Kinkhoest – “Whooping cough” – pertussis

Kinkhoest betekent in het Engels – “Whooping cough” – Pertussis. Waarom is dat? Omdat het geluid dat bij het hoesten wordt geproduceerd een specifieke klank heeft. Het klinkt beangstigend, maar het zijn herstel signalen. Je bent in de genezing. Kinkhoest is een gecombineerd genezingsproces gerelateerd aan de dwarsgestreepte spieren van de bronchiën en de strottenhoofdspieren. 

Opmerking: biologisch gezien is hoesten altijd zinvol: het ontstekingsslijm naar boven brengen. 

Anatomische situering en biologische doelstelling

Het dwarsgestreepte spierweefsel van de bronchiën en van het strottenhoofd behoort tot het nieuw mesodermale kiemblad dat aangestuurd wordt door nieuw mesoderm. Dwarsgestreepte spieren hebben twee controlecentra in de hersenen. De bronchiën hebben ook gladde spieren en deze zijn van endodermale oorsprong en worden aangestuurd vanuit de hersenstam.

Het epitheel slijmvlies dat tot het ectodermale kiemblad behoort, bedekt de wand van de bronchiën. Het slijmvlies is bekleed met een trilhaarepitheel dat het slijm naar buiten transporteert. Bekercellen hebben de functie om de ingeademde lucht te bevochtigen, het stof en vuil eruit te halen en de lucht op temperatuur te brengen. Bekercellen behoren tot het endodermale kiemblad. 

De functie van de bronchiale spieren is om het lumen van de bronchiën te veranderen en de luchtstroom gedurende de ademhaling te bevorderen (vergelijk met het middenrif). De belangrijkste functie van de strottenhoofdspieren is het reguleren van de uitzetting en samentrekking van de glottis, het vocale apparaat van het strottenhoofd met de twee stembanden. De strottenhoofdspieren houden de glottis open tijdens de ademhaling en meer gesloten tijdens het produceren van geluiden.

Het conflict met betrekking tot kinkhoest houdt verband met de dwarsgestreepte spieren van de bronchiën en van het strottenhoofd.

Het dwarsgestreepte spierweefsel van de bronchiën en het strottenhoofd hebben twee controlecentra in de hersenen. De voedende (trofische) functie van de spier wordt vanuit het hersenmerg aangestuurd. De samentrekking van de spieren wordt aangestuurd vanuit het hersenschors. Het hersenrelais van bronchiale spieren ligt rechts in de motorische cortex in de temporale kwab. Het hersenrelais van de strottenhoofdspieren ligt precies tegenovergesteld, links in de motorische cortex.     

Dit geldt ook voor het slijmvlies: de hersenrelais van het bronchiaal slijmvlies is gelegen in de rechterkant van de motorische cortex, naast de hersenrelais van de bronchiale spieren. Het hersenrelais van het strottenhoofdslijmvlies is gelegen in de linkerkant van de motorische cortex, naast de hersenrelais van de strottenhoofdspieren. Zie afbeelding. 

Let op: Kinkhoest gaat om het dwarsgestreepte spierweefsel van de bronchiën en het strottenhoofd. Dit behoort tot nieuw mesoderm met een zenuwvoorziening dat tot het ectodermale kiemblad behoort. Het gaat niet om het gladde spierweefsel.

Bij het ademhalen zijn zowel de bronchiale spieren als de strottenhoofdspieren betrokken. De bronchiale spieren zijn betrokken bij het inademen en worden aangestuurd uit het hersenrelais gelegen in de rechterkant van de motorische cortex. De strottenhoofdspieren zijn betrokken bij het uitademen en worden aangestuurd uit het hersenrelais gelegen in de linkerkant van de motorische cortex. Normaal gesproken zijn deze twee ademhalingsbewegingen in balans. Maar als een biologisch conflict een van de twee hersenrelais of beide betreft ontstaat er een verstoring in de ademhaling. Dat betekent dat er twee verschillende reacties zijn tijdens de conflictactieve fase.

Het biologisch conflict met betrekking tot Kinkhoest of Pertussis

Het biologisch conflict met betrekking tot de spieren van de bronchiën en het strottenhoofd is van dezelfde orde als het slijmvlies van de bronchiën en het strottenhoofd. Algemeen gaat het om een mannelijk territoriumangst-conflict of een vrouwelijk schrikangst-conflict. Het is afhankelijk van iemands geslacht, handigheid of de lateraliteit en de hormoonstatus. 

