Darmkanker van de dunne darm – nuchtere darmen kronkeldarm

De dunne darm is een onderdeel van het spijsverteringskanaal en is gemiddeld tussen de 5 en 7 meter lang. Hij ligt opgevouwen in de buikholte en verbindt de maag, via de twaalfvingerige darm (bulbus duodeni), met de dikke darm. Het eerste deel van de dunne darm is het jejunum, ook wel de nuchtere darm genoemd, omdat deze meestal leeg is. Na het jejunum volgt het ileum, ofwel de kronkeldarm, dat aansluit op de dikke darm.

Het jejunum en ileum zijn de delen van het spijsverteringskanaal waar de meeste voedingsstoffen worden opgenomen, een proces dat bekend staat als absorptie. Dankzij de plooien, darmvlokken en microvilli ontstaat er een enorm verteringsoppervlak van ongeveer 60 m². Tussen de plooien en de darmvlokken liggen kleine klierbuisjes, die darmsap produceren.

Deze komen via het darmslijmvlies in de leverpoortader (vena portae hepatis), die het transporteert naar de lever om de opgenomen voedingsstoffen lichaamseigen te maken. De dunne darm is bedekt met intestinaal cilinderepitheel, dat afkomstig is van het endoderm en aangestuurd wordt vanuit de hersenstam.

Poliepen of tumoren worden gelukkig minder snel gevonden in de dunne darm (gelukkig), maar dit komt deels doordat dit deel van de darm moeilijker toegankelijk is voor endoscopen, wat de diagnose bemoeilijkt. De peristaltiek van de dunne darm is constant in beweging dankzij de lengtespieren en kringspieren, gladde spieren die worden aangestuurd door de middenhersenen.

HERSENNIVEAU: In de hersenstam bevindt het controlecentrum van de dunne darm (jejunum en ileum) zich ordelijk geplaatst in de ringvorm van de hersenrelais die de organen van het spijsverteringskanaal aansturen, exact tussen het relais van de twaalfvingerige darm en het cecumrelais.

OPMERKING: De overgang van de rechter naar de linker hemisfeer van de hersenstam komt op orgaanniveau overeen met de ileocecale klep, die geplaatst is tussen de dunne darm en de blinde darm (cecum), het eerste gedeelte van de dikke darm.

Biologisch conflict met betrekking tot de dunne darm

Het biologische conflict dat samenhangt met de dunne darm heeft betrekking op het onvermogen om iets te “absorberen” of “verteren”. Dit wordt ervaren als een frustratie of ergernis, bijvoorbeeld over een persoon (zoals een familielid, vriend, collega, overheid, chef, student, cliënt, klasgenoot, coach, dokter, of leraar), een situatie (werkgerelateerde ergernis, schoolgerelateerde ergernis of ergernissen in de relationele sfeer), of over opmerkingen (zoals beschuldigingen, kritiek of beledigingen). Het conflict kan ook ontstaan door nieuws dat “moeilijk te accepteren” of “moeilijk te verwerken” is.

Mensen voelen zich vaak bedrogen, benadeeld of niet beloond zoals verwacht, wat kan leiden tot een gevoel van existentieel tekort. Dit komt soms voor in situaties waar verhongering een rol speelt, zoals een baby die de borst niet meer krijgt en het gevoel heeft te verhongeren.

Een onverteerbare ergernis kan ook een zeer persoonlijk ervaren situatie zijn. Stel je bijvoorbeeld een charismatische vrouw voor die na een hersenaandoening moeite heeft met spreken. Voorheen stond ze altijd in het middelpunt van de belangstelling en werd vaak om raad gevraagd, maar plotseling kan ze zichzelf niet meer goed verbaal uitdrukken. Dit verlies van haar vermogen om te communiceren is voor haar moeilijk te accepteren en voelt als een onverteerbare frustratie.

Deze individuele strijd kan net zo intens ervaren worden als een fysiek conflict, omdat ze niet in staat is om de nieuwe realiteit te verwerken of te “verteren”.

In overeenstemming met evolutionair redeneren zijn brokconflicten de primaire conflictthema’s die worden geassocieerd met organen van endodermale oorsprong, die worden aangestuurd vanuit de herstenstam.

