De huid, spiegeltje, spiegeltje

De huid is het grootste orgaan van het lichaam

De huid is verbonden met elk deel van het lichaam en dient in essentie als een beschermend schild. Daarnaast fungeert de huid als een weerspiegeling van de interne staat van het organisme. Tegenwoordig zijn er talloze verschillende huidaandoeningen bekend, waarbij elk probleem vaak de conditie van het bloed, de lymfe, het stofwisselingssysteem en de inwendige organen weerspiegelt. De huid biedt daardoor een waardevol instrument voor artsen en therapeuten om een diagnose te stellen. Als er klachten optreden, is het daarom onverstandig om alleen de oppervlakte te behandelen; de onderliggende oorzaak moet ook worden aangepakt.

De buitenste laag van de huid bedekt niet alleen de lippen en de neusgaten, maar ook andere openingen zoals de anus. Dit zijn zowel ingangen als uitgangen van het lichaam. Bovendien bekleedt de huid ook het gehele spijsverteringskanaal. Dit betekent dat alles wat op de huid wordt aangebracht, via de huid kan worden opgenomen. Net zoals ons voedsel via de inwendige huid wordt opgenomen, kan de uitwendige huid ook voedende stoffen absorberen. Dit maakt duidelijk hoe belangrijk het is om bewust om te gaan met wat we op onze huid aanbrengen, aangezien het directe invloed kan hebben op ons interne systeem.

Vanuit de Germaanse geneeskunde weten we dat de opperhuid behoort tot het ectodermale kiemblad, terwijl de binnenhuid en de slijmvliezen van het spijsverteringskanaal afkomstig zijn van het endodermale kiemblad. Dit inzicht benadrukt hoe verschillend deze huidlagen reageren op prikkels en invloeden van buitenaf. De lederhuid of het corium behoort tot het oud-mesodermale kiemblad.

In feite betekent dit dat het onverstandig is om pleisters met medicijnen, zalven, injecties, sprays, chemische stoffen zoals zonnebrandmiddelen, cosmetische behandelingen en röntgenfoto’s te gebruiken. Deze kunnen namelijk uiterst schadelijk zijn en bestaande huidproblemen zelfs verergeren. De opperhuid neemt deze giftige stoffen op, wat kan leiden tot een overbelasting van de ontgiftingsorganen zoals de lever en nieren.

Omdat de huid in staat is om stoffen op te nemen, betekent dit dat alles wat op de huid wordt aangebracht in principe ook door het lichaam kan worden geabsorbeerd. De huid fungeert dus niet alleen als een beschermend schild, maar ook als een voedingskanaal. Het is daarom essentieel om voorzichtig om te gaan met chemische stoffen, zonnebrandcrèmes, omdat deze het lichaam kunnen binnendringen en intoxicatieschokken kunnen veroorzaken. Deze intoxicaties zijn op hun beurt ook biologische schokken die het lichaam verder uit balans kunnen brengen.

Het is altijd verstandiger om de aandacht te richten op de werkelijke oorzaak van de klachten in plaats van de symptomen te bestrijden met chemische middelen. Door de onderliggende oorzaak aan te pakken, ondersteun je het natuurlijke genezingsproces van het lichaam zonder extra belasting door toxische stoffen.

Ontsteking is een genezingsfase

Een huidontsteking is in feite een genezingsfase die begint zodra het onderliggende biologische conflict volledig is opgelost. Het biologisch conflict is dus de causaliteit ofwel de oorzakelijkheid van huidaandoeningen. Het is een natuurlijke en passende reactie van het lichaam om zich te ontdoen van schadelijke en irriterende stoffen en om de aangedane weefsels te herstellen in hun oorspronkelijke staat. Het verloren gegaan weefsel door ulceratie tijdens conflictactiviteit wordt tijdens de ontsteking dat de genezing inluidt weer aangevuld.

De natuur heeft miljoenen jaren geïnvesteerd in het ontwikkelen van ontstekingsreacties om weefsels te genezen en te ontgiften, in nauwe samenwerking met microben en lichaamseigen eiwitten, exosomen of globulines. Deze dynamische interactie is altijd gericht op overleving en is gunstig voor alle betrokken partijen. Het herstelproces werkt dus op een natuurlijke manier, waarbij het lichaam gebruikmaakt van zijn inherente vermogen om balans te herstellen.

