om aan de straling te ontsnappen. Hieruit kunnen we concluderen dat de foetus tijdens een echo aanzienlijke stress ervaart.

De foetus kan zijn oren nog niet afdekken met zijn handen, omdat hij de motoriek hiervoor nog niet ontwikkeld heeft.

Gezien het feit dat het gehoor verbonden is met het zich ontwikkelende limbische systeem in de hersenen van de foetus, lijkt het logisch dat sommige kinderen die onnodige echo’s hebben ondergaan, later gemakkelijker in paniek kunnen raken, extreme schrikachtigheid ontwikkelen, en geluidsovergevoelig kunnen worden.

Dit zijn bevindingen van de Duitse arts Dr. Joachim Grätz, die onderzoek naar dit onderwerp heeft verricht. Overweeg daarom om alleen een echo te laten maken als het echt noodzakelijk is, uit liefde voor je ongeboren kind. Laat het geslacht bij de geboorte een grote verrassing zijn, om te ontdekken of het een dochter of zoon is.

Wees ook voorzichtig met door de mens gemaakte elektrische velden, zoals die van een magnetron. Het voedsel van een zwangere moeder moet voedzaam zijn voor zowel haar als de foetus. Voeding die echter in de magnetron is bereid of opgewarmd, verliest zijn enzymen, waardoor het moeilijker verteerbaar wordt.

Gezonde meervoudig onverzadigde vetten veranderen in ongezonde geharde vetten, en de magnetron introduceert zogenaamde nucleotiden in het voedsel. Om het simpel te zeggen: voedsel dat in de magnetron is bereid, verandert in nucleair afval. Dit voedsel bevat radiolyseproducten die het hersenweefsel ernstig irriteert.

Vitaminen zoals vitamine E, C en het hele B-complex worden vernietigd door de magnetron. Magnetronvoedsel veroorzaakt enorm veel oxidatieve stress in het lichaam van de foetus en ook bij de zwangere moeder. De magnetron vernietigt veel moleculaire verbindingen die voedsel tot echt voedsel maken, waarbij de moleculaire structuur van het voedsel wordt aangetast. Zelfs de samenstelling van het bloed kan veranderen door het consumeren van magnetronvoedsel.

5. Wat kun je doen bij stress?

Zwangerschapsyoga helpt je te ontstressen.

Door ontspanning kun je de stressreactie van je lichaam onderbreken, waardoor je lichaam de gelegenheid krijgt om te herstellen en energie op te laden. In de praktijk betekent dit dat je dagelijks momenten in je agenda moet vrijmaken waarin je niet bezig bent met je dagelijkse beslommeringen en taken.

Als je zwanger bent, moet rust je hoogste prioriteit zijn. Het zorgt voor ontspanning van de geest en een goede balans tussen verplichtingen en aangename activiteiten. Doe dingen die je plezierig vindt. Iedereen heeft zijn eigen manieren om te ontspannen.

Hier is een samenvatting van tips:

Geniet van ontspanning: Luister naar muziek, lees een boek of beoefen een hobby die je plezier geeft. Laat je verwennen met massages (vermijd de buik) en gun jezelf rust; je bent het waard!

Praat met jezelf en je ongeboren kind: Vertel wat je voelt en schrijf je gedachten op. Dit helpt je om beter grip te krijgen op je emoties en sneller oplossingen te vinden als je je niet goed voelt. Als je je slecht voelt en hierover schrijft zal je sneller tot een oplossing komen.

Maak een wandeling in de natuur: Geniet van de frisse lucht, loop in de zon en laat je lichaam de energie van fotonen opnemen.

Doe rustige lichaamsbeweging: Denk aan dansen, wandelen, sporten zonder competitie, of een warm bad of douche nemen om te ontspannen.

Leer ontspanningstechnieken: Door diep te ontspannen, kalmeer je zowel lichaam als geest. Focus op je ademhaling; dit verlaagt je hartslag, bloeddruk, stresshormonen en spierspanning. De geest zal hier een ontspannen reactie op geven.

Zorg voor voldoende slaap: Probeer elke dag rond 22.00 uur naar bed te gaan. De uren voor middernacht zijn het belangrijkst voor je herstel.

Beoefen zachte yoga en meditatie: Vermijd intense houdingen zoals voorwaartse buigingen en torsies. Meditatie en mindfulness helpen je om in balans te blijven.

Eet met aandacht: Neem de tijd voor je maaltijden, want dit stimuleert de productie van anti-stresshormonen door de hippocampus. Leer het verschil te voelen tussen een gespannen en een ontspannen lichaam. Maak ruimte voor sociale contacten en tijd voor jezelf.

Praat met de mensen om je heen: Deel je gevoelens en wees open over wat je doormaakt. Dit helpt je om steun te krijgen en constructieve gesprekken te voeren, vooral met je partner tijdens de zwangerschap. Praten helpt echt en werkt constructief. Laat hen weten als je je slecht voelt, zodat ze kunnen helpen.

Houd je agenda simpel: Schrap onnodige activiteiten, verdeel huishoudelijke taken met je partner, en zorg ervoor dat je werk en schema’s haalbaar blijven. Kijk naar je werksituatie of het werkschema haalbaar is, ga niet over je grens, schrap activiteiten.

Leer en informeer jezelf: Lees over zwangerschap en baby’s als dat je een gerust gevoel geeft.

Geniet van gezonde maaltijden: Bereid heerlijke gerechten en vermijd zware maaltijden ’s avonds. Het verteert niet goed en jaagt innerlijke stress alleen maar op. De belangrijkste maaltijd van de dag eet je het beste rond het middaguur, en vergeet niet goed te kauwen.

Blijf kalm en positief: Negeer goedbedoelde maar storende opmerkingen en vermijd confrontaties. Laat je niet opjagen door anderen.

Vermijd stimulerende middelen: Blijf weg van roken, koffie en alcohol.

Omring jezelf met positieve energie: Zoek gezellige mensen op, vermijd drukte en hectiek, en zorg ervoor dat je veel kunt lachen en genieten van humor, zowel op tv als online.

Deze tips helpen om een gezonde, stressvrije zwangerschap te ondersteunen.

Ashwagandha of winterkers (Withania somnifera)

Tijdens de zwangerschap is Ashwagandha een uitstekend middel om de gezondheid van de foetus te stabiliseren. Deze plant ondersteunt ook de hormonale balans en bevordert de genezing van weefsels, wat voordelig is voor de zwangere vrouw. Ashwagandha staat bekend als een krachtige anti-stress plant. Ondanks zijn bittere, wrange en zoete smaak heeft het een verwarmend effect op het lichaam. Het versterkt, geeft kracht, verbetert de algemene gezondheid en werkt veroudering tegen.

