De zon

Als echte natuurwezens zijn wij mensen gemaakt om in een natuurlijke omgeving te leven. Logisch toch?

De zon is essentieel voor onze gezondheid. Net zoals planten hebben wij zonlicht nodig om optimaal te functioneren. Planten nemen mineralen op, en dankzij zonlicht kunnen ze deze mineralen beschikbaar maken voor mens en dier.

Veel mensen weten dat zonlicht nodig is voor de aanmaak van vitamine D, en dat klopt. Maar we hebben ook direct zonlicht nodig om ons lichaam in staat te stellen zelf enzymen, vitamines en andere voedingsstoffen te produceren en onze lichaamssystemen te ondersteunen. Daarnaast is zonlicht essentieel voor het inbouwen van mineralen in onze weefsels.

Zonlicht is essentieel om hemoglobine te helpen zuurstof beter op te nemen. Een gebrek aan zonlicht versnelt het verouderingsproces. Iedereen die lange tijd binnenshuis doorbrengt, ver weg van natuurlijk licht, of een winter meemaakt in een koud, donker klimaat, kent de effecten van zonlichtgebrek: het is onaangenaam, je humeur verslechtert, je algehele gezondheid neemt af, en je huid wordt bleek.

Wanneer we in de zon lopen, gebeurt er veel meer dan alleen de aanmaak van vitamine D. We verhogen ook de productie van vitamine A, B en andere belangrijke voedingsstoffen. Bovendien stimuleert zonlicht de aanmaak van ‘gelukshormonen’, waardoor gevoelens van depressie en angst afnemen.

Zonlicht op de huid stimuleert de spijsvertering en speelt een cruciale rol in de balans van methylering, een organische reactie die van belang is voor DNA en RNA (ribonucleïnezuur). Het zonlicht verbetert de werking van de lever, waardoor deze verteerde voedingsstoffen efficiënter kan omzetten in lichaamseigen stoffen die door het lichaam gebruikt kunnen worden. Zonlicht is dus van groot belang voor een gezonde stofwisseling.

Een tekort aan zonlicht leidt tot uitputting, verzwakking en ziekte. Dit komt doordat zonlicht essentieel is voor het verwijderen van afvalstoffen en toxines uit ons systeem. Zonder voldoende zonlicht kunnen deze stoffen zich ophopen, wat leidt tot verstoppingen in het lichaam en een tekort aan zuurstof in de weefsels.

Dit leidt onvermijdelijk tot de ontwikkeling van ziekten die chronisch kunnen worden als het lichaam niet wordt gezuiverd en ontgift. Zonlicht speelt hierin een essentiële rol. De energie van de zon bereikt ons via zongerijpte biologische voeding, maar ook door een verstandige blootstelling aan de zon.

Het is belangrijk om tijdens blootstelling aan zonlicht altijd in beweging te blijven en goed naar je lichaam te luisteren. Het lichaam geeft namelijk zelf aan wanneer het voldoende zon heeft gehad, ongeacht je huidtype. En laten we eerlijk zijn, heb je ooit een Spanjaard gezien die midden op de dag in de volle zon ligt? Spanjaarden luisteren beter naar hun lichaam en vermijden de zon op het heetst van de dag.

De zon is de beste vriend van de mens.

Het menselijke oog kan alleen het zichtbare licht waarnemen, maar zowel ultraviolet als infrarood licht hebben een diepgaande invloed op onze gezondheid en ons humeur. Ultraviolet licht is het meest biologisch actieve deel van het lichtspectrum. Regelmatige blootstelling aan ultraviolette stralen van de zon helpt de overgroei van microben en schimmels onder controle te houden, wat essentieel is voor een gezonde balans in ons lichaam. Zonlicht is zelfs een van de weinige natuurlijke middelen die effectief kunnen helpen bij het bestrijden van gevaarlijke ziekenhuisbacteriën, zoals MRSA, die resistent zijn tegen veel medicijnen en antibiotica.

Daarnaast speelt zonlicht een cruciale rol in de energievoorziening van al het leven op aarde. Alles wat groeit en zich voortplant, haalt zijn energie direct of indirect uit de zon. Zonder deze energiebron zou het leven op aarde simpelweg niet mogelijk zijn. Zonlicht voedt niet alleen de natuur, maar het is ook essentieel voor onze eigen vitaliteit, gezondheid en evenwicht. Het is de bron van leven, die zorgt voor groei, herstel en balans, zowel in de natuur als in ons eigen lichaam.

