Het cruciale belang van de lymfe

Het lymfevocht heeft zijn oorsprong in bloedplasma, dat door de wanden van de haarvaten dringt en zich vermengt met het weefselvocht of het bindweefsel. Dit bloedplasma is zeer rijk aan voedingsstoffen zoals glucose, mineralen, vitaminen, eiwitten, vetten, hormonen, witte bloedcellen en eiwitten. Deze essentiële voedingsstoffen voor alle cellen komen terecht in het bindweefsel.

Lichaamsweefsels zijn omgeven door het bindweefsel, dat geen begin of einde kent, en absorberen deze voedingsstoffen. Binnen de cel vinden stofwisselingsprocessen plaats via de mitochondriën, waarbij energie wordt gewonnen uit deze voedingsstoffen.

Afvalstoffen van deze processen worden uitgescheiden in het bindweefsel. Ongeveer 90% van het weefselvocht (intercellulair vocht) wordt teruggebracht in de bloedbaan. De overige 10% van het weefselvocht, met vaste afvalstoffen van het metabolisme en weefselvernieuwing, vormt uiteindelijk de lymfevloeistof.

De lymfe neemt talrijke afvalproducten van de stofwisseling op, evenals dode microben, opgeloste eiwitten en afbraakproducten van kankerweefsel nadat het biologische conflict met betrekking tot de kanker is opgelost. Lymfevaten verzamelen dit afval om het te verwijderen, waardoor verstikking en beschadiging van de cellen worden voorkomen.

Kooldioxide, dat ontstaat door stofwisselingsprocessen, wordt via de bloedbaan naar de longen afgevoerd. Een goed functionerend lymfestelsel zorgt ervoor dat de weefsels goed worden ontgift en efficiënt werken. Als al het afvalmateriaal snel door de lymfe wordt afgevoerd, blijven de weefsels gezond. De meeste celafvalstoffen kunnen niet direct in het bloed worden opgenomen en moeten via het lymfestelsel worden verwijderd.

Lymfevaten transporteren dit schadelijke materiaal naar de lymfeknopen om te worden ontgift en gefilterd. Deze lymfeklieren liggen op strategische plaatsen door het hele lichaam verspreid en verwijderen ook een deel van de lymfevloeistof. Dit voorkomt dat het lichaam te zwaar wordt en gaat zwellen.

De belangrijkste functie van de lymfe is om het intercellulaire vocht tussen de cellen vrij te houden van afvalstoffen en schadelijke toxines. Het lymfestelsel is van vitaal belang om ons lichaam zuiver en schoon te houden, waardoor het gezond blijft en we welzijn ervaren.

Bijna alle kankers worden voorafgegaan door een biologische schok. Dit is een oorzaak van lymfeverstopping.

Het lymfestelsel werkt nauw samen met het algemene gezondheids- en detoxificatiesysteem om het lichaam schoon en gezond te houden, vrij van celafval, stofwisselingsafval, gifstoffen, afbraakproducten van kankerweefsel, dode bacteriën en overgroei van microben.

Verstopte lymfevaten kunnen de bloedsomloop belemmeren, waardoor het intercellulaire vocht overladen wordt met schadelijke stoffen. Deze overbelasting maakt het intercellulaire vocht stroperig, wat de distributie van water, voedingsstoffen en zuurstof naar de cellen verhindert. Dit leidt tot verstoppingen in het bindweefsel en verzuring, wat irritatie van de lichaamsweefsels veroorzaakt.

Kanker begint altijd in een zuurstofrijk lichaam nadat een biologische schok heeft plaatsgevonden. Na de biologische schok ondergaat het lichaam structurele weefselveranderingen (afhankelijk van het type schok en het weefsel) om de geest te helpen bij het oplossen van het conflict en te overleven.

Na de inslag van de biologische schok is het voor het lichaam belangrijker om de geest te ondersteunen met energie dan om zich te concentreren op spijsvertering en ontgifting. Daarom worden spijsverterings- en ontgiftingsprocessen op een lager pitje gezet, zodat de geest maximaal ondersteund kan worden. Echter, hierdoor neemt de intoxicatie toe en ontstaat verzuring of zuurstoftekort. Zuurstoftekort en intoxicatie door verstopping van de lymfe zijn geassocieerd met kanker, omdat ze dezelfde oorzaak hebben als kanker.

