Cataract of grauwe staar

Het oog is het meest complexe orgaan van het lichaam. In dit kleine orgaan bevinden zich drie kiembladen: het endoderm, het nieuwe mesoderm en het ectoderm. Deze drie structuren dienen slechts één doel: kijken en zien. Dr. Hamer heeft veel ontdekt over het oog en dankzij zijn onderzoek kunnen we vele oogaandoeningen beter begrijpen. Emotioneel actieve conflicten spelen zich af in het binnenste gebied van het oog.

Volgens de reguliere geneeskunde takelen eiwitten in het oog af, waardoor de transparantie van de ooglens langzaam afneemt. Hierdoor krijg je wazig zicht, wat het scherp zien belemmert. De oorzaak hiervan is volgens hen onbekend.

Dankzij de Germaanse geneeskunde zijn we in staat om cataract, of grauwe staar, biologisch te begrijpen. Het probleem heeft te maken met een visueel scheidingsconflict met betrekking tot het bindvlies, hoornvlies en de lens, waarbij ook verlies van het kortetermijngeheugen kan optreden. Verwar dit niet met groene staar, dat betrekking heeft op het glasachtig lichaam en een andere conflictinhoud heeft.

De reguliere geneeskunde beschouwt cataract of grauwe staar als een normaal onderdeel van het verouderingsproces, hoewel niet iedereen op latere leeftijd cataract ontwikkelt. Vanuit een GNM-oogpunt zijn het eerder de toenemende visuele scheidingsconflicten – van een ouder, een echtgenoot, een levenslange metgezel of vriend – waarom staar veel vaker voorkomt bij ouderen.

De functie van het bindvlies, hoornvlies en de lens

Het bindvlies is een helder slijmvlies dat de sclera (het wit van het oog) en de binnenkant van het ooglid bekleedt. De belangrijkste functie van het bindvlies is om tranen te produceren die het bovenste oppervlak van de oogbol vochtig houden. Het meeste traanvocht wordt echter afgescheiden door de traanklieren.

Het hoornvlies is een doorzichtige structuur die de iris en de pupil bedekt. Het hoornvlies regelt de inval van licht in de ogen. Wanneer het licht het hoornvlies raakt breekt ze het, waarna het op de lens valt, die het licht op het netvlies richt. De kristallijne lens bevindt zich achter de iris en wordt op de plek gehouden door de ciliaire spieren, die het aanpassen van de vorm van de lens mogelijk maken, om een scherp beeld te krijgen van objecten die zich op de verschillende afstanden bevinden.

Zowel het hoornvlies als de lens zijn verantwoordelijk voor het vermogen van het oog om te focussen en voor de fijnstelling van het zichtproces. Het bindvlies, het hoornvlies en de lens bestaan ​​uit plaveiselepitheel, komen voort uit het ectoderm en worden daarom aangestuurd vanuit de sensorische cortex van de hersenschors.

Het bindvlies, het hoornvlies en de lens van het rechteroog worden aangestuurd vanuit de linker kant van de sensorische cortex; het bindvlies, het hoornvlies en de lens van het linker oog worden aangestuurd vanuit de rechter hersenhelft. Daarom is er een kruislingsverband tussen de hersenen en het orgaan (zie GNM-diagram dat de sensorische homunculus toont).

Het biologisch conflict achter cataract of grauwe staar

Het gaat om een intens sterk visueel scheidingsconflict, waarbij de angst om iemand uit het oog te verliezen centraal staat, vaak gekoppeld aan verdriet. Dit kan bijvoorbeeld gebeuren wanneer een dierbare verhuist, vertrekt of overlijdt. Het kan ook betrekking hebben op geliefde huisdieren die men uit het oog heeft verloren.

Dit conflict kan ontstaan wanneer men niet is toegestaan om iemand te zien, zoals een kleinkind, eigen kinderen, een geliefde, een vriend, een familielid in het ziekenhuis, of een klasgenoot.