Ashwagandha is een van de krachtigste zenuwtonica uit de Ayurveda en heeft een bijzonder kalmerend effect zonder sufheid te veroorzaken. Het is effectief bij slapeloosheid en concentratieproblemen, en geeft harmonieuze energie aan zowel de zwangere vrouw als de foetus.

Andere heilzame kruiden die versterkend, rustgevend en geschikt zijn bij zwangerschap:

1-Aloë vera

2-Fenegriek

3-Gember

4-Haagdoorn

5-Heilige basilicum

6-Indiase gentiaan

7-Kardemom

6. Wat voor invloed heeft slechte voeding op de foetus, wat tast je daarmee aan

De zich ontwikkelende foetus leeft in het vruchtwaterbassin, dat door het lichaam van de moeder wordt aangemaakt. Zodra de placenta volledig gevormd is, ontvangt de foetus via de navelstreng voorverteerd voedsel, dat afkomstig is van het voedsel dat de moeder heeft genuttigd.

Dit betekent dat je als moeder veel zorg moet besteden aan je voedselkeuze, zodat het voedsel vitaal en levend is. Dit draagt bij aan het behoud van een zuiver en schoon vruchtwaterbassin, de directe omgeving van je kind. Het vruchtwater maakt meer dan 80% van het lichaam van de foetus uit. Schoon bloed, schoon serum en een schone lymfe zijn essentieel. Elke vorm van vervuiling of verstoring in het vruchtwaterbassin veroorzaakt stress voor de foetus. Omdat de foetus het vruchtwater drinkt, geldt: hoe schoner het vocht, hoe beter voor zijn gezondheid.

Als toekomstige moeder is het belangrijk om tijdens de zwangerschap je levensstijl zo natuurlijk mogelijk te houden. Dit betekent op tijd naar bed gaan en opstaan, het eten van zongerijpte biologische voeding in zijn oorspronkelijke staat, oftewel levend en vitaal voedsel van organische oorsprong met lichtenergie, en het drinken van zuiver, schoon water. Het is ook aan te raden om je vleesconsumptie drastisch te beperken. Ongezonde keuzes zoals donuts of frietjes horen hier niet bij.

Bedenk daarbij dat 95% van de voedingswaren uit de supermarkt niet geschikt is voor menselijke consumptie, en zeker niet voor een zwangere vrouw. Deze producten bevatten vaak chemische toevoegingen die schadelijk kunnen zijn voor zowel de gezondheid van de moeder als de ontwikkeling van de foetus. Dit geldt ook voor geraffineerde en kunstmatige zoetstoffen en zogenaamde lightproducten.

Het is logisch dat het ongeboren kind ook deze schadelijke stoffen binnenkrijgt. Dit kan leiden tot voedingstekorten op celniveau, zowel bij de moeder als bij het zich ontwikkelende kind. Hierdoor krijgen ze onvoldoende voedende nutriënten die rijk zijn aan licht- en zonne-energie, wat juist essentieel is voor de groei en ontwikkeling van de foetus. Dit is iets wat we allemaal zouden moeten beseffen, toch?

Wist je dat hippocrates heeft gezegd met food be thy medicine and medicine be thy food?

Biologische voeding speelt een cruciale rol in de gezonde ontwikkeling van de foetus. Het bevat een veel hoger gehalte aan levensnoodzakelijke sporenelementen vergeleken met ‘gewoon’ voedsel. Bovendien is biologische voeding vrij van directe vergiftiging door pesticiden en herbiciden, die anders ernstige intoxicatieschokken kunnen veroorzaken.

Wist je dat biologisch verbouwde voeding ook rijk is aan enzymen die de spijsvertering bevorderen? Daarnaast bevat deze voeding een hoog gehalte aan salvestrolen, stoffen die door planten worden gevormd als natuurlijke afweer tegen parasieten, omdat ze niet bespoten zijn met chemische bestrijdingsmiddelen. Deze salvestrolen zijn zeer gunstig voor de algemene gezondheid en de ontwikkeling van de foetus. Biologisch verbouwd voedsel heeft zijn volledige groeicyclus in de volle zon doorlopen, wat het bijzonder rijk maakt aan lichtenergie, essentieel voor de foetus.

Het grootste gevaar in onze ‘gewone’ voeding zijn de geraffineerde oliën en bewerkte vetten. Het lichaam van de foetus heeft juist waardevolle vetzuren en omega-vetzuren nodig voor de ontwikkeling van hersen- en zenuwweefsel, de hormonale balans en de algemene gezondheid.

Omega-vetzuren zijn essentieel voor de zuurstofopname en het zuurstoftransport door het lichaam van de moeder en de foetus. Ze dienen ook als bouwstenen voor celmembranen en receptoren, die zorgen voor een efficiënte zuurstofopname in de cellen. In geraffineerde oliën en geharde vetten worden deze waardevolle vetzuren echter omgezet in transvetten, die de zuurstofopname belemmeren en de ontwikkeling van hersen- en zenuwweefsel negatief beïnvloeden.

Dit is zeer gevaarlijk voor de foetus en kan zowel fysieke als mentale groeiachterstanden veroorzaken. Het merendeel van industrieel bewerkt voedsel bevat bewerkte vetten en geraffineerde oliën, die absoluut ongeschikt zijn voor een zwangere vrouw. Bedenk ook dat alles wat in olie wordt gebakken transvetten bevat. Olie kan niet goed tegen verhitting, waarbij transvetzuren ontstaan die giftig zijn.

Wanneer je denkt aan fastfood, junkfood, gefrituurde gerechten en andere bewerkte voedingsmiddelen, is het logisch dat onze geïndustrialiseerde samenleving te maken heeft met een epidemie van chronische ziekten en kanker. Helaas zien we deze trend al bij baby’s. Gebruik in plaats daarvan verzadigde vetten zoals ghee of kokosolie om je gerechten mee te bereiden. Deze vetten zijn wel bestand tegen verhitting en ondersteunen de gezonde ontwikkeling van het hersenweefsel van de foetus.

7. Aspartaam is ten strengste verboden bij zwangerschap

In een Deens onderzoek onder 60.000 zwangere vrouwen werd aangetoond dat aspartaam vroeggeboorten kan veroorzaken. Dit risico wordt nog groter als je al lijdt aan kanker of andere aandoeningen. Daarnaast kan aspartaam zwangerschapshoofdpijn en zwangerschapsmisselijkheid veroorzaken, evenals duizeligheid, vergeetachtigheid, slapeloosheid en hyperactiviteit bij kinderen.

