Autisme – Autistische constellatie

Autisme: een andere manier van waarnemen en beleven

Voor veel ouders kan het een uitdaging zijn om te begrijpen waarom hun kind bepaald gedrag vertoont. Het is vaak frustrerend wanneer je intuïtief aanvoelt dat er iets anders speelt, maar geen duidelijke antwoorden of ondersteuning vindt in je omgeving. Toch is de intuïtie van een moeder vaak een waardevolle gids. De band tussen moeder en kind gaat immers veel dieper dan woorden alleen. Het is een unieke verbinding waarin subtiele signalen vaak eerder worden opgemerkt door de moeder.

Autisme of Autismespectrumstoornis (ASS), wordt doorgaans omschreven als een vorm van neurodiversiteit waarbij informatie in de hersenen op een andere manier wordt verwerkt. Het uit zich bij ieder individu anders, maar wordt meestal gekenmerkt door verschillen in sociale interactie, communicatie en zintuiglijke verwerking.

Mensen met autisme ervaren de wereld vaak intenser. Geluiden, geuren, lichtprikkels of aanrakingen kunnen veel sterker binnenkomen dan bij anderen. Soms gebeurt juist het omgekeerde en worden bepaalde prikkels minder sterk waargenomen. Deze andere manier van informatieverwerking zorgt er vaak voor dat dagelijkse situaties meer energie vragen.

Ook op sociaal vlak kunnen uitdagingen ontstaan. Het begrijpen van non-verbale signalen, lichaamstaal of de emoties van anderen verloopt niet altijd vanzelfsprekend. Daarnaast wordt taal vaak letterlijk geïnterpreteerd, waardoor grapjes, beeldspraak of verborgen betekenissen moeilijker te begrijpen zijn. Dit komt deels voort uit het feit dat mensen met autisme niet graag alles op de standaard manier doen, ze hebben daar het geduld niet voor.

Veel mensen met autisme hebben bovendien een sterke behoefte aan structuur, voorspelbaarheid en duidelijkheid. Veranderingen of onverwachte gebeurtenissen kunnen spanning veroorzaken omdat ze een aanpassing vragen aan een omgeving die voortdurend verandert.

De verborgen kwaliteiten

Hoewel vaak de nadruk wordt gelegd op de moeilijkheden, brengt autisme ook bijzondere kwaliteiten met zich mee.

Veel mensen met autisme beschikken over een opmerkelijk oog voor detail. Zij zien patronen, verbanden en nuances die anderen gemakkelijk over het hoofd zien. Wanneer een onderwerp hun interesse wekt, kunnen zij zich er met grote concentratie en toewijding in verdiepen.

Daarnaast worden mensen met autisme vaak omschreven als eerlijk, oprecht en authentiek. Ze hebben doorgaans weinig behoefte aan sociale maskers of verborgen agenda’s en zeggen vaak wat ze werkelijk denken.

Velen bezitten bovendien een rijke innerlijke wereld, een sterke creativiteit en een diepgaand vermogen om zich in een onderwerp te verdiepen. Juist omdat zij niet altijd de geijkte paden volgen, ontstaan vaak originele inzichten en vernieuwende ideeën.

Sommige ouders ervaren dat hun kind bijzonder gevoelig is voor stemmingen, spanningen en de onderliggende emoties van anderen. Hierdoor lijken deze kinderen soms mensen opmerkelijk goed aan te voelen, ook al uit zich dit niet altijd op de klassieke sociale manier.

Een visie vanuit de Germaanse Geneeskunde

Binnen de Germaanse Geneeskunde wordt autisme niet beschouwd als een defect of stoornis van de hersenen, maar als een bijzondere constellatie waarbij beide temporale kwabben van de hersenschors betrokken zijn. Volgens deze visie ontstaat hierdoor een specifieke manier van waarnemen, voelen en reageren op de omgeving.

