Depressie deel 1

1. Depressie en manie

Een depressie is een stemmingsstoornis met uiteenlopende gemoedstoestanden en kenmerkt zich door een zware neerslachtigheid met verlies van levensenergie en empathie. Een depressie gaat gepaard met verschijnselen zoals moedeloosheid, vermoeidheid, geen energie meer hebben, gebrek aan plezier en interesse, overmatige behoefte aan slaap, concentratieproblemen en prikkelbaarheid. Er is weinig eetlust en motivatie en geen interesse meer in plezier. Een depressie uit zich als een bedrukt humeur en een depressief persoon is passief, introvert, lusteloos, verdrietig en niet in staat vreugde en plezier te ervaren, dit noemt men anhedonie. Afhankelijk van de intensiteit van het conflict varieert de aandoening van een aanhoudend gevoel van droefheid tot een ernstige, klinische depressie met slopende effecten op iemands welzijn. 

Bij een manische toestand zijn er opgewekte, actieve perioden afgewisseld met perioden waarin men zich opgejaagd voelt, lijdt aan slapeloosheid en totaal uitgeput raakt. Een licht depressieve stemming heeft zeker ook zijn gunstige aspecten, omdat deze plaats maakt voor een diepe introspectie en een creativiteit die verschilt van de levendige productiviteit van de manische toestand. Kunstenaars van alle tijden putten uit deze ‘productieve melancholie’, waarmee ze enkele van hun grootste werken creëerden. Als het onderliggend conflict ‘matig ‘is, kan een manische toestand nuttig zijn. Het verbetert de gemoedstoestand en de productiviteit en verhoogt de energie. Een milde of matige manie brengt je in een vrolijke, opgewekte bui.

Bij kinderen en tieners wordt een depressieve stemming in de huidige psychiatrie beschouwd als een symptoom van ADD of Attention Deficit Disorder. Dit heeft meer met concentratieproblemen te maken, veroorzaakt door scheidingsconflicten die kinderen ervaren. Bij kinderen en tieners wordt manisch of overactief en impulsief gedrag in de huidige psychiatrie gediagnosticeerd als een hyperactieve stoornis.

Oorzaken zijn biologische conflicten en trauma’s, zoals te veel stress, een verstoorde hormoonhuishouding (oestrogeen en testosteron), alcohol, drugs- en/of medicijngebruik, misbruik, ernstige fysieke klachten of levensbedreigende klachten zoals bijvoorbeeld kanker of trauma’s, verslavingen, een slechte bloedsomloop en zuurstofopname. Deze maken je zwakker waardoor je weerstand tegen biologische schokken en trauma’s vermindert. Ook een intoxicatieschok van het lichaam en giftige stoffen in het bloed zullen de geest vergiftigen. Of een negatief zelfbeeld als gevolg van negatieve emoties, trauma’s en biologische schokken die niet verwerkt werden en blijven hangen. 

Verlies van dierbaren, ingrijpende gebeurtenissen en ruzie, een gebrek aan beweging, slechte levensgewoonten zoals roken en slechte voeding, spelen allemaal een rol in het versterken van depressie. Ze verzwakken per slot van rekening je gezondheid. Andere oorzaken zijn emotionele en psychische stress, een sociale angststoornis, financiële druk, ongelukkig zijn in relaties en met jezelf, een negatief zelfbeeld en gebrek aan activiteit, wat allemaal te maken heeft met je eigen territorium. 

Onopgeloste conflicten spelen een grote rol bij depressieve toestanden. Een depressie is een psychische toestand (of psychose) waarbij iemand zijn grip op de realiteit heeft verloren. De biologische conflicten die verband houden met de temporale kwabben (grote hersenen) zijn in eerste instantie territoriumconflicten. Territoriumconflicten spelen een belangrijke rol bij depressie en manie. Het is zeer belangrijk dat je begrijpt hoe deze conflicten ontstaan, zodat je er iets aan kan doen.

Oorzaken van manie en depressie volgens de GNM

Stemmingsveranderingen houden verband met de temporale kwabben aan weerszijden van de hersenschors en het gaat hierbij om een manische of depressieve stemming. In de Germaanse geneeskunde worden de termen primaire manie en primaire depressie gebruikt. In de psychiatrie worden manie en depressie geclassificeerd als ‘unipolaire manie’ en ‘unipolaire depressie’, op deze wijze worden zij onderscheiden van de ‘bipolaire stoornissen’.  

De temporale kwabben in de hersenen 

De temporale kwabben (of lobi temporales) zijn een deel van de hersenen. Ze behoren tot het telencephalon en zijn gelegen aan beide zijkanten, ongeveer boven de oren. De temporale kwabben bevatten onder andere de hippocampi en de amygdalae. De temporale kwab is ook wel bekend als de slaapkwab en speelt een rol bij het onthouden en herkennen van mensen, het verwerken en het terughalen van herinneringen en het lange termijngeheugen. 