Op de lange termijn kunnen de zuren in aspartaam leiden tot een verhoogd risico op epileptische aanvallen en de symptomen van Alzheimer en Parkinson verergeren. Ondanks dat aspartaam vaak wordt aanbevolen als dieetproduct, blijkt het juist het hongergevoel te versterken, wat kan leiden tot gewichtstoename. Aspartaam en andere synthetische zoetstoffen zijn in verband gebracht met obesitas, depressie en hersenletsel. Bovendien verergeren ze aandoeningen die te maken hebben met het motorisch bewegingsapparaat.

Bij de opname van gewone suiker door de maagwand is bekend dat het tijdelijk het geluksgevoel kan verhogen. Dit komt doordat suiker, met behulp van insuline, de afscheiding van serotonine in de hersenen stimuleert. Serotonine is het hormoon dat verantwoordelijk is voor het gevoel van geluk. Als er geen insuline wordt afgegeven, neemt het geluksgevoel af. De enige manier om dit te herstellen, lijkt het eten van meer suiker, zodat het lichaam weer insuline kan afgeven.

Wat doet aspartaam in je lichaam?

Aspartaam wordt niet door de maagwand opgenomen omdat het geen suikermolecuul is, maar een lichaamsvreemde eiwitmolecule. Het kan de pancreas uitputten, omdat de zoete smaak de aanmaak van insuline stimuleert. Deze insuline komt vervolgens in de bloedbaan terecht, op zoek naar de verwachte suiker, maar aspartaam is geen suiker. Hierdoor wordt de aanwezige suiker in het bloed snel opgenomen, waardoor de bloedsuikerspiegel gevaarlijk laag kan dalen.

Dit veroorzaakt directe stress voor de bijnieren. Uiteindelijk realiseert de pancreas dat het moet stoppen met de productie van insuline, wat kan leiden tot depressie. Aspartaam heeft het E-nummer 951 en wordt in de spijsvertering omgezet in twee stimulerende neurotransmitter-aminozuren: asparaginezuur (40%) en fenylalanine (50%). Beide zijn schadelijk voor het goed functioneren van het zenuwweefsel.

Aspartaam kan ernstige verstoringen veroorzaken in de ontwikkeling van het zenuwstelsel van de foetus en het jonge kind na de geboorte. Fenylalanine, een bestanddeel van aspartaam, is synthetisch veresterd met een methylgroep (10%), wat in deze geïsoleerde vorm niet in natuurlijke voeding voorkomt en de lever extra belast.

Bij de vertering van aspartaam ontstaat het zeer giftige methylalcohol en formaldehyde. Beide stoffen worden direct door het bloed opgenomen en kunnen de bloed-hersenbarrière passeren, waardoor ze het centrale zenuwstelsel binnendringen. Hier kunnen ze neurotransmitters beïnvloeden, hersenfuncties veranderen en uiteindelijk hersenschade veroorzaken. Methylalcohol kan blindheid veroorzaken, en formaldehyde is een sterk kankerverwekkende stof. Bovendien kan methylalcohol leiden tot fatale nierschade en zelfs de dood.

Aspartaam verstoort het metabolisme van neuropeptiden – hormonen en neurotransmitters – wat kan leiden tot klachten zoals gezichtspijn, maagpijn en migraine. Deze symptomen zijn niet louter toevallig of psychologisch van aard. Bovendien onderdrukt aspartaam de spijsvertering, waardoor voeding slecht verteert en er meer giftige afvalstoffen in het maag-darmkanaal worden gevormd, die vervolgens in het lichaam terechtkomen.

Dit kan op zijn beurt leiden tot gewichtstoename, omdat het lichaam weinig kan doen met onverteerde voeding en afvalstoffen. Deze worden vaak opgeslagen in wit vetweefsel. Aspartaam wordt nog giftiger wanneer het wordt verhit tijdens het bereiden van maaltijden of drankjes.

Het gevaar voor de ongeboren foetus

Zwangere vrouwen die grote hoeveelheden aspartaam gebruiken om zogenaamd niet teveel aan te komen, kunnen bedrogen uitkomen. Ze slaan veel methylalcohol op in de placenta, wat geestelijke afwijkingen bij de ongeboren vrucht kan veroorzaken. Tegelijkertijd kan de moeder ondervoeding ontwikkelen, omdat aspartaam geen voedsel is en de spijsvertering dusdanig verstoort dat essentiële voedingsstoffen uit het “verteerde” voedsel niet goed kunnen worden opgenomen.

Aspartaam kan spijsverteringsproblemen veroorzaken, zoals diarree, misselijkheid, hoofdpijn en een gevoel van zwaarte. Het is belangrijk op te merken dat wanneer een zwangere vrouw aspartaam gebruikt, de hoeveelheid fenylalanine aan de foetale zijde van de placenta 4 tot 6 keer hoger is dan normaal. Bovendien komt deze fenylalanine in een geïsoleerde vorm voor, die in natuurlijke voeding nooit voorkomt.

Fenylalanine uit natuurlijke bronnen, zoals bonen, wordt pas na 20 uur vrijgegeven en dit in evenwicht met andere aminozuren. Daarentegen komt fenylalanine uit aspartaam al na 5 minuten vrij in zijn geïsoleerde vorm. Dit is een aanzienlijk verschil met grote gevolgen.

Omdat de bloed-hersenbarrière bij een foetus nog in volle ontwikkeling is tot na de geboorte, bestaat er een aanzienlijk risico dat de geïsoleerde fenylalanine uit aspartaam kan interfereren met de groei van het zenuwstelsel van de foetus. Dit verklaart waarom veel moeders die aspartaam gebruiken tijdens de zwangerschap, kinderen hebben gekregen met mentale retardatie en ernstige neurologische problemen, zonder dat er een genetisch defect of andere fysieke oorzaak aan ten grondslag ligt.

Deze retardatie kan zich na de geboorte verder ontwikkelen, zowel fysiek als mentaal. Fenylalanine in geïsoleerde vorm kan zich ophopen in de hersenen en is bijzonder gevaarlijk voor zuigelingen en ongeboren kinderen in de moederschoot. Het kan leiden tot ernstige afwijkingen, variërend van mentale achterstand tot andere hersenafwijkingen.

Om jezelf, je kinderen en je hele gezin te beschermen tegen de ernstige gevolgen van dit wijdverbreide bedrog door aspartaam en andere synthetische zoetstoffen en lightproducten, en om echt te profiteren van het voedsel dat je eet, is het belangrijk om te kiezen voor natuurlijke voedingsmiddelen zoals fruit, groenten, granen, noten, peulvruchten en zaden.

