Pancreaskanker of alvleesklierkanker

De pancreas of alvleesklier is een langwerpig orgaan dat zich achter de maag bevindt, met de kop in de kromming van de twaalfvingerige darm en de staart tegen de milt. De pancreas produceert verteringsenzymen en scheidt deze uit via de pancreaskanalen. De pancreas is een gemengde klier met zowel een endocriene functie voor de koolhydraatstofwisseling (insuline en glucagon) als een exocriene functie voor de spijsvertering.

De alvleesklier produceert ongeveer 1,5 tot 3 liter verteringssap per dag. Goed en veel kauwen stimuleert de productie van verteringssappen in de pancreas. Het endodermale klierweefsel dat verteringssappen produceert, bestaat uit vele klierzakjes. Via de ectodermale pancreaskanalen worden de verteringssappen afgevoerd naar de twaalfvingerige darm, waar ze helpen bij de vertering van koolhydraten, vetten en eiwitten.

Het verteringssap van de pancreas bevat inactieve spijsverteringsenzymen. Trypsine is een enzym dat eiwitten verteert en behoort tot de proteasen. Lipase is een ander enzym dat zich richt op het emulgeren van vetten zodat deze door het lichaam kunnen worden opgenomen. Ten slotte is er het zetmeelafbrekende enzym amylase.

Deze enzymen worden geactiveerd door gal net voordat ze in de twaalfvingerige darm terechtkomen. Dit gebeurt via de sfincter van Oddi, waarna de geactiveerde enzymen worden uitgescheiden in de twaalfvingerige darm door de ampulla van Vater. Er is een apart kanaal, de ductus pancreaticus, waarin een vloeistof (natriumbicarbonaat) wordt afgescheiden die het maagzuur neutraliseert. Via de papil van Vater stroomt deze vloeistof naar de twaalfvingerige darm.

Het basisweefsel van de pancreas dat verteringsenzymen produceert, bestaat uit intestinaal cilinderepitheel. Dit weefsel is afkomstig van het endoderm en wordt aangestuurd vanuit de hersenstam. Het relais of controlecentrum van de pancreas ligt tussen het relais van de lever en de twaalfvingerige darm.

Het biologisch conflict dat ten grondslag ligt aan pancreaskanker

Onze medische wetenschap stelt dat pancreaskanker een van de gevaarlijkste en dodelijkste vormen van kanker is. Dit duale gedachtegoed zorgt ervoor dat de negatieve prognose, in combinatie met standaard behandelingen zoals chemotherapie of toxo-tortuur, vaak leidt tot de dood van patiënten, hetgeen totaal niet nodig is. Kwaadaardigheid bestaat niet in de natuur, en men maakt er mensen bang mee. Deze angstschok kan het onderliggende conflict dat aan de basis ligt van pancreaskanker verergeren waardoor het een never ending story wordt.

Alle organen en weefsels van endodermale oorsprong hebben te maken met het concept van ‘brokken’. In relatie tot de pancreas gaat het hierbij om het gevoel iets niet te kunnen gebruiken of benutten, beter gezegd: een onverteerbaar brokconflict. Dit gevoel van ‘onverteerbaarheid’ veroorzaakt een enorme weefseltoename van het basisweefsel van de pancreas, met als biologisch doel om meer pancreasenzymen te produceren om de brok toch te kunnen opnemen, gebruiken en te benutten.

Het conflict wordt meestal veroorzaakt door ruzies met familieleden, bijvoorbeeld over een ‘erfenisbrok’, een ‘eigendomsbrok’ of een ‘geldbrok’, en door beledigingen of beschuldigingen die moeilijk te verteren zijn. Er wordt iets van waarde weggenomen of men verliest iets belangrijks. Ook het niet kunnen realiseren van een voordeel of winst kan een rol spelen. Verontwaardiging van anderen over je gedrag, of je eigen verontwaardiging over het gedrag van anderen, kan het subjectieve gevoel veroorzaken van iets niet te kunnen benutten. Het onbewuste kan geen onderscheid maken tussen fysieke brokken en brokken van mentale aard.

De conflictactieve fase

Vanaf het moment van de schok ontstaat er weefseltoename in het endodermale basisweefsel van de pancreas, evenredig aan de intensiteit van het conflict. Bij langdurige conflictactiviteit ontwikkelt zich een bloemkoolachtige tumor van het secretorische type, met als biologisch doel om de afscheiding van pancreasenzymen te bevorderen. Dit proces verloopt vaak onopgemerkt omdat men de groei van de tumor niet voelt.

Meer pancreasenzymen betekent dat voeding beter kan worden gesplitst en opgenomen. Wanneer men een mentale brok, zoals een erfenis waarop men had gerekend, niet kan ontvangen, zorgt de natuur ervoor dat hetgeen men wel heeft beter kan worden benut met behulp van meer enzymen.

