Rosacea en Lupus erythematosus

Rosacea en Lupus erythematosus

Rosacea is een veelvoorkomende chronische huidaandoening van het gezicht en wordt gekenmerkt door een opvallende roodheid op de wangen, het voorhoofd, de kin en de neus, waarbij de ectodermale opperhuid van het gezicht betrokken is. De naam ‘RRosacea’ betekent letterlijk ‘rood als een roos’. Naast roodheid kunnen ook zichtbare bloedvaatjes (couperose), puistjes en een lichte huidverdikking door oedeemvorming voorkomen. Dit gaat soms gepaard met een branderig gevoel en zwelling onder de ogen.

Couperose, de meest voorkomende vorm van Rosacea, manifesteert zich als roodheid in het midden van het gezicht, terwijl de huid rond de ogen en mond meestal gespaard blijft. In zeldzame gevallen kan de roodheid zich ook voordoen op de hoofdhuid van kalende mannen.

Factoren zoals zonlicht, warmte en alcohol verergeren de symptomen. Daarnaast kunnen er bultjes (papels) en puistjes (pustels) ontstaan, wat de aandoening soms doet lijken op acne. De aanwezigheid van bultjes en puistjes wijst op een onderliggend conflict met betrekking tot de lederhuid (oud mesoderm). Vaak ontstaat een vicieuze cirkel: de persoon ervaart schaamte of een gevoel van bezoedeling door Rosacea, waardoor op zijn beurt de huidreactie verergert. De met pus gevulde puistjes Rosaceahebben betrekking op de lederhuid en houden verband met een bezoedelingsconflict, gewoonlijk veroorzaakt door de huidaandoening zelf.

Naast Rosacea kan ook Lupus erythematosus roodheid in het gezicht veroorzaken. De naam ‘Lupus’ betekent ‘wolf’ en ‘erythematosus’ verwijst naar de rode kleur. Dit duidt op de kenmerkende vlindervormige, rode uitslag op het gezicht, die doet denken aan de tekening op de snuit van een wolf. De uitslag manifesteert zich meestal op de wangen, neusbrug en kin.

Rosacea komt doorgaans voor op grotere vlakken van het gezicht, vooral op de wangen, neus, kin en voorhoofd. De roodheid is vaak diffuus en breidt zich uit over een groter gebied, met mogelijk zichtbare bloedvaatjes (couperose), bultjes en puistjes.

Lupus erythematosus daarentegen heeft een meer pleksgewijze verdeling, meestal in de vorm van de kenmerkende vlindervormige uitslag over de neusbrug en wangen. De roodheid bij Lupus is vaak scherp begrensd en gaat gepaard met schilfering of verdikking van de huid.

Lupus erythematosus

Biologisch conflict

Het biologisch conflict dat verband houdt met de opperhuid van het gezicht is een scheidingsconflict, en wordt ervaren als het verlies van fysiek contact of als de wens om gescheiden te zijn. Dit conflict ontstaat door het gevoel, letterlijk of figuurlijk, van het gezicht gescheiden te worden, bijvoorbeeld door het verlies van een intiem of vertrouwd contact, of door een verlangen om afstand te nemen van een persoon, (verdwijn uit mijn (ge)zicht).

Een scheiding van het gezicht wordt ervaren als de angst om iemand niet meer te zien. Dit kan ook door een dreigende verwijdering, zoals in een langeafstandsrelatie, een weekendrelatie, of de angst dat een geliefde kan weggaan of sterven. Anderzijds kan het ook voortkomen uit een gevoel van afwijzing, bijvoorbeeld na een meningsverschil, of uit het onvermogen om zich los te maken van een indringende of dominante persoon.

