Verschillende ziektesymptomen als gevolg van dezelfde oorzaak

verschillende ziektesymptomen

Ziekte ontstaat in de spijsvertering

Het wordt stilaan duidelijk dat alle ziektesymptomen steeds een “ontstaan” hebben ergens in de spijsvertering. Of het nu gaat om een ordinaire verkoudheid of een uitgezaaide kanker. De eerste fase van elke aandoening begint ALTIJD ergens in een bepaald gebied van de spijsvertering waar een verstoring of onevenwicht is ontstaan. Meestal een combinatie van een emotioneel probleem met toxines en afvalstoffen. Emoties, trauma’s, biologische conflicten hebben altijd een verstorende werking in de spijsvertering. In de ayurvedische geneeskunde, de oudste geneeswijze op aarde, tijdloos en steeds uiterst actueel en accuraat, spreekt van zes verschillende stadia voor het verloop van de ziekte.

De eerste twee stadia van elke ziekte of aandoening begint ergens in de spijsvertering. Dat kan reeds zijn omdat je onder stress niet genoeg hebt gekauwd waardoor er onvoldoende speeksel is gevormd. Te grote brokken komen in de maag terecht en voelen zwaar aan. Het maagzuur kan zich niet mengen met onvoldoende gekauwd voedsel en heeft de neiging om naar omhoog te sijpelen en oprispingen te veroorzaken. Dat is in de ayurveda reeds het eerste stadium van ziekte.

Het eerste stadium van elke ziekte voelt eerder als een onaangenaamheid ergens in het maag-darmkanaal, en het tweede stadium voelt als een meer uitgesproken ongemak aan dat vervolgens doodleuk symptomatisch wordt bestreden zonder je af te vragen hoe dit is ontstaan. Denk maar aan constipatie of winderigheid. Vanaf het derde stadium beginnen de symptomen te verspreiden in het lichaam via de bloedstroom en de lymfe. Je bent nog niet waarneembaar ziek, doch je voelt reeds een gebrek aan energie en futloosheid. Vaak kan reeds ongemerkt de lichaamstemperatuur al een beetje oplopen en een infectie kan zich verspreiden zonder duidelijk waarneembare ziektesymptomen.

Het is pas vanaf het vierde stadium dat de reguliere arts een ziekte (die wij kennen als ziektebeeld) kan waarnemen en waarbij men infectieziekte, koorts of griep zal ontwikkelen. De Ayurveda heeft ondertussen de eerste twee ziektestadia al lang herkend en oorzaakgericht behandeld. Het vierde stadium van ziekte wordt gekenmerkt door afzetting of infiltratie van toxines en afvalstoffen samen met verhoogde negatieve trilling van emoties of biologische conflicten in de cellen en weefsels. (en organen). Het lichaam reageert met het immuniteitssysteem in samenwerking met de ziekteverwekkers. Het lichaam probeert de ziekte door symptomen af te werpen hetgeen Hippocrates ook zo mooi beschreven heeft. Bij het afwerpen probeert het lichaam de oorzaak op te lossen en weer evenwicht te verkrijgen, een meer basische toestand waarbij de biosfeer in evenwicht kan komen dat gunstig is voor alle partijen. De oorzaak is altijd afvalstoffen en toxines gecombineerd met een emotioneel probleem dat lichaamscellen gaat beschadigen. Beide factoren moeten dus aangepakt worden.

Het ontstaan van chronische toestanden

Als men niets doet of de symptomen doodleuk weer gaat onderdrukken of bestrijden blijft de oorzaak en het biologisch conflict aanwezig in het lichaam. Vervolgens kan het lichaam niets anders doen dan de ziekte verder in proces laten gaan. Dan evolueert de ziekte in het vijfde stadium in ziektebeelden die door onze klassieke geneeskunde een medische naam hebben gekregen. Maar ja, onze klassieke geneeskunde heeft niet begrepen dat ziekten het gevolg zijn van een onderliggende oorzaak. Blijkbaar weten ze dat niet. Jammerlijk genoeg wordt opnieuw de poging van het lichaam om zichzelf te genezen weeral door symptoombestrijding onderdrukt zonder de vraag te stellen hoe de ziekte is ontstaan. Het vijfde stadium kenmerkt zich door het zichtbaar worden van kwalitatieve veranderingen. De signalen en symptomen komen aan de oppervlakte. Het manifesteert zich in de aangetaste weefsels en organen. De persoon in kwestie is nu ernstig ziek.

