De omegavetzuren

Zuurstofmagneten van het lichaam

Omega-vetzuren zijn essentieel voor de opname en het transport van zuurstof naar elke lichaamscel. Samen met verzadigde vetten helpen ze ook bij de opname van vitamines zoals A, D, E en K door de cellen. Dit geldt eveneens voor de opname van mineralen, die belangrijk zijn voor het zuurstoftransport en de opname in het lichaam.

De volgende mineralen spelen ook een rol in het zuurstoftransport: koper, borium, chroom, mangaan, ijzer, zink, magnesium en selenium. Er zijn vijf soorten omega-vetzuren: 3, 5, 6, 7 en 9. Het lichaam kan veel vetzuren zelf aanmaken, maar alfa-linoleenzuur (omega-3, ALA) en linolzuur (omega-6, LA) moeten via voeding worden verkregen, omdat het lichaam deze niet zelf kan produceren. Hennepzaadolie is een goede bron van de basis omega-3 en omega-6, terwijl lijnzaadolie bijzonder rijk is aan omega-3.

Daarom worden deze onverzadigde meervoudige vetzuren essentiële basisvetzuren genoemd. Ze zijn van vitaal belang omdat ze nauw verbonden zijn met het zuurstoftransport en de opname van zuurstof door elke lichaamscel. Het is het beste om deze omega-vetzuren op te nemen via gezonde, onbewerkte voeding, zoals de natuur het voor de mens bedoeld heeft.

Het is cruciaal dat deze vetzuren zuiver zijn en niet beschadigd door industriële processen zoals verhitting, bewerking of toevoegingen van E-nummers en andere additieven. Wanneer deze vetzuren aangetast zijn, kan dit het zuurstoftransport en de zuurstofopname op celniveau verstoren. Zuurstoftekort in de cellen is de correlatie van kanker en hart- en vaatziekten. Het probleem is dat je een vermindering van zuurstof in je cellen niet voelt.

Veel mensen leven zonder het te weten met een verminderde zuurstoftoevoer naar hun lichaamscellen, wat in verband wordt gebracht met een verhoogd risico op kanker. Echter, de werkelijke oorzaak van kanker ligt vaak in een biologisch conflict, waarbij zuurstoftekort een bijkomende factor kan zijn.

Onverzadigde meervoudige vetzuren

Omegavetzuren zijn onverzadigde meervoudige vetzuren die gevoelig zijn voor oxidatie, in tegenstelling tot verzadigde vetten die hier niet vatbaar voor zijn. Omegavetzuren kunnen hun functie als ‘zuurstofmagneet’ in het lichaam alleen goed vervullen wanneer ze worden ondersteund door verzadigde vetten en vitamine E.

Verzadigde vetten en vitamine E zijn krachtige antioxidanten met een sterk ontgiftend effect. Ze beschermen de omega-vetzuren in het lichaam tegen oxidatie, die kan optreden door hun interactie met zuurstof en door de aanwezigheid van giftige chemicaliën in onze voeding. Wist je dat onze longen voor een optimale ademhaling volledig afhankelijk zijn van verzadigd vet? Dit vet zorgt voor een efficiënte uitwisseling van koolstofdioxide en zuurstof en voorkomt dat de longblaasjes dichtklappen tijdens het ademhalen.

Tijdens het zuurstoftransport en het proces waarbij zuurstof door het celmembraan in de cel wordt getrokken, kunnen omega-vetzuren beschadigd raken. De natuur biedt een oplossing door omega-vetzuren te combineren met vitamine E en verzadigde vetten, die de beschadiging van omega-vetzuren voorkomen en helpen de stofwisselingsprocessen in het lichaam in balans te houden.

Dit is ook de reden dat plantaardige oliën van nature vitamine E en soms verzadigde vetten bevatten, en dat vissen rijk zijn aan verzadigd vet. Industriële bewerking en chemische toevoegingen verstoren dit natuurlijke evenwicht echter ernstig. Omega-vetzuren die door deze processen beschadigd of ranzig zijn geworden, evenals transvetten, hebben hun vermogen om zuurstof te transporteren in het lichaam volledig verloren. Hierdoor zijn ze schadelijk en giftig geworden.

Rode bloedcellen of hemoglobine

Essentiële omega-vetzuren spelen een cruciale rol in het zuurstoftransport in het bloed. Ze fungeren niet alleen als bouwstenen, maar ook als ‘zuurstofmagneten’ voor rode bloedcellen, oftewel hemoglobine. Elke rode bloedcel bevat miljoenen hemoglobinemoleculen, en elke molecuul kan tot wel 8 zuurstofatomen vervoeren.

Omega-vetzuren zijn van groot belang voor dit zuurstoftransport via hemoglobine. Ze zijn niet alleen noodzakelijk voor het vervoer en de opname van zuurstof, maar dienen ook als essentiële bouwstenen voor de kilometerslange celmembranen in ons lichaam. Zonder voldoende omega-vetzuren kunnen lichaamscellen, ondanks een hoog zuurstofgehalte in het bloed, niet genoeg zuurstof opnemen.

Je kunt het ook zo zien: stel je een lichaamscel voor op je netvlies. Je ziet een ronde of ovale cel, omgeven door een celmembraan. Op dit membraan bevinden zich receptoren, die je kunt vergelijken met kleine deurtjes die open en dicht gaan. Het membraan en de deurtjes zijn soepel en elastisch, waardoor ze gemakkelijk openen en sluiten.

Wanneer een rode bloedcel zuurstofmoleculen afgeeft in het bindweefsel, waar alle lichaamscellen in liggen, zie je hoe deze zuurstofmoleculen als het ware door het membraan de cel worden ingetrokken. Dit proces geldt ook voor insuline (en soms adrenaline), die via de receptoren het transport van eiwitten, vetten en suikers regelt. Het deurtje opent zich, en deze voedingsstoffen worden vervolgens in de cel opgenomen.

Deze voedingsstoffen, samen met zuurstof en water, gaan in de lichaamscellen een chemische reactie aan waarbij energie wordt geproduceerd. Dit proces van energiewinning vindt plaats in de mitochondriën, de ‘energiecentrales’ die in elke cel aanwezig zijn.

In elke lichaamscel bevinden zich duizenden van deze kleine energiefabriekjes, die zorgen voor de productie van energie.

Om optimaal te kunnen functioneren bij de energieproductie, hebben mitochondriën echter ook veel omega-vetzuren nodig. Tijdens het energiewinningsproces produceren de mitochondriën afvalstoffen, die vervolgens moeten worden afgevoerd. Het deurtje in het celmembraan gaat opnieuw open, zodat deze afvalstoffen de cel kunnen verlaten via de ontgiftingssystemen van het lichaam.

Hoe membranen van lichaamscellen opgebouwd worden

Foto: je ziet de dubbele laag fosfolipiden van het membraan met de vetzuurstaarten naar binnen gericht

Het celmembraan is de buitenste laag van elke levende lichaamscel. Dit membraan laat bepaalde stoffen, zoals zuurstof, door, terwijl andere stoffen zoals voedingsstoffen en hormonen via receptoren de cel binnenkomen. Een voorbeeld hiervan zijn insulinegevoelige receptoren, die insuline toelaten om eiwitten, vetten en suikers de cel in te brengen.

In de cel worden deze stoffen, samen met zuurstof, in de energiecentrales – de mitochondriën – omgezet in energie. Het celmembraan fungeert als een selectieve poortwachter: het bepaalt zelf welke stoffen worden toegelaten en welke worden geweerd. Dit maakt het membraan semipermeabel of selectief doorlaatbaar.

Het celmembraan is voornamelijk opgebouwd uit eiwitten en fosfolipiden. Fosfolipiden zijn structurele lipiden die bestaan uit een fosfaatgroep, een glycerol (glycerine) en twee vetzuurstaarten. Het membraan bestaat uit twee lagen fosfolipiden, wat vaak wordt weergegeven in diagrammen van celstructuren.

Een fosfolipide heeft een hydrofiele kop (wateraantrekkend) en een hydrofobe (waterafstotende) staart, die dubbel gevorkt is door de twee vetzuurstaarten. De hydrofiele koppen zijn gericht naar de waterige omgeving: aan de buitenkant naar het extracellulaire vocht en aan de binnenkant naar het cytoplasma van de cel, waarin de organellen en mitochondriën zich bevinden. Ondertussen zijn de hydrofobe staarten naar elkaar toe gericht, waardoor ze een waterafstotende barrière vormen in het midden van het membraan.

Het celmembraan is geen statische structuur, maar beweegt en kan golven, vergelijkbaar met een boterhamzakje. In het membraan bevinden zich ook veel eiwitten. Deze membraaneiwitten worden door de cel zelf geproduceerd, met behulp van de ribosomen, het endoplasmatisch reticulum en het Golgi-apparaat.

Het Golgi-apparaat bepaalt de eindbestemming van de eiwitten. Wanneer eiwitten in het celmembraan terecht moeten komen, worden ze door het Golgi-apparaat op een specifieke manier verpakt. In plaats van in een transportblaasje gevuld met water, worden ze verpakt in het membraan van dat blaasje. Het celmembraan is doorlaatbaar voor watermoleculen en onderhevig aan osmotische krachten. Via het membraan kan de cel stofwisselingsafval en andere stoffen, bedoeld voor celcommunicatie, afgeven door middel van transportzakjes.

Zie onderstaande foto

Cholesterol en het bloedeiwit albumine spelen een cruciale rol bij het reguleren van de osmotische krachten in het lichaam. Ze zorgen ervoor dat het evenwicht behouden blijft, zodat de cel niet al zijn water verliest wanneer de concentratie opgeloste stoffen buiten de cel hoger is dan binnenin. Zouten (met uitzondering van geraffineerde zouten, die zeer schadelijk zijn) zijn ook belangrijk voor het voorkomen van uitdroging van de cel. Cholesterol vervoert bovendien basis omega-6-vetzuren via het bloed naar de celmembranen.

Wanneer een transportblaasje fuseert met het membraan, worden de eiwitten erin opgenomen in het celmembraan. Deze membraaneiwitten vervullen uiteenlopende functies en worden door de cel naar behoefte geproduceerd of afgebroken. Cholesterol speelt daarnaast een rol bij het reguleren van de activiteit van integrale membraaneiwitten, die diep in het membraan verankerd zitten en betrokken zijn bij belangrijke cellulaire processen.

Omdat lipide dubbellagen de grenzen van de cel en zijn compartimenten vormen, spelen membraaneiwitten een belangrijke rol in vele intra- en intercellulaire signaalprocessen. Sommige membraaneiwitten zijn bijvoorbeeld betrokken bij het samenvoegen van twee lipide dubbellagen, zoals bij de bevruchting tussen een eicel en een zaadcel.