De temporale kwabben sturen de hormoonhuishouding aan

Het oestrogeengehalte wordt aangestuurd vanuit de linkertemporale kwab of het vrouwelijk conflictgebied. Het testosterongehalte wordt aangestuurd vanuit de rechtertemporale kwab of het mannelijk conflictgebied.

Een verandering van de hormoonstatus verandert ook de biologische identiteit van het individu, en daaruit voortvloeiend de wijze waarop conflicten worden waargenomen. Dit betekent dat een man met een lage testosteronstatus conflicten ervaart als een vrouw, en een vrouw met een lage oestrogeenstatus ervaart deze als een man.

Dr. Hamer stelde vast dat de productie van oestrogeen en testosteron, die voornamelijk voorkomen in de eierstokken en testikels, worden aangestuurd vanuit de temporale kwabben.

Opmerking: de hormoonstatus verandert ook bij conflictactiviteit waarbij de temporale kwabben betrokken zijn. Bij de impact van een conflict in de linkertemporale kwab daalt het oestrogeengehalte. Bij de impact van een conflict in de rechtertemporale kwab daalt het testosterongehalte. In GNM noemen we dit een conflict-gerelateerde hormonale disbalans.

Met deze gegevens begrijpen we het principe van geslacht, lateraliteit (of handigheid) en de hormoonstatus. Voor een rechtshandige is de rechterzijde van het lichaam de partnerzijde en de linkerzijde de moeder/kindzijde. Bij linkshandigen is het net omgekeerd.

Na een biologisch conflict gerelateerd aan de temporale kwabben hebben rechtshandige en linkshandige mensen een ander hormoonprofiel.

Normale hormoonstatus = NHS

Lage testosteronstatus = LTS

Lage oestrogeenstatus = LOS

Dit principe is van toepassing op het glucosecentrum of de eilandjes van Langerhans (A B – afbeelding), de kieuwbogen en de schildklieruitvoergangen. 

Het principe geslacht, lateraliteit en de hormoonstatus bepalen waar een conflict wordt geregistreerd, in de linker- of de rechtertemporale kwab. De hormoonstatus bepaalt of een conflict op mannelijke of vrouwelijke wijze wordt ervaren.

De rechtertemporale kwab heeft betrekking op mannelijke territoriumconflicten: territoriumangstconflict, territoriumverliesconflict, territoriumergernisconflict, territoriummarkeringsconflict.

De linkertemporale kwab heeft betrekking op vrouwelijke territoriumconflicten: schrikangstconflict, seksueel conflict, identiteitsconflict, markeringsconflict, die allen worden geassocieerd met de ‘innerlijke ruimte’ van een vrouw, inclusief de voortplanting. 

Definitie van territoriumconflicten

Territoriumconflicten hebben te maken met hetgeen dat van jou is en zijn evolutionair gezien de primaire conflictthema’s geassocieerd met het ectoderm. De hersenschors bestuurt het ectodermale kiemblad. Sommige mensen komen te dicht bij jou en dringen je territorium binnen of er is iets verdwenen waaraan je gehecht was, er is ergernis van eigendom, verlies van vrijheid, een bedreiging door iets of iemand die je niet kent, maar ook geen affectie of geslachtsgemeenschap hebben of het gemis aan knuffels. Binnen een relatie kan er een conflict ontstaan als je territorium te veel betreden wordt, maar ook intra- of interpersoonlijke conflicten behoren tot territoriumconflicten. Bijvoorbeeld een waarde- en belangenconflict, een conflict als gevolg van persoonlijkheidsfactoren, misverstanden, communicatiestoornissen, een gewapend conflict, schrikangsten, de primaire strijd van het leven (zoals de strijd om voeding, leefruimte), een verbale aanval, strijd om de macht en de verdediging van het eigen psychologisch territorium (wat te maken heeft met gelijk krijgen of anderen domineren), het vastleggen van je eigen grenzen maar ook de bedreiging van je gezondheid door zware ziektes of het verlies van dierbaren of familieleden.

Kortom, volgende zaken kunnen territoriumconflicten uitlokken:

  • Ethisch: welke waarden vind je belangrijk om je leven rond uit te bouwen?
  • Psychisch: welke wensen en verlangens wil je vervuld zien?
  • Intellectueel: welke kennis wil je ontwikkelen?
  • Fysisch: welke middelen heb je nodig om op materieel vlak je leven tot uitdrukking te brengen?
  • Sociaal: welke plaats wil je innemen in het sociale leven?