Het verhaal van vitamine D

Vitamine D of calciferol is eigenlijk niet alleen een vitamine, maar ook een hormoon. Dit hormoon is levensnoodzakelijk om de productie van andere hormonen te stimuleren en te ondersteunen. Vooral voor de synergetische werking van onze gelukshormonen zoals serotonine, dopamine, oxytocine, gamma-amino boterzuur of GABA.

Een tekort aan zonlicht en vitamine D veroorzaakt dat er teveel of te weinig hormonen aangemaakt worden, denk maar aan de stress- en schildklierhormonen. Dit tekort aan vitamine D kan in verband gebracht worden met depressiviteit en verschillende mentale aandoeningen. Vitamine D reguleert de schildklier, botopbouw, hersenfuncties en de spijsvertering.

Vitamine D3, of cholecalciferol, is de meest opneembare vorm van vitamine D en wordt in het lichaam gevormd wanneer ultraviolet licht met een golflengte van 300 nm inwerkt op 7-dehydrocholesterol, een afgeleide van cholesterol. Dit proces resulteert in een fotochemische reactie die vitamine D3 produceert. Hoewel een tekort aan vitamine D ongemakken en gezondheidsproblemen kan veroorzaken, leidt het niet direct tot levensgevaarlijke situaties. Andere tekorten, zoals die aan zink of vitamine B12, zijn vaak gevaarlijker en kunnen ernstige gevolgen hebben voor de gezondheid.

Wat echter zorgwekkend is, is de wijdverspreide bewering dat het innemen van megadoses vitamine D-supplementen essentieel is voor een goede gezondheid. Dit is simpelweg niet waar. Een te hoge inname van vitamine D kan zelfs toxisch worden, wat de algehele gezondheid en het ontgiftingssysteem van het lichaam onder druk zet. Vitamine D is geen wondermiddel en een tekort is niet de hoofdreden waarom zoveel mensen tegenwoordig ziek zijn. We hebben vitamine D nodig, maar zeker niet in de grote hoeveelheden die vaak worden aanbevolen door de conventionele geneeskunde. Het overmatig gebruik van vitamine D-supplementen kan juist schadelijk zijn.

De zonnebrandmiddelen en de zonnebril

Mensen mogen zich volop blootstellen aan zonlicht zonder gebruik te maken van zonnebrandmiddelen, zodat hun lichaam vitamine D kan aanmaken. Het is daarbij essentieel om goed naar het eigen lichaam te luisteren; je lichaam geeft zelf aan wanneer het genoeg zon heeft gehad. Het is belangrijk om dit natuurlijke proces niet te verstoren.

Zonlicht bezit ook anti-kankereigenschappen, omdat het je weerstand verhoogt tegen biologische schokken en stressfactoren. Zodra de optische zenuwen in je ogen zonlicht waarnemen, stimuleren de hypofyse en hypothalamus de aanmaak van hormonen die de melanocyten, de pigmentproducerende cellen van de huid, versterken. Dit beschermt je huid op natuurlijke wijze en helpt bij het creëren van een gezond evenwicht tussen blootstelling aan de zon en bescherming tegen schade.

Hetzelfde geldt voor de epifyse (pijnappelklier), die begint met het vrijgeven van serotonine zodra je wordt blootgesteld aan zonlicht. Serotonine is een belangrijk hormoon dat helpt bij het reguleren van de hormoonhuishouding gedurende de dag. Melanocyten, de pigmentproducerende cellen van de huid, maken melanine aan, het pigment dat zorgt voor de natuurlijke bescherming van de huid tegen verbranding door de zon.

Wanneer de huid wordt blootgesteld aan zonlicht, verhogen melanocyten hun productie van melanine, waardoor de huid geleidelijk donkerder of bruiner wordt. Dit proces biedt een natuurlijke barrière tegen zonnebrand. Echter, als je gedurende tien maanden weinig tot geen zonlicht hebt gehad en vervolgens in de hoogzomer ineens volop in de zon gaat liggen, is het logisch dat je verbrandt. Je lichaam heeft geen kans gehad om zich geleidelijk aan te passen en voldoende melanine aan te maken om je te beschermen tegen intens zonlicht.