Het onderliggend conflict bij kinkhoest is motorisch van aard (hersenschors) waarop het spierweefsel reageert. Een extra lading van ‘niet kunnen ontsnappen’ of niet ‘kunnen reageren’, ‘aan de grond genageld zijn of versteend zijn’ en het gevoel van ‘vastzitten, niet weg kunnen’ waardoor er verlammingsverschijnselen ontstaan in de bronchiale spieren of in de strottenhoofdspieren. Zie tabel. 

NHS = Normale hormoonstatus

LTS = Lage testosteronstatus

LOS = Lage oestrogeenstatus

Bij linkshandigen wordt het conflict overgeheveld naar de andere hersenhelft

Het territoriumangst-conflict is de mannelijk actieve reactie op een bedreiging van het territorium. Het schrikangst-conflict is de vrouwelijke passieve reactie daarop. In de natuur reageert het mannetje met aanvallen, het vrouwtje reageert met passief terugtrekken. De hormoonstatus kan tijdens het leven veranderen, bijvoorbeeld: een oudere man met lage testosteron kan op een vrouwelijke passieve wijze reageren.

De conflictactieve fase

Er ontstaat weefselnecrose van de bronchiale spieren en de strottenhoofdspieren. Dit is evenredig aan de intensiteit en duur van het conflict. Bij hevige conflictactiviteit is er toenemende verlamming van de bronchiale spieren of strottenhoofdspieren. Dit heeft te maken met een freeze of nepdoodligreflex. Zie einde van dit artikel.

Er zijn dus twee centra in de hersenen betrokken en dat veroorzaakt twee verschillende reacties tijdens de conflict-actieve fase. Op de dwarsgestreepte spieren ontstaat weefselafname. Dwarsgestreepte spieren zijn voorzien van zenuwen uit de motorische cortex die reageren met functieverlies, dat leidt tot verlamming.

De verlamming op de bronchiale spieren veroorzaakt moeilijkheden bij het ademhalen, om precies te zijn ontstaan moeilijkheden bij de inademing. Het uitademen wordt verlengd vanwege de verminderde functie van de bronchiale spieren die de inademing regelen.

De verlamming op de strottenhoofdspieren veroorzaakt moeilijkheden bij het ademhalen, om precies te zijn ontstaan moeilijkheden bij de uitademing. Het inademen wordt verlengd vanwege de verminderde functie van de strottenhoofdspieren die de uitademing regelen. Bij een intens conflict kunnen de stembanden aangedaan zijn waardoor er een stemverandering ontstaat. Soms is het conflict zo heftig dat de stembanden volledig verlamd zijn waardoor je geen geluid meer kunt produceren…tot het conflict is opgelost. 

De genezingsfase

Tijdens de genezingsfase ontstaat er inflammatie van de luchtwegen. De bronchiale spieren en de strottenhoofdspieren worden tijdens de helingsfase gereconstrueerd. De hoest is droog als het zinvol biologisch programma alleen betrekking heeft op de bronchiale spieren. Er is bijna geen slijm bij dit herstelproces, omdat de slijmvliezen niet betrokken zijn. Kinkhoest gaat gepaard met een droge hoest. De slijmvliezen kunnen wel irriterend jeuken tijdens de genezingscrisis ofwel de epileptoïde crisis, ingekort epicrisis.

De verlamming van zowel de bronchiale spieren en/of strottenhoofdspieren reikt tot in het eerste deel van de genezingsfase. Tijdens de epicrisis presenteren de symptomen zich als hoestbuien met spasmen en spiersamentrekkingen in het strottenhoofd en de bronchiale spieren. Equivalent aan een focale aanval, genezing van een motorisch conflict, zie epilepsie. Het zijn de spastische bewegingen die de lucht naar buiten duwen, tot je bijna zonder lucht zit. Na een tijd kun je niets anders dan zwaar vanuit de diepte ademhalen, vandaar het bekende woooooooh geluid bij het inademen. Tijdens het derde deel van de genezingsfase keert de functie van de bronchiale spieren terug naar normaal.