Daarnaast kunnen membraaneiwitten een rol spelen bij het binnendringen van “virussen” (die in feite exosomen zijn) in de cel, waarbij deze naar de celkern worden getransporteerd. Dit stelt de cel in staat om de exosomen te vermenigvuldigen met als doel apoptose of celdood te initiëren. Dit proces vindt echter alleen plaats wanneer de cel beschadigd is door factoren zoals verzuring en toxische stoffen of zijn geprogrammeerde leeftijd heeft bereikt.

Het is belangrijk om te weten dat basis omega-6 (zoals later besproken) het hoofdbestanddeel vormt van de ruimte tussen de twee lagen fosfolipiden in het celmembraan. Deze basis omega-6 speelt een cruciale rol door letterlijk zuurstof naar binnen in de cel te trekken. Op dezelfde manier bevatten ook de fosfolipiden van de mitochondriën basis omega-6, die essentieel is voor hun werking. Daarnaast heeft het celmembraan een zeer kleine hoeveelheid basis omega-3 nodig om zijn structuur stabiel te houden.

Transvetten en afgeleide omega-6-vetzuren verstoren echter de gehele werking van het membraan, wat kan leiden tot verstikkingsverschijnselen in de cel. Hierdoor wordt het voor zuurstof moeilijker om door het celmembraan te worden getransporteerd, wat de zuurstoftoevoer naar de cel belemmert.

De lichaamscel raakt in de problemen

Het celmembraan en zijn receptoren (de “deurtjes”) blijven elastisch en soepel wanneer er voldoende basis omega-6 vetzuren aanwezig zijn. Wat ik bedoel is dat deze deurtjes alleen goed kunnen openen en sluiten als er genoeg essentiële omega-vetzuren in het celmembraan en de receptoren zijn ingebouwd, waardoor ze hun elasticiteit behouden. Om het te herhalen: het zijn vooral de basis omega-6 vetzuren die tussen de dubbele lagen van het membraan zitten en zuurstof helpen aantrekken naar de cel.

Bij een tekort aan deze essentiële omega-vetzuren worden de lichaamscellen gedwongen om transvetten in het celmembraan en de receptoren in te bouwen. Dit zorgt ervoor dat de deurtjes niet meer soepel openen, en het membraan verliest zijn elasticiteit. De scharnieren van de deurtjes “haperen”, waardoor het deurtje niet goed open kan gaan. Dit maakt het membraan stijver en belemmert de doorgang van zuurstof naar de cel.

Zuurstof blijft achter in het bloed, net als insuline, voedingsstoffen, hormonen en water, omdat ze niet door de lichaamscellen kunnen worden opgenomen. De deurtjes van de cellen zijn stroef en vastgelopen, waardoor ze niet meer openen. Hierdoor ervaart de lichaamscel zuurstoftekort en verzuring, aangezien afvalstoffen niet op tijd worden afgevoerd en moet overleven.

Het is al lange tijd bekend dat chronische zuurstoftekorten in lichaamsweefsels een verergerend effect hebben op aandoeningen zoals kanker, diabetes, zenuwaandoeningen en hart- en vaatziekten. Daarnaast speelt er vaak een metafysisch aspect mee in de oorsprong van deze aandoeningen, namelijk trauma’s en biologische conflicten (schokken), die invloed hebben op het welzijn van het lichaam.

We veroorzaken kanker door het eten van alledaags, bewerkt voedsel en het onvoldoende innemen van gezonde verzadigde vetten en essentiële omega-vetzuren. De combinatie met onverwerkte negatieve emoties en biologische conflicten verstoort ons ontgiftingsproces ernstig.

Hoewel er veel aandacht in onze samenleving gaat naar de gevaren van geraffineerde suikers, en hoewel ze inderdaad ongezond zijn, leidt deze focus ons af van de grootste sluipmoordenaar: transvetten en geharde vetten. Deze zijn 50 keer giftiger dan geraffineerde suikers en vormen de belangrijkste oorzaak van zuurstoftekort op celniveau. Hierdoor worden ziektes als kanker, hart- en vaatziekten, obesitas en diabetes verergerd. Transvetten en margarine dragen voor meer dan 70% bij aan insulineresistentie en verergeren diabetes.

De samenstelling van vetten en oliën

Oliën en vetten bestaan uit één molecuul glycerine, waaraan drie vetzuurketens zijn gekoppeld. Bij alle vetten en oliën is het glycerinemolecuul identiek; wat de eigenschappen van bijvoorbeeld kokosvet, olijfolie of boter verschillend maakt, is de samenstelling van de vetzuurketens. Deze samenstelling beïnvloedt de smaak, geur, kleur en andere voedingswaarden van de vetstof.

Een vetzuurketen is opgebouwd uit koolstofatomen die zijn verbonden met waterstofatomen en eindigen in een organische zuurgroep. De lengte van de koolstofketen kan variëren van enkele tot tientallen koolstofatomen. De meeste vetzuren in voeding bevatten ketens van 16, 18 of 20 koolstofatomen. Als er tussen twee koolstofatomen in de vetzuurketen een dubbele binding zit, spreken we van een enkelvoudig onverzadigd vetzuur.

Als er twee of meer dubbele bindingen in de vetzuurketen zitten, spreken we van een meervoudig onverzadigd vetzuur. Als er geen dubbele binding aanwezig is, is het vetzuur volledig verzadigd met koolstofatomen, wat resulteert in verzadigd vet. Onverzadigde vetten, waaronder omega-vetzuren, hebben een koolstofketen die niet volledig verzadigd is, waardoor hun structuur anders is. Dit verklaart waarom deze vetten bij kamertemperatuur vloeibaar zijn, maar het maakt ze ook gevoelig voor oxidatie door blootstelling aan licht en warmte. Daarom moeten omega-vetzuren en plantaardige oliën altijd in het donker en fris bewaard worden!

De ideale verhouding tussen omega drie en omega zes

Voor een goede zuurstofopname en -transport in het lichaam is het essentieel om de juiste balans van omega-3 en omega-6 vetzuren in je voeding te hebben. Deze optimale verhouding komt voor in natuurlijke, zongerijpte voeding in zijn oorspronkelijke staat, dus zonder industriële bewerking.

Het handhaven van deze balans is cruciaal om zuurstoftekort op celniveau te voorkomen, wat een belangrijke verergerende factor is bij kanker en tumoren. De grootste boosdoeners zijn transvetten, die bestaan uit beschadigde of ranzige omega-vetzuren. Deze ontstaan door industriële bewerking en verhitting van plantaardige oliën en voedingsmiddelen, gecombineerd met het toevoegen van E-nummers en andere additieven.

Om deze reden mogen onverzadigde oliën nooit verhit worden in de pan, kookpot of blootgesteld worden aan een lichtbron. Voeg onverzadigde oliën altijd pas na het bereiden van je maaltijd toe. Dit is heel belangrijk! Omega-3 en omega-6 vetzuren komen in de natuur in twee vormen voor: basis en derivaat.

De basis essentiële vetzuren leveren de belangrijke bouwstenen voor het lichaam, zoals voor de celmembranen, receptoren en mitochondriën. Beide soorten zijn essentieel, dus laat je niet wijsmaken dat je het ene wel nodig hebt en het andere niet. Basis omega-6 is een cruciaal onderdeel van de celstructuur en hun membranen.

De afgeleide vormen van deze basisvetzuren zijn de derivaatvetzuren, die het lichaam zelf kan aanmaken, mits er voldoende basisvetzuren worden opgenomen. Echter, door industriële bewerking van onze voeding is de verhouding tussen omega-6 en omega-3 vaak verstoord, wat problemen veroorzaakt bij de omzetting van basisvetzuren naar derivaatvetzuren. Hierdoor raakt het natuurlijke evenwicht in het lichaam verstoord, wat kan leiden tot gezondheidsproblemen.

Bij een tekort aan derivaatvetzuren is het noodzakelijk om zowel de basis- als derivaatvetzuren via voeding aan te vullen. De natuur voorziet hier normaal in via voeding in zongerijpte en oorspronkelijke staat, zoals bedoeld voor de mens. Het gebruik van supplementen die alleen derivaat omega-3 of omega-6 bevatten zonder de bijbehorende basisvetzuren, is schadelijk en misleidend.

Basis omega-6 is linolzuur en basis omega-3 is alfa-linoleenzuur, met een ideale verhouding van 2-3:1. De meest voorkomende derivaten van omega-6 vetzuren zijn gamma-linoleenzuur (GLA), arachidonzuur (AA), dihomogammalinoleenzuur (DGLA) en geconjugeerd linolzuur (CLA). Derivaten van omega-3 zijn docosahexaeenzuur (DHA) en eicosapentaeenzuur (EPA). Voor een goede balans en gezondheid zijn zowel de basis als derivaat omega-vetzuren belangrijk.

De twee omega-3 derivaten, DHA en EPA, vinden we in vis omdat vissen zeealgen eten, die rijk zijn aan deze omega-3 vetzuren. Door rechtstreeks zeewier te eten, kunnen we op een ecologisch verantwoorde manier dezelfde voedingsstoffen binnenkrijgen, zonder het visbestand in de oceanen te belasten. Het is echter belangrijk om te beseffen dat ons lichaam deze omega-3 derivaten niet per se nodig heeft, maar wel de basisvorm van omega-3. Uit deze basisvetzuren kan het lichaam naar behoefte zelf derivaten aanmaken.

Omega-3 derivaatvetzuren spelen een rol in de functie van het zenuwweefsel. Het is echter goed om te benadrukken dat basis omega-3 van nature niet in vis of algen voorkomt. Hoewel basis omega-3 slechts in kleine hoeveelheden nodig is voor de celopbouw, is basis omega-6 in grotere hoeveelheden vereist voor de opbouw van de celstructuur, inclusief het celmembraan van zenuwcellen en hun ademhalingsfunctie.

Omdat de verhouding tussen basis omega-6 en basis omega-3 cruciaal is voor het goed functioneren van al je lichaamscellen, is het belangrijk om beide via voeding aan te vullen. Deze verhouding bepaalt de doorlaatbaarheid van het celmembraan, en daarmee ook de opname van voedingsstoffen, water en zuurstof, evenals de afvoer van afvalstoffen.

De ideale verhouding is 2 à 3 delen basis omega-6 op 1 deel basis omega-3. Dit is essentieel voor een goed zuurstoftransport en -opname, evenals de opbouw van celmembranen en hun receptoren of ‘deurtjes’. Het lichaam kan vervolgens zelf de derivaten van omega-3 en omega-6 aanmaken vanuit deze basisvetzuren, waardoor er geen extra inname van derivaatvetzuren nodig is zolang de basis in balans is.