Vanuit dit perspectief wordt gekeken naar de onderliggende emotionele conflicten en ervaringen die tijdens de zwangerschap, geboorte of vroege kinderjaren een rol kunnen hebben gespeeld. Hierbij wordt niet gezocht naar schuldigen, maar naar inzicht in de biologische en psychologische factoren die aan de basis kunnen liggen van het gedrag.

Het belangrijkste blijft echter dat elk kind uniek is. Achter het label autisme schuilt altijd een individu met eigen talenten, gevoeligheden, uitdagingen en mogelijkheden. Wanneer we voorbij het etiket leren kijken, ontstaat ruimte voor meer begrip, verbinding en waardering voor de unieke manier waarop deze kinderen de wereld ervaren.

Autisme vanuit het perspectief van de Germaanse Geneeskunde

Binnen de Germaanse Geneeskunde wordt autisme beschouwd als een bijzondere constellatie waarbij twee specifieke hersenrelais in de temporale kwabben gelijktijdig betrokken zijn. Enerzijds gaat het om het relais van het strottenhoofdslijmvlies in de linkertemporale kwab. Anderzijds betreft het het relais van de alvleeskliergangen, de kleine maagkromming of Bulbus duodeni, de galwegen en de galblaas in de rechtertemporale kwab.

De conflictthema’s die met deze hersenrelais verbonden zijn, hebben onder meer betrekking op een territoriumergernisconflict, schrikangstconflict, territoriumangstconflict of een identiteitsconflict.

Welke conflictinhoud precies een rol speelt, hangt af van verschillende factoren, waaronder het geslacht, de handigheid (links- of rechtshandigheid) en de hormonale situatie van de persoon.

Volgens de Germaanse Geneeskunde ontstaat de constellatie op het moment dat, naast een reeds bestaand conflict in één temporale kwab, een tweede conflict inslaat in de tegenoverliggende temporale kwab. Vanaf dat ogenblik bevindt de persoon zich in een zogenaamde temporale constellatie.

Deze constellatie gaat gepaard met een bijzondere psychische toestand die kenmerken vertoont van zowel manische als depressieve stemmingen. Welke stemming op de voorgrond treedt, wordt bepaald door de intensiteit van de conflicten. Wanneer het conflict in de ene hersenhelft biologisch actiever is dan het conflict in de andere hersenhelft, zal dit de gevoels- en gedragswereld van de persoon mee beïnvloeden.

De constellatie kan gedurende langere tijd aanwezig blijven, maar kan ook wisselend optreden. Dit gebeurt wanneer één of beide conflicten worden opgelost en later opnieuw geactiveerd door zogenaamde sporen. Hierdoor kan iemand periodes kennen waarin de kenmerken van de constellatie duidelijk aanwezig zijn, afgewisseld met periodes waarin deze minder op de voorgrond treden.

Vanuit deze visie wordt autisme niet beschouwd als een defect of een hersenziekte, maar als een bijzondere biologische toestand die samenhangt met specifieke conflictervaringen en de wijze waarop de hersenen daarop reageren.

Hoe kunnen we de autistische constellatie begrijpen?

Wanneer Dr. Hamer het steeds heeft over hersenschorsconstellaties bij rechtshandigen, betekent dit niet dat linkshandigen niet door constellaties kunnen getroffen worden (zie tabel). Bij linkshandigen is de conflictervaring en de volgorde anders omdat zij in het begin vanuit de andere hersenhelft reageren. Constellaties hebben niet automatisch lichamelijke ziektes tot gevolg, omdat bij het begin van de constellatie de vorming van conflictmassa stopt, evenals de ontwikkelingsrijping van het individu. Dat is de reden waarom men bijvoorbeeld bij een constellatie wel een Hamerse haard vindt, oedeem in de hersenen in het relais, maar geen symptomen in het lichaam.

