Pancreaskanker of alvleesklierkanker

De pancreas of alvleesklier is een langwerpig orgaan dat zich achter de maag bevindt, met de kop in de kromming van de twaalfvingerige darm en de staart tegen de milt. De pancreas produceert verteringsenzymen en scheidt deze uit via de pancreaskanalen. De pancreas is een gemengde klier met zowel een endocriene functie voor de koolhydraatstofwisseling (insuline en glucagon) als een exocriene functie voor de spijsvertering.

De alvleesklier produceert ongeveer 1,5 tot 3 liter verteringssap per dag. Goed en veel kauwen stimuleert de productie van verteringssappen in de pancreas. Het endodermale klierweefsel dat verteringssappen produceert, bestaat uit vele klierzakjes. Via de ectodermale pancreaskanalen worden de verteringssappen afgevoerd naar de twaalfvingerige darm, waar ze helpen bij de vertering van koolhydraten, vetten en eiwitten.

Het verteringssap van de pancreas bevat inactieve spijsverteringsenzymen. Trypsine is een enzym dat eiwitten verteert en behoort tot de proteasen. Lipase is een ander enzym dat zich richt op het emulgeren van vetten zodat deze door het lichaam kunnen worden opgenomen. Ten slotte is er het zetmeelafbrekende enzym amylase.

Deze enzymen worden geactiveerd door gal net voordat ze in de twaalfvingerige darm terechtkomen. Dit gebeurt via de sfincter van Oddi, waarna de geactiveerde enzymen worden uitgescheiden in de twaalfvingerige darm door de ampulla van Vater. Er is een apart kanaal, de ductus pancreaticus, waarin een vloeistof (natriumbicarbonaat) wordt afgescheiden die het maagzuur neutraliseert. Via de papil van Vater stroomt deze vloeistof naar de twaalfvingerige darm.

Het basisweefsel van de pancreas dat verteringsenzymen produceert, bestaat uit intestinaal cilinderepitheel. Dit weefsel is afkomstig van het endoderm en wordt aangestuurd vanuit de hersenstam. Het relais of controlecentrum van de pancreas ligt tussen het relais van de lever en de twaalfvingerige darm.

Het biologisch conflict dat ten grondslag ligt aan pancreaskanker

Onze medische wetenschap stelt dat pancreaskanker een van de gevaarlijkste en dodelijkste vormen van kanker is. Dit duale gedachtegoed zorgt ervoor dat de negatieve prognose, in combinatie met standaard behandelingen zoals chemotherapie of toxo-tortuur, vaak leidt tot de dood van patiënten, hetgeen totaal niet nodig is. Kwaadaardigheid bestaat niet in de natuur, en men maakt er mensen bang mee. Deze angstschok kan het onderliggende conflict dat aan de basis ligt van pancreaskanker verergeren waardoor het een never ending story wordt.

Alle organen en weefsels van endodermale oorsprong hebben te maken met het concept van ‘brokken’. In relatie tot de pancreas gaat het hierbij om het gevoel iets niet te kunnen gebruiken of benutten, beter gezegd: een onverteerbaar brokconflict. Dit gevoel van ‘onverteerbaarheid’ veroorzaakt een enorme weefseltoename van het basisweefsel van de pancreas, met als biologisch doel om meer pancreasenzymen te produceren om de brok toch te kunnen opnemen, gebruiken en te benutten.

Het conflict wordt meestal veroorzaakt door ruzies met familieleden, bijvoorbeeld over een ‘erfenisbrok’, een ‘eigendomsbrok’ of een ‘geldbrok’, en door beledigingen of beschuldigingen die moeilijk te verteren zijn. Er wordt iets van waarde weggenomen of men verliest iets belangrijks. Ook het niet kunnen realiseren van een voordeel of winst kan een rol spelen. Verontwaardiging van anderen over je gedrag, of je eigen verontwaardiging over het gedrag van anderen, kan het subjectieve gevoel veroorzaken van iets niet te kunnen benutten. Het onbewuste kan geen onderscheid maken tussen fysieke brokken en brokken van mentale aard.

De conflictactieve fase

Vanaf het moment van de schok ontstaat er weefseltoename in het endodermale basisweefsel van de pancreas, evenredig aan de intensiteit van het conflict. Bij langdurige conflictactiviteit ontwikkelt zich een bloemkoolachtige tumor van het secretorische type, met als biologisch doel om de afscheiding van pancreasenzymen te bevorderen. Dit proces verloopt vaak onopgemerkt omdat men de groei van de tumor niet voelt.