Zolang de interne ontsteking of onbalans voortduurt, blijft de huid tekenen van deze situatie vertonen, tenzij deze symptomen worden onderdrukt door symptomatische behandelingen. Echter, het gebruik van medicijnen en zalven kan het onderliggende biologische conflict nooit oplossen. In plaats daarvan onderdrukken ze de symptomen, waardoor de oorzaak ongemoeid blijft en weer actief wordt.

Het komt vaak voor dat wanneer een huidprobleem symptomatisch wordt behandeld met medicijnen, dezelfde aandoening na verloop van tijd op een andere plek op de huid opduikt. Dit bevestigt dat de onderliggende oorzaak niet is aangepakt. Echte genezing kan alleen plaatsvinden door het oplossen van de biologische conflicten en het ondersteunen van het lichaam in zijn natuurlijke genezingsproces, zonder de symptomen kunstmatig te onderdrukken.

Overbelaste ontgiftingsorganen

Huidproblemen ontstaan vaak wanneer de natuurlijke ontgiftingsorganen en -systemen, zoals de lever, nieren en lymfestelsel, overbelast zijn. Dit wordt veroorzaakt door de conflictactiviteit in de geest waardoor de spijsvertering en de ontgifting in het lichaam minder goed kunnen werken. Zo ontstaat intoxicatie dat de correlatie is met de huidaandoeningen.

Wanneer deze systemen hun werk niet goed kunnen doen, neemt de huid een deel van de ontgiftingsfunctie over, waardoor schadelijke afvalstoffen via de huid worden afgevoerd. De huid zal pas haar natuurlijke glans en schoonheid terugkrijgen wanneer de ontgiftingsorganen weer optimaal functioneren als er emotioneel evenwicht is bereikt.

Wanneer biologische conflicten optreden, kunnen processen zoals de spijsvertering en het functioneren van de lymfe worden verstoord. Dit leidt tot een ophoping van toxines in het lichaam. Voor het lichaam is het oplossen van het conflict van cruciaal belang voor overleving, wat vaak een hogere prioriteit krijgt dan het actief ondersteunen van de ontgiftingsorganen. Tijdens de genezingsfase probeert het lichaam deze toxische stoffen via de huid uit te scheiden.

Het lichaam reageert met verzuring om een ideaal milieu te creëren waarin microben geactiveerd kunnen worden. Deze microben spelen een belangrijke rol in het ontgiften en herstellen van weefsels. Verzuring is in dit geval geen probleem, maar een bewuste reactie van het lichaam om het herstelproces te ondersteunen. Door deze omgeving worden de microben in staat gesteld om afvalstoffen op te ruimen, ontstekingen te verminderen en aangedane weefsels te herstellen, wat essentieel is voor het herstel en het in balans brengen van het lichaam.

Symptomen zoals uitslag, pukkels, vlekken, mee-eters, puistjes, droogheid of vetheid, verharding, verlies van elasticiteit, overgevoeligheid, en veranderingen in de kleur van de huid wijzen allemaal op inwendige vervuiling en intoxicatie. Deze huidproblemen dienen als een signaal om de inwendige hygiëne en gezondheid te verbeteren, door de ontgiftingsorganen te ondersteunen en het lichaam te helpen herstellen van de interne onbalans. Het aanpakken van de oorzaak (causaliteit is psychologisch) is essentieel voor een duurzame verbetering van de huidgezondheid.

Dit geldt ook voor allerlei huidziekten zoals dermatitis, acne, rosacea, lichen planus, psoriasis, eczeem, basaalcelcarcinomen, gordelroos, spataderen, en meer. Het oplossen van de onderliggende biologische conflicten is daarbij essentieel. Volgens de Germaanse geneeskunde gaat het bij aandoeningen van de opperhuid vaak om scheidingsconflicten, terwijl problemen met de lederhuid te maken hebben met aanvalsconflicten, schending van de integriteit en bezoedeling. Meer informatie hierover is te vinden op relevante websites en deze website die zich richten op de Germaanse geneeskunde.

De belangrijkste ontgiftingsorganen zijn de lever, lymfestelsel, darmen, longen en pancreas, gevolgd door de nieren en de huid. Wanneer de hoeveelheid afvalstoffen en toxines te groot wordt voor de gebruikelijke ontgiftingsorganen, wordt de huid ingeschakeld om mee te helpen met de afvoer van deze schadelijke stoffen. Dit is de oorzaak dat er een onaangename lichaamsgeur ontstaat. Dit geldt ook enigszins voor de nieren, hoewel hun primaire functie niet is om gifstoffen af te voeren.