Vaak is het conflict echter van invloed op zowel de bronchiale spieren als op het bronchiaal slijmvlies. Dat heeft een voordeel tijdens de epicrisis waardoor er een snellere uitscheiding is van slijm uit de bronchiën. Deze aandoening wordt ook wel ‘spastische bronchitis’ genoemd, en is ook een genezingsproces.

De hoest die uit een genezend strottenhoofd komt klinkt als blaffen. De uitdrukking “kennelhoest” duidt op een schrikangst-conflict die dieren in een kennel lijden. Tijdens het derde deel van de genezingsfase keert de functie van de strottenhoofdspieren weer terug naar normaal. Het komt voor dat het conflict invloed heeft op zowel het strottenhoofdslijmvlies als de strottenhoofdspieren. Deze aandoening wordt aangeduid als ‘spasmodische dysfonie’, en is ook een genezingsproces. 

Terugkerende symptomen of ‘allergiehoest’ kunnen ontstaan door terugvallen in het conflict. Dit wordt veroorzaakt door sporen die onbewust zijn ingesteld toen het oorspronkelijke conflict plaatsvond. Dit heeft betrekking op zowel de bronchiale spieren als de strottenhoofdspieren. 

Codeïne-bevattende medicijnen onderdrukt de hoest. Codeïne is net als morfine een opiumderivaat, en dit kan het onderliggende conflict weer doen oplaaien. Wees altijd voorzichtig met farmaceutische medicijnen.

Opmerking: Het spraakcentrum of het gebied van Broca is ingebed in het hersenrelais van de strottenhoofdspieren, zie afbeelding. Een sprakeloosheidsconflict, aan de grond genageld zijn, waarbij men een acute angst ervaart dat de stembanden verlamt. Deze verlamming reikt ook tot in het eerste deel van de genezingsfase, maar normaliseert na de epicrisis ofwel de epileptoïde crisis. 

Kinkhoestaanvallen kunnen bijzonder ernstig zijn in combinatie met een bestaansconflict dat betrekking heeft op de nierverzamelbuizen. De oedeem verergert de genezingsfase en de Hamerse haard. Eerst het bestaansconflict oplossen. 

Wees niet bang als je kind kinkhoest heeft, het ziet er angstwekkend uit als je kind zo heftig hoest, onthoud dat het een genezingsfase is.

Therapie: conflict en zijn sporen oplossen en de genezing begeleiden

Bij een aanval: rechtop staan, schouders naar achteren, koelte opzoeken, koele dranken. 

Als het conflict recidiveert: ademhalingsoefeningen, zonnebaden, sauna, infraroodcabine, vochtige borstcompressen

Bestaansconflict? De hot tub is de oplossing zodat je weer volop kunt gaan plassen.

De biologische zin van kinkhoest ligt in het einde van de helingsfase. Dan is het orgaan of weefsel sterker dan voorheen, wat het mogelijk maakt om beter voorbereid te zijn op een conflict van dezelfde soort.

De boosdoener van kinkhoest volgens de reguliere geneeskunde

Volgens de moderne medische theorie is Bordetella pertussis de grote boosdoener. Deze bacterie veroorzaakt de ziekte door het afscheiden van toxines. De pertussis toxine, adenylaatcyclase toxine, filamenteus, hemagglutinine, pertactin, fimbriae en tracheale toxine, allemaal blablabla om toch maar een schuldige te kunnen aanduiden en deze met een medisch-militair regime te bestrijden. 

Vanuit de Germaanse geneeskunde zijn bacteriën burgers van ons lichaam en ondersteunen ze genezingsprocessen. Het is logisch dat bacteriën bij hun herstelwerkzaamheden afvalstoffen produceren. Het lichaam heeft een detox-systeem dat het excrement van bacteriën opruimt. Deze afvalstoffen, toxines zijn afbraakproducten bij het herstel en wederopbouw van de dwarsgestreepte spieren. Als bijvoorbeeld een tuberculose bacterie die kankerweefsel aan het opeten is, dan scheidt deze bacterie excrement uit. Het is gewoon een klinisch feit dat tuberculosepatiënten een zeer rijke, eiwitrijke urine hebben. En dat kan de moderne medische theorie ook niet uitleggen. 

