Weten jullie wel wat griep of verkoudheid werkelijk is?

Het is een verademing om niet langer angst te voelen voor ziekte, omdat ik nu begrijp wat ziekte werkelijk inhoudt. Voorheen heeft ziekte mij geholpen in mijn streven naar algehele gezondheid. Ik beschouw ziekte dan ook niet als het tegengestelde van gezondheid. Het inzicht is gegroeid dat de oorzaak van ziekte niet van buiten het lichaam komt, maar dat het lichaam probeert iets te herstellen wat verstoord is door de onbewuste, soms bewuste, geest.

Het begrijpen en oplossen van deze oorzaak in het onbewuste heeft geleid tot mijn voortdurende gezondheid. Je ziet bij sommige ouderen, die over veel kennis en wijsheid beschikken, dat zij ook altijd gezond en vitaal zijn. Ik ben dus niet alleen, en ik hoop dat anderen ook dit stadium van gezondheid kunnen bereiken. Er is geen reden om bang te zijn voor ziekte, want ziekte heeft een functie en angst maakt van ziekte lijden, wat onnodig is.

Programma’s uit het onbewuste

Neem bijvoorbeeld een ernstige griep; verschillende programma’s in het onderbewuste zijn actief, maar vandaag wil ik me richten op het onderbewuste programma van het neusslijmvlies, dat inderdaad betrokken is bij griep- of verkoudheidstoestanden. In eerdere blogs heb ik al uitgelegd dat het reukorgaan de sterkste verbinding heeft met het onderbewuste.

De neusholten zijn verbonden met de neusbijholten via fijne kanaaltjes. Zowel de neusholte als de bijholten (waaronder die rond het reukorgaan) zijn bekleed met endodermaal darmslijmvlies, met daarbovenop een ectodermaal plaveiselepitheel. Ik zal hier niet diep op ingaan. Wat ik wil benadrukken, is dat angstschokken, zoals het zien van patiënten die op hun buik liggen te lijden, door het onderbewuste worden opgevat als een doodsangstconflict.

De herhaalde confrontatie met deze beelden zorgt ervoor dat overlevingspatronen worden geactiveerd in het onderbewuste deel van de hersenen. Dit betekent dat ectodermale weefsels hun celactiviteit verminderen, terwijl bij endodermale weefsels het tegenovergestelde gebeurt: celvermeerdering. (Terzijde, niet alleen angst, maar ook geuren, brokgevoelens en territoriumconflicten, vaak gecombineerd, kunnen de oorzaak zijn van griep en longontsteking).

We gaan eerst eens kijken wat het programma is van bijvoorbeeld het ectodermaal programma van de reukzenuwen Dat is van groot belang. Wat zijn de symptomen van dit programma van de reukzenuwen? Tijdens de conflictactieve fase zien we celafname en (verzwering) ulceratie van de ectodermale bekleding van de neusgangen.

En waarom is dat? Wanneer die gangen wijder worden, verhoogt het lumen de doorstroomcapaciteit van zuurstof. Dit betekent dat je meer zuurstof kunt opnemen. Dit programma is nuttig bij een territoriumconflict (territoriumangstconflict), omdat wanneer bijvoorbeeld in de dierenwereld een wolf ruikt dat een andere wolf zijn territorium betreedt, dit een kleine schok veroorzaakt die ervoor zorgt dat het neusslijmvlies zich terugtrekt.

Tegelijkertijd zal het endodermale darmslijmvlies rond het reukorgaan cellen laten toenemen. Dit heeft als voordeel dat de neus minder gevoelig wordt en harder kan snuffelen. Als bij dat snuffelen deeltjes in zijn neus komen, veroorzaakt dat niet zoveel pijn. Bovendien kan de wolf beter ruiken. Dit programma bij dieren is ook aanwezig in het archaïsche deel van de mens, gevormd door miljoenen jaren van natuurlijke evolutie.