Zorg ervoor dat je niet kookt met pakjes en zakjes, maar kies voor vers en onbewerkt voedsel.

8. De invloed van medicijngebruik op de foetus

ONTHOUD: Lees altijd de bijsluiter en bescherm je gezondheid! Bijwerkingen van alledaagse medicijnen kunnen zich ontwikkelen tot ernstige symptomen. Voordat je begint met een medicijn, is het verstandig om eerst te informeren naar mogelijke gevaarlijke reacties. Vraag je arts om je te informeren over de risico’s van elke behandeling.

Farmaceutische medicijnen bevatten vaak lichaamsvreemde stoffen die zich kunnen ophopen in het zich ontwikkelende hersenweefsel van je kindje in de moederschoot. Een foetus heeft zeer weinig vetweefsel, behalve in de hersenen en het zenuwweefsel. Precies daar hopen veel gifstoffen zich op, omdat de algemene gezondheid van de foetus nog niet volledig ontwikkeld is en het geen verdedigingsmechanisme heeft tegen de residu’s van medicijnen die door de moeder worden ingenomen.

Het lichaam gebruikt vet om giftige toxines te isoleren als een overlevingsreactie op schadelijke stoffen. Bij een foetus, waarvan het hersen- en zenuwweefsel nog in volle ontwikkeling is, is dit weefsel echter extra kwetsbaar voor de schadelijke effecten van giftige bestanddelen in medicijnen. Dit kan leiden tot achterstanden in de ontwikkeling van de foetus.

Medicijngebruik door de moeder kan ook de opname van voedingsstoffen in de spijsvertering verstoren. Denk bijvoorbeeld aan vitamine B12, die essentieel is om bloedarmoede te voorkomen. Daarnaast belemmert medicijngebruik door een zwangere moeder de opname van waardevolle mineralen en ijzer, die de foetus hard nodig heeft in zijn groeifases.

Medicijngebruik is om deze reden een oorzaak van zwangerschapsmisselijkheid.

Het verontrustende aan het gebruik van medicijnen is dat je nooit precies kunt voorspellen hoe je lichaam erop zal reageren. Zelfs als je bijvoorbeeld al vaak paracetamol hebt ingenomen, kan je lichaam plotseling overgevoelig worden voor dit middel. In zulke gevallen kan het lichaam een ernstige ontstekingsreactie ontwikkelen, wat kan leiden tot leverbeschadiging en andere ernstige bijwerkingen. Hetzelfde risico geldt voor andere medicijnen zoals ibuprofen.

Er is vaak geen echte noodzaak om dergelijke medicijnen in te nemen, omdat het onderdrukken van symptomen de natuurlijke pogingen van het lichaam om zichzelf te ontgiften en te reinigen tegenwerkt. Dit kan leiden tot het ophopen van toxines en afvalstoffen in het lichaam, wat verzuring en beschadiging van lichaamsweefsels kan veroorzaken. Dit verergert bestaande ziekten en bevordert de groei van microben en schimmels, want het is hun natuurlijke functie om gifstoffen op te ruimen. .

Als ziekten worden behandeld als afzonderlijke aandoeningen en er medicijnen worden gebruikt om symptomen te onderdrukken, zonder de onderliggende oorzaak van de ziekte te adresseren, kunnen er ernstige consequenties optreden. Dit geldt zeker voor een zwangere vrouw, waarbij de gezondheid van de foetus op het spel staat.

In werkelijkheid is het vaak effectiever om een ziekte uit te zitten, gecombineerd met eenvoudige zuiveringsmethoden en ondersteuning van het lichaam bij het verwijderen van schadelijke stoffen, dan om te vertrouwen op medicijngebruik. Dit is in lijn met de leer van Hippocrates en wordt ondersteund door zowel de Ayurveda als de Chinese geneeskunde.

Iatrogene ziekten, die ontstaan door medicijngebruik en medische behandelingen, vormen naast hartziekten en kanker de derde belangrijkste oorzaak van overlijden. Het benadrukt het belang van een holistische benadering van gezondheid en het voorkomen van onnodig medicijngebruik.

Wees je bewust dat er over veel medicijnen geen langetermijnstudies bestaan. Geen enkele arts kan met zekerheid garanderen dat een medicijn dat je nu gebruikt, over 20 of 30 jaar geen risico op aandoeningen zoals kanker, diabetes of hart- en vaatziekten met zich meebrengt. Dit betekent dat de lange-termijneffecten op je kind, zowel bij de geboorte als tijdens de verdere ontwikkeling tot volwassenheid, onzeker blijven.

Als je niet in levensgevaar verkeert, is het raadzaam om medicijngebruik zoveel mogelijk te vermijden, vooral tijdens de zwangerschap. Dit is des te belangrijker als medicijnen worden gecombineerd, omdat hun bijwerkingen dan kunnen worden versterkt en onvoorspelbaar worden. Het welzijn van je ongeboren kind staat voorop, en voorzichtigheid is geboden bij het gebruik van medicijnen.

Veel artsen ontvangen informatie over medicijnen van de farmaceutische bedrijven die ze produceren. Deze bedrijven financieren vaak de klinische testen en verstrekken gegevens over de effecten en voordelen van hun producten. Hierdoor kan de informatie die artsen ontvangen, vooral gericht zijn op de positieve aspecten van deze medicijnen.

Het is belangrijk te beseffen dat farmaceutische bedrijven wettelijk beschermd zijn en alleen verplicht zijn bijwerkingen en contra-indicaties op de bijsluiter te vermelden. Wat er precies in een medicijn zit, kan als beschermd intellectueel eigendom geheim worden gehouden. Voor meer gedetailleerde informatie over de mogelijke effecten van medicijnen op je ongeboren kind, kun je terecht bij de Gezondheidsraad of andere betrouwbare bronnen. Zorg ervoor dat je altijd goed geïnformeerd bent over de mogelijke risico’s van medicijnen voor jezelf en je ongeboren kind.

9- Blaasontsteking en antibiotica

Oorzaken van blaasontsteking.

De blaas ligt onder in de buik en vangt de urine op via de urineleiders die aan het nierbekken zijn verbonden. De blaas verzamelt de urine en als hij vol is, ontstaat de aandrang om te plassen. Dit kan men meestal willekeurig beïnvloeden. Als men gaat plassen trekt de blaasspier zich samen waarbij de blaassluitspier ontspant. De urine stroomt via de plasbuis of urethra naar buiten.

