Draai de leugen om, dan zie je de waarheid

Hoe onze overheid en de WHO waarheid verdraait in leugens. Censuur is een bekentenis van vrees voor de waarheid. Waarom geloven virologen in virussen, hoewel er geen virussen zijn in levend weefsel en cellen? Virologen definiëren dat een virus geen metabolisme heeft, zich niet kan voortplanten en geen celkern bevat, in tegenstelling tot eukaryoten die dat wel hebben.

Virussen (zogezegde virussen) zijn dus biochemisch dood. Vele virologen beweren bovendien dat alleen een volledig viraal genoom streng in staat is tot infectie, maar een deel van het virus (dwz. een genfragment) is dat niet. Tegelijkertijd verbergen ze hun grootste beroepsgeheim: HET COMPLETE VIRALE GENOOM STRENG HEBBEN ZE NOG NOOIT GEVONDEN.

Hoe kan iets dat zo doods is, echter de kracht ontwikkelen om het organisme binnen te komen via de dermis (lederhuid), corium en fascia (bijzonder bindweefsel ter ondersteuning van de organen), de bekleding van de bloedvaten en de volledige werking van de spijsvertering. Hoe kan zoiets doods tegen de stroom ingaan van het trilhaarepitheel van de slijmvliezen om dan door het taaie bindweefsel te dringen dat alle cellen en weefsels omgeeft.

Dat is niet langer een open vraag, maar een weerlegde mythe geëvolueerd gedurende onze geschiedenis dat niet aanvaard wordt door de huidige virologie. De virologie heeft zichzelf al in 1951 weerlegd. Daarbij was zelfs de theorie van de cellulaire pathologie waarop de geneeskunde en alle biologie berust ontkracht. Uit deze foutieve theorie is de infectie, genetica, kanker, besmetting en immuunsysteem ontstaan. Al deze concepten zijn niet correct en bovendien ook weerlegd.

Virologen zien ook boven het hoofd dat vanaf 1952 een nieuw idee over de virologie ontstond dat gebaseerd is op een verkeerde interpretatie van bacteriën en hun fagen. Fagen zijn geen geïnterpreteerde virussen, maar nuttige “minisperma” waarmee bacteriën kunnen overleven als de levensomstandigheden niet gunstig zijn.

Virus betekent letterlijk “ziektegif”. Nieuwsgierige onderzoekers weten dat biologisch leven wordt gecreëerd uit structuren. Bacteriële biomassa wordt omgezet in vele kleine structuren met exact dezelfde structuur. Deze kleine structuren hebben de functie (zoals minisperma) om hun nucleïnezuur (Het centrale biomolecuul van de chromosomen, waarop informatieve sjablonen voor ongeveer 10% van onze eiwitten, voorheen bekend als genen aan te kunnen maken) beschikbaar maken voor die organismen die het nodig hebben.

Deze gerichte en nuttige processen waren negatief geïnterpreteerd als ziektetoxines (Lat. virus), door de goed-kwaadbril van de cellulaire pathologie, ontstaan door het dualistische denken uit het modernistische positivisme van de 17de eeuw. Nochtans zijn deze kleine structuren heel gemakkelijk te isoleren, te fotograferen en biochemisch te onderzoeken.

Sinds 1952 hebben jonge virologen daar geen idee van en GELOOFDEN dat de virussen die bij mensen en dieren werden geclaimd eruit zagen en waren geconstrueerd als de “fagen” (minisperma van bacteriën). Het gaat zelfs zover dat sommige virologen denken dat fagen de virussen zijn die bacteriën vernietigen omdat ze bacteriën zagen sterven toen de fagen eruit kwamen.

In 1954 werd een techniek voorgesteld (een van de zes publicaties in het Mazelenvirusproces dat Dr. Stefan Lanka met succes heeft gewonnen) om de vermoedelijke menselijke virussen precies te detecteren zoals de fagen van de bacteriën werden gedetecteerd. Ze geloofden dat wanneer weefsels stierven, ze in virussen zouden veranderen – net zoals bacteriën veranderen in fagen.