Herstelfase

Maar zodra het conflict is opgelost, wil het lichaam terugkeren naar zijn oorspronkelijke staat. Tijdens deze herstelfase kan het reukvermogen afnemen, soms zelfs volledig verdwijnen. Dit verklaart waarom in het verhaal van COVID-19 zo veel nadruk wordt gelegd op reukverlies, maar ook op smaakverlies, aangezien een groot deel van de smaakervaring afhankelijk is van de lucht die door de neus passeert.

Geurverlies komt ook voor tijdens het herstel van influenza. De geur van voedsel versterkt de smaak ervan. Wat gebeurt er tijdens het herstelproces? Er treedt een ontsteking op van het endodermale darmslijmvlies en het ectodermale plaveiselepitheel, om zo de bacteriën te activeren die de weefsels terugbrengen naar hun oorspronkelijke staat. Het lichaam werkt altijd samen met bacteriën en exosomen (die soms als de gevaarlijke virussen worden gezien waarvoor men angst moet hebben).

De symptomen of, beter gezegd, de herstelsignalen zijn zwelling, die noodzakelijk is om ruimte te maken voor de bacteriën om hun werk te kunnen doen, alsook voor exosomen die ziektegif afvoeren en tegelijkertijd genetisch materiaal verspreiden voor de aanbouw van nieuwe cellen. Exosomen kunnen zelfs kostbaar DNA recupereren. Daarom repliceert het lichaam de exosomen zelf in de cel, om het genezingsproces te voltooien.

Eigenlijk mag je niet meer zeggen “ziektesymptomen”. De ziektesymptomen vind je tijdens de conflictactieve fase. Dat is de werkelijke ziekte: de desoriëntatie of verwarring na een biologische schok zoals een angst- of een stinkconflict.

Daarnaast ontstaat koorts, wat de bacteriën extra warmte geeft om hun werk te bevorderen, als een soort subsidie van temperatuur om actiever te worden. Verder krijg je een loopneus, en niezen is nodig om de resten (zoals snot, pus, dode bacteriën, celafval en soms bloed) van het herstelproces te verwijderen. Wanneer je echter vastzit in een hangende heling, bijvoorbeeld wanneer angst zich herhaalt, kunnen neuspoliepen ontstaan.

Dit is het gevolg van een overschot van de conflictfase naar de herstelfase, waar eigenlijk te veel weefsel wordt teruggeweven. Mensen ondergaan een operatie, maar drie jaar later komen de poliepen terug. Waarom? Omdat ze constant vast blijven zitten in een hangende heling, waarbij het onderliggende biologische conflict niet wordt opgelost.

Tijdens de epicrisis, de piek van de genezing, ervaren mensen rillingen om het oedeem in de hersenen eruit te krijgen, duizeligheid als gevolg van druk van het oedeem op de hersengebieden langs de buitenkant, en vaak sterke aandrang om te plassen. Het oedeem ontstaat in de hersenen als een beschermingsmechanisme na de impact van de schok. Water wordt gebruikt om het aangetaste gebied in de hersenen te beschermen.

Het begrijpen van wat ziekte echt inhoudt, geeft ons de sleutel om ziekte om te buigen naar een proces dat leidt tot gezondheid.

Influenza, Corona, Rhino en andere virussen zijn eigenlijk exosomen met lichaamseigen erfelijk materiaal, dat het lichaam zelf repliceert wanneer nodig, met als doel de aangedane weefsels in de ademhalingswegen te herstellen in oorspronkelijke staat.

Het grote probleem waarom griep dodelijk kan zijn, is omdat tijdens de herstelfase mensen weer in een conflictfase worden geworpen door de angstpsychose die op dit moment heerst. Griep is een natuurlijk herstel- en reinigingsprogramma van het lichaam

Een ander probleem is de verkeerde interpretatie van moderne geneeskunde, die de helingssignalen verwart met ziektesymptomen die moeten worden bestreden. Het lichaam kan alleen via symptomen afval naar buiten duwen.