Derivaat omega-3 is essentieel voor ons gezondheidssysteem, het centrale zenuwstelsel, en de goede werking en ontgifting van onze organen en lichaamsweefsels. De meeste basisvetzuren worden echter direct door het lichaam gebruikt voor diverse functies en niet omgezet naar derivaten, vooral vanwege het tekort aan basis omega-3 en omega-6 in onze bewerkte voeding. Dit betekent dat als het lichaam een tekort heeft aan basis omega-3 en omega-6, het niet in staat is om derivaat omega-3 en omega-6 zelf aan te maken.

Daarom is het belangrijk om zowel basis- als derivaat omega-3 en omega-6 vetzuren via voeding binnen te krijgen. Het is echter van belang om dit niet in grote hoeveelheden te doen. Na aanvulling is het voldoende om dagelijks de benodigde hoeveelheid essentiële basis omega-3 en omega-6 via voeding binnen te krijgen.

Hoewel het lichaam slechts een kleine hoeveelheid basis omega-3 nodig heeft, is het wel van levensbelang voor een goede gezondheid.

De gezaaide verwarring van voedingsdeskundigen en professionals

Sommigen beweren dat derivaten van omega-vetzuren de enige essentiële vetzuren zijn die via supplementen nodig zijn. Ze raden aan om derivaten zoals gamma-linoleenzuur (GLA) en geconjugeerd linolzuur (CLA) (beide derivaten van omega-6), en docosahexaeenzuur (DHA) en eicosapentaeenzuur (EPA) (beide derivaten van omega-3) te gebruiken.

Echter, voedingsdeskundigen en professionals erkennen vaak niet het grotere belang van de basis essentiële vetzuren omega-6 en omega-3 voor het lichaam. De vergissing lijkt te liggen in de veronderstelling dat alle basisvetzuren die het lichaam opneemt, automatisch worden omgezet naar derivaten. In werkelijkheid gebruikt het lichaam de meeste basis omega-vetzuren voor directe cel- en lichaamsfuncties, en is er een tekort aan basisvetzuren in onze voeding, wat betekent dat het lichaam onvoldoende derivaten kan produceren als het basis omega-3 en omega-6 ontbreekt.

Als we naar de cellen kijken, zien we dat ze pas optimaal functioneren en een goede celademhaling hebben wanneer ze over meer basis omega-6 dan basis omega-3 beschikken. Voor een goede celstructuur en zuurstofopname heeft het lichaam een grotere hoeveelheid basis omega-6 nodig in verhouding tot basis omega-3. Het lichaam gebruikt direct een veel grotere hoeveelheid van deze basis essentiële vetzuren voor het opbouwen en onderhouden van celmembranen en andere functies, terwijl het slechts een klein deel omzet naar derivaten. De focus op derivaten in plaats van de basisvetzuren kan leiden tot een onbalans, waardoor cellen niet optimaal functioneren.

In werkelijkheid gebruikt het lichaam meer dan 90% van de basis essentiële vetzuren direct en zet slechts ongeveer 10% om in derivaten. Het is daarom van groot belang om voldoende basis essentiële vetzuren binnen te krijgen, omdat het lichaam niet in staat is om basis omega-vetzuren zelf te produceren uit derivaten omega-6 en omega-3. De basisvorm van deze vetzuren is betrokken bij een groot aantal biologische processen in het lichaam.

Hoewel de derivaten van essentiële vetzuren ook gezondheidsvoordelen bieden, is dit niet voldoende als de cruciale basisvorm van omega-6 en omega-3 niet wordt ingenomen. Wanneer het lichaam beschikt over voldoende basis omega-vetzuren in de juiste verhouding (2 à 3 delen linolzuur op 1 deel alfa-linoleenzuur), kan het zelf alle noodzakelijke derivaten aanmaken.

In dat geval zijn supplementen van derivaat omega-vetzuren niet nodig, en zal de celademhaling optimaal verlopen.

Visolie is niet echt nuttig voor het lichaam

Visolie kan alleen in gevallen van extreme tekorten nuttig zijn, en dat komt omdat visolie alleen de derivaatvorm van omega-3 essentiële vetzuren bevat, zoals DHA en EPA, maar geen basis omega-3 (alfa-linoleenzuur), dat juist zo belangrijk is voor de opbouw en structuur van cellen. Visolie helpt niet bij het verminderen van plaque-opbouw; integendeel, de meervoudig onverzadigde vetzuren in derivaatvorm zijn in zulke grote hoeveelheden niet nodig en oxideren snel.

Plaque bestaat grotendeels uit geoxideerde onverzadigde vetstructuren, inclusief omega-derivaten, geoxideerde cholesterol en triglyceriden. Bij overmatig gebruik kan visolie schadelijk worden. Een dagelijkse inname van meer dan 1,50 gram omega-3 derivaat kan schadelijk zijn voor de gezondheid, omdat het risico op oxidatie toeneemt en dit zelfs bloedingen kan veroorzaken.

Plaque is in werkelijkheid een genezingsproces van de bloedvaten (atherosclerose), waarbij het lichaam reageert op ulceratie van de vaatwanden ontstaan tijdens de conflictactieve fase. Dit proces is bedoeld om de aangedane bloedvaten te herstellen en verdere schade te voorkomen. Echter, slechte vetten, zoals transvetten en geoxideerde vetzuren, kunnen dit genezingsproces verstoren en verergeren. Ze dragen bij aan de ophoping van geoxideerde vetten, cholesterol en andere stoffen, wat uiteindelijk kan leiden tot verstopping en verharden van de bloedvaten.

Het lichaam gebruikt plaque als een beschermende reactie, maar wanneer de balans van vetzuren verstoord is, vooral door de consumptie van ongezonde vetten, wordt het genezingsproces ineffectief en schadelijk, wat het risico op complicaties vergroot.

In deze context zijn visoliesupplementen niet effectief als preventiemiddel tegen verstoppingen in de kransslagaders rond het hart of in de haarvaten van andere belangrijke organen. Derivaat omega-3 biedt geen bescherming tegen sterfte door hart- en vaatziekten. Bovendien kan derivaat omega-3 de structuur van de celwand veranderen, waardoor slagaderwanden sneller verdikken en hun elasticiteit verliezen, een effect dat vergelijkbaar is met dat van transvetten. Visolie is daarnaast ook niet nuttig bij het voorkomen van vasculitis (ontsteking van de slagaderwanden).

Bovendien zijn deze langketenige derivaten van omega-3 (meervoudig onverzadigde vetzuren) niet ideaal voor de hersenen. Hersencellen hebben de basisvorm van omega-3 vetzuren nodig, en een tekort aan deze essentiële basis omega-3 kan leiden tot verstoringen in de opbouw van celmembranen. Bij gebruik van derivaat omega-3 zonder voldoende basisvetzuren wordt de hersenstructuur kwetsbaarder. Voor mensen met diabetes is dit extra zorgwekkend, omdat visolie kan leiden tot een verhoging van geglycosyleerde hemoglobine (HbA1c), wat hun gezondheid negatief beïnvloedt.

Visolie kan de glycemische controle bij insuline-afhankelijke diabetespatiënten verslechteren. Na zes maanden gebruik van visolie werd een stijging van ongeveer 16% in HbA1c waargenomen, wat een ernstig effect is voor diabetespatiënten. Volgens een publicatie in het British Journal of Nutrition (2013, 90, 777-786) vermindert het gebruik van visoliesupplementen de plasmaglucose flux tijdens inspanning bij ongetrainde mannen. Het onderzoek concludeerde dat visolie de Rd-glucose met 26% verlaagt door een afname van de metabolische klaringssnelheid (de snelheid waarmee glucose uit het bloed wordt verwijderd).

Belangrijk om te onthouden: je kunt inderdaad te veel basis omega-3 innemen, wat schadelijk kan zijn omdat je lichaam slechts een beperkte hoeveelheid nodig heeft. Van lijnzaadolie mag je slechts enkele druppels per dag gebruiken. De balans tussen basis omega-3 en basis omega-6 is van cruciaal belang. Cellen hebben slechts een kleine hoeveelheid basis omega-3 nodig voor de opbouw van het celmembraan. Overdosering, door het opvolgen van onjuiste adviezen, kan leiden tot structurele veranderingen in het membraan die schadelijk zijn. Het celmembraan heeft vooral basis omega-6, of linolzuur, nodig voor de opbouw van fosfolipiden en een goede zuurstofoverdracht naar de mitochondriën.

Hoeveel omega 6 dienen we in te nemen in verhouding tot omega 3?

Om tot een juiste aanbeveling te komen, moeten we verschillende factoren in overweging nemen:

De verhouding van omega-6 tot omega-3 in ons westerse voedingspatroon: Het is cruciaal om te begrijpen wat de huidige balans is tussen deze vetzuren in onze voeding. Veel bewerkt voedsel bevat een overmaat aan derivaat omega-6 vetzuren en te weinig omega-3, wat een disbalans veroorzaakt.

De effectiviteit van deze vetzuren: Het is niet alleen belangrijk hoeveel omega-6 en omega-3 aanwezig zijn in ons voedsel, maar ook of ze nog actief en effectief zijn. Veel essentiële vetzuren raken beschadigd door conserveringsmiddelen, pesticiden, verhitting en industriële bewerking, wat hun vermogen om zuurstof te transporteren vermindert of vernietigt. Dit geldt ook voor transvetzuren die tijdens het kookproces thuis kunnen ontstaan.

De beschikbaarheid van intacte essentiële vetzuren: Na de bewerkingen die ons voedsel ondergaat, moeten we nagaan hoeveel van de oorspronkelijke basis omega-6 en omega-3 vetzuren nog intact en functioneel zijn. Dit bepaalt hun effectiviteit in het lichaam.

De specifieke verhouding die elk type weefsel nodig heeft: De optimale balans tussen omega-6 en omega-3 kan variëren afhankelijk van het type weefsel of orgaan. Sommige weefsels kunnen een andere verhouding vereisen voor optimale functie, dus dit moet ook in rekening worden gebracht.

Het percentage van derivaten dat uit basisvetzuren wordt omgezet: Het lichaam zet slechts een klein percentage van de basis omega-6 en omega-3 om in derivaten zoals DHA, EPA, en GLA. Het is belangrijk om te weten hoeveel van deze omzetting plaatsvindt en wat de invloed hiervan is op de celstructuur en functie.

Aanbeveling voor het gebruik van oliën van eerste koude persing: Om de kwaliteit van essentiële vetzuren te behouden, moeten deze oliën altijd na de bereiding van de maaltijd worden toegevoegd. Dit voorkomt schade door verhitting.

Samengevat wordt het steeds complexer om een juiste aanbeveling te doen, omdat we niet alleen de balans van omega-vetzuren in de voeding moeten analyseren, maar ook hun kwaliteit, effectiviteit, de behoeften van verschillende weefsels en het proces van omzetting naar derivaten in het lichaam.

