Wat zijn ADD en ADHD?
Binnen de conventionele geneeskunde worden ADD en ADHD beschouwd als aandacht- en concentratiestoornissen die een invloed hebben op het dagelijks functioneren. ADD wordt tegenwoordig meestal gezien als een subtype van ADHD. Het belangrijkste verschil is dat bij ADD de opvallende lichamelijke hyperactiviteit ontbreekt.
Men onderscheidt doorgaans drie verschijningsvormen:
ADHD (overwegend hyperactief-impulsief type)
Deze personen komen vaak lichamelijk onrustig over, zijn impulsief, praten veel en hebben moeite om stil te zitten of zich te ontspannen.
ADD (overwegend onoplettend type)
Mensen met ADD lijken vaak rustig, stil of dromerig. Achter deze uiterlijke rust gaat echter vaak een druk hoofd schuil, met concentratieproblemen, vergeetachtigheid en moeite om overzicht te bewaren.
Gecombineerd type
Hierbij zijn zowel kenmerken van onoplettendheid als van hyperactiviteit en impulsiviteit aanwezig.
Beide varianten hebben volgens de conventionele geneeskunde invloed op de zogenaamde executieve functies van de hersenen. Dit zijn de mentale vaardigheden die nodig zijn om te plannen, organiseren, concentreren, prioriteiten te stellen en doelgericht te handelen.
Veelvoorkomende kenmerken van ADD
- Snel afgeleid zijn.
- Moeite hebben om taken af te werken.
- Problemen met plannen en organiseren.
- Vergeetachtigheid en dromerigheid.
- Gevoeligheid voor prikkels.
- Rustig of afwezig overkomen, terwijl het hoofd voortdurend actief is.
Veelvoorkomende kenmerken van ADHD
- Lichamelijke onrust en bewegingsdrang.
- Moeite om stil te zitten of te ontspannen.
- Impulsief reageren zonder eerst na te denken.
- Snel gefrustreerd raken.
- Een sterke behoefte aan actie, afwisseling en prikkels.
- Vaak veel energie hebben.
Vanuit de Germaanse Geneeskunde worden ADD en ADHD echter op een geheel andere manier benaderd. Daarbij ligt de focus niet op een stoornis van de hersenen, maar op de biologische conflicten en hersenconstellaties die aan deze gedragskenmerken ten grondslag kunnen liggen.
ADD, ADHD en dyslexie vanuit het perspectief van de Germaanse Geneeskunde
ADD (Attention Deficit Disorder) Een kenmerk van ADD uit zich door een verminderd korte termijngeheugen, aandachtsproblemen en concentratieproblemen. Bij ADHD (Attention Deficit Hyperactive Disorder) komt er naast een verminderd korte termijngeheugen nog hyperactiviteit bij. Het samenvallen van geheugenproblemen en hyperactiviteit duidt op twee samenvallende constellaties: de ene houdt verband met scheidingsconflicten, de ander met het “vastzitten”-conflict, motorische conflicten in de motorische cortex.
Vaak beginnen de leermoeilijkheden na de scheiding met een van de ouders of van beide, na een verhuizing of een schoolwisseling waarbij een scheiding plaatsvindt van klasgenootjes en vrienden, nadat een broertje of zusje is geboren, die meer aandacht krijgt, nadat de moeder weer aan het werk is gegaan of wanneer de ouders constant ruzie maken of het te druk hebben om tijd door te brengen met hun kind.
Het biologische belang van een scheidingsconflict
Volgens de Germaanse Geneeskunde behoren scheidingsconflicten tot de meest ingrijpende biologische conflicten die een mens kan ervaren. In de natuur betekent afgescheiden worden van de groep immers vaak een sterke vermindering van de overlevingskansen. Deze oeroude biologische angst delen wij met alle zoogdieren.
Een scheidingsconflict ontstaat wanneer iemand een verlies van lichamelijk contact ervaart of wanneer men gescheiden wordt van iemand die belangrijk is. Het omgekeerde kan eveneens voorkomen: iemand wil juist afstand nemen van een persoon maar kan dit niet.
Op orgaanniveau hebben scheidingsconflicten betrekking op:
- de opperhuid (epidermis);
- de binnenbekleding van de melkgangen;
- het botvlies (periost).
Deze weefsels worden aangestuurd vanuit de sensorische en post-sensorische cortex van de hersenschors. Dit is het ectodermale kiemblad.