Conflictactieve fase

Wanneer er sprake is van een verhoogde functie van het darmslijmvlies, gebeurt dit in verhouding tot de intensiteit van het conflict. Het biologische doel van de celvermeerdering is om de darm beter in staat te stellen de “brok” te absorberen en verteren. Aanvankelijk kan er een vlak groeiend adenocarcinoom van het absorptieve type ontstaan, bedoeld om de opname van de brok te verbeteren. Bij langdurige conflictactiviteit kan zich aan het distale (verste) uiteinde van het ileum, dat een dunnere wand heeft dan het jejunum, een bloemkoolachtige tumor van het secretoire type ontwikkelen. Dit gebeurt om meer verteringssappen uit te scheiden, waardoor de vastzittende brok beter kan worden verteerd.

Bloemkoolachtige tumoren in de dunne darm kunnen leiden tot een darmobstructie, ook wel ileus genoemd. Dit blokkeert de normale passage van voedsel door de darm. In de reguliere geneeskunde wordt dit vaak gediagnosticeerd als jejunum- of ileumkanker, afhankelijk van de locatie. Zo’n obstructie kan ook omgekeerde peristaltiek veroorzaken, wat betekent dat de gedeeltelijk verteerde voedselbrij terug naar de maag beweegt in plaats van door de darm. Deze situaties kunnen ernstige complicaties veroorzaken en vereisen vaak medische interventie.

De genezingsfase

Na de oplossing van het conflict begint het lichaam met het afbreken van de tumor via een proces dat bekendstaat als tuberculeuze verkazing, waarbij schimmels en mycobacteriën een rol spelen. De tumor, die zijn functie heeft verloren, wordt op natuurlijke wijze afgebroken. Tijdens dit helingsproces kunnen symptomen optreden zoals diarree, omdat het lichaam probeert afvalstoffen te verwijderen, en braken als ook het jejunum, het bovenste deel van de dunne darm, bij het proces betrokken is. Andere mogelijke symptomen zijn lichte koorts, nachtzweten en soms bloedingen.

De epileptoïde crisis, die zich voordoet tijdens de genezingsfase, wordt gekenmerkt door hevige buikkrampen en darmkoliek van motorische aard. Dit komt doordat de gladde spieren van de dunne darm, die ook behoren tot het endodermale kiemblad, worden aangestuurd door de middenhersenen (zie later in dit artikel). Als schimmels betrokken zijn bij de genezing, kan dit zich manifesteren als intestinale candida.

Als schimmels en mycobacteriën afwezig zijn door bijvoorbeeld overmatig gebruik van antibiotica, kan de tumor niet op natuurlijke wijze worden afgebroken en ontstaat er inkapseling. In de reguliere geneeskunde wordt dit vaak gediagnosticeerd als een darmpoliep of een “goedaardige kanker.”

Op deze CT-scan zien we de impact van een “onverteerbaar brokconflict” in het dikke darm relais, aan de linkerkant van de hersenstam (gele pijlen – bekijk het GNM-diagram). Het hersenoedeem (hypodense, weergegeven als donker) geeft aan dat de persoon zich in PCL-A bevindt. Er is een extra oedeem (vochtophoping) in het leverrelais (kleine gele pijl), waaruit blijkt dat ook een verhongeringsconflict is opgelost. Een verhongeringsconflict wordt vaak veroorzaakt door de diagnose “dikke darmkanker” en de angst van het niet kunnen passeren van het voedsel door de darm, waardoor men zou “uithongeren”. Dit is de reden waarom leverkanker de meest voorkomende secundaire vorm van kanker is na darmkanker. Dit heeft niets te maken met “gemetastaseerde kankercellen”.

Opmerking

Bij SYNDROOM, als gevolg van een actief verlatingsconflict of bestaansconflict met betrekking tot de nierverzamelbuizen, wordt het vastgehouden vocht overmatig opgeslagen in het genezingsgebied. De vergrote zwelling kan de dikke darm blokkeren; in de appendix kan al een occlusie (verstopping) optreden tijdens de conflictactieve fase. Het is tijdens de helingsfase dat de appendix ontstoken raakt en gediagnosticeerd zal worden als een blindedarmontsteking. Een scheuring van de appendix treedt op wanneer de Epileptoïde Crisis intens is.

Therapie

Oorzakelijke inprenten met betrekking tot het conflict opsporen en oplossen.

Affirmaties: “Ik ben in vrede met mijn naasten, mezelf en alle anderen.” “We hebben genoeg te eten, er wordt voor mij gezorgd.” Affirmaties werken als ze innerlijk gevoeld kunnen worden.