Het is geen toeval dat er in tumoren nieuwe bloedvaten groeien. De tumor haalt de verzuring en intoxicatie uit het bloed, waardoor het lichaam langer kan overleven. Schimmels gedijen in tumoren vanwege deze omstandigheden.

Geniaal hoe het lichaam van nature werkt.

Waarmee begint lymfeverstopping?

Zoals eerder uitgelegd, speelt een biologische schok vaak een grote rol bij lymfeverstopping. Een belangrijk detail dat de situatie verergert, is het consumeren van industrieel bewerkte voeding, samen met gal van slechte kwaliteit en het vasthouden van negatieve emoties.

Het kan voorkomen dat de sinusoïden van de lever verstopt raken en intrahepatische stenen in de galwegen van de lever de afscheiding van gal belemmeren, wat de spijsvertering aanzienlijk verstoort. Slechte gal wordt vaak veroorzaakt door ergernissen over territoriale kwesties, waardoor de spijsvertering niet goed functioneert en de lever overbelast raakt, allemaal als gevolg van biologische schokken.

Een goed functionerende spijsvertering vormt dus altijd de basis voor een goede gezondheid. Elke verstoring van de spijsvertering kan leiden tot problemen. Wanneer deze spijsverteringsproblemen symptomatisch behandeld worden, kunnen ze chronisch worden en leiden tot meer verstoppingen in de lymfe.

Galstenen kunnen ook ontstaan doordat de lever overbelast raakt door verstopte lymfevaten. Het is belangrijk om te beseffen dat 80% van de lymfe verbonden is met de darmen, waar de grootste microbiële activiteit plaatsvindt. De dikke darm is het gebied waar het lichaam zich het meest actief kan ontgiften en zuiveren.

Een gebrek aan hoogwaardige gal vermindert het vermogen van de twaalfvingerige darm om voedsel goed te verteren, waardoor onverteerd voedsel de darmen bereikt. Dit leidt tot een ongecontroleerde groei van organismen die dit onverteerde voedsel gaan afbreken.

Deze organismen veroorzaken een chemisch proces dat bekend staat als vergisting en verrotting, waarbij aanzienlijke hoeveelheden afvalstoffen, verrot voedsel en toxines in de lymfevaten van de darmen terechtkomen. Hierbij worden ook giftige stoffen zoals putrescinen, aminen en cadaverinen geproduceerd, die in het lymfesysteem belanden. In dit stadium begint de taille uit te zetten omdat de lymfe meer vocht gaat toevoegen om de concentratie gifstoffen te verdunnen en zo irritatie aan lichaamsweefsels te verminderen.

Het grootste lymfevat van het lichaam is de cisterna chyli met een uitbreiding naar andere zakvorminge lymfevaten. De cisterna chyli bevindt zich net achter de twee bovenste lendenwervels ter hoogte van de navel. Dit is een soort verwijding van de borstbuis van de lymfe. De borstbuis of ductus thoracicus ontvangt 80% van alle lymfevocht. Bij ernstige intoxicatie kunnen ook daar problemen ontstaan.

Onverteerde eiwitten, antigenen, antibiotica en andere gifstoffen afkomstig van dierlijke eiwitconsumptie kunnen leiden tot het opzwellen van lymfezakken, wat het begin kan zijn van lymfoedeem. Het is belangrijk om te begrijpen dat zodra een dier sterft, de cellen binnen enkele seconden beginnen af te sterven. Cel-enzymen breken onmiddellijk de eiwitstructuur van de cellen af, wat een volkomen natuurlijk proces is.

Bovendien wordt de driedimensionale molecuulstructuur uit elkaar getrokken door verhitting, koken, frituren of braden. De eiwitten stollen en verharden. Deze nutteloze, gedegenereerde eiwitten kunnen in hoge concentraties schadelijk zijn voor het lichaam, tenzij ze direct door het lymfestelsel worden verwijderd.

Hoe meer van deze nutteloze eiwitten aanwezig zijn, hoe meer bacteriële activiteit er kan ontstaan. Micro-organismen zoals wormen, parasieten, schimmels en destructieve bacteriën gedijen op deze nutteloze eiwitten en de verzamelde afvalstoffen. Dit kan vaak allergische reacties veroorzaken. Het is namelijk de taak van microben om afval en gifstoffen op te ruimen ten dienste van hogere levensvormen.

lymfoedeem.