Het grootste gedeelte van de blaas is met ectodermaal weefsel bekleed. In een klein gebied, de blaasdriehoek of trigonum versicum, zit een eilandje endodermaal slijmvlies voor het urotheel. De blaas heeft twee sluitspieren in de overgang naar de urethra. De binnenste sluitspier bestaat uit glad spierweefsel en behoort tot het endodermale kiemblad, terwijl de buitenste sluitspier uit dwarsgestreept spierweefsel bestaat, dat tot het nieuw mesodermale kiemblad behoort.

Noot: waarschijnlijk verloopt de urine-uitscheiding in de vorm van een genezingscrisis van de blaasspieren.

Het biologisch conflict met betrekking tot de blaasdriehoek gaat over een nauwelijks te verdragen, lelijke en smerige situatie. Dat kan een valse manipulatie zijn waarmee men jou opgelicht heeft, een vuile oneerlijke zaak, smerige trucs, enz. Te vergelijken met een smerig ‘schijtconflict’, gerelateerd aan het diepliggende slijmvlies van het rectum.

Voorbeeld: een werknemer bereidt zich voor op een beloofde promotie. Een collega die hij niet kan verdragen snoept de promotie onder zijn neus weg.

Je hebt een bepaalde status bereikt op je werk dankzij jarenlange inspanningen. Plots word je door de directie voor het feit gesteld dat je jouw positie moet inleveren aan een nieuweling en moet je je daaraan aanpassen.

Het oppervlakkig blaasslijmvlies en de urinebuis vormen de onderste urinewegen. De blaas is een holle spier waar de urine, afkomstig van het nierbekken, via de urineleiders verzameld wordt. De blaas heeft de functie van tijdelijke opslag van urine en eens de blaas vol is, ontstaat de aandrang om te gaan plassen. Via de urinebuis verlaat de urine de blaas.

Het biologisch conflict met betrekking tot het blaasslijmvlies en de urinebuis

Je grenzen worden niet gerespecteerd of je kunt je grenzen niet stellen. Het gaat over een mannelijk territorium-markeringsconflict of vrouwelijk markeringsconflict, afhankelijk van de handigheid (lateraliteit), hormoonstatus en het geslacht, zie volgende tabel.

Het is belangrijk om te begrijpen dat de conflictthema’s met betrekking tot organen of weefsels van ectodermale oorsprong zijn en steeds gaan over territoriumconflicten, scheidingsconflicten of seksuele conflicten.

Een patiënte herinnert zich nog zeer goed wat de meest verschrikkelijke gebeurtenis was in haar dertiende levensjaar. Haar vader doodde zonder reden haar geliefde konijn. Haar lievelingsdier dat tot haar territorium behoorde, kon ze niet verdedigen en beschermen omdat ze haar eigen grenzen niet kon aangeven. Haar vader overschrijdt regelmatig ook in andere situaties haar grenzen. De conflictactiviteit heeft betrekking op het niet kunnen verdedigen of markeren van haar grenzen. Er treedt een blaasontsteking op tijdens de genezingsfase nadat het conflict is opgelost. Telkens wanneer ze zenuwachtig is, krijgt ze de drang om te plassen als gevolg van een geïrriteerde blaas.

Een volwassen, alleenstaande man wordt telkens geconfronteerd met het feit dat zijn ouders zonder aankloppen zijn huis binnenkomen en dit zonder vooraf af te spreken. De man is niet in staat om zijn huis te begrenzen tegenover zijn ouders en hij is geïrriteerd omdat zijn territorium geschonden wordt. Telkens wanneer zijn ouders zich bemoeien met zijn leven wordt hij conflictactief, wat eindigt met een blaasontsteking als genezingsfase. De ouders zijn het spoor in zijn onderbewuste.

Alle info over blaasontsteking vind je op deze website onder rubriek index ziekten.

Ontsteking en Blaasontsteking: Een Germaanse Geneeskunde Perspectief

Een ontsteking is een fase van genezing. In de urinewegen en de wanden van de blaas spelen voornamelijk Escherichia coli-bacteriën een rol bij de blaasontsteking. Deze ontsteking is onderdeel van het genezingsproces en niet een directe oorzaak van de aandoening maar correlatie met de aandoening. het lichaam activeert microben om de ontsteking op te starten.

Andere bacteriën die bij blaasontstekingen betrokken kunnen zijn, zijn Staphylococcus, Streptococcus en Chlamydia trachomatis. Belangrijk om te begrijpen is dat het niet de bacterie zelf is die de ontsteking veroorzaakt, maar de reactie van het lichaam.

De Rol van Ontsteking

In de Germaanse Geneeskunde wordt een ontsteking gezien als een fase waarin het lichaam zichzelf probeert te herstellen van een verstoring. Door activatie van microben is het lichaam in staat om weefsels te herstellen in oorspronkelijke staat en daarbij te ontgiften.

De Aanpak van Blaasontstekingen

Begrijpen van de Ontsteking:

Het is cruciaal om te beseffen dat de ontsteking een reactie van het gezondheidssysteem is, gericht op het herstel van het verstoorde gebied. De ontsteking zelf is een teken van het genezingsproces dat plaatsvindt.

Behandeling en Ondersteuning:

Antibiotica: Dit kan nodig zijn om overgroei van microben af te remmen om bijvoorbeeld cytokinestormen te voorkomen, hoewel het lichaam ook veel kan doen om zelf te genezen.

Natuurlijke Ondersteuning: Het verhogen van de vochtinname en het gebruik van cranberries kunnen ondersteunend zijn bij het verlichten van symptomen en bevorderen van herstel.

Herstellen van Balans:

Darmflora: Het herstellen van een gezonde balans in de darmflora is belangrijk voor het voorkomen van terugkerende blaasontstekingen.

Emotionele Gezondheid: Stress en andere emotionele factoren kunnen bijdragen aan verstoringen in het lichaam. Het bevorderen van algehele emotionele en lichamelijke gezondheid kan ook helpen bij het voorkomen van ontstekingen.

Het oorzakelijke conflict en zijn sporen traceren en deze oplossen.

Het begrijpen van ontstekingen als een fase van genezing en het behandelen van zowel de symptomen als de onderliggende oorzaken kan bijdragen aan een holistische benadering van gezondheid en welzijn.

Wat kun je doen bij blaasontsteking?

Ons klein fruit, bosbessen, cranberry’s, veenbessen, trosbessen, bramen, frambozen enzovoort bevatten krachtige antioxidanten en hebben zuiverende en reinigende eigenschappen voor het lichaam die zich dan kan beginnen ontgiften. Bos- en veenbessen remmen de explosieve vermenigvuldiging van de Escherichia coli af.

