Zweefconstellatie

De Zweefconstellatie

Wanneer angst om te gronden de overhand neemt

De zweefconstellatie ontstaat wanneer angsten zó intens worden dat volledig aanwezig blijven in de realiteit ondraaglijk is. Het biologische doel van deze constellatie is ontsnapping: niet fysiek, maar bewustzijnsmatig. Het individu “stijgt uit” boven de werkelijkheid om onderliggende angstconflicten te kunnen verdragen en verwerken.

Bij extreme ervaringen zoals oorlog, misbruik, marteling, chronische terreur of ondraaglijke pijn kan deze constellatie zelfs levensreddend zijn. Zonder dit mechanisme zou het zenuwstelsel simpelweg overbelast raken. Door te zweven boven de realiteit wordt pijn verzacht en angst op afstand gehouden. Het bewustzijn wordt lichter, minder gebonden aan het lichaam en het moment.

Innerlijke beleving

Mensen in een zweefconstellatie ervaren vaak:

• dromen over vliegen of zweven
• een gevoel van lichtheid of losgekoppeld zijn
• soms een (schijnbaar) superioriteitsgevoel of arrogantie

De aard van het “zweven” verschilt per conflicttype het meeste doorweegt in de constellatie:

• Schrik- of doodsangst kan zich uiten als astraal reizen met een gevoel van vallen of gewichtloosheid
• Territoriumangst gaat vaker gepaard met hoogtebeleving, balans en “boven de dingen staan”

Psychologische en gedragskenmerken

Zwevers zijn doorgaans dromerig en weinig geaard. Ze hebben moeite om volledig in het hier en nu aanwezig te zijn. Typische kenmerken zijn:

• uitstelgedrag: projecten starten maar zelden afronden
• alles op het laatste moment doen
• deadlines missen, afspraken vergeten, chronisch te laat zijn
• snel afgeleid en ongeorganiseerd

Problemen worden liever vermeden dan aangepakt. Ongemakkelijke levenssituaties, mislukkingen of nederlagen worden vaak ontkend of verdrongen. Niet uit onwil, maar omdat de constellatie zelf verhindert dat men zich volledig met de realiteit verbindt.

Voor de buitenwereld kunnen ze overkomen als “ruimtemannetjes”: weinig contact met de fysieke wereld, niet echt aanwezig, moeilijk te volgen.

Aantrekking tot hoogte en ‘zweven’

Het is opvallend dat mensen in een zweefconstellatie zich vaak aangetrokken voelen tot:

• beroepen of hobby’s rond vliegen (piloot, helikopterbesturing, paragliden, deltavliegen, skydiving, parachutespringen)
• grote hoogtes en extreme bergsporten

Bij een rijpingsstop kan deze fascinatie zich al vroeg uiten en later blijven bestaan, bijvoorbeeld als passie voor modelvliegtuigen of vliegers.

Ook spirituele omgevingen kunnen aantrekkingskracht uitoefenen. Soms ontstaat een neiging tot sektes of goeroe-structuren, niet uit wijsheid maar uit een gebrek aan aarding.

Chaos en verzamelgedrag

Zwevers zijn vaak chronisch rommelig en slordig, vergelijkbaar met wat men ziet bij de autistische constellatie. Meestal zijn zij zich nauwelijks bewust van de chaos waarin ze leven. De constellatie verhindert letterlijk het uitvoeren van opruim- of structuurplannen.

Wanneer de wanorde uit de hand loopt, kan dit ontaarden in wat men “verzamelstoornis” noemt. Dit vertoont duidelijke parallellen met hamstergedrag, zoals gezien bij de nierverzamelbuizen-constellatie.

Tot slot

De zweefconstellatie is geen zwakte, maar een intelligent biologisch noodprogramma. Ze ontstaat niet zomaar, maar als antwoord op ondraaglijke innerlijke spanning. Pas wanneer de onderliggende angsten veilig doorleefd en geïntegreerd kunnen worden, wordt aarding opnieuw mogelijk. Zolang de angst te groot is, blijft het bewustzijn zweven.

Hersen- en orgaanniveau en hun functionele betekenis

De betrokken hersenrelais bevinden zich in de hersenschors en liggen tegenover elkaar in de temporale kwabben: Linker temporale kwab: controlecentrum van het strottenhoofdslijmvlies. Rechter temporale kwab: controlecentrum van het bronchiale slijmvlies. Deze tegenovergestelde ligging in de cortex vormt de neurologische basis voor de zweefconstellatie in deze specifieke variant.

