“Infectie” en ontsteking, de helpers bij de schoonmaakoperatie van het lichaam en de boost voor onze algemene gezondheid, ons detoxsysteem. Microben helpen aangedaan weefsel te herstellen en te ontgiften.

Inleiding

De termen immuniteit, ziekteverwekker, antilichamen, infectie, virus en besmettelijkheid komen voort uit dualistisch denken en zijn misleidende concepten die de oorzaak van ziekte buiten onszelf plaatsen. In werkelijkheid draait gezondheid om een holistische benadering, waarbij alles met elkaar verbonden is. De ware oorzaak ligt metafysisch en diep in onszelf.

De menselijke biologie en ecologie functioneren op een geheel andere manier dan wat de farmaceutische industrie ons al 150 jaar lang probeert wijs te maken. Ontstekingen zijn wel een natuurlijk proces; ze activeren microben om weefsels te herstellen en stimuleren de groei van nieuwe weefsels en bloedvaten (angiogenese) waarbij het lichaam zich kan ontgiften.

Het “valse concept van immuniteit” staat eigenlijk voor algemene gezondheid. In zekere zin kun je het zien als een detoxsysteem dat je lichaam schoon en gezond houdt. Een goed functionerend detoxsysteem betekent balans in het fysieke lichaam, maar ook in de geest. Dit houdt in dat trauma’s en biologische schokken zijn verwerkt en opgelost. Men kan dan ook spreken van het opbouwen van weerstand tegen biologische conflicten in de geest.

Wanneer je volledig in balans bent, spelen zelfs de zogenaamde “ziekteverwekkers” een belangrijke rol in het zuiveren en ontgiften van je lichaam, en helpen ze celafval te recyclen. Met andere woorden, ze dragen bij aan het behoud van het evenwicht in je lichaam.

Ziekteverwekkers bestaan eigenlijk niet; we kunnen enkel spreken van een overgroei van bepaalde micro-organismen als gevolg van een onderliggende oorzaak. Het “valse concept infectie” is in feite de situatie waarin het lichaam microben activeert om beschadigde en vergiftigde weefsels en cellen te herstellen.

Zelfs “besmettelijkheid” is een misleidend en onjuist concept, want eerst ontstaat er aangedaan of geïrriteerd weefsel, waarna microben verschijnen om het lichaam te helpen dit te herstellen en te ontgiften. In feite activeert het lichaam latente microben, sporen (vaak foutief gezien als fagen) en exosomen om herstel- en ontgiftingsprocessen te ondersteunen.

Het valse concept van het “virus” is eveneens misleidend en houdt de matrix van virus, besmetting en vaccin in stand. Dit is een logisch klinkend systeem, maar het mist psychologische relevantie. Zelfs de logica hiervan kan niet worden gevalideerd, omdat het leidt tot een cirkelredenering of tot nihilisme.

In werkelijkheid zijn virussen nog nooit volgens de gouden standaard geïsoleerd en getoetst aan de vier postulaten van Koch. Wat men wel kan beschrijven, zijn exosomen—kleine deeltjes met erfelijk materiaal, omhuld door een membraan (enveloppe). Een exosoom bevat gemiddeld tussen de 10 en 40 basenparen van nucleotiden.

Ach, het dualistische denken van onze reguliere geneeskunde

In de reguliere geneeskunde worden micro-organismen onderverdeeld in “goedaardige” (symbionten, zoals de coli-bacteriën in het spijsverteringskanaal) en “kwaadaardige” (antibionten, zoals streptokokken, tuberkelbacteriën en virussen). De antibionten kregen de schuld van diverse ziekten, wat voortkomt uit een dualistische manier van denken waarbij de oorzaak van ziekte buiten onszelf wordt geplaatst.

Het concept “infectie” is dan ook ontstaan vanuit dit dualistische denken, waarbij ziekten worden toegeschreven aan antibionten.

Dit is enigszins begrijpelijk, omdat men bij veel ziekten inderdaad schimmels, bacteriën en verkeerd geïnterpreteerde virussen (celafval) in het lichaam terugvindt. Wat de reguliere geneeskunde echter niet vertelt, is dat dezelfde hoeveelheden microben ook bij gezonde mensen worden aangetroffen, wanneer men daarnaar zoekt. Bij gezonde mensen bevinden de meeste microben zich in een latente staat.

Wanneer men microben terugvindt bij zieke mensen, spreekt men van ziekmakende kiemen, pathogenen, of een infectie. Waarom dezelfde kiem de ene keer ziekte veroorzaakt en de andere keer niet, verklaart men door een goed of slecht functionerend immuunsysteem. Maar inmiddels weten we dat het concept van een “immuunsysteem” ook voortkomt uit het dualistische denken van de reguliere geneeskunde. In werkelijkheid gaat het om een ecologisch en biologisch gezondheidssysteem.

Het lichaam werkt in symbiose samen met microben. Microben staan altijd in dienst van hogere levensvormen; dat is een natuurwet. Sinds het begin der tijden zijn microben onze trouwe begeleiders, die ervoor zorgen dat we kunnen overleven. Ons lichaam bevat tien keer meer microben dan lichaamscellen, en elke lichaamscel is doordrongen van bacteriën. Denk bijvoorbeeld aan de mitochondriën, de energiefabriekjes in onze cellen, die in werkelijkheid bacteriën zijn.

In de viruscultus worden mitochondriën vernietigd door giftige antibiotica. Het is logisch dat cellen en weefsels daardoor afsterven, maar dit wordt ten onrechte geïnterpreteerd als het resultaat van virussen die zich vermenigvuldigen en de oorzaak zijn van het afsterven van cellen en weefsels. Controle-experimenten worden in de virologie echter niet uitgevoerd.

In de natuur is niets kiemvrij. Alles wat leeft, wordt voortdurend begeleid door kiemen. Sinds het begin van ons bestaan leven we in perfecte symbiose met hen—ze spelen een rol in celademhaling, stofwisseling, celdeling, de aanmaak van vitamines, de afbraak van celafval, en de vertering van voedsel.

Er zijn veel verschillende soorten microben, en elke soort heeft zijn eigen “speciale gebied.” Bijvoorbeeld, gonokokken in het uro-genitale gebied, tuberculosebacteriën in de longen, corynebacteriën in de keel, en streptokokken in de darmen en lymfe. Deze microben zijn latent aanwezig bij een gezonde persoon of worden actief als het lichaam in de genezingsfase verkeert.

In feite weten we nog maar weinig over de precieze werking van bacteriën, gisten, en exosomen (zogenaamde virussen), omdat men al meer dan 150 jaar zoekt in de richting van infectie. Net zoals de theorie van ‘auto-immuunziekten’, waarbij het lichaam eigen weefsels zou aanvallen, is het concept van ‘immuniteit’ een academisch construct zonder wetenschappelijke basis. De bewering dat een immuunziekte het gevolg is van de ‘vernietiging’ van lichaamsweefsels, is daarom hoogst twijfelachtig.

1: Het nieuwe perspectief om ziekte en ontstekingen te zien als een reddende engel voor onze gezondheid

Het is al lang bekend dat sommige ziekten, vooral typische kinderziekten zoals waterpokken, mazelen en rodehond, de algehele gezondheid bevorderen en het kind sterker maken. Het komt zelden voor dat deze ziekten een tweede keer voorkomen bij dezelfde persoon.

Het idee dat ziekten, en de daarmee gepaard gaande zogezegde “infecties” en ontstekingen, in feite symptomen zijn die je eigen lichaam creëert om zichzelf te ondersteunen bij een grote schoonmaak, komt voort uit de Ayurveda, de Germaanse geneeskunde en de oude Griekse arts Hippocrates. Hippocrates observeerde dat ziekten in wezen basale symptomen en signalen zijn die van de organen, met name de spijsverteringsorganen en het bloed, verplaatst worden naar de buitenkant van het lichaam.

Deze symptomen beginnen vaak met misselijkheid, krampen, pijn, koude rillingen, constipatie, diarree, overgeven, een gevoel van zwaarte, oprispingen, aambeien, winderigheid en onaangenaam ruikende winden, evenals zinkende ontlasting. In combinatie met koorts, het afvoeren van bloed, pus en slijm werd dit beschouwd als een natuurlijke genezingsreactie, waarmee het lichaam terugkeert naar een evenwichtige homeostase waarin alle lichaamsprocessen optimaal kunnen functioneren. Dit betekent dat de weefsels niet langer verzuurd zijn. De pH-waarde van een gezond lichaam ligt tussen de 7,35 en 7,45 op een schaal van 14.

Deze symptomen worden gezien als het afwerpen van de ziekte, een reactie van het lichaam om door middel van koorts (het “koken”) opgehoopte toxines, afvalstoffen, verzuring en overtollige eiwitten tijdens de ziekte te elimineren en af te voeren.

Helaas worden deze ziektesymptomen tegenwoordig vaak gezien als vijanden die bestreden moeten worden. Veel mensen denken dat een ziekte begint wanneer we worden blootgesteld aan, of zogenaamd “geïnfecteerd” door een virus of bacterie. Door het dualistische denken wordt ziekte gezien als de vijand van gezondheid, terwijl de natuur niet dualistisch werkt.

Ons lichaam bevat zelfs meer microben dan lichaamscellen. Het draait om een evenwichtige symbiose, een samenwerking met deze micro-organismen. Het menselijk lichaam heeft een microbiële flora, wat betekent dat er een ecologisch evenwicht bestaat tussen de lichaamsweefsels en alle aanwezige microben. Zolang microben of exosomen, die door het lichaam geactiveerd worden of die via blootstelling binnenkomen, geen geschikte omgeving vinden om zich voort te planten en te gedijen, blijf je gezond.

Het gaat er altijd om de onderliggende oorzaak, zoals biologische schokken, te behandelen en op te lossen.

De voedingsbodem voor zogenaamde “ziekteverwekkers” is altijd aangedaan, geïrriteerd of veranderd weefsel, veroorzaakt door trauma’s of hangende of opgeloste conflictsituaties. Dit kan leiden tot verzuring door ophopingen van afvalstoffen en toxines, wat vervolgens een intoxicatieschok kan veroorzaken. Dit kan zich al voordoen in het spijsverteringsstelsel, de kleine haarvaten, het bindweefsel (intercellulaire vloeistof) en de lymfevaten. Het lichaam verzuurt omdat verzuring het ideale milieu is waarin microben weefsels kunnen herstellen en ontgiften.

Het ‘coronavirus’, dat feitelijk niet bestaat, is tot op heden nog steeds niet geïsoleerd, gezuiverd, biochemisch ontleed, of vastgesteld qua diameter en proteïnesamenstelling, en is daarmee een fictie. Wat men waarneemt, is in feite een lichaamseigen eiwit met erfelijk materiaal dat informatie bevat om de slijmvliezen van de ademhalingswegen te ontgiften door griepsymptomen te veroorzaken.

Deze lichaamseigen eiwitten met erfelijk materiaal dienen voor informatieoverdracht, met als doel zowel het individu als het collectief gezond en sterk te houden door middel van symptomen.

Corona is gewoon een vorm van griep. Afhankelijk van de ernst van het biologisch conflict kan corona zich manifesteren als een verkoudheid, een echte griep, of zelfs een longontsteking. Het biologisch conflict achter corona draait altijd om angstconflicten of angstpsychosen. Wanneer je angst ervaart, trekken de slijmvliezen van de ademhalingswegen zich terug, waardoor zuurstof gemakkelijker de longen kan bereiken.

Het lichaam heeft deze extra zuurstof nodig om de geest alert te houden voor het gevaar dat de angst veroorzaakt. Zodra de angst is opgelost, begint het lichaam met het repliceren van lichaamseigen eiwitten om de slijmvliezen weer in hun oorspronkelijke staat te herstellen. Dit proces is wat men het “coronavirus” noemt.

De grote ironie is dat mensen angst wordt aangepraat voor een zogenaamd nieuw griepvirus. Door die angst trekken de slijmvliezen zich terug, zodat mensen alert kunnen zijn voor het onzichtbare, niet-bestaande gevaar van het “gevaarlijke coronavirus.” Angst wordt maximaal gevoed. Vervolgens worden de maatregelen versoepeld, wat leidt tot rust en ontspanning—de conflictoplossing. Het lichaam wil de slijmvliezen herstellen, en veel mensen krijgen de griep. Zo herstelt het lichaam de angst voor griep door griepsymptomen.

Dus er is altijd eerst weefsel dat zich aanpast om het lichaam te helpen overleven na een biologische schok, zoals een angstschok. Zodra deze schok is opgelost, verschijnen de exosomen en microben om de aangedane weefsels te herstellen en te ontgiften.

De symbiotische samenwerking met alle microben in ons lichaam verloopt in balans, wat gunstig is voor zowel de microben als de mens. Hieruit kunnen we concluderen dat een werkelijke ziekte of ontsteking pas begint wanneer het lichaam besluit te reageren om te herstellen en te ontgiften.

Bij een biologische schok kan er een ophoping van toxines en afvalstoffen ontstaan, waardoor de leefomgeving van de weefsels verzuurt en lichaamscellen geïrriteerd raken. Met andere woorden, de tolerantie voor gifstoffen in het lichaam wordt overschreden, en het lichaam begint daarop te reageren.

Dit wordt een biologische intoxicatieschok genoemd, wat de genezingsprocessen altijd verergert.

De ernst van de ziekte, samen met onze innerlijke kracht en uithoudingsvermogen, bepaalt het verloop van de daadwerkelijke genezing. De geneeskracht van ons lichaam is afhankelijk van onze emotionele toestand, mentale gesteldheid, levensstijl, voedingsgewoonten en de omgeving waarin we leven. De bijnieren spelen een cruciale rol in het reguleren van dit proces. Dit omvat zowel het ‘ziekte’-proces, dat in feite het genezingsmechanisme van het lichaam is.

Het risico van cytokinestormen

Het gaat er in wezen om of onze algemene gezondheid sterk genoeg is om microbiële overgroei op afstand te houden en of het nodig is deze terug te dringen. Microben helpen weefsels te herstellen, maar intoxicatie kan ervoor zorgen dat het uitscheidingsproduct van microben echt giftig wordt, wat kan leiden tot gevaarlijke cytokine-stormen. Deze moeten vermeden worden. De reguliere geneeskunde heeft de mogelijkheid om cytokine-stormen te voorkomen door gericht symptomen af te zwakken, maar niet door deze te bestrijden: symptomen = herstel.

Het uitscheidingsproduct van bacteriën die weefsels herstellen is altijd giftig. Er zijn echter bacteriën die dit excrement opruimen, maar door extra intoxicatie kan dit evenwicht verstoort worden en dat zal leiden tot het ontstaan van cytokine-stormen. Dit creëert een vicieuze cirkel waarin giftig excrement en toxische stoffen een overgroei van microben veroorzaken, wat op zijn beurt meer giftig excrement produceert.

