Wat doet angst met je lichaam?

Wat doet angst met je lichaam?

Angst speelt een krachtige rol in hoe ons lichaam reageert op invloeden van buitenaf, zoals straling en chemische vervuiling. Wanneer je angstig bent, verlaagt dat de trillingsfrequentie van je lichaam. Dit betekent dat je lichaam kwetsbaarder wordt voor schadelijke invloeden van buitenaf. Helaas begrijpen veel mensen deze link niet, maar angst heeft een diepgaande invloed op zowel je bewustzijn als je DNA. Het beperkt je innerlijke kracht en je vermogen om helder te denken.

Wanneer je angst ervaart, gaat je lichaam in een staat van alertheid en stress, ook wel de ‘vecht-of-vluchtmodus’ genoemd. Dit is een natuurlijke reactie die bedoeld is om je te beschermen in gevaarlijke situaties. Echter, deze reactie is bedoeld voor korte periodes. Als angst langdurig aanwezig is, blijft je lichaam in een staat van stress, wat schadelijke gevolgen heeft.

In deze staat van chronische stress raakt je gezondheidssysteem verzwakt, omdat je lichaam zoveel energie besteedt aan overleven dat er minder energie overblijft om jezelf te beschermen en te ontgiften. De ayurveda die reeds meer dan vijfduizend jaar oud is, legt dit verband zeer duidelijk uit. Dit maakt je kwetsbaarder voor invloeden van buitenaf, zoals straling en gifstoffen. Angst verlaagt je energieniveau en verstoort het natuurlijke evenwicht van je lichaam, waardoor je meer ontvankelijk wordt voor de schadelijke effecten van bijvoorbeeld elektromagnetische straling en chemische vervuiling.

Daarnaast beïnvloedt angst je DNA en lichaamsweefsels. Wetenschappers ontdekken steeds meer dat emoties, zoals angst, een negatieve invloed hebben op hoe je lichaam functioneert op diep energetisch niveau. Wanneer je in een staat van angst verkeert, raken je weefsels minder goed in staat om zichzelf te herstellen, ontgiften en te beschermen tegen invloeden van buitenaf. Dit betekent dat je niet alleen vatbaarder bent voor ziekten, maar ook gevoeliger wordt voor omgevingsfactoren zoals gifstoffen en straling.

In de kwantumfysica wordt uitgelegd dat alles in het universum met elkaar in verbinding staat en dat de waarnemer invloed uitoefent op de werkelijkheid. Angst zorgt ervoor dat je aandacht voortdurend gericht is op bedreigingen en problemen, waardoor je die negativiteit als het ware naar je toe trekt. Dit versterkt de impact van straling en gifstoffen op je lichaam, omdat je in een staat van angst je natuurlijke bescherming verzwakt en je focus op negatieve uitkomsten richt.

Anders gezegd: In de kwantumfysica wordt er ook gesproken over hoe de waarnemer invloed heeft op de werkelijkheid. Dit betekent dat waar jij je op richt – in dit geval angst – een directe impact heeft op wat je in je leven aantrekt. Wanneer je angstig bent en je aandacht blijft richten op je angsten, creëer je onbewust een situatie waarin die angsten werkelijkheid worden. Energie volgt immers waar je aandacht naartoe gaat, en angst kan op deze manier een negatieve spiraal in gang zetten.

Kortom, angst zorgt ervoor dat je lichaam in een staat van constante stress verkeert, waardoor je energieniveau en weerstand verlagen. Hierdoor wordt je lichaam gevoeliger voor straling en gifstoffen, wat je gezondheid en welzijn verder ondermijnt. Door angst los te laten en je bewustzijn te richten op positieve energie en balans, versterk je je natuurlijke bescherming en kun je beter omgaan met de uitdagingen van de moderne wereld.

Door bewust met je angsten om te gaan en ze te herkennen, bestaansrecht te geven kun je angst overwinnen, kun je je trillingsfrequentie verhogen, zowel op bewust niveau als onbewust niveau, en je lichaam en geest beschermen tegen schadelijke invloeden zoals gifstoffen en straling. Dat is wat ik doe waardoor ik goed kan overleven in deze wereld, gecontamineerd door gifstoffen en straling. Het lichaam kan weerbaar zijn als je een hoge trillingsfrequentie hebt.

De trillingsfrequentie van de aarde, ook wel de Schumann-resonantie genoemd, ligt rond de 7,83 Hz. Dit is de natuurlijke elektromagnetische frequentie van de aarde die voortkomt uit de interactie tussen bliksemontladingen en de ionosfeer. De frequentie kan echter variëren door verschillende omstandigheden, zoals zonneactiviteit of seismische gebeurtenissen.