Veel mensen brengen autisme bij baby’s in verband met vaccinaties zoals het BMR- vaccin tegen bof, mazelen en rubella. Begrijpelijk omdat vaccins veel zware metalen bevatten en andere neurotoxische stoffen zoals formaldehyde en polysorbaat 80. Die kunnen cognitieve en intellectuele stoornissen veroorzaken, maar geen constellaties. Via hersenscans is duidelijk te zien dat in zowel het relais van het strottenhoofdslijmvlies als in het relais van de alvleeskliergangen, de kleine kromming van de maag, de galwegen en de galblaas, een Hamerse haard te zien is. Een Hamerse haard is een schietschijfvormige ringstructuur met kogelvormig verdicht hersenweefsel.

Het spraakcentrum of het gebied van Broca, dat de taal en de spraak aanstuurt ligt ingebed in het relais van het strottenhoofdslijmvlies. Als het conflict m.b.t. het strottenhoofdslijmvlies ook het gebied van Broca treft, zal het autistisch individu naast autistisch gedrag ook spraakstoornissen, zoals vocale tics ontwikkelen.

Of autistische symptomen, zoals sociale angst, sociale terugtrekking, weerstand tegen lichamelijk contact of een bepaald dwangmatig gedrag worden veroorzaakt door neurotoxines of een autistische constellatie, kan eenvoudig worden bepaald door middel van een hersenscan.

Deze hersen-CT van een rechtshandige vrouw toont een Autistische constellatie (bekijk het GNM-diagram). Merk op dat de Hamerse haard in de linkertemporale kwab over beide strottenhoofdrelais reikt. Dit laat zien dat het schrikangstconflict als intenser werd ervaren dan het territoriumergernisconflict, gekoppeld aan het maag-, alvleeskliergangen-, galwegenrelais in de rechtertemporale kwab.

Het biologische doel

De Autistische constellatie manifesteert zich als de dwang om zich terug te trekken. Het doel van de sociale terugtrekking is om het individu in staat te stellen de conflicten beter het hoofd te bieden. Hoe sterker de constellatie, hoe kleiner de wereld en de ruimte waarin de autistische persoon zich veilig voelt. Mutisme, een onwil om te spreken, is de ultieme weigering van de autist om met anderen te communiceren. Kinderen met zogenaamd ‘selectief mutisme’ kunnen normaal praten, bijvoorbeeld met familieleden, maar weigeren op school of met vreemden te praten.

Het debat over de oorzaak van autisme

De vraag waardoor autisme ontstaat, houdt onderzoekers, therapeuten en ouders al tientallen jaren bezig. Tot op vandaag bestaat er geen algemeen aanvaarde verklaring die alle vormen van autisme kan uitleggen.

Sinds eind jaren negentig is er discussie ontstaan over een mogelijke relatie tussen autisme en vaccinaties, in het bijzonder het BMR-vaccin (tegen bof, mazelen en rodehond). Voorstanders van deze hypothese wijzen op het feit dat sommige ouders een verandering in het gedrag van hun kind waarnemen na vaccinatie. Daarnaast wordt gewezen op bepaalde hulpstoffen die in vaccins worden of werden gebruikt en waarvan critici vermoeden dat zij een invloed kunnen hebben op het zich ontwikkelende zenuwstelsel.

De reguliere geneeskunde stelt daarentegen dat er geen overtuigend bewijs bestaat voor een oorzakelijk verband tussen vaccinaties en autisme. Het gangbare onderzoek richt zich vooral op genetische factoren, de neurologische ontwikkeling en omgevingsinvloeden. Tegelijkertijd erkennen wetenschappers dat er tot op heden geen enkel specifiek gen is geïdentificeerd dat op zichzelf autisme veroorzaakt. Men gaat er eerder van uit dat meerdere genetische factoren en omgevingsfactoren samen een rol spelen.

Vanuit de GNM kunnen autistische symptomen, zoals sociale angst, terugtrekking, weerstand tegen lichamelijk contact of dwangmatig gedrag, eenvoudig worden onderscheiden van vaccinatieschade door middel van een hersen-CT. Volgens Dr. Hamer zijn geestelijke beperkingen bij kinderen niet het gevolg van genen of zuurstoftekort bij de geboorte, maar van biologische conflicten die al in de baarmoeder ontstaan, optreden tijdens de geboorte of in de eerste levensjaren van een kind plaatsvinden.