De oudste en meest natuurlijke therapie voor verteringsproblemen is vasten. In tijden van conflict of stress heeft men vaak van nature weinig eetlust. Dit is een instinctieve reactie van het lichaam, waarbij het lichaam energie bespaart en zich richt op herstel, in plaats van op de vertering van voedsel. Dieren volgen dit instinct ook door te vasten wanneer ze ziek of gewond zijn. Door niet te eten tijdens deze conflictactieve fase, kan het lichaam de spijsverteringsorganen ontlasten en zich beter richten op het oplossen van het probleem.

Het is goed om de gewoonte aan te nemen om in gehurkte houding te zitten wanneer je de aandrang voelt om stoelgang te maken. Hurken zorgt ervoor dat de sluitspieren zich beter ontspannen en dat de endeldarm in een rechte positie komt, wat het natuurlijke ontlastingsproces bevordert. Om deze houding op een modern toilet na te bootsen, kun je gebruikmaken van een toiletkrukje of voetbankje. Zie voor meer informatie het artikel ‘Toilet’ onder de categorie levensstijl op deze website.

De puborectalis spier is een deel van de bekkenbodemspieren en speelt een belangrijke rol bij de controle van de stoelgang. Deze spier vormt een soort lus om de overgang tussen de endeldarm (rectum) en de anus. In normale toestand zorgt de puborectalis spier ervoor dat de endeldarm een scherpe hoek maakt, wat helpt om de ontlasting binnen te houden. Wanneer je je ontspant om te ontlasten, wordt de spier losser, waardoor de endeldarm rechter wordt en de ontlasting makkelijker kan passeren. Kortom, de puborectalis spier is essentieel voor het reguleren van de stoelgang en voorkomt ongewilde lekkage.

Het is belangrijk om elke hap voldoende te kauwen, liefst 30 keer, om de speekselproductie te stimuleren. Dit bevordert een betere vertering en opname van voedingsstoffen. Voor meer informatie, zie het artikel ‘Tijd nemen om rustig te eten’ onder de categorie levensstijl op deze website.

Bij acute ontstekingen: colloïdaal zilver.

Thee van duizendguldenkruid, duizendblad, agrimonie, pepermunt of venkel.

gebruik veel specerijen in de bereiding van je maaltijd.

Colonhydrotherapie is waardevol. De dikke darm reinigen helpt bij het herstel van de dunne darm.

Voedingsadvies bij darmkanker

Consumeer gezonde verzadigde vetten zoals kokosolie, een middellange verzadigde vetsoort met een beschermend effect op het slijmvlies van de darm. Kokosolie heeft weinig gal nodig om goed te verteren en heeft een gunstig effect op het genezingsproces.

Geraffineerde vetten, oliën, zout en suikers zijn ten strengste verboden, want deze geven extra irritatie aan het darmslijmvlies en verergeren de symptomen. Let op met derivaat omega 6, wat dikwijls aan geraffineerde oliën en voedingsmiddelen wordt toegevoegd. Deze verergeren ook de ontstekingsreacties, terwijl dit niet nodig is. Het lichaam weet zelf wat het doet.

Vermijd gebroken noten of notenpasta. De beste oliën om na de bereiding aan je maaltijd toe te voegen zijn oliën van de eerste koude persing, bij voorkeur biologisch. Daarin heb je de basisvorm van omega 3 en 6, welke beide nodig zijn voor een goede genezing van de ontstekingsreacties. Noten zijn ook rijk aan basis omegavetzuren. Week ze een nacht in water, dan verteren ze nog gemakkelijker.

Vermijd ook tarwe en hun derivaten, koemelk, kaas en zuivel. Chemische zoetstoffen, lightproducten en industrieel bewerkt voedsel hebben een verzurend effect op de spijsvertering. Laat deze voedingsmiddelen dus in de rekken van de winkel liggen. Gebruik geen geraffineerde palmolie, E-nummers, bewaarmiddelen en andere additieven. Vermijd roken of een omgeving waar gerookt wordt.

Niet-oplosbare vezels verergeren het probleem. Er wordt verteld dat je veel onoplosbare vezels moet consumeren als je lijdt aan darmontstekingen of darmkanker. Onoplosbare vezels of zemelen irriteren het slijmvlies van de darmen in ernstige mate. Bovendien versnelt de transit waardoor sommige voedingsstoffen niet opgenomen kunnen worden, zie ook de blog over vezels onder voeding.