Het is belangrijk te beseffen dat een groot deel van de derivaat omega-6, die vaak aan bewerkt voedsel wordt toegevoegd, niet daadwerkelijk wordt geconsumeerd in de hoeveelheden die ons lichaam nodig heeft. In ons westerse voedingspatroon vormt de hoge concentratie van toegevoegd derivaat omega-6 een stille bedreiging voor onze gezondheid. Het is juist basis omega-6 die de beste bescherming biedt tegen verergering van aandoeningen. Basis omega-6 wordt via cholesterol getransporteerd naar de celmembranen van lichaamscellen, waar het een essentiële rol speelt in celstructuur en -functie.

Een belangrijk punt om in gedachten te houden is dat het lichaam slechts een kleine hoeveelheid basis omega-3 nodig heeft voor de opbouw van celmembranen. Te veel basis omega-3 of een overmatige inname van omega-3 derivaten, zoals visolie, kan het natuurlijke evenwicht verstoren waardoor het gezondheidssysteem van het lichaam verzwakt. Het juiste evenwicht, met 2 tot 3 delen basis omega-6 en 1 deel basis omega-3, verbetert de celademhaling en helpt verzuring van het lichaam te voorkomen, wat cruciaal is voor het behoud van de algehele gezondheid.

Oliën en hun essentiële vetzuren

Vegan food rich in Omega 3 fatty acids such as fruit, vegetables, seeds, nuts and other

We spreken inderdaad over een specifieke bandbreedte tussen omega-3 en omega-6 vetzuren, aangezien deze twee essentiële vetzuren – basis omega-3 (alfa-linoleenzuur) en basis omega-6 (linolzuur) – niet door het lichaam zelf kunnen worden aangemaakt. Daarom moeten we beide vetzuren via externe bronnen, zoals voeding of supplementen, binnenkrijgen.

Wanneer we kijken naar natuurlijke, onbewerkte biologische oliën, zien we dat de meeste oliën rijk zijn aan basis omega-6 (linolzuur), met slechts enkele uitzonderingen. Lijnzaadolie bevat namelijk maar liefst 55% basis omega-3 (alfa-linoleenzuur) en hennepzaadolie bevat 22% basis omega-3. Deze oliën kunnen dus een goede bron zijn voor het aanvullen van omega-3, maar het blijft belangrijk om een gezonde verhouding tussen omega-6 en omega-3 te behouden, idealiter 2:1, om de celstructuur en -functie te optimaliseren.

Oliën met hoge concentraties basis omega-6 (linolzuur) zijn onder andere saffloerolie (75%), hennepzaadolie (45-60%), zwart komijnzaadolie (58% linolzuur en 1% alfa-linoleenzuur), zonnebloemolie (65%), teunisbloemolie (74%), en druivenpitolie (75%). Andere oliën die rijk zijn aan linolzuur zijn sesamolie, pompoenpitolie, borageolie, en maïsolie. Canola- en sojaolie worden echter sterk afgeraden vanwege hun vaak bewerkte en genetisch gemodificeerde aard.

Notenoliën zijn over het algemeen duurder en bevatten weinig basis omega-3, met uitzondering van walnotenolie, die ongeveer 5% alfa-linoleenzuur bevat, naast 28% basis omega-6. Andere notenoliën, zoals hazelnootolie (4%), cashewolie (8%), amandelolie (10%), paranotenolie (23%), en pindaolie (tot 29% linolzuur), zijn rijk aan linolzuur. Je kunt je dagelijkse hoeveelheid benodigde basis omega-6 verkrijgen door het eten van noten, mits deze ongebrand, biologisch verbouwd en biologisch bewerkt zijn, om de kwaliteit van de vetzuren te waarborgen.

Het is zeer belangrijk dat je ervoor zorgt dat noten, zaden en oliën onbewerkt en biologisch geteeld zijn, vrij van verhitting of een chemische behandeling.

Waarschuwing: Veel supplementen maken geen duidelijk onderscheid tussen basis essentiële vetzuren en derivaten van essentiële vetzuren. Dit maakt het voor de leek moeilijk om te begrijpen wat er precies in het product zit. Het is belangrijk om te onthouden dat basis omega-3 alfa-linoleenzuur heet, en basis omega-6 linolzuur. Dit zijn de vetzuren waar je naar moet kijken, omdat ze van cruciaal belang zijn. De rest is van ondergeschikt belang.

Let er goed op wat je koopt, zodat je geen supplement met een afwijkende formule in handen krijgt. Een andere belangrijke aandachtspunt is om bij de aankoop van supplementen met oliecapsules te vermijden dat je producten gebruikt met zonnebloemolie of saffloerolie die rijk zijn aan oliezuur. Oliezuur is omega-9, een vetzuur dat het lichaam zelf kan aanmaken.

Hoewel oliezuur op zichzelf niet schadelijk is, bevatten oliecapsules met een hoog gehalte aan oliezuur vaak weinig basis omega-6. Dit betekent dat niet-essentiële omega-9 de plaats inneemt van de essentiële basis omega-6. Het is daarom verstandiger om olie supplementen te kiezen die een hoog gehalte aan linolzuur (basis omega-6) bevatten, zodat je lichaam krijgt wat het echt nodig heeft.

Wat je nog moet weten, ondanks alle claims, is dat de ideale verhouding tussen basis omega-6 en basis omega-3 meer moet zijn dan 2:1 maar minder dan 3:1. Er is geen noodzaak om grote hoeveelheden derivaten van essentiële vetzuren te gebruiken. De ideale bronnen zijn oliën zoals teunisbloemolie en bernagieolie, die goede hoeveelheden basis omega-6 bevatten.

Visolie wordt afgeraden, omdat het te veel derivaat omega-3 bevat, wat de balans kan verstoren. Lijnzaadolie is een betere keuze vanwege het hoge gehalte aan basis omega-3, maar wees voorzichtig om het niet te overdrijven; een te hoge inname van basis omega-3 kan schadelijk zijn. Vermijd canola- en sojaolie, omdat ze genetisch gemodificeerd zijn en nooit een hoofdvoedsel voor de mens zijn geweest.

Supplementen met veel omega-9 moeten ook worden vermeden, omdat dit vetzuur niet essentieel is – het lichaam kan omega-9 zelf aanmaken. Omega-9 (oliezuur) is nuttig bij koken en braden omdat het minder snel oxideert bij verhitting dan basis omega-6, maar het is niet nodig in grote hoeveelheden voor voedingsdoeleinden.

De ontstekingsreactie in het lichaam

Onze voeding is door veranderingen in eetgewoonten te rijk geworden aan derivaat omega-6, terwijl omega-3 in onze voeding juist is afgenomen. Bovendien zijn de omega-3 vetzuren die we wel binnen krijgen vaak beschadigd door industriële bewerking en verhitting. Beide vetzuren zijn essentieel om het lichaam te ondersteunen bij ontgifting en reiniging, samen met verzadigde vetten en de smaken scherp, bitter en wrang uit onze voeding.

Wanneer afvalstoffen en toxines zich in het lichaam opstapelen, kunnen er chronische ontstekingen ontstaan door een overmaat aan derivaat omega-6 en een tekort aan omega-3. Bij het natuurlijke ontgiftingsproces in het lichaam speelt omega-6 een rol in het opstarten van de ontsteking, wat nodig is om het herstel- en ontgiftingsproces te beginnen.

Nadat de schoonmaakoperatie is voltooid, helpen omega-3, omega-5 en omega-7 de ontsteking te stoppen. Belangrijk om te weten is dat voor het ontstaan van een ontstekingsreactie, er aangedaan weefsel aanwezig is dat aangedaan is door de effecten van trauma’s en biologische schokken. Al dan niet verergerd door intoxicatie, bv chemo.

Er zijn altijd twee voorwaarden nodig om een ontsteking in het lichaam te krijgen. Een ontsteking is namelijk een genezingsfase, waarbij het lichaam met behulp van microben beschadigde weefsels herstelt en afvalstoffen verwijdert.

De eerste voorwaarde is de aanwezigheid van microben, en de tweede voorwaarde is de conflictoplossing. Het zijn afvalstoffen en toxines, die leiden tot intoxicatieschokken dat ontstekingsprocessen verergert. Dit benadrukt de noodzaak om dagelijks je lichaam te ondersteunen bij ontgifting en zuivering. Omegavetzuren spelen, samen met de bijnieren, een belangrijke rol in de regulatie van het ontstekingsproces.

Helaas wordt derivaat omega-6 in te grote hoeveelheden toegevoegd aan onze voeding door industriële processen. Een goed voorbeeld hiervan is de zogenaamde “wondermargarine” met toegevoegde omega-6, vaak in combinatie met te weinig verzadigd vet. Deze onbalans draagt bij aan de verergering van welvaartsziekten en kanker, omdat het ontstekingsprocessen in het lichaam kan verergeren in plaats van ondersteunen.

Het probleem strekt zich ook uit tot de voeding die we aan dieren geven. Door grasetende herkauwers te voeden met granen, maïs en soja, wordt de verhouding tussen omega-3 en omega-6 in ons vlees ernstig verstoord. Dit heeft gevolgen voor onze gezondheid en draagt bij aan de chroniciteit van kanker en hart- en vaatziekten. Bij pluimvee is de situatie nog ernstiger, met een verhouding van 15 delen omega-6 tot slechts 1 deel omega-3, wat dramatisch is voor het menselijke lichaam.

Omega-3 en omega-6 vetzuren gebruiken dezelfde enzymen om kortketenige vetzuren om te zetten naar langketenige vetzuren. Wanneer je het proces met omega-3 start, ontstaat er een ander type eicosanoïde dan wanneer je begint met omega-6. Deze eicosanoïden spelen een belangrijke rol in ontstekingsprocessen en andere vitale functies, dus een verstoorde verhouding tussen omega-3 en omega-6 kan leiden tot onbalans in deze processen, wat bijdraagt aan gezondheidsproblemen.

Eicosanoïden zijn weefselhormonen, en de hormonen die worden geproduceerd uit omega-6 vetzuren kunnen ontstekingen veroorzaken, vooral wanneer er niet voldoende omega-3 in de voeding aanwezig is. De eicosanoïden die uit omega-3 vetzuren voortkomen, hebben juist ontstekingsremmende eigenschappen. Dit kan verwarrend klinken, want waarom bevat natuurlijke voeding vaak zowel omega-3 als omega-6? En waarom lezen we in de media soms over de ontstekingsremmende eigenschappen van omega-6?

Het antwoord is dat het ingewikkeld ligt. Wanneer omega-3 in de juiste balans aanwezig is in onze voeding, kan ook basis omega-6 ontstekingsremmende weefselhormonen produceren. Dit is echter alleen het geval wanneer het lichaam dagelijks de kans krijgt om zich te ontgiften en te reinigen. Wanneer dit niet gebeurt, kunnen de ontstekingsbevorderende effecten van omega-6 domineren. Daarom hebben mensen met chronische zenuwziekten, hart- en vaatziekten, diabetes en kanker vaak een tekort aan omega-3 en een overmaat aan omega-6 (vooral in de vorm van derivaten), wat gepaard gaat met een extreem vervuild lichaam.