Welke hersenhelft betrokken raakt, wordt bepaald door de biologische handigheid (links- of rechtshandigheid) en door de vraag of het conflict betrekking heeft op een moeder-kindrelatie of op een partnerrelatie.
De (Post)Sensorische Cortex-constellatie
Wanneer één scheidingsconflict actief is, wordt één hersenrelais belast. Zodra een tweede scheidingsconflict inslaat in de tegenoverliggende hersenhelft, ontstaat een zogenaamde (Post)Sensorische Cortex-constellatie.
Soms ontstaan beide conflicten op verschillende tijdstippen. In andere gevallen worden beide lichaamszijden tegelijkertijd getroffen, waardoor de constellatie onmiddellijk ontstaat.
De constellatie kan langdurig aanwezig blijven zolang beide conflicten actief zijn. Ze kan echter ook terugkerend zijn wanneer oude sporen opnieuw worden geactiveerd en het individu telkens opnieuw in conflictactiviteit terechtkomt.
Kortetermijngeheugenverlies als biologisch beschermingsmechanisme
Het meest kenmerkende symptoom van deze constellatie is een verminderd kortetermijngeheugen. Vanuit biologisch oogpunt heeft dit een duidelijke functie. Het geheugen wordt tijdelijk minder toegankelijk zodat de persoon minder geconfronteerd wordt met de emotionele pijn van de scheiding. Het organisme probeert als het ware de aandacht af te leiden van de traumatische gebeurtenis.
Een verminderd kortetermijngeheugen kan reeds optreden bij één actief scheidingsconflict. Wanneer beide hersenhelften betrokken zijn en een constellatie ontstaat, wordt dit verschijnsel echter veel duidelijker. De ernst van het geheugenverlies is rechtstreeks evenredig met de intensiteit van de conflicten.
ADD vanuit het perspectief van de Germaanse Geneeskunde
Wanneer een kind moeite heeft met concentratie, snel dingen vergeet of leerstof moeilijk kan vasthouden, wordt dit binnen de conventionele geneeskunde vaak omschreven als ADD (Attention Deficit Disorder).
Binnen de Germaanse Geneeskunde wordt dit voornamelijk gekoppeld aan een (Post)Sensorische Cortex-constellatie. Het verminderde kortetermijngeheugen is hierbij geen defect van de hersenen, maar een biologisch beschermingsprogramma dat verband houdt met twee actieve scheidingsconflicten.
ADHD: de combinatie van twee constellaties
Wanneer naast geheugen- en concentratieproblemen ook hyperactiviteit aanwezig is, wordt meestal gesproken over ADHD (Attention Deficit Hyperactivity Disorder). Volgens de Germaanse Geneeskunde is hierbij vaak sprake van het samenvallen van twee verschillende constellaties:
- een (Post)Sensorische Cortex-constellatie, die leidt tot geheugen- en concentratieproblemen;
- een Motorische Cortex-constellatie, die leidt tot innerlijke onrust, bewegingsdrang en hyperactiviteit.
De motorische constellatie houdt verband met zogenaamde “vastzitten-conflicten”, waarbij het individu zich belemmerd, gevangen of machteloos voelt in een bepaalde situatie. Het lichaam wil door hyperactiviteit uit het vastzitten geraken.
Mogelijke oorzaken in de vroege kinderjaren
Veel scheidingsconflicten ontstaan tijdens de zwangerschap, de geboorte of de eerste levensjaren. Voor een kind kunnen situaties die volwassenen als vanzelfsprekend beschouwen, biologisch zeer ingrijpend zijn. Voorbeelden zijn:
- een scheiding van één of beide ouders;
- het achterlaten van het kind in een crèche of opvang;
- een verhuis of schoolverandering waarbij vriendjes achterblijven;
- de geboorte van een broertje of zusje waardoor het kind minder aandacht ervaart;
- een moeder die opnieuw buitenshuis gaat werken;
- voortdurende spanningen of ruzies tussen de ouders;
- ouders die door drukte weinig tijd of emotionele beschikbaarheid hebben.
Wanneer een kind zich tegelijkertijd gescheiden én belemmerd voelt, kan volgens de Germaanse Geneeskunde de combinatie ontstaan die later als ADD of ADHD wordt benoemd.
Dyslexie
Ook dyslexie wordt binnen de Germaanse Geneeskunde gekoppeld aan vroeg ontstane scheidingsconflicten.
Wanneer dergelijke conflicten tijdens de zwangerschap, de geboorte of de vroege kinderjaren optreden, kan het kortetermijngeheugen gedeeltelijk geblokkeerd blijven. Hierdoor wordt het verwerken, onthouden en reproduceren van letters, woorden en taal bemoeilijkt.
