Prostaatkanker = voortplantingsconflict – geslachtsconflict

De functie van de prostaat

De prostaat bevindt zich net onder de blaas, is gedeeltelijk met de blaas vergroeid en vormt een complex van spieren met daarin een endodermale klier. De urinebuis, die zowel sperma als urine transporteert, loopt midden door de prostaat tot de voorkant van de penis. De kastanjegrote prostaat vormt alkalisch prostaatvocht waarin de zaadcellen getransporteerd worden. Tijdens de seksuele opwinding wordt een aanzienlijk deel van het sperma geproduceerd in de zaadblaas, een buidelachtige zak die uitmondt in het spuitbuisje en daar met de prostaatgangen samenkomt in de prostaat.

Het prostaatvocht levert de spermacellen energie en bevordert hun beweeglijkheid. Zaadvloeistof bestaat voor 40% uit prostaatvocht. Eén van de componenten van het prostaatvocht is het zogenaamde PSA of Prostaat Specifieke Antigeen. Het prostaatvocht bevat een stof die het sperma zijn typische muskusachtige geur geeft. In de natuur roept het ‘geurspoor’ van het zaad de vrouwelijke seksuele energie op. Bij de ejaculatie wordt het zaad met prostaatvocht vermengd en met behulp van glad spierweefsel via de urinebuis uitgestoten. De prostaatklier is van het endodermaal kiemblad afkomstig en wordt aangestuurd vanuit de hersenstam. De klier bestaat uit intestinaal cilinderepitheel en dit type weefsel komt ook in het darmslijmvlies voor. De bekleding van de prostaatgangen en de spuitbuisjes bestaat uit plaveiselepitheel, wat afkomstig is van het ectoderm en aangestuurd wordt vanuit de hersenschors

Prostaatkanker heeft met mannelijkheidsconflicten te maken. De biologische doelstelling bij prostaatkanker ligt in de conflictactieve fase om meer prostaatvocht te kunnen produceren. Met een grotere hoeveelheid sperma heeft de man meer troeven in de hand en de versterkte muskusachtige geur in de urine en het sperma, signaleert het ‘vrouwtje’ potentie en voortplantingsbereidheid. Een oudere man laat zo weten dat hij nog niet hoeft onder te doen voor zijn jongere rivalen. In overeenstemming met zijn vitale rol bij de reproductie van de soort houdt het biologische conflict van de prostaat verband met de voortplanting – wat overeenkomt met de baarmoeder bij vrouwen.

De man kan lijden aan een mannelijkheidsconflict. Hij voelt zich niet mannelijk of potent genoeg, of twijfelt aan de erectie of zichzelf wanneer hij geen kinderen kan krijgen, inclusief het onvermogen van zijn partner om zwanger te worden of de vrouwelijke onvruchtbaarheid. Een chirurgische sterilisatie of vasectomie kan op een zeer subtiel psycho-biologisch niveau een voortplantingsconflict veroorzaken. Het is zelfs zo dat dit ook kan doorgegeven worden, bijvoorbeeld aan een zoon die omwille van homoseksuele geaardheid, carrièreoverwegingen, miskramen of abortussen geen nakomelingen heeft.

In feite correleert de mannelijke prostaat ook met een paringsconflict of een seksueel conflict, zoals seksuele afwijzing, zich seksueel ongewenst voelen, of het niet kunnen of niet mogen paren. Dezelfde conflicten bij een vrouw houden verband met de baarmoederhals, daar kom ik in een ander artikel op terug. Een paringsconflict kan eveneens ontstaan door het verlies van je partner, wat ook neerslaat op de testis, of door seksuele rivaliteit zoals ruzie om een vrouw, of de angst dat je seksuele partner zich aangetrokken voelt tot een andere man, die dikwijls jonger is.

Met betrekking tot het geslachtsconflict is de prostaat eveneens betrokken. Bijvoorbeeld als je door je partner gedomineerd wordt op een lelijke manier of beheerst en vernederd wordt door een vrouw. Mannen kunnen prostaatkanker ontwikkelen wanneer ze veroordeeld zijn door een vrouwelijke rechter, of een andere demotie ondergaan door een vrouwelijke meerdere zoals een politieagente, advocaat of chef, wat rechtstreeks naar de prostaat van de man kan gaan. Dat geldt eveneens voor vechtscheidingen, geschillen over de voogdij of emotioneel of financieel misbruik door een vrouw.