Hippocrates stelde 2500 jaar geleden vast dat witbrood voedzamer was en de oude Romeinen en Grieken gaven ook de voorkeur aan witbrood. Oplosbare vezels uit groenten en fruit en gewoon voedsel zoals de natuur het heeft voorzien voor de mens, zongerijpt en in oorspronkelijke staat, zijn het beste (dit geldt in feite ook voor gezonde mensen).

Gebruik meer specerijen behalve de verhittende specerijen zoals cayennepeper. Specerijen bevatten veel ontgiftende stoffen voor het lichaam. Het is aan te bevelen om meer glutenvrij te eten bij darmkanker tot het causale conflict is opgelost.

Onthoud dat je spijsvertering is verzwakt als je lijdt aan darmkanker. Het is verstandiger om vleesconsumptie te minderen en meer de voorkeur te geven aan vegetarisch eten. Laat je eten niet koken op een hard vuur, maar laat het iets langer ‘pruttelen’ op een zacht vuur. Je hebt minder verlies aan voedingsstoffen en deze zijn bovendien beter opneembaar. Het gebruik van een magnetron is uit den boze.

Tot slot: rauwkost verteert moeilijker dan gekookte voeding en is dus te vermijden. Veel kauwen en genieten van je eten zodat je meer speeksel produceert en de afscheiding van spijsverteringsenzymen wordt gestimuleerd. ‘s Avonds gebruik je best een lichte maaltijd. Een half uur voor het eten een glas lauwwarm water drinken waaraan een beetje bergzout is toegevoegd, stimuleert de spijsvertering.

Goede voeding is een must

Respecteer de gezondheidsregels: leren meegaan met de natuur is goed om je gezondheid een boost te geven. De gewoonte om rond 22.00 uur naar bed te gaan, stimuleert de lever in zijn nachtelijk ontgiftingsproces, dit is bij darmkanker zeer belangrijk. Je lichaam heeft echt rust nodig. Elke dag tussen zes en zeven uur opstaan en na het toilet en andere rituelen een licht ontbijt nemen, zorgt voor regelmaat.

Bij het reinigen van de tanden ook aandacht geven aan je tong en deze proper maken met een tongschraper. Oil Pulling is een extra hulpmiddel om je mond te zuiveren en je lichaam te helpen ontgiften. Neem een douche in de ochtend en geef ‘s avonds na een lichte maaltijd aandacht aan de rustige aspecten van het leven. Romantische aangelegenheden, meditatie, ademhalingsoefeningen enz. helpen om je lichaam te ontspannen.

Kruiden die werkzaam zijn darmkanker van de dunne darm

Echte heemst of Althaea officinalis, Aloë Vera of Aloë ferox, Alsem of Artemisia absinthium. Gomhars (Indiase wierookboom) of Boswellia serrata is een natuurlijke ontstekingsremmer. Bernagie of komkommerkruid (Borago officinalis) heeft eveneens ontstekingsremmende eigenschappen. De plant kan als groente worden gegeten en de uit de zaden gewonnen olie heeft sterke geneeskrachtige eigenschappen.

Granaatappelsap heeft een wrange smaak en werkt genezend op ontstekingen.

Glycyrrhiza glabra of zoethout is sterk ontgiftend voor het maag- en darmkanaal. Nooit in grote hoeveelheden gebruiken als je lijdt aan een hoge bloeddruk.

Andere interessante kruiden: Echinacea purpurea of de rode zonnehoed ondersteunt het genezingsproces. Garcinia mangostana of mangosteen, deze vruchten zijn rijk aan zeer sterke antioxidanten. Panax ginseng, Plantago afra en Plantago ovata of weegbree, Hydrastis canadensis of Canadese geelwortel, Matricaria recutita of echte kamille, Morinda citrifolia of morinda, Uncaria tomentosa of kattenklauw, Ulmus rubra of rode iep werken allemaal verzachtend bij de ziekte van Crohn. Saccharomyces cerevisiae subsp. boulardii is een levende gist die als een tijdelijk probioticum kan ingezet worden om afvalstoffen en toxines af te breken in de darmen. Het is ook een prebioticum en dient als voedingsbodem voor een gezonde darmflora en is trofisch voor de darmmucosa. Het bevordert de gezondheid van het darmslijmvlies.