Bij een overgroei is het lichaam niet in staat om dit toxische materiaal op tijd te ontgiften, wat chemische reacties veroorzaakt die leiden tot levensbedreigende cytokine-stormen. In dat opzicht is het soms aanvaardbaar om farmaceutische middelen in te zetten om de microben wat terug te dringen, als een boodschap aan de microben: “Hey, doe het iets rustiger aan, je vergiftigt de gastheer.”

In de meeste gevallen worden de zogenaamde “ziekteverwekkers” door het lichaam gekweekt met het doel om toxische stoffen, afval van kankerweefsel en beschadigde eiwitten op te ruimen die het lichaam zelf niet kan verwerken. Wanneer onze algemene gezondheid echter wordt verzwakt door de ophoping van schadelijke stoffen zoals afvalstoffen, toxines, verzuring, eiwitopslag, of door hangende of opgeloste biologische conflicten, neemt de kans aanzienlijk toe dat deze microben door het lichaam worden geactiveerd.

Natuurlijke functie van microben

Het is de natuurlijke taak van zogenaamde ziekteverwekkers om giftige stoffen en eiwitten af te breken, aangedaan weefsel te herstellen en te ontgiften. Veel van deze zogenaamde “aanvallen” zijn in feite gewoon een vorm van samenwerking, die vaak in stilte plaatsvindt omdat deze microben een schoonmaakfunctie hebben en de intoxicatie niet ernstig genoeg is om een biologische schok te veroorzaken. Zodra de schoonmaakbeurt is voltooid, zet de algemene gezondheid, met behulp van het detoxsysteem, de microben weer op de achtergrond in latente staat.

Wanneer het tolerantieniveau voor schadelijke toxische stoffen in het lichaam wordt overschreden, ontstaat er een overgroei van microben die dit willen opruimen. De algemene gezondheid activeert deze microben door symptomen te creëren die ons moe en beroerd maken, zodat je je zwak voelt. Dit is bedoeld om energie te verzamelen, zodat het lichaam samen met de microben de schadelijke stoffen kan opruimen en de aangedane weefsels kan herstellen.

Nadat het schoonmaakproces is voltooid, worden de microben weer teruggedrongen. Daarbij worden zogenaamde “antistoffen” gevormd—dit zijn in werkelijkheid geheugenstofjes, een soort geheugenmoleculen voor de algemene gezondheid. In het lichaam werkt niets “ANTI”, want zo zit de natuur niet in elkaar. Alleen de menselijke geest denkt in termen van ‘anti’.

Dodelijke mythe

Het is een grote vergissing van Louis Pasteur om te beweren dat ziekten worden veroorzaakt door “ziektekiemen” die ons als voedsel gebruiken om te overleven en zich voort te planten. Tijdens zijn microscopisch onderzoek zag hij hoe microben groeiden terwijl gastheercellen afstierven. Zijn conclusie was dat “ziektekiemen” gezonde cellen aanvielen en zo een ziekteproces in gang zetten.

Echter, op zijn sterfbed gaf Pasteur toe dat hij zich had vergist. Desondanks werd het foutieve idee dat ziektekiemen ziektes veroorzaken algemeen geaccepteerd en geldt het nog steeds als een fundamentele wetenschappelijke waarheid. Deze misvatting is uitgegroeid tot een dodelijke mythe, waar de farmaceutische industrie slim gebruik van maakt als verdienmodel.

Louis Pasteur erkende op zijn sterfbed dat “ziektekiemen” altijd worden aangetrokken naar plaatsen in het lichaam die sterk vervuild zijn met toxines, afvalstoffen en beschadigd weefsel. Deze vervuiling veroorzaakt verzuring, wat leidt tot schade aan lichaamsweefsels. Microben vertonen hetzelfde gedrag op stervend organisch materiaal in de natuur, waardoor de natuur schoon en in balans blijft.

Pasteur realiseerde zich dat microben of ziektekiemen geen ziekte kunnen veroorzaken zonder een onderliggende reden. De grote vraag blijft echter: hoe komt het dat lichaamscellen plotseling beschadigd raken en beginnen af te sterven? Daar kom ik later in dit werk op terug.

In de tijd van Louis Pasteur stelde Antoine Béchamp dat de ecologie van de weefsels en het bloed bepalend was voor of iemand ziek zou worden of niet. Een beroemde uitspraak van Pasteur op zijn sterfbed was: “Het is niet de kiem die telt, maar de bodem waarop hij valt.”

Zowel Pasteur als Béchamp realiseerden zich dat het milieu en de omgeving van de lichaamscellen—het bindweefsel en de lichaamssappen—bepaalden welke en hoeveel microben zich aan de cellen van organisch materiaal zouden hechten. Deze gezamenlijke conclusie van Pasteur en Béchamp werd echter niet door de medische wereld aanvaard.

Een tweede misvatting die de dodelijke mythe in stand houdt, is de algemene overtuiging dat sommige microben aanvallers en aaseters zijn. Net zoals bacteriën, “virussen”, vliegen, aaseters en roofvogels worden aangetrokken door de dood, zouden microben zich ook op dezelfde manier gedragen in het lichaam. Verzwakte en afstervende lichaamsweefsels zijn natuurlijk net zo gevoelig voor microben als overrijp fruit voor schimmel.

Als men destijds had aangenomen dat lichaamsweefsels kunnen verzwakken en beschadigd raken door agressieve biochemische processen, zoals de ophoping van afvalstoffen, toxines, eiwitten en verzuring, dan zou ons huidige denken over infectie, ontsteking, ziekte en gezondheid er totaal anders uitzien. We zouden ons richten op het oplossen of verwijderen van de psychische oorzaken en biologische schokken die ziekten veroorzaken.

Men zou inzien dat een verstoorde spijsvertering—veroorzaakt door industrieel bewerkte voeding, milieuvervuiling, negatieve emoties, onverwerkte trauma’s (biologische conflictsituaties) en andere menselijke zwakheden—het lichaam dwingt om symptomen en ontstekingen uit te lokken als een overlevingsstrategie.

Dit gebeurt om schadelijke stoffen te neutraliseren en te elimineren, terwijl de weefsels worden hersteld en ontgift. Alle microben die worden bestempeld als zogenaamde “ziekteverwekkers” worden pas giftig als ze in ons lichaam gifstoffen aantreffen die we zelf hebben gecreëerd.

Het wordt hoog tijd dat we beseffen dat het lichaam niet vecht tegen deze zogenaamde “ziektekiemen” omdat ze onze vijanden zouden zijn. Integendeel, het lichaam gebruikt deze “ziektekiemen” om zichzelf te ontgiften en te zuiveren. De algemene gezondheid, oftewel het detoxsysteem van het lichaam, reageert met zware vermoeidheid en hoge koorts om zich te ontdoen van schadelijke stoffen en toxines die de weefsels irriteren.

Daarom verzuurt het lichaam om een ideaal milieu te creëren waarin microben geactiveerd kunnen worden, zodat ze hun natuurlijke werk kunnen verrichten. Dit proces vindt altijd plaats in samenwerking met de zogenaamde “ziekteverwekkers.”

Als het lichaam niet in staat zou zijn om zich te ontdoen van schadelijke stoffen en toxines, zouden deze stoffen uiteindelijk leiden tot de ondergang van het lichaam. Door het continu bestrijden van symptomen—die in feite hersteltekens zijn—wordt het ontgiftende vermogen van het lichaam tegengewerkt. Dit leidt uiteindelijk altijd tot chronische aandoeningen, omdat het lichaam ook de metafysische aspecten, zoals trauma’s en biologische schokken, niet kan verwerken of oplossen.

Dit resulteert in een situatie van extreme toxiciteit, waarin het lichaam niet langer kan reageren op toxines en ziektekiemen. Door voortdurende symptoombestrijding worden hoge koortsaanvallen, ontstekingen en pijn geleidelijk vervangen door chronische, slopende ziekten. Dit gaat gepaard met verlies van levensenergie, een zwaar en vermoeid gevoel, een verlaagde levensverwachting en een verhoogde gevoeligheid voor nieuwe biologische schokken.

Conclusie: Wanneer het “immuunsysteem” (een vals concept) — in werkelijkheid het gezondheidssysteem — succesvol alle lichaamsfuncties heeft hersteld, schadelijke stoffen en toxines heeft verwijderd, en de lichaamsweefsels zijn hersteld en de homeostase is bereikt, heeft het lichaam de kracht om de zogenaamde “ziekteverwekkers,” die het herstelproces hebben gestart, terug te dringen naar een latente staat. Deze toestand heet evenwicht, waarbij je energie en levenslust ervaart.

2: Het verbazingwekkende geschenk van de ontsteking en symptomen

Is het je opgevallen dat, wanneer 100 mensen worden blootgesteld aan het “verkoudheidsvirus,” niet iedereen daadwerkelijk “geïnfecteerd” raakt? Of beter gezegd, wanneer 100 mensen worden blootgesteld aan het verkoudheids-exosoom, krijgt niet iedereen een verkoudheid.

Deze zienswijze toont aan dat microben en exosomen mensen vermijden die emotioneel in balans zijn en van wie het lichaam schoon en zuiver is. Influenza of corona kan alleen griepverschijnselen veroorzaken als er daadwerkelijk aangedaan weefsel aanwezig is, als gevolg van biologische schokken en de ophoping van gifstoffen in de slijmvliezen van de ademhalingswegen.

Met betrekking tot de slijmvliezen van de ademhalingswegen gaat het voornamelijk om een angstconflict. De ernst van de griep hangt af van de zwaarte of omvang van dit angstconflict. Microben zoeken altijd naar verzwakte of aangedane delen van het lichaam, waar lichaamsweefsels zijn aangetast, om deze weefsels te herstellen naar hun oorspronkelijke staat.

Het lichaam activeert of “nodigt” deze microben in feite zelf uit om het herstelproces op gang te brengen, of tenminste verdere verergering te voorkomen. De voornaamste oorzaak van ziekte ligt altijd in onszelf: biologische conflicten. Endogene toxines worden gevormd door een slecht functionerende spijsvertering, die het metabolisme verstoort. Door de biologische schok kan de spijsvertering niet optimaal functioneren, waardoor ook de ontgiftingssystemen van het lichaam verzwakken.

Er ontstaat een ophoping van afvalstoffen die zich omzetten in toxines. Een andere bron van zeer giftige toxines zijn negatieve emoties, trauma’s en biologische conflicten. Exogene toxines, zoals milieuvervuiling, chemische voedingsadditieven, vaccinaties, chemtrails, uitlaatgassen, en roken, dragen hier ook aan bij.

Van alle toxines zijn de emotionele toxines echter het gevaarlijkst en richten ze de meeste schade aan de weefsels. Stress, verdriet, angst, haat en jaloezie verstoren talloze fysiologische processen in het lichaam.

Ziekte en ontsteking zijn in feite een verbazingwekkend proces van zelfverdediging door het lichaam. Tijdens deze “reddingsoperatie,” die een ontsteking of ziekte eigenlijk is, gaat het gezondheidssysteem, samen met geactiveerde of binnengedrongen microben en exosomen, aan de slag om de weefsels te herstellen en het evenwicht te herstellen.

Deze microben en exosomen worden door het lichaam geactiveerd of “uitgenodigd” vanwege de verzwakte conditie als gevolg van biologische schokken. Het lichaam past zich aan om de geest te ondersteunen bij het zo snel mogelijk oplossen van deze schokken.

Zodra dit conflict is opgelost, creëert het lichaam warme symptomen. Het overlevingsmechanisme van het gezondheidssysteem, dat via ziekte of ontsteking werkt, is essentieel voor het herstel van alle lichaamsfuncties. Het lijkt paradoxaal dat het lichaam microben en exosomen uitnodigt om ze vervolgens weer terug te dringen, maar beide processen zijn NOODZAKELIJK voor genezing.

De microben herstellen en ontgiften de aangetaste weefsels en het lichaam wordt zelfs sterker dan voorheen als men het symptoom niet bestrijdt, hooguit afvlakken mocht er cytokine stormen dreigen.

Nadat microben hun herstel- en schoonmaakwerk hebben verricht, worden ze onder controle gehouden door het gezondheidssysteem. Het gezondheidssysteem, of detoxsysteem, ruimt vervolgens de toxines op die deze microben tijdens hun reddings- en herstelwerk hebben geproduceerd. Het probleem met onze geneeskunde is dat artsen worden opgeleid om ziekten en ontstekingen te bestrijden met antibiotica en andere medicijnen.

Deze artsen geloven nog steeds dat de microben die betrokken zijn bij ziekten of ontstekingen schadelijk en gevaarlijk zijn. Dit standpunt is onvolledig, en zelfs gevaarlijk en levensbedreigend. We hebben een dodelijke “infectiemythe” gecreëerd. Bedenk: het idee dat bacteriën en virussen alle ziekten veroorzaken, is hetzelfde als de vliegen beschuldigen van het veroorzaken van al het afval.

Biologisch doel van microben

We worden 24 uur per dag blootgesteld aan allerlei microben. In feite hebben we meer microben in ons lichaam dan lichaamscellen. Denk aan onze darmflora (goed voor 75% van onze algemene gezondheid), de galflora, de flora in onze ogen en oren, speekselflora, de talglaag op de huid, de flora van de genitaliën en de maagflora. Daarnaast zijn er miljarden microben aanwezig in ons bloed, weefsels en organen. Sommige van deze microben hebben net als onze lichaamscellen zuurstof nodig, terwijl anderen dat niet nodig hebben.

Sommige microben helpen bij het verteren van voedsel en het aanmaken van belangrijke stoffen zoals vitamine B12 en vitamine K. Andere microben hebben de taak om afvalstoffen en toxines op te ruimen, zodat we niet verdrinken in een vijver vol afval. Het hele microbiële leven in ons lichaam zorgt ervoor dat ons lichaam schoon blijft en niet verandert in een vervuilde rioolbuis.

We hebben ook microben die ons helpen om via zuurstof energie op te wekken uit onze voeding. Dit zijn de mitochondriën, die een deel van hun bacteriële DNA hebben afgeworpen, maar nog steeds niet verwant zijn aan menselijk DNA, ondanks dat ze in elke lichaamscel voorkomen. Mitochondriën zijn daarom gevoelig voor antibiotica. Wanneer ze te veel worden afgeremd, kunnen ze hun essentiële taak van energieproductie niet meer vervullen. Mitochondriën zijn cruciaal voor onze energiehuishouding. We leven in een symbiose met een groot aantal soorten microben, en we kunnen niet zonder hen. Ze zijn noodzakelijk voor onze gezondheid.

Ons lichaam is dagelijks bezig deze microben te kweken. Veel microben zijn onschadelijk en vervullen een functie in verschillende fysiologische processen. Ze kunnen echter actief worden als het lichaam te zuur wordt (acidose). Wanneer de zuurgraad of pH-waarde van het bloed en de weefsels verschuift van basisch naar zuur, kunnen geactiveerde microben beter lichaamsweefsels ontgiften en herstellen.