De visie van Dr. Hamer op autisme en de vroege ontwikkeling

Veel ouders voelen intuïtief aan dat er meer speelt dan wat de gangbare verklaringsmodellen beschrijven. Binnen de Germaanse Geneeskunde wordt daarom ook gekeken naar de emotionele en biologische gebeurtenissen tijdens de zwangerschap, geboorte en vroege kinderjaren.

Volgens Dr. Hamer ontstaat een ernstige ontwikkelingsachterstand (geestelijke retardatie) die bij kinderen met autisme wordt waargenomen niet door een aangeboren defect van de hersenen, maar door een vroeg ontstane Autistische constellatie. Hij beschreef dat een zware of traumatisch beleefde bevalling hierbij een belangrijke rol spelen. Vanuit zijn visie kan een dergelijke conflictsituatie leiden tot een rijpingsstop, waardoor bepaalde aspecten van de emotionele, sociale of cognitieve ontwikkeling tijdelijk worden afgeremd.

Deze rijpingsstop zou volgens hem verklaren waarom sommige autistische kinderen gedrag vertonen dat als jonger of minder rijp wordt ervaren dan hun kalenderleeftijd doet vermoeden. In situaties die als overweldigend worden beleefd, kunnen daardoor bijvoorbeeld intense emotionele reacties, huilbuien of plotselinge uitbarstingen ontstaan.

Dr. Hamer benadrukte ook dat pasgeborenen en jonge zuigelingen bijzonder gevoelig zijn voor stressvolle ervaringen. Vanuit zijn theorie kunnen intense schrikangst- of territoriumergernisconflicten reeds vroeg in het leven ontstaan wanneer een kind een gebeurtenis als onverwacht, bedreigend of overweldigend ervaart.

Binnen de Germaanse Geneeskunde wordt daarom veel aandacht besteed aan de omstandigheden rond zwangerschap, geboorte en de eerste levensjaren. Men gaat ervan uit dat deze periode een belangrijke invloed heeft op de emotionele ontwikkeling en de manier waarop een kind later reageert op zijn omgeving. Het is belangrijk te vermelden dat deze visie afkomstig is uit de Germaanse Geneeskunde en afwijkt van de gangbare wetenschappelijke verklaringsmodellen rond autisme.

De Autistische constellatie: gedrag, kenmerken en betekenis

1. Een combinatie van constellaties

Wat in de psychiatrie een stoornis uit het Autistisch spectrum wordt genoemd, is in GNM-termen een combinatie van constellaties, die voortkomen uit verschillende biologische conflicten. Daarom vertoont niet elke persoon met autisme of Asperger (milde vorm van autisme) dezelfde symptomen.

Voorbeelden:

– Storend of agressief gedrag zoals driftbuien, zichzelf bijten, haren uittrekken, hoofdbonzen → Agressieve constellatie (territoriumergernis- en identiteitsconflicten).

– Motorische tics (wiebelen, repetitieve bewegingen) → Motorische Cortex constellatie, gerelateerd aan het conflict ‘vast te zitten’ (bv. al tijdens de bevalling in het geboortekanaal).

Bij elk symptoom moet dus apart worden gekeken om het onderliggende conflict te begrijpen.

2. Terugtrekking en mutisme

De kern van de Autistische constellatie is de dwang tot terugtrekking. Het doel: het individu beschermen en meer innerlijke ruimte geven om met de conflicten om te gaan. Hoe sterker de constellatie, hoe kleiner de wereld waarin de persoon zich veilig voelt. Mutisme (niet willen spreken) is de ultieme vorm van sociale terugtrekking. Sommige kinderen spreken thuis normaal, maar weigeren op school of bij vreemden te praten (= selectief mutisme).