Opmerking: De strottenhoofdspieren en de bronchiale spieren vallen niet onder deze constellatie, maar zijn respectievelijk gekoppeld aan: de Strottenhoofd-Astma-Constellatie of de Bronchiale Astma-Constellatie. Wanneer het spiercomponent betrokken is, manifesteert de constellatie zich hoofdzakelijk lichamelijk in plaats van mentaal. Dit principe zien we ook terug bij de Stotter-Constellatie.

Ontstaan van de constellatie: Zodra een tweede conflict actief wordt in het tegenoverliggende relais, bevindt de persoon zich in constellatie. Vanaf dat moment ontstaat een manisch-depressieve dynamiek, vergelijkbaar met primaire manie en primaire depressie.

Welke stemming overheerst: manisch of depressief, wordt bepaald door welk conflict biologisch sterker actief is. De constellatie kan: permanent aanwezig zijn, of cyclisch terugkeren, afhankelijk van: conflictsporen, herbelevingen of nieuwe terugvallen in gelijkaardige conflictinhouden. Zolang beide conflicten gelijktijdig actief blijven, blijft ook de constellatie bestaan.

Opmerking: zelfverwaarlozing en leven in vuil en ellende is gerelateerd aan een depressieve toestand. zie primaire depressie of manische depressie. De depressieve persoon kan niet voor zichzelf en zijn omgeving zorgen, we noemen dit ook het Diogenes syndroom.

Noot over linkshandigheid, lateralisatie en hormonale reactie

Bij linkshandigen wordt het conflict functioneel overgeheveld naar de tegenoverliggende hersenhelft. Het inhoudelijke karakter van het conflict verandert echter niet.

• Een linkshandige man beleeft een mannelijk territoriumconflict nog steeds als mannelijk, omdat hij het conflict als man ervaart.
• Een linkshandige vrouw beleeft een vrouwelijk conflict nog steeds als vrouwelijk, omdat zij het conflict als vrouw doorleeft.

Wat wél verandert bij deze overheveling is de hormonale situatie. Wanneer bij linkshandigen het conflict naar de andere hersenhelft verschuift: daalt bij de linkshandige man het oestrogeenniveau en stijgt zijn testosteron, waardoor hij uitgesprokener mannelijk reageert.
Bij de linkshandige vrouw gebeurt het omgekeerde: haar oestrogeen stijgt, testosteron daalt, en zij reageert nog uitgesprokener vrouwelijk.

Gevolg voor de constellatie:

Dit verklaart waarom men in schema’s en tabellen ziet dat bij linkshandige mannen en vrouwen beide conflicten die samen een constellatie vormen, soms inhoudelijk identiek zijn, bijvoorbeeld tweemaal schrikangst of tweemaal territoriumangst.

Het verschil zit dus niet in het conflict zelf, maar in: de hersenhelft waarin het conflict inslaat, de hormonale respons die daaruit voortvloeit

Algemene hormonale wetmatigheid

In het algemeen geldt: bij een vrouwelijk conflict:
↓ oestrogeen – ↑ testosteron → manische reactie
Bij een mannelijk conflict:
↓ testosteron – ↑ oestrogeen → depressieve reactie

Daarom reageren linkshandige mannen tijdens een constellatie vaak extra mannelijk, en linkshandige vrouwen extra vrouwelijk. Dit is geen karaktertrek, maar een biologisch-hormonale consequentie van lateralisatie binnen de hersenschors.

Deze hersenscan van een rechtshandige vrouw toont een Zweef Constellatie (bekijk het GNM-diagram) met de impact van de gerelateerde conflicten in de controlecentra van het strottenhoofdslijmvlies (linker temporale kwab) en het bronchiale slijmvlies (rechter temporale kwab).

Positieve ontwikkelingen dankzij de zweefconstellatie

In tegenstelling tot iemand in een nierverzamelbuizen-constellatie, bij wie de behoefte overheerst om dicht bij huis, veiligheid en vertrouwd terrein te blijven, vertonen mensen in een zweefconstellatie vaak het tegenovergestelde gedrag. Zij zijn dwangmatige reizigers en ontdekkers. Dr. Hamer noemde de zweefconstellatie daarom ook wel de “ontdekker-constellatie”.