Meer pancreasenzymen betekent dat voeding beter kan worden gesplitst en opgenomen. Wanneer men een mentale brok, zoals een erfenis waarop men had gerekend, niet kan ontvangen, zorgt de natuur ervoor dat hetgeen men wel heeft beter kan worden benut met behulp van meer enzymen.

De helingsfase

Volgend op de conflictoplossing (CL) verwijderen schimmels of mycobacteriën, zoals TBC-bacteriën, de cellen die niet langer nodig zijn. Er ontstaat een tuberculose-verkazende afbouw van de tumor. Helingssymptomen zijn indigestie en buikpijn vanwege de zwelling in de alvleesklier en nachtelijk zweten. De omvang van de symptomen wordt bepaald door de mate en duur van de conflictactieve fase.

Waterretentie door het SYNDROOM verhoogt de zwelling aanzienlijk. Bij een ontsteking wordt de aandoening alvleesklierontsteking of pancreatitis genoemd. Let op, pancreatitis kan ook gerelateerd zijn aan de pancreasgangen die tot het ectodermale kiemblad behoren.

De helingsfase bestaat uit drie fasen. Tijdens de eerste fase ontwikkelt zich een hersenoedeem in de hersenstam op het relais dat de pancreas aanstuurt. De tweede fase, ook wel de epileptoïde crisis genoemd, wordt gekenmerkt door symptomen van rillingen, stinkend nachtzweten en sterke pijn. De derde fase kenmerkt zich door een gestage vermindering van de symptomen en tekenen van herstel. De drie fasen van herstel worden gekenmerkt door pijn. Aan het einde van de derde fase verdwijnt de pijn.

Op een hersenscan verschijnt het oedeem (vochtophoping) als een donkere vlek, aangegeven met een gele pijl. De witte pijl wijst naar een glia-opbouw (PCL-B) in het hersenrelais van de nierverzamelbuizen, wat gekoppeld is aan een verlatingsconflict of bestaansconflict. Zie afbeelding.

Het bijbehorende verhaal: Een 43-jarige vrouw ontwikkelde alvleesklierkanker nadat haar vader haar had verteld dat zij niet zijn echte dochter is. De hersenscan laat zien dat zij de conflictsituatie ervoer als een “onverteerbaar brokconflict” (dat de alvleesklier betreft) en een verlatingsconflict (dat de nierverzamelbuizen betreft). Beide conflicten zijn opgelost; daarom vindt genezing ook plaats op de gerelateerde organen.

Opmerking:

Er kunnen holten of cavernes ontstaan in de pancreas als gevolg van langdurige ontbinding, vaak veroorzaakt door aanhoudende genezing als gevolg van conflictresiduen. Kalkresten kunnen achterblijven. Chronische pancreatitis met betrekking tot het basisweefsel kan leiden tot overmatige afbraak van het enzymproducerende pancreasweefsel.

Het vermogen van de pancreas om voldoende verteringssappen te produceren kan beperkt worden door deze cavernes. Dit kan ertoe leiden dat voedsel niet meer op de juiste wijze verteerd wordt, wat aanhoudende diarree, vettige stoelgang of winderigheid kan veroorzaken. Symptomen van matige buikpijn.

Als de vereiste microben niet beschikbaar zijn bij het oplossen van het conflict, omdat ze zijn vernietigd door overmatig gebruik van antibiotica, blijven de extra cellen achter zonder verdere celdeling. Uiteindelijk wordt de tumor ingekapseld met bindweefsel. In de conventionele geneeskunde wordt dit meestal gediagnosticeerd als een alvleesklierpoliep of als een “goedaardige kanker” (zie ook conflictactieve fase). In het geval van de alvleesklier blijven de cellen die niet konden worden verwijderd spijsverteringssappen produceren, wat resulteert in een permanente overproductie van alvleeskliersappen (zie ook schildklier, bijschildklieren, bijnier, prostaatklier).

Volgens Dr. Hamer hoeven de meeste pancreastumoren niet geopereerd te worden. Hij stelt dat pancreaskanker enkel dodelijk afloopt als gevolg van de diagnose schok. Operatie als de tumor echt te groot is geworden. Het vermijden van zure voedingsmiddelen wordt aangeraden bij pancreaskanker, en het is belangrijk om je niet bang te laten maken, aangezien angst de situatie alleen maar verergert.