Vanuit dit perspectief is dyslexie geen leerstoornis op zichzelf, maar een uiting van een onderliggend biologisch conflict dat verband houdt met een ervaren scheiding.
Het is belangrijk te vermelden dat deze visie afkomstig is uit de Germaanse Geneeskunde en afwijkt van de gangbare wetenschappelijke verklaringsmodellen rond ADD, ADHD en dyslexie.
Omgevingsfactoren en de ontwikkeling van het jonge kind
Naast genetische en psychologische verklaringsmodellen wordt ook regelmatig gekeken naar de mogelijke invloed van omgevingsfactoren op de ontwikkeling van kinderen. Hierbij worden onder meer blootstelling aan chemische stoffen, zware metalen, vaccins, luchtvervuiling, pesticiden, geneesmiddelen en andere milieu-invloeden onderzocht.
Vooral tijdens de zwangerschap en de eerste levensjaren bevindt het zenuwstelsel zich in een fase van snelle ontwikkeling. Hierdoor vragen veel ouders zich af in welke mate externe factoren een invloed kunnen hebben op de gezondheid en ontwikkeling van hun kind.
Binnen sommige alternatieve gezondheidsvisies wordt verondersteld dat een opeenstapeling van belastende stoffen het lichaam extra uitdagingen kan bezorgen. Daarbij wordt gewezen op mogelijke bronnen zoals voeding, leefomgeving, cosmetica, huishoudelijke producten, pesticiden en andere chemische verbindingen waarmee mensen dagelijks in contact komen.
Ook de periode rond vaccinaties roept bij sommige ouders vragen op. Naast de discussie over mogelijke biologische effecten wordt gewezen op het feit dat medische handelingen door sommige baby’s als stressvol of beangstigend kunnen worden ervaren. Vanuit de Germaanse Geneeskunde ligt de aandacht daarbij vooral op de emotionele beleving van het kind en de eventuele biologische conflicten die hierdoor zouden kunnen ontstaan.
Volgens deze visie spelen niet alleen fysieke factoren een rol, maar ook de omstandigheden tijdens de zwangerschap, de geboorte en de eerste levensjaren. De ontwikkeling van een kind wordt gezien als het resultaat van een samenspel tussen biologische, emotionele en omgevingsgebonden invloeden.
Daarnaast wordt binnen verschillende traditionele culturen veel belang gehecht aan een gezonde voorbereiding op zwangerschap en ouderschap. Voeding, levensstijl, rust, emotioneel welzijn en een zo natuurlijk mogelijke leefomgeving worden daarbij beschouwd als belangrijke bouwstenen voor een optimale ontwikkeling van het toekomstige kind.
Het is belangrijk te vermelden dat er binnen de wetenschappelijke wereld uiteenlopende standpunten bestaan over de invloed van veel van deze factoren. Niet alle hypothesen worden door wetenschappelijk onderzoek bevestigd en sommige onderwerpen blijven onderwerp van discussie.
Genetische aanleg of aangeleerde biologische patronen?
Binnen de conventionele geneeskunde wordt vaak gezocht naar genetische factoren die een rol zouden kunnen spelen bij aandoeningen zoals ADD, ADHD en autisme. Onderzoekers hebben verschillende genetische verbanden beschreven, maar tot op heden is er geen enkel specifiek gen geïdentificeerd dat op zichzelf verantwoordelijk is voor het ontstaan van deze aandoeningen. Daarom wordt meestal aangenomen dat zowel genetische als omgevingsfactoren een rol spelen.
De Germaanse Geneeskunde kijkt vanuit een andere invalshoek naar dit vraagstuk. Volgens deze visie ligt de oorsprong van ADD, ADHD en autisme niet in defecte genen, maar in biologische conflicten en de manier waarop deze ervaringen door het individu worden beleefd.
Vanuit dit perspectief wordt het menselijk lichaam gezien als een uiterst intelligent biologisch systeem dat voortdurend probeert zich aan te passen aan zijn omgeving. Gedragskenmerken, emotionele reacties en ontwikkelingspatronen worden daarom niet beschouwd als het gevolg van een genetische fout, maar als zinvolle biologische reacties op ervaringen die tijdens de zwangerschap, geboorte of vroege kinderjaren hebben plaatsgevonden.
Waarom komen bepaalde patronen in families terug?