Bijvoorbeeld, een vechtscheiding waarbij een rechtshandige man met twee kinderen het onderspit delft omdat zijn vrouw een betere advocaat heeft. Op mensonwaardige wijze zegt zij dat ze van plan is zijn kinderen van hem af te nemen en dat hij daar niets tegen kan doen. Dit veroorzaakt een heftig visueel scheidingsconflict, met de angst om zijn kinderen niet meer te zien en uit het oog te verliezen. Ulceratie van de linkerlens. Tijdens de genezingsfase ontstaat cataract.

Een volwassen vrouw is als kind overbeschermd door haar ouders. Op een dag zegt ze tegen haar ouders: “Jullie hoeven mij niet meer te bemoederen, ik heb mijn eigen gezin.” De vader krijgt staar omdat hij het gevoel heeft zijn rol als vader te verliezen waarbij hij zijn dochter uit het oog verliest.

Het conflict kan ook ontstaan wanneer men iemand niet wil zien, bijvoorbeeld door te denken “verdwijn uit mijn gezicht!” Daarnaast kan de angst om een bepaald persoon niet meer te kunnen of mogen zien het conflict ook activeren.

Een bejaarde man wordt gedwongen naar een rusthuis te verhuizen, waardoor hij zijn trouwe hond en de vertrouwde buren moet achterlaten. Dit veroorzaakt een diep gevoel van verlies en isolement, doordat de hond en zijn buren uit het oog verloren zijn.

De mate van het conflict bepaalt welk van de drie weefsels door het DHS wordt beïnvloed. Het bindvlies wordt geassocieerd met een licht visueel scheidingsconflict, het hoornvlies met een matig conflict; de lens is betroffen wanneer het conflict als ernstig werd ervaren. OPMERKING: Een visueel scheidingsconflict heeft alleen betrekking op mensen en dieren, zoals huisdieren, maar niet op objecten zoals een ring, een auto, een favoriet speelgoed of een huis. Dit laatste zou de traanklieren of het uvea (druifvlies) van het oog betreffen.

In overeenstemming met evolutionair redeneren zijn territoriumconflicten, seksuele conflicten en scheidingsconflicten de primaire conflictthema’s die worden geassocieerd met organen van ectodermale oorsprong, die worden aangestuurd vanuit de sensorische, pre-motorisch sensorische- en post-sensorische cortex.

De conflictactieve fase

Er ontstaat weefselafname van het bindvlies, het hoornvlies of de lens, afhankelijk van de intensiteit van het conflict. In de lens leidt dit tot een uitdunning van de kristallijne cellen, waardoor de lichtontvangst en daarmee de gezichtsscherpte vergroot worden. De conflictactieve fase doet geen pijn en volgt het buitenste huid sensibiliteit schema, met ondergevoeligheid in de conflictactieve fase en de epileptoïde crisis, en overgevoeligheid in de helingsfase.

Het biologische doel is dat de mens of het dier dat uit het zicht is verdwenen, langer zichtbaar blijft. Dit komt voort uit een overlevingsprogramma. Biologisch gezien vergroot verbeterd zicht op afstand de kans om een ‘verloren lid van de roedel’ in de verte te ontwaren.

De biologische speciaalprogramma’s van het bindvlies, het hoornvlies en de lens gaan gepaard met korte termijn geheugenverlies, dat dient om iemand tijdelijk te vergeten die uit het zicht is verdwenen. De handigheid met betrekking tot moederzijde/kindzijde en partnerzijde is van toepassing.

Opmerking: In het bindvlies veroorzaakt de ulceratie droge ogen.

In het hoornvlies leidt het langdurige verlies van weefsel tot een zogenaamde keratoconus, waarin het normaal gesproken ronde hoornvlies steeds dunner wordt en begint uit te puilen tot een kegelachtige vorm. De asymmetrische, ongelijke vorm van het hoornvlies veroorzaakt astigmatisme met vervormd en dubbel zien (zie ook de helingsfase). Typisch is een constante onscherpte bij zowel dichtbij als veraf zien. Vanwege de functie van het hoornvlies (breken van het licht) zijn mensen met astigmatisme erg lichtgevoelig.

Als de krommingshoek van het hoornvlies te steil wordt veroorzaakt dit bijziendheid of myopie. Verziendheid of hyperopie treedt op wanneer het hoornvlies een te vlakke hoek heeft.

De helingsfase

Herstel vindt plaats door weefseltoename om het weefselverlies in de lens, het hoornvlies of het bindvlies te compenseren. Wat betreft de lens manifesteert het genezingsproces zich als een vertroebeling van de lens, wat leidt tot wazig of troebel zicht (er zijn geen symptomen in de conflictactieve fase). Een intense helingsfase gaat gepaard met pijn en ongemak. Deze vertroebeling is echter voorbijgaand en een teken van genezing.

Als de helingsfase niet kan worden afgerond vanwege voortdurende terugvallen in het conflict blijft de vertroebeling bestaan (zie foto). Een permanente opaciteit (verminderde lichtdoorlatendheid) van de lens wordt een “grijze staar” genoemd (vergelijk met “groene staar” gerelateerd aan het glasachtig lichaam).

Door terugkerende conflicten (sporen die recidiveren) wordt de lens steeds troebeler, omdat het weefselverlies door minderwaardig bindweefsel (littekenweefsel) wordt hersteld. Kunstmatige lichtbronnen en intoxicatie verergeren dit proces.

Soms is door een hangende genezing een operatie onvermijdelijk, maar oogchirurgen doen hierin goed werk.

De lens regenereert zich alleen als het conflict en zijn sporen daadwerkelijk blijvend zijn opgelost. Het vraagt een diepgaande verandering in je bewustzijn en loyaliteit aan jezelf door je innerlijk kindstuk op te lossen en te helen.

Keratitis

In het hoornvlies presenteert het helingssymptoom zich als een troebel zicht. Bij een ontsteking wordt de aandoening keratitis genoemd. Symptomen zijn pijn en roodheid. Bij voortdurende terugvallen in het conflict wordt een astigmatisme (zie conflictactieve fase) permanent door littekenvorming in het hoornvlies.

Deze foto toont een hond met keratitis in het linker oog. Als de hond linkspotig is geeft dit aan dat het visuele scheidingsconflict verband houdt met een “partner” zoals zijn baasje of een andere hond of een bevriend dier.

Bindvliesontsteking of conjunctivitis

Conjunctivitis of bindvliesontsteking (rood oog) met rode, brandende, jeukende en waterige ogen treedt op wanneer het bindvlies geneest (zie ook waterige ogen gerelateerd aan de traanklieren of traanbuizen). De ontsteking heeft vaak betrekking op de binnenkant van de oogleden (vergelijk met blefaritis gerelateerd aan de ooglidhuid). De symptomen variëren van mild tot ernstig, afhankelijk van de intensiteit van de conflictactieve fase. Voor een rechtshandige persoon is het rechteroog betroffen wanneer het visuele scheidingsconflict werd geassocieerd met een partner; als de persoon linkshandig is, is het conflict moeder/kind-gerelateerd.

Aanzienlijke oedeemvorming (zie foto) tijdens de ontsteking wijst op het nierverzamelbuizensyndroom (zie artikel nierverzamelbuizen) als gevolg van een actief verlatings-, eenzaamheids- of bestaansconflict. Dit wordt chemosis genoemd.

Conjunctivitis en chemose worden vaak geassocieerd met “allergieën” en worden verondersteld te worden veroorzaakt door de blootstelling aan pollen. Bij gelijktijdige verkoudheidssymptomen, zoals een loopneus, wordt de “allergie” “hooikoorts” genoemd. In GNM-termen duiden de combinatie van de symptomen er op dat de helingsfase van een visueel scheidingsconflict en van een “geur- of stinkconflict” met betrekking tot het neusslijmvlies tegelijkertijd plaatsvinden. Kleverige en korstige oogleden onthullen dat een aanvullend “visueel brokconflict” met betrekking tot de traanklieren (endoderm) ook is opgelost.

Pterygium

Een zogenaamd pterygium of vleugelvlies is het resultaat van een langdurig genezingsproces (hangende genezing) met een ophoping van littekenweefsel dat vanuit het bindvlies naar het midden van het oog op het hoornvlies groeit.

Pinguecula

Een pinguecula is een geelachtig- of wit vlekje die op het bindvlies groeit. Het is het resultaat van een hangende genezing als gevolg van voortdurende terugvallen in het conflict. In tegenstelling tot een pterygium reikt de groei niet tot in het hoornvlies.

Therapie

Affirmaties: “Ik ben met alle mensen die ik liefheb, verbonden.” “Een onzichtbare hand verbindt ons.” “Ik ben in mijn hart verbonden met al mijn geliefden, of zij er nu zijn of niet.”

Hoge dosissen betacarotenen zoals die in wortels voorkomen hebben een gunstig effect. Gezichtsmassage en/of gezichtslymfedrainage heeft een gunstig effect.

Oogbaden als thee met ogentroost (Euphrasia)zijn heilzaam bij de verzorging van cataract.

Andere ondersteunende planten

Allium sativum: knoflook

Brassica oleracea var. italica: broccoli

Curcuma xanthorrhiza: Javaanse gember

Garcinia mangostana: mangosteen

Ginkgo biloba: Japanse notenboom

Glycyrrhiza glabra: zoethout

Hippophae rhamnoides: duindoorn

Rehmannia glutinosa: Chinees vingerhoedskruid

Solanum lycopersicyum: tomaat

Spirulina platensis: spirulina poeder

Ribes nigrum: zwarte bes

Theobroma cacao: cacao

Vaccinium myrtillus: blauwe bosbes

Vitis vinifera: voornamelijk de pitten van de druif.

Met dank aan: Caroline Markolin, PH.D. https: //LearningGNM.com
Arjen Lievers https://www.germaansegeneeskunde.nl/index_ziekten_gnm/
Dr. Geerd Ryke Hamer

Gepubliceerd op 21/06/2024

Daniël Derweduwen

Delen:

 

Gerelateerde Publicaties

 

  • De functie van de galblaas De galblaas of vesica biliaris is een klein, peervormig zakje waarin gal kan worden opgeslagen. Ze bevindt zich rechtsboven in de buikholte, tegen de onderkant van de lever. De galblaas is verbonden met het hepatische systeem via de ductus cysticus, die direct in de ductus choledochus uitmondt. De galblaas heeft een wateronttrekkende werking op de gal die zodoende wordt ingedikt en een typische groene kleur krijgt. Gal is een vrij dikke, geelgroene vloeistof die in de lever wordt geproduceerd. Gal wordt verzameld in de galblaas, waar het wordt opgeslagen totdat het nodig is voor [...]

    By Published On: 27/05/2024
  • De galwegenDe galwegen vertakken zich door de lever in een boomachtige structuur. Het zijn kanalen waardoor gal stroomt. Gal is een vloeistof die door de lever wordt geproduceerd en is belangrijk voor de spijsvertering, vooral voor het verteren van vetten. De ductus hepaticus (grote leverkanaal) voegt zich samen met de ductus cysticus (afvoergang van de galblaas) om de ductus choledochus (grote galweg) te vormen. De ductus choledochus mondt uit in de alvleeskliergang voordat het in de darm terechtkomt.Gal wordt geproduceerd in de lever en opgeslagen in de galblaas, een peervormig zakje waarin galvloeistof tijdelijk wordt opgeslagen. Wanneer vet voedsel de [...]

    By Published On: 26/05/2024
  • De werking van de lever De lever is een veelzijdig orgaan bij zowel gewervelde dieren als mensen. Dit orgaan bevindt zich onder het middenrif en strekt zich uit over de gehele breedte, waarbij het dikste deel aan de rechterzijde ligt. De lever weegt ongeveer anderhalve kilogram. Traditioneel wordt de lever, op basis van oppervlaktekenmerken, verdeeld in vier kwabben. De lever speelt een cruciale rol in het metabolisme, waarbij het betrokken is bij de stofwisseling van vetten, koolhydraten en eiwitten.Typisch voor de lever zijn de sinusoïden, wanden in de haarvaten van de lever die grotere moleculen zoals overtollig cholesterol uit het [...]

    By Published On: 19/05/2024