Zwevers voelen zich aangetrokken tot het onbekende en het onbegrensde. Hun interesse gaat vaak uit naar kosmologie, astronomie, ruimtevaart, UFO’s en buitenaards leven. Wanneer de zweefconstellatie samengaat met een mytho-constellatie, ontstaat een uitgesproken creatieve drang om complete fantasiewerelden te scheppen. Dit kan zich uiten in sciencefiction of groots opgezette ruimte-epossen, zoals Star Wars.

Veel iconische fantasiewerelden zijn voortgekomen uit deze combinatie van constellaties, waaronder:

• The Wonderful Wizard of Oz van L. Frank Baum
• Alice’s Adventures in Wonderland van Lewis Carroll
• Gulliver’s Travels van Jonathan Swift
• The Lord of the Rings, met het mythische Middle-earth als wereld

   

Zweefconstellatie en dromen

De zweefconstellatie is vaak duidelijk waarneembaar in het droomleven. Tijdens een manische fase zijn dromen typisch gekenmerkt door: opgetild worden of zweven of vliegen door de lucht. Dit zweefgevoel kan zich ook voordoen in wakkere toestand, bijvoorbeeld wanneer iemand met gesloten ogen zit en een duidelijke sensatie van naar boven zweven ervaart.

In depressieve perioden zien we het omgekeerde patroon: dromen over vallen of een gevoel van naar beneden zweven of wegzakken. Ook bij gesloten ogen in wakkere toestand kan dan een uitgesproken valervaring optreden.

Slaapwandelen en conflictterugvallen

Perioden van slaapwandelen kunnen ontstaan door terugvallen in de conflicten. Heftige of angstige nachtmerries brengen de slaper tijdelijk opnieuw in constellatie, waardoor de normale begrenzing tussen waak- en slaaptoestand vervaagt en automatische beweging mogelijk wordt.

Nachtangst en de Zweefconstellatie

Wat bekendstaat als nachtangst (pavor nocturnus) is in dit kader te begrijpen als een acute epileptoïde crisis bij een schrikangst-conflict of territoriumangst-conflict, behorend tot een zweefconstellatie.

De symptomen, intense angst, transpireren, versnelde ademhaling en hartslag, vertonen sterke overeenkomsten met een paniekaanval. Tijdens een nachtelijke episode schiet de persoon vaak plots overeind, hapt naar adem en kan luid schreeuwen. Nachtangst komt frequent voor bij kinderen, maar ook bij volwassenen, met name bij mensen met een posttraumatische achtergrond (vergelijkbaar met manisch-depressieve of psychotische episodes).

Afhankelijk van de intensiteit en actualiteit van het conflict kunnen de aanvallen: met tussenpozen van dagen of weken optreden, meerdere nachten na elkaar voorkomen of zelfs meerdere keren per nacht plaatsvinden.

Tijdens zo’n episode is het individu meestal verward en gedesoriënteerd, reageert nauwelijks op prikkels en herkent vaak zelfs naasten niet. Dit wijst op een gelijktijdige betrokkenheid van een hersenstam-constellatie, vaak in combinatie met een nierverzamelbuizen-constellatie, waardoor de contactfunctie tijdelijk wordt losgekoppeld.

Buitenlichamelijke ervaringen en astrale fenomenen

De zweefconstellatie vormt tevens het biologische uitgangspunt voor astrale reizen en buitenlichamelijke ervaringen (BLE). Veel mensen die een BLE rapporteren, beschrijven dat hun eerste ervaring plaatsvond na een schokkende of angstaanjagende gebeurtenis, zoals: fysiek misbruik, een ernstig ongeval of een acute medische crisis, bijvoorbeeld een hartaanval

BLE’s gaan niet zelden samen met bijna-doodervaringen (BDE’s). Kenmerkend is het gevoel van loskomen van het lichaam, gevolgd door een waarneming van zichzelf van buitenaf, en vervolgens een terugkeer in het lichaam.

Pogingen om een BLE bewust op te wekken zijn doorgaans alleen succesvol wanneer de constellatie opnieuw wordt geactiveerd via een spoor. Het oorspronkelijke schrikangst-spoor wordt meestal gelegd tijdens het eerste, sterk emotioneel geladen BLE-moment.