Daarom is het aan te bevelen ons in de winter en het voorjaar maximaal aan het zonlicht bloot te stellen om aan de zomerzon te kunnen wennen zonder schadelijke effecten. Ik loop in de winter in de volle zon, zelfs als het vriest in korte broek. Daarom kan ik nu de volle zomerzon en tropenzon verdragen zonder te verbranden, en ik heb nooit tekort aan natuurlijk gevormde vitamine D.

Zonnebrillen en zonnebrandmiddelen zijn een belangrijke oorzaak voor huidbeschadiging door de zon. Enerzijds omdat ze ultraviolet licht tegenhouden en anderzijds verhinderen ze het lichaam om vitamine D aan te maken. Hoewel de media meestal alleen op de schadelijke effecten van (teveel) UV-licht wijzen, is dit in werkelijkheid een van de krachtigste natuurlijke medicijnen die de wereld ooit gezien heeft.

Relatie zon met Huidkanker

Het is inderdaad opvallend dat er een sterke toename is van huidkanker, met name melanomen, onder het blanke ras in de geïndustrialiseerde wereld, waar het gebruik van zonnebrandmiddelen wijdverbreid is. Interessant is dat andere bevolkingsgroepen, die veel meer tijd buiten doorbrengen en vaak aan hogere concentraties ultraviolet licht worden blootgesteld, zoals in tropische landen, dit probleem veel minder lijken te hebben. Deze bevolkingsgroepen leven in gebieden met een veel hogere UV-index dan bijvoorbeeld in gematigde streken zoals België, waar de UV-index relatief laag is.

Hoewel mensen met een donkere huid meer melanine hebben, wat hen beter beschermt tegen UV-schade, blijft het opmerkelijk dat de UV-index in sommige van deze landen, zoals Kenia, tot wel 580% hoger is dan tijdens de lente en herfst in België. Toch is er bij hen geen vergelijkbare toename van huidkanker zichtbaar als bij het blanke ras in de geïndustrialiseerde wereld.

Wat nog intrigerender is, is dat melanomen bij donkere bevolkingsgroepen vaak voorkomen op plekken van het lichaam die normaal gesproken niet aan zonlicht worden blootgesteld, zoals slijmvliezen, handpalmen en voetzolen, vooral nadat ze naar gematigde streken verhuizen. Dit suggereert dat andere factoren, zoals leefomgeving, voeding, en mogelijk de impact van moderne zonbeschermingsproducten, een rol spelen in de toename van huidkanker bij specifieke bevolkingsgroepen in geïndustrialiseerde landen.

Het is inderdaad zorgwekkend en opvallend dat er melanomen worden gevonden op lichaamsdelen die nauwelijks tot geen blootstelling aan zonlicht krijgen, zoals de heupen, slijmvliezen, oksels, genitaliën, ogen, het rectum, spijsverteringskanaal, urineblaas en ademhalingsorganen. Dit zou zeker aanleiding moeten geven tot twijfel bij zowel medici als patiënten over de gangbare opvattingen rond de oorzaken van huidkanker.

De stijging van huidkanker in de westerse wereld, ondanks het veelvuldig gebruik van zonnebrandcrème, roept ernstige vragen op. Het lijkt erop dat we vastzitten in een systeem dat meer gericht is op symptoombestrijding dan op het zoeken naar de werkelijke oorzaken van ziekten zoals huidkanker. De vraag waarom melanomen zich ontwikkelen op lichaamsdelen die nauwelijks zonlicht zien, zou een duidelijke aanwijzing moeten zijn dat er meer aan de hand is dan enkel blootstelling aan UV-straling.

Wanneer gaan we de juiste vragen stellen en op zoek naar een dieper begrip van de werkelijke oorzaken? Het wordt tijd dat we dit onderwerp in het openbaar bespreekbaar maken en dat we verder kijken dan alleen het gebruik van zonnebrandmiddelen, zodat we huidkanker en andere vormen van kanker echt aan de oorzaak kunnen aanpakken, in plaats van slechts de symptomen te bestrijden.

Schadelijke effecten van zonnebrandmiddelen

Naast het feit dat veel zonnebrandcrèmes schadelijke ingrediënten bevatten, zoals nanodeeltjes en het uiterst giftige oxybenzone, hebben veel van deze chemische middelen de neiging om bij blootstelling aan de zon toxische verbindingen te genereren in de huid. Dit is een van de belangrijkste secundaire factoren van huidkanker. De combinatie van intensief gebruik en de aanwezigheid van deze schadelijke stoffen vergroot het risico op ernstige gezondheidsproblemen.