TERRITORIUMCONFLICT 

Probeer een antwoord te formuleren op volgende vragen:

  • Wat is het verschil tussen de letterlijke en figuurlijke eigen plek? Verklaar het in eigen woorden: je identiteit is de kern van ieders territorium.
  • Wat is het verschil tussen een privé-domein, privé-schuilplaats en individuele ruimte?
  • Wat is de band tussen een individuele ervaring en territoriaal gedrag? De eigen plek als territorium is figuurlijk, de plaats die je inneemt als persoon (‘grenzen van het zelf’) of letterlijk, de fysieke ruimte. Iemands territorium bestaat uit gebieden waarin hij heel deskundig is, initiatief neemt en verantwoordelijkheid neemt, ofwel gebieden waarover hij controle kan uitoefenen. Het gaat hierbij om de fysieke ruimte en aspecten van ons sociale en intellectuele leven. De kern van ieder territorium is het zelf of je eigen identiteit en autonomie hebben, autonoom zijn of controle hebben en de baas zijn over jezelf. Dus depressie en manie hebben te maken met een conflict dat aanwezig is in je eigen territorium van het zelf.

Conclusie: wanneer de linkerkwab het meest beladen is met conflicten, gaat het richting manie. Wanneer de rechterkwab het meest beladen is, gaat het richting depressie. Wanneer de lading wisselt van links naar rechts, dit is afhankelijk van de omgeving en sporen of herinneringen die je weer in het territoriumconflict duwen, dan is men manisch depressief. Of iemand manisch of depressief wordt, hangt af van de getroffen gebieden in het zogenaamde territoriumgebied aan de linker- of rechterkwab van de hersenschors en welke zijde sterker getroffen is. Aan de buitenkant kan je niet zien welke zijde het meest beladen en geaccentueerd is.

De drie voorwaarden voor de inslag van een biologisch conflict zijn:

  • Het gaat om een acute dramatische situatie.
  • Het gebeuren komt onverwachts, men kan zich niet op de situatie voorbereiden.
  • Op het moment van de inslag is het individu fysiek of sociaal geïsoleerd. Hij of zij wordt niet ‘opgevangen’.

2. Constellatie grote hersenen en moderne ziekten

Onder constellatie verstaat men het samenspel van factoren van twee of meerdere conflictzones (of Hamerse haarden) in de beide hersenhelften als gevolg van territoriumconflicten. Deze constellaties hebben niet altijd lichamelijke ziekten tot gevolg en bij het begin van de constellatie stopt de vorming van de conflictmassa. Je kunt een constellatie hebben in één temporale kwab of in beide temporale kwabben. 

Primaire manie en unipolaire manie, gegenereerd vanuit de linkerkwab

Een primaire manie kenmerkt zich door rusteloze activiteit, euforisch gedrag, gedreven of extravert zijn, overdreven opwinding ervaren, innerlijke gedrevenheid voelen, het ontbreken van een gevoeligheid en empathie (zoals niet kunnen luisteren), zich niet kunnen beheersen en een overdreven goede stemming. Bij manie is het de sympathicotonie die sterk de overhand heeft. Het zenuwstelsel kan niet ontspannen bij manie omdat het in de dagfase blijft hangen. Ernstige manie kan een persoon echter ‘opbranden’, vanwege de aanhoudende, intense stress (sympathicotonie) en slaaptekort. 

Een rechtshandige vrouw met NHS en rechtshandige man met LTS kunnen manisch worden bij een schrikangstconflict, seksueel conflict, identiteitsconflict of markeringsconflict.

Een linkshandige man met NHS en linkshandige vrouw met LOS kunnen manisch worden bij een territoriumangstconflict, territoriumverliesconflict, territoriumergernisconflict of territoriummarkeringsconflict.

Zodra er een conflictoplossing is waarin de normotonie of het normale dag- en nachtritme weer in evenwicht komt, lost de manie op. De mate van de manie wordt bepaald door de intensiteit van het conflict. In het geval van een Temporale Kwab Constellatie (met manische depressie) worden zowel rechtshandigen als linkshandigen manisch wanneer het linkerhersenhelftconflict dominant is.

Primaire depressie en unipolaire depressie, gegenereerd vanuit de rechterkwab

Een primaire depressie kenmerkt zich door neerslachtigheid en geen vreugde meer kunnen voelen. Bij lichtere vormen domineert de ’gevoelige mens’, schuchterheid en introvert gedrag en een bedrukt humeur. Bij depressie is het de vagotonie die sterk de overhand heeft: je lichaam blijft overdag in de rustfase en men wordt niet echt wakker. Het zenuwweefsel is dus volledig betrokken bij een depressie, wat een slopend effect heeft op iemands welzijn. Het enige symptoom dat bij zware neerslachtigheid (of depressie) kan voorkomen zijn hartklachten of hartzeer. De mate van de depressie wordt bepaald door de intensiteit van het conflict. 

Een rechtshandige man met NHS en een rechtshandige vrouw met LOS kunnen depressief worden bij een territoriumangstconflict, territoriumverliesconflict, territoriumergernisconflict of territoriummarkeringsconflict.

Een linkshandige vrouw met NHS en een linkshandige man met LTS kunnen depressief worden bij een schrikangstconflict, seksueel conflict, identiteitsconflict of markeringsconflict.