Belangrijke opmerking van Dr. Hamer: een man met een normale hormoonstatus, met een testosterongehalte dat hoger is dan zijn oestrogeengehalte, ervaart een seksueel conflict als een mannelijk seksueel conflict, wat de prostaat treft. Bij een laag testosterongehalte ervaart hij het conflict als een vrouwelijk seksueel conflict, dat verband houdt met de kransaderen, die worden aangestuurd vanuit de linkertemporale kwab van de hersenschors, zie ook het principe van geslacht, lateraliteit en hormoonstatus. Een man met een laag testosterongehalte is in biologische termen niet langer in staat om een ​​territoriumconflict (zoals een territoriumangst-conflict, territoriumverlies-conflict, territoriumergernis-conflict, territorium-markeringsconflict) te ervaren. Dr. Hamer stelde vast dat een territoriumangst-, territoriumergernis-, territoriumverlies- of territoriummarkeringsconflict, waarbij een vrouw betrokken is, ook de prostaat treft.

Tijdens de conflictactieve fase gaat het prostaatweefsel zich evenredig vermeerderen met de intensiteit van het conflict. Het biologisch doel is om tijdens de conflictactieve fase meer vocht voor het spermatransport te kunnen produceren. Biologisch gezien wordt de kans dan vele malen groter om een vrouwtje te impregneren als seksuele partner. Als het conflict lang duurt, zal er zich een bloemkoolachtige tumor van het secretoire type ontwikkelen. Eens de mate van de weefselvermeerdering een bepaalde grens overschrijdt, spreekt men in de reguliere geneeskunde van een kwaadaardige kanker. De PSA-waarde stijgt evenredig met de toename van het prostaatweefsel.

Belangrijke opmerking: de term PSA (Prostaat Specifiek Antigeen) is in feite een verkeerde benaming, omdat PSA ook in de lever, longen en de speekselklieren wordt geproduceerd. Dat is de reden waarom er bij mannen waarvan de prostaat is verwijderd, nog steeds hoge PSA-waarden te zien zijn in hun bloed. De consensus van de PSA-waarde als tumormarker, waarbij een serum PSA-waarde hoger dan 4ng/ml als abnormaal wordt beschouwd, heeft ervoor gezorgd dat prostaatkanker al snel de belangrijkste kanker bij mannen werd.

Hormoontherapieën, de standaardbehandeling voor prostaatkanker, zijn gericht op het vertragen van de groei van de kanker, door het onderdrukken van de productie van mannelijke hormonen zoals testosteron, gebaseerd op de aanname dat androgenen prostaatkankercellen stimuleren om te groeien. Bijwerkingen van de medicijnen zijn erectieproblemen, gevoelige borsten en opvliegers. De reden waarom deze ‘therapie’ lijkt te werken, is omdat de hormonale manipulatie de biologische identiteit van een man verandert. Als gevolg hiervan wordt het oorspronkelijke mannelijk conflict (een voortplantingsconflict, paringsconflict of geslachtsconflict) irrelevant, wat leidt tot het krimpen van de prostaattumor.

Enkele opmerkingen bij PSA-onderzoek

Als de prostaattumor wordt gevonden in de laterale lobben van de prostaat wordt deze meestal gediagnosticeerd als ‘kanker’. Wat wordt aangeduid als goedaardige prostaathyperplasie (BPH) is een vergroting van de prostaatcellen in het centrale deel van de prostaat die een algehele vergroting van de prostaat veroorzaken. Dezelfde diagnostische standaard wordt toegepast op endometriale hyperplasie gerelateerd aan de baarmoeder. De weefselvermeerdering vindt typisch vlakgroeiend plaats, te vergelijken met prostaathyperplasie gerelateerd aan de prostaatgangen. Als de zwelling op de urinebuis drukt, wordt de urinestroom vertraagd en langzaam, waarbij slechts kleine hoeveelheden urine kunnen worden uitgescheiden, zie ook helingsfase.

Volgens Dr. Hamer ontstaat een prostaatvergroting wanneer een prostaatgerelateerd conflict meer een algemene ‘kwestie’ wordt, bijvoorbeeld als een man voelt dat hij niet langer ‘vrouwen’ aantrekt zoals vroeger het geval was. Wanneer een man ouder wordt, neemt bovendien zijn testosteronniveau af, wat ook geldt voor zijn zin in seks. Dit is een normaal onderdeel van het verouderingsproces. De druk om te ‘presteren’, of een zelf veroorzaakte druk, kan echter gemakkelijk een paringsconflict veroorzaken. Dit zijn allemaal factoren die verklaren waarom een goedaardige prostaathyperplasie voornamelijk wordt toegeschreven aan oudere mannen en waarom het PSA-niveau met de leeftijd toeneemt. De veranderingen zijn echter altijd gekoppeld aan een biologisch conflict. Dit is de reden waarom niet alle mannen verhoogde PSA-waarden hebben als ze ouder worden.