Uiteindelijk ontstaat het laatste stadium van ziekte, en in dit zesde stadium ontstaan complicaties. Er ontstaat celdeformatie dat leidt tot structurele vervormingen. Het pathologisch proces heeft zich volledig gemanifesteerd waarbij verwikkelingen ontstaan. De Ayurveda laat dit niet zover komen door de oorzaak aan te pakken. Maar bij onze reguliere geneeskunde met hun symptomatische bestrijding van symptomen komen we op het niveau van chronische en zeer moeilijk geneesbare ziekten. Een uitgezaaide kanker, evenals auto-immuunziekten (is een verzonnen term omdat het lichaam zichzelf nooit aanvalt), coronaire ziekten, reumaknobbels enzovoort. 

Eens in dit ziektestadium gekomen,wordt het moeilijker om het om te draaien naar terug volledige gezondheid. Het blijft altijd mogelijk. Maar dat hangt af of de patiënt de oorzaak dat geleid heeft naar deze toestand ook wil opheffen. Het roer omgooien heet dat. Zowel het biologisch conflict aanpakken, als de etiologische factoren die ziekte veroorzaken te vermijden. Dit betekent het lichaam zuiveren en ontgiften, krachtvoedsel (GEEN donut en een pak friet of ziekenhuisvoedsel wel te verstaan) en vooral om 22.00 uur naar bed! Om het zelfgenezend vermogen van het lichaam te activeren moet men altijd de oorzaak en het biologisch conflict van elk ziektebeeld behandelen. De patiënt heeft liefde nodig, moet zich heel kunnen voelen en zichzelf onvoorwaardelijk lief hebben. Door symptomen te onderdrukken kan men nooit genezen, wat de reguliere geneeskunde ook zegt. We staan op dit moment wel met een epidemie van zware chronische ziekten en kanker. Dit is een voldongen feit.

Het reguliere geneeskundig model staat machteloos hiertegen omdat hun zienswijze

OM MENSEN TE GENEZEN TOTAAL NIET KLOPT.

Ziektesymptomen zijn steeds veranderlijk en vrij onvoorspelbaar. Bijvoorbeeld: hoe ontstaat maagperforatie?

Daardoor zijn de oorzaken ook vrij onduidelijk voor de arts en de patiënt. Het verloop en de hevigheid van pathologische symptomen (tekenen van ziekte), verschillen ook van persoon tot persoon omdat we allemaal een verschillende constitutie hebben.

Laten we het voorbeeld eens nemen van een ontsteking van het maagslijmvlies.

De oorzaak begint meestal door ons voedsel onvoldoende te kauwen waardoor er te weinig speeksel aanwezig is in de voedingsbrij dat bovendien niet fijn genoeg gemalen is. Er kunnen maagoprispingen ontstaan. De maagsappen kunnen dus onvoldoende in de voedingsbrij binnendringen en door de lichaamstemperatuur beginnen er chemische processen zich te voltrekken dat beter bekend staat als vergisting en rotting. (ziekte stadium 1). Met andere woorden, men voelt reeds een ongemak van irritatie aan nog voordat er een ontsteking van het maagslijmvlies is ontstaan. We nemen een maagzuurremmer in en voila, het probleem is blijkbaar opgelost. In je hoofd misschien opgelost, maar niet in je maag.

Zo ontstaan er veel meer afvalstoffen en giftige chemicaliën die het slijmvlies van de maag verder gaan beginnen irriteren, dikwijls gecombineerd met een heftige negatieve emotie. (ziektestadium 2). Er wordt niets gedaan aan deze irritatie van het slijmvlies en er wordt gewoon een pilletje ingenomen om deze irritatie te onderdrukken. De oorzaak blijft bestaan in deze maag, deze wordt niet opgelost. 