Enzymrijke voedingsmiddelen

Het is belangrijk om je voeding te verrijken met spijsverteringsenzymen (lipase, protease en amylase) en enzymrijke voeding. Verhitting breekt enzymen in de voeding af. Honing is een rijke bron van enzymen en moet nooit boven de 40°C worden verwarmd om deze enzymen te behouden.

Enzymrijke voeding zoals rijpe ananas, papaja, mango, bananen, avocado, kiwi, gember, kurkuma, aardperen, kokosolie, yoghurt, zuurkool, kimchi, miso en drankjes zoals zelfgemaakte kefir zijn uitstekende aanvullingen op je dieet. Lees het artikel op deze website: Vergeet de enzymen niet dat je vindt onder rubriek voeding.

Therapie

Neem de tijd om rustig te eten en kauw goed, want dit stimuleert de werking van de pancreas. Veel kauwen zorgt ervoor dat voedsel fijngemalen en goed bevochtigd wordt met speeksel. Een overvloed aan speeksel helpt de spijsverteringssappen om beter in de voedselbrij door te dringen. Genieten van je voedsel zorgt ervoor dat je lichaam ook kan genieten, wat de bijnieren ontspant en angst vermindert. Onder deze condities kan de pancreas beter functioneren.

1. Vermijden van alcohol en stimulerende drankjes:
   • Vervang alcohol en cafeïne door gezonde alternatieven zoals water, kruidenthee of vruchtensap.
   • Stel een routine op waarin je voldoende water drinkt gedurende de dag.
2. Conflicten opsporen en oplossen:
   • Reflecteer regelmatig op je relaties en situaties die stress veroorzaken.
   • Communiceer open en eerlijk met betrokkenen om misverstanden en conflicten aan te pakken.
3. Overtuigingen veranderen:
   • Identificeer beperkende overtuigingen die je welzijn beïnvloeden.
   • Werk aan het herformuleren van deze overtuigingen naar positieve en ondersteunende gedachten.
4. Meer aandacht aan de liefde geven:
   • Besteed tijd aan je geliefden en onderhoud je sociale relaties.
   • Wees openhartig en dankbaar in je interacties met anderen.
5. Een veilige omgeving creëren:
   • Richt je woon- en werkruimte zo in dat je je ontspannen en veilig voelt.
   • Zorg voor voldoende rust en ontspanning in je dagelijkse routine.
6. Voor jezelf zorgen:
   • Stel grenzen om jezelf te beschermen tegen overmatige stress en uitputting.
   • Neem regelmatig tijd voor zelfzorgactiviteiten die je helpen ontspannen en herstellen.

Door deze stappen te integreren in je dagelijkse leven, kun je een gezondere en meer ondersteunende omgeving voor jezelf creëren, wat essentieel is voor zowel fysiek als mentaal herstel.

Met dank aan: Caroline Markolin, PH.D. https: //LearningGNM.com
Arjen Lievers https://www.germaansegeneeskunde.nl/index_ziekten_gnm/
Dr. Geerd Ryke Hamer

Alvleeskliergangen van de pancreas

De alvleesklierbuis (ductus pancreaticus) loopt van de kop naar de staart van de alvleesklier en voert de pancreassappen, die door de alvleesklier worden geproduceerd, af naar de twaalfvingerige darm. Daarnaast is er een kleinere buis, de tweede alvleesklierbuis, die ook pancreassap naar de twaalfvingerige darm vervoert. In het pancreassap zitten basische stoffen die het maagzuur neutraliseren. Dit voorkomt dat het zuur de dunne darm beschadigt.

De bekleding van de alvleeskliergangen, inclusief de vele kleine vertakkingen, bestaat uit plaveiselepitheel, is afkomstig van het ectoderm en wordt daarom aangestuurd vanuit de hersenschors.

Het ectodermaal epitheelweefsel van de alvleeskliergangen wordt aangestuurd vanuit de rechter temporale kwab dat deel uitmaakt van de post-sensorische cortex. het controlecentrum bevindt zich precies tegenover het hersenrelais van het oppervlakkig rectumslijmvlies.