Veenbessen verminderen de vorming van nierstenen. Het zuur in de bos- en veenbessen (ook in ander kleinfruit, maar in iets mindere mate) maken nier- en galstenen weker waardoor ze afgedreven kunnen worden. Gebruik het beste biologisch geconcentreerd sap dat je met schoon water verdund, een verhouding van 1 deel sap op 4 delen schoon water.

D-mannose, een enkelvoudige suiker dat van nature voorkomt in ananas, appels, cranberry’s en veenbessen. Deze suiker wordt zeer snel door de maagwand en het bovenste deel van het maag-darmkanaal opgenomen en komt direct in de bloedbaan terecht voordat het in de darmen terechtkomt. Hierdoor komt bijna alle suiker via de nieren in de urine terecht en wordt maar een heel klein gedeelte opgenomen door het lichaam.

D-mannose heeft de unieke eigenschap dankzij zijn chemische samenstelling om zich te binden aan de Escherichia coli bacteriën. Als deze bacteriën bedekt worden met d-mannose, komen ze los van de blaaswand en worden via het urineren gewoon uitgespoeld uit het lichaam. Escherichia coli bacteriën zijn normale bacteriën die voorkomen in de darmflora, maar als ze hun weg vinden via de urinewegen kunnen ze een blaasontsteking veroorzaken.

Reinig je onderlichaam van voren naar achteren, op die manier voorkom je dat bacteriën van je anus in je plasbuis terechtkomen. Dit geldt vooral voor vrouwen. Vermijd eveneens strakke broeken, dit leidt tot irritatie van de urinewegen. Draag loszittend katoenen ondergoed, katoen is ideaal omwille van zijn luchtige kwaliteit.

Ga eveneens plassen als je de aandrang voelt, stel het niet onnodig uit en plas de blaas volledig leeg. Het gebruik van antiseptische zeep raad ik sterk af. Denk aan de resistentie van bacteriën en denk aan het milieu. Gewone biologische zeep is even goed en vaak veel goedkoper. Neem een douche in plaats van een bad en droog je goed af.

Lapacho (Pau d’arco) thee, uit Zuid Amerika (cultuur van de inca’s) heeft verbazingwekkende ontgiftende eigenschappen. Het wordt gewonnen uit de bast van een tropische boom, de rode lapacho. Deze boom bestrijdt zowel de oorzaak als de symptomen van de blaasontsteking. Deze lapacho thee is in staat om de werking van exosomen te vertragen. Vermindert de pijn, werkt kalmerend en neemt irritatie van de blaaswand weg. Verder stimuleert het de afscheiding van urine en werkt het bloeddrukverlagend.

Drink thee van venkel, koriander of komijn, of een mengeling met gelijke delen van deze kruiden. Het is krachtig werkzaam tegen blaasontsteking en stimuleert het goed functioneren van de blaas. Deze drie kruiden komen uit de plantenfamilie van de schermbloemigen waaronder ook wortelen, anijs, pastinaak, peterselie e.a. thuishoren. Ze hebben een uiterst gunstig effect op de peristaltiek van de dikke darm en het ontgiften van afvalstoffen die tussen de darmvlokken vastzitten.

Ze verminderen irritatie van de urinewegen en de wand van de blaas. Het verlicht het branderig gevoel bij het urineren. Drink twee- tot driemaal daags ½ theelepel van dit kruidenmengsel met warm water. Thee van wilgenroosje heeft een herstellend effect op de blaas. Kamillethee helpt goed bij blaasontsteking en geeft rust zodat de algemene gezondheid energie kan vinden om de microbiële overgroei te genezen.

Specerijen zoals kurkuma, gember, basilicum, kardemom, peterselie en koriander hebben ontgiftende en antiseptische eigenschappen. Deze kunnen als smaakmaker in de maaltijden worden verwerkt (wees royaal in gebruik), maar ook als thee of in combinatie met andere drankjes worden verwerkt.

Tijm is een geneeskrachtige plant. Ze is ontsmettend en bestrijdt microbiële overgroei en bevordert de algemene gezondheid. Tijm is doeltreffend tegen blaasontstekingen. De plant geneest microbiële overgroei en zorgt ervoor dat bacteriën zich niet kunnen verspreiden. Tijm pakt ook de oorzaak aan, namelijk gifstoffen verwijderen.

Asafoetida is een minder bekende specerij, eveneens een plant uit de schermbloemen. Deze specerij is een soort Mister Propre voor de dikke darm. Asafoetida helpt je gronden en stimuleert de opname van voedingstoffen die de algemene gezondheid versterken. Allemaal factoren die belangrijk zijn voor het goed functioneren van de blaas.

Dagelijks doet een teen knoflook ook wonderen bij herstel van een blaasontsteking. Geneeskrachtige kruiden waar je eveneens thee van kunt zetten of innemen in tabletvorm zijn Tinospora cordifolia, Withania somnifera, Emblica officinalis en Tribulus terrestris.

Kokoswater vermengd met 1 theelepel ongeraffineerde rietsuiker en 1 mespunt korianderpoeder is heilzaam voor het goed functioneren van de blaas en tegen blaasontsteking. Over de dag heen regelmatig water drinken met wat citroensap erin, dit herstelt het evenwicht in de ecologie van de blaas waardoor “schadelijke overgroei van bacteriën” minder kans krijgen om zich explosief te vermenigvuldigen.

Gerst is een graansoort met ongelofelijk veel medicinale eigenschappen. Gerstewater vermindert het branderige gevoel bij het plassen en stimuleert de blaasperistaltiek, geeft onmiddelijke verkoeling op de ontsteking. Komkommer, watermeloen en gewone meloen zijn fantastische vruchten die het lichaam zeer goed hydrateren op weefselniveau.

Komkommersap verzacht meteen het branderige gevoel bij het plassen en het brengt verkoeling in de blaas en in de plasbuis. Watermeloen bevat belangrijke fytonutriënten die antibacterieel zijn. Het sap werkt eveneens verkoelend op de hitte van de blaasontsteking en helpt schadelijke stoffen door te spoelen uit de blaas.

Wortelen bevatten essentiële oliën, die ontstekingsremmende werking hebben. Het sap van de wortels handhaaft een normale pH-waarde van de urine en het vermindert het branderige gevoel. Radijzen hebben een scherpe smaak, dat is een reinigende smaak dat een ontgiftende werking heeft in het lichaam. In radijsjes zitten bioactieve stoffen die een antibacteriële werking hebben.

Zongerijpte biologische gewassen bevatten stoffen (salvestrolen) die de algemene gezondheid versterken. Gewassen besproeid met pesticiden hebben deze stoffen niet of nauwelijks.