Zodra er een conflictoplossing is waarin de normotonie (of het normale dag- en nachtritme) weer in evenwicht komt, lost de depressie op. In het geval van een Temporale Kwab Constellatie (manische depressie) worden zowel rechtshandigen als linkshandigen depressief wanneer het rechterhersenhelftconflict dominant is.

Opmerking: gelet op het feit dat zowel linkshandige vrouwen met een normale hormoonstatus, als rechtshandige vrouwen met een lage oestrogeenstatus (zoals postmenopauzale vrouwen, vrouwen die anticonceptiva gebruiken, zwangere vrouwen en vrouwen die borstvoeding geven, vrouwen die oestrogeen-onderdrukkende medicatie gebruiken, vrouwen waarvan de eierstokken verwijderd zijn) ‘vatbaarder zijn’ voor depressies, biedt de GNM een verklaring waarom veel meer vrouwen aan depressies lijden dan mannen of waarom een depressie een veel voorkomende bijwerking is van anticonceptiva: “Depressie is een van de meest voorkomende redenen waarom vrouwen stoppen met de anticonceptiepil. Desondanks kan onderzoek het verband niet verklaren”, Healthline, 11 februari 2016. Ook wanneer een vrouw met de pil begint of de menopauze ingaat, kan een vrouwelijk conflict, zoals een identiteitsconflict of een seksueel conflict, veranderen in een territoriumergernisconflict of territoriumverliesconflict. Zo maakt dezelfde conflictsituatie die een vrouw manisch maakt, haar door de anticonceptiepil of na de menopauze depressief. 

Het conflictspoor

Op het moment van het conflict slaat het onderbewustzijn alle begeleidende elementen van de schok of het trauma op. Het onderbewustzijn is een soort databank waar al deze elementen worden bewaard in de rubriek ‘alarmsignalen’. 

Deze kunnen weer opgeroepen worden wanneer we met een nieuwe ervaring in contact komen. Alle begeleidende omstandigheden worden als zintuigelijke indrukken, die rond het conflict zijn waargenomen, opgeslagen. 

Dat kunnen pollen zijn (zoals bij hooikoorts, ruzies, bepaalde geuren of smaken), allergieën, weersomstandigheden, een bepaald soort muziek, kleuren, stemmen, uiterlijke verschijningsvormen, medische behandelingen, enz. Veel conflicten worden al in de kindertijd opgeslagen. 

Zodra in het latere leven een zintuiglijke indruk met een ‘waarschuwingssignaal’ uit de databank van het onbewuste overeenstemt, reageren de hersenen met: “opgelet, conflict ZXY, dus speciaalprogramma direct starten”. Door conflictsporen herinnert het onderbewuste zich het oerconflict en start het biologisch zinvol speciaalprogramma. In feite vormen deze vroege conflicten ons wezen en karakter.

Het trappen op een conflictspoor met betrekking tot je territorium, een bepaald individu tegenkomen, op een bepaalde locatie zijn, het weer of een seizoen of over een bepaald onderwerp praten, kan de depressieve of manische stemming versterken of laten terugkeren. Dit kan ook manisch-depressieve stemmingswisselingen veroorzaken. Een seizoensgebonden depressie heeft niets met een vitamine D-tekort te maken, het wordt veroorzaakt doordat het veel regent en de dagen korter worden en dit is als een spoor in het onbewuste opgeslagen. Dit geldt ook voor mensen die constant onder kunstlicht leven, want we hebben het volledige lichtspectrum van de zon nodig om goed te kunnen functioneren.

Cofactoren die territoriumconflicten en depressie versterken

Onbegrip, een diagnose van kanker of andere zware ziekten en levensbedreigende klachten kunnen ook tot depressie leiden. Angsten, fobieën en onzekerheid creëren giftige hormonen in het lichaam waardoor de spijsvertering niet naar behoren kan werken. Met een verkeerd gebruik van de zintuigen bedoel ik de aanhoudende angstberichten in de media of straatlawaai, het zien van negatieve beelden op televisie, ruzie, enz. Obstakels en hindernissen in de ervaring waarbij je jezelf niet kan uitdrukken, versterken ook de depressie. Lang slapen maakt depressie ook zwaarder omdat het chronische vermoeidheid in de hand werkt. Omgekeerd zal een manie waarbij te weinig wordt geslapen en te veel wordt bewogen, samen met een mentale instabiliteit (een negatief zelfbeeld dat omslaat tot overmatig praten, lachen, zingen en dansen) uiteindelijk leiden tot burn-out.