Kortom, de sleutel ligt in de juiste balans tussen omega-3 en omega-6 en een goed functionerend ontgiftingsproces.

Inderdaad, pas wanneer er een groot tekort is aan basis omega-3 in verhouding tot omega-6, kan het derivaat van omega-6 schadelijk worden, vooral als er een opstapeling van afvalstoffen en toxines in het lichaam is ontstaan die de lichaamscellen hebben geïrriteerd. Dit geldt ook voor de structurele weefselveranderingen die voortkomen uit biologische schokken en trauma’s.

Wanneer cellen aangedaan raken door deze factoren en het biologisch conflict is opgelost, trekt dat zogenoemde “ziekteverwekkers” aan. In werkelijkheid is het weefsel echter al ziek voordat de microben verschijnen. Dit is een natuurwet die ook door Hippocrates werd benadrukt. Volgens deze visie zijn microben niet de oorzaak, maar een gevolg van een verzwakt en vervuild weefsel, dat al door andere factoren ziek is geworden.

Waarschuwing: Te veel basis omega 3 of derivaten van omega 3 en 6 en beschadigde essentiële vetzuren (transvetten) vernielen de structuur van de celmembraan, dat verhoogt het risico tot problemen met de celademhaling en ontgifting van de weefsels.

De grote verrassing: Linolzuur of basis omega 6 is het cruciale component voor een uitstekende celademhaling en stofwisseling.

Wanneer je het lichaam grondig onderzoekt op weefsel-, cel-, orgaan- en lichaamssapniveau (door middel van pathologisch onderzoek), blijkt dat zenuwcellen van de zenuwbanen en de hersenen een verhouding hebben van 100 delen basis omega-6 op één deel basis omega-3. Dit is een opvallend groot verschil in verhouding, en het benadrukt hoe belangrijk omega-6 is voor deze specifieke weefsels.

Voor de meeste organen is de verhouding echter anders, met gemiddeld 2 of 3 delen basis omega-6 op één deel basis omega-3. De organen, samen met het zenuwstelsel en de hersenen, maken ongeveer 12% van het totale lichaamsgewicht uit. De huid, die ongeveer 4% van het lichaamsgewicht vormt, bevat geen basis omega-3 vetzuren. Dit toont aan dat de behoefte aan basis omega-6 in verschillende weefsels verschilt, terwijl omega-3 een veel kleinere maar nog steeds essentiële rol speelt in bepaalde delen van het lichaam.

Hier zie je hoe zuurstofmoleculen doorheen het celmembraan heen gaan

Spierweefsel maakt ongeveer 50% van het lichaamsgewicht uit en speelt een cruciale rol bij het bepalen van de optimale verhouding tussen basis omega-6 en basis omega-3 vetzuren. De structuur en conditie van spierweefsels zijn sterk afhankelijk van de balans tussen deze essentiële vetzuren.

In spierweefsel is de verhouding tussen basis omega-6 en omega-3 gemiddeld 5,5 tot 7,5 keer meer omega-6 dan omega-3. Dit benadrukt waarom overmatige inname van lijnzaadolie, dat rijk is aan basis omega-3, schadelijk kan zijn voor het lichaam. Enkele druppels (halve theelepel) per dag zijn voldoende om de benodigde hoeveelheid basis omega-3 aan te vullen zonder de verhouding tussen omega-6 en omega-3 in het spierweefsel te verstoren.

Een overmaat aan basis omega-3 kan inderdaad op een onnatuurlijke manier dieper in de cel worden gedwongen, waardoor de structuur van het celmembraan en de mitochondriale membranen wordt verstoord. Dit kan de celademhaling negatief beïnvloeden, wat geen bescherming biedt tegen ziekten.

Zorgen maken over de paritaire verhouding van 1:1 zijn begrijpelijk, aangezien er een duidelijk verschil is in de biologische activiteit van basis omega-6 en omega-3, evenals van de lange keten meervoudige vetzuren. Een verhouding van 1:1 weerspiegelt niet de gelijkwaardige activiteit van basis omega-6 en omega-3 in het lichaam. Omega-6 wordt immers veel meer verbruikt in biochemische processen dan omega-3.

Het grote gezondheidsprobleem ontstaat echter door de vernietiging van essentiële omegavetzuren door industriële bewerking en het verhitten van oliën tijdens het koken. Deze processen beschadigen de vetzuren, waardoor hun biochemische functies worden verstoord en ze niet meer effectief kunnen bijdragen aan de gezondheid van het lichaam. Dit benadrukt het belang van het voorzichtig omgaan met omega-vetzuren, vooral bij het bewaren en bereiden van voedsel, om hun natuurlijke eigenschappen te behouden.

Bijna alle basis omega-6 in ons voedsel wordt vernietigd of ernstig beschadigd door industriële processen. Wanneer basis omega-6 wordt beschadigd, worden deze vetzuren omgezet in transvetten, die hun vermogen om zuurstof te binden verliezen en daardoor zeer schadelijk zijn voor het lichaam. Dit geldt natuurlijk ook voor essentiële omega-3, maar daar hebben we slechts kleine hoeveelheden van nodig.

Conclusie: Om de celademhaling goed te laten functioneren, is het essentieel om extra biologische, onbewerkte basis omega-6 (linolzuur) in te nemen. Olijfolie is een zeer goede olie rijk aan basis omega 6. Dit helpt de effecten van de beschadigde en bewerkte omega-6 te neutraliseren, en voorkomt zo dat deze een verergerend effect hebben op kanker en andere aandoeningen.

Daarnaast is het cruciaal om dagelijks je lichaam te ondersteunen met ontgifting, een gezonde levensstijl te handhaven, voeding te eten zoals de natuur het heeft bedoeld, en negatieve emoties en biologische conflicten (trauma’s) op te lossen om emotioneel evenwicht te bereiken. Deze holistische aanpak bevordert zowel fysieke als emotionele gezondheid.

Even recapituleren:

Kwetsbaarheid van Essentiële Vetzuren: Essentiële vetzuren, zoals de omega-3- en omega-6-vetzuren, zijn inderdaad gevoelig voor oxidatie. Dit komt doordat dubbele bindingen in deze vetzuren makkelijk kunnen reageren met zuurstof, wat leidt tot de vorming van schadelijke peroxiden en andere verbindingen die ranciditeit veroorzaken. Dit kan gebeuren tijdens opslag en verhitting.

Bescherming door Antioxidanten: Het lichaam beschikt over verschillende mechanismen om deze kwetsbaarheid te compenseren. Superoxide dismutase (SOD) is een van de belangrijke antioxidanten die vrije radicalen in het lichaam neutraliseert. SOD helpt bij het omzetten van superoxide (een soort vrije radicaal) in minder schadelijke stoffen zoals waterstofperoxide en zuurstof.

Essentiële Vetzuren en Zuurstoftransport: Essentiële vetzuren spelen een cruciale rol in het lichaam omdat ze niet door het lichaam zelf kunnen worden aangemaakt. Ze zijn belangrijk voor verschillende functies, waaronder het zuurstoftransport naar cellen en mitochondriën. Ze helpen bij de opbouw van celmembranen en zijn betrokken bij ontstekings- en immuunreacties.

Vrije Radicalen en Zuurstoftransport: Het zuurstoftransport zelf is niet de oorzaak van schadelijke vrije radicalen. Vrije radicalen ontstaan uit normale metabole processen en externe invloeden zoals UV-straling, vervuiling en roken. Het probleem ontstaat wanneer er een disbalans is tussen vrije radicalen en antioxidanten, wat leidt tot oxidatieve stress en schade aan cellen en weefsels.

Voorkoming van Oxidatie: Bij de opslag van vetzuren is het belangrijk om ze op een koele, donkere plek te bewaren en blootstelling aan hoge temperaturen te vermijden om oxidatie te minimaliseren. Het gebruik van antioxidanten zoals vitamine E kan ook helpen bij het beschermen van deze vetzuren tegen oxidatieve schade.

Samenvattend, hoewel essentiële vetzuren belangrijk zijn voor tal van lichaamsfuncties, is het cruciaal om ze te beschermen tegen oxidatieve schade door zowel interne als externe mechanismen te optimaliseren.

Zuurstofradicalen en vrije radicalen

Essentiële vetzuren behoren tot de meest zuurstofgevoelige moleculen. Met andere woorden, deze essentiële omega-vetzuren kunnen gemakkelijk worden aangetast en ranzig worden, zowel door opslag als verhitting.

In het menselijk lichaam is er een natuurlijke bescherming tegen deze kwetsbaarheid van essentiële vetzuren door een efficiënte antioxidant: superoxide dismutase (SOD). Deze antioxidant vangt vrije radicalen op die ontstaan tijdens de citroenzuurcyclus in de mitochondriën.

Essentiële vetzuren zijn echter hard nodig omdat het lichaam ze niet zelf kan aanmaken. Bovendien zijn deze vetzuren cruciaal voor het zuurstoftransport naar de cellen en mitochondriën, de energiefabriekjes van het lichaam. Dit zuurstoftransport is niet de oorzaak van de problematische vrije radicalen.

Het concept van “immuniteit” kan beter worden begrepen als een recycling- en ontgiftingssysteem dat werkt met een specifieke verhouding van vrije radicalen en antioxidanten—beiden zijn essentieel voor een goed functioneren. Je lichaam produceert van nature zijn eigen antioxidanten via het enzym superoxide dismutase (SOD). Het volledige proces van energiewinning door de mitochondriën wordt uitvoerig besproken in het werk over koudebeheersing. Daar wordt duidelijk hoe het lichaam zelf alles in balans houdt, tenzij het te maken heeft met ernstige intoxicatie.

Om het enzym superoxide dismutase (SOD) effectief aan te maken, zijn er belangrijke mineralen nodig. Deze mineralen zijn te vinden in zongerijpte voeding in hun oorspronkelijke staat, zoals de natuur die voor de mens heeft bedoeld.

Het probleem met teveel gamma-linoleenzuur in onze bewerkte voeding (derivaat omega 6)

Een teveel aan gamma-linoleenzuur, een derivaat van omega-6, kan hartinfarcten verergeren, evenals een reeks andere gezondheidsproblemen zoals ontstekingsprocessen, reuma, jicht, kanker, tumoren, astma en allergieën. Deze aandoeningen verergeren wanneer er een ophoping van toxines en afvalstoffen in je lichaam plaatsvindt.

Een overmaat aan gamma-linoleenzuur (omega-6 derivaat) kan de bloedstolling bevorderen, wat leidt tot een chronische ontstekingstoestand die het gezondheidssysteem kan verlammen. Wees daarom voorzichtig met het gebruik van geïndustrialiseerde oliën zoals zonnebloemolie, maïsolie en koolzaadolie. Deze oliën zijn namelijk bijzonder rijk aan gamma-linoleenzuur (GLA), omega-6-derivaten en transvetten.

Alle industrieel bewerkte oliën zijn absoluut niet geschikt voor menselijke consumptie. De oliën die in de voedingsindustrie worden bewerkt en verdund, bevatten giftige stoffen, geoxideerde essentiële vetzuren en hun derivaten, giftige transvetzuren, en schadelijke conserveringsmiddelen. Deze oliën zijn dus gewoon giftig voor het lichaam en dienen te worden vermeden.

Alleen biologische oliën van eerste koude persing, die niet worden verwarmd, behouden hun waardevolle onverdunde essentiële omega-vetzuren.

In de afgelopen decennia zijn we overgestapt van voeding die onder natuurlijke omstandigheden groeide en vers werd gegeten, naar voeding die chemisch is bemest en behandeld met chemische E-nummers en andere additieven om de houdbaarheid te verlengen. Deze veranderingen in ons voedingspatroon dragen bij aan gezondheidsproblemen.

Voeding die langer houdbaar is, kan moeilijk te verteren zijn voor je lichaam, omdat de lichaamsvreemde stoffen in deze voeding de enzymen van de spijsvertering kunnen vernietigen. Dit resulteert in de vorming van giftige toxines in plaats van de vertering van voedsel. Eenvoudig gezegd, gebruikt je lichaam vervolgens meer gamma-linoleenzuur om een ontsteking te starten, waarmee afvalstoffen, toxines, beschadigde cellen en dode cellen worden opgeruimd. Je spijsvertering verzorgen is een must.

Een ontsteking mag tussen de 24 en 36 uur duren en moet daarna stoppen. Om de ontsteking te beëindigen, heb je alfa-linoleenzuur of omega-3 (en omega-7 en omega-5) nodig. Omega-6 fungeert als de ‘aan-knop’, terwijl omega-3 de ‘uit-knop’ is. Het aanzetten van een ontsteking is relatief eenvoudig, maar het stoppen ervan vergt omega-3, omega-5 en omega-7.

De natuur voorziet ons in een evenwichtige verhouding van essentiële vetzuren via noten, zaden, bladgroenten en een gevarieerd voedingspatroon.

Tegenwoordig frituren, roosteren, branden (zoals bij koffie en granendrank) of bakken we vaak overmatig, wat de kwaliteit en werking van voedingsstoffen vermindert. Essentiële vetzuren (oliën) mogen niet worden gebruikt om te bakken of te braden, omdat deze waardevolle voedingsstoffen dan verloren gaan. Gebruik in plaats daarvan verzadigde vetzuren voor bakken en braden. Zelfs het ouderwetse reuzel of ossewit is veel gezonder dan de “heerlijk smakende frituuroliën” die in elke supermarkt te vinden zijn.

Vetzuren binden zich met eiwitten en zijn cruciaal voor het transport van zuurstof en voedingsstoffen. Cholesterol is een vetachtige stof die in het bloed wordt vervoerd door lipoproteïnen, die eiwitmoleculen bevatten. Cholesterol zelf is een lipide, en in het bloed is het gebonden aan eiwitten om door het lichaam te worden getransporteerd. Deze combinatie van vet en eiwit maakt het mogelijk dat cholesterol zich door de bloedbaan verspreidt en op de juiste plekken in het lichaam terechtkomt.

Dit is bijzonder belangrijk voor het onderhoud van zenuw- en hersenweefsel. Essentiële omegavetzuren, vetzuren uit verzadigd vet en cholesterol bieden de maximale bescherming voor onze gezondheid.

Het verhaal van vitamine E of alfa-tocoferol

Is het je opgevallen dat vitamine E in de natuur altijd voorkomt in olieachtige structuren? Vitamine E en meervoudige onverzadigde vetzuren vormen een krachtig duo. Veel mensen denken dat vitamine E alle vrije radicalen onschadelijk maakt, maar dat is slechts deels waar. Vitamine E neutraliseert geen vrije radicalen die het lichaam aanmaakt om schadelijke stoffen of transvetten te elimineren.

Wat wel klopt, is dat vitamine E de oxidatie van meervoudige onverzadigde essentiële vetzuren voorkomt. Dit is de reden waarom vitamine E vaak wordt gekoppeld aan het voorkomen van hart- en vaatziekten: het beschermt omega-vetzuren tegen oxidatie door zuurstof.

Als natuurlijke vitamine E wordt geëxtraheerd uit olie zonder de bijbehorende essentiële vetzuren, kan deze vitamine E eigenlijk schadelijk zijn voor het lichaam. Extra vitamine E-supplementen kunnen schadelijk zijn, vooral als je niet weet waar ze vandaan komen. Als de vitamine E niet afkomstig is uit biologische, onbewerkte bronnen en niet vergezeld wordt door de omega-vetzuren die het normaal beschermt, kan het je lichaam onbewust meer schade toebrengen.

Het is niet efficiënt om vitamine E-supplementen in te nemen, omdat deze vaak door het spijsverteringsproces worden geneutraliseerd voordat ze de cellen bereiken die ze zouden moeten beschermen.

Vitamine E moet samen met omega-vetzuren worden verteerd om effectief te zijn, zodat het niet door spijsverteringsprocessen wordt geneutraliseerd. Alleen dan kan het de celwanden bereiken en bescherming bieden tegen oxidatie door zuurstof. Het nemen van losse vitamine E-supplementen kan daarom tijd- en geldverspilling zijn, en zelfs schadelijk zijn voor je gezondheid. Laat je niet misleiden door populaire artikelen en claims over gezondheid; kritisch kijken naar de herkomst en samenstelling van supplementen is cruciaal.

De juiste vraag

Heb je ooit nagedacht over wat er in je lichaam oxideert? Het lichaam heeft veel oxidatieprocessen nodig om de homeostase, oftewel het evenwicht, te behouden. Vrije radicalen worden door het lichaam geproduceerd en spelen een belangrijke rol in het ontgiftingsproces en het bevorderen van de algemene gezondheid.

Vrije radicalen zijn in feite bijproducten van oxidatieprocessen in het lichaam. De meeste vrije radicalen ontstaan door natuurlijke processen binnen ons lichaam. Ze zijn essentieel voor het voorkomen van ziekten. Overweeg dit: alle lichaamscellen, ongeacht hun specifieke functie, ondergaan oxidatie van voedingsstoffen als brandstof. Vrije radicalen helpen hierbij door te participeren in de afbraak en het verwijderen van ongewenste stoffen.

Dit geldt ook voor omega-vetzuren, die bijzonder gevoelig zijn voor oxidatie door zuurstof. De natuur heeft niet bedoeld dat deze omega-vetzuren als brandstof dienen voor energiewinning; hun functie is om zuurstof naar de cellen en hun mitochondriën te transporteren. Dit is cruciaal voor een efficiënte energieproductie en om oxidatieprocessen goed te laten verlopen.

Je lichaam produceert ook een specifiek antioxidant om de vrije zuurstofradicalen die tijdens de citroenzuurcyclus in de mitochondriën worden gevormd, te neutraliseren. Dit gebeurt door middel van chemische processen in de mitochondriën, waarbij het enzym superoxide dismutase (SOD) helpt om de stofwisselingsprocessen soepel te laten verlopen.

Vrije radicalen spelen een belangrijke rol bij het opruimen van gifstoffen en zijn essentieel voor de productie van hormonen.

Een goed voorbeeld hiervan is de oxidatie van jodium, die noodzakelijk is voor een gezonde werking van de schildklier en de afgifte van schildklierhormonen die de stofwisseling reguleren. Tijdens stofwisselingsprocessen maakt het lichaam zelf antioxidanten aan en is het niet afhankelijk van externe bronnen.

Veel mensen consumeren dagelijks grote hoeveelheden antioxidanten, zonder te beseffen dat dit op de lange termijn toxisch kan worden voor het lichaam. Het nemen van overdreven hoeveelheden antioxidanten voorkomt niet noodzakelijk hart- en vaatziekten of andere chronische aandoeningen zoals diabetes of kanker. In feite zijn mineralen veel belangrijker dan antioxidanten, omdat het lichaam mineralen nodig heeft om zelf de juiste hoeveelheid antioxidanten te produceren.

Zou het niet tragisch zijn als de antioxidanten die je inneemt op de verkeerde plekken in je lichaam hun werking uitoefenen, bijvoorbeeld bij de productie van hormonen? Geen enkele arts bespreekt dit, en er wordt vrijwel nooit onderzoek gedaan naar hoe antioxidanten en supplementen in werkelijkheid samenwerken met vrije radicalen in het lichaam.

Voor een goede algemene gezondheid en een effectief recyclingsysteem heeft het lichaam zowel vrije radicalen als antioxidanten nodig. Als het celmembraan transvetten bevat en niet genoeg essentiële vetzuren, kunnen antioxidanten hun werking niet volledig waarmaken. In dergelijke gevallen kunnen antioxidanten je niet helpen.

Echte gezondheid creëer je niet door dagelijks antioxidanten in te nemen. Het draait erom je lichaam dagelijks van de essentiële basis omega-vetzuren te voorzien, zodat de celademhaling optimaal functioneert. Dit stelt het lichaam in staat om zich elke dag effectief te ontgiften en zorgt ervoor dat alle stofwisselingsprocessen goed verlopen. Dit is de werkelijke bescherming voor je gezondheid.

Voeding die door de natuur voor de mens wordt voorzien, biedt de beste verhouding van antioxidanten die aansluit bij de natuurgeneeskunde: het werkt met een breed spectrum van actieve stoffen die door de natuur zijn samengesteld. Dit betekent dat de benadering van chemici, die vaak geïsoleerde therapeutische stoffen gebruiken, nooit dezelfde effectiviteit kan bereiken. Het zijn juist de natuurlijke combinaties van werkzame stoffen die, als geheel, beter op het lichaam inwerken dan een enkelvoudige, geïsoleerde stof ooit zou kunnen doen. Daarom ben ik geen voorstander van het nemen van supplementen, tenzij voor mensen die volledig uitgeput zijn.

Het grote probleem van industriële voedselbewerking

Het is belangrijk om te weten dat de natuur geen slechte vetten creëert voor onze voeding. Transvetten, die ontstaan door verhitting en industriële processen, zijn wel schadelijk voor de gezondheid. E-nummers, die worden toegevoegd om voeding langer houdbaar te maken, vetten beter smeerbaar te maken, of de smaak te verbeteren, hebben ertoe geleid dat essentiële vetzuren inactief worden gemaakt.

Essentiële vetzuren hebben een beperkte houdbaarheid omdat ze snel en sterk reageren met zuurstof. In de industriële voedselbereiding draait alles om het inactiveren van deze essentiële vetzuren en het vervangen ervan door E-nummers voor kunstmatige bewaring. Margarine is een goed voorbeeld hiervan—het is letterlijk een molecuul verwijderd van plastic. Margarine en andere bewerkte vetten en oliën kunnen de celmembranen verstoppen, waardoor cellen geen zuurstof, voedingsstoffen en water meer kunnen opnemen en afvalproducten niet kunnen afvoeren. Dit resulteert in verzuring en de ophoping van toxines, wat de aandoeningen kan verergeren.

De arrogantie van de mens om te denken dat we beter voedsel kunnen produceren dan de natuur leidt vaak tot ernstige problemen. Transvetten zijn een groot probleem in dit opzicht. Natuurlijke verzadigde en onverzadigde vetten zijn onmisbaar voor een goede werking van ons lichaam.

Dieren in de natuur eten ook voeding die natuurlijk is en blijven gezond. Margarine en geraffineerde oliën kunnen jarenlang worden bewaard zonder dat ze worden aangetast door vliegen of bacteriën. Dit komt doordat de natuur geen voeding maakt die langer dan een paar dagen goed blijft, tenzij chemische stoffen worden toegevoegd die de structuur van de natuurlijke voeding vernietigen.

Ongeveer 95% van de voedingswaren in de supermarkt zijn niet meer geschikt voor menselijke consumptie. Het is uiterst belangrijk te weten dat veel E-nummers en transvetzuren het zuurstoftransport in het lichaam ernstig kunnen schaden en op sommige plaatsen zelfs kunnen blokkeren.

Een vergelijkbaar probleem doet zich voor bij de huid: er is vaak een tekort aan essentiële omega-vetzuren, vooral de basis omega-6, die fungeren als zuurstofmagneten. Als je huid onvoldoende essentiële vetzuren krijgt door onjuiste voedingsadviezen, kan dit leiden tot een verhoogd risico op huidbeschadiging, en dat risico neemt inderdaad toe.

Het probleem wordt nog verergerd door het gebruik van statines, een gebrek aan verzadigde vetten, en de chemische ingrediënten in zonnebrandmiddelen. Wanneer transvetzuren de plaats innemen van essentiële omega-vetzuren (met name omega-6) in de huid, kan dit leiden tot een verhoogd risico op huidbeschadiging.

De huid verbrandt sneller onder invloed van de zon, als gevolg dat het lichaam problemen ondervindt met de productie van vitamine D omdat men statines inneemt. Dit kan de verergering van huidkanker en melanomen bevorderen. Scheidingsconflicten zijn vaak gerelateerd aan huidkanker van de opperhuid, terwijl schending integriteit van het lichaam, aanvals- en bezoedelingsconflicten bijdragen aan de ontwikkeling van melanomen. Transvetten maken zonlicht gevaarlijker, maar de schuld ligt niet bij de zon zelf.

Een teveel aan omega-6-derivaten en transvetzuren leidt tot een verhoogde productie van prostaglandines, die in hoge concentraties de algemene gezondheid onderdrukken en bijdragen aan de vorming van tumoren. Bovendien stimuleren transvetzuren de productie van vrije radicalen, die de celwanden kunnen beschadigen als gevolg van hun “schoonmaakwerk.”

Transvetten verstoppen de celmembranen van lichaamscellen en de huid, waardoor deze cellen verstikken. Dit kan worden vergeleken met een olievlek op zeewater die de veren van vogels aan elkaar plakt, wat leidt tot hun sterfte.

Vrije radicalen proberen vervolgens de giftige transvetten en andere toxinen af te breken, wat kan leiden tot beschadiging van de lichaamsweefsels. Deze beschadigde weefsels worden kwetsbaar voor microben en ontstekingen, die het weefsel proberen te herstellen en te ontgiften.

Voor een optimale gezondheid en een goed functionerend recyclingsysteem moeten vrije radicalen en antioxidanten altijd in balans zijn. Essentiële omega-vetzuren helpen dit evenwicht te behouden, terwijl transvetten dit evenwicht ernstig verstoren.

Daarnaast bevatten zonnebrandmiddelen chemische stoffen die bijdragen aan het ontstaan van huidbeschadiging. Dit verklaart waarom melanomen ook kunnen optreden op delen van de huid die weinig tot nooit aan de zon worden blootgesteld.

Hier is een beknopte en gestructureerde opsomming van de belangrijkste eigenschappen van omega-vetzuren:

Belangrijkste Eigenschappen van Omega-3 Vetzuren:

Sterke Onverzadigde Meervoudige Vetzuur: Omega-3 is een krachtig type onverzadigd vetzuur.
Transport en Opname van Zuurstof: Essentieel voor het efficiënt transporteren en opnemen van zuurstof.
Hersenfunctie: Bevordert een goede werking van de hersenen.
Hormoonhuishouding: Helpt bij het reguleren van de hormoonbalans.
Cholesterol, Bloeddruk en Bloedsuikerspiegel: Ondersteunt het handhaven van een evenwichtige cholesterolspiegel, bloeddruk en bloedsuikerspiegel.
Vetmetabolisme: Ondersteunt de afbraak van vetten en het ontgiften van de weefsels.
Bloedvaten en Hartspier: Beschermt de bloedvaten en hartspier, en voorkomt hartritmestoornissen.
Bloeddoorstroming: Stimuleert de bloedcirculatie en maakt rode bloedcellen elastischer.
Gezondheidssysteem: Belangrijk voor een goed functionerend gezondheidssysteem.
Gezichtsvermogen: Stimuleert het gezichtsvermogen.
Celmembranen en Zenuwweefsel: Levert bouwstoffen voor celmembranen en zenuwweefsel.
Botten en Gewrichten: Belangrijk voor sterke botten en soepele gewrichten.
Vervormbaarheid van Rode Bloedlichaampjes: Verbetert de vervormbaarheid van rode bloedcellen.
Triglyceriden en Bloedplaatjes: Verlaagt triglyceriden (bloedvetten) en remt de samenklontering van bloedplaatjes.
Ontstekingen: Helpt ontstekingen te stoppen na het schoonmaakwerk in het lichaam.

Belangrijkste Eigenschappen van Omega-7 (te vinden in Duindoornbes):

Bescherming van Slijmvliezen: Beschermt de slijmvliezen van de luchtwegen, maag- en darmkanaal, en de slijmvliezen van de vagina.
Gezondheidssysteem: Belangrijk voor het gezondheidssysteem en voor het genezen van ontstekingen.
Vochtregulatie: Ondersteunt de vochtregulatie van de huid, ogen en vagina.
Huidbescherming: Beschermt de huid tegen vrije radicalen.

Belangrijkste Eigenschappen van Omega-9 (te vinden in olijfolie, koolzaadolie, amandelen, hazelnoten, avocado’s en pinda’s):

Cholesterolwaarden: Beïnvloedt de cholesterolwaarden op een gunstige manier.
Bloedvaten en Hart: Zorgt voor schone bloedvaten en een gezond hart.
Celwanden: Houdt de celwanden soepel, inclusief de basaalmembranen van de slagaders.

Belangrijkste Eigenschappen van Omega-6:

Zuurstoftransport: Belangrijk voor het transport en de opname van zuurstof.
Elasticiteit van Celwanden: Ondersteunt de elasticiteit van celwanden, inclusief de wanden van slagaders en haarvaten.
Gezonde Huid: Bevorderlijk voor een gezonde huid en optimaliseert de waterdoordringbaarheid van de huid.
Cholesterol, Bloeddruk, en Bloedsuikerspiegel: Helpt, net als omega-3, het lichaam bij het handhaven van een evenwichtige cholesterolspiegel, bloeddruk en bloedsuikerspiegel.
Gezondheidssysteem: Stimuleert het gezondheidssysteem en helpt bij het starten van ontstekingen om afvalstoffen en toxines op te ruimen als het lichaam zelf niet in staat is om dit te doen.
Menstruatie: Kan helpen bij ongemakken voorafgaand aan de menstruatie.
Bescherming Tegen Celgroei: Biedt bescherming tegen ongecontroleerde celgroei.

Belangrijkste Eigenschappen van Omega-5 (punicinezuur, te vinden in zaden van granaatappels):

Aderverkalking: Belangrijk voor het voorkomen van aderverkalking.
Ontstekingsremmend: Heeft ontstekingsremmende eigenschappen.
Antioxidant: Zeer krachtige antioxidant.
Alleen oliën die biologisch zijn geteeld en zonder verhitting zijn verwerkt—d.w.z. door middel van eerste koude persing—zijn geschikt voor menselijke consumptie en behouden hun waardevolle essentiële omega-vetzuren. Plantaardige oliën van eerste koude persing dienen altijd fris en donker bewaard te worden om hun kwaliteit te behouden.

Ondersteuning door essentiële vetzuren (vnl. basis)

Minder Trek: Een tekort aan essentiële vetzuren kan leiden tot constante honger, omdat je lichaam probeert de benodigde vetzuren te verkrijgen. Zodra het tekort is aangevuld, ervaar je minder honger, minder trek in zoetigheden, en een langduriger verzadigd gevoel.

Diabetes: Essentiële vetzuren helpen bij het verlagen van de bloedsuikerspiegel en verminderen de behoefte aan suiker en zoetigheden. Ze kunnen ook bijdragen aan het verminderen van neuropathieën (schade aan de zenuwen) en retinopathieën (schade aan het netvlies). Deze vetzuren bevorderen een betere opname van insuline door de cellulaire receptoren. Het is belangrijk om te zorgen voor een adequate inname van basis omega-vetzuren.

Hormoonhuishouding:

Betere Zwangerschap en Seksuele Functie: Essentiële vetzuren spelen een cruciale rol in het reguleren van zowel mannelijke als vrouwelijke geslachtshormonen. Ze ondersteunen een gemakkelijker verloop van zwangerschap, verbeteren de seksuele functie, en helpen bij het verminderen van premenstrueel syndroom en hoofdpijn.

Hormoonbalans: Ze zijn belangrijk voor het in evenwicht brengen van de vaak hoge niveaus van oestrogeen uit voedseladditieven. Essentiële vetzuren kunnen ook bijdragen aan het verhelpen van erectiestoornissen en andere hormonale problemen.

Verhoogde Behoefte Tijdens Zwangerschap: De behoefte aan essentiële vetzuren is tijdens de zwangerschap hoger dan normaal, omdat de foetus deze vetzuren nodig heeft voor een gezonde ontwikkeling. Als er een tekort is, kan dit leiden tot verhoogde uitputting en cellulitis bij de moeder na de bevalling. De natuur zorgt ervoor dat de foetus eerst de benodigde vetzuren ontvangt, met een mogelijk overschot voor de moeder.