OPMERKING: De alvleeskliergangen, galwegen, galblaas, maag (kleine kromming), maagpoort en bulbus duodeni delen dezelfde hersenrelais en dus hetzelfde biologische conflict. Welke van deze organen wordt beïnvloed door het DHS is willekeurig. Een ernstig conflict kan alle organen tegelijk treffen.

Het biologisch conflict met betrekking tot de alvleeskliergangen

Mensen raken geïrriteerd, geërgerd of gefrustreerd wanneer hun territorium of de grenzen daarvan niet gerespecteerd worden. Dit kan leiden tot conflicten met familie, collega’s, ruzies over geld, provocaties van of door buren, of andere vormen van grensoverschrijdingen. Vaak speelt agressie hierbij een rol.

Een territoriumergernis ontstaat wanneer iemand zich stoort aan zaken in zijn of haar directe omgeving, op plekken die als eigen domein worden gezien – zowel letterlijk als figuurlijk. Dit soort conflicten kunnen zich voordoen in verschillende situaties, zoals ruzies thuis, spanningen op het werk, conflicten op school, in de kleuterklas, op de speelplaats, of in een senioren- of verpleeghuis. Ook kunnen deze ergernissen zich uitstrekken tot het bredere territorium, zoals het dorp, de stad of het land waarin men woont. Voorbeelden van situaties die een territoriumergernis kunnen uitlokken zijn oorlogen, storende geluiden in huis of in de buurt, een strijd om een parkeerplaats of ruzie om speelgoed.

Een mannelijk territoriumconflict draait om een strijd binnen het territorium. Bij linkshandige personen kan dit conflict zich verplaatsen naar de andere kant van de hersenen, specifiek naar de vrouwelijke temporale kwab, in het relais van het oppervlakkig rectumslijmvlies. Dit verschuivingseffect is afhankelijk van iemands geslacht, handvoorkeur (lateraliteit), en hormoonstatus, zoals aangegeven in de bijbehorende tabel.

In overeenstemming met evolutionair redeneren zijn territoriumconflicten, seksuele conflicten en scheidingsconflicten de primaire conflictthema’s die worden geassocieerd met organen van ectodermale oorsprong, die worden aangestuurd vanuit de sensorische, pre-motorisch sensorische- en post-sensorische cortex.

De conflictactieve fase

Het biologisch zinvol speciaalprogramma van de alvleeskliergangen volgt het strotslijmvlies sensibiliteit schema met overgevoeiligheid (hyperesthesie) tijdens de conflictactieve fase en de epileptoïde crisis, en gevoelloosheid (hypesecthesie) tijdens de eerste en derde fase van de genezing.

Tijdens de ulceratie van het epitheelweefsel in de alvleeskliergangen (zowel de hoofdgangen als de kleinere vertakkingen) ontstaat overgevoeligheid. De mate van deze overgevoeligheid is afhankelijk van de duur en intensiteit van het conflict. Het biologische doel hiervan is om de alvleeskliergangen te verwijden, zodat het pancreassap gemakkelijker naar de twaalfvingerige darm kan stromen. Dit bevordert een betere stofwisseling en zorgt voor meer energie om het conflict op te lossen.

De omliggende dwarsgestreepte spieren van de alvleeskliergangen kunnen ook verslappen als het conflict intens is.

De genezingsfase

Tijdens de wederopbouw van het epitheelweefsel in de alvleeskliergangen vindt er een lokale verhoogde stofwisseling plaats om de celvermeerdering te stimuleren. In de reguliere geneeskunde wordt dit vaak gediagnosticeerd als alvleesklierkanker. Echter, wanneer men de vijf biologische natuurwetten volledig begrijpt, wordt duidelijk dat deze nieuwe cellen niet als kankercellen kunnen worden beschouwd. In feite is de celvermeerdering een herstelproces waarbij het epitheelweefsel in de alvleeskliergangen wordt aangevuld.

De genezingssymptomen uiten zich door een helingszwelling als gevolg van oedeem, evenals symptomen zoals indigestie, vette ontlasting, en buikpijn. Deze symptomen kunnen gedurende de hele genezingsfase aanhouden en worden vaak ervaren als een drukkende pijn. De zwaarte van de symptomen wordt bepaald door de intensiteit en de duur van de conflictactieve fase.