Extra stress als gevolg van een sterfgeval van een geliefde, trauma’s, life event, of stress door een negatief zelfbeeld (‘de innerlijke criticus’), een te streng geweten, onbegrip, eenzaamheid en lage eigenwaarde hebben grote schadelijke gevolgen op de ontwikkeling van je bewustzijn. Perfectionisme en fanatisme waarbij je levensenergie verliest aan het goed willen zijn en doen, in plaats van deze energie te gebruiken voor je authenticiteit, putten je uit en houden depressie in stand. Een slechte opvoeding op school, problemen met de puberteit en trauma’s in de kindertijd kunnen tot posttraumatische klachten leiden op psychologisch niveau. Ziekmakende relaties zijn eveneens uitputtend en de effecten van negatieve ervaringen zetten zich altijd vast op het zenuwstelsel. Andere zaken die eveneens de depressie versterken zijn: een gebrek aan vooruitzicht en negatief nieuws over je gezondheid of levensverwachting. 

Soms zijn de oorzaken van depressie te vinden in de ziel: het niet kennen van je doel en zin hier op aarde of een zeer vage levensopdracht hebben met een gebrek aan visie, meestal door onbewuste zelfafwijzing. Ook geen verbinding voelen met het grotere geheel, problemen met je identiteit, je plek gewoon niet kunnen vinden, zijn allemaal oorzaken. Spiritualiteit is enorm zweverig en men leeft vaak materialistisch, er is geen zingeving, doelstelling, dienstbaarheid en men voelt of ervaart geen verbinding. Het gaat ook over het gebrek aan ervaringen voorbij het mentale, zoals ruimte, eenheid, en bewustzijn of het geen betekenis kunnen geven aan je leven door dienstbaarheid en geen zingeving ervaren.

Wat kan je doen bij deze territoriumconflicten?

Het conflict en de eventuele sporen achterhalen en zo goed mogelijk oplossen. Het is belangrijk om je onderbewuste en de plaats waar alles opgeslagen is te leren kennen. Het onderbewuste is een databank die niet kan denken of nuanceren en kent geen onderscheid tussen fictieve zaken zoals verbeelding en de reële werkelijkheid. Het onbewuste kan alleen nieuwe ervaringen koppelen aan oude, en vergeten ervaringen op bewust niveau. Dit alles is het werk van de neuronetwerken. 

Voorbeeld: als een kind zijn eerste contact met water positief is, zal dit bepalen of hij zich goed zal voelen in water of het juist zal vermijden. Beleeft het kind tijdens het eerste contact met water een conflict, zoals bijna verdronken zijn, dan wordt water sowieso een spoor en het water wordt opgenomen in de databank van alarmsignalen van het onderbewuste. Hoewel het kind zich het voorval mogelijk niet meer herinnert, zal de bloeddruk toch sterk verhoogd zijn na het zwemmen. Bij depressie en manie spelen de omgevingsfactoren tijdens de zelfafwijzing een grote rol bij het ontstaan van sporen. Bijvoorbeeld een te strenge ouder en veel gestraft worden, tast de eigenwaarde diep aan. Wanneer een kind mishandeld is, kent het onbewuste geen onderscheid tussen een fysieke, emotionele of verbale mishandeling. Het kind geeft liefde aan de ouders en krijgt een pak slaag terug en denkt: ‘Ik ben niet goed genoeg’ of ‘Het is mijn schuld’, en dit wordt letterlijk als een spoor opgeslagen in het onderbewustzijn. Neerslachtigheid is het gevolg van een lage eigenwaarde (‘ik ben niet goed genoeg’, ‘het is mijn schuld’), en een belangrijke eigenschap van depressie. 

Maak een anamnese van je emotionele voorgeschiedenis met de bedoeling om conflicten en sporen te traceren. Dit helpt om het conflict beter te begrijpen. Natuurlijk is de positieve wil van het individu noodzakelijk om hiervoor moed te verzamelen, de uitdaging met zichzelf aan te gaan en te groeien in bewustzijn. De bereidwilligheid om zowel innerlijk als uiterlijk diepgaand te veranderen, is nodig voor de verdere ontwikkeling, het contact met de ziel en de verbinding met het spirituele. Ik geef alvast enkele tips mee: oefen om dankbaar te zijn voor al het positieve dat het leven je al gegeven heeft. Doe elke dag iets goeds voor jezelf en de ander. Depressieve mensen zijn vaak geconcentreerd in zichzelf en voelen zich ook slachtoffer. Door te geven, dit hoeft zeker niet altijd materieel te zijn en kan ook liefde, een vriendelijk woord of dankbaarheid zijn, kan men zich al beter voelen en de rol van slachtofferschap overstijgen.

Als je een depressief iemand wil steunen, begin dan eerst te luisteren zonder advies te geven. Het ‘gehoord worden’ zal diegene met depressie al helpen om zijn of haar angst te verzachten. Doe dit met het hart, inlevingsvermogen en je intellect. Goed luisteren geeft veel vertrouwen, waarbij het individu zich begrepen kan voelen, wat zorgt voor ontspanning. Het onderbewuste speelt een beslissende rol, dit wil zeggen als je vanuit het verstand het conflict wil oplossen is het goed, maar niet voldoende. Het gevoelsniveau en de emoties waarin de biologische conflicten zijn geworteld, hebben eigenlijk weinig te maken met intellect en nuchter verstand. Het onderbewuste verbeeldt een wezenlijke en herbergt een grote schat aan ervaring en ook sporen. Vergeleken met een auto stelt het onderbewustzijn het chassis, de carrosserie en de motor voor en het dagbewustzijn is louter het stuurwiel.