Veel zonnebrandmiddelen bevatten bovendien een cocktail van kankerverwekkende geurstoffen en synthetische chemicaliën die gemakkelijk door de huid worden opgenomen en in de bloedbaan terechtkomen. Dit betekent dat de bescherming tegen de zon paradoxaal genoeg bijdraagt aan gezondheidsproblemen, doordat het lichaam wordt blootgesteld aan lichaamsvreemde, giftige stoffen. Voorbeelden hiervan zijn zonnefilters zoals talk, titaniumoxide of zinkoxide, maar ook chemische ingrediënten zoals p-aminobenzoëzuur, benzofenon, methoxycinnamaat en andere synthetische chemicaliën die schadelijk zijn voor het lichaam.

Deze chemicaliën in zonnebrandmiddelen laten bepaalde UV-frequenties door en blokkeren andere, wat een verstoorde interactie met zonlicht veroorzaakt. Zonnebrandmiddelen die para-aminobenzoëzuur (PABA) bevatten, blokkeren niet alleen de therapeutische effecten van zonlicht, maar veroorzaken ook genetische schade aan de huid. Wanneer de huid wordt blootgesteld aan zonlicht terwijl deze chemicaliën aanwezig zijn, verergert de schade aan het DNA, wat de verergering op huidkanker enorm verhoogt. .

Bovendien verstoren deze zonnefilters en chemicaliën de natuurlijke reactie van het lichaam op zonblootstelling, zoals het instinct om de schaduw op te zoeken of af te koelen met water om zonnebrand te voorkomen. Het is onlogisch om UV-licht alleen verantwoordelijk te stellen voor DNA-schade en kankervorming, net zoals het onzinnig zou zijn om zuurstof als gevaarlijk te beschouwen omdat het in het lichaam met koolstofatomen reageert en een schadelijk afvalproduct vormt. Beide processen maken deel uit van natuurlijke lichaamsfuncties, en het is de verkeerde interpretatie van deze reacties die leidt tot misverstanden over de rol van zonlicht en UV-straling in de gezondheid.

Onderzoekers ontdekten dat wereldwijd gezien de grootste toename in melanoom zich heeft voorgedaan in landen waar chemische zonnebrandmiddelen zwaar gepromoot worden door de farmaceutische en chemische zonnebrandmiddelen industrie!

Ook in crèmes voor kinderen wordt oxybenzone gebruikt, een stof waarvan de meeste mensen zich niet bewust zijn terwijl ze zichzelf en hun kinderen overvloedig insmeren met zonnebrandmiddelen, geclassificeerd op basis van hun beschermingsfactor. Dit chemisch gif veroorzaakt een biochemische aanval op de talglaag van de huid, waardoor het natuurlijke beschermingsmechanisme en de algemene gezondheid van de huid, evenals het ontgiftingssysteem, worden vernietigd. Hierdoor wordt de huid gevoeliger voor uitdroging, permanente schade, en de opstapeling van toxines, wat leidt tot verzuring en abnormale weefselgroei.

Dit proces veroorzaakt zuurstoftekort op weefselniveau en fungeert, naast biologische schokken, als een belangrijke verergerende cofactor voor huidkanker en andere vormen van kanker in het lichaam. De giftige stoffen in zonnebrandcrèmes dringen het lichaam binnen via de huid, die bestaat uit levend weefsel en niet van plastic is gemaakt. Hierdoor kunnen deze stoffen diep in het lichaam schade aanrichten, wat op lange termijn ernstige gezondheidsproblemen kan veroorzaken.

Het meest verontrustende aspect van zonnebrandmiddelen is dat veel van de veelgebruikte chemische stoffen een sterke oestrogene werking hebben. Dit kan ernstige schade veroorzaken aan de seksuele ontwikkeling van kinderen en het seksueel functioneren van volwassenen. Stoffen die het hormoonevenwicht verstoren, vormen een groot gevaar voor de gezondheid en kunnen leiden tot hormonale disbalans met verstrekkende gevolgen.

Een ander groot probleem met zonnebrandmiddelen is dat ze zonnebaders vaak verleiden om veel langer in de zon te blijven dan gezond is voor het lichaam. Hoewel de huid tijdelijk wordt beschermd tegen zonnebrand, kan er door de infraroodstraling oververhitting optreden in de diepere lagen van de huid. Dit leidt tot grotere schade aan de huid op de lange termijn, wat de kans op ernstige huidbeschadiging en gezondheidsproblemen, aanzienlijk verhoogt.