Met het doorslaggevende verschil dat de fagen werden geïsoleerd en gefotografeerd in grote aantallen en elke keer in zuivere vorm, en hun genetische streng, met altijd dezelfde lengte, met altijd dezelfde samenstelling, en worden steeds als geheel weergegeven. Maar dit is tot op heden niet mogelijk met de enige vermoedelijke virussen.

De “virologen” stellen alleen mentaal een model van een virus in het kort samen met fragmenten van vervallen weefsels en cellen, die in werkelijkheid niet bestaan. Dit is het punt dat ik tot vervelens toe blijf herhalen totdat iemand de zaak echt onderzoekt: wat we het ‘genoom’ van een ‘virus’ noemen, bestaat in werkelijkheid niet, maar is een softwarefictie die is samengesteld door stukjes en beetjes RNA van een RNA-database.

Een van de bekendste databases is “Illumina” en een van de meest voorkomende uitlijningssoftware is “Trinity” voor uw informatie. Virologen weigeren controle-experimenten.

Omdat onze generatie virologen nog steeds de fundamentele regels van wetenschappelijk werk zoals de controle-experimenten weigeren uit te voeren, hebben ze niet eens gemerkt dat de weefsels en cellen in de reageerbuis niet afsterven door een verondersteld virus, maar door onbedoelde verhongering en vergiftiging in de procedure die voorafgaat aan een schijnbare “infectie”.

Daarom detecteren genetische virus tests alleen de eigen sequenties van het lichaam. Alleen de test toont “positief” als er voldoende gen fragmenten in de te testen steekproef hoeveelheid zijn gevonden. Dit verklaart waarom er ook negatieve testresultaten zijn. Het is duidelijk dat het lichaam meer weefselmateriaal en dus meer gen fragmenten loslaat, tijdens ontstekingsprocessen. Dan wanneer het lichaam gezond is of wanneer het lichaam tijdens bepaalde andere processen helemaal niets afgeeft zoals in momenten van genezing (als de helingssignalen voorbij zijn).

Bovendien hoeft u alleen het aantal monsters (Ongeacht het soort, of het nu gaat om wattenstaafjes, bloed, slijm, sperma, biopsiemateriaal, enz.) elke keer te verhogen, en elke persoon, elk dier en waarschijnlijk zelfs elke plant zal positief testen. Zelfs een citroen, geiten, papaya’s en coca cola zijn reeds positief bevonden.

Wanneer gaan we eens ernstig nadenken. Draai de leugen om, dan zie je de waarheid. In het artikel van Dr. Lanka: “The Virus Misconception. Part II” (zie WiPlus 2/2020) roept Dr. Lanka wetenschappers, bio-informatici en laboratoriumtechnici op om deze controle-experimenten eindelijk eerlijk uit te voeren en te publiceren. Waar komt de informatie van dergelijke databases vandaan? Van “virussen” zou je denken?

Fout. Virussen zijn nooit geïsoleerd geweest, ook al zeggen veel wetenschappelijke artikelen dat. Maar dat zeggen en bewijzen is niet hetzelfde. De wereld van virologie is een pseudo-wereld, waarin de betekenis van woorden verdraaid is, controle-experimenten niet nodig zijn en software koning is. Op dit moment houdt deze pseudo-virologie zijn greep op de gehele wereld.

Virologen doden ongewild weefsel in het laboratorium

Virologen doden ongewild weefsel in het laboratorium

Zoals ik reeds verschillende berichten heb gezien waarin ze beweren dat ze het covid 19 virus hebben geïsoleerd en gefotografeerd, wil ik toch even volgende nuance meegeven. Virologen gebruiken zeer graag het woord “isolatie”, maar niet in de zin van het woord “isolatie”.

Virologen worden snel nerveus als er daarnaar gevraagd wordt. Ze verstaan onder “isolatie” het creëren van een EFFECT in het laboratorium, dat ze tegelijkertijd interpreteren als : A- een infectie B- bewijs van de aanwezigheid van een virus C- bewijs van de voortplanting (om te lachen want virussen, in werkelijkheid exosomen, hebben geen voortplantingssysteem, ze leven niet) D- interpretatie en bewijs van de vernietigende kracht van het veronderstelde virus.