Je darmen bestaan uit de dunne darm en de dikke darm. De dunne darm is verantwoordelijk voor het grootste deel van de vertering en opname van voedingsstoffen, zoals enkelvoudige koolhydraten, eiwitten en vetten. De dikke darm absorbeert voornamelijk vocht en elektrolyten uit de resterende onverteerde voedselmassa en speelt een rol bij de verwerking van voedingsvezels, die door darmbacteriën gedeeltelijk worden afgebroken. Wat overblijft, wordt vervolgens afgevoerd als ontlasting.

Met peristaltische bewegingen, waarbij je darmspieren afwisselend samentrekken en ontspannen, wordt het voedsel stukje voor stukje door je darmen voortgestuwd. De longitudinale spieren reguleren de spiercontractie terwijl de transversale spieren voor de ontspanning zorgen. Het afwisselende ritme van samentrekking en ontspanning zorgt ervoor dat de peristaltische beweging (motorische kwaliteit) de “voedselbrok” langs het darmkanaal voortbeweegt. De gladde spieren van de darm zijn afkomstig van het endoderm en worden aangestuurd vanuit de middenhersenen.

Biologisch conflict met betrekking tot de darmspieren

Het biologische conflict dat verband houdt met de darmspieren wordt beschreven als “niet in staat zijn om een onverteerbare brok te passeren”. Dit kan verwijzen naar een echte fysieke brok (zoals voedsel), maar ook naar een figuurlijke brok, zoals een mentaal of emotioneel probleem dat moeilijk te verwerken is. Voor meer informatie, zie de artikelen over de dikke darm, dunne darm, colitis en de ziekte van Crohn.

Conflictactieve fase

Toenemende lokale tonische spiercontractie (hypertonie). De darmkrampen (lokale koliek) dienen het biologische doel om de brok verder te duwen, met meer kracht. Tijdens deze periode vertraagt ​​de peristaltiek in de andere delen van de darm, waardoor constipatie en een opgeblazen gevoel van de buik ontstaan ​​als gevolg van het uitzetten van de darmspieren.

OPMERKING: Constipatie in de darmen kan optreden tijdens de conflictactieve fase van ieder zinvol biologisch speciaalprogramma, omdat tijdens sympathicotonie (dagfase) de vertering vertraagt. Hetzelfde treedt op bij te weinig vochtinname (zie ook verminderde urineproductie, gerelateerd aan de nierverzamelbuizen, waardoor droge en harde ontlasting ontstaat die moeilijk verder beweegt).

Helingsfase

Clonische (schokkende) bewegingen en pijnlijke hyperperistaltiek van de hele darm (darmkoliek) kunnen optreden, waarbij de darm zich overdreven samentrekt. Tijdens de Epileptoïde Crisis nemen de lokale tonische krampen (langdurige spierspanning) sterk toe, wat kan leiden tot winderigheid door stagnerende peristaltiek (verminderde voortbeweging) in de rest van de darm.

OPMERKING:

Wanneer dwarsgestreepte spieren, zoals de skeletspieren, door een Epileptoïde Crisis gaan, komen er tegelijkertijd twee soorten krampen voor: tonische krampen (waarbij de spieren verstijven en verkrampen) en clonische krampen (waarbij de spieren al schokkend ritmisch samentrekken en ontspannen). Als hevige buikkrampen (die te maken hebben met de motorische functie van de spieren) worden gevolgd door diarree (een sensorische reactie van de darm), wijst dit erop dat de biologische programma’s van zowel het darmslijmvlies als de darmspieren tegelijk actief zijn. Dit betekent dat het lichaam zowel bezig is met het verteren als het voortbewegen van de “onverteerbare brok” – dit kan fysiek of emotioneel zijn.

OPMERKING: In de reguliere geneeskunde wordt een zeer langzame of stagnerende peristaltiek meestal gediagnosticeerd als een “paralytische ileus” of darmobstructie. Dr. Hamer: “Dat is niet correct, want er bestaat niet zoiets als een” verlamming “van de gladde darmspieren, behalve door de toxiciteit van medicatie zoals morfine en andere pijnstillers”.

Met dank aan: Caroline Markolin, PH.D. https: //LearningGNM.com

Arjen Lievers https://www.germaansegeneeskunde.nl/index_ziekten_gnm/

Dr. Geerd Ryke Hamer