Voor mensen kan de trillingsfrequentie worden gekoppeld aan hun emotionele en mentale toestand. In een staat van angst is de frequentie van een persoon relatief laag. Angst, samen met andere negatieve emoties zoals woede, schaamte of verdriet, wordt vaak geassocieerd met lagere frequenties, meestal in de range van 0,5 tot 3 Hz. Positieve emoties zoals liefde, vreugde en vrede gaan gepaard met hogere trillingsfrequenties, die boven de 10 Hz kunnen liggen.

Deze associaties tussen emoties en trillingsfrequenties zijn gebaseerd op theorieën uit de kwantumfysica en energiegeneeskunde, die suggereren dat elke emotionele toestand een specifieke vibratie heeft. Als je een lage vibratie hebt als gevolg van angst, dan gaan milieuvervuiling; chemtrails en straling een enorme impact hebben op jou, angst maakt je gevoelig voor straling en andere schadelijke invloeden.

Het Materiële Voorbij: De Kracht van Nieuwsgierigheid en Open Geest

Het gangbare medische systeem richt zich vrijwel uitsluitend op de materiële werkelijkheid. Het ziet gezondheid als iets meetbaars en tastbaars, waardoor het de niet-materiële, geestelijke dimensies van ons bestaan doorgaans buiten beschouwing laat. Alles wat niet meetbaar is, wordt eenvoudigweg buiten het wetenschappelijke kader geplaatst en vaak niet als echt erkend.

Dit heeft ertoe geleid dat de reguliere geneeskunde een verdienmodel heeft ontwikkeld dat nauw verweven is met de materiële wereld. Behandelmethoden, diagnoses en medische technologie zijn diep verankerd in een fysiek en kwantificeerbaar begrip van het menselijk lichaam, terwijl geestelijke en energetische benaderingen vaak worden afgedaan als ‘kwakzalverij’ omdat ze buiten het meetbare vallen.

Deze materialistische benadering leidt ertoe dat ziekte en gezondheid benaderd worden vanuit een eendimensionaal perspectief, waarin slechts de fysieke aspecten van ziekte worden erkend en behandeld. Wanneer een lichaam – oftewel de materie – niet meer functioneert en metingen dit bevestigen, concludeert het reguliere model dat het leven in de materiële wereld is beëindigd. Dit perspectief laat weinig ruimte voor de gedachte dat er mogelijk een niet-materiële, geestelijke realiteit bestaat die een invloed heeft op gezondheid en welzijn.

Echter, voor wie bereid is open te staan voor de niet-materiële dimensies, wordt het duidelijk dat het menselijke bestaan niet volledig wordt gedefinieerd door fysieke processen alleen. Gezondheid omvat meer dan alleen meetbare symptomen en fysieke structuren; het omvat ook onze geestelijke balans, onze emotionele veerkracht en de energie die ons lichaam en onze geest omgeeft.

Het reguliere medische model erkent deze aspecten niet, maar naarmate meer mensen hun bewustzijn verruimen en inzicht verkrijgen in de complexe interactie tussen lichaam en geest, komt de noodzaak om ook deze dimensies te begrijpen in beeld.

Een werkelijk holistische benadering van gezondheid vraagt om een geïntegreerde kijk die zowel het materiële als het niet-materiële omarmt. Zo ontstaat een vollediger beeld van wat gezondheid werkelijk inhoudt en hoe wij als mens in balans kunnen leven, niet alleen fysiek, maar ook geestelijk.

Wellicht komt er een tijd waarin de reguliere geneeskunde dit bredere perspectief omarmt en zowel materiële als geestelijke aspecten gelijkwaardig in ogenschouw neemt – totdat die tijd komt, blijft het aan onszelf om het geestelijke aspect te erkennen en ruimte te maken voor een holistische benadering van gezondheid.

Cardioloog Pim van Lommel nam de ervaringen waar en koos ervoor niet in ontkenning te gaan, maar onderzoek te doen. Hij getuigt hierover in zijn boek Eindeloos Bewustzijn. Met grote moed liet hij zijn oude paradigma los, ondanks het feit dat zijn hele carrière daarop was gebaseerd.

Hij evolueerde van eendimensionaal denken naar een multidimensionaal denker. Deze holistische benadering werd zijn nieuwe werkelijkheid, een visie die zoveel meer omvat dan alleen de materiële wereld. Hierdoor kreeg het stervingsproces voor hem een geheel nieuwe betekenis en diepgang.