Voorkom onnodige of langdurige blootstelling aan fel zonlicht, vooral tijdens de middaguren. Vermijd het gebruik van zonnebrillen en zonnebrandmiddelen, aangezien deze ervoor zorgen dat het lichaam zijn natuurlijke vermogen verliest om zich te beschermen tegen de zon. Wanneer de zon te sterk is, zoek dan de schaduw op of draag beschermende kleding om je huid te beschermen.

Het gebruik van zonnebrandmiddelen veroorzaakt vaak dat de huid pas vele uren later verbrandt, waardoor mensen ten onrechte denken dat ze goed beschermd zijn. Zonder het te beseffen, nemen ze daarmee grote risico’s voor hun gezondheid. Ik heb vaak genoeg gezien hoe mensen op vakantie in zuiderse landen urenlang op het strand liggen, niet beseffend hoe gevaarlijk dit kan zijn. Het is werkelijk onbegrijpelijk hoe weinig bewustzijn er is over de schadelijke effecten van dergelijke gewoonten.

Luister goed naar je lichaam en gebruik geen zonnebrandmiddelen. Wanneer je huid begint te prikkelen door de zon, is dat het natuurlijke signaal dat je genoeg zon hebt gehad en uit de zon moet gaan. Als je zonnebrandmiddelen gebruikt, raakt je lichaam dat vermogen kwijt om te herkennen wanneer het voldoende zonlicht heeft gehad. Veel zonnebrandmiddelen blokkeren ultraviolet B (UVB) straling, waardoor je huid niet snel verbrandt, maar ondertussen ontvang je nog steeds te veel ultraviolet A (UVA) straling.

De eerste verbranding door UVB is een beschermende reactie van je huid om je te waarschuwen voor ernstigere schade, zoals verbranding in de diepere lagen van de huid. De pijn die hierbij ontstaat, zorgt ervoor dat je automatisch de zon vermijdt. De pijn is dus de bescherming tegen zonnebrand dat schade aanricht in de diepere lagen van de huid. Zonnebrandmiddelen maskeren dit natuurlijke waarschuwingssignaal, waardoor je langer in de zon blijft en meer blootgesteld wordt aan schadelijke UVA-straling zonder dat je het doorhebt.

Een overmatige blootstelling aan ultraviolet A (UVA), gecombineerd met de schadelijke chemische stoffen in zonnebrandmiddelen, leidt uiteindelijk tot een zuuraanval op de huid. Wanneer dit wordt gecombineerd met inwendige afvalstoffen en toxines, kan dit resulteren in permanente huidbeschadiging.

Als je je nooit insmeert met zonnebrandmiddelen, krijg je nooit te veel UVA, zelfs niet als je lange tijd in de zon ligt. Je zult eerst verbranden door een hoge dosis ultraviolet B (UVB), wat een natuurlijke bescherming biedt tegen verbranding door UVA, dat veel schadelijker is. Zonnebrandmiddelen die UVB blokkeren, maken je kwetsbaar voor de schadelijke effecten van UVA.

Dit zijn enkele van de ontdekkingen van Dr. Ackerman. Hij bevestigde ook dat verbranding door UVB je gezondheid tijdelijk kan beïnvloeden, maar er is geen bewijs dat het huidkanker veroorzaakt. Het lichaam weet precies hoe het om moet gaan met deze vorm van verbranding en heeft natuurlijke mechanismen om dit te herstellen.

The British Medical Journal wijst erop dat veel medische experts weinig weten over de precieze relatie tussen zonnebrand en huidkanker.

Er is geen bewijs dat UV-straling direct verantwoordelijk is voor alle vormen van huidkanker, inclusief melanomen. Wat wel duidelijk is, is dat huidkanker niet kan worden voorkomen door het gebruik van zonnebrandmiddelen. Onderzoek toont zelfs aan dat zonnebrandmiddelen die zowel ultraviolet A als B blokkeren, geen bescherming bieden tegen het ontstaan van huidkanker. Maar waarom is dat zo?

Allereerst moet de huid zich verweren tegen de chemische stoffen in zonnebrandmiddelen, wat een extra belasting vormt voor het lichaam. Daarnaast ontneem je het lichaam de voordelen van UV-A en UV-B straling, die cruciaal zijn voor het versterken van de algehele gezondheid en noodzakelijk zijn voor tal van essentiële fysiologische processen. Zonder UV-B kan het lichaam geen vitamine D synthetiseren, wat essentieel is voor het overleven en functioneren van het gezondheidssysteem.