Belangrijk bij alle problemen van de blaas: voldoende rust en de darmflora in evenwicht te brengen, zodat het lichaam zich kan ontgiften op natuurlijke wijze. Denk eveneens aan de zeven kleuren (de zeven soorten energieën van zonlicht) en de zes smaken om je spijsvertering in evenwicht te brengen en de darmflora te ontwikkelen.

Dierlijke melk en zuivel, alcohol, frisdranken, koffie en te zure voeding zijn niet gezond en zeker ongunstig als je een blaasontsteking hebt. Vermijd eveneens geraffineerde suikers, oliën en margarine.

Eet meer geklaarde boter of niet-ontgeurde kokosolie. Beiden zijn belangrijk om de opname van voedingstoffen en mineralen te verbeteren en de algemene gezondheid de voeding te geven die het nodig heeft om optimaal te kunnen functioneren.

Een gezonde darmflora produceert specifieke stofjes die de algemene gezondheid versterken, verzadigde vetten helpen de darmwand bij de opname van deze stofjes. Vermijd eveneens geraffineerde suikers en oliën.

Vermijd negatieve stress en deadlines. Angst, schuldgevoel, schaamte, onzekerheid zijn eveneens emoties die de werking van de dikke darm blokkeren en ongunstig zijn voor de blaas. Vasthouden van onopgeloste zaken uit het verleden verstoort de werking van de appendix rechtsonder de dikke darm en de darmwerking, eveneens met negatieve gevolgen voor de blaas.

Al deze negatieve emoties putten eveneens de bijnieren uit waardoor de hormoonhuishouding verstoort wordt. Dit heeft een schadelijke werking op het goed functioneren van de blaas.

Antibiotica? Denk tweemaal na

Vermijd het gebruik van antibiotica bij een blaasontsteking, tenzij de bacteriële overgroei levensbedreigend is geëvolueerd, dan pas is antibiotica gerechtvaardigd. Antibiotica wil letterlijk zeggen: tegen het leven! Wij zijn opgegroeid in een tijd waarin antibiotica regelmatig wordt voorgeschreven voor blaasontsteking, een pijnlijke keel of jeukende huid. We denken dat dit de beste optie is om een bacteriële overgroei mee te bestrijden.

Antibiotica verstoort echter de microbiële flora van het gehele lichaam waaronder de darmflora in ernstige mate, het kan jaren duren voordat het natuurlijke evenwicht is hersteld. Het bloedvormende beenmerg kan jarenlang door antibiotica worden beschadigd.

Je hebt reeds begrepen dat dit absoluut niet gunstig is voor de ontwikkeling van je ongeboren kind.

Beide factoren worden uiteindelijk aanleiding naar chronische blaasontsteking en tasten de algemene gezondheid aan, en kunnen daardoor zo in de toekomst aanleiding zijn tot ernstige en levensbedreigende microbiële overgroei en chronische toestanden. Wees bewust dat de blaas nauw aanleunt bij de dikke darm, en antibiotica vernietigen de darmflora.

Het vernietigen van de darmflora leidt tot zeer ernstige consequenties voor het lichaam.

Het vermogen van het lichaam om zichzelf te zuiveren en te ontgiften wordt aangetast waardoor er een ongeremde groei van micro-organismen ontstaat met ernstige ziekten tot gevolg. Daardoor ontstaan ook extra galstenen die de galwegen van de lever gaan verstoppen.

Als de essentiële bacteriën in de darmen zijn uitgeroeid door de antibioticakuur, zal een overgroei van andere bacteriën zich razendsnel vermenigvuldigen en het spijsverteringskanaal domineren met een destructief effect voor de gehele darmflora.

Schadelijke overgroei microben, ze vermenigvuldigen zich sneller dan jij kunt denken. Daardoor gaan waardevolle voedende stoffen van vers voedsel veranderen in irriterende en zelfs giftige stoffen die het slijmvlies van de darmwand gaan beschadigen.

De natuurlijke algemene gezondheid van de mens zit voor 70% in de darmflora van de darmen, en de algemene gezondheid van het lichaam probeert zowel giftige stoffen als overgroei microben te neutraliseren door al zijn verdedigende krachten te gebruiken en te mobiliseren. Een groot deel van deze krachten zijn aangetast door antibiotica.

Het is interessant te weten als je een antibiotica kuur ondergaat, dat er triljoenen organismen worden gedood, zowel overgroei als de goedaardige microben. Dit houdt in dat het lichaam tijdens het gebruik van antibiotica plots geconfronteerd wordt met massa’s eiwitten van de gedode microben die beginnen te gisten en te rotten in je lichaam en dringend moeten worden afgevoerd om grote vergiftiging te kunnen voorkomen.

Een extra zware taak voor je algemene gezondheid kan vervolgens niet anders dan de complexe biologische reactie van ontsteking en microbiële overgroei gebruiken om het lichaam te beschermen tegen deze schadelijke stimuli en om de genezingsreactie van het aangetaste weefsel op gang te brengen. Het lichaam reageert dus met microbiële overgroei en ontstekingsreacties die zich overal in het lichaam kunnen voordoen zoals de blaas.

Lymfeknopen die zwellen, huiduitslag, koorts zijn allemaal indicatoren dat de algemene gezondheid nog reageert en intact is. Het “gevecht” eigenlijk genezingsfase kan enkele dagen aanhouden en is afhankelijk van de mate waarin een eerdere antibioticakuur de algemene gezondheid heeft onderdrukt en de natuurlijke flora van het darmkanaal heeft aangetast.

De darmflora moet al overuren presteren om afvalstoffen en toxines op te ruimen en is door de antibioticakuur juist is verzwakt. Het bloed, de lymfe en de lever worden overweldigd met het opruimingswerk van al deze eiwitten afkomstig van microbiële omhulsels en gaan verder uitputten, de algemene gezondheid verzwakt onherroepelijk.

Daarbij blijven resten van de antibiotica achter in de galwegen van de lever. De eiwitten van de microbiële omhulsels en de resten van antibiotica vormen enorm veel intrahepatische stenen die de galwegen van de lever gaan verstoppen. Veel stenen drijven naar de galblaas en worden harder.

De flora van de gal wordt door intrahepatische stenen negatief beïnvloed en zal veranderen van kwaliteit. Er ontstaat een destructieve overgroei van schadelijke organismen in de gal. Dit tast de kwaliteit van de gal ernstig aan met het gevolg dat de pancreasenzymen niet goed meer kunnen worden geactiveerd, en de spijsvertering verder verstoord zal worden. Het lichaam krijgt het nog moeilijker om zich langs dan natuurlijke weg te ontgiften.

