Koolzaadolie is niet geschikt voor menselijke consumptie

Koolzaadolie is de nieuwste manier om de spijsvertering en het metabolisme bij de mens grondig te verstoren, doordat het zonnebloemolie vervangt. Slimme media gebruiken nu oorlogen als excuus om de goedkope maar schadelijke koolzaadolie een grote afzetmarkt te geven, maar dit heeft niets te maken met gezondheid.

Het probleem met koolzaadolie ligt in het feit dat het goedkoop te produceren is. Belangrijk om te weten is dat koolzaadolie absoluut niet verhit mag worden. De verwarming tijdens het productieproces en in huishoudens zorgt ervoor dat de natuurlijke omega 3-vetzuren in koolzaadolie omgezet worden in onnatuurlijke transvetten.

Deze transvetten veroorzaken vetdegeneratie in organen zoals het hart, de nieren, de bijnieren en de schildklier, waardoor het risico op hoge bloeddruk en beroertes enorm toeneemt.

Hoewel velen weten dat geraffineerde suikers niet gezond zijn, realiseren weinigen zich dat geraffineerde oliën tot wel 20 keer schadelijker zijn dan geraffineerde suikers. De lange keten vetzuren in koolzaadolie, ook bekend als canolaolie, veroorzaken ernstige schade aan de vetachtige verbindingen rond zenuwweefsel. Dit heeft een verergerend effect op een breed scala aan neurologische aandoeningen als gevolg van motorische conflicten en kan zelfs het gezichtsvermogen aantasten.

Het is inderdaad opmerkelijk dat de koolzaadolie-industrie niet onderworpen is aan een langdurig goedkeuringsproces, inclusief medisch onderzoek op mensen.

Natuurlijke oliën komen van nature niet in grote hoeveelheden voor als voedingsbron. Dit staat in contrast met verzadigd vet en cholesterol, die in grotere hoeveelheden voorkomen in bepaalde voedingsbronnen, zoals colostrum dat 50% verzadigd vet en cholesterol bevat voor pasgeboren baby’s. Het feit dat moeder natuur ervoor zorgt dat pasgeboren baby’s juist extra veel cholesterol en verzadigd vet binnenkrijgen, roept vragen op over de vermeende schadelijkheid van cholesterol voor onze gezondheid, zoals beweerd wordt door de medische wereld.

Kokosolie, met bijna 99,5% verzadigd vet, is een ander voorbeeld. De triglyceriden in kokosolie worden gemakkelijk in de spijsvertering omgezet in waardevolle vrije vetzuren en monoglyceriden, die de bloedvaten zuiver en schoon houden.

Terugkomend op koolzaadolie: oliën worden over het algemeen moeilijker verteerd dan verzadigde vetzuren, en geraffineerde oliën veroorzaken nog meer spijsverteringsproblemen.

Het metabolisme kan worden verstoord doordat de plasmamembranen in de weefsels dikker, stijver en plakkeriger worden als gevolg van geraffineerde oliën, waarbij koolzaadolie als de meest schadelijke wordt beschouwd. Voor een gezonde werking van het metabolisme is het cruciaal dat de plasmamembranen soepel en poreus blijven, wat bevorderd wordt door essentiële omega-vetzuren (vooral 3 en 6).

Hierdoor kunnen suikermoleculen zich vrijelijk bewegen naar de mitochondriën om energie op te wekken. Echter, het consumeren van verhitte oliën (in tegenstelling tot koudgeperste oliën en verzadigde vetten) leidt ertoe dat de plasmamembranen hun gezonde vetzuren verliezen en schadelijke transvetzuren opnemen, wat resulteert in verlies van elasticiteit.