Verzuring en ontstekingen hebben dezelfde onderliggende oorzaak:

Verzuring en ontstekingen hebben dezelfde onderliggende oorzaak: biologische schokken die zich opstapelen in het lichaam, waardoor de weefsels structurele veranderingen ondergaan. Door deze biologische schokken functioneren de spijsvertering en het ontgiftingssysteem van het lichaam niet meer optimaal. Hierdoor kunnen afvalstoffen en toxines zich ophopen, wat de verzuring in de hand werkt dat nodig is om microben te activeren.

De ophoping van eiwitten en gifstoffen—door overmatige consumptie van dierlijke producten, verzurend afvalmateriaal van de stofwisseling, dood celmateriaal, toxines en bloedeiwitten—heeft een negatief effect op het lichaam. Schadelijke eiwitten die niet tijdig worden afgebroken, kunnen zich ophopen in de haarvaten, bindweefsels, het basaalmembraan en lichaamsvloeistoffen.

Het verzurende effect van deze gifstoffen en eiwitafval activeert microben, omdat het hun natuurlijke taak is om deze afvalstoffen op te ruimen. Dit proces ondersteunt het lichaam bij het herstel en de ontgifting.

Verzuring is niet de oorzaak van de symptomen, maar deelt dezelfde oorzaak als de symptomen zelf. Wanneer het lichaam een toxinecrisis doormaakt, oftewel een intoxicatieschok, probeert het terug te keren naar een meer basische toestand. Intoxicatieschokken kunnen de symptomen verergeren, maar maken deel uit van het herstelproces.

De ideale zuurtegraad (pH-waarde) van het menselijk lichaam ligt tussen 7.35 en 7.45. Deze balans bevordert een gezonde microbiële activiteit, waardoor het lichaam effectief afvalstoffen en toxines kan elimineren.

Symptomen zoals ontstekingen en verzuring zijn de natuurlijke en meest effectieve manieren van het lichaam om een toxinecrisis aan te pakken. Het is belangrijk om te begrijpen dat er ook een psychologische oorzaak is, aangezien ziekten, waaronder kanker, ontstaan in een basisch lichaam. Verzuring is daarom een gevolg van de symptomen en heeft dezelfde oorzaak: biologische schokken die zich voordoen terwijl het lichaam basisch is.

Daarom put het bestrijden van symptomen het lichaam uit. Door symptomen te onderdrukken, wordt het natuurlijke herstel- en ontgiftingsproces verstoord, waardoor het lichaam niet de kans krijgt om de onderliggende oorzaak aan te pakken en zichzelf te ontgiften en te genezen. Hierdoor blijft het lichaam in een constante staat van belasting, wat uiteindelijk leidt tot biologische uitputting, waaraan men kan sterven.

Wanneer de algemene gezondheid of het detoxsysteem onherstelbaar beschadigd of overbelast is—bijvoorbeeld door ernstige voedingstekorten en armoede—kunnen ziekten miljoenen mensen doden. Ernstige ondervoeding leidt tot een slecht functionerend gezondheidssysteem. Collectieve trauma’s en doodsangstconflicten liggen ook aan de basis van pandemieën, zoals te zien was bij de Spaanse griep of de pest in de middeleeuwen.

Tegenwoordig ondervoeden we ons lichaam collectief door het consumeren van geïndustrialiseerde, bewerkte en vergiftigde voeding, in combinatie met symptoomgerichte bestrijding en vaccinaties. Het is duidelijk dat we generatie na generatie verder verzwakken.

Symptomen als een herstel- genezingsproces

De genezingsfase, die we ten onrechte als de ziekte beschouwen die bestreden moet worden, bestaat uit drie delen. In het eerste deel ontstaan symptomen die je geleidelijk aan beroerd maken. In het tweede deel, het hoogtepunt (epicrisis), bereikt de genezingsfase haar piek en voel je je echt ziek. Zodra je deze fase hebt doorstaan, kom je in het derde en laatste deel van de genezingsfase, waarin je elke dag een beetje beter wordt, tot je volledig hersteld bent.

Microben kunnen inderdaad stuurloos raken als het toxineniveau in het lichaam extreem hoog is opgelopen. Een zware intoxicatieschok, of hevige symptomen tijdens de genezingsfase, kan gevaarlijk worden. In dergelijke gevallen is acuut medisch ingrijpen verantwoord om de symptomen af te vlakken. Het leven kan in gevaar komen tijdens de epileptoïde crisis van de genezingsfase, complicaties waarbij gevaarlijke cytokine-stormen, vergiftiging door opgehoopte toxines en afvalstoffen, en de onzinnige symptoombestrijding bijdragen aan de ernst van de situatie.

Dit acute medisch ingrijpen moet uiteraard gepaard gaan met een grondige ontgifting en reiniging van het lichaam. Daarnaast is het essentieel om de patiënt te begeleiden bij het oplossen van emotionele en conflictactieve problemen. Tijdens de epicrisis van de herstelfase (het ziekteproces) is het belangrijk om de symptomen te monitoren en hevige symptomen af te vlakken, zodat ze niet levensbedreigend worden en geen complicaties veroorzaken.

Ontgifting en emotioneel evenwicht cultiveren zijn de fundamentele voorwaarden voor langdurige gezondheid. Tegenwoordig geven we ons lichaam echter niet meer de kans om ziekten op een natuurlijke manier door te maken. We bestrijden symptomen met medicijnen en pijnstillers, wat ernstige consequenties heeft en de levensduur kan verkorten.

Wanneer de ziekte levensbedreigend is, is medisch ingrijpen uiteraard verantwoord. Het lichaam streeft er altijd naar om zichzelf schoon en gezond te houden. Het is de verantwoordelijkheid van ieder individu om het lichaam dagelijks te ondersteunen bij dit reinigingsproces door gezonde, natuurlijke voeding te consumeren, een gebalanceerde levensstijl te hanteren en emotionele stabiliteit te bevorderen.

“Nog nooit heeft een dokter een mens genezen.” Het organisme geneest zichzelf, en de rol van de dokter is niet meer dan de patiënt daarin te begeleiden”

“Bent u bang om ziek te worden, dat is nergens voor nodig”

Brecht Arnaert

2. Het wonder van wondgenezing

Bacteriën zijn niet zo onnozel als wij, mensen. Ze kennen hun plaats in het leven en staan altijd ten dienste van hogere levensvormen. Op instinctief niveau zijn bacteriën meer afgestemd op het leven dan wij. Bacteriën en pleomorfismen voelen van nature aan dat het doel van het leven is om complexiteit te laten groeien.

Microben vervullen hun taak perfect, alles in dienst van de meest complexe levensvorm—de mens. Dit is een natuurwet, waar ik al vaak over heb gesproken. De mens is een complex wezen dat voortkomt uit de evolutie.

Lagere levensvormen laten je altijd met rust, zolang je hen niet provoceert. Zelfs tijgers laten je met rust als je een soevereine houding aanneemt. Er zijn mensen die nu gewoon tussen deze roofdieren in de natuur leven. Maar als deze dieren je niet als een soeverein wezen waarnemen, omdat je in angst leeft, zien ze je als prooi.

Hetzelfde gebeurt wanneer wij denken dat zogenoemde “pathogenen” ons “aanvallen” en dat we dus “antistoffen” moeten opbouwen. Ironisch genoeg is het juist dat idee dat ons uit balans brengt en polaire tegenkrachten oproept. Als we deze krachten vervolgens ook nog duaal interpreteren, is het einde zoek.

We worden al 150 jaar lang voorgelogen dat bacteriën en exosomen (virussen) onze vijanden zijn, en dat symptomen als ziekte worden gezien in plaats van als helingssignalen. Hierdoor ontstaat het idee dat de ziekte buiten jezelf ligt en dat je niet “immuun” genoeg bent om ertegen te vechten.

Dit leidt ertoe dat je bijvoorbeeld vaccins in je lichaam laat spuiten om zogenaamd “immuniteit” op te bouwen. Maar het enige dat je werkelijk opbouwt, zijn detox-lichaampjes (mijn alternatief voor antistoffen) om die troep weer uit je lichaam te verwijderen.

In feite doet de algemene gezondheid van het lichaam altijd hetzelfde: zuiveren en ontgiften om toxiciteit en toxische emoties (biologische conflicten) naar buiten te duwen, wat symptomen creëert. Ik gebruik zelf geen termen zoals ‘antistoffen’. Kijk maar eens: “antigenen” waarop vervolgens “antistoffen” reageren. Alles draait om “anti”. Zo werkt het leven niet. Niets is anti, alleen onze filosofie kan dat zijn. Het idee van “anti” past bij dualistisch denken, en dat werkt niet.

Ik gebruik liever termen die in lijn liggen met het polaire inzicht, zoals in de ayurveda, Chinese en Germaanse geneeskunde. Bekende termen zijn bijvoorbeeld B-lymfocyten en T-lymfocyten, maar laat je niet afschrikken door zulke woorden. De medische en farmaceutische ideologie doet precies wat de corrupte schriftgeleerden vroeger deden: Latijn gebruiken, zodat mensen niet begrijpen wat ze zeggen.

Als je ergens “cyt-” ziet, verwijst dat simpelweg naar cellen. Lymfocyten zijn dus cellen die uit de lymfen komen. En “lymfe” komt van het Latijnse woord “lympha” of “limpa”, wat water betekent. Ziedaar een eerste verwijzing naar iets dat “rein” is: helder als water. In het Spaans betekent “limpia” nog steeds “schoon” of “proper”.

Lymfeklieren zijn dus eigenlijk de plekken waar deze reinigers zich ophouden als er niets te doen is. Daar zitten die lymfocyten te kaarten, zolang er geen “brand” (vervuiling) is, zijn ze slaperig en inactief. Maar zodra het alarm afgaat, zetten ze hun helm op en rukken ze uit naar de plaats van het onheil.

En ja, ik weet heel goed dat lymfocyten ook bacteriën opruimen. Maar dat is niet meer dan logisch: ook bacteriën sterven na verloop van tijd en worden dus afval. Als dat afval niet wordt opgeruimd, kan het toxisch worden. En als je bedenkt dat we tien keer meer bacteriën dan lichaamscellen hebben, is het logisch dat we lymfocyten bacteriën zien opruimen.

Maar dat gebeurt niet omdat die bacteriën van buitenaf komen om ons te infecteren! Nee, het is juist omdat ze hun werk hebben gedaan—zoals tuberculosebacteriën die tumoren verwijderen—en daarna ‘uitgeleefd’ zijn. Lymfocyten zijn in dit opzicht de begrafenisondernemers van ons lichaam, die ervoor zorgen dat alles netjes wordt opgeruimd.

Lymfocyten ruimen ook lichaamscellen op, maar niet omdat ze “geïnfecteerd” zouden zijn door microben, zoals vaak wordt gedacht. Ze doen dit omdat de cellen beschadigd zijn of simpelweg omdat het lichaam bezig is met celvernieuwing. Oude cellen moeten immers worden afgebroken. Maar zodra iemand een lymfocyt een cel ziet afbreken, ontstaat er paniek, en wordt dit al snel als een auto-immuunziekte bestempeld.

Oei oei oei. Het feit dat de patiënt misschien eerst volgespoten is met gif, en dat de lymfocyten keihard bezig zijn met het opruimen van die vers gedode cellen om te voorkomen dat ze toxisch worden, wordt dan niet benoemd. Auto-immuun? Dat slaat nergens op! Wat we het “immuunsysteem” noemen is eigenlijk een verkeerde term; het lijkt veel meer op een detoxsysteem, waarbij veel grondstoffen worden gerecycled tijdens de afbraak van cellen en het elimineren van gifstoffen.

Het mooie is dat ons detoxsysteem buitengewoon intelligent is en op verschillende niveaus werkt, die ik nu niet allemaal ga uitleggen. Kleine vervuilingen, zoals toxische stoffen of andere kleine moleculen, worden opgeruimd door de leukocyten. “Leuk” komt van het Grieks en betekent “wit,” en “cyt” verwijst, zoals we al weten, naar cellen—witte bloedcellen dus.

Deze cellen worden geproduceerd in de “fabriek” van het beenmerg, waar krachtige schoonmakers ontstaan uit stamcellen. De lymfocyten rijpen verder in andere ‘fabriekjes’, zoals de thymus (zwezerik), waar de T-lymfocyten hun naam aan ontlenen. Lymfocyten zijn in feite gewoon gespecialiseerde leukocyten.

Daarnaast heb je ook nog de B-lymfocyten en de NK-cellen, wat staat voor de “liefelijke” naam “natural killer cells”. Dit etiket is pure onzin. Moord is een concept dat alleen in de menselijke geest bestaat; in de natuur bestaat het niet. Een dier doodt alleen als het zich bedreigd voelt of om te eten. Moord met voorbedachte rade is een conceptuele daad, iets dat dieren niet kennen, want zij leven instinctief.

De NK-cellen kregen hun “liefelijke” naam omdat men ten onrechte aannam dat ze “geïnfecteerde” cellen doden. Maar dat is helemaal niet het geval. NK-cellen ruimen enkel cellen op die via hun MHC-moleculen aan de buitenkant aangeven dat ze rijp zijn voor afbraak. Dit geldt ook voor cellen die beschadigd zijn door gifstoffen.

In feite is een NK-cel een turbo-schoonmaakcel. Deze cel injecteert twee soorten enzymen, perforine en granzyme, in de cel die klaar is voor apoptose, oftewel geprogrammeerde celdood. Deze enzymen knippen de oude of beschadigde cel in stukjes totdat er alleen genetisch materiaal overblijft.

Van Dr. Andrew Kaufman—die zijn inzichten grotendeels heeft gebaseerd op het werk van Dr. Lanka—leren we dat dit proces leidt tot het uitstuwen van exosomen, kleine zakjes RNA. Dit wordt steeds vaker bevestigd door serieuze biologen en wetenschappers die zich hebben losgemaakt van het idee van externe ziekteverwekkers. Toch worden hun wetenschappelijke bevindingen voortdurend gecensureerd. De RNA-strengen (exosomen) zijn het enige wat de enzymen niet vernietigen.

Deze exosomen kunnen door andere oude of beschadigde cellen worden herkend, waarna ze worden uitgenodigd om hun apoptose tot een goed einde te brengen. Dit zou ook verklaren waarom er tijdens een herstelproces (niet een “ziekte,” want dat is een mentaal conflict dat tegen die tijd al is opgelost) altijd een specifiek type exosomen zichtbaar is, die ten onrechte worden gezien als “virussen.”

Veel mensen, academici en andere geïnteresseerden, zitten nog vast in de matrix van angstpsychoses door dualistisch denken. De sociale uiting van angst is vaak agressie, wat op zijn beurt nieuwe biologische conflicten en symptomen veroorzaakt. Dit gebeurt nu door de angstpsychose rondom corona. Het zou me niet verbazen als we, net zoals na de Spaanse griep, opnieuw golven van ziekten zien ontstaan zodra het huidige angstconflict rondom corona is opgelost.

Wat gebeurt er als je een wond hebt opgelopen?