Wat betreft melanomen, de oorzaak heeft vaak te maken met aanvallen op de huid, schending van de integriteit van de lederhuid (corium), en/of bezoedeling van de huid. Huidkanker die zich op de opperhuid ontwikkelt, is in feite geen echte kanker, maar een vorm van aanvullend weefsel dat optreedt in de genezingsfase van een scheidingsconflict. Dit betekent dat wat vaak als huidkanker wordt gediagnosticeerd, in werkelijkheid een herstelproces is waarbij het lichaam beschadigde huid repareert.

Is het niet opmerkelijk dat veel mensen die lijden aan of sterven door huidkanker, juist weinig tot geen blootstelling aan zonlicht hebben gehad? Dit roept vragen op over de rol van zonlicht in relatie tot huidkanker.

Conclusie: Is het niet veel logischer om te veronderstellen dat de werkelijke oorzaken van huidaandoeningen en huidkanker te vinden zijn in factoren zoals het gebruik van zonnebrandmiddelen, in combinatie met een onnatuurlijke levensstijl en biologische conflictsituaties?

Denk hierbij aan fastfood, gebrek aan contact met de natuur, onvoldoende blootstelling aan zonlicht, het gebruik van stimulerende middelen zoals alcohol, roken en drugs, emotionele instabiliteit, blootstelling aan E-nummers, onnodig medisch ingrijpen, de consumptie van de door de industrie geoxideerde omega vetzuren (transvetten), en overmatige stress door conflicten of financiële problemen. Al deze factoren kunnen het lichaam verzwakken en bijdragen aan huidproblemen en kanker.

In contrast hiermee is de zon, die al miljoenen jaren verantwoordelijk is voor het in stand houden van al het leven op aarde, waarschijnlijk geen vijand van onze gezondheid. Het lijkt aannemelijker dat de groei en evolutie van het leven op deze planeet altijd in harmonie met de zon heeft plaatsgevonden, en dat moderne invloeden meer de oorzaak zijn van onze gezondheidsproblemen dan dit natuurlijke fenomeen.

Het mevalonaatpad

Het mevalonaatpad is een belangrijk proces in je lichaam dat helpt bij het maken van essentiële stoffen zoals cholesterol, vitamine D en bepaalde hormonen. Het werkt door verschillende chemische stappen te doorlopen om mevalonaat (een soort bouwsteen) te maken, dat vervolgens wordt omgezet in andere belangrijke stoffen.

Dit pad begint met een molecuul genaamd acetyl-CoA, dat in meerdere stappen wordt omgezet in mevalonaat. Daarna wordt mevalonaat verder omgezet in stoffen die het lichaam nodig heeft, zoals cholesterol, dat belangrijk is voor membranen en hormonen. Ook wordt dit pad gebruikt om stoffen te maken die helpen bij het regelen van weefselgroei en andere functies. Kortom, het mevalonaatpad is essentieel voor het gezond functioneren van weefsels en het lichaam.

Vitamine D, net als cholesterol, co-enzym Q10 en hormonen, wordt aangemaakt via het mevalonaatpad. Het gebruik van statines en andere medicijnen blokkeert dit proces, wat een grote oorzaak is van vitamine D-tekorten bij veel mensen. Vitamine D speelt een belangrijke rol in het beschermen van de huid tegen de zon, en door deze blokkade zijn veel mensen extreem gevoelig geworden voor zonlicht.

Het is moeilijk te geloven dat natuurlijke fenomenen, zoals zonlicht, die ons al eeuwenlang ondersteunen, plotseling schadelijk zouden zijn. Zonlicht heeft van nature geneeskrachtige eigenschappen, en het lichaam heeft de intelligentie om ons te laten weten wanneer we genoeg zonlicht hebben gehad.

Deze aangeboren intelligentie zorgt ervoor dat ons lichaam zich constant aanpast aan veranderende omgevingsomstandigheden. Het beschikt over een nauwkeurig zelfregulerend mechanisme dat ons beschermt tegen de verschillende natuurelementen, waaronder zonlicht.

