Supplementen

De zin of onzin van vitaminen en mineralen supplementen

Het klopt dat de markt voor vitamines en mineralensupplementen enorm is gegroeid, en dat deze producten tegenwoordig vaak worden gepromoot als de sleutel tot een goede gezondheid. Reclamecampagnes maken ons wijs dat een eenvoudige pil of supplement al onze voedingsproblemen kan oplossen en ons gezond kan houden, zonder dat we nog hoeven na te denken over een evenwichtige en gevarieerde voeding.

Echter, de realiteit is een stuk complexer. Hoewel vitamines en mineralen essentieel zijn voor de gezondheid, zijn de effecten van supplementen vaak minder eenduidig dan de reclames ons doen geloven. Veel deskundigen benadrukken dat een evenwichtige voeding, rijk aan natuurlijke voedingsstoffen, veel gezonder is dan het afhankelijk zijn van supplementen. Voedingsmiddelen bevatten namelijk niet alleen vitamines en mineralen, maar ook vezels, antioxidanten, en andere bioactieve stoffen die in combinatie bijdragen aan onze gezondheid.

Het idee dat je gezondheid gewaarborgd is door simpelweg elke dag een gekleurde vitaminepil te slikken, is dus een vereenvoudiging. Hoewel supplementen nuttig kunnen zijn in bepaalde gevallen, zoals bij specifieke tekorten of verhoogde voedingsbehoeften, zouden ze nooit een vervanging moeten zijn voor een gezonde, gevarieerde voeding. Het risico bestaat zelfs dat overmatig gebruik van supplementen schadelijk kan zijn, bijvoorbeeld door een overdosis aan bepaalde vitamines of mineralen.

Kortom, hoewel de markt ons vaak wil laten geloven dat de oplossing voor gezondheid in een pilletje zit, blijft een natuurlijke en gevarieerde voeding de basis voor een gezond leven.

Volg je het vitamine advies niet op dan…

Experts en voedingswetenschappers vertellen ons vaak dat we een vitaminegebrek zouden hebben als we hun adviezen niet opvolgen, wat onze gezondheid in gevaar zou brengen. Uit angst voor onze gezondheid volgen we hun aanbevelingen trouw op. Zo wordt bijvoorbeeld vitamine E aangeprezen om hartaanvallen te voorkomen, wat ons de indruk kan geven dat we ons geen zorgen hoeven te maken over de werkelijke oorzaken van een hartaanval.

Wanneer we ons moe voelen, wordt een complete vitamine B-pil voorgeschreven om ons concentratievermogen te verbeteren, terwijl voldoende rust en het naleven van een dagelijkse routine onze spijsvertering juist ten goede kunnen komen. Een goed functionerende spijsvertering helpt het lichaam namelijk om sneller tot rust te komen.

Vervolgens nemen we vitamine C tegen een verkoudheid, terwijl deze vaak het gevolg is van een verstoorde spijsvertering door bijvoorbeeld industrieel bewerkt voedsel, te veel stress, of overbelasting. En zo gaat het verder: tegenwoordig worden aan bijna elk voedingsmiddel extra vitamines toegevoegd, niet omdat dit beter is voor ons, maar omdat het beter verkoopt.

Ik doe niet meer mee

Het lijkt tegenwoordig inderdaad een uitdaging om voeding te vinden die niet verrijkt is met toegevoegde vitamines en mineralen. Bijvoorbeeld, in plantaardige melk van granen of noten worden vaak vitamines zoals D en B12, en soms extra calcium toegevoegd. Maar voor mij is dat niet nodig. Ik zorg ervoor dat ik regelmatig onbeschermd (behalve met kokosvet) in de zon ben, wat de natuurlijke aanmaak van vitamine D stimuleert, dankzij mijn dieet dat rijk is aan verzadigde vetten.

Als vegetariër met een goed functionerende mond-, maag-, gal- en darmflora, produceert mijn lichaam voldoende vitamine B12 in de dunne darm, waar het ook goed wordt opgenomen in het ileum. Daarnaast zorgt de evenwichtige darmflora in mijn dikke darm voor de aanmaak van vitamine K.

Ik haal alles wat ik nodig heb uit zongerijpte, onbewerkte voeding. Ik vertrouw op de intelligentie van mijn lichaam, dat me precies laat weten wat ik moet eten. Net zoals de grootste dieren op deze planeet vegetariërs zijn en hun calcium uit plantaardige bronnen halen, doe ik hetzelfde. De calcium en andere mineralen uit mijn zongerijpte voeding zijn optimaal opneembaar voor mijn lichaam.

Vitaminesupplementen: een soort verzekeringspolis

De moderne vitamine- en mineralensupplementen zijn inderdaad een soort verzekeringspolis geworden tegen ongezonde voedingsgewoonten en een ongezonde levensstijl. Ze bieden een gemakkelijke uitweg: je hoeft je niet langer schuldig te voelen als je fastfood eet of andere industrieel bewerkte voedingsmiddelen consumeert, zolang je maar je dagelijkse supplementen neemt. Gezondheidsonderzoek suggereert vaak dat grote hoeveelheden vitaminen je kunnen beschermen tegen ziekten, en de stijgende verkoopcijfers bevestigen dat veel mensen hierin geloven.

Toch valt het op dat, ondanks de massale toevoeging van vitaminen en mineralen aan onze voeding en het veelvuldige gebruik van supplementen, de algemene volksgezondheid eerder verslechtert dan verbetert. Dit roept de vraag op: waar gaat het mis?

Wanneer we naar culturen kijken die zich voeden met zongerijpte, verse voeding rechtstreeks uit de natuur, zien we vaak mensen die kerngezond zijn en barsten van de levensenergie. Dit kan te maken hebben met het feit dat natuurlijke voeding niet alleen vitaminen en mineralen bevat, maar ook talloze andere bioactieve stoffen die in een perfecte balans samenwerken. Deze voedingsmiddelen zijn onbewerkt en intact, wat betekent dat hun voedingswaarde niet is aangetast door industriële processen.

In tegenstelling tot synthetische supplementen, die vaak geïsoleerde nutriënten bevatten, bieden natuurlijke voedingsmiddelen een complexe mix van voedingsstoffen die ons lichaam optimaal kan benutten. Bovendien leiden mensen in deze culturen vaak een levensstijl die meer in harmonie is met hun natuurlijke omgeving, wat bijdraagt aan hun algehele welzijn.

Kortom, het probleem ligt mogelijk in het idee dat we onze gezondheid kunnen waarborgen door enkel supplementen te nemen, zonder aandacht te besteden aan een evenwichtige en natuurlijke voeding. De sleutel tot een goede gezondheid ligt waarschijnlijk in het omarmen van een voeding die rijk is aan natuurlijke, onbewerkte voedingsmiddelen, gecombineerd met een gezonde levensstijl.

Vitaminen worden gevaarlijk

Veel mensen realiseren zich niet dat vitamines in te hoge concentraties gevaarlijke oxidanten kunnen worden. Het aantal sterfgevallen door vitaminevergiftiging neemt toe, en dit is een zorgwekkende trend. Supplementen van vitaminen en mineralen kunnen, vooral tijdens de zwangerschap, ernstige schade toebrengen aan het ongeboren kind. Synthetische vitaminesupplementen vormen een extra risico, vooral wanneer het lichaam niet in staat is om ze goed op te nemen.

Wanneer het lichaam moeite heeft met het opnemen van deze supplementen, kan dit de spijsvertering en stofwisseling verstoren, wat leidt tot de vorming van schadelijke afvalstoffen. Zelfs als de opname wel plaatsvindt, wordt het lichaam belast met de taak om de overtollige vitaminen af te breken en te elimineren. Dit kan een verdedigingsreactie oproepen die het lichaam uitput en de natuurlijke vitaminereserves juist uitput.

Daarnaast zijn vitamines in hoge doses vaak erg zuur, wat kan leiden tot schade aan organen en symptomen die lijken op een vitaminetekort. Deze paradox maakt duidelijk dat het gebruik van vitaminesupplementen met grote voorzichtigheid moet gebeuren. Het is belangrijk om te beseffen dat meer niet altijd beter is, en dat natuurlijke bronnen van vitamines, in de juiste balans, veel veiliger en effectiever zijn voor het behoud van een goede gezondheid.

Is het mogelijk dat er andere oorzaken zijn van vitaminetekorten? Inderdaad JA!

Oorzaak 1:

Een belangrijke oorzaak van problemen met de opname van vitamines is dat ze eerst verteerd moeten worden in de spijsvertering voordat ze door de lichaamscellen kunnen worden opgenomen. Als de spijsvertering echter niet goed functioneert, bijvoorbeeld doordat de enzymen van de alvleesklier onvoldoende worden geactiveerd door een slechte kwaliteit van de gal (die op zijn beurt vaak het gevolg is van een vervuilde lever), kunnen zowel vitamines als voedsel niet goed worden verteerd. Dit leidt tot een inefficiënte opname van deze essentiële voedingsstoffen.

Daarnaast kunnen toxines en afvalstoffen zich ophopen in de darmvlokken, wat de opname van belangrijke voedingsstoffen verder belemmert. Deze ophoping kan ontstaan door een slechte spijsvertering en een verstoorde darmflora, wat op de lange termijn kan bijdragen aan tekorten aan vitamines en andere voedingsstoffen, zelfs als de voeding op het eerste gezicht voldoende lijkt. Dit onderstreept het belang van een gezonde lever en een goed functionerende spijsvertering voor de optimale opname van voedingsstoffen.

Oorzaak 2:

Een vitaminetekort wordt zelden veroorzaakt door een gebrek aan vitaminen in onze voeding. Veel vaker ligt de oorzaak in verstoppingen in het capillaire netwerk en het bindweefsel, die ontstaan door de ophoping van afvalstoffen en toxines. Deze ophopingen zijn vaak het gevolg van een slecht functionerende spijsvertering. Wanneer de spijsvertering niet optimaal werkt, worden voedingsstoffen, inclusief vitaminen, niet goed verteerd en opgenomen. Hierdoor kan de bloedsomloop moeite hebben om de benodigde vitaminen af te geven aan de intercellulaire vloeistof, de vloeistof die zich tussen de lichaamscellen bevindt.

Dit betekent dat, zelfs als er voldoende vitaminen via de voeding worden ingenomen, het lichaam mogelijk niet in staat is om ze effectief te gebruiken. De barrières die door toxines en afvalstoffen worden gecreëerd, verhinderen dat de vitaminen de cellen bereiken waar ze nodig zijn. Dit onderstreept dat het niet alleen belangrijk is om voldoende vitamines te consumeren, maar ook om ervoor te zorgen dat het lichaam in staat is ze op de juiste manier te transporteren en af te geven aan de cellen. Een gezonde spijsvertering en het minimaliseren van toxineopslag zijn daarom cruciaal om vitaminetekorten te voorkomen.

Oorzaak 3:

Deze verstoppingen worden verder verergerd door de consumptie van zuivel, dierlijke melk, en dierlijke eiwitten. Overmatige inname van dierlijke eiwitten kan het basaalmembraan van slagaders en haarvaten verstopt raken. Dit basaalmembraan speelt een cruciale rol in het doorlaten van voedingsstoffen, waaronder vitaminen en mineralen, naar de lichaamscellen. Wanneer dit membraan verstopt raakt, wordt het steeds moeilijker voor deze voedingsstoffen om hun doel te bereiken, waardoor de cellen honger blijven lijden ondanks voldoende voedselinname.

Stress, emoties, uitdroging, en overstimulatie versterken dit proces nog verder. Deze factoren kunnen ervoor zorgen dat het basaalmembraan van de cellen en het bindweefsel dikker en brozer wordt, wat de doorlaatbaarheid voor voedingsstoffen nog verder vermindert. Dit resulteert in een situatie waarin essentiële voedingsstoffen, ondanks hun aanwezigheid in de voeding, niet effectief de cellen bereiken, wat kan leiden tot tekorten en verminderde gezondheid. Het benadrukt het belang van een evenwichtige voeding en levensstijl om ervoor te zorgen dat voedingsstoffen daadwerkelijk beschikbaar zijn voor de lichaamscellen.

Oorzaak 4:

Transvetten uit veel van onze smakelijke oliën en margarines verstoppen eveneens de celmembranen en receptoren, waardoor de cellen geen voedingsstoffen meer kunnen opnemen. Deze verstopping belemmert ook de afvoer van metabolisch afval uit de cellen, wat vooral schadelijk is voor de weefsels van organen. Dit proces leidt vaak tot acidose of verzuring van het lichaam. De lever wordt hierdoor extra belast en raakt nog verder vervuild, wat de vorming van galstenen bevordert. Galstenen verstoren de galflora en blokkeren de galstroom, wat de spijsvertering verder verzwakt en de opname van voedingsstoffen, inclusief vitaminen, bemoeilijkt.

Wanneer vetten niet goed kunnen worden verteerd door een tekort aan kwalitatief goede gal, ontstaan er tekorten aan vetoplosbare vitaminen zoals A, D, E en K, evenals aan vetoplosbare carotenen en andere fytonutriënten. Hierdoor kan het lichaam niet zelf vitamine A aanmaken uit carotenen, wat kan leiden tot beschadiging van het epitheelweefsel.

Een slecht functionerende spijsvertering produceert bovendien veel afvalstoffen en toxines die zich ophopen in de huid. Dit belemmert de huid bij de aanmaak van vitamine D en maakt de huid gevoeliger voor verbranding door de zon. Dit gevaarlijke probleem wordt nog verergerd door de consumptie van lightproducten en synthetische zoetstoffen. Zonnebrandmiddelen dragen bij aan de vervuiling van de lever en de huid, en beroven het lichaam van zijn essentiële vitamines, wat de algehele gezondheid verder ondermijnt.

Oorzaak 5:

Geraffineerde voeding, zoals witte suikers en tarwezetmeel, berooft het lichaam van zijn waardevolle reserves aan vitaminen en mineralen. Deze voedingsmiddelen zijn niet alleen arm aan essentiële voedingsstoffen, maar vragen ook extra van het lichaam om ze te verwerken, waardoor de bestaande voorraad vitaminen en mineralen uitgeput raakt. Bovendien dragen deze geraffineerde voedingsmiddelen bij aan de vorming van verstoppingen in het capillaire netwerk en het bindweefsel.

Deze verstoppingen belemmeren de doorstroming van bloed en de opname van voedingsstoffen, wat leidt tot een verdere verzwakking van de algehele gezondheid. Uiteindelijk ontstaat er een vicieuze cirkel waarin het lichaam steeds meer moeite heeft om de benodigde voedingsstoffen op te nemen en te benutten, ondanks een ogenschijnlijk voldoende voedselinname.

Conclusie.

In plaats van je lichaam vol te stoppen met synthetische vitaminen, die vaak slecht worden verteerd, is het veel zinvoller om je lichaam te reinigen van opgeslagen toxines en afvalstoffen. Het is belangrijk om het lichaam te zuiveren, zodat het overtollige dierlijke eiwitten in de wanden van de bloedvaten en het bindweefsel kan afbreken en afvoeren.

Het zuiveren van de lever en het verwijderen van galstenen is eveneens cruciaal. Dit kan worden bereikt door je spijsvertering krachtig te stimuleren en te zuiveren met behulp van specerijen. Een goed functionerende spijsvertering ondersteunt de geleidelijke ontgifting en zuivering van de lever, waardoor de kwaliteit van de gal verbetert en de algehele spijsvertering wordt versterkt.

We weten echter nooit exact hoeveel vitaminen een individu nodig heeft. Een dunne, slanke persoon met een sterke spijsvertering heeft mogelijk meer vitaminen nodig dan iemand met een zwaargebouwde constitutie. Die laatste zal minder snel vitaminetekorten ontwikkelen, tenzij er specifieke omstandigheden zijn die dit veroorzaken. Bovendien weten we ook niet precies hoeveel vitaminen en mineralen werkelijk in ons voedsel aanwezig zijn, wat het belang van een evenwichtige en natuurlijke voeding nog verder onderstreept. Het is dus cruciaal om te focussen op het zuiveren en ondersteunen van het lichaam, zodat het in staat is om optimaal te functioneren en de voedingsstoffen te benutten die het binnenkrijgt.

De hoeveelheid vitaminen in ons voedsel hangt af van verschillende factoren, zoals de geografische ligging, het klimaat, de grondsoort, de bereidingswijze, en of er pesticiden zijn gebruikt. Daarnaast is de hoeveelheid vitaminen die uiteindelijk je lichaamscellen bereiken, sterk afhankelijk van hoe goed je spijsvertering werkt. Helaas functioneert de spijsvertering bij veel mensen in onze cultuur niet optimaal.

Hoewel een megadosis vitaminen tijdelijk de opname van deze voedingsstoffen kan verhogen, is dit effect meestal van korte duur. Bij zwaar zieke en ernstig ondervoede mensen kan het toedienen van extra vitaminen nuttig zijn, maar dit moet gepaard gaan met een grondige reiniging en zuivering van het lichaam en de spijsvertering. Zonder deze zuivering kan het gebruik van extra vitaminen zelfs gevaarlijk zijn, omdat het de gezondheid verder kan ondermijnen in plaats van verbeteren. Het is essentieel om het lichaam in staat te stellen voedingsstoffen op natuurlijke wijze te verwerken en te benutten, zodat de gezondheid op lange termijn wordt ondersteund.

Een ander gevaar van vitaminesupplementen

Een ander gevaar van vitaminesupplementen is dat vitamines elkaar kunnen tegenwerken wanneer ze in geïsoleerde vorm worden ingenomen. De natuur heeft voorzien dat vitamines als een team samenwerken in het lichaam, en een hoge dosis van één specifieke vitamine kan dit delicate evenwicht ernstig verstoren. Dit fenomeen, waarbij eenzijdig gebruik van vitamines levensbedreigend kan zijn, wordt soms aangeduid als “solisme”.

Wanneer vitaminesupplementen worden gebruikt die niet afkomstig zijn uit natuurlijke voeding, kunnen ze het zenuwstelsel prikkelen. Dit geeft vaak een vals gevoel van verhoogde energie en welzijn, waardoor mensen geneigd zijn om meer in te nemen. Dit gevoel is echter bedrieglijk, omdat je daardoor meer vitamines binnenkrijgt dan je lichaam werkelijk nodig heeft, wat leidt tot een stimulerend effect dat op lange termijn schadelijk kan zijn.

Het lichaam raakt hierdoor uitgeput, omdat het extra energie moet besteden aan het elimineren van de overtollige vitamines. Dit legt een zware belasting op de zenuwen en kan leiden tot een verdere verslechtering van de algehele gezondheid. Daarom zijn de beste bronnen van vitamines verse, zongerijpte voedingsmiddelen uit de natuur. Wat betreft vitamine D is zonlicht de goedkoopste en meest effectieve bron—natuurlijk zonder het gebruik van zonnebrandmiddelen, die de opname van deze essentiële vitamine kunnen belemmeren.

Werken mineraalsupplementen zoals ze beloven?

Mineralen kunnen inderdaad niet door planten worden gemaakt omdat ze van anorganische aard zijn. Planten nemen minerale zouten op uit de aarde en rotsen via hun wortels. Met behulp van zonlicht bewerken de planten deze mineralen en maken ze bioactief, zodat ze opneembaar en bruikbaar zijn voor zowel mensen als dieren.

De beste bronnen van deze organische, bioactieve mineralen zijn planten, fruit, zaden, noten, granen, en peulvruchten. Deze voedingsmiddelen leveren mineralen in een vorm die optimaal door het lichaam kan worden opgenomen en gebruikt, wat hun rol in een gezond dieet essentieel maakt.

Het gevaar van mineralensupplementen

De meeste mineralensupplementen zijn van anorganische oorsprong, en het gebruik hiervan kan ernstige problemen veroorzaken. Het lichaam is niet goed in staat om deze vorm van mineralen te benutten, waardoor ze vaak worden opgeslagen in verschillende weefsels. Dit kan op de lange termijn leiden tot serieuze gezondheidsproblemen, zoals een verergering van aandoeningen als Alzheimer, artritis, atherosclerose en osteoporose.

Calcium- en ijzersupplementen zijn hierom berucht, mede omdat ze de opname van zink kunnen blokkeren, wat leidt tot verdere verstoringen in de mineralenbalans van het lichaam. De natuur heeft voorzien dat mineralen in hun “angstromgrootte” worden gebruikt door de menselijke fysiologie. Een angström is een eenheid van lengte, namelijk 0,1 nanometer, en wordt vaak gebruikt om de afmetingen van een atoom of molecuul uit te drukken.

Mineralen in deze kleine angstromgrootte, zoals we ze in planten vinden, zijn optimaal geschikt voor opname door het menselijk lichaam. Dit maakt plantaardige bronnen van mineralen veel effectiever en veiliger dan anorganische supplementen. Het benadrukt het belang van het verkrijgen van mineralen via natuurlijke, plantaardige voeding in plaats van synthetische of anorganische supplementen die het lichaam kunnen overbelasten en schadelijke bijwerkingen kunnen veroorzaken.

Moderne landbouwmethoden versus de natuur

De bodem waarop voedingsgewassen worden verbouwd, moet regelmatig worden voorzien van mineralen na elke oogst, anders raakt hij uitgeput en verarmt aan essentiële mineralen. Helaas houden onze moderne landbouwmethoden vaak geen rekening met het aanvullen van mineralen in de bodem, wat leidt tot een afname van de voedingswaarde van de gewassen die daarop groeien.

In tegenstelling hiermee worden landbouwgebieden die jaarlijks overstromen door water afkomstig van smeltende sneeuw en gletsjers in de bergen, op natuurlijke wijze verrijkt met mineralen. Een mooi voorbeeld hiervan is de Nijldelta, waar het water uit de bergen mineralen meeneemt en afzet in het land. Ook regenwater in bergachtige gebieden draagt bij aan de mineralenvoorziening van de bodem. Vulkanische gebieden, die bekendstaan om hun uitzonderlijke mineraalrijke bodem, zijn eveneens bijzonder vruchtbaar. Mensen die in deze gebieden wonen, zijn vaak gezonder en hebben meer energie, mede dankzij de mineralenrijke voeding die zij consumeren.

De natuurlijke bovenlaag van vele grondsoorten bevat meer dan 100 verschillende soorten mineralen, die essentieel zijn voor de gezondheid van zowel planten als mensen. Dit benadrukt het belang van het behoud van gezonde, mineraalrijke bodems, niet alleen voor de landbouwproductie, maar ook voor de voeding en gezondheid van de mensen die van deze gewassen afhankelijk zijn.

Onze landbouwgrond is tegenwoordig veel armer aan mineralen, wat resulteert in gewassen die nog maar amper 20 verschillende mineralen bevatten. Mineralen spelen een cruciale rol in het geven van smaak aan groenten en fruit; een eenvoudige manier om te bepalen of er veel mineralen in deze producten aanwezig zijn, is door naar hun smaak te kijken: hoe meer smaak, hoe rijker ze zijn aan mineralen.

Moderne chemische kunstmeststoffen bevatten voornamelijk stikstof, fosfor, en kalium, samen met enkele micro-elementen. Hoewel deze meststoffen ervoor zorgen dat de planten er gezond uitzien en kunnen overleven, bevatten ze eigenlijk te weinig van de essentiële mineralen die nodig zijn voor een optimale voedingswaarde en smaak. Hierdoor krijgen we gewassen die er visueel aantrekkelijk uitzien, maar minder smaakvol zijn en minder voedingsstoffen bevatten dan hun natuurlijk gekweekte tegenhangers.

Dit verlies aan smaak en voedingswaarde wijst op een onderliggende mineralentekort in de bodem, wat een belangrijke oorzaak is van de verminderde kwaliteit van onze groenten en fruit. Het benadrukt het belang van gezonde bodempraktijken die zorgen voor een breed spectrum aan mineralen in onze landbouwgrond, om zowel de smaak als de voedingswaarde van ons voedsel te verbeteren.

Werkt de spijsvertering wel goed?

We lopen inderdaad een groot risico op mineralentekorten, en dit komt niet alleen doordat onze voeding steeds minder mineralen bevat. Een andere belangrijke oorzaak ligt in de spijsvertering, die bij veel mensen in onze cultuur niet goed functioneert. Wanneer het spijsverteringsstelsel niet optimaal werkt door vervuiling en de ophoping van afvalstoffen en toxines tussen de darmvlokken, kunnen er ernstige gezondheidsproblemen ontstaan.

Een veelvoorkomend misverstand is dat verzadigde vetten ongezond zouden zijn. In werkelijkheid heeft de spijsvertering juist verzadigd vet nodig om mineralen goed te kunnen opnemen. Gezonde verzadigde vetten, zoals biologische boter of geklaarde boter (ghee), niet-ontgeurd kokosvet, ongeraffineerde rode palmolie, en cacaoboter, spelen een cruciale rol in het ondersteunen van de opname van mineralen in het lichaam.

Het negeren van de rol van verzadigde vetten in de voeding kan dus bijdragen aan mineralentekorten, omdat het lichaam zonder deze vetten minder effectief mineralen kan opnemen en benutten. Het is daarom belangrijk om deze gezonde vetten in ons dieet op te nemen om de opname van essentiële mineralen te bevorderen en daarmee onze algehele gezondheid te ondersteunen.

Supplementen die metaalhoudende mineralen bevatten, kunnen in grote hoeveelheden toxisch zijn voor het lichaam. Dit zien we bijvoorbeeld bij mensen die ijzertabletten innemen, wat vaak misselijkheid veroorzaakt omdat de maag reageert op het toxische metaal. IJzeroxide, de vorm waarin ijzer meestal voorkomt in deze supplementen, is in wezen niets anders dan roest.

Het innemen van grote hoeveelheden metaalhoudende mineralensupplementen kan bovendien de opname van andere bio-bruikbare mineralen verstoren, wat de volledige mineralenhuishouding en biochemische balans van het lichaam in gevaar brengt. Dit kan leiden tot aanzienlijke gezondheidsproblemen, aangezien het lichaam niet alleen overbelast wordt met een bepaald mineraal, maar ook andere essentiële mineralen niet goed kan opnemen.

Het gebruik van metaalhoudende mineralen afkomstig van bronnen zoals oesterschelpen, teelaarde, calciumcarbonaat, klei, zeezout, en kalksteen kan daarom leiden tot mineraaltekorten. Deze vormen van mineralen zijn vaak moeilijk verteerbaar en opneembaar voor het lichaam.

In tegenstelling hiermee zijn mineralen die afkomstig zijn van planten ionisch, oplosbaar in water en enzymatisch actief. Dit maakt ze gemakkelijk verteerbaar en opneembaar voor het lichaam. Deze plantaardige mineralen geven meestal een onmiddellijk positief effect en hebben zelden bijwerkingen, zelfs niet als ze in grotere hoeveelheden worden ingenomen. Dit benadrukt het belang van het kiezen voor mineralen uit natuurlijke, plantaardige bronnen om de gezondheid te ondersteunen zonder het risico op toxische bijwerkingen.

Mineralen zijn belangrijk voor de algemene gezondheid en ons detoxsysteem.

Mineralen spelen een cruciale rol in het bevorderen van de synergetische werking van vitamines in de cellen. Deze synergie is essentieel omdat het het lichaam in staat stelt om, bij een tekort aan een bepaalde vitamine, deze vitamine zelf aan te maken of te regenereren. Dit onderstreept hoe belangrijk mineralen zijn voor diverse processen in het lichaam, waaronder de hormoonhuishouding, de algemene gezondheid, en het detoxificatiesysteem.

Mineralen uit planten zijn van bijzonder groot belang, zelfs meer dan de vitamines die in diezelfde planten aanwezig zijn. Deze plantaardige mineralen ondersteunen de vele biochemische processen die essentieel zijn voor het functioneren van het lichaam, waaronder de productie van hormonen, het in stand houden van de energiebalans, en het effectief ontgiften van het lichaam.

De nadruk op mineralen uit plantaardige bronnen komt voort uit hun grotere biologische beschikbaarheid en hun vermogen om deze vitale functies in het lichaam te ondersteunen. Dit maakt ze een fundamentele bouwsteen voor een goede gezondheid en onderstreept hun prioriteit boven vitamines, die zonder de juiste mineralen mogelijk niet optimaal kunnen functioneren.

Frisdranken, emotionele problemen, stress, stimulerende middelen, roken, alcohol, en een overvloed aan prikkels belemmeren allemaal de opname van mineralen door de lichaamscellen. Daarnaast wordt een mineralentekort vaak veroorzaakt door verstoppingen in het capillaire netwerk, wat het gevolg kan zijn van een slecht functionerende spijsvertering en de ophoping van toxines.

Wanneer het lichaam niet goed in staat is om mineralen af te geven aan de intercellulaire vloeistof die de lichaamscellen voedt, kunnen deze cellen niet optimaal functioneren. Mineralen zijn namelijk uiterst belangrijk voor de opbouw van onze cellen en voor het ontgiftend vermogen van het lichaam. Ze spelen een cruciale rol in het natuurlijke vermogen van het lichaam om afvalstoffen en toxines te elimineren en af te voeren.

Zonder voldoende mineralen kan het lichaam deze essentiële processen niet effectief uitvoeren, wat kan leiden tot een verslechtering van de algehele gezondheid. Het is daarom van groot belang om de opname van mineralen te optimaliseren door niet alleen een gezond dieet te volgen, maar ook door factoren te vermijden die deze opname kunnen belemmeren.

Andere oorzaken van mineralentekorten

Andere oorzaken van mineralentekorten zijn de vervuiling en verstopping van celmembranen en receptoren door transvetten uit oliën en margarine. Deze verstoppingen verhinderen dat de weefsels mineralen kunnen opnemen. Bovendien leidt de consumptie van geraffineerde producten zoals tarwezetmeel, witte suiker en hun derivaten tot een aanzienlijk verlies van mineralen in het lichaam.

Overmatige consumptie van dierlijke eiwitten, zoals die in zuivel, eieren, vlees en vis, draagt ook bij aan verstoppingen in het capillaire gebied en het bindweefsel. Dit maakt het steeds moeilijker voor het lichaam om mineralen door te laten naar de lichaamscellen, wat resulteert in een toenemende vervuiling en acidose. Op celniveau ontstaat hierdoor een tekort aan zuurstof, wat verdere gezondheidsproblemen kan veroorzaken.

Daarnaast kan zelfs het drinken van 2 liter water per dag leiden tot mineralentekorten, vooral als het weer regenachtig is en je vaak moet plassen. Overmatige vochtinname zorgt ervoor dat je meer moet plassen en meer zweet, waardoor je belangrijke zouten en mineralen verliest. Dit benadrukt de noodzaak om niet alleen voldoende te drinken, maar ook om bewust te zijn van de balans tussen vochtinname en mineralenverlies, zodat het lichaam optimaal kan blijven functioneren.

Bronnen: Andreas Moritz, TY M. Bollinger, Anil Kumar Mehta, deepak Chopra, Hans Moolenburgh, Ayurveda.