Dit is een verergerende factor bij diabetes, hartaandoeningen en overgewicht. De lever moet niet-opgenomen suiker omzetten in vet, wat uiteindelijk leidt tot uitputting van het lichaam op weefselniveau door gebrek aan energie. Bovendien veroorzaakt het oxidatieve stress, waarbij de bijnieren overmatig stresshormonen gaan produceren, wat leidt tot stemmingswisselingen en depressies – iets wat zeker herkenbaar is in onze maatschappij.

Elk orgaan, systeem en weefsel in het lichaam wordt schadelijk beïnvloed door één simpele fout in onze eetgewoontes. Over het algemeen is de consumptie van alle geraffineerde oliën giftig voor het lichaam, waarbij koolzaadolie de top vormt. Het idee dat we beter voedsel kunnen creëren dan de natuur is een grote misvatting die heeft geleid tot voedsel dat veranderd is in een massavernietigingswapen.

Soja: De mythe van de superfood ontmaskerd

Soja is een van de meest populaire plantaardige eiwitbronnen ter wereld en wordt vaak gepromoot als een gezond en voedzaam alternatief voor dierlijke eiwitten. Het wordt verwerkt in een breed scala aan producten, van sojamelk en tofu tot proteïnepoeder en vleesvervangers. Toch is het beeld van soja als een superfood niet zo eenduidig als vaak wordt voorgesteld. In dit artikel onderzoeken we waarom soja, ondanks zijn populariteit, biologisch gezien niet altijd een voedzame keuze is en welke gezondheidsrisico’s eraan verbonden kunnen zijn.

1. Biologische beschikbaarheid en fermentatie

Hoewel soja van nature een hoog eiwitgehalte heeft, is het niet zomaar een ‘superfood’ voor de mens. Soja bevat verschillende antinutriënten zoals fytinezuur, trypsineremmers en lectines, die de opname van mineralen zoals calcium, magnesium, ijzer en zink kunnen verstoren. Dit maakt soja zonder fermentatie moeilijk verteerbaar en beperkt de biologische beschikbaarheid van voedingsstoffen aanzienlijk.

Traditionele Aziatische culturen, zoals in Japan en Korea, hebben deze uitdaging eeuwen geleden opgelost door sojaproducten te fermenteren. Gefermenteerde sojaproducten zoals miso, natto, tempeh en tamari ondergaan een langdurig microbiologisch proces dat de antinutriënten afbreekt, de verteerbaarheid verhoogt en gunstige probiotische bacteriën creëert die de darmgezondheid ondersteunen. Dit verklaart waarom gefermenteerde soja vaak beter wordt verdragen en als gezonder wordt beschouwd.

2. Soja als verergerende factor bij biologische conflicten

Hoewel soja zelf niet de directe oorzaak is van ernstige aandoeningen, kan het een sterke verergerende factor zijn wanneer iemand een biologisch trauma of shock heeft opgelopen. Zoals beschreven in de Germaanse geneeskunde, ontstaan veel ziekten door plotselinge, geïsoleerde en dramatisch ervaren conflicten. Wanneer een dergelijke shock niet wordt opgelost, kan de consumptie van soja, met zijn antinutriënten, hormonale verstoringen en enzymremmers, de belasting van het lichaam aanzienlijk vergroten en de genezing bemoeilijken.

3. Hormonale effecten en schildklierproblemen

Soja bevat ook fyto-oestrogenen, verbindingen die lijken op het vrouwelijke hormoon oestrogeen. Deze plantaardige oestrogenen kunnen de hormonale balans in het lichaam verstoren door te binden aan oestrogeenreceptoren, wat kan leiden tot hormonale disbalansen. Dit kan vooral problematisch zijn voor vrouwen met een verhoogd risico op borst- of baarmoederkanker, evenals voor mannen die mogelijk een verlaging van de testosteronspiegel ervaren door overmatige soja-inname.

Daarnaast kan soja de werking van de schildklier beïnvloeden. Goitrogenen, natuurlijke stoffen in soja, kunnen de opname van jodium blokkeren, wat essentieel is voor een gezonde schildklierfunctie. Dit kan leiden tot hypothyreoïdie (een te trage schildklier) en andere schildklierproblemen, vooral bij mensen met een reeds bestaande jodiumtekort.