Eten houdt ons in leven, maar als we niet naar ons lichaam luisteren en te veel of te weinig eten, kan dat tot ziekten leiden. Op dezelfde manier kan te lang zwemmen ervoor zorgen dat de huid gaat opzwellen, je te veel afkoelt, of problemen krijgt met de bloedsomloop. Regenwater is een natuurlijk fenomeen dat je energie geeft, maar als je te lang in de regen blijft staan, kan dat je gezondheid en ontgiftingssysteem verzwakken.

Dit geldt ook voor slaap: het herstelt je lichaam en geest, maar te veel slapen kan je zwaar, loom, depressief en ziek maken. Net zoals je lichaam aangeeft wanneer je te dicht bij het vuur bent en je een stap terug moet doen, helpt het lichaam je ook te reguleren in andere situaties.

Daarnaast is het belangrijk te beseffen dat veel cosmetische producten tegenwoordig chemische stoffen bevatten die UV-licht blokkeren. Dit geldt voor gezichtscrèmes, make-upproducten, vochtinbrengende crèmes, lotions en antirimpelcrèmes, wat mogelijk de natuurlijke interactie van je huid met zonlicht verstoort.

Zonnebrillen verstoren de biologische ritmes

Zonnebrillen verstoren onze biologische ritmes. Veel mensen die regelmatig zonnebrillen of contactlenzen met een zonnefilter dragen, merken dat hun gezichtsvermogen geleidelijk verslechtert, en het risico op aandoeningen zoals maculadegeneratie neemt toe. De genezende stralen van de zon bereiken de ogen niet wanneer een zonnebril wordt gedragen.

Zonnebrillen blokkeren namelijk belangrijke delen van het lichtspectrum die het lichaam nodig heeft voor essentiële biologische functies. Onze moderne levensstijl – veel tijd binnenshuis doorbrengen, ongezonde voedingsgewoonten, overmatig gebruik van zuurvormende voeding en dranken, stress, en tv-kijken – draagt verder bij aan de problemen. Wanneer we daarnaast zonnebrandmiddelen gebruiken en zonnebrillen dragen, blokkeren we de natuurlijke voordelen van zonlicht, wat schade kan veroorzaken in de weefsels van zowel de ogen als het lichaam.

Wanneer je door het dragen van een zonnebril zonlicht uitsluit, interpreteren de klieren in je hersenen dit als een signaal dat het avond is. Hierdoor stopt het lichaam met de productie van melanocyten, die de huid beschermen tegen verbranding door de zon. Als je dan wordt blootgesteld aan zonlicht, loop je een verhoogd risico op huidbeschadiging.

Daarnaast is het belangrijk dat je ogen voldoende ultraviolette straling ontvangen om de staafjes en kegeltjes in het netvlies te ondersteunen. Zonder deze UV-straling neemt het herstellend vermogen van de ogen af, evenals de capaciteit om versleten oogweefsel te vervangen. De toename van staar wordt in verband gebracht met het dragen van zonnebrillen, en dit probleem wordt versterkt door factoren zoals milieuvervuiling, roken, en zelfs diarree, die de opname van essentiële mineralen voor botopbouw en andere fysiologische processen belemmert.

Oogproblemen hebben ook een biologisch conflict als onderliggende oorzaak. Dit betekent dat naast externe factoren zoals zonlicht, voeding en omgevingsinvloeden, er vaak een innerlijke emotionele of psychologische factor meespeelt die bijdraagt aan de ontwikkeling van oogproblemen. Het lichaam reageert op dit conflict door fysieke symptomen te vertonen, zoals achteruitgang van het gezichtsvermogen of andere ooggerelateerde klachten.

De dramatische toename van huidbeschadigingen, die vaak onterecht worden toegeschreven aan de zon, maar in werkelijkheid verband houden met het dragen van een zonnebril, wordt door de zonnebrandmiddelen- en kankerindustrie uitgebuit. Je ogen spelen een cruciale rol in je gezondheid door regelmatige blootstelling aan direct of indirect zonlicht. Zelfs in de schaduw vangen je ogen ultraviolette stralen op, wat belangrijk is voor je welzijn. Helaas wordt in onze streken veel UV-licht geblokkeerd door ramen, brillen, lenzen en andere vormen van glas.

Individueel kijk ik elke dag meer dan 10 minuten recht in de zon (als ze schijnt), omdat ik voel dat dit mijn staafjes en kegeltjes revitaliseert, vooral na het werk op een computerscherm. Het is voor mij logisch om hiermee door te gaan, gezien de positieve effecten die ik ervaar. We noemen dit sun gazing of zonnestaren, uitgelegd in een ander artikel op deze website