Ja, een andere bekende wetenschapper die vergelijkbare stappen heeft gezet, is Dr. Eben Alexander, een Amerikaanse neurochirurg. Alexander stond aanvankelijk zeer sceptisch tegenover ervaringen die buiten het fysieke en wetenschappelijke domein lagen. In 2008 kreeg hij echter een zeldzame vorm van hersenvliesontsteking, waardoor hij in coma raakte. Tijdens deze periode had hij een diepgaande bijna-doodervaring die zijn kijk op bewustzijn en het leven volledig veranderde.

Net als Pim van Lommel koos Alexander ervoor om zijn ervaringen serieus te nemen en deze verder te onderzoeken, zelfs als dat betekende dat hij zijn eerdere, puur materialistische perspectief los moest laten. Hij beschreef zijn ervaringen en inzichten in het boek Proof of Heaven: A Neurosurgeon’s Journey into the Afterlife, waarin hij betoogt dat bewustzijn niet slechts een product van de hersenen is, maar een diepere dimensie van ons bestaan vertegenwoordigt.

Hierdoor schoof Alexander, net als Van Lommel, van een uitsluitend wetenschappelijke benadering naar een holistische visie waarin hij bewustzijn als een universele en multidimensionale kracht erkent.

Lieve vrienden, dit inzicht opent een geestverruimende wereld. Wie weet gunt u zichzelf ook de kans om het puur materiële wereldbeeld even los te laten en een nieuw perspectief te ontdekken, te beleven en te ervaren. Nieuwsgierigheid vormt immers het startpunt van een onderzoekende geest, en dat wens ik jullie van harte toe.

De grote klacht: er is altijd te weinig tijd.

Onder de druk van deadlines, verplichtingen en eisen verandert het dagelijks leven in een eindeloze wedloop, waarbij de finish steeds verder weg lijkt te verschuiven, hoe hard je ook rent. Tijdmanagement kan helpen, maar in het beste geval verzacht het de druk slechts een beetje. Werk zal uiteindelijk altijd de tijd opslokken die je beschikbaar stelt. De werkelijke oplossing ligt niet in meer tijd vinden, maar in het loslaten van tijd zelf. Het klinkt misschien als een paradox, maar alleen als tijd wegvalt, lijkt er eindelijk genoeg tijd te zijn. Tijd bestaat niet los van jou; het maakt deel uit van je wezen. Vanuit je bron ontvouwen alle gebeurtenissen zich met perfecte timing. Het begin draagt altijd het einde in zich.

Er is altijd voldoende tijd om te bereiken wat je wilt en op een bevredigende manier van A naar B te gaan. Met andere woorden: het ontvouwen van tijd is in wezen het ontvouwen van het zelf. Tijd kan het ware zelf immers nooit vastleggen.

Denk eens aan het lichaam dat je had toen je nog in de baarmoeder groeide. Een normale zwangerschap duurt negen maanden, en dat is met een reden: de complexiteit van een pasgeboren kind ontvouwt zich precies binnen die tijd. Als het embryo minder of meer tijd nodig heeft, past het geboorteproces zich daar vanzelf op aan. Niets of niemand legt vast dat negen maanden een harde grens is. Alles wat je wilt bereiken, draagt een eigen innerlijk schema in zich, met diezelfde natuurlijke flexibiliteit. Tijd voegt zich naar jouw verlangens, niet andersom. Als twee mensen hetzelfde boek lezen, gaat het er niet om wie het eerst klaar is, maar wie het meeste heeft genoten. Wanneer je beseft dat tijd subjectief is en afgestemd op wat jij uit je leven wilt halen, verdwijnt de ervaring van tijdsdruk.

Er is geen verschil tussen “ik wil een kind” en “het universum wil een kind.” Het embryo dat in de baarmoeder begint te groeien, kan vertrouwen op miljoenen jaren aan intelligentie, herinnering, creativiteit en evolutie. Wanneer we naar de ontwikkeling van een foetus kijken, zien we hoe moeiteloos het individu de kosmos binnentreedt. Het kind is van jou, maar ook van het universum; beiden komen voort uit het immense genenreservoir dat het universum als enige ware ouder heeft.

Niet meer naar school gaan biedt een groot voordeel: je kunt zelf boeken kiezen die je echt interesseren en je daar volledig in verdiepen. Wanneer je niet langer gebonden bent aan een extern tijdsbegrip, kun je je richten op de essentie van het bestaan, namelijk dat je niet hoeft te leven volgens deadlines.