4. Nierstenen en oxalaten

Een minder bekende uitdaging met soja is het hoge gehalte aan oxalaten, verbindingen die zich kunnen binden aan mineralen zoals calcium en deze omzetten in onoplosbare kristallen. Deze kristallen kunnen zich ophopen in de nieren, wat bijdraagt aan de vorming van nierstenen. Voor mensen die gevoelig zijn voor nierstenen of reeds een geschiedenis hebben van nierproblemen, kan het vermijden van niet-gefermenteerde soja een verstandige keuze zijn.

5. Enzymremmers en bloedklontering

Soja bevat ook enzymremmers zoals trypsineremmers, die de werking van het pancreasenzym trypsine blokkeren. Trypsine is essentieel voor de afbraak van eiwitten in de dunne darm. Het remmen van dit enzym kan leiden tot een verminderde eiwitvertering, darmklachten en tekorten aan essentiële aminozuren. Daarnaast bevat soja haemagglutinine, een stof die rode bloedcellen sneller laat klonteren, wat de circulatie kan verstoren en mogelijk bijdraagt aan cardiovasculaire problemen.

6. Hersengezondheid en neurologische Impact

Er zijn ook zorgen over de invloed van soja op de hersengezondheid. Sommige studies suggereren dat de fyto-oestrogenen in soja kunnen interfereren met de normale hersenfunctie en cognitieve prestaties, vooral op de lange termijn. Hoewel het onderzoek hierover nog in ontwikkeling is, is het duidelijk dat er voorzichtigheid geboden is bij overmatige consumptie van soja.

7. Milieu-impact en genetische Modificatie

Naast de gezondheidsaspecten is soja ook een van de meest intensief bewerkte gewassen ter wereld. Het merendeel van de wereldwijd geteelde soja is genetisch gemodificeerd om bestand te zijn tegen herbiciden zoals glyfosaat. Dit betekent dat soja vaak wordt besproeid met grote hoeveelheden pesticiden, wat niet alleen schadelijk is voor het milieu, maar ook voor de menselijke gezondheid.

8. Soja in diervoeding: gezondheidsproblemen en antibioticagebruik

Een ander groot probleem is dat de meeste industriële veeteeltbedrijven soja gebruiken als hoofdingrediënt in veevoer. Dit is geen natuurlijk voedsel voor deze dieren en kan ernstige spijsverteringsproblemen veroorzaken. Omdat de spijsvertering van bijvoorbeeld koeien, schapen en geiten niet is aangepast aan een sojarijk dieet, ontstaan vaak ontstekingen en andere gezondheidsproblemen. Dit leidt op zijn beurt tot een verhoogd gebruik van antibiotica om deze aandoeningen te bestrijden. Het resultaat is dat het vlees van deze dieren vaak sporen bevat van zowel antibiotica als de schadelijke stoffen uit de soja die ze hebben gegeten.

9. Conclusie: De voorzichtigheid bij soja

Hoewel gefermenteerde sojaproducten zoals tempeh, miso en natto enkele voordelen kunnen bieden door hun probiotische eigenschappen, is het belangrijk om niet-gefermenteerde soja met voorzichtigheid te benaderen. Vanwege de aanwezigheid van antinutriënten, hormonale verstoringen, nierstenen en mogelijke hersenimpact is soja niet de wondervoeding die het soms wordt voorgesteld. Voor wie een gezond voedingspatroon wil volgen, is het raadzaam om alternatieve eiwitbronnen te overwegen die minder belastend zijn voor het lichaam.

Voor een optimale gezondheid is het belangrijk om voedsel te kiezen dat zo dicht mogelijk bij zijn natuurlijke staat blijft en minder afhankelijk is van industriële bewerking en genetische modificatie.