Daarnaast kan het conflict ontstaan door de wens om gescheiden te zijn van iemand, maar tegelijkertijd de onmogelijkheid om die persoon op afstand te houden.Het kan hierbij gaan om een bemoeizuchtige ouder, een dominante partner, een veeleisende baas of een opdringerige collega of vriend. Het onderbewuste maakt hierbij geen onderscheid tussen de fysieke aanraking en de beleving van ongewenste aandacht, zoals bekeken worden wanneer men dat niet wil. Omdat het gezicht het deel van het lichaam is waarmee men wordt gezien en herkend, kan dit soort scheidingsconflict zich daar manifesteren.

Het heeft te maken met de angst om recht in het gezicht aangekeken te worden.

De conflictactieve fase

Tijdens de conflictactieve fase ulcereert de opperhuid op plekken die in verband staan met de scheiding. Deze ulceraties zijn microscopisch klein, blijven onopgemerkt en veroorzaken geen voelbare pijn. Bij langdurige conflictactiviteit kan de huid droog en ruw worden, soms bleek en koud. In extreme gevallen kan de huid zelfs schilferen als gevolg van een verminderde bloedcirculatie.

Door de ulceratie van de opperhuid neemt de gevoeligheid van de huid af. Aangezien de opperhuid een zintuig is dat verantwoordelijk is voor het voelen, vermindert de sensorische waarneming tijdelijk.

Een typisch symptoom van conflictactiviteit is kortetermijngeheugenverlies, wat als beschermingsmechanisme dient om tijdelijk de herinnering te onderdrukken aan degene die men heeft verloren of van wie men zich emotioneel heeft afgescheiden. Het helpt ook om het ongemak te verzachten van het recht in het gezicht aangekeken te worden.

Met als onderliggende gedachte: verdwijn uit mijn zicht.

De genezingsfase

Tijdens het eerste deel van de genezingsfase wordt het zwerende gebied van de huid aangevuld met nieuw weefsel. Dit gaat gepaard met een overgevoeligheid voor aanraking, zwelling, jeuk, roodheid en soms een ontstekingsreactie. Op voorwaarde dat er geen terugval is in de conflictactieve fase, herstelt de huid volledig en keert terug naar haar normale toestand zodra het genezingsproces is afgerond.

De genezing kan zich uiten als huiduitslag in de vorm van Rosacea of Lupus, wat duidt op de helingsfase van een scheidingsconflict.

Tijdens de epileptoïde crisis kan er sprake zijn van een ontregelde bloedcirculatie, duizeligheid of een afwezigheidsaanval (absence), veroorzaakt door het hoge glucoseverbruik in de hersenen. Hierdoor ontstaat een tijdelijk lage bloedsuikerspiegel.

Chronische huiduitslag ontstaat door aanhoudende terugvallen in het conflict, veroorzaakt door een conflictspoor dat werd ingesteld op het moment dat het scheidingsconflict voor het eerst plaatsvond. Men trapt op de conflictsporen en bij een hangende genezing blijft de huidconditie bestaan totdat alle sporen volledig zijn gewist.

Het Syndroom, een gelijktijdig actief verlatingsconflict en bestaansconflict, kan de huiduitslag verergeren door overmatig oedeem. Tijdens langere perioden van conflictactiviteit verdwijnt de huiduitslag tijdelijk (zie conflictactieve fase). Dit betekent echter niet dat het Biologisch speciaalprogramma is afgerond. De genezing blijft onvolledig zolang het onderliggende conflict actief is.

Topische corticosteroïden (cortisonen), die worden gebruikt bij inflammatoire huidaandoeningen, onderbreken de helingsfase. Dit verklaart waarom de uitslag vaak kort na het stopzetten van de toediening terugkeert.

De met pus gevulde puistjes (Rosacea) hebben betrekking op de lederhuid en houden verband met een bezoedelingsconflict, gewoonlijk veroorzaakt door de huidaandoening zelf (vicieuze cirkel).

Aangezien het gezicht wordt gevoed door de Nervus trigeminus gaat genezing van de gezichtshuid vaak gepaard met zenuwpijn of trigeminusneuralgie.