De nieren zijn in de eerste plaats gespecialiseerd in het handhaven van het evenwicht van alle waarden in het bloed. Ze scheiden alles uit wat in overmaat aanwezig is, zoals hormonen, enzymen, ureum, urinezuur, mineralen en stoffen die door de lever zijn geneutraliseerd. Bij extreme intoxicatie kunnen de nieren ook gifstoffen uitscheiden, maar dit kan de nieren zelf beschadigen, zoals vaak te zien is bij aandoeningen zoals diabetes. Dit benadrukt het belang van het ondersteunen van alle ontgiftingsorganen om overbelasting te voorkomen en de gezondheid van het lichaam en de huid te beschermen.

De huid beschermt het organisme

De huid speelt een belangrijke rol in de bescherming van het organisme. Wanneer de huid ongezond oogt, weerspiegelt dit de voortdurende strijd die het lichaam voert om zowel fysieke als emotionele en mentale gifstoffen te verwijderen. Een ongezonde huid geeft daarom een duidelijk signaal af dat het gehele systeem – lichaam en geest – extra aandacht en ondersteuning nodig heeft.

Veel zogenaamd “besmettelijke” huidziekten zijn in feite pogingen van het lichaam om schadelijke afvalstoffen en toxines af te voeren en zichzelf te zuiveren nadat een biologisch conflict in de geest is opgelost. Het lichaam gebruikt deze processen om de huid te genezen en weer in balans te komen.

Uitslag, zoals we bij kinderen zien in de vorm van rode hond, waterpokken, mazelen, enzovoort, duidt vaak op een onderliggende toxinecrisis in het lichaam. Deze aandoeningen zijn een teken dat het lichaam en het algemene gezondheidssysteem – met zijn detox- en recyclingsysteem – leren hoe ze zichzelf moeten ontgiften. Dit gebeurt vaak in samenwerking met bacteriën of exosomen, die onterecht worden beschouwd als virussen. Deze microben ondersteunen het lichaam bij het ontgiftingsproces en dragen bij aan het herstel van de gezondheid. Kinderziekten tonen juist aan dat het gezondheidssysteem goed werkt.

Kinderen kunnen na het uitzieken van kinderziekten, zoals waterpokken of mazelen, vaak een groeispurt doormaken en zich verder ontwikkelen. Deze ziekten stimuleren een gezonde reactie van het lichaam, waardoor kinderen beter in staat zijn om toekomstige biologische schokken, zoals scheidingsconflicten, te verwerken. Kinderziekten zijn dus een natuurlijk onderdeel van de ontwikkeling van een jong kind en helpen hen om biologische schokken op een gezonde manier op te lossen.

Huidziekten vormen een zichtbare en waardevolle indicatie van de algehele gezondheid van het lichaam. Ze geven aan dat je algemene gezondheid, inclusief het detoxsysteem, ernstig verzwakt is als gevolg van biologische schokken of trauma’s die in de geest actief zijn. De ernst van een huidontsteking staat altijd in verhouding tot de massa van de conflictactiviteit en de hoeveelheid toxines en andere schadelijke stoffen die de huid moet verwijderen. De huid neemt in dit proces de rol van ontgiftingsorgaan over om de belasting van de lever, nieren en andere ontgiftingsorganen te verlichten. Dit benadrukt het belang van een goed functionerend detoxsysteem voor een gezonde huid en een evenwichtig lichaam.

Elke huidaandoening duidt erop dat het lichaam toxisch materiaal via de huid uitscheidt. Hoewel het normaal is dat een gezonde huid dagelijks afvalstoffen afvoert, ontstaat er een probleem wanneer het lichaam meer afvalstoffen via de huid begint af te voeren om vitale organen te beschermen. In dit proces blijft er restafval achter in de huidweefsels, wat leidt tot huidirritatie en ontstekingen.

Het eerste orgaan dat vaak overbelast raakt, is de lever, gevolgd door de pancreas, de longen, het lymfestelsel en het gehele darmkanaal. Deze overbelasting van de ontgiftingsorganen kan worden veroorzaakt door verschillende factoren, zoals stress, blootstelling aan straling, een onevenwichtig voedingspatroon en chemische stoffen die via de huid het lichaam binnendringen. Een voorbeeld hiervan zijn zonnebrandproducten, die schadelijke chemicaliën bevatten die de huid kunnen doordringen en de ontgiftingscapaciteit van het lichaam verder kunnen belasten.

Wanneer de ontgiftingsorganen niet optimaal functioneren, wordt de huid een secundair ontgiftingskanaal, onaangename lichaamsgeur is dan dikwijls het gevolg van emotionele instabiliteit en intoxicatie.