Gezond Hart:

Lagere Lipiden en Bloeddruk: Essentiële vetzuren helpen bij het verlagen van lipiden en bloeddruk, waardoor ze bijdragen aan schone en elastische slagaders en haarvaten, en een snellere bloedstroom bevorderen.

Risico op Hartaanval: Een tekort aan zowel basis- als derivaat essentiële vetzuren is een onafhankelijke risicofactor voor hartaanvallen. Cholesterol speelt hierbij geen rol. Essentiële vetzuren voorkomen ook dat bloedplaatjes samenklonteren, wat het risico op bloedstolsels vermindert.

Gezonde Hersenen:

Verbeterd Geheugen en Focus: Essentiële vetzuren bevorderen een beter geheugen, meer helderheid, en verbeterde concentratie en focus. Ze kunnen helpen bij het verbeteren van ADD en ADHD.

Hersenfunctie: De hersenen kunnen niet goed functioneren bij een tekort aan essentiële vetzuren, zowel basis als derivaat. Daarnaast hebben deze vetzuren een kalmerend effect op het endocriene gedeelte van de hersenen.

Schoonheid:

Huidverbetering: Essentiële vetzuren helpen eczeem te verbeteren en zorgen voor een gezondere en gladdere huid met minder ontsieringen. Ze verminderen roos en cellulitis, en bevorderen een gezonder uitziend haar. Essentiële vetzuren zijn cruciaal voor het genezen van wonden, samen met cholesterol, dat deze vetzuren transporteert.

Ontstekingsremmend:

Snellere Genezing: Essentiële vetzuren dragen bij aan snellere genezing, verminderen gewrichtspijnen en zwellingen, en verlichten symptomen van artritis en reumatoïde artritis. Ze bevorderen de aanmaak van lichaamseigen steroïden en natuurlijke ontstekingsremmers, zoals prostaglandinen en leukotriënen, die belangrijk zijn voor pijnverlichting. Derivaat essentiële vetzuren spelen hierbij een sleutelrol.

Uithoudingsvermogen:

Verbeterd Herstel: Essentiële vetzuren helpen bij sneller herstel na inspanning, verminderen uitputting, en verhogen energie en intensiteit. Ze zijn bouwstenen voor lichaamseigen steroïden met soms een hormoonachtige functie, wat bijdraagt aan een vetachtige stof die belangrijk is voor uithoudingsvermogen.

Het antwoord op huidkanker

Op de foto een melanoom.

Een essentieel bestanddeel van de huid is basis omega 6, terwijl basis omega 3 en derivaten daarvan slechts in geringe hoeveelheden aanwezig zijn. De huid maakt ongeveer 4% uit van ons lichaamsgewicht. Bij een tekort aan basis omega 6, veroorzaakt door onjuiste voedingskeuzes zoals geïndustrialiseerde en geraffineerde voeding, kunnen huidaandoeningen zoals huidkanker en melanomen verergeren.

Basis omega 6 is cruciaal voor de huid omdat het wordt ingebouwd in de celmembranen van huidcellen. Dit helpt om zuurstof door het membraan te laten en zorgt ervoor dat de receptoren soepel blijven. Bij een tekort aan basis omega 6 kunnen huidcellen niet voldoende zuurstof opnemen, wat leidt tot verstoorde celademhaling en een verhoogd risico op huidbeschadiging.

De aanbevelingen van diëtisten en artsen om veel omega 3 in te nemen en basis omega 6 te vermijden, kunnen bijdragen aan deze problemen. Door het tekort aan basis omega 6 wordt de celademhaling verstoord, waardoor huidcellen onvoldoende zuurstof krijgen. Dit benadrukt het belang van een evenwichtige inname van essentiële vetzuren voor een gezonde huid.

Het eten van onbewerkte voeding met voldoende basis omega 6 is cruciaal voor de gezondheid van de huid, inclusief het voorkomen en genezen van huidkanker en melanomen, naast het aanpakken van biologische conflicten die ten grondslag liggen ervan.

Zonlicht reageert met cholesterol (mevalonaatpad) in de huid om vitamine D aan te maken. Het verlagen van de cholesterolspiegel door cholesterolverlagers of statines kan bijdragen aan een tekort aan vitamine D, waaraan veel mensen lijden. Cholesterol speelt een belangrijke rol in de huid, aangezien het de structuur van essentiële vetzuren in de celmembranen van de huid ondersteunt.

Onze voeding is vaak arm aan essentiële vetzuren, wat leidt tot beschadigde huid. Een tekort aan essentiële vetzuren en een hoog gehalte aan transvetten kunnen ervoor zorgen dat de huid sneller verbrandt en het risico op huidbeschadiging toeneemt. Melanomen, die samenhangen met de coriumlaag van de huid, kunnen ontstaan als gevolg van biologische conflicten zoals bescherming tegen aanvallen, bezoedeling en schending van de integriteit van de huid. Tekort aan essentiële omega 6 verergert dit probleem.

De oorsprong van melanomen op plekken die nauwelijks of nooit door de zon worden beschenen, zoals de keel, handpalmen, oksels en genitaliën, kan worden teruggevoerd naar biologische conflicten en tekorten in basis omega 6. Het American Journal of Cancer wees hier al in 1939 op, maar deze bevindingen lijken vaak over het hoofd te worden gezien.

Wanneer huidcellen voldoende basis omega 6 ontvangen, kunnen deze essentiële vetzuren worden ingebouwd in de celmembranen. Dit zorgt ervoor dat zonlicht een versterkend en heilzaam effect heeft, in plaats van schadelijk te zijn. Het probleem ontstaat wanneer de huid gedwongen wordt om transvetten in de celmembranen op te nemen door een tekort aan basis omega 6. Deze transvetten, afkomstig uit verwerkte voeding, verstoren de gezonde functie van de celmembranen.

Basis omega 6 is te vinden in plantaardige, zongerijpte voedingsmiddelen in hun oorspronkelijke staat. Het is van essentieel belang om een voldoende inname van deze vetzuren te waarborgen om de huid te beschermen en te voorkomen dat schadelijke transvetten de functie van de huidcellen verstoren.

Bewerkt en geïndustrialiseerd voedsel bevat vaak schadelijke stoffen, en dat geldt ook voor de goudkleurige, smakelijke oliën die massaal in supermarkten worden verkocht. Deze producten zijn niet alleen schadelijk voor je lichaamsweefsels, maar ze kunnen ook leiden tot de productie van enorme hoeveelheden vrije radicalen. Margarine is een ander voorbeeld van industrieel verwerkte voeding die schadelijk is; het chemische proces van hydrogenering dat transvetten creëert, werd al in 1911 gepatenteerd. In 1939 was al bekend dat transvetten, die ontstaan door hydrogenering, in verband werden gebracht met verergering van huidkanker en melanomen.

Zonlicht is daarentegen een waardevolle remedie voor het voorkomen van huidkanker. Zonlicht geeft energie om innerlijke biologische conflicten op te lossen. Het is bewezen dat zonlicht levens kan redden door de actieve vorm van vitamine D te initiëren, die een rol speelt in de bescherming van de huid.

Het probleem ontstaat wanneer we ons vergiftigen met geïndustrialiseerde voeding waarin de essentiële vetzuren zijn aangetast. Dit kan de beschermende werking van zonlicht ondermijnen, wat kan leiden tot een verhoogd risico op huidkanker. Dit wordt ook zichtbaar als mensen uit regio’s met veel zonlicht naar gebieden met minder zonlicht verhuizen en daar een verhoogde gevoeligheid voor huidkanker ontwikkelen.

Natuurlijke vitamine D, die door blootstelling aan zonlicht in de huid wordt geproduceerd, speelt een cruciale rol in de bescherming van de huid. Het valt op dat in zeer zonnige gebieden en op grote hoogte, waar de zon intensiever is, het risico op huid-, darm-, borst- en prostaatkanker aanzienlijk lager is dan in gebieden met minder zonlicht. Zonlicht helpt echt om je weerstand tegen biologische conflicten te versterken, zonlicht maakt de mens vrolijk, zonlicht heeft een positief effect op de psyche.

Een mogelijke verklaring hiervoor is dat de huid in zonnige klimaten meer vitamine D produceert. Het is echter belangrijk om te benadrukken dat een tekort aan essentiële basis omega 6 vetzuren in de huid ook behandeld moet worden. Deze vetzuren zijn noodzakelijk voor de juiste structuur van cholesterol, wat op zijn beurt essentieel is voor de productie van natuurlijke vitamine D door de huid. Zonder voldoende basis omega 6 vetzuren kan de cholesterolstructuur niet optimaal functioneren, waardoor de productie van vitamine D wordt belemmerd.

In wezen zorgt een adequate toevoer van essentiële vetzuren ervoor dat cholesterol zijn rol kan vervullen en de huid effectief vitamine D kan aanmaken. Dit benadrukt het belang van zowel zonlicht als een uitgebalanceerd dieet met voldoende essentiële vetzuren voor het behoud van een goede gezondheid en het verminderen van kankerrisico’s.

Als de voeding die je je lichaam biedt niet voldoet aan de behoeften, zoals voldoende basis omega 6 vetzuren, heeft dit een verergerend effect op huidkanker. De leugen dat zonlicht huidkanker veroorzaakt jaagt extra angst aan. Dit zou juist moeten betekenen dat huidkanker vaker voorkomt in zonnige streken, maar in plaats daarvan zien we dat het risico op huidkanker daar juist lager is. Dit benadrukt de cruciale rol van zonlicht, voeding en essentiële vetzuren bij het voorkomen van kanker.

In zonnige gebieden is de voeding vaak van hogere kwaliteit dan in veel westerse landen, waar geraffineerde en bewerkte voedingsmiddelen veelvuldig worden geconsumeerd. Deze voeding levert vaak betere hoeveelheden essentiële vetzuren, waaronder basis omega 6, die essentieel zijn voor een gezonde huid en een goede werking van cholesterol, wat belangrijk is voor de productie van vitamine D.

Terwijl er een groeiende bezorgdheid is over de vermeende gevaren van zonlicht, tonen de feiten aan dat directe blootstelling aan de zon bescherming biedt tegen verschillende soorten kanker en tumoren. Mensen zijn door de natuur ontworpen om van zonlicht te profiteren. Zonlicht speelt een essentiële rol in de gezondheid van het lichaam en de geest, en zonder de zon zouden we zelfs niet kunnen overleven.

Het ontbreken van voldoende essentiële vetzuren, zoals basis omega 6, is een factor die vaak over het hoofd wordt gezien door veel wetenschappers.

Bronnen: eigen opleiding ayurveda, Andreas Moritz, Hans Moolenburgh, Professor Brian S Peskin, Dr Otto Warburg, American Journal of Cancer, Ard Pisa, TY M. Bollinger, Dr. Hamer