Observatie bij BLE-experts

Onderzoekers en begeleiders op het gebied van buitenlichamelijke ervaringen, zoals Paul Elder en William Buhlman, die intensieve training volgden aan The Monroe Institute, vertonen, bekeken vanuit de Germaanse Geneeskunde, zeer waarschijnlijk kenmerken van een zweefconstellatie. Dit betekent niet dat hun ervaringen “ingebeeld” zijn, maar dat ze plaatsvinden binnen een specifieke biologische bewustzijnstoestand, die ontstaat wanneer afstand nemen van de realiteit tijdelijk noodzakelijk is om innerlijke spanning te reguleren.

Mensen in een zweefconstellatie voelen zich vaak sterk aangetrokken tot het bovennatuurlijke en het paranormale. Binnen deze bewustzijnstoestand lijkt de waarneming zich los te maken van de strikt fysieke realiteit. Dit kan zich uiten in ervaringen die worden beschreven als contact met andere dimensies, het waarnemen van overleden dierbaren, of het communiceren met wat men benoemt als elementalen, gidsen, engelen of geesten.

De inzichten van Dr. Hamer bieden in dit kader een nieuw perspectief op buitenzintuiglijke waarnemingen (ESP), zoals voorkennis, intuïtieve helderheid of helderziende ervaringen. Vanuit biologisch oogpunt zijn deze fenomenen geen toeval, maar verbonden aan een specifieke constellatieve toestand van het bewustzijn.

Ontdekkers, uitvinders en kunstenaars die aangeven dat hun ideeën of creaties ontstaan uit “inspiratie van gene zijde” vertonen vaak kenmerken van een zweefconstellatie. Deze toestand vergemakkelijkt het loslaten van rationele begrenzingen en opent de toegang tot symbolisch, associatief en beeldend waarnemen (vergelijkbaar met processen binnen de gehoorconstellatie).

Daarnaast maakt de zweefconstellatie het bereiken van diepe meditatieve toestanden eenvoudiger. Technieken die de bewustzijnsstaat veranderen, zoals meditatie, hypnose en zelfhypnose, sluiten hier bijzonder goed op aan. Ook middelen of methoden die de waarneming tijdelijk losmaken van de fysieke werkelijkheid hebben in deze constellatie doorgaans een versterkt effect.

Belangrijk is dat deze ervaringen niet voortkomen uit “speciale gaven”, maar uit een biologisch bepaalde bewustzijnstoestand waarin de grenzen van de alledaagse realiteitsbeleving tijdelijk vervagen.

Visuele hallucinaties

Een sterk actieve zweefconstellatie kan gepaard gaan met complexe visuele hallucinaties, vergelijkbaar met auditieve of reukhallucinaties. Deze waarnemingen kunnen zich uiten als intens beleefde beelden of visioenen met een religieuze of morele lading. Vaak gaan ze gepaard met thema’s van schuld, straf of dreiging, zoals beelden van bestraffing voor vermeende “zondige daden” of angstbeelden rond verdoemenis en hel.

Wanneer de zweefconstellatie samengaat met een megalomane constellatie, kan dit leiden tot messiaanse overtuigingen of waandenkbeelden waarin iemand zichzelf ervaart als een bijzondere of uitverkoren religieuze figuur. In dit spanningsveld ontstaan overtuigingen van een verheven missie, roeping of opdracht.

Binnen deze dynamiek treffen we soms zelfverklaarde profeten en de oprichters van religieuze groeperingen of sekten aan. Het gaat hierbij niet om bewuste misleiding, maar om een bewustzijnstoestand waarin innerlijke beelden en overtuigingen als absolute realiteit worden beleefd.

Wat in de vorige paragrafen werd beschreven als visioenen, buitenlichamelijke ervaringen en extatische belevingen, blijkt ook in de neurologie een herkenbaar fenomeen te zijn.

In zijn boek Hallucinations (2012) beschrijft de inmiddels overleden neuroloog Oliver Sacks talrijke gevallen van zogenoemde “extatische aanvallen”. Deze gaan gepaard met visuele hallucinaties, dromerige fantasieën, veranderde bewustzijnstoestanden, buitenlichamelijke ervaringen en soms intense euforische of religieuze gevoelens.