Laten we nog even verdergaan. Wat gebeurt er als je struikelt en je elleboog schaaft? Krijg je een infectie? Absoluut niet, want infectie bestaat niet (tenzij in de hoofden van degenen die de belangen van de farmaceutische investeringsmaatschappij dienen).

In de ayurveda, de Chinese en Germaanse geneeskunde bestaat het concept van infectie niet. Deze oude zienswijzen hebben de tand des tijds goed doorstaan omdat ze natuurlijke wijsheid en tijdloze intelligentie volledig omarmen.

Er is geen infectie; de huid is gescheurd en er komt wat vuil binnen, soms zelfs kleine kiezelsteentjes. Je wast de wond—ontsmetten is niet eens nodig, want ontsmetten kan zelfs contraproductief zijn—en je wacht op de ontsteking. Binnen 10 minuten treedt deze op, wat betekent dat de bacteriën, die verantwoordelijk zijn voor het herstel van hun “tempel” (jouw lichaam), aan het werk gaan. Ze worden uit hun latente slaap gehaald, want ze hebben nu ruimte (door de zwelling) en warmte (door de ontsteking, oftewel plaatselijke koorts) om actief te worden. Het is alsof er een enorme werf op gang komt!

Op dit “werfterrein,” waar beschadigde cellen worden opgeruimd, de celdeling extra wordt geactiveerd en grondstoffen voortdurend worden gerecupereerd, vindt het herstel van de wond plaats dankzij microben. Tijdens dit proces ontstaat er afval—zoals pus, slijm of etter—dat naar buiten moet worden afgevoerd om te voorkomen dat het toxisch wordt.

Net zoals bij de bouw van een huis komt er veel afval vrij, waarvan een deel kan worden gerecycled. Vanuit het lichaam komen extra hulpstoffen naar het grote bouwwerf van de wond om het herstel te versnellen. Denk bijvoorbeeld aan LDL-cholesterol, dat een samentrekkende en alkaliserende functie heeft, waardoor de wond sneller geneest, samen met andere belangrijke stoffen. Het lichaam weet altijd precies wat het moet doen.

Begrijp je nu waarom wonden slecht genezen als je statines of cholesterolverlagende medicijnen gebruikt?

Maar zelfs als je dat kiezeltje en ander vuil uit de wond hebt gewassen, blijft er vaak fijne vervuiling achter die in je bloedbaan terechtkomt. En dan komen de “Mr. Proper’s” van ons lichaam in actie. Want voordat je het weet, kan dat vuil zich door je hele lichaam verspreiden. De leukocyten doen wat ze kunnen, maar zij zijn eigenlijk de lokale schoonmaakploeg—zij hebben Dreft.

Voor het grotere werk heb je zwaarder materieel nodig, zoals een Karcher. Als het gaat om lichaamsvreemde microben die niet bedreigend maar ook niet nuttig zijn, heb je nog sterker materiaal nodig. Dan komen de T-lymfocyten in actie, bijgestaan door de B-lymfocyten. Tegelijkertijd worden cellen die rijp zijn voor apoptose opgeruimd, waardoor het microbioom in je lichaam in balans blijft. En balans is synoniem met gezondheid, zowel fysiek als mentaal.

Wat de exacte relatie tussen al deze cellen is, blijft tot op de dag van vandaag onduidelijk, omdat er om de zoveel jaar nieuwe types T-cellen worden ontdekt. De immunologie, in tegenstelling tot de virologie, is echter een geldig wetenschappelijk veld en nog volop in ontwikkeling. Vergeef me daarom als de uitleg vanaf hier wat minder helder wordt, en ik niet de meest recente stand van zaken kan geven—het is nu eenmaal niet mijn specialiteit.

Toch heb ik een veel beter gevoel bij immunologie dan bij “virologie”, behalve dan dat alles verkeerd wordt gelabeld. Dat is ook niet verrassend. Hoewel de ontdekkingen binnen dit vakgebied geldig zijn, wordt alles nog steeds geïnterpreteerd door de lens van een moderne, dualistische en nihilistische metafysica.

Zo zijn er bijvoorbeeld T-helpercellen die geactiveerd worden wanneer ze in de buurt komen van cellen die zogenaamd “antigenen” presenteren. Hupla, daar gaan we weer: “anti.” En wat zegt de immunologie? Als Theo, de helpercel, een antigeen opmerkt, stuurt hij een cytokine-bericht naar Bob, de regulatorcel, die vervolgens de B-cellen op pad stuurt met de juiste “antistoffen” om het “pathogeen” te doden.

Zucht. Het is vermoeiend, nietwaar? Alles draait om “anti”: antigenen waarop dan antistoffen moeten reageren. Maar zo werkt het leven niet. Niets is “anti.” Alleen onze filosofie, beïnvloed door de farmaceutische investeringsmaatschappij, kan anti zijn.

3: De zin of onzin van vaccinaties

Vanuit onze conditionering met de “infectiemythe” van Louis Pasteur heeft de wetenschap onderzocht hoe men een levenslange algemene gezondheid kan bereiken zonder eerst ziek te hoeven worden, met alle ongemakken van dien. Onze medische wetenschap gaat ervan uit dat je beschermd bent als je de juiste “antistoffen” hebt tegen bepaalde “ziekteverwekkers.”

Maar we weten inmiddels dat dit onzin is. Je bent beter beschermd wanneer je de juiste detox-cellen en geheugencellen hebt, die het evenwicht onderhouden in de biologie en ecologie van het menselijk lichaam.

Echte algemene gezondheid bestaat uit twee componenten:

Het eerste, en belangrijkste, component houdt zich bezig met het neutraliseren en afvoeren van schadelijke stoffen en het recyclen van celafval.

Het tweede component produceert detox-cellen en geheugencellen.

Wanneer het algemene gezondheidssysteem, oftewel het detoxsysteem, verzwakt raakt door de ophoping van toxines, eiwitten en afvalstoffen (met acidose tot gevolg), zal het lichaam microben activeren om te helpen met het opruimen. Microben zijn van nature verantwoordelijk voor dit schoonmaakwerk, waarbij elke soort een specifieke taak heeft.

Het gezondheidssysteem herkent wanneer het aantal specifieke microben en hun snelle groei een bepaalde tolerantie overschrijden. Vervolgens worden geheugencellen aangemaakt voor deze specifieke microben. Deze geheugencellen helpen om deze specifieke microben terug te dringen als het symptoom of ontsteking is afgerond.

Maar voordat dat gebeurt, moeten de weefsels worden hersteld en schadelijke stoffen worden geëlimineerd. Dat is precies de taak van de zogenaamde “ziekteverwekkers,” of beter gezegd, gewone microben en exosomen.

Zoals je ziet, klopt de term “ziekteverwekker” niet. In de natuur verloopt het precies hetzelfde: de natuur houdt zichzelf schoon en gezond dankzij de cruciale rol van microben. Wanneer dit natuurlijke proces wordt verstoord, kan biologische uitputting van het organisme ontstaan. Geheugencellen ruimen geen schadelijke stoffen of beschadigde cellen op; zij activeren witte bloedcellen en detoxcellen, die samen met microben dat werk doen.

Dus wanneer microben een gebied in ons lichaam vinden dat ernstig vervuild en verzuurd is, hetgeen tot verdere weefselirritatie leidt, komen deze microben in actie voor herstel en ontgiftingsprocessen. En deze microben vinden die gebieden altijd.

In feite is het het lichaam zelf dat deze microben en exosomen activeert.

Bij een ernstige intoxicatieschok of een zware epicrisis tijdens de herstelfase kan de situatie echter uit de hand lopen, waarbij de microben zich ongecontroleerd vermenigvuldigen. Dit is wat onze opgeleide dokters een acute ontstekingsreactie noemen. In herhaling: als het acuut wordt, kan afvlakking van de symptomen nodig zijn.

Het lichaam reageert heftig om terug te keren naar evenwicht. Er ontstaan symptomen zoals koorts, misselijkheid, diarree en gebrek aan eetlust, omdat het lichaam ervoor kiest geen voedsel te verteren om energie te besparen die nodig is voor het opruimen van afvalstoffen, toxines en het herstellen van aangedane weefsels. De bijnieren scheiden stresshormonen af, en er is een toename van bloed, lymfe, slijm en een grote toestroom van witte bloedcellen naar het getroffen gebied.

De grote schoonmaak begint, maar dit gaat gepaard met ongemakken en symptomen zoals koude rillingen, overgeven, pijn en algemene zwakte. Het lichaam zorgt ervoor dat we onze dagelijkse activiteiten niet meer kunnen uitvoeren, zodat er voldoende energie vrijkomt voor deze grote schoonmaakoperatie. De bijnieren spelen hierbij een cruciale rol.

Transpireren en ziektesymptomen—die in feite herstelsignalen zijn—helpen het lichaam om de ziekte af te werpen. Afwerpen betekent dat het lichaam zich ontdoet van schadelijke stoffen en celafval, waardoor microben geen voedingsbodem meer vinden om te overleven en zich voort te planten.

Dit is wat Hippocrates bedoelde. Transpireren en andere ziekteverschijnselen (herstelsignalen) zijn dus juist tekenen van een goed functionerend gezondheidssysteem.

Als men steeds opnieuw symptomen onderdrukt, verliest het lichaam uiteindelijk het vermogen om koorts en andere ziekteverschijnselen op te wekken. Dan wordt men pas echt ziek, en het proces wordt chronisch en slopend, wat het lichaam op cellulair niveau volledig uitput. De dood wacht dan als het ware aan de voordeur.

Een bekend gezegde in de Nederlandse taal luidt: “Je moet de ziekte uitzitten.” Dit betekent dat, wanneer het lichaam een bepaalde ziekte eenmaal succesvol heeft overwonnen, de kans klein is dat we dezelfde ziekte nog een keer krijgen. In zekere zin heeft de reactie op de ziekte ons sterker gemaakt, omdat het lichaam zijn toxines en afvalstoffen heeft afgevoerd. De weefsels zijn hersteld naar hun oorspronkelijke staat. Men verkrijgt meer energie waardoor we mentaal beter bestand worden tegen nieuwe biologische schokken.

Het is hoogst onwaarschijnlijk dat een vaccinatie hetzelfde effect heeft. Het lichaam dwingen om “antistoffen” aan te maken om zogenaamd “immuun” te worden voor een bepaalde “ziekteverwekker” die een “infectie” zou kunnen veroorzaken, is energieverspilling. Dit komt omdat de toxines en afvalstoffen niet worden opgeruimd en de weefsels niet worden hersteld—iets wat vaak over het hoofd wordt gezien in de reguliere geneeskunde.

Begrijp dat natuurlijke algemene gezondheid, oftewel het detoxsysteem, een complex fenomeen is waarbij vele orgaansystemen betrokken zijn. Dit kan niet zomaar worden nagebootst door kunstmatige stimulatie van de “antilichaamproductie,” of beter gezegd, van geheugencellen en detoxcellen.

Vaccins beschermen je niet tegen inslagen van biologische schokken.

Toxines en afvalstoffen zijn een zware belasting voor het lichaam, en dat is de reden waarom, wanneer ziektes symptomatisch worden bestreden, men vaak achterblijft met een zwaar en vermoeid gevoel. Het ziektesymptoom is verdwenen, maar de levensenergie ontbreekt! Vaccinatie zorgt ervoor dat we generatie na generatie steeds meer verzwakken en dat chronische, slopende ziekten blijven toenemen.

De bewering dat je automatisch beschermd bent tegen bepaalde “ziekteverwekkers” wanneer je “antistoffen” in je bloed hebt, is een onbewezen hypothese. Men kan niet aantonen of de reactie afkomstig is van de zogenoemde “ziekteverwekker” of van de adjuvanten in het vaccin.

Tot op heden is er nog geen sluitend bewijs dat antistoffen, opgewekt door vaccinaties, je daadwerkelijk beschermen tegen de zogenoemde “ziektekiemen.” Ditzelfde effect kan net zo goed worden bereikt door een normale, natuurlijke, gezonde reactie van het lichaam.

In werkelijkheid is dit laatste zelfs veel waarschijnlijker, aangezien vaccinaties, die vaak giftige stoffen bevatten, juist de algemene gezondheid van het lichaam verzwakken en verlammen. De gifstoffen en zware metalen in vaccins ondermijnen het zenuwstelsel en verstoren de hormonale balans van het lichaam.

Zodra de gifstoffen en zware metalen uit vaccinaties je algemene gezondheid en klieren hebben ondermijnd, is je lichaam niet langer in staat om op natuurlijke wijze ziektesymptomen te creëren, noch om detox-cellen en geheugencellen aan te maken.

Het gevolg is dat het lichaam vervuild achterblijft, verder verzwakt, en gevoeliger wordt voor muterende stammen van bacteriën en exosomen. Er bestaan duizenden soorten microben die stuurloos kunnen worden wanneer ze een voedingsbodem vinden die vervuild is met gifstoffen die we zelf hebben gecreëerd.

Dit effect zien we nu ook bij moeders die als kind zijn ingeënt. Zij zijn niet langer in staat om via zwangerschap en borstvoeding de juiste detox-cellen door te geven aan hun baby, een proces dat normaal gesproken via een natuurlijk ziekteproces plaatsvindt. Het komt vaker voor dan men denkt dat iemand die gevaccineerd is tegen een bepaalde ziekte, deze ziekte toch krijgt en er zelfs extreem ziek van wordt.

Een van de grootste problemen met vaccinatie is dat het het lichaam kan stimuleren om microbiële mutanten te ontwikkelen om toch symptomen te kunnen creëren voor de herstel- en ontgiftingsprocessen.

Ook exosomen zijn onderhevig aan mutatie, en dit gebeurt voortdurend in de natuur. Hierdoor ontstaan nieuwe symptomen die zich gemakkelijk onder de bevolking kunnen verspreiden via aerosolen. In de Germaanse geneeskunde worden exosomen of globulines gezien als dragers van genetisch materiaal dat informatie bevat om symptomen te creëren, waarmee weefsels kunnen ontgiften en herstellen.

Het verspreiden van deze exosomen via microscopische druppeltjes door hoesten en niezen is in de natuur bedoeld om de verspreiding van deze genetische informatie te stimuleren. Dit proces helpt de soort collectief gezond te houden door uit te zieken en daarmee het overleven van de soort te bevorderen. Het gaat letterlijk om collectieve informatieoverdracht.

Hoewel de oorspronkelijke vaccins in staat zijn om de oorspronkelijke microbenstammen te vernietigen, zorgen ze er tegelijkertijd voor dat andere stammen van exosomen en microben zich kunnen ontwikkelen. De natuur zorgt er op deze manier voor dat er steeds nieuwe symptomen kunnen ontstaan, zodat weefsels kunnen worden hersteld en ontgift. Deze symptomen dragen bij aan het overleven, zowel op individueel als collectief niveau.

Echte algemene gezondheid, oftewel een goed functionerend detoxsysteem, is het vermogen van het lichaam om zichzelf dagelijks te ontgiften en te zuiveren en weefsels te vernieuwen of te herstellen in oorspronkelijke staat. Dit kan het lichaam alleen doen als alle emotionele zaken en conflicten zijn opgelost. Zuiver evenwicht, zowel fysiek als metafysisch, biedt bescherming tegen ziekte.

Dat is wat ware gezondheid betekent. “Antistoffen via vaccinatie zijn onvoldoende om iemand zogezegd ‘immuun’ te maken voor een ziekte.” Dit concept klopt niet. Men gaat er nog steeds van uit dat het toedienen van “antistoffen” via een vaccin het “immuunsysteem” versterkt, maar dit is absoluut onjuist.

De algemene gezondheid tegen ziekten en ontstekingen wordt alleen sterker wanneer men de ziekte daadwerkelijk doormaakt. Dit gezonde evenwicht kan alleen worden bereikt door ons gezondheidssysteem te voorzien van wat het nodig heeft: natuurlijke voeding en emotioneel evenwicht.

De algemene gezondheid, oftewel het detoxsysteem, is verantwoordelijk voor het dagelijks opruimen van toxines, afvalstoffen en overtollige eiwitten. Daarnaast heeft het detoxsysteem de taak om zoveel mogelijk celafval te recyclen.

4: Het pijnsignaal: Andreas Moritz

Een pijnsignaal ontstaat vaak bij een ziekte of ontsteking. Lichaamsweefsels in de buurt van giftige stoffen ontvangen dan onvoldoende water, voedingsstoffen en zuurstof om hun stofwisselingsprocessen goed te laten verlopen. Dit kan het gevolg zijn van biologische schokken en intoxicatie. De wegen voor de distributie van water, voeding en zuurstof raken verstopt door schadelijke stoffen.

Het gebrek aan water en zuurstof veroorzaakt het pijnsignaal, omdat de weefsels niet meer goed in staat zijn om hun afvalstoffen af te voeren. Deze weefsels komen in een ernstige noodtoestand. Het lichaam reageert door micro-organismen te activeren, wat leidt tot ontstekingen of ziekte, zodat het ontgiftingsproces kan beginnen.

Zenuwcellen in het vervuilde gebied, waar ernstige tekorten aan zuurstof en water zijn, sturen een signaal naar de hersenen. De hersenen reageren door hulphormonen naar het aangetaste gebied te sturen, en er wordt histamine geproduceerd. Histamine is een organische verbinding die betrokken is bij verschillende fysiologische processen. Het speelt een rol in het maag-darmkanaal, fungeert als neurotransmitter in het centrale zenuwstelsel, en heeft een belangrijke functie in het gezondheidssysteem, waaronder de regulatie van de waterhuishouding.

Samen met andere hormonen helpt histamine om de distributie van water te herstellen. Wanneer histamine de pijnzenuwen bereikt in de buurt van het vervuilde gebied, waar schadelijke stoffen zijn opgehoopt, ontstaat er pijn. Histamine verwijdt de bloedvaten, zodat er meer bloed naar het getroffen gebied kan stromen.

Bovendien verbetert het de doorlaatbaarheid van het plasma door de haarvaten in het capillair systeem. Indirect stimuleert histamine ook de bijnieren om stresshormonen, zoals adrenaline, te produceren.

Histamine helpt bij het opruimen van toxines en deeltjes van exosomen, en reguleert samen met andere hormonen de verdeling van water—een cruciaal proces, vooral in vervuilde lichaamsweefsels die een tekort aan water hebben. Daarnaast speelt histamine een belangrijke rol bij de productie van maagzuur en de werking van het maag-darmkanaal. Het is goed om te onthouden dat het spijsverteringskanaal, samen met de lymfe, een van de belangrijkste routes is voor het lichaam om toxines en afvalstoffen af te voeren.

We kunnen concluderen dat het lichaam het pijnsignaal gebruikt om een essentiële gezondheidsreactie in gang te zetten in het vervuilde gebied. Dit voorkomt dat toxines en afvalstoffen verdere schade aanrichten. Pijn is dus een onderdeel van het zelfherstellend vermogen van het lichaam en moet niet worden gezien als de ziekte zelf.

Soms kan tijdelijke verlichting van de pijn heilzaam zijn voor de patiënt, maar langdurige pijnbehandeling belemmert het lichaam in zijn vermogen om zichzelf te genezen. Het is belangrijk te begrijpen dat een pijnsignaal een natuurlijke reactie is van het lichaam op de ophoping van toxines, afvalstoffen en eiwitten, wat leidt tot verzuring. Dit gaat gepaard met een ernstig tekort aan water, zuurstof en voedingsstoffen. Door water toe te voegen kan de intoxicatie verdund worden zodat de weefsels niet meer worden geïrriteerd.

Het watertekort ontstaat doordat de concentratie van toxines, eiwitopslag en bloedeiwitten in het bindweefsel of de vloeistof buiten de lichaamscellen toeneemt. Normaal gesproken worden schadelijke stoffen in het bindweefsel afgevoerd via de lymfe en haarvaten.

Maar wanneer er verstoppingen ontstaan in het lymfesysteem door ophoping van afvalstoffen, eiwitten en stofwisselingsproblemen, wordt de ontsnappingsroute voor bloedeiwitten en toxines afgesloten. Dit leidt onmiddellijk tot een levensbedreigende verzuring door chemische reacties tussen toxines en reactieve eiwitten. Om verdere schade aan de weefsels te voorkomen, gaat het lichaam deze stoffen omringen met water.

Hoewel dit een tijdelijke maatregel is, lost het het probleem niet op. De verstoppingen blijven aanwezig en blokkeren de doorstroming, waardoor de zuurstofvoorziening wordt belemmerd. Dit leidt tot hevige pijn en verdere complicaties. Met een ontsteking kan het lichaam dit oplossen, de pijn hoort erbij.

Bloedeiwitten verlaten het capillaire systeem om het bindweefsel binnen te dringen, waar ze normaal gesproken moeten doorstromen en afgevoerd worden via het lymfesysteem. Wanneer er echter verstoppingen ontstaan in het bindweefsel en het lymfesysteem, waardoor deze bloedeiwitten niet tijdig kunnen worden afgevoerd, kunnen ernstige symptomen ontstaan. De intelligentie van het lichaam, vastgelegd in het DNA, herkent dit gevaar.

In reactie hierop maken de hersenen endorfines aan om de pijn te beheersen, terwijl tegelijkertijd een krachtige gezondheidsreactie wordt geactiveerd om de grote schoonmaak van het vervuilde gebied op gang te brengen, in samenwerking met micro-organismen. Dit proces wordt vaak gezien als ziekte of ontsteking.

Pijn is in feite een signaal dat het zelfgenezend vermogen van het lichaam stimuleert.

Synthetische pijnstillers en medicijnen onderdrukken het zelfgenezend vermogen van het lichaam en mogen alleen bij extreme pijn worden toegelaten. Deze stoffen negeren de alarmsignalen die het lichaam continu afgeeft. Hoewel ze de huidige symptomen verlichten, blijft je lichaam in een slechte conditie achter, vaak zonder dat je je daarvan bewust bent. Uiteindelijk krijg je hier de rekening voor gepresenteerd.

Doordat synthetische middelen het pijnsignaal blokkeren, verliest het lichaam het vermogen om adequaat om te gaan met de ophoping van toxines, afvalstoffen en de verstoppingen in de lymfe, het bindweefsel en het capillaire systeem. De natuurlijke intelligentie van het lichaam raakt ook niet langer bewust van het toenemende zuurstof- en watertekort in de cellen. Om het nog erger te maken, moeten de cellen hun kostbare water afstaan om de synthetische pijnstillers te verwerken. Dit alles leidt uiteindelijk tot ernstige intoxicatieschokken, die levensbedreigend kunnen worden en de ontwikkeling van cytokinestormen kunnen veroorzaken.

Om een natuurlijke genezingsreactie op gang te brengen, hebben het lichaam en de hersenen het pijnsignaal nodig om zich te kunnen richten op het gebied dat door vervuiling in gevaar is. Synthetische pijnstillers en medicijnen doorbreken deze pijnsignalen en knippen als het ware de communicatie met de hersenen door.

Hierdoor raakt het lichaam zich niet meer bewust van het vernietigende effect van intoxicatie, veroorzaakt door de ophoping van toxines, afvalstoffen, eiwitten en bloedeiwitten. Dit is echter nog niet alles; de aanmaak van endorfines wordt geblokkeerd, wat leidt tot afhankelijkheid en verslaving aan deze synthetische pijnstillers en medicijnen.

Daarnaast moet het lichaam bloedeiwitten afstaan om de synthetische stoffen te vervoeren naar de plaats van bestemming. Omdat bloedeiwitten vaak vastgehouden worden in het bindweefsel, worden ook de synthetische stoffen van deze pijnstillers en medicijnen daar vastgehouden.

Het is dan ook logisch dat er zoveel ernstige bijwerkingen ontstaan door het gebruik van deze middelen, en dat het risico op slopende, chronische aandoeningen toeneemt. Deze bijwerkingen zijn bekend, maar worden vaak over het hoofd gezien.

Door al deze verstoppingen stijgt ook de bloeddruk, omdat het lichaam de druk verhoogt in een poging de doorstroming te verbeteren. Uiteindelijk verlagen synthetische medicijnen en pijnstillers de natuurlijke pijngrens van het lichaam zo sterk dat zelfs de kleinste schram ondraaglijke pijn kan veroorzaken.

Dit leidt tot chronische pijn die steeds erger wordt. Na verloop van tijd verliezen de pijnstillers en medicijnen hun effect, wat sommige mensen ertoe kan drijven om zelfs zelfmoord te overwegen om van de ondraaglijke pijn verlost te worden.

Gelukkig zijn er alternatieve pijnstillers en ontstekingsremmers die niet alleen de pijn verlichten, maar ook het lichaam ondersteunen bij het opruimen van schadelijke stoffen die de oorzaak zijn van pijn en ontsteking. Als je in behandeling bent, bespreek dit dan met je arts. Gebruik nooit gelijktijdig ontstekingsremmende middelen die zijn voorgeschreven door je arts met de onderstaande alternatieven, om ongewenste bijwerkingen te voorkomen.

Hieronder een lijst van alternatieve pijnstillers:

Zoethout: Dit kruid is bijzonder geschikt voor keelpijn en andere aandoeningen van de luchtwegen. Een sterke thee van zoethoutwortel, gecombineerd met Canadese iep, werkt ontgiftend en ondersteunt het algemene gezondheidssysteem, oftewel het detoxsysteem.

Phyllanthus niruri: Deze plant heeft een krachtige ontgiftende werking en versterkt de algemene gezondheid. Het is effectief bij de behandeling van geelzucht en huidziekten, en blokkeert de overdracht van pijnimpulsen en ongewenste spiersamentrekkingen. Ook is het werkzaam tegen aandoeningen waarbij exosomen betrokken zijn. Hoewel de smaak zeer bitter is, geldt het gezegde: “bitter op de tong maakt het hart gezond.”

Boswellia serrata: Dit middel verlicht pijn in het hele lichaam en helpt tevens bij het verlagen van bloedvetten. Boswellia heeft een sterke ontgiftende werking en staat bekend om zijn ontstekingsremmende eigenschappen, met name in de gewrichten en het maag-darmkanaal. De bittere en wrange smaak draagt bij aan de ontgifting en helpt de weefsels te herstellen naar hun juiste structuur.

Fenegriek: Deze specerij verlicht pijn wanneer in grotere hoeveelheden gebruikt, dankzij zijn sterke ontgiftende werking. Het is vooral aanbevolen bij hart- en vaatziekten en bij beide types van diabetes.

Ocimum sanctum (Heilige basilicum): Deze plant is sterk ontstressend en helpt tegen ontstekingen en aandoeningen van de luchtwegen. Het heeft een krachtig antibioticum-effect en ondersteunt het lichaam bij het schoonmaakproces.

Kardemom: Als culinaire specerij werkt kardemom slijmoplossend en is effectief tegen aandoeningen van de luchtwegen en het maag-darmkanaal. Daarnaast helpt het bij krampen.

Kurkuma: Dit kruid bevat de drie reinigende smaken: bitter, wrang en scherp. Het werkt ontstekingsremmend, pijnstillend en verlicht stijfheid. Kurkuma is een natuurlijk antibioticum dat de darmflora en mitochondriën niet aantast. Het is effectief tegen aandoeningen van de luchtwegen en het spijsverteringskanaal. Door zijn zuiverende werking helpt het lichaam toxines af te voeren. Zwarte peper versterkt de werking van kurkuma.

Gember: Thee van verse gember, evenals het gebruik van gember in voeding, helpt het lichaam sterk te ontgiften en werkt daarnaast pijnstillend.

Picrorhiza kurroa (Kutki): Deze plant is extreem bitter en heeft een krachtige ontgiftende werking. Het stimuleert de leverfunctie en bevordert de productie van gal, wat de spijsvertering verbetert. Kutki heeft ontstekingsremmende eigenschappen en helpt bij het verwijderen van allergene stoffen. Daarnaast remt het de werking van histamine.

Azadirachta indica (Neemboom): Deze boom heeft een sterk bloedzuiverend en leverreinigend effect. Het vermindert spier- en gewrichtspijn en is effectief tegen huidziekten en allergieën.

Tanacetum parthenium (Wormkruid): Wormkruid is een natuurlijke pijnstiller die koorts vermindert bij infecties. Het heeft een sterke ontgiftende werking, remt ontstekingen en helpt migraine te voorkomen.

Silybum marianum (Mariadistel): Deze plant staat bekend om het stimuleren van de ontgiftende werking van de lever.

Cayennepeper: Ondanks de sterk verwarmende eigenschap van cayennepeper, heeft het een pijnstillende werking. Je kunt een crème maken van cayennepeper en dit aanbrengen op de pijnlijke plek voor verlichting.

Bromelaïne: Dit enzym, afkomstig uit de vrucht en vruchtsteel van de ananas, heeft ontstekingsremmende eigenschappen en helpt bij het verminderen van eiwitopslag op de verkeerde plekken, zoals in het bindweefsel.

Lavandula officinalis (Lavendel): Lavendelolie heeft ontsmettende en pijnstillende eigenschappen en werkt kalmerend. Het is effectief bij wondbehandeling en huidaandoeningen, en kan worden gebruikt in mondwater om tandvleesontsteking te bestrijden.

Harpagophytum procumbens (Duivelsklauw): Deze plant verlicht gewrichtspijn, maar moet vermeden worden als je last hebt van galstenen, maagzweren of brandend maagzuur.

Visolie, zeegroenten en plantaardige oliën: Deze bevatten veel essentiële vetzuren die het zuurstoftransport in het lichaam verbeteren, wat helpt bij het afvoeren van schadelijke stoffen en het verminderen van pijn.

Teunisbloemolie, borageolie en zwarte bes: Deze oliën zijn effectief in het verminderen van gewrichtsontstekingen.