Een veelgehoord argument voor erfelijkheid is dat ADD, ADHD of autisme vaak binnen dezelfde familie voorkomen. Binnen de Germaanse Geneeskunde wordt hiervoor een andere verklaring gegeven.
Kinderen groeien op binnen dezelfde familiale omgeving als hun ouders. Ze worden reeds tijdens de zwangerschap beïnvloed door de emotionele toestand van de moeder en worden na de geboorte ondergedompeld in dezelfde gezinspatronen, overtuigingen, emoties en gedragingen die vaak al generaties lang aanwezig zijn.
Vanuit deze visie zijn het niet noodzakelijk de genen die worden doorgegeven, maar vooral de biologische conflictpatronen, emotionele reacties en gedragsmatige conditioneringen die zich van generatie op generatie kunnen herhalen.
Wanneer vergelijkbare omstandigheden zich telkens opnieuw voordoen, kunnen ook vergelijkbare biologische conflicten ontstaan. Hierdoor kunnen bepaalde gedragskenmerken of ontwikkelingspatronen binnen families blijven terugkeren, zonder dat daarvoor noodzakelijk een genetische oorzaak hoeft te worden verondersteld.
Een andere kijk op het kind
De Germaanse Geneeskunde nodigt uit om voorbij het idee van een genetisch defect te kijken en het kind te benaderen als een biologisch intelligent wezen dat reageert op zijn ervaringen en leefomgeving.
Vanuit deze visie verschuift de aandacht van de vraag: “Welke genen zijn verantwoordelijk?” naar de vraag: “Welke ervaringen, omstandigheden of conflicten kunnen aan de basis liggen van dit gedrag?”
Medicatie bij ADD en ADHD: symptoombestrijding of oorzaakgerichte benadering?
Binnen de conventionele geneeskunde worden bij ADD en ADHD regelmatig stimulerende geneesmiddelen voorgeschreven, zoals methylfenidaat (Rilatine®) of andere amfetamineachtige middelen. Deze medicijnen zijn bedoeld om de aandacht, concentratie en impulscontrole te verbeteren.
Veel ouders merken dat hun kind hierdoor rustiger wordt, zich beter kan concentreren of beter functioneert op school. Tegelijkertijd ervaren anderen bijwerkingen zoals verminderde eetlust, slaapproblemen, emotionele afvlakking of een gevoel dat het kind minder spontaan is dan voorheen.
Vanuit de Germaanse Geneeskunde wordt een andere vraag gesteld. Niet zozeer: “Hoe kunnen we het gedrag onderdrukken?” maar eerder: “Waarom vertoont het kind dit gedrag?”
Volgens deze visie zijn concentratieproblemen, hyperactiviteit of impulsiviteit geen willekeurige symptomen, maar signalen die wijzen op onderliggende biologische conflicten en hersenconstellaties. Wanneer uitsluitend wordt gefocust op het verminderen van de symptomen, bestaat het risico dat de diepere oorzaak onopgemerkt blijft.
Dat betekent niet dat medicatie zwart-wit beoordeeld moet worden. Sommige kinderen, ouders en leerkrachten ervaren er tijdelijk ondersteuning door, zeker wanneer het dagelijks functioneren ernstig wordt beïnvloed. Tegelijkertijd nodigt de Germaanse Geneeskunde uit om verder te kijken dan de symptomen alleen.
Vanuit een oorzaakgerichte benadering wordt onderzocht welke ervaringen, omstandigheden of conflicten mogelijk aan de basis liggen van de concentratieproblemen, innerlijke onrust of hyperactiviteit. De focus verschuift daarmee van symptoomcontrole naar inzicht in de biologische betekenis van het gedrag.
Voor ouders kan het daarom waardevol zijn om zich niet alleen af te vragen hoe symptomen verminderd kunnen worden, maar ook welke boodschap het gedrag van hun kind mogelijk probeert over te brengen.
Levensstijl en ondersteuning van kinderen met ADD, ADHD of autisme
Vanuit de Germaanse Geneeskunde wordt een kind niet gezien als een verzameling symptomen, maar als een biologisch, emotioneel en sociaal wezen dat voortdurend reageert op zijn omgeving. Daarom is het belangrijk om niet alleen naar conflicten en emoties te kijken, maar ook naar de leefomgeving waarin een kind opgroeit.
Hoewel voeding, beweging en levensstijl volgens de Germaanse Geneeskunde niet de primaire oorzaak vormen van ADD, ADHD of autisme, kunnen zij wel een belangrijke invloed hebben op het welzijn, de belastbaarheid en de ontwikkeling van het kind.