De helingsfase

Volgend op de conflictoplossing (CL) verwijderen schimmels of mycobacteriën, zoals TBC-bacteriën, de cellen die niet langer nodig zijn. Er ontstaat een tuberculose-verkazende afbouw van de tumor. Helingssymptomen zijn indigestie en buikpijn vanwege de zwelling in de alvleesklier en nachtelijk zweten. De omvang van de symptomen wordt bepaald door de mate en duur van de conflictactieve fase.

Waterretentie door het SYNDROOM verhoogt de zwelling aanzienlijk. Bij een ontsteking wordt de aandoening alvleesklierontsteking of pancreatitis genoemd. Let op, pancreatitis kan ook gerelateerd zijn aan de pancreasgangen die tot het ectodermale kiemblad behoren.

De helingsfase bestaat uit drie fasen. Tijdens de eerste fase ontwikkelt zich een hersenoedeem in de hersenstam op het relais dat de pancreas aanstuurt. De tweede fase, ook wel de epileptoïde crisis genoemd, wordt gekenmerkt door symptomen van rillingen, stinkend nachtzweten en sterke pijn. De derde fase kenmerkt zich door een gestage vermindering van de symptomen en tekenen van herstel. De drie fasen van herstel worden gekenmerkt door pijn. Aan het einde van de derde fase verdwijnt de pijn.

Op een hersenscan verschijnt het oedeem (vochtophoping) als een donkere vlek, aangegeven met een gele pijl. De witte pijl wijst naar een glia-opbouw (PCL-B) in het hersenrelais van de nierverzamelbuizen, wat gekoppeld is aan een verlatingsconflict of bestaansconflict. Zie afbeelding.

Het bijbehorende verhaal: Een 43-jarige vrouw ontwikkelde alvleesklierkanker nadat haar vader haar had verteld dat zij niet zijn echte dochter is. De hersenscan laat zien dat zij de conflictsituatie ervoer als een “onverteerbaar brokconflict” (dat de alvleesklier betreft) en een verlatingsconflict (dat de nierverzamelbuizen betreft). Beide conflicten zijn opgelost; daarom vindt genezing ook plaats op de gerelateerde organen.

Opmerking:

Er kunnen holten of cavernes ontstaan in de pancreas als gevolg van langdurige ontbinding, vaak veroorzaakt door aanhoudende genezing als gevolg van conflictresiduen. Kalkresten kunnen achterblijven. Chronische pancreatitis met betrekking tot het basisweefsel kan leiden tot overmatige afbraak van het enzymproducerende pancreasweefsel.

Het vermogen van de pancreas om voldoende verteringssappen te produceren kan beperkt worden door deze cavernes. Dit kan ertoe leiden dat voedsel niet meer op de juiste wijze verteerd wordt, wat aanhoudende diarree, vettige stoelgang of winderigheid kan veroorzaken. Symptomen van matige buikpijn.

Als de vereiste microben niet beschikbaar zijn bij het oplossen van het conflict, omdat ze zijn vernietigd door overmatig gebruik van antibiotica, blijven de extra cellen achter zonder verdere celdeling. Uiteindelijk wordt de tumor ingekapseld met bindweefsel. In de conventionele geneeskunde wordt dit meestal gediagnosticeerd als een alvleesklierpoliep of als een “goedaardige kanker” (zie ook conflictactieve fase). In het geval van de alvleesklier blijven de cellen die niet konden worden verwijderd spijsverteringssappen produceren, wat resulteert in een permanente overproductie van alvleeskliersappen (zie ook schildklier, bijschildklieren, bijnier, prostaatklier).

Volgens Dr. Hamer hoeven de meeste pancreastumoren niet geopereerd te worden. Hij stelt dat pancreaskanker enkel dodelijk afloopt als gevolg van de diagnose schok. Operatie als de tumor echt te groot is geworden. Het vermijden van zure voedingsmiddelen wordt aangeraden bij pancreaskanker, en het is belangrijk om je niet bang te laten maken, aangezien angst de situatie alleen maar verergert.

Enzymrijke voedingsmiddelen

Het is belangrijk om je voeding te verrijken met spijsverteringsenzymen (lipase, protease en amylase) en enzymrijke voeding. Verhitting breekt enzymen in de voeding af. Honing is een rijke bron van enzymen en moet nooit boven de 40°C worden verwarmd om deze enzymen te behouden.

Enzymrijke voeding zoals rijpe ananas, papaja, mango, bananen, avocado, kiwi, gember, kurkuma, aardperen, kokosolie, yoghurt, zuurkool, kimchi, miso en drankjes zoals zelfgemaakte kefir zijn uitstekende aanvullingen op je dieet. Lees het artikel op deze website: Vergeet de enzymen niet dat je vindt onder rubriek voeding.