De oorzakelijkheid van huidziekten kan worden begrepen vanuit het biologische denken. Tijdens de conflictactieve fase als gevolg van scheidingsconflicten, ontstaat ulceratie van de opperhuid. In deze fase is overleven de prioriteit van het lichaam, wat betekent dat andere functies, zoals spijsvertering en het ontgiftingssysteem, minder actief worden. Dit leidt tot een ophoping van toxines en intoxicatie in het lichaam.

Wanneer het conflict is opgelost, begint de genezingsfase. Tijdens deze fase ontsteekt de huid, wat zich uit in roodheid. Het ontstekingsproces is essentieel voor het herstel: het verloren weefsel wordt opnieuw opgebouwd, terwijl het lichaam tegelijkertijd begint met het ontgiften van de opgehoopte afvalstoffen. Dit dubbele proces van weefselherstel en ontgifting is een natuurlijke, biologische reactie van het lichaam op de oplossing van het conflict.

Deze visie vanuit het biologische denken laat zien hoe ziekte en genezing in samenhang functioneren, waarbij huidontstekingen een cruciale rol spelen in het herstel van het lichaam en het verwijderen van schadelijke stoffen.

Biologische schokken en negatieve emoties

Negatieve emoties en biologische conflicten verzwakken eveneens de ontgiftingsorganen, waardoor het lichaam minder goed in staat is om toxines af te voeren. Een veelvoorkomend voorbeeld van een biologisch conflict dat invloed heeft op de huid, is een scheidingsconflict. Dit kan ontstaan uit een sterk verlangen naar huidcontact of juist het vermijden ervan. Het verbreken van dit contact kan bijvoorbeeld gebeuren door het verlies van een dierbare, het onvermogen om een geliefde te omhelzen of vast te houden, of het gevoel van in de steek gelaten te zijn.

Daarnaast kan een scheidingsconflict ook ontstaan door het niet kunnen opmerken van gevaar of het niet kunnen voelen van iets, aangezien de opperhuid verantwoordelijk is voor het waarnemen van sensorische informatie. Dit kan resulteren in een conflict rondom het gevoel van veiligheid of verbondenheid.

Over het algemeen geldt dat het vermogen om delen van het lichaam, zoals de borst, buik en de binnenzijde van de armen en benen, te omarmen of te “omhelzen”, het verlangen naar huidcontact weerspiegelt. Het conflict in deze gevallen draait vooral om het gemis van huidcontact, wat zich kan uiten in huidproblemen zoals eczeem, psoriasis of uitslag. De emotionele lading van dit gemis heeft direct invloed op de huid, omdat deze biologisch gezien nauw verbonden is met gevoelens van nabijheid en veiligheid.

Als het scheidingsconflict draait om het vermijden van huidcontact, zoals wanneer mensen te dichtbij komen en je persoonlijke ruimte of territorium wordt geschonden, treft dit vaak de buitenzijden van het lichaam. De rug, het zitvlak en vooral de buitenzijden van de armen en benen, evenals de ellebogen, polsen, knieën, voeten en enkels, zijn de lichaamsdelen die vaak worden ingezet als “verdedigingsmechanisme” tegen ongewenst contact of situaties. Deze gebieden weerspiegelen het instinct om afstand te creëren en je te beschermen tegen wat je als een bedreiging voor je persoonlijke ruimte ervaart.

Scheidingsconflicten die zich manifesteren op het gezicht en hoofd, hebben meestal te maken met het gemis van affectie, zoals strelingen, knuffels en kussen. Bij kinderen zien we dit vaak terug wanneer zij het gemis van lichamelijke aanraking en streling van hun ouders ervaren, bijvoorbeeld wanneer ze naar de crèche of school worden gebracht en zich verlaten voelen. Dit gemis van ouder-kindcontact kan zich uiten in huidklachten op het gezicht of hoofd, omdat deze delen van het lichaam verbonden zijn met emotionele nabijheid en aanraking. Soms ook over het gehele lichaam.

Deze huidreacties zijn een biologisch antwoord op de emotionele behoefte aan nabijheid of het verlangen om afstand te houden, wat weer laat zien hoe diep de verbinding tussen emotie en lichaam is.

Levensstijl

Op verkeerde tijden eten en niet op tijd gaan slapen kunnen de hormoonhuishouding verstoren. Aangezien onze algemene gezondheid afhankelijk is van een evenwichtige hormoonhuishouding, kunnen deze verstoringen een negatieve invloed hebben op het lichaam.

