Ziekte is herstel

Ziekte maakt deel uit van een proces dat leidt naar gezondheid. Deze zin staat natuurlijk haaks op de belangen van farmaceutische investeringsmaatschappijen. Maar na 120 jaar farmaceutische ontwikkelingen is het resultaat opvallend: nog nooit waren er zoveel zieke mensen als vandaag de dag.

Er klopt duidelijk iets niet. Wanneer je ziekte bestrijdt als een vijand, word je feitelijk de vijand van jezelf en je eigen leven.

Gun jezelf de kans om echt wetenschappelijk onderbouwd onderzoek naar de Germaanse geneeskunde (GG) te bestuderen. De GG begrijpt de verbondenheid tussen lichaam en geest en houdt rekening met de psychologische aspecten van ziekte.

Zolang de medische wereld niet kan bewijzen dat “het bewijs” de enige maatstaf is voor wetenschap, is het verstandig om de samenhang tussen lichaam en geest in het ziekteproces te leren begrijpen. Dit is natuurlijk subjectief, maar heeft altijd een intuïtieve waarde.

Het begrijpen van hoe iemand een perceptie vormt na een shock of trauma, en hoe het lichaam hierop reageert, is de essentiële sleutel tot ware genezing.

Elke ziekte, inclusief kanker, maakt altijd deel uit van onze biologische overlevingsmechanismen. Alles wat leeft in de natuur is gericht op het behoud van het leven. In ons lichaam en ons DNA zijn er geen programma’s die naar zelfmoord leiden.

Het is een bewust in stand gehouden collectieve misvatting dat welke ziekte dan ook, kwaadaardig zou zijn. Deze valse perceptie is gebaseerd op angst door het dualistische gedachtegoed van onze medische wetenschap, die niet bereid is om te begrijpen wat een shock of trauma kan teweegbrengen in ons lichaam.

Precies de overtuiging dat er iets mis kan gaan in ons lichaam is de belangrijkste oorzaak van lijden en overlijden.

Dankzij de Germaanse geneeskunde (GNM) zijn we echter in staat om angst en paniek volledig los te laten en het lijden aan de basis te overstijgen. Met de GNM breekt er letterlijk een nieuw tijdperk aan in de geneeskunde. Op dit moment schieten GNM-praktijken als paddenstoelen overal uit de grond.

Mensen willen gezond worden, en de GNM is het antwoord op het falen van de medische symptoombestrijding zonder de psychologische oorzaak aan te pakken. Dankzij de GNM groeien we in het bewustzijn en kunnen we dualiteit overstijgen om het verbond tussen lichaam en geest te begrijpen en holistisch te denken.

Rationeel inzicht is zeker belangrijk, maar wanneer het gekoppeld wordt aan intuïtief voelen en weten, ontstaat er een grote meerwaarde voor definitief herstel en genezing.

Het begrijpen van biologische processen geeft een helder inzicht in ziekte, waardoor angst en paniek verdwijnen. Pas wanneer we in rust zijn en geluk ervaren, kunnen we echt genezen. Dit streven naar ware gezondheid gaat hand in hand met spirituele groei.

Het vermogen om onze doelstellingen en missie uit te drukken is een geschenk van levensenergie. Onze medische wetenschap moet de inzichten van de vijf biologische natuurwetten van de Germaanse geneeskunde integreren om onze gezondheid positief te kunnen beïnvloeden, en niet andersom.

Als therapeut in de Ayurveda en de Germaanse geneeskunde wil ik graag een paar overwegingen duidelijk maken. Zowel de Ayurveda (met zijn dosha’s en guna’s) als de Germaanse geneeskunde (met zijn verbond tussen lichaam en geest) zijn geen therapieën of denkmodellen op zichzelf. Ze verwijzen naar universele wetmatigheden die altijd gelden, net zoals de zwaartekracht dat doet. Ze zijn feitelijk tijdloos en altijd relevant.

Deze benaderingen vullen elkaar goed aan en fungeren als een kompas dat je een richting geeft, zodat je weet waar je staat in je proces.

Deze zienswijzen hebben een diepe psychologische relevantie, die soms moeilijk te begrijpen is. Zeker na een periode van 150 jaar positivistisch denken in de moderne tijd, samen met het dualistische concept dat het lichaam vijanden van buitenaf heeft.

Deze ‘vijanden’ (pathogenen) worden vaak bestreden met oorlogstaal, en soms gaat men zelfs zo ver dat het lichaam zichzelf aanvalt. Dit is eigenlijk zowel lachwekkend als triest tegelijk, simpelweg omdat men niet begrijpt hoe het lichaam reageert wanneer het getroffen wordt door een trauma of conflict in de geest.

Het is belangrijk om te begrijpen dat wanneer er sprake is van een trauma of conflict, dit ook de processen van de spijsvertering en het metabolisme grondig verstoort. Veel ontgiftingssystemen van het lichaam zijn sterk afhankelijk van een goede werking van de spijsvertering en goed verlopende metabole processen. Hierdoor kunnen toxische stoffen zich opstapelen, wat de tolerantie van het lichaam overschrijdt.