Therapie

Neem de tijd om rustig te eten en kauw goed, want dit stimuleert de werking van de pancreas. Veel kauwen zorgt ervoor dat voedsel fijngemalen en goed bevochtigd wordt met speeksel. Een overvloed aan speeksel helpt de spijsverteringssappen om beter in de voedselbrij door te dringen. Genieten van je voedsel zorgt ervoor dat je lichaam ook kan genieten, wat de bijnieren ontspant en angst vermindert. Onder deze condities kan de pancreas beter functioneren.

  1. Vermijden van alcohol en stimulerende drankjes:
    • Vervang alcohol en cafeïne door gezonde alternatieven zoals water, kruidenthee of vruchtensap.
    • Stel een routine op waarin je voldoende water drinkt gedurende de dag.
  2. Conflicten opsporen en oplossen:
    • Reflecteer regelmatig op je relaties en situaties die stress veroorzaken.
    • Communiceer open en eerlijk met betrokkenen om misverstanden en conflicten aan te pakken.
  3. Overtuigingen veranderen:
    • Identificeer beperkende overtuigingen die je welzijn beïnvloeden.
    • Werk aan het herformuleren van deze overtuigingen naar positieve en ondersteunende gedachten.
  4. Meer aandacht aan de liefde geven:
    • Besteed tijd aan je geliefden en onderhoud je sociale relaties.
    • Wees openhartig en dankbaar in je interacties met anderen.
  5. Een veilige omgeving creëren:
    • Richt je woon- en werkruimte zo in dat je je ontspannen en veilig voelt.
    • Zorg voor voldoende rust en ontspanning in je dagelijkse routine.
  6. Voor jezelf zorgen:
    • Stel grenzen om jezelf te beschermen tegen overmatige stress en uitputting.
    • Neem regelmatig tijd voor zelfzorgactiviteiten die je helpen ontspannen en herstellen.

Door deze stappen te integreren in je dagelijkse leven, kun je een gezondere en meer ondersteunende omgeving voor jezelf creëren, wat essentieel is voor zowel fysiek als mentaal herstel.

Met dank aan: Caroline Markolin, PH.D. https: //LearningGNM.com
Arjen Lievers https://www.germaansegeneeskunde.nl/index_ziekten_gnm/
Dr. Geerd Ryke Hamer

Gepubliceerd op 25/07/2024

Daniël Derweduwen

Delen:

 

Gerelateerde Publicaties

 

  • Meningitis en encefalitisMeningitis is een ontsteking van het hersenvocht en de membranen rond de hersenen en het ruggenmerg. Encephalitis is een ontsteking van de hersenen. De reguliere medische wetenschap stelt dat meningitis en encephalitis wordt veroorzaakt door een infectie met TBE-virussen, die door teken worden overgedragen (de ziekte van Lyme), of door bacteriële infecties, voornamelijk meningokokken of pneumokokken. Deze ziekteverwekkers bereiken de hersenen en het ruggenmerg via de bloedbaan. Dit is de gangbare uitleg van meningitis volgens de reguliere wetenschap.Wat zegt de Germaanse geneeskunde?De gangbare uitleg uit de reguliere wetenschap is zeer twijfelachtig, omdat de bloed-hersenbarrière, die het circulerende bloed [...]

    By Published On: 24/07/2024
  • Cataract of grauwe staar Het oog is het meest complexe orgaan van het lichaam. In dit kleine orgaan bevinden zich drie kiembladen: het endoderm, het nieuwe mesoderm en het ectoderm. Deze drie structuren dienen slechts één doel: kijken en zien. Dr. Hamer heeft veel ontdekt over het oog en dankzij zijn onderzoek kunnen we vele oogaandoeningen beter begrijpen. Emotioneel actieve conflicten spelen zich af in het binnenste gebied van het oog. Volgens de reguliere geneeskunde takelen eiwitten in het oog af, waardoor de transparantie van de ooglens langzaam afneemt. Hierdoor krijg je wazig zicht, wat het scherp zien belemmert. [...]

    By Published On: 10/06/2024
  • De functie van de galblaas De galblaas of vesica biliaris is een klein, peervormig zakje waarin gal kan worden opgeslagen. Ze bevindt zich rechtsboven in de buikholte, tegen de onderkant van de lever. De galblaas is verbonden met het hepatische systeem via de ductus cysticus, die direct in de ductus choledochus uitmondt. De galblaas heeft een wateronttrekkende werking op de gal die zodoende wordt ingedikt en een typische groene kleur krijgt. Gal is een vrij dikke, geelgroene vloeistof die in de lever wordt geproduceerd. Gal wordt verzameld in de galblaas, waar het wordt opgeslagen totdat het nodig is voor [...]

    By Published On: 27/05/2024