Tinospora cordifolia: Dit kruid, bekend als een krachtig middel in de ayurveda, geeft het algemene gezondheidssysteem of detoxsysteem een enorme boost. Het helpt hevige koorts te verminderen en ondersteunt het herstelproces, terwijl het de algemene gezondheid versterkt. Het kruid is bijzonder bitter en wrang, twee smaken met een afkoelende en zuiverende werking. Het wordt beschouwd als een topkruid in de ayurveda.

Andrographis paniculata: Dit kruid is sterk ontgiftend voor de lever, werkt koortswerend, geneest huidaandoeningen en stimuleert de spijsvertering. Hoewel zeer bitter, doodt het de ziekteverwekker niet direct, maar ruimt het toxines op, zodat het algemene gezondheidssysteem de juiste geheugencellen en detox-cellen kan aanmaken.

Let ook op volgende zaken:

Zoek hulp als je te maken hebt met emotionele problemen of stress, en ook bij biologische conflicten. Het is waar dat symptomen kunnen verergeren wanneer biologische conflicten worden opgelost. Volgens de Germaanse geneeskunde treden de hevigste symptomen op tijdens de epicrisis, de piek van de herstelfase. Wanneer deze symptomen levensbedreigend worden, is het de taak van de arts om ze af te zwakken.

Hoewel de herstelfase daardoor langer duurt, overleeft men en geneest uiteindelijk volledig. Als de herstelfase echter voortdurend wordt geblokkeerd door symptoombestrijding of door nieuwe conflicten, leidt dit tot chronische diagnoses die uiteindelijk het risico op overlijden kunnen vergroten. Symptomen afvlakken is niet hetzelfde als ze bestrijden, wat in de reguliere geneeskunde vaak gebeurt.

Werkelijke genezing ontstaat door de verbinding van lichaam en geest met het hart, en door het zuiveren en ontgiften van opgehoopte schadelijke stoffen in het lichaam. Zelfbewustzijn stimuleert het zelfhelend vermogen. Activiteiten zoals yoga, ademhalingsoefeningen, meditatie, dansen, zingen, wandelen in de zon, lachen en sociale contacten versterken dit vermogen.

Margarine en bewerkte, geraffineerde oliën en vetten zijn absoluut te vermijden, net als geraffineerde suiker en tarwe. Kies voor gezonde, zongerijpte natuurvoeding, volg een gebalanceerde dagelijkse routine en een gezonde levensstijl. Zorg daarnaast voor voldoende lichaamsvriendelijke beweging. Fysiotherapie, acupunctuur, homeopathie en stressmanagement hebben ook heilzame effecten op het welzijn en ondersteunen de algemene gezondheid.

5: Ziekte en veroudering is onnatuurlijk

Het wordt hoog tijd dat we weer leren vertrouwen op ons lichaam, onze intuïtie en de natuur. Het menselijke genoom heeft honderdduizenden jaren overleefd op deze prachtige blauwe planeet. Ons DNA weet precies hoe het moet omgaan met onschuldige aandoeningen of ziekten, vooral wanneer microben ons helpen onze algemene gezondheid te versterken.

Reacties van het gezondheidssysteem, zoals een normale ontsteking, tonen aan dat het lichaam goed functioneert en energiek is.

Deze natuurlijke reactie van ontsteking en ziekte helpt het lichaam om opgeslagen afvalstoffen, eiwitten en toxines te verwijderen. Bovendien stelt het het lichaam in staat de effecten van biologische schokken naar buiten te duwen. Dankzij koorts, niezen en uitslag wordt de algemene gezondheid getraind, zodat je na herstel weer volop levensenergie hebt. Dit stelt je in staat om te doen waar je hart van gaat zingen, terwijl je gezondheid klaar is om snel en adequaat te reageren op de volgende ziekte of aandoening.

Als je zelfgenezend vermogen verzwakt of onderdrukt wordt door persistente symptoombestrijding, dan word je chronisch verzwakt. De constante noodzaak van het lichaam om evenwicht te zoeken is de werkelijke kracht die achter genezing staat.

Als je voortdurend onder stress staat, depressief, angstig of onzeker bent, of een zware emotionele crisis of trauma doormaakt, kan je algemene gezondheid niet optimaal functioneren. De geestelijke toestand van een individu, inclusief de emotionele lading die hij met zich meedraagt, is een bepalende factor voor het behoud van gezondheid en levensenergie.

Wanneer je lichaam het startsein ontvangt van jou als zelfbewust wezen, kan de onbewuste weerstand tegen genezing overgaan in onbewuste acceptatie, waardoor je op natuurlijke wijze een genezingsreactie op gang brengt.

Een natuurlijke manier van leven kan ziekte voorkomen. Dit betekent dat je de dagelijkse routine respecteert: op tijd gaat slapen en op tijd opstaat, op de juiste momenten eet, natuurzuivere en zongerijpte voeding consumeert, en regelmatig in de zon loopt. Wijk je af van deze natuurlijke levenswijze, dan ontstaat er een opstapeling van toxische stoffen die je verzwakt.

Wanneer de tolerantie voor deze toxische stoffen wordt overschreden, kan een intoxicatieschok je ziek maken. Om onze gezondheid terug te krijgen, is het essentieel om het lichaam te ondersteunen bij het verwijderen van giftige en schadelijke stoffen. Het is daarbij belangrijk om de herstelfase na het oplossen van conflicten goed te begeleiden.

Emotionele stabiliteit, een gezond voedingspatroon en een gezonde levensstijl zullen je hierbij helpen. Wanneer gifstoffen een bepaalde concentratie in het lichaam bereiken, ontstaan er symptomen. Zodra die concentratie van toxische stoffen wordt overschreden, geeft het lichaam een ongemak- of pijnsignaal af.

Dit stimuleert de ontgiftingsorganen en het gezondheidssysteem om te reageren. Het lichaam probeert al deze giftige stoffen kwijt te raken.

De reactie bestaat uit het mobiliseren van microben, exosomen, witte bloedcellen, geheugenstoffen en detox-cellen om de vergiftiging te verminderen, zodat verdere irritatie aan lichaamsweefsels wordt voorkomen. Het draait allemaal om het herstellen van evenwicht. Tijdens deze fase voel je je vaak moe, uitgeput en heb je weinig honger. Je kunt je zwak en afgemat voelen, maar dit komt doordat het lichaam al zijn energie gebruikt om, samen met microben en exosomen, toxines en afvalstoffen af te voeren en de weefsels in hun oorspronkelijke staat te herstellen.

Om natuurlijke gezondheid te realiseren, is het essentieel om je algemene gezondheid te boosten door een positieve innerlijke dialoog te voeren. Elke lichaamscel bezit bewustzijn en intelligentie. Ziekte of gezondheid is een weerspiegeling van hoe je jezelf en de wereld ervaart.

De verantwoordelijkheid voor je gezondheid en welzijn ligt volledig in jouw handen. Je hebt inderdaad de kracht om jezelf te genezen. Stralende gezondheid betekent niet alleen je goed voelen, maar ook dat je je ‘heel’ voelt. Dit gevoel van heelheid is het geheim om het zelfgenezend vermogen van je lichaam te stimuleren en je gezondheid te behouden.

Met ‘heel’ voelen bedoel ik dat je bewust je persoonlijke creatieproces voortzet, een reconstructieproces dat elk aspect van je leven beïnvloedt—van je werk en relaties tot je geluk, creativiteit en emotionele stabiliteit. Het gaat erom verantwoordelijkheid te nemen voor je eigen gezondheid en evenwicht te creëren, ongeacht je leeftijd.

Veel voorkomende gezondheidsproblemen ontstaan door te weinig lichaamsvriendelijke beweging, slechte eetgewoonten, ongezonde voeding en een verkeerde levensstijl. En niet te vergeten: negatieve emoties, onverwerkte trauma’s of biologische conflicten spelen ook een grote rol.

Jouw lichaam kan jarenlang hebben geleden onder een gebrek aan slaap, spanning en stress, en ondervoeding door steeds ongezonde voeding te consumeren. Bewustwording van deze factoren is een grote stap in de juiste richting. Verantwoordelijkheid nemen betekent ook dat je bereid bent om veranderingen aan te brengen in je persoonlijke houding ten opzichte van gezondheid, en zelfs vrijheid.

Een verwachting van voortdurende vitaliteit, gezondheid en eeuwige jeugd heeft een grote positieve invloed op de blije biochemie van het lichaam. De geconditioneerde overtuiging dat het normaal is om ziek te worden en te verouderen, heeft juist een negatieve invloed op de algemene gezondheid en de biochemie.

Dit veroorzaakt verstoringen in de eiwitproductie—het proces waarop ons lichaam draait—en versnelt het verouderingsproces. Deze vernieuwende manier van denken zou wel eens de sleutel kunnen zijn tot het ontdekken van het geheim van eeuwige gezondheid. Het knagende gevoel dat je geen controle hebt over je eigen gezondheid is vaak de oorzaak van veel lichamelijke en geestelijke problemen.

Onze negatieve maatschappelijke conditioneringen

Vanaf onze vroegste jeugd wordt ons verteld dat we zullen sterven door ouderdom, gepaard met aftakeling en ziekte—aangrijpende conditioneringen die een diepgaand effect hebben. De algemeen geaccepteerde overtuiging dat mensen zwak en breekbaar zijn, en dat we regelmatig medische controle nodig hebben, vooral naarmate we ouder worden, creëert een gevoel van machteloosheid. Dit gevoel van machteloosheid heeft een negatief effect op de spijsvertering en andere vitale lichaamsprocessen.

Er is een gezegde dat iedereen oud wordt en uiteindelijk sterft, en dit wordt meestal blindelings geaccepteerd. Maar is dat wel zo? Deze conditioneringen creëren onvermijdelijk self-fulfilling prophecies, vaak zonder dat we ons daarvan bewust zijn—en dat is het echte menselijke drama. Deze onbewuste angst zorgt voor diepgaande chemische reacties in het lichaam die de algemene gezondheid ondermijnen, met als gevolg dat we sneller verouderen en sterven.

Het idee dat we kwetsbaar en onveilig zijn, manifesteert zich in ons fysieke lichaam als veroudering en slechte gezondheid. We weten uit ervaring dat verliefdheid een enorme oppepper is voor de algemene gezondheid, en omgekeerd kan een depressie de algemene gezondheid volledig verlammen.

Ziekte en veroudering zijn slechts realiteiten geworden door projecties die voortkomen uit onwetendheid over de ware aard van ons lichaam en het leven. In werkelijkheid is het voor je lichaam veel gemakkelijker om gezond te blijven dan om ziek te worden.

De overtuiging dat het ‘normaal’ is dat een lichaam veroudert en ziek wordt, zorgt er echter voor dat het lichaam deze mentale bevelen opvolgt. Het genetisch ontwerp van het lichaam is geprogrammeerd om gezond, jeugdig en vitaal te blijven. Ziekte en veroudering maken geen deel uit van het DNA. Zelfs de natuurlijke apoptose, het proces van celdood, is bedoeld om het lichaam sterk en gezond te houden door voortdurende vernieuwing.

Het is bewezen dat ziekte en veroudering voortkomen uit de cumulatieve effecten van negatieve emoties, angsten, giftige voeding en gifstoffen, die een verzurende werking op het lichaam hebben. Echte genezing ontstaat wanneer we ons enorme potentieel aan intelligentie, creativiteit en energie inzetten voor werkelijk belangrijke zaken in het leven, zoals welzijn en geluk.

Dit potentieel kan worden opgeroepen via het fysieke lichaam, maar daarvoor moeten we goed voor ons lichaam zorgen.

Er is geen scheiding tussen lichaam en geest. Het erkennen van deze verbondenheid is essentieel om je gezondheid terug te winnen. De samenwerking tussen lichaam en geest is een superieure, intelligente wisselwerking die ervoor zorgt dat alle lichaamscellen hun ontelbare chemische en fysiologische reacties optimaal kunnen laten verlopen.

Het lichaam heeft de geest nodig om opdrachten uit te voeren, zoals het lezen van een tekst in de krant of het bewegen van je hand om iets vast te grijpen. Omgekeerd is het voor de geest belangrijk te begrijpen hoe het lichaam werkelijk functioneert volgens de principes van de natuur en zijn wil om te overleven.

Voor je gezondheid is het essentieel om altijd in verbinding te staan met je lichaam, met je aangeboren behoefte aan geluk voor jezelf en de wereld om je heen, en met je innerlijke doel en missie. Contact maken met je hart en je diepste hartenwens tot uitdrukking brengen, is een belangrijk aspect van dit proces.

Lichamelijke gezondheid is nauw verbonden met zowel fysiek als geestelijk welzijn. Beide componenten vormen de basis van een sterke algemene gezondheid. Elke ziekte in het fysieke lichaam heeft een emotionele en geestelijke tegenhanger. Het belangrijkste streven is geluk, dat een solide basis vormt voor je welzijn en totale gezondheid.

Emoties en trauma’s kunnen je echter van dit doel afleiden en ondermijnen de causale levensprincipes, wat leidt tot onevenwicht. Toch zijn deze problemen ontworpen om je weer terug op het pad van geluk te brengen, mits je ze op de juiste manier benadert. Wanneer je het evenwicht niet herstelt, zal versnelde veroudering het logische gevolg zijn.

Elke geestelijke activiteit roept gevoelens en een specifieke emotie op in het lichaam. Een emotie is in feite een combinatie van emotionele impulsen en een lichamelijke reactie, en geeft je inzicht in hoe gezond je werkelijk bent. Jouw endocriene systeem reageert direct op je emotionele toestand door stofjes aan te maken, zoals hormonen, neurotransmitters en feromonen. Deze stofjes weerspiegelen je huidige emotionele staat en nemen je energetische vibratie op. Ze kunnen je gezondheid versterken of juist schade toebrengen.

Afhankelijk van je emotionele reactie op een gebeurtenis of uitdaging, worden er genezende of ziekmakende stofjes geproduceerd. In een stressreactie worden bijvoorbeeld adrenaline, cortisol en cholesterol afgescheiden door gevoelens van angst, frustratie, afwijzing of woede. Als deze stofjes echter te lang in de bloedvaten blijven, kunnen de wanden van de bloedvaten geïrriteerd raken, wat kan leiden tot ontstekingen en een verhoogd cholesterolgehalte in het bloed. Dit verzwakt je algemene gezondheid, oftewel je detoxsysteem, en verhoogt het risico op ziekte.

Positieve intenties en gedachten kunnen je geluksgevoel vergroten door de aanmaak van stoffen zoals serotonine, endorfine, interleukine, GABA en dopamine, evenals vele andere genezende stoffen die je algemene gezondheid enorm versterken en zelfs je verouderingsproces kunnen vertragen. Hormonen en neurotransmitters hebben een krachtige invloed op je lichaam en de homeostase.

Maar de gedachten en intenties die ze oproepen zijn nog veel krachtiger en kunnen, zoals ik eerder aangaf, je lichaam genezen of juist schade toebrengen. Niet voor niets wordt lachen gezien als een effectieve manier om het lichaam te ondersteunen en zou het bij elke ziekte als aanvullende therapie moeten worden toegepast.

De hormoonhuishouding heeft een intrinsieke kracht en potentieel om een hoger niveau van functioneren te bereiken, waardoor de effectiviteit van ons lichaam toeneemt en andere krachten vrijkomen die ons voorstellingsvermogen te boven gaan. Deze vernieuwde inzichten verhogen de vibratie van je bewustzijn, waardoor het gemakkelijker wordt om je lichaam lief te hebben, het te verzorgen met de juiste voeding en een betere levensstijl te omarmen.

Deze reis naar een permanent evenwicht tussen lichaam en geest, gepaard met vitale gezondheid, draait niet om het genezen van een ziekte, maar om het helen van de patiënt. Dit betekent dat de patiënt een gevoel van ‘heelheid’ creëert door middel van liefde, goede voeding, zorg en het recht om zich veilig te voelen op deze aarde. De ervaring van geluk, vitaliteit en heelheid speelt hierin de sleutelrol.

De verantwoordelijkheid voor gezondheid ligt ook bij de patiënt, die deze actief in eigen hand moet nemen door elke onbalans, hindernis of obstakel in lichaam en geest weg te nemen. Uiteraard mag hij hierbij geholpen worden als hij daarom vraagt.

Het is opvallend dat verliefde mensen bijna nooit een verkoudheid oplopen, omdat hun algemene gezondheid dan sterk is. Iemand die ongelukkig is, kan nooit volledig gezond zijn, en iemand die ongezond is, is meestal niet gelukkig. Het liefdevol creëren van een goede gezondheid kan geluk oproepen en een positieve biochemische reactie veroorzaken in elke lichaamscel.

Daarom raad ik iedereen aan om zich te blijven focussen op gezondheid. Het lichaam is gemaakt om gezond te zijn—dat is de waarheid.

6: Hoe kun je je algemene gezondheid of detoxsysteem op een natuurlijke manier verkrijgen en boosten?

Het beste advies is om te beginnen met een gezond voedingspatroon, vol zongerijpte groenten, granen en vruchten. Zorg ervoor dat je de zes smaken en de zeven kleuren in je maaltijden verwerkt, aangevuld met specerijen. Bewerkt en geraffineerd voedsel hoort hier absoluut niet thuis. Ik raad iedereen aan om vaker vegetarisch te eten; af en toe een stukje vlees is veel beter dan dagelijks vlees.

Het lichaam beschikt over een superieure intelligentie die de wijsheid van het universum weerspiegelt, en deze intelligentie stuurt je algemene gezondheid. Het detoxsysteem van je lichaam is een zelfregulerend mechanisme dat zeer krachtig is en je gezondheid beter in balans houdt dan welke megadosis aan vitamines of mineralensupplementen ook zou kunnen doen.

Om de algemene gezondheid, oftewel het detoxsysteem, krachtig en gezond te houden, is het essentieel dat dit systeem dagelijks actief is om toxische stoffen te elimineren en samen met microben de weefsels te herstellen. Dagelijkse blootstelling aan vuil en micro-organismen helpt het lichaam om zijn natuurlijke gezondheid te behouden.

Dit zien we bijvoorbeeld bij inheemse bevolkingsgroepen, die zich verwonden tijdens rituelen en de wonden bewust laten etteren. Deze etterende wonden dienen als een efficiënte manier om het gezondheidssysteem te trainen.

Ook aderlaten kan noodzakelijk zijn, vooral als er door een gebrek aan groenten, granen en fruit alleen vlees beschikbaar is. Dit helpt te voorkomen dat de eiwitopslag en toxineconcentratie te hoog worden in het bloed, bindweefsel en het basaalmembraan van de slagaders. Tijdens het aderlaten wordt het bloed verdund en wordt de hoeveelheid eiwitten in het lichaam verminderd. Deze praktijk wordt vaak toegepast in de ayurveda.

Vrouwen hebben door hun maandelijkse menstruatie de natuurlijke gelegenheid om eiwitopslag en toxines uit hun lichaam te verwijderen. Als deze eiwitopslag te hoog blijft, kan dit leiden tot gevaarlijke ontstekingsreacties, zoals hart- en vaatziekten.

Het is dan ook geen toeval dat kinderen en zelfs volwassenen zichzelf soms ‘per ongeluk’ verwonden wanneer hun algemene gezondheid verzwakt is. Dit wordt geregeld door de onbewuste lichaamsintelligentie, dus maak je geen zorgen. Door een verwonding krijgt het detoxsysteem een boost.

Vanuit een holistisch perspectief kan dit bloeden gezien worden als een manier om het lichaam te helpen. Het is waarschijnlijk dat je teveel eiwitopslag hebt in je bloedvaten, en het bloeden helpt je bloed te verdunnen—precies wat je nodig hebt om ernstige ziekten te voorkomen.

Lichamelijke intelligentie is altijd gericht op overleving en helpt je voortdurend om gezond te blijven. Zelfs ‘verwondingen’ kunnen de algemene gezondheid versterken, wat belangrijk is om bijvoorbeeld de darmflora in balans te houden. Te veel eiwitopslag in de bloedvaten kan de lever vervuilen, waardoor de kwaliteit van gal afneemt.

Dit belemmert de activering van pancreasenzymen, die essentieel zijn voor een gezonde spijsvertering en de werking van de dikke darm. Tegelijkertijd kan de dunne darm de geactiveerde enzymen uit de gal niet goed opnemen, terwijl deze enzymen juist belangrijk zijn om toxines in het bloed te neutraliseren.

In onze huidige maatschappij ligt de nadruk vaak te veel op hygiëne. Hoewel hygiënische maatregelen essentieel zijn in dichtbevolkte gebieden, steden met weinig ventilatie en slechte sanitaire voorzieningen, en in ziekenhuizen of gebouwen waar veel mensen samenkomen, kan een overmatige focus op hygiëne de natuurlijke ontwikkeling van ons gezondheidssysteem onderdrukken.

Dit verzwakt het lichaam en vermindert zijn vermogen om schadelijke stoffen effectief te elimineren.

Inheemse bevolkingsgroepen staan voortdurend in contact met de natuur, en dus ook met vuil. Ze wassen hun handen niet voordat ze gaan eten, waardoor ze, naast hun voedsel, ook vuil binnenkrijgen. Of je het nu gelooft of niet, dit draagt juist bij aan de opbouw van hun natuurlijke algemene gezondheid, waardoor ze beter beschermd zijn tegen een overgroei van schadelijke micro-organismen. Deze manier van leven zorgt ervoor dat er dagelijks voldoende bacteriën in hun spijsverteringsstelsel terechtkomen om een evenwichtige darmflora te ondersteunen—een geschenk van de natuur.

Deze mensen creëren zelfs herhaaldelijk omstandigheden waarin ze in contact komen met zogenoemde “besmettelijke” microben, en toch blijven ze gezond dankzij deze microben. Het is zelfs bekend dat veel kinderen uit deze gemeenschappen drager zijn van allerlei kiemen die geassocieerd worden met gevaarlijke aandoeningen. Omdat het detoxsysteem of de algemene gezondheid van deze kinderen nog volop in ontwikkeling is, en de kans krijgt om te leren samenwerken met microben, wordt hun gezondheid juist efficiënter en sterker.

De algemene gezondheid ontwikkelt zich door middel van het creëren van echte geheugenstofjes en detoxcellen wanneer het lichaam ziek wordt en kan uitzieken. Dit is de natuurlijke reactie van het menselijk lichaam, en hetzelfde geldt voor alle dieren. Dankzij de incubatieperiode krijgt het lichaam de tijd om te leren omgaan met toxische stoffen, weefselbeschadiging en microben. Het lichaam leert op deze manier hoe het celafval kan recyclen en toxische stoffen kan elimineren en afvoeren.

In de geïndustrialiseerde wereld, waar de hygiënische omstandigheden sterk zijn verbeterd, zijn veel ziekten gevaarlijker geworden. Vooral bij kinderen die motorische conflictsituaties ervaren, zoals de angst om vast te zitten en niet te kunnen of durven bewegen, kunnen ziekten zoals MS, Lyme of ALS ontstaan. Overmatige hygiëne kan zeer schadelijk zijn voor onze gezondheid, omdat het de natuurlijke ontwikkeling van ons gezondheidssysteem belemmert.

Enkele generaties geleden kwamen allergieën zoals hooikoorts, astma en eczeem bijna niet voor. Vandaag de dag lijdt echter een derde van de bevolking aan één of andere allergie. Onze obsessie met antibacteriële ontsmettingsmiddelen, overmatig gebruik van water en zeep, evenals blootstelling aan zware metalen, vaccinaties en andere exogene bronnen van extreme intoxicatie, zou wel eens de hoofdoorzaak kunnen zijn van de huidige golf aan mysterieuze aandoeningen en allergieën.

Allergieën ontstaan vaak door biologische schokken omdat de algemene gezondheid van de geest onvoldoende is getraind. Hierdoor komen trauma’s en biologische schokken bij jonge mensen veel harder aan. Dit leidt tot een overgevoeligheid voor onschadelijke stoffen, zoals mijten, huisstof en pollen, op het moment dat er een biologische schok plaatsvindt, vooral wanneer het lichaam nog niet eerder aan deze stoffen is blootgesteld.

Om deze ongevaarlijke stoffen te elimineren, omringt het lichaam ze met een heel arsenaal aan geheugencellen en detox-cellen, wat leidt tot heftige ontstekingen zoals jeuk, loopneuzen, huiduitslag en zwellingen. Het onderbewustzijn maakt geen onderscheid tussen iets wat werkelijk gebeurt en iets wat zich alleen in de verbeelding afspeelt. Bovendien kan het onderbewuste niet nuanceren; het slaat alle omstandigheden, omgevingsfactoren en zintuiglijke impulsen letterlijk op in een soort database in de kleine hersenen.

Zodra de kleine hersenen iets herkennen dat samenhangt met eerdere ervaringen die in deze database zijn opgeslagen, zoals bepaalde omstandigheden of zintuiglijke prikkels, activeert het automatisch een overlevingsprogramma dat waarschuwt: pas op, gevaar! Dit zijn de beruchte allergieën en hooikoorts.

Het is wetenschappelijk aangetoond dat kinderen die van jongs af aan in contact komen met huisdieren of boerderijdieren, minder kans hebben om later allergieën te ontwikkelen. Contact met dieren en de natuur versterkt de mentale weerstand tegen biologische schokken en trauma’s.

Bovendien is gebleken dat kinderen uit grote gezinnen met veel broers en zussen minder vaak last hebben van astma of hooikoorts. Er is altijd wel iemand die een lichte ziekte heeft, waardoor het gezondheidssysteem van de hele familie continu actief en waakzaam blijft.

Door rigoureuze hygiëne wordt de natuurlijke reactie van het lichaam bij een ziekte of aandoening echter vaak onderbroken of voorkomen door ontsmettende middelen of antibiotica. Hierdoor kan het lichaam niet de juiste “geheugenstofjes en detox-cellen” aanmaken, waardoor de algemene gezondheid uiteindelijk slechter begint te functioneren.

Deze versie benadrukt hoe blootstelling aan natuurlijke elementen en het dagelijks contact met ziekteverwekkers in gezinsverband de algemene gezondheid kunnen versterken, terwijl overmatige hygiëne dit natuurlijke proces kan verstoren.

Mensen die niet in staat zijn hun algemene gezondheid of detoxsysteem op natuurlijke wijze te trainen, ontwikkelen vaak een angst om besmet te worden en overdrijven daardoor nog meer in hun hygiënemaatregelen. Deze angst veroorzaakt ook een biologisch conflict, wat de algemene gezondheid verder verzwakt. Het is onmogelijk om niet in contact te komen met microben—er is altijd wel een microbe die je zal vinden als je verziekt weefsel hebt, tenzij je in volledige quarantaine gaat.

Conclusie: Als je een ziekte rustig zijn gang laat gaan en de tijd neemt om uit te zieken, bouw je een sterk gezondheidssysteem of detoxsysteem op. De heftigste, en soms levensbedreigende, symptomen mogen worden afgezwakt—dat is de taak van de dokter.

Als een kind in de modder kan spelen en in contact komt met dieren, wordt het gezondheidssysteem sterker. Dit voorkomt allergieën en vermindert het risico op ernstige of levensbedreigende ziekten en aandoeningen in de toekomst.

Deze versie onderstreept de voordelen van blootstelling aan natuurlijke elementen voor de ontwikkeling van een sterk gezondheidssysteem, terwijl het belang van gecontroleerde medische interventie bij ernstige symptomen wordt erkend.

7: Tips om gezonde kinderen op de wereld te brengen

Ideaal is om enkele maanden voor de geslachtsgemeenschap, met de intentie om een kind te verwekken, te beginnen met krachtvoeding en het lichaam te ontgiften en te zuiveren. Op deze manier kan er veel kracht en levensenergie worden gericht op de ontwikkeling van gezonde zaadcellen en eicellen. Het is daarbij net zo belangrijk om jezelf liefdevol te behandelen en emotionele stabiliteit te cultiveren.

Na de bevruchting is het van groot belang dat de moeder gedurende de gehele zwangerschap extra zorg krijgt. De liefde en steun van de man spelen hierbij ook een belangrijke rol. Hij kan liefdevol contact maken met het ongeboren kind door zachte aanrakingen, wat niet alleen de zwangere vrouw goeddoet, maar ook de ontwikkeling van het kind bevordert. De moeder moet in alle omstandigheden worden geholpen en ondersteund, vooral bij emotionele uitdagingen. Emotionele stabiliteit is namelijk cruciaal voor de gezonde ontwikkeling van de foetus.

Deze versie benadrukt het belang van fysieke en emotionele voorbereiding voor zowel mannen als vrouwen bij het verwekken van een kind, evenals de rol van liefdevolle ondersteuning tijdens de zwangerschap.

Tijdens de zwangerschap is het essentieel dat de moeder gezonde en voedzame voeding consumeert. Zongerijpte gewassen, groenten en fruit, boordevol lichtenergie van de zon, vormen de basis. Vermijd bewerkte en geraffineerde voeding, evenals toegevoegde additieven.

Kies voor puur natuurlijke producten, met veel gezonde vetten zoals ghee en kokosvet. Blootstelling aan de zon tijdens de zwangerschap is ook een must! Dit kan zonder zonnebrandmiddelen, en het dragen van een zonnebril wordt afgeraden. Als de zon te sterk is, zoek dan de schaduw op of draag losse kleding en een zonnehoed.

Deze eenvoudige maatregelen helpen bij de opbouw van het detoxsysteem of de algemene gezondheid van het ongeboren kind en houden ook de gezondheid van de moeder sterk. Op de dag van de bevalling is het belangrijk om ontspannen te blijven en je arts te informeren dat de navelstreng pas mag worden doorgeknipt als deze niet meer klopt. Dit is van groot belang voor de baby, omdat het via de placenta alle noodzakelijke voedingsstoffen krijgt voor de verdere ontwikkeling van zijn gezondheid.

Deze versie benadrukt het belang van natuurlijke voeding en zonlicht voor moeder en kind, en de cruciale rol van de navelstreng voor de gezondheid van de pasgeborene.

Zoogdieren bijten de navelstreng ook pas door wanneer deze niet meer klopt. De laatste slagen van de navelstreng brengen essentiële groeistoffen en latente bacteriën in het lichaam van de baby, wat cruciaal is voor de opbouw van een sterk gezondheidssysteem. Dit zorgt ervoor dat de baby beter in staat is om toekomstige ziektes en aandoeningen te weerstaan. Mocht het kind toch ziek worden, dan kan het kinderlichaam hier op een veiligere en efficiëntere manier op reageren, wat alleen maar gunstig is voor de ontwikkeling en het welzijn van het kind.

Een belangrijk detail voor de optimale ontwikkeling van de algemene gezondheid, oftewel het detoxsysteem, van de baby is om de baby tijdens het eerste levensuur borstvoeding te geven. Dit zorgt er niet alleen voor dat de baby voeding krijgt, maar ook het colostrum, de eerste melk van de moeder, die uiterst rijk is aan antioxidanten, geheugenstofjes en essentiële voedingsstoffen.

Bovendien zorgt het direct starten met borstvoeding voor een betere lactatie en vermindert het bloedverlies bij de moeder. Het allerbelangrijkste is echter de natuurlijke liefdesband die ontstaat tussen de baby en de moeder dankzij deze vroege borstvoeding.

Het is aangeraden dat de moeder gedurende de borstvoedingsperiode goede, voedzame krachtvoeding blijft consumeren, met veel specerijen, vooral fenegriek, omdat dit de productie van kwalitatief hoogwaardige melk stimuleert. Borstvoeding biedt de baby niet alleen voeding, maar ook ontspanning en een gevoel van veiligheid en geborgenheid bij de moeder.

Deze versie benadrukt het belang van borstvoeding voor zowel de gezondheid van de baby als de moeder, met een focus op de emotionele en fysieke voordelen van deze vroege voeding.

8: Wat kun je het beste doen bij zieke kinderen?

We weten inmiddels dat een normale ziekte bij kinderen een kans biedt om hun algemene gezondheid te versterken. Een ziek kind moet echter wel extra zorg krijgen, bij voorkeur met natuurlijke remedies om het herstel te bevorderen en de algemene gezondheid of het detoxsysteem te versterken.

Het is geen toeval dat typische kinderziekten zoals bof, rode hond, mazelen of waterpokken precies opduiken wanneer het gezondheidssysteem van het kind een oppepper nodig heeft. Deze ziekten manifesteren zich vaak op een specifieke leeftijd, en er zit altijd een bepaalde tijd tussen het optreden van verschillende kinderziekten. Kinderen krijgen nooit twee soorten ziekten tegelijk.

Het doormaken van deze kinderziekten biedt vaak grote voordelen voor de ontwikkeling van het kind. Na het natuurlijke genezingsproces ervaren veel kinderen een groeispurt, een betere concentratie en een verbeterd leervermogen. Hun cognitieve ontwikkeling en energie krijgen een flinke boost.

Wat kun je doen als je telg ziek is?

1)- Wees voorzichtig met de voeding.

Een ziek kind, net als zieke dieren in de natuur, heeft een minder goed werkende stofwisseling. Dit betekent dat wanneer een ziek kind wordt gedwongen te eten terwijl het geen honger heeft—wat vaak het geval is bij ziekte—dit een zware belasting vormt voor zijn spijsvertering. De voeding wordt niet goed verteerd, waardoor er veel toxines en afvalstoffen worden gevormd die intoxicatie veroorzaken en de slijmvliezen van het maag- en darmkanaal irriteren.

Het is belangrijk te beseffen dat een ziek lichaam al zijn energie nodig heeft om de ziekte te bestrijden. Daarom verlaagt het lichaam het spijsverteringsproces om energie te besparen. Aangezien het spijsverteringsvuur op een laag pitje staat, is het verstandig om zuivel en melkproducten te vermijden, evenals dierlijke eiwitten, om de spijsvertering niet extra te belasten.

Goed gekookte zongerijpte groenten en granen met wat specerijen zijn het beste om te geven in deze omstandigheden, omdat ze gemakkelijk verteerbaar zijn. Denk aan groentepuree, warme soep of een granenpap als ontbijt. Voeg wat ahornsiroop of kokosbloemsuiker toe wanneer de temperatuur van het eten onder de 40 graden Celsius is gedaald, zodat de voeding beter verteert. Zorg ervoor dat het kind niet te veel eet. Koude voeding, rauwkost en dranken zijn absoluut te vermijden, omdat ze de spijsvertering nog meer in de war kunnen brengen.

Tijdens ziekte verwijdert het lichaam veel toxines en afvalstoffen, wat gepaard gaat met vochtverlies. Het is belangrijk dat het kind voldoende drinkt, omdat het lichaam dorst zal signaleren als het water nodig heeft. Lauwwarm, schoon water op lichaamstemperatuur is het beste. Kruidenthee of verdund versgeperst vruchtensap kan ook, maar vermijd citrusvruchten als je kind de bof heeft.

Vlierbessensiroop, al bekend in de tijd van Hippocrates, is zeer geschikt bij aandoeningen en ziekten. Het verzacht de slijmvliezen, verlicht de hoest, en is ideaal bij problemen met de ademhalingswegen.

Deze versie biedt praktisch advies voor voeding en hydratatie tijdens ziekte, met de nadruk op lichte, warme maaltijden en traditionele remedies zoals vlierbessensiroop.

2)- Geef je kind voldoende nachtrust en vooral aandacht en liefde.

Breng je kind eerder naar bed dan normaal. Een glas opgewarmde plantaardige melk met een beetje kurkuma en honing kan de nachtrust bevorderen. Als je kind overdag moe is, laat het dan een dutje doen. Het is belangrijk dat het kind niet te lang in bed blijft liggen en uiterlijk om 8 uur ’s ochtends opstaat. Te lang in bed blijven kan de peristaltiek van de darmen verstoren, iets wat ook geldt voor volwassenen.

Rustige activiteiten zijn essentieel voor een ziek kind om afleiding te bieden tijdens het herstel. Vermijd te veel televisie, computerspelletjes en radio, omdat dit de productie van serotonine en melatonine kan verstoren. Zachte activiteiten zoals tekenen, bordspellen met het gezin, voorlezen en andere ontspannende bezigheden helpen je kind rustig te blijven.

Geef je kind extra liefde en aandacht, zodat het zich geborgen voelt: een extra knuffel, een zachte massage (vraag eerst of je kind dit prettig vindt), of lees een verhaaltje voor het slapen gaan.

Uit nooit frustratie omdat je kind ziek is; ziekte is een natuurlijk proces dat helpt de algemene gezondheid te versterken. Het is belangrijk om kinderen altijd gerust te stellen, vooral als ze angstig zijn tijdens hun ziekte. Leg hen op een positieve manier uit wat er gebeurt met hun lichaam en zeg dat het snel weer over zal zijn. Kinderen hebben behoefte om te begrijpen wat er met hen gebeurt als ze ziek zijn. Zorg ervoor dat ze zich veilig en vertrouwd voelen door duidelijk te maken dat jij altijd in de buurt bent.

Geef je kind veel rust en hou ze thuis, weg van school of een dagverblijf. Het beste herstel gebeurt in een vertrouwde omgeving, en dat is thuis.

Deze versie benadrukt het belang van geruststelling en veiligheid voor een ziek kind, terwijl het benadrukt dat ziekte een natuurlijk proces is voor het versterken van de gezondheid.

3)- Wat te doen bij koorts?

Koorts is een teken dat het gezondheidssysteem actief reageert om toxines en afvalstoffen te verwijderen en de ziekte te bestrijden. Een hoge temperatuur bij een kind hoeft niet altijd te betekenen dat het ernstig ziek is. Het is belangrijk om te begrijpen dat hoge koorts een natuurlijk proces is om de ziekte af te werpen. Bij jonge kinderen kan een lichaamstemperatuur tot 41°C voorkomen zonder dat dit levensbedreigend is.

Wat wel essentieel is, is dat je kind voldoende lauwwarm water drinkt om uitdroging te voorkomen, aangezien het lichaam tijdens koorts veel vocht nodig heeft om de afvoer van toxines te ondersteunen. Toxines en afvalstoffen werken namelijk vochtonttrekkend.

Je kunt je kind met koorts regelmatig afsponzen met lauwwarm water, wat hen een aangenaam gevoel geeft tijdens deze genezingsfase. Ontbloot eerst het bovendeel van de romp en spons het af totdat het koeler aanvoelt. Het afsponzen van het voorhoofd kan ook veel verlichting brengen. Als het kind erg verhit aanvoelt (iets wat moeders vaak intuïtief goed aanvoelen), kun je ook overwegen om het kind af en toe onder te dompelen in een bad met lauwwarm water voor verdere verkoeling.

Een andere richtlijn is om een deken over je kind te leggen als het koortsig en rillerig is. Dit helpt je kind tijdens de nacht meer te zweten, wat het genezingsproces van de algemene gezondheid of het detoxsysteem stimuleert. Door middel van koorts wordt het ziektegif als het ware “uitgekookt,” zoals Hippocrates het noemde. Zodra de koorts begint te dalen, is dat een teken dat het gevecht bijna voorbij is en het lichaam zijn toxines en afvalstoffen heeft afgevoerd.

Symptomen zoals pijnlijke, ontstoken ogen, hoest, jeukende huiduitslag en opgezwollen klieren zijn vaak een indicatie dat het kind zonder complicaties zal herstellen. Mocht de koorts echter aanhouden of er verschijnen andere zorgwekkende symptomen, raadpleeg dan een arts of een natuurarts die gespecialiseerd is in ayurveda, homeopathie of Chinese geneeskunde. Vraag naar een behandeling die thuis kan worden toegepast, zodat het kind in de vertrouwde omgeving kan blijven en de geborgenheid van zijn ouders ervaart.

De veiligste omgeving voor een kind in de eerste levensjaren is thuis. Geef geen aspirine als je kind wordt behandeld door een natuurkundige arts, zelfs niet na de ziekte, omdat aspirine de natuurlijke genezingsreactie van het lichaam verstoort. Antibiotica zijn ook niet effectief bij de genoemde symptomen, omdat ze de darmflora en het genezingsproces ondermijnen. Veel kinderziekten zijn aandoeningen waarbij exosomen een belangrijke rol spelen. Als je twijfelt, vraag dan altijd een tweede opinie bij een andere arts.

9: De noodzaak van het lichaam om zichzelf schoon en proper te houden.

Ons lichaam is voortdurend bezig met weefselvernieuwing. De cellen van het maagvlies worden om de drie tot vijf dagen vervangen, de cellen van organen om de paar maanden, en de zenuwcellen na ongeveer twee jaar. Ons lichaam bestaat uit biljoenen cellen, en elk jaar heb je bijna een volledig nieuw lichaam.

Elke dag maakt het lichaam miljarden nieuwe cellen aan, wat ook betekent dat het elke dag miljarden cellen moet afbreken om evenwichtige fysiologische processen te handhaven.

Deze constante celvernieuwing houdt ons jong en gezond. Het lichaam produceert voortdurend afval dat gerecycled of afgevoerd moet worden, evenals afvalstoffen van de stofwisseling en toxines. Het lymfesysteem speelt een cruciale rol in dit schoonmaakproces.

Het capillaire systeem richt zich voornamelijk op het afvoeren van toxines en afvalstoffen uit het bloed, in samenwerking met de ontgiftingsorganen van het lichaam. Zowel de lymfevaten als de bloedvaten transporteren water om afvalstoffen en toxines door het lichaam te vervoeren en te verwijderen.

Daarom is het belangrijk om schoon water te drinken wanneer je lichaam dorst aangeeft. Let ook op de kleur van je urine; deze moet lichtgeel zijn. Als de urine donkerder is, betekent dit dat je meer schoon lauwwarm water moet drinken.

Bij elke ziekte is één maatregel essentieel: RUST! In deze omstandigheden voel je je vaak erg moe en verzwakt. Het lichaam verzamelt energie om de grote schoonmaak te starten, vaak met behulp van een ontsteking of ziekte, zoals eerder uitgelegd. Wanneer een orgaan of weefsel in het lichaam verzuurt, is het hele lichaam in de herstelfase gekomen.

Door verzuring kan een ontsteking opgestart worden waarbij het lichaam samen met microben weefsels kan herstellen en ontgiften om de balans te herstellen dat verstoort is door inslagen van biologische schokken.

Het lichaam werkt als geheel samen: alle systemen, organen en weefsels bundelen hun krachten om te overleven. Dit resulteert in een herverdeling van energie naar het gebied met verzuring. Daarom is rust cruciaal voor het genezingsproces. Tijdens de rustperiode stemmen alle organen, weefsels en cellen zich op elkaar af, waardoor de algemene gezondheid voldoende energie en middelen krijgt om de verzuring en opstapeling van toxines aan te pakken.

Het grote probleem dat dit natuurlijke overlevingsmechanisme ondermijnt, is dat mensen vaak in paniek raken bij een toxinecrisis en meteen naar de arts rennen. Er zijn twee scenario’s:

De poging van het lichaam om zichzelf te genezen wordt onderbroken door chemische medicatie, die de symptomen van de genezingsreactie onderdrukt.

De algemene gezondheid of detoxsysteem wordt overbelast door medicijngebruik, overmatig eten, stimuleringsmiddelen, het niet respecteren van een dagelijkse routine, en bijvoorbeeld te veel televisie kijken tot laat in de nacht. Kortom, er is geen rust!

De symptomen verdwijnen door medicijngebruik, waardoor men denkt dat het lichaam genezen is. Maar de onderliggende oorzaak blijft vaak onopgelost. Symptomen zijn namelijk nooit de ziekte zelf! Als de symptomen die het lichaam creëert om te genezen en zichzelf te reinigen, steeds worden onderdrukt, zal de toestand geleidelijk overgaan van acuut naar chronisch.

Symptoombestrijding en vaccinaties onderdrukken altijd het natuurlijke genezingsmechanisme van het lichaam. Medisch ingrijpen is effectief bij acute, levensbedreigende situaties, en de reguliere geneeskunde excelleert in dergelijke gevallen. Echter, het heeft vaak weinig effect op chronische ziekten die voortkomen uit symptoombestrijding. Een chronische ziekte blijft chronisch totdat men overstapt van symptoombestrijding naar een oorzaakgerichte behandeling.

Bronnen: ayurveda, Germaanse geneeskunde, Andreas Moritz,

Germaanse geneeskunde

Brecht Arnaert: https://www.safecapital.eu/een-gratis-cursus-germaanse-geneeskunde