Lymfoedeem kan worden waargenomen als verharde knopen wanneer de navelstreek wordt gemasseerd of wanneer men op de rug ligt. Het kan ook resulteren in verergerde pijn in de onderrug en het middengedeelte van de rug. Wanneer grote hoeveelheden toxines en onverteerde eiwitten moeten worden afgevoerd bovenop het afval van de dagelijkse weefselherstel en het stofwisselingsafval, kan de lymfe moeite krijgen om zijn functie goed uit te voeren.

Een verstoring van de darmflora als gevolg van onverteerde voeding kan leiden tot lymfoedeem doordat de cisterna chyli, een cruciaal onderdeel van het lymfestelsel, verstopt raakt. Hierdoor kan het niet meer effectief afval en cel-eiwitten uit het lichaam verwijderen, wat uiteindelijk leidt tot verzuring van het lichaam.

Lymfoedeem kan zich ook manifesteren in opgezette buiken en een toename van de omvang van het gezicht. Als dit gepaard gaat met gezwollen ogen, een dubbele kin en een toename van de dikte van de hals, duidt dit op een gevorderde staat van lymfeverstopping. Extreme vochtophoping kan ook worden geassocieerd met een biologische schok waarbij de nierverzamelbuizen dichtslaan, wat leidt tot het vasthouden van vocht.

Veel mensen beschouwen de toename van ‘gewicht’ rond hun middel als een onschuldig ongemak of gewoon als onderdeel van het ouder worden. Ze nemen aan dat iedereen tegenwoordig een buikje heeft en dat dit normaal is.

Echter, de waarheid is dat dit symptomen zijn van een verslechterende gezondheid. Mensen realiseren zich vaak niet dat ze te maken hebben met ernstige intoxicatie, wat kan leiden tot ernstige complicaties bij verschillende aandoeningen, waaronder kanker.

Elke vorm van lymfoedeem en lymfeverstopping elders in het lichaam is altijd het gevolg van giftig darmafval veroorzaakt door een slechte spijsvertering. Dit kan leiden tot ernstige complicaties elders in het lichaam. De gezondheid van de darmen is essentieel, aangezien ze een groot deel uitmaken van het algemene gezondheids- en detoxsysteem. Het is van vitaal belang dat de darmen verteerde voeding ontvangen om de darmflora in balans te houden en om het lichaam te helpen bij het ontgiften.

Elke keer dat er een congestie van schadelijke stoffen optreedt in een lymfebaan, zal lymfe zich ophopen in de buurt van deze verstopping. Als direct gevolg hiervan hebben de lymfeklieren die zich naast een verstopte lymfebaan bevinden moeite met het neutraliseren of ontgiften van de aangevoerde lymfe. Deze lymfe bevat zowel levende als dode fagocyten, dode microben en afval van de weefselvernieuwing die zij hebben opgenomen.

Fagocyten zijn vreetcellen die dode bacteriën, gisten en afbraakproducten van kanker en tumoren afbreken nadat het biologische conflict is opgelost. Deze geëlimineerde materialen worden door fagocytose verder afgebroken. Deze lymfe bevat ook versleten weefselcellen, afval van gisten, gifstoffen uit ons dagelijks voedsel, beschadigde cellen, ingeademde giftige stoffen en andere schadelijke materialen.

Een voortdurende congestie in de lymfe

In de meeste gevallen ontwikkelt lymfecongestie zich geleidelijk over vele jaren, waarbij het enige merkbare probleem het opzwellen van de buik, handen, enkels, voeten of gezicht is. Dit vasthouden van vocht, ook wel vochtretentie genoemd, is eigenlijk een waarschuwingsteken voor een chronische aandoening en komt vaak voort uit een actief nierverzamelbuizensyndroom.

Een voortdurende lymfeverstopping leidt tot ernstige verzuring in het bindweefsel. Nogmaals, de oorzaak van lymfeverstopping is dezelfde als de oorzaak van de kanker of aandoening waaraan je lijdt. Biologische schokken zijn de primaire oorzaak van aandoeningen en lymfeverstopping. Lymfeverstopping en de daaruit voortvloeiende verzuring correleren met kanker of andere aandoeningen. In extreme gevallen van lymfeverstopping kan afval terugvloeien in de bloedsomloop en bloedvergiftiging veroorzaken.

De borstbuis is verantwoordelijk voor het afvoeren van lymfevocht uit de cisterna chyli en stuwt het vocht omhoog in de richting van de linkerhals. De borstbuis, ook wel thoracale duct genoemd, staat in verbinding met vele andere lymfevaten die hun afvalstoffen afvoeren naar de borstbuis.

De borstbuis verwerkt tot 80% van al het celafval en weefseleiwitten die het lichaam dagelijks produceert, samen met ander giftig afval. Een blokkade in de borstbuis is daarom desastreus en kan leiden tot de terugvloeiing van afval naar andere delen van het lichaam, wat een factor kan zijn bij zwellingen die kenmerkend zijn voor lokaal lymfoedeem, voornamelijk in de voeten en enkels. Door extra water toe te voegen, worden de gifstoffen verdund en worden weefsels minder geïrriteerd.

Als het lichaam niet in staat is om zijn dagelijkse stofwisselingsafval en celafval tijdig af te voeren en dit vast komt te zitten in het lichaam, zullen er symptomen ontstaan en zich manifesteren. Ontstekingsreacties kunnen helpen bij het herstellen en ontgiften van weefsels.

Verergerende gevolgen van aanhoudende congestie in de cisterna chyli: overgewicht, obesitas, zwaarlijvigheid, toegenomen verkoudheden, vergrote prostaatklier, gewrichtsreuma, verstopte bronchiën en longen, rugproblemen, stijve nek, last in de schouders, hoofdpijn en migraine, vergroting linkerkant van het hart, verschillende vormen van astma, cysten in de baarmoeder en/of eierstokken, hooikoorts, sinusitis, desoriëntatie, oorsuizen, duizeligheid, roos, doofheid, poliepen in de dikke darm, maagklachten, spijsverteriongsklachten, galstenen, vergrote schildklier, scoliose, geheugenverlies, vergrote milt, slecht werkende pancreas, gezwollen voeten, enkels en benen, nierproblemen, vervette lever, zwelling in de borsten, knobbeltjes in de borsten, spastische darm, aandoeningen van de voortplantingsorganen, bijnieruitputting, slecht zien, oogaandoeningen, aandoeningen van de hersenen enzovoort.

De vena subclavia

De borstbuis loopt omhoog in de borst en buigt naar achteren richting de linker halsader en halsslagader, ongeveer ter hoogte van de C7 nekwervel. Het eindigt bij de verbinding van de linker vena subclavia en de halsader onder het sleutelbeen, dicht bij de schouder. Van daaruit gaat de vena subclavia naar de bovenste holle ader, die het aderlijke bloed terug naar het hart voert.

Nadat de lymfe is verzameld, ontgift en gezuiverd, stroomt deze terug in de linker lymfebuis. Deze buis mondt uit in de ondersleutelbeenader onderaan de hals. Vervolgens stroomt de gezuiverde lymfe via de vena subclavia terug in het circulatiesysteem. Deze ader komt uit in de bovenste holle ader, die rechtstreeks naar het hart leidt. Normaal gesproken wordt al het lymfeafval ontgift in de lymfevloeistof in de lymfevaten en lymfeknopen voordat de lymfe in het bloed terechtkomt.

Er komen giftige stoffen in het hart

Een congestie in de cisterna chyli en de grote borstbuis kan een goede lymfedrainage uit diverse organen en weefsels belemmeren. Deze verstoppingen zijn echter ook de oorzaak dat giftige stoffen in het hart en de slagaders kunnen belanden, wat stress veroorzaakt in het hart en de bijnieren. Dit plaatst het hart onder grote druk, waardoor het mogelijk vergroot met een onregelmatige hartslag of andere complicaties tot gevolg. Gifstoffen kunnen uiteindelijk in de grote bloedsomloop terechtkomen en zich verspreiden naar andere delen van het lichaam, wat complicaties zoals anafylactische shock kan veroorzaken.

Gifstoffen zijn op zichzelf niet direct ziekteverwekkend, maar ze kunnen wel verzwakken. Een intoxicatieschok als gevolg van een te hoge concentratie dat de tolerantie van het lichaam overschrijdt, is daarentegen een biologische schok die wel ziekte kan veroorzaken.

Conclusie:

Wanneer de lymfestroom en bloedsomloop ongehinderd en normaal verlopen, functioneert het lichaam optimaal en behoudt het zijn gezondheid. Echter, blokkades in de lymfe leiden altijd tot symptomen en aandoeningen. Deze blokkades ontstaan meestal door verstopte sinusoïden en galwegen in de lever, in combinatie met een slecht werkende spijsvertering als gevolg van ongezonde voeding, een slechte levensstijl en onopgeloste emotionele problemen. (Biologische conflicten)

Onze epidemie van overgewicht en obesitas is grotendeels toe te schrijven aan bestaans-, vluchtelingen- of existentiële conflicten, die voorkomen dat lichaamsafval en overtollige eiwitten worden verwijderd. Dit leidt tot actieve nierverzamelbuizensyndroom en het vasthouden van alles. Los daarom je biologische conflicten op.

Stel je voor dat de grootste afvoerbuis van je huis verstopt is. Dan zullen ook de kleinere afvoerbuizen van de keuken, badkamer en toilet verstopt raken, met als gevolg een overstroming. Op dezelfde manier is de borstbuis de grootste afvoerbuis van je lichaam.

Aanhoudende spijsverteringsproblemen.

In het spijsverteringskanaal, dat begint bij de mond en eindigt bij de anus, vinden vier belangrijke activiteiten plaats. Allereerst is er de voedselopname en het genieten van voeding. Vervolgens vindt de eigenlijke vertering van het voedsel plaats door enzymen. Daarna volgt de resorptie van voedingsstoffen uit het verteerde voedsel. Ten slotte is er de uitscheiding van de reststoffen en afvalstoffen.

De spijsverteringsorganen die betrokken zijn bij de vertering en absorptie bevinden zich onder het middenrif.

Mensen die gedurende lange tijd problemen hebben met de spijsvertering en het verteren van voedsel, lijden vaak aan chronische lymfecongestie. Deze congestie wordt voorafgegaan door aanhoudende spijsverteringsproblemen, vaak als gevolg van onopgeloste conflicten of terugkerende problemen. Ook kunnen genezingsfasen vastlopen door terugkerende conflicten.

Niet-verteerd of onvoldoende verteerd voedsel vormt een voedingsbodem voor bacteriën, die zich op dit bedorven voedsel gaan richten om het op te ruimen, dat is hun natuurlijke functie.

Niet goed verteerd voedsel ondergaat een chemisch proces dat bekendstaat als vergisting en verrotting. Dit voedsel wordt uiteindelijk een broedplaats voor bacteriën, die giftige excrementen uitscheiden. Het lichaam probeert deze intoxicatie zo snel mogelijk kwijt te raken en dit kan gepaard gaan met ernstige krampen en diarree.

De spijsvertering

Verschillende spijsverteringsprocessen worden in gang gezet zodra voedsel wordt opgenomen. Men kan spreken van twee processen: een mechanische afbraak waarin voedsel fijngemalen wordt door kauwen, en een chemische afbraak door spijsverteringsenzymen.

De eerste spijsverteringsenzymen zijn al aanwezig in het speeksel, zoals amylase, dat begint met het afbreken van koolhydraten. In de maag richten de spijsverteringsenzymen zich voornamelijk op de vertering van eiwitten. De spijsverteringsenzymen en andere sappen van de alvleesklier richten zich op verdere vertering van koolhydraten, eiwitten en vetten.

Spijsverteringsenzymen zijn kleine chemische moleculen die chemische veranderingen in andere stoffen veroorzaken zonder zelf te veranderen. Ze zijn ook aanwezig in gal en darmsap van de dunne darm.

Het is belangrijk te weten dat alle spijsverteringsenzymen en andere stofwisselingsenzymen die in het menselijk lichaam worden geproduceerd, de krachtigste stoffen zijn om afval en toxines af te breken, in samenwerking met microben.

Enzymen van de alvleesklier komen bij een goede spijsvertering in de bloedbaan terecht om te helpen bij ontgiftingsprocessen en het elimineren van dode microben of afval van tumoren die worden afgebroken zodra het biologische conflict is opgelost.

Maagsappen komen uiteindelijk in de lymfe terecht om fagocyten te ondersteunen bij hun opruimwerk van afval van kankerafbraak en dode microben. Echter, als de spijsvertering niet goed werkt – wat helaas bij de meesten van ons het geval is – kan het lichaam niet genoeg van deze waardevolle spijsverteringsenzymen aanmaken.

Dit heeft direct nadelige gevolgen voor de gezondheid en het welzijn van alle lichaamsweefsels. Een tekort aan deze enzymen is rechtstreeks verantwoordelijk voor overbelasting van de lymfe.

Absorptie is een intelligent proces van de darmen waarbij minuscule voedingsstoffen uit het verteerde voedsel door het darmslijmvlies en de darmwand heen in de bloedbanen worden opgenomen. Van daaruit worden ze naar de lever vervoerd, die deze voedingsstoffen lichaamseigen maakt.

Vanuit de lever gaan de lichaamseigen gemaakte voedingsstoffen naar het hart, dat ze vervolgens naar alle lichaamsweefsels transporteert. Het is de taak van de darmen en de darmflora om waardevolle voedingsstoffen te scheiden van de reststoffen die niet kunnen worden verteerd of geabsorbeerd. Deze worden als stoelgang uitgescheiden.

Stoelgang bevat ook gal, dat afvalproducten en toxines vervoert die onschadelijk zijn gemaakt door processen in de lever en de lymfe. Gal bevat ook de afvalproducten van de afbraak van rode bloedcellen. Ongeveer een vierde van de stoelgang bestaat uit darmbacteriën.

We beginnen nu goed in te zien dat het menselijk lichaam alleen maar goed en efficiënt kan functioneren als de darmen elke dag het opgehoopte afval kunnen verwijderen via de stoelgang. Het is ook belangrijk om te weten dat 80% van de lymfe verbonden is met de darmen. Gezondheid is het logische, natuurlijke gevolg van een evenwichtig functioneren van de gehele spijsvertering met al zijn activiteiten.

Wanneer voedsel onvoldoende verteerd is, wordt het een prooi voor bepaalde bacteriën, wat kan leiden tot een darmverstopping. Dit probleem wordt niet altijd direct ervaren, omdat het de natuurlijke taak van microben is om afval en toxisch materiaal af te breken, zodat het lichaam kan overleven.

Echter, onverteerde voeding in de spijsvertering veroorzaakt ernstige problemen met het ontgiften en zuiveren van het lichaam.

Intrahepatische stenen in de galwegen van de lever

De meeste galstenen ontstaan in de galwegen van de lever als gevolg van jarenlange spijsverteringsproblemen en lymfcongestie, waardoor intrahepatische stenen zich gaan vormen.

Bijna iedereen met een ernstige chronische aandoening en kanker heeft galstenen in de galwegen van de lever. Deze stenen verstoren de spijsvertering en vele andere stofwisselingsprocessen in het lichaam, wat een obstakel vormt voor het verwerven en behouden van een goede gezondheid, vitaliteit en jeugdigheid. Intrahepatische stenen en lymfcongestie zijn nauw verbonden met ziekte en kunnen de reden zijn waarom mensen moeite hebben om van hun ziekte te genezen, allemaal door voortdurende spijsverteringsproblemen als gevolg van onopgeloste biologische schokken.

De lever speelt een essentiële rol bij de productie van hormonen en andere eiwitstructuren die directe controle uitoefenen op de groei en het functioneren van alle lichaamsweefsels. Elke verstoorde functie, stofwisselingsprobleem, abnormale celgroei of tekort is grotendeels te wijten aan een slecht functionerende lever.

Het is inderdaad waar dat de lever een verbazingwekkend vermogen heeft om nog steeds voldoende enzymen te produceren, zelfs wanneer tot 60% van zijn functie verloren is gegaan. Dit kan echter misleidend zijn omdat de lever soms niet direct laat merken dat hij slecht functioneert, vooral omdat hij qua uiterlijk vaak normaal lijkt te functioneren.

Het is belangrijk om te begrijpen dat bijna alle ziekten, vooral chronische aandoeningen, terug te voeren zijn op een slecht functioneren van de lever. Dit wordt vaak veroorzaakt door verstoppingen in de spijsvertering, de lymfe en andere kanalen in het lichaam die lichaamssappen transporteren.

Het is waar dat kanker en tumorvorming kunnen helpen bij het ontgiften van het lichaam door verzuring en intoxicatie te verminderen, waardoor de persoon langer kan overleven. Dit onderstreept het belang van een gezonde leverfunctie en het voorkomen van verstoppingen in het lichaam om de algehele gezondheid te bevorderen.

Met andere woorden, alle ziekten of symptomen van een problematische gezondheid worden altijd veroorzaakt door een verstopping dat de distributie van voedingsstoffen, water en zuurstof verhindert. Tegelijkertijd kunnen afvalstoffen van het metabolisme ook niet afgevoerd worden.

Het is inderdaad fascinerend hoe het lichaam een geniaal overlevingsmechanisme heeft ontwikkeld om zichzelf te beschermen tegen bloedvergiftiging en orgaanfalen door middel van processen zoals kanker. Hoewel de reguliere geneeskunde kanker vaak als een ziekte beschouwt, kunnen we begrijpen dat het eigenlijk een reactie van het lichaam is om te overleven in een giftige omgeving.

Het is van vitaal belang om het oorspronkelijke biologische conflict te traceren en op te lossen om het herstel te bevorderen. Reiniging van de lever en galblaas kan helpen om de spijsvertering te verbeteren en de energie te geven die nodig is voor zowel de spijsvertering als de ontgifting van de lymfe. Dit draagt bij aan het herstel van de homeostase, waardoor het lichaam terugkeert naar zijn natuurlijke evenwicht en de mogelijkheid krijgt om zichzelf te genezen.

Het is belangrijk om niet alleen het fysieke lichaam te genezen, maar ook de geest te voeden met kennis en wijsheid om zichzelf te beschermen tegen toekomstige biologische schokken en ziekten. Door een holistische benadering te omarmen, kunnen we ons lichaam en geest in balans brengen en streven naar optimale gezondheid en welzijn.

Gepubliceerd op 21/04/2024

Daniël Derweduwen

Delen:

 

Gerelateerde Publicaties

 

  • Hoe ontgift en zuivert het lichaam zich? Het menselijke lichaam is het pronkstuk van miljoenen jaren evolutie van de natuur. Het lichaam van de mens is evolutionair gezien hoog ontwikkeld en heeft verschillende uiterst intelligente en accurate systemen om zichzelf te kunnen ontgiften en te zuiveren van afvalstoffen en toxines. Deze processen zijn essentieel om te voorkomen dat afvalstoffen en toxines zich ophopen en verzuring veroorzaken, wat kan leiden tot verstoppingen in de fijne haarvaten van onze bloedsomloop, het bindweefsel waarin onze lichaamscellen zijn ingebed, en het lymfestelsel dat overtollige vloeistoffen en stofwisselingsafval afvoert. Wanneer verstoppingen optreden, ontvangen lichaamscellen geen [...]

    By Published On: 03/03/2024
  • Al meer dan 25 jaar wordt wetenschappelijke medische kennis onderdrukt. Natuurwetenschappelijk denken betekent het analyseren van metafysische en psychologische componenten die voorkomen bij kanker en chronische aandoeningen, om deze op te lossen. Het menselijke lichaam heeft dankzij miljoenen jaren natuurlijke evolutie geleerd zichzelf gezond te houden. De mens is eigenlijk het pronkstuk van natuurlijke intelligentie. Het microbioom werkt in evenwicht samen, met een dynamische samenwerking die gunstig is voor alle partijen, inclusief de mens. Microben staan altijd ten dienste van hogere levensvormen. Dr. Hamer begreep dit. Problemen zoals conflicten, trauma's en biologische schokken kunnen dit evenwicht grondig verstoren. In mijn [...]

    By Published On: 03/03/2024
  • Je immuunsysteem is in feite een recyclagesysteemHet lijkt erop dat je immuunsysteem een flinke klap heeft gekregen. Je voelt je slecht en je klachten lijken zelfs erger te worden. Maar voordat we ons haasten naar een antibioticakuur, laten we eens dieper ingaan op ons immuunsysteem en enkele zaken herontdekken.Het immuunsysteem past binnen een dualistische filosofie waarbij ziekte wordt gezien als iets van buitenaf dat het lichaam binnendringt, in plaats van een reflectie van interne geestelijke processen. Echter, de geest is wel degelijk ontvankelijk voor de schokken en trauma's van het leven. Het lichaam is als het ware het voertuig waarmee [...]

    By Published On: 03/03/2024