Gifstoffen op zichzelf maken niet per se ziek, maar ze kunnen wel verzwakkend werken. Een intoxicatieschok daarentegen kan wel degelijk ziekte veroorzaken. Grote toxische invloeden van buitenaf (exogeen) zijn niet compatibel met gezondheid en gaan geen zinvolle biologische speciaalprogramma’s opstarten en kunnen echt gevaarlijk zijn. Aan de andere kant kunnen endogene intoxicatieschokken, veroorzaakt door verstoorde spijsverterings- en metabole processen, wel degelijk bestaande biologische speciale programma’s verergeren.

Het is daarom van belang dat therapeuten zich bewust zijn van het feit dat helingsfasen vaak gevaarlijker kunnen zijn dan de periodes waarin iemand actief in conflict is. Dit hangt af van de duur en intensiteit van het conflict of trauma en in welke mate de spijsvertering en het metabolisme zijn verstoord.

Ondanks de begeleiding van de ayurveda en de Germaanse geneeskunde is het belangrijk om te erkennen dat mensen in de helingsfase kunnen overlijden omdat het lichaam niet meer in staat is de situatie te keren. Het omarmen van de dood kan dan van cruciaal belang zijn.

Het is inderdaad opmerkelijk hoeveel desinformatie er circuleert op internet en sociale media, vooral als het gaat om de Germaanse geneeskunde. Niettemin doet dit niets af aan wat de GNM en de Ayurveda te bieden hebben. Kennis is een belangrijke factor, maar alleen daarop vertrouwen is niet genoeg.

Ervaring en wijsheid door intuïtief voelen (praktijkervaring) vullen dit aan. Het is essentieel om minstens 90 minuten de tijd te nemen om het verhaal van de persoon te horen, om te kunnen bepalen of het conflict of trauma wel degelijk MAG OPGELOST WORDEN! Soms kan het oplossen van een conflict namelijk dodelijk eindigen.

Een fataal hartinfarct is eigenlijk het gevolg van het hoogtepunt in de genezingsfase (epicrisis) die begint na de oplossing van een conflict. Er zijn drie situaties met betrekking tot het hart die fataal kunnen eindigen. Het kenmerkende is dat het conflict 9 maanden heeft geduurd en zeer intens was.

Als je dit weet, dan begrijp je dat deze conflicten niet meer opgelost mogen worden, anders kan het fataal aflopen. De eerste situatie heeft betrekking op de kransslagaders en leidt tot een hartinfarct; het conflict gaat over territoriumverlies of seksueel conflict, afhankelijk van hormoonstatus en lateraliteit.

De tweede situatie heeft betrekking op de kransaders en kan leiden tot longembolie: het conflict is gelijklopend met de kransslagaders. En de derde situatie heeft betrekking op de ventrikels en kan leiden tot het tweede type hartinfarct: het conflict heeft een sociale context of gaat over overbelasting.

De extra complexiteit bij de ventrikel is dat de lateraliteit omgedraaid is, omdat het hart zich ontwikkelt uit de kieuwbogen en 180° gedraaid is. Mensen kunnen overlijden door een ruptuur van een ventriculair aneurysma tijdens zware inspanning wanneer ze conflictactief zijn.

Dr. Hamer heeft duidelijk gesteld dat het verstandig is om deze 3 situaties licht conflictactief te houden om een fataal hartinfarct of longembolie te voorkomen.

Dit geldt op een bepaalde manier ook voor kanker. Kanker kan inderdaad gevaarlijk evolueren als men conflictactief blijft en daarbij nog eens schokkende diagnoses krijgt van mannen in witte jassen.

Aan de andere kant is het belangrijk om te begrijpen dat de genezingsfase van kanker intens kan zijn en gepaard kan gaan met aanzienlijke pijn. Het is niet simpelweg het conflict oplossen en dan ben je genezen; zo werkt het niet.

Het kan inderdaad een pijnlijke en soms langdurige weg zijn voor mensen die herstellen van kanker. Ik ben niet tegen het operatief verwijderen van tumoren, vooral niet als de patiënt nieuwe kankers ontwikkelt als gevolg van diagnoseschokken.

Artsen zouden echter voorzichtiger moeten zijn met wat ze tegen hun patiënten zeggen. Het is cruciaal om de patiënt te ondersteunen zodat deze geluk kan ervaren, wat het tegenovergestelde is van angst. Dit draagt bij aan een betere genezing.

Als afsluiting wil ik het belangrijkste advies delen: wanneer je een trauma of conflict ervaart, zorg er dan voor dat je erover kunt praten met vertrouwelingen. Het is essentieel dat je geen enkel trauma of conflict opkropt. Praat erover, zoek hulp! Een trauma of conflict dat je geïsoleerd doorleeft, kan leiden tot kanker, hartinfarcten of andere ernstige aandoeningen.