Er ontstaat daardoor nog meer opstapeling van schadelijke stoffen en dat geeft extra verzuring die lichaamsweefsels gaan beschadigen. Bovendien wordt het ontgiften van het lichaam ernstig belemmerd waardoor de algemene gezondheid, de darmflora en de galflora verder wordt ontregeld, en groen licht wordt gegeven voor de ontwikkeling en verspreiding van destructieve overgroei van bacteriën doorheen het hele lichaam. Dit is aanleiding tot zwaardere overgroei en ontstekingen.

Deze toestand zal sowieso nieuwe destructieve overgroei “ziekteverwekkende” organismen aantrekken en dat wordt een vicieuze cirkel waar je niet gemakkelijk uitgeraakt, en je lichaam zal geleidelijkaan chronische ziektebeelden ontwikkelen waaronder chronische blaasontsteking waar veel mensen er zo moeilijk vanaf komen.

Door regelmatig gebruik van antibiotica wordt de algemene gezondheid zo zwak en passief, dat het echt niet langer in staat is het lichaam te verdedigen tegen levensbedreigende aandoeningen. Acute ziekten worden zwaarder en levensbedreigender als gevolg van regelmatige antibioticakuren.

Een behandeling met antibiotica slaagt er alleen maar in om de symptomen van een ontsteking of microbiële overgroei te camoufleren waarbij de indruk wordt gewekt dat de patiënt de ziekte heeft overwonnen.

De ziekte symptomen zijn weg, maar afvalstoffen en toxines met de daaruitvloeiende beschadiging van lichaamsweefsels, die aan de basis liggen van elke microbiële overgroei of ontsteking, blijven achter in het lichaam.

In feite is de patiënt alleen maar zieker geworden, de patiënt zal zich niet echt fit voelen, eerder loom, zwaar en meer vermoeidheid ontwikkelen. Langzaam maar zeker is de basis gevormd voor de ontwikkeling van chronische ziektebeelden. Omdat antibiotica alleen de acute ziektesymptomen stoppen die het lichaam gebruikt om zichzelf te ontgiften, gaan giftige toxines dieper in de lichaamsweefsels beginnen doordringen.

Waaronder de organen, het zenuwweefsel en het hormonale weefsel met ernstige consequenties tot gevolg. Begrijp je wat antibiotica met je ongeboren vrucht doet in je moederschoot? Antibiotica tijdens de zwangerschap en de eerste levensjaren van het kind zijn een grote aanleiding tot het ontwikkelen van astma en het ontstaan van neurologische aandoeningen.

Het grote probleem met antibiotica is dat het gemakkelijk wordt voorgeschreven omdat de meeste mensen een snelle oplossing willen voor hun symptomen. Ze beseffen dus niet dat het lichaam symptomen creëert als de enige manier om zichzelf te kunnen ontgiften en zuiveren. Daarom stelde Hippocrates dat je elke ziekte moest uitzieken.

Elke microbiële overgroei of ontsteking is in geen enkel geval ziekte, maar de natuurlijke reactie van het lichaam om giftige stoffen te neutraliseren en af te voeren als gevolg van het eten van teveel of slechte voeding, junkfood, eerdere blootstelling aan antibiotica, lichaamsvreemde stoffen in de voeding, milieuvervuiling en natuurlijk niet te vergeten: de emotionele gifstoffen veroorzaakt door het vasthouden van negatieve emoties.

Al deze factoren gaan lichaamsweefsels beschadigen en de algemene gezondheid verzwakken. Opportunistische microben gaan de schadelijke stoffen en beschadigde cellen opruimen. Antibiotica is alleen gerechtvaardigd bij een levensbedreigende microbiële overgroei, en daarbij moet het lichaam krachtig ontgift worden.

Weet dat antibiotica alle organismen dat het op zijn weg tegenkomt uit de weg ruimt, inclusief de bacteriën die ons beschermen tegen ziekte en het lichaam meehelpen met het ontgiften en zuiveren.

Een ander gevaar van antibiotica

Waar maar weinige mensen over praten is hoe antibiotica de celademhaling en energieproductie in de lichaamscel verstoort. Om energie te verkrijgen hebben we zuurstof en voeding nodig. Het proces waarbij voeding door middel van zuurstof omgezet wordt tot energie gebeurt in de mitochondriën in de cel. Mitochondriën zijn de energiecentrales van elke lichaamscel en zijn dus zeer belangrijk voor het goed functioneren van het lichaam en de energielevering.

Mitochondriën hebben een ander DNA dan onze lichaamscellen. Wist je dat deze mitochondriën (organellen in het cytoplasma van de lichaamscel) niet lichaamseigen zijn? Mitochondriën zijn bacteriën die veel erfelijk materiaal verloren hebben en deze mitochondriën (bacteriën) kunnen overleven door een vruchtbare samenwerkingsverband met ons lichaam aan te gaan, en dat heet symbiose.

Dus we hebben allemaal ons eigen DNA, maar ook bacteriële DNA in elke lichaamscel. Het DNA van de mitochondriën is gevoeliger voor aanvallen van vrije radicalen of oxidanten, toxines en vooral voor antibiotica, dan het DNA van de menselijke lichaamscel dat sterker is. Volgens recente onderzoeken zijn mitochondriën een soort ingevangen bacteriën die ons helpen om zuurstof en voedingsstoffen te verwerken tot energie.

Vermits dat mitochondriën van bacteriële oorsprong zijn, zijn ze erg gevoelig voor antibiotica, dat is de reden dat we ons na een antibioticakuur zo moe kunnen voelen met een gebrek aan energie. Het duurt jaren tegen dat deze door antibiotica veroorzaakte schade hersteld wordt. Het is duidelijk dat de mitochondriën een sleutelrol spelen in de zuurstofverwerking in de cel.

Veelvuldig antibioticagebruik zal zeer veel mitochondriën vernietigen en de zuurstofverwerking doen mislopen. Mitochondriën die in de foetus beschadigd worden door antibiotica geven een groeiachterstand en belemmeren het goed ontwikkelen van de weefsels en de organen.

Denk tweemaal na over de consequenties als je antibiotica wilt innemen en spreek je bezwaren in dialoog uit met je huisarts. Antibiotica is echt niet onschuldig zoals velen onder ons denken. Je mag het alleen nemen als de infectie levensbedreigend is geworden, en daarbij moet je alles in het werk stellen om je lichaam te ontgiften en te zuiveren.

Bronnen: Ayurveda, Vasant Lad, Deepak Chopra, Noor Prent, Tinneke Schaper, Tim O’Shea, Andreas Moritz, Hans Moolenburgh.