Voeding als bouwsteen voor groei en ontwikkeling
Het lichaam van een kind is voortdurend in ontwikkeling. Vooral de hersenen en het zenuwstelsel verbruiken veel energie om te groeien, te leren en nieuwe verbindingen aan te leggen.
Daarom kan het waardevol zijn om te kiezen voor zo natuurlijk mogelijke voeding die rijk is aan voedingsstoffen. Veel ouders ervaren dat hun kinderen beter functioneren wanneer sterk bewerkte producten, geraffineerde suikers en kunstmatige toevoegingen worden beperkt en wanneer de voeding voornamelijk bestaat uit volwaardige, natuurlijke producten.
Fruit, groenten, kwalitatieve vetten, voldoende eiwitten en natuurlijke koolhydraten vormen belangrijke bouwstenen voor een groeiend lichaam. Ook een regelmatige maaltijdstructuur kan bijdragen aan meer stabiliteit gedurende de dag.
De hersenschors en zenuwen hebben voedende glucose nodig uit zongerijpte groenten en fruit, natuurlijke suikers die mantelstoffen, enzymen en begeleidende mineralen bevatten om goed te functioneren.
Vermijd overmatige belasting
Binnen verschillende natuurlijke gezondheidsvisies wordt aandacht besteed aan factoren die het lichaam onnodig kunnen belasten.
Denk hierbij aan:
- sterk bewerkte voedingsmiddelen;
- kunstmatige kleur-, geur- en smaakstoffen;
- overmatige blootstelling aan pesticiden en andere chemische stoffen;
- een omgeving met veel schermen, lawaai of voortdurende prikkels;
- chronische stress binnen het gezin.
Kinderen met ADD, ADHD of autisme zijn vaak gevoeliger voor prikkels dan gemiddeld. Een rustige, voorspelbare en veilige omgeving kan daarom een belangrijke ondersteuning vormen.
Structuur, ritme en veiligheid
Veel kinderen gedijen beter wanneer er voldoende regelmaat aanwezig is in hun leven.
Vaste slaapuren, duidelijke dagstructuren, voorspelbare afspraken en voldoende rustmomenten geven het zenuwstelsel de kans om te herstellen van de vele indrukken die gedurende de dag worden verwerkt.
Vooral kinderen die gevoelig zijn voor veranderingen ervaren vaak meer rust wanneer zij weten wat hen te wachten staat.
Beweging en buiten zijn
Dagelijkse beweging helpt niet alleen het lichaam, maar ook de emotionele balans van een kind.
Spelen in de natuur, wandelen, fietsen, klimmen, ravotten en andere vormen van spontane beweging helpen spanning af te voeren en ondersteunen een gezonde ontwikkeling van het zenuwstelsel.
Daarnaast biedt de natuur vaak precies wat veel kinderen nodig hebben: ruimte, vrijheid, rust en minder kunstmatige prikkels.
De kracht van verbinding
Misschien nog belangrijker dan voeding of beweging is de kwaliteit van de verbinding die een kind ervaart.
Kinderen hebben nood aan het gevoel dat ze gezien, gehoord en begrepen worden. Zeker wanneer een kind worstelt met concentratieproblemen, hyperactiviteit of sociale uitdagingen, kan een veilige relatie met ouders of verzorgers een wereld van verschil maken.
Veel ouders voelen intuïtief aan wat hun kind nodig heeft. Die intuïtie verdient respect. Niemand kent een kind beter dan de moeder en mensen die dagelijks met hem of haar leven.
Elk kind is uniek
Er bestaat geen standaardaanpak die voor elk kind werkt. Wat het ene kind helpt, kan voor een ander kind minder geschikt zijn.
Daarom blijft het belangrijk om te kijken naar het unieke karakter, de gevoeligheden, talenten en behoeften van het kind zelf. Achter elk label schuilt immers een uniek individu met zijn eigen verhaal, zijn eigen uitdagingen en zijn eigen mogelijkheden.
Vanuit de Germaanse Geneeskunde ligt de focus uiteindelijk niet op het bestrijden van symptomen, maar op het begrijpen van het kind als geheel en het creëren van omstandigheden waarin het zich optimaal kan ontwikkelen.
Met dank aan: Caroline Markolin, PH.D. https: //LearningGNM.com
Arjen Lievers https://www.germaansegeneeskunde.nl/index_ziekten_gnm/
Dr. Geerd Ryke Hamer
Gerelateerde Publicaties