Opvallend is dat dit type aanvallen binnen de neurologie vaak wordt geclassificeerd als temporale kwabepilepsie. De ervaringen worden daarbij neurologisch geduid, los van hun subjectieve of symbolische betekenis.

Binnen het kader van de Germaanse Geneeskunde krijgt dit fenomeen echter een andere duiding. Een “extatische aanval” wordt hier begrepen als het moment van de epileptoïde crisis binnen een zweefconstellatie (zie schema hierboven). Het betreft geen willekeurige ontregeling, maar een tijdelijk hoogtepunt in een biologisch betekenisvol proces, waarbij het bewustzijn zich tijdelijk losmaakt van de gewone realiteitsbeleving.

Als de betreffende conflicten (schrikangst-conflict en territoriumangst-conflict) ook betrekking hebben op het relais van de strottenhoofd- of bronchiale spieren in de motorische cortex, dan kan dit tegelijkertijd een gegeneraliseerde epileptische aanval of grand mal (grote aanval) veroorzaken.

Van buitenaf observeren

Een zweefconstellatie kan ertoe leiden dat iemand het eigen lichaam van buitenaf waarneemt, vergelijkbaar met een buitenlichamelijke ervaring (BLE), of dat er een uitgesproken vervreemding van de omgeving optreedt. De realiteit kan dan worden beleefd alsof men zich in een droom of in een film bevindt. De buitenwereld wordt soms visueel vervormd waargenomen, waarbij objecten kleiner of groter lijken dan zij in werkelijkheid zijn.

Binnen de psychiatrie worden dergelijke ervaringen geclassificeerd onder depersonalisatie- en derealisatieverschijnselen. In dit bewustzijnstoestand kunnen ook kinetische of motorische hallucinaties voorkomen: het gevoel dat het lichaam, of een deel ervan, beweegt zonder dat dit feitelijk gebeurt.

De intensiteit van het veranderde zelfbewustzijn en de mate waarin de realiteit vervormd wordt ervaren, hangen rechtstreeks samen met de sterkte en duur van de conflictactiviteit. Wanneer deze ervaringen zich herhaaldelijk voordoen, wijst dit doorgaans op sporen of terugvallen in de onderliggende conflicten.

Verhoogd risico bij combinatie met postmortale constellatie

Wanneer een zweefconstellatie samengaat met een postmortale (zelfmoord-)constellatie, kan bij ernstig depressieve personen een verhoogde kwetsbaarheid voor suïcidale gedachten ontstaan. In dit kader treedt het gevaar vooral op bij een plotselinge omslag naar een manische toestand, veroorzaakt door een conflictspoor of een hernieuwde conflictactivatie.

Binnen de Germaanse Geneeskunde wordt benadrukt dat niet de handeling op zich centraal staat, maar de biologische en conflictmatige dynamiek die eraan voorafgaat. De aard van de suïcidale neiging weerspiegelt daarbij het type conflict en de constellatie die actief is. Vanuit deze benadering kunnen de onderliggende conflicten worden herkend en begrepen, met als doel vroegtijdige herkenning en preventie.

Zelfs zonder zelfmoordneigingen heeft een persoon in een Zweef Constellatie een sterke drang om te springen wanneer hij bij een brugleuning of bij een bergrichel staat; het is een impuls die moeilijk te beheersen is.

Bewustwording en veiligheid

Het herkennen van een zweefconstellatie en haar mogelijke combinaties is in de eerste plaats bedoeld om bewustzijn en veiligheid te vergroten. Niet om te oordelen, te labelen of te reduceren tot een diagnose, maar om te begrijpen wanneer afstand nemen biologisch zinvol was, en wanneer deze toestand een risico kan worden. Door de onderliggende conflictdynamiek tijdig te herkennen, zeker bij terugkerende episoden, sterke depressieve fasen of plotselinge stemmingsomslagen, ontstaat ruimte voor begrip, begeleiding en preventie. Inzicht maakt het mogelijk om niet te blijven zweven, maar stap voor stap opnieuw te leren aarden in het leven, op een manier die veilig is en afgestemd op de draagkracht van het individu. Bewustwording is hier geen luxe, maar een beschermende factor.

Met dank aan: Caroline Markolin, PH.D. https: //LearningGNM.com

Arjen Lievers https://www.germaansegeneeskunde.nl/index_ziekten_gnm/

Dr. Geerd Ryke Hamer