Voor mannen is het moeilijker om over hun emoties te praten dan voor vrouwen. Wellicht een reden waarom vrouwen langer leven dan mannen. Maar hoe eerder en uitvoeriger we kunnen praten over het conflict dat we hebben meegemaakt, des te sneller kom je uit de conflictactiviteit. Met begrip en volledig zonder oordeel praten, verzacht het lijden van het individu. Ik denk altijd aan de zes woordjes die ik steeds gebruik: onvoorwaardelijke liefde, onschuld, mededogen, zachtheid, dankbaarheid en vergeving, altijd op de eerste plaats voor jezelf. Een conflict is pas opgelost wanneer de betrokkene erom kan lachen. 

De helingsfase van depressie en manie

Wat manie betreft, is het individu na het oplossen van het conflict niet langer manisch maar voelt deze zich moe en lui. Wat depressie betreft, verandert tijdens de helingsfase de geagiteerde depressie of sympathicotonie in een opgeluchte depressie of vagotonie. De twee soorten depressies zijn echter van een aanzienlijk verschillende kwaliteit. Terwijl de geagiteerde depressie (dit is deconflictactieve fase) zich voordoet als rusteloosheid, nervositeit, irritatie, allerlei vluchtige gedachten en slaapproblemen, is het individu tijdens de opgeluchte depressie (dit is de helingsfase) extreem moe en slaapt veel (hypersomnie). Een langdurige conflictactiviteit of hangend conflict en een langdurige helingsfase of hangende heling, leiden tot een chronische, langdurige depressie, dysthymie genaamd. In de conventionele geneeskunde kan een aanhoudende vermoeidheid ook worden gediagnosticeerd als ‘chronisch vermoeidheidssyndroom’.

Sporen die werden ingesteld op het moment dat de conflicten voor het eerst plaatsvonden versterken een manische of depressieve stemming. Op een depressie-gerelateerd spoor trappen verdiept de depressie; op een manie-gerelateerd spoor trappen heft de depressie op en verhoogt de manie. Daarom kan een manisch spoor bewust worden gebruikt om uit een depressieve stemming te geraken. Sporen en het terugvallen in conflicten reactiveren ook een constellatie nadat één van de twee conflicten (of beide) tijdelijk waren opgelost. In wezen is een spoor (zoals een bepaalde locatie, persoon, situatie, geluid, geur) als een ‘allergie’ die aanleiding geeft tot een herhaling van de manische of depressieve stemming en gedragingen. Het is dan ook belangrijk om het conflict op te lossen zodat het spoor ook opgelost kan worden.

Opmerking: stress zoals algemene stress en stimulerende middelen zoals koffie of energiedrankjes, medicijnen en drugs met sympathicotone eigenschappen versterken een manische of depressieve stemming. Bijkomende conflicten die verband houden met de temporale kwabben versterken ook de manie of depressie significant. 

De eerste stap die nodig is om een constellatie te downgraden, is het identificeren van de tijd en omstandigheden van het tweede conflict, die de constellatie en de daarmee verband houdende geestelijke symptomen hebben geactiveerd. Het type constellatie (Postmortale Constellatie, Autistische Constellatie, Agressieve Constellatie, Zweef Constellatie, Hoor Constellatie, enz.) kan worden afgeleid uit de emoties, gedachten en gedragingen van de persoon. Het ontwikkelen van manieren om conflictsporen te vermijden, is bedoeld om de conflictactiviteit op een zo laag mogelijk niveau te houden. Bij een gedowngradede constellatie voelt een persoon zich over het algemeen redelijk goed, vooral als de manische stemming dominant is. 

Een ander groot probleem bij veel mensen met depressie is het steeds terugvallen in het conflict, dit zijn wederkerende conflicten of recidieven. Het individu met depressie wordt na een korte of langere pauze opnieuw getroffen door het oorspronkelijke conflict, wat kan veroorzaakt worden door een herhaling van het conflict of door een conflictspoor. De intensiteit in deze herhaling is meestal geringer omdat we het conflict kennen, maar het is nog niet volledig opgelost. Zo is er een herhalende ergernis door conflictsporen op het werk of een voortdurende strijd met je partner of iemand anders. Conflictsporen en recidieven doen zich ook vaak voor in herinneringen en dromen. En zoals ik al eerder zei, het onderbewuste kan geen onderscheid maken tussen wat echt in de realiteit gebeurt of in je eigen verbeelding. Op die manier kan een persoon met depressie zijn eigen conflict niet oplossen, blijft deze in een voortdurende stresstoestand en komt niet tot genezing. Dat noemen we een hangende conflictactiviteit en komt vaak voor bij depressie. Het is een éénfasig fenomeen en leidt tot uitputting en verlies van levensenergie. Het is zo belangrijk om hulp te vragen, je eigenwaarde op te krikken en het zelfbeeld terug positief te maken. 

Relatie psyché, hersenen en het weefsel of orgaan betrokken bij depressie

Volgens de eerste biologische natuurwet loopt elk zinvol biologisch speciaalprogramma (ZBS) synchroon in de psyché, de hersenen en het betrokken weefsel of orgaan. Dit geldt ook bij depressie en manie. 

Normale hormoonstatus = NHS

Lage testosteronstatus = LTS

Lage oestrogeenstatus = LOS

Bij linkshandigen wordt het conflict overgeheveld naar de andere hersenhelft.

Voorbeeld 1: Een rechtshandige man met NHS, lijdt aan een territoriumangstconflict, wat betekent dat de rechtertemporale kwab beïnvloed is. Het hersenrelais van de bronchiën is betrokken en hij is depressief zolang hij conflictactief is. Als een linkshandige man met NHS lijdt aan een territoriumangstconflict is de linkertemporale kwab beïnvloed, waarbij het hersenrelais van het strottenhoofd is betrokken. Hij is manisch zolang hij conflictactief is. Tijdens de genezingsfase ontwikkelt de rechtshandige man een bronchitis, de linkshandige man ontwikkelt laryngitis. 

Voorbeeld 2: Wanneer een rechtshandige vrouw met NHS aan een seksueel conflict lijdt, is de linkertemporale kwab beïnvloed. Het hersenrelais van de baarmoeder en kransaders is betrokken. Tijdens de conflictactiviteit heeft ze matige angina pectoris met een manische stemming. Wanneer een linkshandige vrouw met NHS aan een seksueel conflict lijdt, is de rechtertemporale kwab beïnvloed. Het hersenrelais van de kransslagaders is betrokken. Tijdens de conflictactiviteit heeft zij ook een matige angina pectoris, maar in plaats van manisch te zijn, is zij depressief. Na de conflictoplossing vertoont de rechtshandige vrouw helingssymptomen in de baarmoederhals met vaginale afscheiding. De Epileptoïde Crisis of de genezingscrisis is ook aanzienlijk anders. Terwijl de rechtshandige vrouw een episode ondergaat met snelle hartslag of tachycardie en ademhalingsmoeilijkheden, vertoont de linkshandige vrouw een trage hartslag of bradycardie. Als het seksuele conflict intens was, lijdt de linkshandige vrouw aan een aan de kransslagaderen gerelateerde hartaanval, terwijl de rechtshandige vrouw een longembolie zal ontwikkelen, hetzelfde geldt voor een linkshandige vrouw met een lage oestrogeenstatus nadat ze een territoriumverliesconflict heeft opgelost.

Belangrijke opmerking: hormoonvervangingstherapie (HRT) heeft risico’s. HRT verandert de perceptie van het conflict en dwingt de psyché tot een conflictoplossing. Tijdens de genezingscrisis verhoogt het risico op een hartaanval bij een rechtshandige vrouw die leed aan een territoriumverliesconflict, en verhoogt het risico op longembolie bij een linkshandige vrouw die leed aan hetzelfde conflict. Wanneer bijvoorbeeld een oudere man met een actief seksueel conflict testosteronverhogende medicatie krijgt toegediend, loopt de rechtshandige man een longembolie op, de linkshandige man een hartaanval. Oestrogeen-onderdrukkende medicatie heeft een soortgelijk effect. Wanneer bijvoorbeeld een rechtshandige vrouw met een actief seksueel conflict de anticonceptiepil gaat slikken, kan ze het conflict niet meer ervaren vanuit een vrouwelijk perspectief. Als gevolg hiervan wordt het conflict opgelost en veroorzaakt een longembolie tijdens de Epileptoïde Crisis. Dit is de reden waarom een longembolie een veel voorkomende bijwerking is van anticonceptiva. “Longembolie met orale anticonceptiva – risico groter dan gedacht?”, deze Nieuw-Zeelandse studie, gerapporteerd in de uitgave van 17 juni 2000 in de Lancet, suggereert dat vrouwen die orale anticonceptiva gebruiken bijna 10 keer meer kans maken op het ontwikkelen van een longembolie dan niet-gebruikers. Bron: Medscape.