Hierbij is er steeds een mogelijk gevaar voor een diagnoseschok, want de diagnose van prostaatkanker, samen met een positieve PSA-test en stralingsbehandelingen en/of chirurgie leiden tot eigenwaarde-inbreuk conflicten bij de man. Dat geldt ook na een radicale prostatectomie waarbij de prostaat is verwijderd en mannen achterblijven met erectiestoornissen en urine-incontinentie. Beide eigenwaardeconflicten hebben invloed op de botten die zich het dichtst bij de prostaat bevinden, zoals het schaambeen of de wervelkolom. Maar dat heeft niets te maken met uitzaaiingen, dat wil ik wel benadrukken. Het angstverwekkende begrip van uitzaaiingen kan al voldoende zijn om boven op het eigenwaardeconflict nog een doodsangstconflict te creëren, wat zal neerslaan in de longen met een longtumor tot gevolg.

De helingsfase die start na de conflictoplossing van de endodermale prostaatkanker wordt begeleid door schimmelbacteriën en tuberculosebacteriën. De pus wordt via de urinebuis uitgescheiden, samen met het bloed afkomstig uit de bloedvaten in de tumor, die gegroeid zijn tijdens de conflictactieve fase. Dit noemt men angiogenese en zal leiden tot troebele urine met bloed vermengd. Er kan ook bloed in het sperma terechtkomen. Typische symptomen zijn nachtzweten en ontsteking of prostatitis, soms met candida omdat schimmels eveneens een opruimfunctie hebben. Als het genezingsproces wordt onderbroken door het terugvallen in een conflict of recidieven, kan het langdurig afbraakproces leiden naar weefselverlies.

De zwelling tijdens de genezing kan net als tijdens de conflictactieve fase op de urinebuis drukken en de urinebuis kan zelfs volledig ingedrukt worden. Als er zich een obstructie vormt op de urinebuis raadt Dr. Hamer het gebruik van een katheter aan totdat het genezingsproces is afgerond en de prostaat zijn normale grootte weer terug heeft.

Nog een opmerking over de PSA-waarde: het enzym PSA wordt als parameter gebruikt om de grootte van de prostaat of de tumor in te schatten. Het is dramatisch dat wanneer de PSA-waarde vaker wordt bepaald, er meer gezonde mannen sterven aan prostaatkanker. Vanuit het oogpunt van de vijf biologische wetten zijn preventieve PSA-bepalingen en puncties absoluut niet zinvol. Voor vele mannen die de samenhang van lichaam en geest niet kennen, is dit voldoende om te denken dat hun prostaat niet in orde is, wat hatelijke-halfgenitale conflicten of mannelijkheidsconflicten veroorzaakt. Dit is op zijn beurt subjectief en wordt door het individu bepaald, maar het conflict ontstaat wel in het onderbewuste. Als de vereiste tuberculosemicroben niet beschikbaar zijn door veelvuldig antibioticamisbruik, blijft het extra prostaatweefsel achter. Het wordt ingekapseld met het pertinent vertraagde urineren tot gevolg en het PSA-niveau blijft continu verhoogd. Als in deze situatie de ingekapselde tumor de urinebuis blokkeert, dan is een operatie onvermijdelijk.

Een goede kennis over het verband tussen lichaam en geest is macht en onwetendheid is een grote doodsoorzaak voor vele kankerpatiënten.

De biologische zin van Prostaat Gangen en een vergrote prostaat (ectoderm): intraductaal prostaatcarcinoom zonder PSA verhoging

De prostaatgangen transporteren het prostaatvocht door het prostaatgedeelte van de urinebuis waar het zich vermengt met de zaadvloeistof in de zaadblaas. Er zijn twee spuitbuisjes die het sperma van de testikel en het vocht van de zaadblaas afgeven, en deze monden ook in de urinebuis uit. Zaadcellen, het vocht van de zaadblaas en de alkalische vloeistof van de prostaat zullen net als het sperma via de urinebuis van de penis bij de zaadlozing uitgescheiden worden. De wanden van de prostaatgangen en de spuitbuisjes zijn voorzien van gladde spieren, gelijk aan de darmspieren die de ‘voedselbrok’ langs het darmkanaal via een peristaltische beweging voortbewegen. Zo maken ook de gladde spieren van de prostaat en de spuitbuisjes de doorstroom en de eliminatie van de ‘sperma-brok’ mogelijk. De bekleding van de prostaatgangen en spuitbuisjes bestaat uit plaveiselepitheel, is afkomstig van het ectoderm en wordt daarom aangestuurd vanuit de hersenschors. De prostaatgangen, de spuitbuisjes, het nierbekken, de urineleiders, de blaas en de urinebuis delen hetzelfde hersenrelais en dus hetzelfde biologische conflict.

Het conflict met betrekking op de prostaatgangen en de spuitbuisjes is hetzelfde als voor de urinebuis (ectoderm) en heeft te maken met een territorium-markeringsconflict. Tijdens de conflictactiviteit gaat het lumen verwijden om de doorstroomcapaciteit van urine en prostaatvocht te verbeteren en is er ulceratie van de binnenbekleding van de prostaatgangen. Dit heeft als biologische functie beter het seksuele territorium af te kunnen bakenen en een vrouw beter het hof te kunnen maken. Dit zijn archaïsche processen die zowel bij dier als mens voorkomen. De muskusgeur wordt door het vrouwtje gesignaleerd als een bereidheid tot voortplanten.

Het markeringsconflict heeft een seksueel aspect of een bepaalde prostaatkwaliteit, dit zijn onbewuste processen, zoals een man die bijvoorbeeld zijn kinderen niet meer kan zien omdat zijn ex-vrouw hem dit niet toelaat, of wanneer een man zijn eigen ruimte of domein wordt binnengevallen door een seksuele rivaal of een dominante vrouw. Zo is er de dochter van een patiënt die met een man gehuwd is, die hij eigenlijk niet kan verdragen. Ze krijgen een kind samen dat wel veel betekent voor de patiënt. Telkens wanneer de patiënt met zijn vrouw hun kleinzoon willen bezoeken, rijdt de schoonzoon met het kleinkind weg zodat ze hun kleinkind nooit kunnen zien. Sindsdien lijdt de patiënt aan urineretentie door een territoriummarkerings conflict met seksueel-genitaal aspect, als gevolg van de genezingsfase van de ectodermale bekleding van de urinewegen en prostaatgangen.

Een ander voorbeeld: een 55-jarige man heeft een vrouw met weinig zin in seks. Na de geboorte van hun kind wilde de vrouw helemaal geen seks meer. Dit is een territorium-markeringsconflict met seksueel-genitaal aspect. In de loop der jaren kan hij steeds moeilijker plassen als gevolg van een recidiverend conflict, of een conflict in hangende genezing met een chronische genezingszwelling van de prostaatgangen.

De helingsfase wordt gekenmerkt door een toename van het epitheelweefsel met een genezingszwelling als gevolg van oedeem. Er kan waterretentie ontstaan als je ook lijdt onder bestaans- of existentieconflicten. Het nierverzamelbuizensyndroom is actief, wat de zwelling verhoogt en leidt tot een vergrote prostaat. Het terugvallen in het conflict vertraagt de voltooiing van de genezingsfase. Als de voorafgaande conflictactieve fase intens was en gedurende een langere periode aanhield, wordt de overvloedige weefselvermeerdering, die optreedt tijdens PCL-A, gediagnosticeerd als een intraductale prostaatkanker, vergelijkbaar met prostaatkanker gerelateerd aan de prostaat. Op basis van de Vijf Biologische Wetten kan het nieuwe weefsel niet als ‘kankerweefsel’ worden beschouwd, omdat de weefseltoename in werkelijkheid een aanvullingsproces is. In tegenstelling tot prostaatvergroting met betrekking tot de prostaatklier, blijft de PSA-waarde binnen normaal bereik.

Therapie voor de prostaat:

Affirmaties: ‘Er zijn belangrijkere zaken dan seks en lichamelijke potentie’, ‘Ik identificeer mij hier niet meer mee’, ‘Deze afhankelijkheid laat ik los! Ik geniet van mijn vrijheid en mijn nieuwe levenskwaliteit’.

Bij een ernstige afsluiting van de urinebuis kan men tijdelijk een katheter aanleggen tot de genezingszwelling voorbij is. De urineretentie gaat voorbij wanneer het conflict definitief is opgelost en ook opgelost blijft.