Het bestrijden van symptomen is een belangrijke doodsoorzaak omdat het lichaam daardoor uitgeput raakt. Het is de taak van de arts om de piek tijdens de herstelfase af te vlakken, mocht deze levensbedreigend worden, maar de symptomen zelf mogen niet worden bestreden.

Dit idee vinden we ook terug in veel oude geneeswijzen, waar symptomen worden geholpen af te vlakken in plaats van te worden bestreden of onderdrukt. Iedere soort griep is seizoensgebonden: influenza komt voor tijdens de winter, terwijl corona en SARS typisch zijn voor het voorjaar. Het lichaam creëert griep om te herstellen en maakt mensen beroerd zodat ze hun energie niet verspillen, wat het lichaam hard nodig heeft om zichzelf te herstellen.

Uitzieken, zoals Hippocrates het beschreef, is een uiting van onvoorwaardelijke liefde voor je lichaam. Het is niet altijd plezierig, maar noodzakelijk om echte gezondheid te bereiken. Tijdens de conflictactieve fase helpt het lichaam jou overleven. Zodra het conflict is opgelost, streeft het lichaam naar evenwicht en doet dit door middel van symptomen.

SYMPTOMEN ZIEN ALS EEN ONDERDEEL VAN EEN PROCES DAT LEIDT NAAR GEZONDHEID IS BEVRIJDEND

Gepubliceerd op 21/04/2024

Daniël Derweduwen

Delen:

 

Gerelateerde Publicaties

 

  • 6. Ontgiften van zware metalen (uit vaccins) In onze samenleving is er een verhoogde vervuiling door zware metalen, denk maar aan aluminium, arsenicum, tin,kwik, koper, lood, nikkel, thallium, cadmium enzovoort. Bronnen van vervuiling door zware metalen zijn bijvoorbeeld deodorants, verfproducten, industriële bekleding van het meubilair, kleuren verwerkt op porselein zijn dikwijls zeer giftig, amalgaamvullingen, kunstgebitten, aluminiumfolie, vaccins, farmaceutische medicijnen, pesticiden, plastic, industriële reinigingsmiddelen, cosmetica, enzovoort. Ze verspreiden zich in het milieu en waterreservoirs en komen direct of indirect in ons lichaam terecht. Veel zware metalen komen direct in ons lichaam door vis uit de diepzee dat vervuild is door industriële [...]

    By Published On: 15/03/2024
  • OntgiftingIdeaal is dat men veel varieert uit de lijst van de besproken opgenomen middelen waarbij de synergetische werking wordt versterkt. Verder vraagt het jou om educatie te doen, want vanuit de overheid en het medisch apparaat krijg je niet de juiste informatie. Jouw gezondheid is dus volledig jouw verantwoordelijkheid. Veel succes met de ontgiftingHet feit dat het farmaceutisch product neomectine (ivermectine) verboden is bij de behandeling van corona, wijst erop dat dit wormdodend middel wel belangrijk is bij het ontgiften van de coronavaccins. Uit het werk van Free People online: van “boosterprik omicron en grafeenoxide in vaccins met bronmateriaal” is [...]

    By Published On: 15/03/2024
  • Draai de leugen om, dan zie je de waarheid Hoe onze overheid en de WHO waarheid verdraait in leugens. Censuur is een bekentenis van vrees voor de waarheid. Waarom geloven virologen in virussen, hoewel er geen virussen zijn in levend weefsel en cellen? Virologen definiëren dat een virus geen metabolisme heeft, zich niet kan voortplanten en geen celkern bevat, in tegenstelling tot eukaryoten die dat wel hebben. Virussen (zogezegde virussen) zijn dus biochemisch dood. Vele virologen beweren bovendien dat alleen een volledig viraal genoom streng in staat is tot infectie, maar een deel van het virus (dwz. een genfragment) is [...]

    By Published On: 15/03/2024