Door de genezingszwelling komen er minder alvleeskliersappen in de dunne darm terecht, wat vaak leidt tot onverteerd voedsel in de ontlasting. Tegelijkertijd stijgen de niveaus van alvleeskliersappen zoals amylase en lipase in het bloed. Als de genezing gepaard gaat met een ontsteking, wordt dit aangeduid als pancreatitis, vergelijkbaar met een ontsteking van de alvleesklier zelf.

De Epileptoïde Crisis manifesteert zich als acute scherpe pijn en krampen of spasmen (alvleesklierkoliek), ook rilkoorts, als de omliggende dwarsgestreepte spieren tegelijkertijd de Epileptoïde Crisis ondergaan. Tijdens PCL-B gaan de alvleeskliergangen weer open en keert de functie van het orgaan langzaam terug naar normaal waarbij de amylase en lipase naar normale waarden evolueren in het bloed.

Recidiverende conflicten kunnen leiden tot fibrose van de alvleeskliergangen, waarbij bindweefsel wordt gevormd. Dit resulteert in littekenvorming, die uitstulpingen of vernauwingen kan veroorzaken, soms gepaard gaand met de vorming van pancreasstenen.

Als iemand lijdt aan een bestaansconflict dat invloed heeft op de nierverzamelbuizen, kan dit syndroom de symptomen aanzienlijk verergeren. Dit kan leiden tot ernstige complicaties, zoals het volledig afsluiten van de alvleeskliergangen.

OPMERKING: Alle Epileptoïde Crises die worden aangestuurd vanuit de sensorische, post-sensorische of pre-motorisch sensorische cortex gaan gepaard met een ontregelde bloedcirculatie, duizeligheid, korte bewustzijnsstoornissen of een volledig bewustzijnsverlies (flauwvallen of “absence”), afhankelijk van de intensiteit van het conflict. Een ander kenmerkend symptoom is een lage bloedsuikerspiegel, die wordt veroorzaakt door het overmatige gebruik van glucose door de hersencellen (vergelijk met hypoglykemie gerelateerd aan de eilandcellen van de alvleesklier).

Deze CT-scan van de hersenen presenteert een Hamerse Haard in PCL-B, met een glia-ring in de hersenen van de alvleeskliergangen (bekijk het GNM-diagram), wat duidt op een opgelost territoriumergernis-conflict. De CT werd kort na de Epileptoïde Crisis gemaakt.

OPMERKING: Neuroglia (zichtbaar als wit op een hersenscan) begint met het herstellen van het hersenrelais vanuit de periferie! Dit is duidelijk in tegenspraak met de gevestigde theorie dat een kanker, inclusief een “hersenkanker”, groeit door voortdurende celvergroting die leidt tot de vorming van een tumor.

Therapie

Eet langzaam en kauw goed om de speekselproductie te verhogen, wat de voorvertering van voedsel op gang brengt. Gebruik veel specerijen (kruidnagel, gember die de spijsvertering ondersteunen; voor meer details kun je bij de voedingstips op deze website kijken. Kurkuma, ook bekend als geelwortel, is bijzonder waardevol. Vermijd cafeïne, alcohol, en andere stimulerende middelen.

Gebruik zeolietpoeder inwendig. Drink thee van maretak, pepermunt, venkel, of duizendguldenkruid. Bachbloesems van cichorei en dopheide kunnen ook ondersteunend werken. Eet vooraf een warme maaltijd biologische rauwkost, die van nature rijk is aan probiotica. Voor meer details over verheven probiotica en gezonde levensstijl kun je op deze website kijken onder de rubriek levensstijl.

Bij terugkerende conflicten is het belangrijk om de sporen, oorzakelijke inprentingen, en overtuigingen die eraan ten grondslag liggen op te sporen en op te lossen. Wanneer je je bewust wordt van deze onbewuste overtuigingen, kun je ze erkennen en bestaansrecht geven, wat leidt tot een verandering in de overtuiging. Zodra de overtuiging verandert, volgt het gedrag automatisch. Zoek daar waar de liefde is – daar is de oplossing.

Soms is het nodig om ontstekingsremmende, koortswerende en pijnstillende medicatie te nemen om symptomen af te vlakken, niet om symptomen te bestrijden. Bij ernstige complicaties is een operatie noodzakelijk.

Met dank aan: Caroline Markolin, PH.D. https: //LearningGNM.com

Arjen Lievers https://www.germaansegeneeskunde.nl/index_ziekten_gnm/

Dr. Geerd Ryke Hamer