Wat ik wil zeggen is dat de bacterie Bordetella pertussis dat men bij Kinkhoest waarneemt de correlatie is. De causaliteit van kinkhoest zijn territoriumangst- of schrikangst conflicten. De Germaanse geneeskunde houdt zich met de causaliteit van aandoeningen bezig, en dat is de psychologische relevantie met betrekking tot de aandoening. 

Historisch feit:

St- Theresa, een katholieke school in Texas. Iedereen is ingeënt tegen kinkhoest. Dat betekent een 100% vaccinatiegraad. Op 18 december 2019 sloot de school vanwege een uitbraak van kinkhoest. Wat betekent dit?

Op deze school heeft er een collectieve conflictoplossing plaatsgevonden van een territoriumangst- of schrikangstconflict. Dat is plausibel, in een school, misschien een te strenge katholieke school met een extreem strenge leerkracht waardoor er een paralyse is ontstaan bij de kinderen. Kinderen die zo bang waren van de strenge juf dat men verlamming kreeg aan de luchtwegen. Dat kan perfect.

Men zou daar moeten onderzoeken of daar iemand ontslagen werd, of op pensioen ging. Misschien zijn er strenge opvoedkundige regels versoepeld. In elk geval is er een indicatie te vinden dat tot een collectieve conflict-oplossing heeft geleid bij al deze kinderen, een opluchting. Dan begint de herstelfase, de kinkhoest. Volgens de reguliere geneeskunde is het enorm besmettelijk, maar niet iedereen van deze school ontwikkelt kinkhoest. Slechts een derde van alle gevaccineerde kinderen kreeg kinkhoest. Iedereen was gevaccineerd en kinkhoest is zogezegd enorm besmettelijk. Het was niet zo, het is een grote contradictie wat daar heeft plaatsgevonden, want iedereen was gevaccineerd tegen kinkhoest.  

Pittig detail rond vaccinatie

Waarom had je in Duitsland na de Tweede Wereldoorlog zoveel kinkhoest? Welk evenement kan in Duitsland vanaf het jaar 1945 collectieve territoriumangst conflicten veroorzaakt hebben? Het heeft te maken met grote angst, niet weg kunnen, vastzitten, overrompeld worden op eigen Duits grondgebied door de geallieerden en vreemde mogendheden. Dat heeft echt zijn effect. Noteer even dat de invoering van de vaccins is gebeurd op een moment dat de kinkhoest al op de terugweg was. 

De biologische doelstelling van de freeze of nepdoodreflex 

Ook bij mensen is de fight or flight niet altijd mogelijk. Soms zit je echt vast. Biologisch gezien is de oplossing dan doen alsof je dood bent. Je staat dan letterlijk aan de grond genageld. Dat is de freeze toestand of nepdoodreflex geheten. 

“Het niet kunnen ontsnappen”, “niet kunnen reageren”, “tot aan de grond genageld zijn”, “versteend”, en het overheersend gevoel van “vast te zitten”. Alles rond je immobiliteit voelen. Dat is de beschrijving van een mannelijk territoriumangst-conflict of een vrouwelijk schrik angst-conflict, afhankelijk van iemands geslacht, lateraliteit  en hormoonstatus. 

Een voorbeeld uit de natuur: videofilmpje: https://youtube.be/UPr_Eh647hg 

Hier zien wij een impala in een redelijk precaire situatie met een jachtluipaard. Het jachtluipaard wil de dodelijke beet zetten. Het jachtluipaard wacht eventjes om de dodelijk beet te doen, want er is een probleem. Het jachtluipaard heeft kapers gezien die zijn prooi willen afnemen. Daar zijn hyena’s, dat zijn aaseters. Aaseters doden zelden een dier, hyena’s gaan pas een dier opeten als het al dood is. Katten doen dat niet.

Het jachtluipaard vertrouwt het niet echt en jaagt de hyena’s weg. Hij kijkt nog een beetje rond. Maar ondertussen merkt het jachtluipaard dat zijn impala al dood is. Hij probeert impala te activeren zodat hij de impala kan doorbijten, maar blijkbaar is die impala al dood, hij reageert niet meer. Interessant om te weten is dat katachtigen enkel vers levend vlees eten. Als de jachtluipaard merkt dat zijn prooi niet meer beweegt, wil hij het niet meer hebben. Waarom speelt de kat met de muis? Wel om de vitaliteit van de muis te controleren en dan dood te bijten. 