Ondertussen hebben de darmen onverteerde voeding ontvangen. Er ontstaat een verstoring van de darmflora. Er dringen toxines in het darmslijmvlies en de lymfe (ziekte stadium 3). De immuniteit begint te verzwakken. De lymfe krijgt het moeilijk samen met de lever. Lymfklieren rond het gebied van het middenrif en de buikstreek gaan verstoppen. In de lever kunnen intrahepatische stenen ontstaan dat de kwaliteit van de gal verslechtert. De spijsvertering krijgt nog meer problemen daardoor. Uiteindelijk komen in het bloed meer toxische stoffen terecht. Het oorzakelijk probleem in de maag begint zich langzaam te verspreiden doorheen het hele lichaam. De conditie van de gastheer gaat gewoon achteruit. 

Door de niet opgeloste oorzaak zal er zich een ontsteking gaan vormen in de maag.

Toxische stoffen in de maag samenhangend met de verstoring van de maagflora gaan de cellen van het maagslijmvlies en de maagwand beschadigen. Waardoor er een ontsteking kan ontstaan in het maagslijmvlies en maagwand. Met de ontsteking gaat het lichaam proberen de beschadigde cellen van het maagslijmvlies via de ziekteverwekkers en ontsteking op te ruimen. Deze beschadiging is veroorzaakt door giftige chemicaliën, afvalstoffen,  emoties en biologisch conflict. (ziektestadium 4)

Blijft men heftige emotie vasthouden, samen met het consumeren van industrieel bewerkte voeding of te zware voeding, en dan de ontsteking symptomatisch met farmaceutische medicijnen bestrijden zonder de oorzaak aan te pakken, zal het van kwaad naar erger evolueren. Na de ontsteking kan er een maagzweer ontstaan. (ziektestadium vijf) Die bij sommige personen kan leiden tot verharding van het maagwand weefsel en bij nog anderen tot de ontwikkeling van maagkanker. (ziektestadium zes) En dan maar de schuld geven aan de Helicobacter pylori. Terwijl deze bacterie juist nuttig is voor het goed functioneren van de spijsvertering en het produceren van hormonen voor het hongergevoel, het metabolisme en de gewichtsregulering van het lichaam. Het is zo de deze bacterie naar de ontsteking gaat, logisch, bacteriën hebben een opruimfunctie in de natuur en in het lichaam. Bacteriën ruimen ALTIJD beschadigd organisch materiaal op. Maar ze zijn nooit de oorzaak van de ontsteking. Wat de reguliere geneeskunde ook zegt.

Tegelijkertijd ontstaan er reeds stofwisselingsproblemen in het lichaam, deze kunnen net zo levensbedreigend worden als een maagkanker, en niet iedereen zal een maagkanker ontwikkelen maar wel coronaire ziekten of diabetes enzovoort. 

Al deze ziekten hebben hun ontstaan in de irritatie van het maagslijmvlies. Een maagcatarre of ontsteking van de maagwand is al een stap verder dan een ontsteking van het maagslijmvlies dat niet oorzakelijk behandeld is. Dit kan gepaard gaan met klachten zoals misselijkheid, een maag die van streek is, maagkrampen, overgeven en gastritis. (ziektestadium vier en vijf)

In feite hebben twee mensen die aan gastritis lijden nooit dezelfde symptomen.

De een kan enorm opgejaagd en nerveus zijn waardoor hoofdpijn en slapeloosheid kan ontstaan. Bij een andere persoon kan er zich epileptische aanvallen ontwikkelen, en bij nog een andere persoon kan er zich door de gastritis juist bloedarmoede gaan ontwikkelen als resultaat van de vergisting van onverteerde gistende eiwitten en verzwering in de maagwand. En als er uiteindelijk een maagzweer is ontstaan kunnen er zich bij sommige mensen bloedende aambeien ontstaan, of bij anderen mensen gaan echte verstoppingen in de maag ontstaan die om de twee à drie dagen letterlijk uitgebraakt worden. Uiteindelijk zal de symptomatische aanpak leiden tot maagperforatie (ziektestadium zes).

Je leest het al, het wordt geleidelijkaan zeer complex. Hoe dezelfde oorzaken complexe symptomen doen ontstaan. Door alle symptomen te beschouwen als verschillende soorten ziekten, wordt de medische diagnose zo ingewikkeld dat zelfs artsen niet meer weten welke maatregelen ze echt moeten nemen om hun patiënten echt te helpen, en dit wordt nog moeilijker doordat symptoombestrijding de ziekte doet evolueren naar het zesde stadia met complicaties zoals maagperforatie en maagkanker.

De onbehandelde oorzaak wordt uiteindelijk dodelijk.