3. Overgevoeligheid en prikkelverwerking

Mensen in een Autistische constellatie verlangen naar tijd alleen en genieten van eenzame bezigheden. Ze zijn vaak overgevoelig voor geluid (vergelijk hyperacusis). Het tikken van een klok of zoemen van een vlieg kan al irriteren. Grote menigten zijn bedreigend en worden gemeden. Toch zoeken ze vaak intens contact met gelijkgestemde vrienden. In manische fasen worden ze juist spraakzaam en delen ze graag hun ideeën. In depressieve fasen trekken ze zich volledig terug.

4. Autistische stupor

Tijdens een depressieve periode kan er sprake zijn van obsessief piekeren over het oorspronkelijke conflict, urenlang stilzitten zonder bewegen of praten. Dr. Hamer noemde dit een ‘autistische stupor’, te vergelijken met de catatonische stupor bij een Hersenstamconstellatie. Meestal malen de kwellende gedachten voortdurend door iemands hoofd, bijvoorbeeld het incident dat het territoriumergernisconflict activeerde.

5. Behoefte aan structuur en routine

De Autistische constellatie genereert een behoefte aan routine en regelmaat. Autisten hebben consistentie nodig in hun omgeving en in hun dagelijkse routine. Dit heeft ook betrekking op activiteiten buitenshuis (routes die ze lopen, plaatsen waar ze naartoe gaan, restaurants die ze bezoeken, voedsel dat ze eten). Structuur en voorspelbaarheid zijn essentieel voor een autistisch persoon om te ‘overleven’. Daarom kan een verandering in routine enorm stressvol zijn. Bij een sterke constellatie kan een persoon dwangmatig ritueel gedrag ontwikkelen, zoals een specifiek aantal keren de voordeur op slot doen of items op een bepaalde manier bestellen en ordenen, totdat het precies goed aanvoelt. Voorbeeld: ze had een sereen gevoel van kalmte, wanneer dingen goed voelen, wanneer een pen op haar bureau in een exacte hoek stond met haar muismat. Dit ’precies goed’ element zou zich kunnen ontwikkelen tot tics, bijvoorbeeld bepaalde objecten op een bepaalde manier aanraken of in een bepaalde volgorde (vergelijk met motorische tics bij een Motorische Cortex constellatie).

6. Perfectionisme en ambitie

De behoefte aan orde gaat samen met een dwangmatig perfectionisme: een sterke focus op details, grondigheid en nauwkeurigheid. Hoge eisen stellen aan zichzelf én aan anderen, vaak met een kritische houding. De neiging tot discussiëren, maar via logica en bewijs, niet via agressie. Ordelijke levensstijl: kleding netjes, werkplek opgeruimd, objecten symmetrisch. Dwangmatige planners die in de war raken als er onverwachts iets tussenkomt. Vaak zeer punctueel (dit is in sterk contrast met de chaotische zwever).

7. Creativiteit en productiviteit

De manische autist kan veel energie en doorzettingsvermogen ontwikkelen: met een grote creativiteit, intensief mentaal werk en hoge productiviteit tot gevolg (workaholics bevinden zich vaak in een Autistische constellatie). Het is de behoefte aan eenzaamheid, nauwkeurigheid en grondigheid, het aanhoudend stilstaan bij het oplossen van moeilijke taken (het zogenaamde creatieve piekeren) en de toewijding en passie voor het onderwerp die een persoon in deze constellatie in staat stelt perfectie te bereiken en prestaties te bereiken die anders niet mogelijk zouden zijn geweest.

Dit verklaart waarom veel kunstenaars, schrijvers, ontdekkers en onderzoekers met manische depressiviteit vaak uitzonderlijke prestaties leveren. Hun eenzame focus, nauwkeurigheid en toewijding maken perfectie mogelijk.

Met dank aan: Caroline Markolin, PH.D. https: //LearningGNM.com

Arjen Lievers https://www.germaansegeneeskunde.nl/index_ziekten_gnm/

Dr. Geerd Ryke Hamer