Yamwortel met natuurlijk progesteron, lijnzaadolie, granaatappel, zegepalm, wierook, brandnetelpreparaat, samen met basische voeding. Asperge, pompoen en vele biologisch geteelde gewassen. Thee van wilgenroosje, brandnetelblad en -wortel, groene thee.

Ontstekingsremmende en spierontspannende medicatie indien nodig.

Het ‘afschrapen’ van de prostaat is alleen maar zinvol wanneer de urine-afvloei bemoeilijkt blijft. Stuwing en resturine in de blaas of nierbekken wijzen op een recidiverend conflict en betreft een markeringsconflict.

De vaak toegepaste hormoonblokkade van testosteron in de reguliere geneeskunde na een prostaatoperatie is zinloos en geeft veel bijwerkingen en is dus niet aan te bevelen. Deze behandeling is gebaseerd op de foutieve aanname dat een hoge testosteronspiegel een prostaattumor doet groeien. In werkelijkheid correspondeert enkel de PSA-waarde met de testosteronspiegel. Na een operatie kan men het best een bloed-hormoonanalyse laten maken. Bij een tekort is het zinvol om natuurlijk progesteron in te nemen en eventueel progesteron toe te voegen. Opteer zoveel mogelijk voor de natuurlijke of natuur-identieke hormonen.

Mijd volgende stoffen

Bisfenol A en voedingsstoffen op basis van soja, want deze bevatten oestrogeenachtige stoffen.

Met dank aan: Caroline Markolin https: //LearningGNM.com Arjen Lievers https://www.germaansegeneeskunde.nl/index_ziekten_gnm/

Björn Eybl, zielsoorzaken van ziekte: ISBN: 978-3-85052-299-1 Ik kan dit boek aanbevelen om zelfstudie te doen, je kunt het op internet gratis downloaden.

Dr. Geerd Ryke Hamer

 

Gepubliceerd op 16/04/2024

Daniël Derweduwen

Delen:

 

Gerelateerde Publicaties

 

  • BijnierkankerEen mens heeft 2 bijnieren die deel uitmaken van het hormonale stelsel van het lichaam. De bijnieren liggen boven op de nieren. Bijnieren bestaan uit twee delen: een buitenkant of de bijnierschors en een kern of het bijniermerg. Het merg zit in de binnenkant en het schors aan de buitenkant van de bijnieren. Bijnieren bestaan uit twee verschillende weefsels.De bijnierschors (cortex) is op zijn beurt weer opgebouwd uit drie lagen. Die lagen noemen we reticularis, fasciculata en glomerulosa. In deze drie lagen worden verschillende hormonen gemaakt. Dit zijn cortisol, aldosteron en de androgenen. Het adrenocorticotroop hormoon (ACTH) regelt de hoeveelheid [...]

    By Published On: 04/04/2024
  • BorstkankerVeel vrouwen worden geconfronteerd met angst bij de diagnose borstkanker. Het woord 'borstkanker' roept vaak een negatieve associatie op, terwijl het eigenlijk een natuurlijk biologisch proces is dat kan ontstaan als gevolg van conflictsituaties of trauma's. Bovendien zijn veel vrouwen zich niet bewust van het specifieke type kanker waarmee ze te maken hebben. Er bestaat borstkanker die gerelateerd is aan de borstklieren, dat weefsel behoort tot oud mesoderm, en er is ook een vorm van "kanker" in de melkgangen, die eigenlijk geen kanker is omdat dit weefsel tot het ectodermale kiemblad behoort. De medische wetenschap maakt vaak geen onderscheid tussen [...]

    By Published On: 25/03/2024
  • Leukemie Leukemie is een zinvol biologisch speciaalprogramma om jou te helpen je zware eigenwaarde-inbreuk te transformeren. Deze aandoening is door de medische wetenschap totaal verkeerd begrepen. Het is een programma van het nieuw mesoderm, het jongste kiemblad. In dit nieuwe mesodermale kiemblad ontstaat de versterking van het bot en is er meer beenmerg dan voorheen op het einde van de genezingsfase, waarbij er ook een normalisatie van de bloedcelproductie optreedt. Bloed bestaat uit bloedcellen, plasma en bloedserum en stroomt door het hart, de slagaderen en aders die samen het bloedvatenstelsel vormen. Bloed transporteert zuurstof, koolstofdioxide, metabole afvalstoffen, voedingsstoffen, hormonen, enzymen, [...]

    By Published On: 07/03/2024