Op deze foto is Rosacea zichtbaar, gekenmerkt door de aanwezigheid van bultjes en puistjes. Dit duidt op een onderliggend bezoedelingsconflict dat verband houdt met de lederhuid (oud mesoderm, zie artikel over acne) als gevolg van Rosacea. Dit kan leiden tot een vicieuze cirkel van terugkerende symptomen.

Lupus erythematosus op het bovenbeen duidt op een diepgeworteld scheidingsconflict. De locatie op het been suggereert de wens om afstand te nemen van iemand, aangezien de benen symbolisch worden gebruikt om iemand weg te duwen of te schoppen.

Lupus erythematosus aan de binnenkant van de arm duidt op een ongewenst scheidingsconflict, zoals het onvermogen om een geliefde of dier te omhelzen of vast te houden.

Bij rechtshandige personen wijst de linkerarm op een scheidingsconflict met betrekking tot de moeder of het kind, terwijl de rechterarm verwijst naar een scheiding van iemand anders, zoals een partner, vader of een ander belangrijk individu.

Therapie

Er bestaan verschillende natuurlijke middelen met een ondersteunende werking bij Rosacea en Lupus. Het doel is om ontstekingen te verminderen, de huid te kalmeren en het lichaam in balans te brengen. Dit zijn enkele effectieve opties:

1. Voeding en dieet

• Antioxidanten: blauwe bessen, groene thee, kurkuma en rode druiven helpen ontstekingen te verminderen.
• Omega-3 vetzuren: te vinden in lijnzaad, chiazaad en walnoten. Helpt bij het reguleren van ontstekingsreacties zodat ze goed genezen.
• Alkaliserende voeding: groene bladgroenten, selderijsap en komkommer ondersteunen een evenwichtige pH-waarde in het lichaam.
• Vermijden van trigger-voeding: zuivel, suiker, alcohol, cafeïne en pittig eten die de symptomen verergeren.

2. Kruiden en plantenextracten

• Aloë vera-gel: direct op de huid aanbrengen, werkt verzachtend en ontstekingsremmend.
• Kurkuma: werkt sterk ontstekingsremmend en kan zowel in voeding als supplementvorm worden gebruikt.
• Ashwagandha: helpt stress te verminderen, wat een belangrijke trigger kan zijn voor Rosacea en Lupus.
• Kamille: als thee of in een huidkompres heeft het een kalmerende werking.
• Zoethoutwortel: heeft een ontstekingsremmende werking en kan als thee of in een crème worden gebruikt.

3. Natuurlijke huidverzorging

• Rozenbottelolie: rijk aan vitamine C en vetzuren, ondersteunt huidherstel.
• Kokosolie: beschermt de talglaag en de huidflora en hydrateert de huid.
• Havermeelmasker: verzacht de huid en vermindert roodheid.
• Manuka honing: voorkomt bacteriële overgroei en ondersteunt huidherstel.
• Toverhazelaar (Witch hazel): een natuurlijke toner die de huid kalmeert.

4. Detox en ontgifting

• Kleimaskers (zoals bentonietklei): helpen toxines uit de huid te trekken.
• Voldoende hydratatie: zuiver water met citroen of komkommer ondersteunt ontgifting.
• Lymfestimulatie: droogborstelen of milde massages kunnen de lymfe helpen afvalstoffen af te voeren.

5. Stressreductie en energetische balans

• Yoga en meditatie: verminderen stress en ondersteunen emotioneel evenwicht.
• Ademhalingsoefeningen: kalmeren het zenuwstelsel en verminderen huidontstekingen.
• Energetische healing (zoals reiki of acupunctuur): helpen om onderliggende emotionele conflicten los te laten.

Met dank aan: Caroline Markolin, PH.D. https: //LearningGNM.com

Arjen Lievers https://www.germaansegeneeskunde.nl/index_ziekten_gnm/

Dr. Geerd Ryke Hamer