Sucralose

De verwarring bij sucralose

Sucralose is een synthetische zoetstof die per toeval werd ontdekt tijdens de ontwikkeling van insecticiden. Door zwavelchloride toe te voegen aan een suikeroplossing, ontstond de stof tetradeoxygalactosucrose. Deze stof draagt, net als het zwaar giftige DDT, aanzienlijke hoeveelheden chlooratomen.

Het klinkt niet bepaald gezond om een dergelijke synthetische zoetstof te gebruiken om je koffie of thee te zoeten. Door de gelijkenis in naam met sucrose (een natuurlijke disacharide die voorkomt in veel planten en vruchten) en doordat zowel glucose als fructose eindigen op “ose”, ontstaat er veel verwarring bij consumenten over sucralose.

Echter, sucralose is een chemische stof die niet in vrije vorm in de natuur voorkomt. Het is geen natuurlijke suiker, maar een kunstmatige chloorverbinding. Meer specifiek behoort sucralose tot de groep van organochloorverbindingen, waar ook DDT, mosterdgas, chloroform, verschillende soorten dioxines, vinylchloride, PVC, hexachlorobenzeen en tal van pesticiden toe behoren.

Je lichaam reageert op sucralose

Natuurlijke suikers worden direct door de maagwand opgenomen, waardoor ze enkele minuten na consumptie al in de bloedbaan terechtkomen. Het lichaam moet het bloedsuikerniveau nauwlettend in de gaten houden, omdat een teveel of te weinig aan suiker in het bloed gevaarlijk kan zijn.

Hiervoor heeft het lichaam een automatisch reflexmechanisme dat wordt gereguleerd door verschillende organen en systemen, waaronder de alvleesklier, de nieren, de klieren in de hersenen en verschillende orgaansystemen. Wanneer de smaakpapillen op de tong zoetheid detecteren, sturen de hersenen een signaal naar de alvleesklier om insuline aan te maken, zodat de suiker door de lichaamsweefsels kan worden opgenomen.

Echter, bij consumptie van synthetische zoetstoffen reageert het lichaam alsof het echte suiker binnenkrijgt. Hierdoor begint het lichaam insuline uit te scheiden, wat kan leiden tot verstoringen in het bloedsuikerniveau.

Sucralose en overgewicht

In plaats van natuurlijke suikers zoals glucose en fructose, neemt het lichaam gechloreerde suikermoleculen op bij consumptie van sucralose, die geen voedingswaarde bevatten en bovendien giftig zijn voor het lichaam (een lichaamsvreemde stof).

Wanneer insuline de verwachte suiker in het bloed niet detecteert, zal het de aanwezige suiker uit het bloed verwijderen, waardoor de bloedsuikerspiegel daalt. Een te lage bloedsuikerspiegel kan gevaarlijk zijn en het lichaam reageert hierop met een hongersignaal, waardoor je een onweerstaanbare drang krijgt naar zoet voedsel.

Het belangrijkste punt is dat synthetische zoetstoffen de bloedsuikerspiegel niet verhogen. Hoewel je geen calorieën uit gewone suiker binnenkrijgt, wordt je verlangen naar zoet voedsel wel gestimuleerd. Als je deze behoefte probeert te bevredigen door nog meer synthetische zoetstoffen te consumeren (zonder calorieën), zal de drang naar zoet eten alleen maar toenemen.

Dit kan leiden tot overeten en uiteindelijk tot overgewicht, omdat te veel voedsel niet goed verteerd kan worden en wordt omgezet in vet. Spijsverteringsproblemen kunnen ook het gevolg zijn van het gebruik van synthetische zoetstoffen, wat ook kan bijdragen aan het ontstaan van overgewicht (en in sommige gevallen ondergewicht).

Regelmatig sucralose?

Regelmatige consumptie van sucralose kan ernstige problemen veroorzaken in het lichaam. Omdat synthetische zoetstoffen voortdurend de smaakpapillen stimuleren, ervaren lichaamscellen en de hersenen op weefselniveau voortdurend honger en een drang om te eten.

Wanneer de smaakpapillen op de tong zoetheid detecteren, instrueren de hersenen de lever om geen suiker vrij te geven aan het bloed, maar om deze op te slaan. Echter, aangezien er geen suiker in het bloed komt door het gebruik van synthetische zoetstoffen, misleidt de zoete smaak van deze stoffen het lichaam, wat kan leiden tot gezondheidsproblemen. Het gebruik van synthetische zoetstoffen is een belangrijke factor bij het ontstaan van het chronisch vermoeidheidssyndroom.

Uiteindelijk zal de alvleesklier zich realiseren dat er geen suiker in het bloed wordt opgenomen en zal de insulineproductie verminderen. Dit lijkt misschien een oplossing, maar in werkelijkheid kunnen depressie, lusteloosheid, angst, desinteresse, paniek, irritatie, stemmingswisselingen, ongeduld, gevoelloosheid en apathie zich voordoen.

De chloorverbindingen in sucralose zijn kunstmatige covalente verbindingen tussen koolstof en chlooratomen. Mitochondriën, de energiecentrales in onze cellen, zijn in staat om door middel van enzymen natuurlijke organische koolstofverbindingen af te breken.

Echter, bij het afbreken van sucralose kunnen mitochondriën het elementaire chloor afscheiden. Het lichaam kan dit niet gemakkelijk uitscheiden en bovendien kunnen levercellen ernstig beschadigd raken.

De claim

Organochloorverbindingen worden grotendeels opgenomen door het colon en komen vervolgens in de lever terecht. De lever probeert deze vetoplosbare stoffen te detoxificeren door ze te binden aan glucuronzuur, waardoor ze wateroplosbaar worden en vervolgens door de nieren kunnen worden uitgescheiden. Echter, dit detoxificatieproces loopt vaak fout doordat de lever wordt overspoeld door een te hoge toxische belasting.

Chloor is zeer giftig en komt in veel insecticiden voor. Bij een gezond persoon wordt gemiddeld tussen de 11 en 27% van de sucralose opgenomen door het colon. Echter, bij ouderen, mensen met darm- en maagproblemen, en mensen met een lekkende darm is dit percentage veel hoger, wat het risico op toxiciteit verhoogt.

De claim van fabrikanten dat sucralose gemakkelijk door het lichaam wordt uitgescheiden, is niet waar. Veel allergieën en reacties die worden aangeduid als “auto-immuunziekten” zijn eigenlijk natuurlijke reacties van het lichaam om dit soort gifstoffen aan te vallen en te neutraliseren.

Typische bijwerkingen van sucralose binnen 24 uur zijn onder andere roodheid, jeuk, verstopte neus, pijnlijke gewrichten, braken, misselijkheid, hoofdpijn, hartkloppingen, diarree, pijn op de borst, nachtzweten, langdurige bloedende wonden, netelroos, migraine, piepende ademhaling, enzovoort. Denk dus goed na voordat je besluit deze zoetstof te gebruiken.

Bron: Andreas Moritz