Niet de ziekte of kanker is dodelijk, maar de onbehandelde oorzaak wordt altijd dodelijk. Elke nieuwe variatie in de ziekte, het overgaan naar het volgende stadium van ziekte produceert een veelvoud aan symptomen bij verschillende mensen waarbij specialisten niet in staat zijn om de oorzaak van de verschillende klachten te herkennen. Daardoor worden symptomen behandeld alsof het verschillende ziekten zijn. Dat is dus de reden dat er geen verband wordt gezocht tussen de oorspronkelijke maagirritatie en de ontsteking van het maagslijmvlies. Het verdikken van de maagwand dat zeker niet hetzelfde is als een maagzweer. En een maagzweer is niet hetzelfde als een kwaadaardige tumor, waardoor de tumor uit het niets lijkt te komen. Geen enkel symptoom is een op zichzelf staande ziekte, ze worden altijd door iets anders veroorzaakt. En als dit anders niet wordt behandeld zal de ziekte in andere schijnbare niet-gerelateerde vormen en variaties terugkeren. 

Symptomen gaan door symptoomgeoriënteerde behandelingen ongrijpbaar en inconsequent worden. Daarom is het belangrijk om elke ziekte holistisch te bekijken, het emotionele aspect toe te voegen en geoefend te zijn in de combinatie van symptomen en hun oorzaak om de ware aard van de ziekte duidelijk naar boven te brengen en op te lossen. De onderliggende oorzaak en het biologisch conflict moet altijd aangepakt worden in het belang van de patiënt om ECHTE GENEZING tot stand te brengen.

Ga je nu na het lezen van deze blog een inspanning doen om de oorzaak te achterhalen als je een ongemak voelt in je spijsvertering? Of blijf  je kiezen om de maagpijn te stoppen met een maagtablet of pijnstiller waardoor er zich een maagzweer kan ontwikkelen. Ga je vervolgens de maagzweer bestrijden met antibiotica of chirurgisch laten verwijderen als de maagzweer ondraaglijk is geworden? Als het kanker wordt kun je chemo of bestraling of een operatieve verwijdering van een deel van de maag laten uitvoeren, maar je begrijpt nu dat de oorzaak blijft bestaan en dat deze onbehandelde oorzaak jou uiteindelijk zal doden.

In de Ayurveda wordt er anders gewerkt, daar kennen ze de natuurwet van oorzaak en gevolg. Ayurveda is niet geïnteresseerd in ziektebeelden, Ayurveda is geïnteresseerd om de oorzaak op te sporen, het onevenwicht in het lichaam te herstellen. Dat staat garant om het zelfgenezend vermogen of het placeboeffect in het lichaam te activeren. Dat leidt naar een langetermijnvisie van gezondheid en vitaliteit. Dat is de reden dat ayurveda uiteindelijk ook chronische ziekten kan genezen, omdat het de oorzaak steeds weet te vinden.

De waarde van onze reguliere geneeskunde

Hierbij wens ik ook toe te voegen dat onze reguliere geneeswijze ondanks zijn symptomatische behandelingen dat leidt naar het ontstaan van chronische ziekten ook een waardevolle positieve zijde heeft. Het mooie aan onze reguliere geneeskunde is dat ze prachtige successen hebben die ongeëvenaard zijn door gelijk welke vorm van andere alternatieve behandeling dan ook. Het gaat dan meestal om acute levensbedreigende gezondheidsproblemen die veroorzaakt worden door ongevallen, verbrandingen, breuken, hartaanvallen en gevaarlijke levensbedreigende infecties en ontstekingen met betrekking tot de hygiëne. 

Echt opmerkelijke en voorbeeldige prestaties en dat mag dus ook gezegd worden.

Maar mocht er bij elke medische behandeling het lichaam ook gereinigd en gezuiverd worden, dan zal onze medische geneeskunde nog eens miljoenen levens redden, Ach, menslief toch, waarom vergeten ze het lichaam altijd te reinigen en te zuiveren? Het lichaam is altijd in staat het zelfgenezend vermogen te stimuleren van zodra het niet meer tegengewerkt wordt om zichzelf te ontgiften via symptomen. 

Ik wens iedereen een gezonde gelukkige dag toe en hoop dat je deze blog begrepen hebt.

Groet, 

Daniel

Related Articles

Responses

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *