De milt, vergrote, ontstoken

De milt is een orgaan dat voorkomt bij alle gewervelde dieren. Het heeft de vorm van een koffieboon, voelt sponzig en zacht aan en is ongeveer zo groot als een vuist. De milt bevindt zich uiterst links onder het middenrif naast de maag en de pancreas en wordt door de ribbenkast beschermd.

Bij een normaal individu is de milt 10 tot 12 centimeter lang, 6 tot 8 centimeter breed en heeft een gewicht van circa 200 gram. Het orgaan is onderdeel van het lymfesysteem, maar is anders dan de lymfeklieren, ook opgenomen in de bloedcirculatie. De milt kan worden gezien als de lymfeklier van het bloed en dit orgaan bevat veel lymfocyten.

De belangrijkste functie van de milt is het filteren van bloed en het fungeren als opslagplaats van bloedplaatjes of trombocyten. In de milt worden plasmacellen gevormd uit B-lymfocyten en worden oude en abnormale rode bloedcellen afgebroken. Het daarbij vrijgekomen ijzer wordt opgeslagen. De milt draagt ook bij tot het verwijderen van afvalstoffen uit het bloed.

Bloedplaatjes zijn bloedcellen die geproduceerd worden in het beenmerg met een bloedstollend vermogen, wat ze van vitaal belang maakt bij wondherstel. Wanneer een bloedvatwand door een snijwond of andere verwonding beschadigd wordt, kleven de bloedplaatjes aan elkaar.

Ze vormen bloedstolsels om de wond te dichten en het bloeden te stoppen, een proces dat coagulatie wordt genoemd. De milt is afkomstig van het nieuw mesoderm en wordt daarom aangestuurd vanuit het hersenmerg. Er is een kruiselingse verbinding tussen de hersenen en de milt: het relais van de milt ligt in het hersenmerg aan de rechterzijde. Het hersenrelais bevindt zich precies in het gebied waar de milt een plaats heeft als lymfeknoop.

Het biologische conflict met betrekking tot de milt

Het gaat over eigenwaarde-inbreuken met betrekking tot het bloed. Bloedconflicten worden vaak veroorzaakt door diagnoseschokken zoals bloedkanker of leukemie (zie ook het artikel over leukemie), een positieve HIV-test en de angst om HIV-positief te zijn, nierdialyses, bloedtransfusies of verontrustende bloedwaarden.

In de natuur leidt het onvermogen om te vechten vanwege een grote, bloedende wond snel tot de dood. In realiteit wordt het conflict veroorzaakt door een bloeding als gevolg van een verwonding, bloeduitstorting of zware menstruatie, maar ook wanneer er bloed in de ontlasting, urine of vaginale afscheiding zit, wat vaak grote paniek en bloedconflicten veroorzaakt.

Het innemen van bloedverdunners kan een bloedconflict actief houden, omdat het risico op ernstige bloedingen aanhoudt.

De conflictactieve fase

Typisch bij nieuw mesoderm is de necrose of weefselafname tijdens de conflictactieve fase. Dit veroorzaakt kleine gaatjes in de milt. Het begint vanaf de inslag van het bloedconflict (DHS) waarbij er een zinvol biologisch speciaalprogramma wordt opgestart. De necrose kan zowel aan de buitenkant als aan de binnenkant van de milt optreden.

Vanaf de conflictinslag, in de natuur is dit een bloeding of verwonding, verlaten de bloedplaatjes, die niet nodig zijn voor wondreparatie, de perifere bloedsomloop en gaan naar de milt, waar het genecrotiseerd gebied een ideaal reservoir vormt voor de opslag van bloedplaatjes tot het bloedconflict is opgelost.

Dit is de hoofdreden waarom tijdens een bloedconflict het aantal bloedplaatjes laag is. Bij een intens conflict daalt het aantal trombocyten tot een extreem lage waarde, wat trombocytopenie wordt genoemd. Trombocytopenie kan ook ontstaan tijdens leukemie, wat een genezingsfase is van een intense eigenwaarde-inbreuk die is neergeslagen op het beenmerg.

De lage hoeveelheid bloedplaatjes in het bloed dient om de vorming van bloedstolsels of trombus in de bloedvaten te voorkomen. De biologische zin om de bloedplaatjes laag te houden kan op die manier de overleving garanderen, wat goed gevonden is door de natuur. Vanwege het verminderd aantal trombocyten is er meer kans op blauwe plekken en snellere bloedingen, ook tijdens een actief eigenwaarde-inbreukconflict waarbij de botten betrokken zijn.

Hier is er gevaar voor vicieuze cirkels: blauwe plekken kunnen leiden tot extra bloedconflicten. Diabetici die snel blauwe plekken krijgen, hebben waarschijnlijk een ‘bloedsuikerconflict’.

De genezingsfase

De genezingsfase bestaat uit drie delen. Tijdens het eerste deel worden de necrosegaten weer opgevuld dankzij weefselvermeerdering. Dit gaat gepaard met een zwelling als gevolg van oedeem of vochtophoping. Vocht is nodig om de bacteriën te activeren die helpen bij het genezingsproces van de milt. De zwelling van de milt veroorzaakt een vergrote milt of splenomegalie.

Indien naast het bloedconflict met betrekking tot de milt er ook een bestaansconflict of vluchtelingconflict actief is, kan er extra waterretentie ontstaan door het nierverzamelbuizensyndroom. Dit bestaansconflict wordt meestal veroorzaakt door angst als men uit zijn setting wordt gehaald, zoals bijvoorbeeld een opname in het ziekenhuis en/of diagnoseschokken.

Dit bestaansconflict moet eerst worden opgelost omwille van het verergerend effect op de genezingsfase van de milt.

Tijdens de helingsfase keren de bloedplaatjes terug naar de perifere bloedsomloop en stijgt hun aantal geleidelijk tot boven de normale waarden. Dit wordt door de reguliere geneeskunde een trombocytose of trombocytemie genoemd. Dit is een tijdelijk proces en behoort tot het tweede deel van de helingsfase. Er is geen gevaar voor trombose of bloedstolling zolang de persoon mobiel is.

Het advies bij deze fase is dan ook: kom in beweging, want het lichaam is gemaakt om te bewegen. Soms is er verwarring omdat het verhoogd aantal bloedplaatjes wordt gediagnosticeerd als trombocytenleukemie wat bij het herstelproces hoort van het beenmerg en in feite niets te maken heeft met de heling van de milt.

Tijdens het derde deel van de genezingsfase keren de trombocytwaarden terug naar normaal. De milt blijft echter vergroot. Alle organen afkomstig van het nieuw mesoderm, inclusief de milt, tonen het biologische doel aan het einde van de genezingsfase.

Nadat het genezingsproces is voltooid, is het orgaan of weefsel sterker dan voorheen, wat het mogelijk maakt om beter voorbereid te zijn op een gelijkaardig conflict.

De milt kan ook ontsteken, vooral wanneer bacteriën het genezingsproces ondersteunen.

Splenistische cysten ontstaan met als doel de necrosegaten op te vullen aan de buitenkant van de milt. Zij ontwikkelen zich gelijktijdig met het vasthouden van vocht.

Bijmiltjes komen van pas wanneer de milt beschadigd is door een ongeval. Deze cysten nemen de functie van de milt over en hebben als doel de milt in oorspronkelijke staat te herstellen. Zo werkt het helingsproces bij organen van nieuw mesoderm, we zien dit ook bij de testis, eierstok, het basisweefsel van de nieren en de bijnierschors.

De milt is via bindweefselbanden verbonden met de buikholte. Bij een wandelende milt is dat niet geval. Die zit vast aan een lange, steelachtige structuur met bloedvoorziening waardoor deze vrij kan bewegen en rond de steel draaien. Er is een risico dat de bloedvoorziening gekneld raakt waardoor de milt afsterft en een miltinfarct ontstaat. Een chirurgische ingreep kan de milt weer vastzetten aan de buikholte. In die zin heeft de reguliere wetenschap een mooie meerwaarde.

Een vergroting van de milt wordt vaak gezien bij mensen met leukemie of AIDS, omdat ze regelmatig bloedonderzoeken of bloedtransfusies moeten ondergaan. Voor iemand die niet bekend is met de GNM worden deze procedures vaak sporen die het bloedconflict steeds opnieuw activeren en daarmee de helingsfase verlengen.

Als de milt operatief wordt verwijderd (splenectomie), neemt een naburige lymfeklier de functie van de voormalige milt over. Volgens Dr. Hamer moet een operatie worden overwogen als het bloedconflict ernstig en langdurig is.

Antrax of miltvuur

De naam miltvuur is afgeleid van een vergrote en ontstoken milt die patiënten met deze aandoening hebben. De term antrax verwijst naar de antracietkleurige, steenpuistachtige korsten op de huid die typerend zijn bij patiënten met orgaanbetrokkenheid in de genezingsfase van de milt.

Miltvuur heeft eigenlijk niet direct iets met de milt te maken. Een belangrijk symptoom bij miltvuur is een plotse sterfte met of zonder bloederige uitvloeiing uit de lichaamsopeningen waarbij er een extreem laag gehalte aan bloedplaatjes is of trombocytopenie. Vandaar de verwijzing naar de milt, tijdens de conflictactieve fase.

De bacterie Bacillus anthracis kan iets te actief worden bij de genezing en levensgevaarlijke cytokinestormen en koorts veroorzaken. Bij miltvuur is antibiotica gerechtvaardigd, niet om het symptoom te bestrijden, maar om het af te vlakken. De genezing duurt langer, maar er is een grote overlevingskans. De antibiotica helpen om de bacteriën af te remmen, anders zouden ze de gastheer vergiftigen. Miltvuur komt bijna niet meer voor in de geïndustrialiseerde wereld.

Miltvuur komt meestal voor op de huid: het lijkt op een bult veroorzaakt door een insectenbeet. Na een paar dagen wordt dit een blaar die verandert in een zweer. Deze zweer doet geen pijn en heeft een karakteristieke zwarte plek in het midden. Daaromheen ontstaat vaak een flinke zwelling en een krans van blaasjes. Nadat de korst weg is, blijft er een litteken zichtbaar. Soms gaat de huidzweer ook gepaard met hoofdpijn en koorts.

Miltvuur kan ook voorkomen in de longen. Deze aandoening vereist antibiotica om de genezing te begeleiden. Miltvuur in de longen begint met symptomen die lijken op een griep of verkoudheid. Na enkele dagen treden ademhalingsstoornissen op, wat kan resulteren in een shock. Medische hulp is hierbij noodzakelijk.

Miltvuur kan ook voorkomen in het maag- en darmkanaal en is nog zeldzamer.

Met dank aan Arjen Lievers https://www.germaansegeneeskunde.nl/index_ziekten_gnm/ Aanrader!

Björn Eybl, zielsoorzaken van ziekte: ISBN: 978-3-85052-299-1 Ik kan dit boek aanbevelen om zelfstudie te doen, je kunt het op internet gratis downloaden.

Dr. Geerd Ryke Hamer

Gepubliceerd op 21/04/2024

Daniël Derweduwen

Delen:

 

Gerelateerde Publicaties

 

  • BijnierkankerEen mens heeft 2 bijnieren die deel uitmaken van het hormonale stelsel van het lichaam. De bijnieren liggen boven op de nieren. Bijnieren bestaan uit twee delen: een buitenkant of de bijnierschors en een kern of het bijniermerg. Het merg zit in de binnenkant en het schors aan de buitenkant van de bijnieren. Bijnieren bestaan uit twee verschillende weefsels.De bijnierschors (cortex) is op zijn beurt weer opgebouwd uit drie lagen. Die lagen noemen we reticularis, fasciculata en glomerulosa. In deze drie lagen worden verschillende hormonen gemaakt. Dit zijn cortisol, aldosteron en de androgenen. Het adrenocorticotroop hormoon (ACTH) regelt de hoeveelheid [...]

    By Published On: 04/04/2024
  • BorstkankerVeel vrouwen worden geconfronteerd met angst bij de diagnose borstkanker. Het woord 'borstkanker' roept vaak een negatieve associatie op, terwijl het eigenlijk een natuurlijk biologisch proces is dat kan ontstaan als gevolg van conflictsituaties of trauma's. Bovendien zijn veel vrouwen zich niet bewust van het specifieke type kanker waarmee ze te maken hebben. Er bestaat borstkanker die gerelateerd is aan de borstklieren, dat weefsel behoort tot oud mesoderm, en er is ook een vorm van "kanker" in de melkgangen, die eigenlijk geen kanker is omdat dit weefsel tot het ectodermale kiemblad behoort. De medische wetenschap maakt vaak geen onderscheid tussen [...]

    By Published On: 25/03/2024
  • Leukemie Leukemie is een zinvol biologisch speciaalprogramma om jou te helpen je zware eigenwaarde-inbreuk te transformeren. Deze aandoening is door de medische wetenschap totaal verkeerd begrepen. Het is een programma van het nieuw mesoderm, het jongste kiemblad. In dit nieuwe mesodermale kiemblad ontstaat de versterking van het bot en is er meer beenmerg dan voorheen op het einde van de genezingsfase, waarbij er ook een normalisatie van de bloedcelproductie optreedt. Bloed bestaat uit bloedcellen, plasma en bloedserum en stroomt door het hart, de slagaderen en aders die samen het bloedvatenstelsel vormen. Bloed transporteert zuurstof, koolstofdioxide, metabole afvalstoffen, voedingsstoffen, hormonen, enzymen, [...]

    By Published On: 07/03/2024