Zoals eerder genoemd, zijn veel huidproblemen het gevolg van toxines in het bloed en de lymfe, die ontstaan door biologische schokken zoals scheidingsconflicten waardoor de opperhuid ulcereert tijdens de conflictactieve fase, en dit voelt men niet. Het lichaam probeert deze toxines via de huid af te voeren, wat leidt tot diverse huidaandoeningen. De symptomen die het lichaam creëert tijdens de genezingsfase voelt men wel en nodigen je uit tot rust en echt uitzieken.

Verstoppingen in de ontgiftingsorganen, gecombineerd met ongezonde eet- en leefgewoonten, zijn belangrijke factoren die huidaandoeningen zoals een vette of droge huid, vlekkerige huid, acne, en pukkels verergeren.

Door bewuste veranderingen te maken in je voedingspatroon, gezonde voedselkeuzes te maken, en de natuurlijke dagelijkse cycli van het lichaam te respecteren, kan het lichaam weer in balans komen. Het cultiveren van emotionele stabiliteit speelt hierbij ook een cruciale rol, omdat emotionele onevenwichtigheden zoals stress de algehele gezondheid en de huid direct beïnvloeden.

Het herstellen van een gezonde balans door een betere leefstijl kan helpen om veel van deze huidproblemen op te lossen en het lichaam weer te ondersteunen in zijn natuurlijke genezingsprocessen.

Mensen vragen me vaak uit nieuwsgierigheid wat ik doe om mijn huid zo gezond te houden. Het is goed om te weten dat ik vroeger ook last had van eczeem en acne. Acne heeft te maken met de lederhuid waarvan de conflictnuance aanval of schending integriteit is. Door mijn spijsvertering te optimaliseren en eerst de onderliggende biologische schokken en de effecten ervan op mijn geest aan te pakken of te erkennen, zijn veel van mijn huidsymptomen verdwenen.

Daarnaast heeft een verantwoorde blootstelling aan zonlicht veel voordelen voor de huid. Zonlicht kan bijdragen aan het verminderen van verschillende huidaandoeningen en zelfs huidkanker. We weten inmiddels dat huidkanker vaak het gevolg is van scheidingsconflicten in de geest, dat is de causaliteit en intoxicatie is de correlatie van huidaandoeningen. Wanneer deze conflicten niet worden opgelost, kunnen huidcellen letterlijk verstikken in een opeenhoping van afvalstoffen en verzuring. Het leidt ook naar overmatige onaangename lichaamsgeur.

De sleutel tot een gezonde huid ligt in het aanpakken van de interne oorzaken, het ondersteunen van de natuurlijke ontgiftingsprocessen van het lichaam en het in balans brengen van zowel lichaam als geest.

Ikzelf gebruik Dermacress van Cressana.

Na aanhoudende zorg om de spijsvertering goed te laten werken, verzorg ik eveneens mijn huid goed. Ik gebruikte eerder kokosolie vanwege zijn huidbeschermende eigenschappen tegen zonnestraling.

Kokosolie zit ook in Dermacress van Cressana, samen met waardevolle gevriesdroogde waterkersmaceraat. Vriesdrogen heeft het voordeel dat de bestanddelen niets van hun voedende waarde verliezen. Dermacress helpt de huid om goed te ontgiften en heeft een sterk cosmetisch effect, allemaal op basis van plantaardige oliën, extracties van goudsbloem, oregano enzovoort. Aangevuld met huid-tolereerbare etherische oliën, denk maar aan sandelhout en lavendel. Ik heb lang gezocht naar een goed middel om mijn huid te verzorgen, waarbij de huid en het lichaam ook gevoed wordt.

Het mooie van Dermacress is dat er geen vulstoffen in aanwezig zijn, geen giftige chemicaliën en sterk hydraterend is voor de huidcellen. Op en top 100% plantaardig. Nog een voordeel dat ik wens te vermelden, de waterkers wordt gekweekt in bronwater met een zeer hoge trillingsfrequentie (Roborst in Oost-Vlaanderen is een sterk energetische plaats). Deze trillingsfrequentie is aanwezig in Dermacress. Het wordt goed opgenomen door alle organen en het lichaam kan zich beter ontgiften. Goed voor het hart. Je kunt Dermacress eveneens gebruiken als bescherming tegen de zon waarbij het vermogen om vitamine D te produceren niet verstoord wordt, hetgeen bij klassieke chemische zonnebrandmiddelen wel het geval is.