Voorbeeld 3: een rechtshandige man met NHS, is in de genezing van een territoriumergernisconflict en heeft als symptomen buikpijn. De rechtertemporale kwab is beïnvloed en het hersenrelais van de maag is betrokken. Bij langdurige conflictactiviteit ontwikkelt hij maagzweren als gevolg van een voortdurende zweervorming in de maagwand. Tijdens de conflictactiviteit was hij depressief. Na de conflictoplossing gaat hij in de helingsfase en genezen de maagzweren met ontsteking en pijn tot gevolg. Daarentegen wordt een linkshandige man met NHS, met hetzelfde conflict manisch. Wanneer hij in genezing gaat, ontwikkelt hij aambeien omdat voor een linkshandig persoon een territoriumergernisconflict impact heeft op het rectumrelais gelegen in de linkertemporale kwab.

In onze reguliere geneeskunde worden lichamelijke klachten behandeld door artsen terwijl depressie en manie behandeld worden door een psycholoog of psychiater. Op deze wijze kan de relatie psyché, hersenen en het betrokken weefsel of orgaan samen met de wet van de tweefasigheid nooit herkend, erkend en gezien worden, wat jammer is. Wat gewoonlijk een ‘psychosomatische stoornis’ wordt genoemd is een vage diagnostische term, aangezien het alleen verwijst naar algemene stress, als veronderstelde oorzaak van een ziekte. Theorieën die suggereren dat een depressieve stemming het gevolg is van een levensstijlcrisis die de lichaamssystemen verstoort, wat leidt tot bv. een onevenwichtige bloedsuikerspiegel, een verminderde schildklierfunctie, een zieke darm enz., missen het punt.

Dankzij de ontdekking van het ontogenetische systeem in de hersenen door Dr. Geert Ryke Hamer, zijn de fysieke symptomen die verband houden met een depressie, steeds afkomstig van zeer specifieke biologische conflicten waarbij er zinvolle biologische speciaalprogramma’s worden opgestart. Een depressie komt altijd overeen met een hersenrelais gelegen in de rechtertemporale kwab. Het principe van geslacht, lateraliteit of handigheid en de hormoonstatus kennen en toepassen, is hierbij belangrijk om het type conflict en de bijhorende sporen die de depressie veroorzaken, te traceren. Dat is het uitgangspunt voor elke therapeutische aanpak.

Het belang van de biologische handigheid toont aan dat conflicten, in termen van GNM, voornamelijk biologisch van aard zijn. Dat een rechtshandige vrouw op een seksueel conflict reageert met ulceratie in de baarmoederhals, verlies van oestrogeenproductie en een manische bui, terwijl een linkshandige vrouw angina pectoris en een depressie ontwikkelt, zou louter op psychologisch niveau immers geen betekenis hebben.

Het biologisch doel van depressie en manie

Het feit dat rechtshandigen en linkshandigen op hetzelfde conflict reageren met verschillende orgaanmanifestaties onthult het biologische doel van manie en depressie. In de rechtertemporale kwab bevinden zich de controlecentra van verschillende vitale organen, waaronder de bronchiën, kransslagaders, galwegen en alvleeskliergangen, met mogelijk ernstige complicaties tijdens de helingsfase. De depressieve stemming verhindert echter dat een rechtshandige man en een linkshandige vrouw het conflict oplossen. In het geval van een territoriumverliesconflict voorkomt dit de hartaanval, die zou optreden tijdens de Epileptoïde Crisis. 

Bovendien reageert een rechtshandige man met een verlaagd testosterongehalte, veroorzaakt door de impact van een territoriumconflict in de rechtertemporale kwab, als een ‘vrouw’, die niet geneigd is om dit territoriumconflict op te lossen. In de linkertemporale kwab bevinden zich daarentegen de controlecentra van het strottenhoofd, het baarmoederhalsslijmvlies/ de kransaderen, het rectum en de blaas waarbij, behalve voor het Biologische Speciaalprogramma van de kransaders, er veel minder risico’s op complicaties zijn. Hier geeft de manische toestand de linkshandige man en rechtshandige vrouw de nodige energie om het conflict zo snel mogelijk op te lossen, wat hen in de ideale positie brengt om zich voort te planten in het geval dat onverwachte territoriumconflicten de groep of roedel zouden bedreigen. Dit verklaart ook, biologisch gezien, waarom mensen in de eerste plaats rechtshandig of linkshandig zijn (en dieren rechts- of linkspotig of rechts- of linkshoevig).

Met dank aan: Caroline Markolin https: //LearningGNM.com Arjen Lievers https://www.germaansegeneeskunde.nl/index_ziekten_gnm/
Björn Eybl, zielsoorzaken van ziekte: ISBN: 978-3-85052-299-1 Ik kan dit boek aanbevelen om zelfstudie te doen, je kunt het op internet gratis downloaden.
Dr. Geerd Ryke Hamer

Related Articles

Diabetes deel 2

Geheime oorzaken diabetes: dierlijke eiwitten Teveel dierlijk eiwitten: schadelijker dan geraffineerde suiker Geraffineerd suiker en zetmeel is niet gezond. Maar grote hoeveelheden dierlijk eiwitten zijn…

Responses

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *