Vergeetachtigheid

Het is inderdaad van groot belang om vanuit een biologisch perspectief naar vergeetachtigheid te kijken, niet alleen bij ouderen maar ook bij kinderen. Bij ouderen kan vergeetachtigheid veroorzaakt worden door chronisch actieve of terugkerende scheidingsconflicten, zoals het verlies van een levenspartner of de overgang naar een rusthuis waarbij dierbare bezittingen plotseling weg zijn. Dit kan leiden tot beperkingen in het korte termijngeheugen en problemen met denkvermogen, de dag plannen en dagelijkse taken.

Vanuit een biologisch oogpunt heeft vergeetachtigheid een doel: het vergeten van traumatische ervaringen of scheidingen om verdere emotionele pijn te voorkomen. Zelf heb ik bijvoorbeeld gewelddadige mishandeling in mijn jeugd letterlijk vergeten om te kunnen overleven. Het is belangrijk om deze biologische aspecten te begrijpen en te erkennen, zodat we beter kunnen omgaan met vergeetachtigheid en de effecten ervan op verschillende levensfasen.

Het kortetermijngeheugenverlies dient als een tijdelijk mechanisme om het vergeten van degene die “van de huid zijn weggerukt” mogelijk te maken, wat een treffende omschrijving is van het scheidingsconflict. Geweld wordt ook beschouwd als een vorm van scheidingsconflict voor het onbewuste, waardoor het geheugen geblokkeerd kan worden.

Bij kinderen wordt een zwak geheugen vaak geïnterpreteerd als leermoeilijkheden en aandachtsproblemen, met de term attention deficit disorder (ADD) als diagnose. Deze aandoening wordt door de medische wetenschap vaak gezien als een stoornis bij kinderen, terwijl het eigenlijk een evolutionair overlevingsprogramma is dat wordt afgespeeld.

Het stellen van een dergelijke diagnose kan voor het kind zelf worden ervaren als “er is iets mis met mij”, wat kan leiden tot (iatrogene) conflicten en verdere gezondheidsproblemen als gevolg van de medische interventie. Het is belangrijk om de evolutionaire achtergrond van dergelijke overlevingsmechanismen te begrijpen en te erkennen, zodat er passende ondersteuning geboden kan worden zonder het kind verder te stigmatiseren.

Door naar dieren te kijken, kunnen we een beter begrip krijgen van deze vergeetachtigheid. Als bijvoorbeeld een nest kittens te vroeg wordt weggehaald en later weer terug wordt geplaatst, herkent de moederpoes haar jongen niet meer. Dit komt doordat de natuur bij zogenaamde “scheidingsconflicten” een verlies van het kortetermijngeheugen heeft geïmplementeerd.

De biologische functie van deze “vergeetachtigheid”, die wordt aangestuurd vanuit de sensorische cortex, is dat het moederdier niet wegkwijnt van verdriet, maar juist eerder klaar is voor een nieuw nest. Zoals Aristoteles zei: “Nature does nothing uselessly”.

Onze kinderen, vergelijkbaar met kittens, kunnen plotseling gescheiden worden van hun “nest”. De angst of dreiging om gescheiden te worden van het nest veroorzaakt een existentieel bestaansconflict bij het kind. Het kind kan hier niet mee omgaan.

Deze situatie doet zich voor wanneer ouders uit elkaar gaan, wanneer ze hun vrienden niet mogen zien, wanneer ze een geliefde knuffel, speelgoed of huisdier verliezen, maar ook wanneer de moeder weer aan het werk gaat of wanneer ze worden achtergelaten bij de kinderopvang, kleuterschool, familieleden of een oppas.

Zelfs een plotseling overlijden in het gezin of huiselijk geweld kan leiden tot ADD. Op dat moment werkt onze sensorische cortex op dezelfde manier, resulterend in een lage bloedsuikerspiegel in de post-stressfase, met mogelijk absences als gevolg.

Bij volwassenen en ouderen kunnen langdurige onopgeloste scheidingsconflicten met hun levenspartner of dierbaren leiden tot vergeetachtigheid. De angst om het contact te verliezen of juist contact te maken met iemand (bijvoorbeeld de dreiging van een scheiding, een moeilijke langeafstands- of weekendrelatie, de angst dat een geliefde kan vertrekken of sterven) of het gevoel van afwijzing door een persoon, zoals bij een meningsverschil, kan ook dit conflict veroorzaken.

In deze leeftijdscategorie wordt dit anders benoemd, namelijk als tekenen van de ziekte van Alzheimer. Ook huisdieren kunnen lijden aan scheidingsconflicten, bijvoorbeeld wanneer hun baasje vertrekt of overlijdt, of wanneer ze worden achtergelaten in een kennel.

Opnieuw gaan we even kijken naar de dieren in de natuur om dit te begrijpen. De natuur heeft een ingenieus mechanisme ontwikkeld om dieren te helpen wanneer ze verdwalen of de kudde uit het oog verliezen. Wanneer een dier zich in een onbekende omgeving bevindt, zoals wanneer het uit de vertrouwde kudde raakt, wordt dit proces aangestuurd vanuit de relais van de nierverzamelbuizen, die zich bevinden in de hersenstam.

Het dier begint dan onmiddellijk vocht vast te houden. Dit mechanisme zorgt ervoor dat het dier meer tijd heeft om de kudde terug te vinden, omdat het met meer vocht langer kan overleven. aar de uroloog kijkt zo niet en diagnosticeert “anurie of oligurie”.

Echter, wanneer beide relais betrokken zijn, raakt het dier gedesoriënteerd en begint het instinctief rondjes te lopen. Deze nierverzamelbuizenconstellatie heeft als biologisch doel om gevonden te kunnen worden, maar tegelijkertijd niet nog verder te verdwalen.

Het is interessant om op te merken dat veel bejaarden met een indicatie van Alzheimer, eenmaal opgenomen in een verzorgingstehuis waar ze zich in een totaal vreemde omgeving bevinden, plotseling beginnen rond te lopen. Helaas wordt dit gedrag vaak verkeerd geïnterpreteerd door medische professionals. De geriater kan bijvoorbeeld concluderen: “De situatie verslechtert nu wel heel snel.” ” We denken aan dementie.” Dit toont aan hoe weinig we soms begrijpen van de complexiteit van biologische reacties in ons lichaam.

Het is opvallend dat ook oudere individuen, die als het ware ‘leden van de roedel’ zijn, vergelijkbaar geheugenverlies kunnen ervaren wanneer ze plotseling gescheiden worden van hun levensgezel, dierbare vriend(in) of familielid.

In deze leeftijdscategorie wordt dit vaak anders genoemd, namelijk als tekenen van de ziekte van Alzheimer. De diepgewortelde angst die vaak gedurende vele jaren aanwezig is, kan ervoor zorgen dat de diagnose als een bijkomend scheidingsconflict wordt ervaren, omdat men nu het contact met geliefden dreigt te verliezen. Deze angstige gevoelens dragen vaak niet bij aan het welzijn van de persoon in kwestie, maar er is nog meer aan de hand.

Wanneer we leren om biologisch te denken en te leven, volgens de natuurlijke codering van onze hersenen, kunnen de mogelijkheden voor onze kinderen onbegrensd worden en kan de kwaliteit en duur van ons leven spectaculair verbeteren.

Helaas wordt ons dit niet geleerd. De standaard leerboeken van gecontroleerde uitgevers en de protocollen van gecontroleerde verzekeraars houden ons collectief in een wurggreep. Zolang dit het geval is, blijven we in de jeugd- en ouderenzorg water naar de zee dragen en profiteren farmaceutische bedrijven daarvan.

Dank aan de waardevolle expertise van Arjen Lievers, Germaanse geneeskunde

Verzuring van het lichaam

Verzuring van het lichaam en het daaruit voortvloeiende zuurstoftekort zijn niet de causale oorzaken van kanker. Zowel binnen de medische wetenschap als bij vele alternatieve geneeswijzen wordt verzuring vaak genoemd als de hoofdoorzaak van de meeste gezondheidsproblemen.

Het is zelfs een veelgebruikte term geworden, een soort cliché, een vleugelwoord. Echter, intoxicatieschokken en verzuring zijn feitelijk slechts geassocieerd met aandoeningen, kanker en andere klachten. Het is belangrijk om het onderscheid te begrijpen tussen causaliteit en correlatie, wat ik in deze blog nader zal toelichten.

Wanneer je de vijf biologische natuurwetten echt gaat begrijpen en doorvoelen, zul je snel ontdekken dat bij elke conflictactiviteit zowel de spijsvertering als de ontgifting van het lichaam verstoord raken.

De spijsvertering vormt het belangrijkste kanaal voor de ontgifting van het lichaam. De microbiële activiteit, met gisten, schimmelbacteriën en bacteriën, fungeert als een soort schoonmaakploeg voor het lichaam. Schimmels zoals candida kunnen zelfs gezien worden als de ‘kärcher’ van het lichaam. De lymfe is voor 80% verbonden met de darmen, terwijl de lever de geneutraliseerde gifstoffen via de gal transporteert naar de darmflora, waar ze afgebroken worden zodat ze veilig het lichaam kunnen verlaten.

Als je conflictactief bent, dan wordt de spijsvertering en ontgifting van het lichaam verstoord. Volgens de vijf biologische natuurwetten worden verzuring en intoxicatie daarom gelijkgesteld aan conflictactiviteit.

Het conflict veroorzaakt koude symptomen en leidt tot de groei van kankerweefsel op de kiembladen endoderm en oud mesoderm. Verzuring wordt dus geassocieerd met klachten en kanker en is altijd de correlatie. De psychologische relevantie, die tevens de causale oorzaak van de klachten en kanker vormt, ligt in de conflictactiviteit zelf dat door de medische wetenschap niet onderzocht wordt.

In tumoren groeien zelfs bloedvaten zodat het kankerweefsel de verzuring en intoxicatie kan opnemen, wat gezond weefsel beschermt tegen irritatie. Naast de biologische doelstelling van kanker om te overleven, draagt kanker ook bij aan het zuiveren van het bloed.

Tijdens conflictactiviteit, waarbij de ontgifting van het lichaam in het gedrang komt, werkt het lichaam intelligent om levensgevaarlijke intoxicatieschokken te voorkomen en de natuurwet van overleving te garanderen.

Chemotherapie kan echter leiden tot een overdreven toename van intoxicatie, wat uiteindelijk tot de dood kan leiden. Het is niet voor niets dat veel oncologen verklaren dat ze geen chemotherapie zouden nemen als ze zelf kanker zouden krijgen. Ze zijn op de hoogte van deze feiten.

Stress, negatieve gedachten en de daaruit voortvloeiende negatieve gevoelens kunnen leiden tot verzuring van het lichaam, waarbij kankerweefsel probeert dit te neutraliseren.

Het verhaal dat geraffineerde suiker kankerweefsel voedt, klopt dus niet; het kankerweefsel zal juist deze giftige glucose uit het bloed halen om het bloed te ontgiften. Daarom groeien er vaak schimmels zoals candida in tumoren, die deze giftige glucose van geraffineerde koolhydraten afbreken. Natuurlijke suikers uit groenten en fruit zijn niet giftig, maar juist voedend voor het lichaam.

Daarnaast zijn er andere factoren die de verzuring van het lichaam kunnen verminderen of verhogen. Nachtrust tijdens de nacht is bijvoorbeeld alkaliserend voor de mens, omdat veel ontgiftingssystemen actief zijn tijdens de slaap. Positieve gedachten en verbinding met het “zelf” en het innerlijke kind kunnen leiden tot een basisch lichaamsmilieu.

Het is zelfs zo dat minderwaardig voedsel, zoals geraffineerd en industrieel bewerkt voedsel, met betrekking tot het zuur-base evenwicht van het lichaam minder effect heeft dan stressfactoren en negatieve emoties. Deze bewering kan zelfs worden getest met een urinetest. Een innerlijk gevoel van vreugde en tevredenheid, samen met positieve ervaringen, zullen altijd leiden tot een pH-waarde van de urine die boven de 7 uitstijgt, zelfs wanneer de voeding niet optimaal is en verzurend inwerkt op het lichaam.

Vergelijkbare waarden, zij het niet zo hoog, worden gevonden bij het gebruik van zongerijpte basenrijke voeding in zijn oorspronkelijke staat, zoals de natuur het heeft bedoeld voor de mens. Hierbij denk ik aan specerijen, groenten, kruiden, enzovoort.

Tijdens conflictueuze ervaringen en negatieve emoties zal de urine echter zuur worden, ondanks basenrijke voeding. Basenrijke voeding verteert namelijk niet goed wanneer men conflictactief is, wat leidt tot verzuring en een correlatie met klachten en kanker. Hoeveel moeite men ook doet om verzuring tegen te gaan, het zal altijd weinig effect hebben zolang men conflictueus is met negatieve emoties.

Hoewel er vele basische poeders en chemische minerale maatregelen bestaan om de zuurtegraad (pH) van het lichaam te verlagen, zijn deze soms zinvol bij een overschot aan zuur in de spijsvertering. Echter, om een duurzame daling van de pH in het lichaam te bewerkstelligen, zijn deze chemische mengsels ontoereikend.

Voor een langetermijnvisie op een basisch lichaamsmilieu is het cruciaal om ons innerlijke wereldbeeld positief te veranderen, onze levenshouding aan te passen aan het natuurlijke dag- en nachtritme en onze voedingsgewoonten aan te passen. Met andere woorden, we moeten onze geest verrijken met kennis en wijsheid, wat als een vaccinatie kan dienen tegen biologische schokken.

Organisch gebonden basen in oorspronkelijke groenten, specerijen, gekiemde zaden, bittere kruiden en fruit worden sowieso beter door het lichaam opgenomen dan chemische poeders. De krachtigste basische stoffen, die gratis door moeder natuur worden geschonken, zijn wilde kruiden zoals paardenbloem, daslook, verschillende muntsoorten, tijm, duizendguldenkruid, brandnetels, citroenmelisse, salie, enzovoort.

Deze natuurlijke apotheek, ook door God gegeven, kost niets en is duizendmaal krachtiger dan alle dure verpakte chemische producten. Bovendien kunnen ze tijdens een wandeling worden geplukt en geven ze veel smaak aan onze voeding, waardoor we meer gaan genieten van ons eten, beter gaan kauwen en meer speekselvorming krijgen, wat een voldaan gevoel geeft.

Onder deze omstandigheden zal de hippocampus veel meer anti-stresshormonen kunnen produceren die de bijnieren ontspannen, waardoor de spijsvertering en ontgifting van het lichaam veel beter zullen werken. Ik kan nog uren doorgaan over dit onderwerp. Warme groeten, Daniël.

Gepubliceerd op 21/04/2024

Daniël Derweduwen

Delen:

 

Gerelateerde Publicaties

 

  • Voor veel mensen wordt de Germaanse geneeskunde als zweverig beschouwd. Het woord 'zweverig' wordt vaak gebruikt om te verwijzen naar iets dat ongrijpbaar of abstract is, met betrekking tot overtuigingen die niet stevig zijn geworteld in wetenschappelijke feiten. Gelukkig heeft de Germaanse geneeskunde een solide empirisch-wetenschappelijke basis. Ze kan alle ziekten verklaren en zelfs voorspellen, mits men de natuurlijke biologische wetmatigheden volgt. Mensen met een dualistisch gedachtegoed, die absoluut niet dom zijn, uiten vaak dat de Germaanse geneeskunde zweverig en gevaarlijk is. Met andere woorden, zij begrijpen het concept niet en gebruiken het label "zweverigheid" als een manier om de [...]

    By Published On: 16/04/2024
  • De tuberculose schimmelbacteriën Tuberculosebacteriën hebben een symbiotische relatie met het menselijke organisme en vervullen een vitale rol in het in stand houden van lichaamsweefsels die onmisbaar zijn voor onze overleving. Microben behoren tot de eerste levensvormen. De placenta, die de zich ontwikkelende foetus met de baarmoeder verbindt, is niet steriel, zoals eerder werd aangenomen, maar herbergt een rijke verzameling aan bacteriën. Bacteriën ondersteunen het genezingsproces al in het organisme van de foetus! “Al meer dan een eeuw gaan wetenschappers ervan uit dat baby’s na negen maanden in een steriele baarmoeder, kiemvrij, ter wereld komen. Nieuwe studies weerspreken dat: bacteriën verblijven [...]

    By Published On: 16/04/2024
  • Ziekte is herstel Ziekte maakt deel uit van een proces dat leidt naar gezondheid. Deze zin staat natuurlijk haaks op de belangen van farmaceutische investeringsmaatschappijen. Maar na 120 jaar farmaceutische ontwikkelingen is het resultaat opvallend: nog nooit waren er zoveel zieke mensen als vandaag de dag. Er klopt duidelijk iets niet. Wanneer je ziekte bestrijdt als een vijand, word je feitelijk de vijand van jezelf en je eigen leven. Gun jezelf de kans om echt wetenschappelijk onderbouwd onderzoek naar de Germaanse geneeskunde (GG) te bestuderen. De GG begrijpt de verbondenheid tussen lichaam en geest en houdt rekening met de psychologische [...]

    By Published On: 04/03/2024