Maar als die impala daar dood ligt, dood door de nepdoodligreflex, kan de impala overleven omdat het jachtluipaard dan weg gaat. In de natuur zijn er slechts drie mogelijkheden bij conflictsituaties: fight, flight or freeze. Een impala kan moeilijk gaan vechten tegen een jachtluipaard. De vlucht is ook duidelijk mislukt want hij is gevangen door het jachtluipaard. Dus het enige dat nu nog kan is freeze. Je ziet duidelijk hoe het jachtluipaard de impala tot leven en beweging probeert te brengen. Op een moment is de jachtluipaard dat beu en gaat ervandoor. 

Kijk nu eens wat er gebeurt met de impala. Die ligt daar nu dood, er is zelfs geen ademhaling. Want als je ademhaling ziet bij een dier, zie je dat het middenrif zich uitzet naar beneden waardoor de buik opzwelt. 

En dan merk je plots spastische bewegingen bij de “dode” impala. Je ziet dat de ademhaling langzaam opstart. Ademhaling via de longblaasjes heeft met het endodermale kiemblad te maken. Dat is een archaïsch programma dat noodzakelijk is om te overleven. Voila, de ademhaling is opgestart. Het is een volautomatisch programma en kort daarna zie je dat de ogen beginnen te knipperen. Het bewustzijn komt terug. Het is eigenlijk heel comfortabel geweest voor die impala, die heeft daar niets van gemerkt. Die heeft eventjes een dutje gedaan terwijl het jachtluipaard probeerde zijn keel open te bijten, maar heeft dat allemaal niet meegemaakt. De impala weet zelfs niet meer dat hij gevangen was door het jachtluipaard.

De natuur beschermt ons tegen alle zware schokken. Op een bepaalde moment ontwaak je uit de freeze, de ogen beginnen te knipperen, de neusgaten ontvangen terug lucht en je ziet hoe binnen ettelijke minuten het hele systeem van de impala terug op gang komt. En de bloedsomloop begint terug te lopen, en er komt terug zuurstof naar de spieren. 

En het belangrijkste zijn de spastische bewegingen die we nu beginnen zien. De impala is niet ziek hoor, de impala is nu in herstel gegaan. Het is een epileptoïde crisis, dat is de tweede fase van het herstelproces. Het oedeem dat in de hersenen is ontstaan toen de impala gevangen werd door het jachtluipaard, wordt op dit moment uitgeduwd. De impala springt recht, gaat eens goed plassen en dan nog wat verder bekomen. Het begint al te kauwen, begint te likken, waarschijnlijk een droge mond van alle spanning, en nog een schot, voila, en weg is de impala.

Aan de hand van deze video ontdek je de zinvolheid van een biologisch zinvol speciaal programma. Programma’s bij dieren zitten ook bij mensen. Dr. Hamer heeft 122 zinvolle biologische speciaalprogramma’s bij de mens beschreven. Het gaat altijd om evolutionaire voordelen gericht op overleven. In onze maatschappij zijn we dit vergeten en waarderen we het niet. We gaan ziekten uitleggen als vijanden van gezondheid, besmettelijk en gevaarlijk. Ach, het mensdom. Ik hoop dat je kinkhoest nu beter gaat begrijpen, en waarom je niet bang hoeft te zijn.

Even recapituleren

Kinkhoest gaat expliciet over een motorisch conflict waarbij het spierweefsel van de bronchiën en het strottenhoofd betrokken is. Hierbij is het conflict neergeslagen in de motorische cortex van de hersenschors. Indien het conflict neerslaat in de sensorische cortex van de hersenschors zullen de slijmvliezen van de bronchiën en het strottenhoofd erbij betrokken zijn.

Met dank aan Arjen Lievers https://www.germaansegeneeskunde.nl/index_ziekten_gnm/

Björn Eybl zielsoorzaken van ziekte isbn: 978-3-85052-299-1

Brecht Arnaert  www.arnaerteconomics.com/GEAH

Dr. Geerd Ryke Hamer

Related Articles

Diabetes deel 2

Geheime oorzaken diabetes: dierlijke eiwitten Teveel dierlijk eiwitten: schadelijker dan geraffineerde suiker Geraffineerd suiker en zetmeel is niet gezond. Maar grote hoeveelheden dierlijk eiwitten zijn…