De definitie van het woord isolatie, wordt als volgt beschreven in de engelse taal: “het feit of de toestand van geïsoleerd zijn of alleen staan; scheiding van andere dingen of personen; eenzaamheid.” (Oxford English Dictionary) Dus als je tien schapen en één zwart schaap hebt, wordt het zwarte schaap alleen geïsoleerd als je het hebt kunnen scheiden van de rest van de kudde.

Zo gaat het echter niet in de virologie. Daar is de betekenis van “isolatie” volledig veranderd. Wat wordt gepresenteerd als isolatie is niets anders dan het samenvatten van indirect bewijs, verborgen in obscure taal en gebaseerd op premissen die het bewijs al bevatten. Waar ik het over heb, zijn de uitgangspunten van de redenering van Rivers, die al aannemen dat wat moet worden bewezen: “dat virussen bestaan!”

Op alle manieren trachten ze de 4 postulaten van Koch dat de echte wetenschap omvat, te ontwijken door de 6 postulaten van Rivers (pseudo-wetenschap) die ervan uitgaan dat virussen reeds in gastheercellen leven, dat ze een host nodig hebben voor de replicatie en dat de cel daardoor afsterft. Dus wanneer een cel afsterft zien ze de deeltjes die eruit komen als de kwaadaardige virussen en dat wordt gefotografeerd met een elektronen microscoop.

Zie je wel, dat is het bewijs dat virussen bestaan. Maar dat deze redenering niet kan kloppen is een feit. Wat wel klopt is dat tijdens de apoptose (zelfdood van de cel) deeltjes uit die cel komen, dat kan echt niet ontkend worden, dat is zeker, MAAR, daaruit volgt NIET dat die deeltjes de dood van de cel hebben VEROORZAAKT. Dat is non-sequitur – dat volgt niet! Sterker zelfs: dat is een hypothese die radicaal onbewijsbaar is.

Elke cel die uit zijn leefomgeving wordt gehaald sterft altijd binnen 24 uur. Dat zijn de controle-experimenten die de virologen dus NIET willen uitvoeren! In feite doden virologen in werkelijkheid zelf de weefsels en cellen in hun laboratorium, onbewust en vooral zonder het te beseffen door uithongering en vergiftiging als gevolg van de methodologie van het testen op zich.

Er wordt krachtige antibiotica gebruikt dat sowieso de weefsels al heeft vergiftigd. Deze antibiotica geven ze om “infectie” (vals concept) door bacteriën uit te sluiten. Bovendien worden de mitochondriën van de cellen door de antibiotica ook gedood waardoor het weefsel niet meer zelfstandig energie kan produceren.

Mitochondriën zijn van bacteriële afkomst. In de proefbuisjes of petrischaaltjes worden deze weefsels of cellen op een oplossing met weinig voedingstoffen gezet met runderfoetaal serum om de cellen wat langer in leven te houden na hun vergiftiging en uithongering. Maar het sterft wel af, zelfs zonder toediening van de “vermeende virussen”.

Terwijl wetenschappers in laboratoria namelijk denken met virussen te werken, werken ze in feite enkel met bepaalde componenten van stervende, in zeer speciale omstandigheden verworven weefsels of cellen. Het basis geloof van virologen is dat deze cellen en weefsels afsterven omdat ze besmet (vals concept) zijn met een virus.

Virologen geloven in het bestaan van virussen omdat ze aan de weefsels en cellen zogenaamd “geïnfecteerd” bloed, speeksel of andere vermoedelijk “geïnfecteerde” lichaamsvloeistoffen toedienen, en dit, het moet benadrukt, dan nog bovenop het stopzetten van de nutriënten oplossing (start verhongering van de weefsels) en na aanvang van de vergiftiging door middel van de toxische antibiotica.

Het grote inzicht is echter dat het weefsel en die cellen ook zouden afsterven, en wel volledig vanzelf – ook zonder toevoeging van de zogenaamde “geïnfecteerde” materialen. De weefsels en cellen die worden gebruikt voor de “detectie” en “vermenigvuldiging” van de “virussen” worden vóór het toedienen van de vermeende “infectie” (vals concept) op een zeer speciale manier voorbehandeld. Van de voedingsstoffen wordt 80% ontnomen, zodat ze honger krijgen en de “virussen” (in wezen cel-afval) weer opnemen, als waren het voedingsstoffen.

Hieruit spruit het idee voort dat “virussen” cellen “binnendringen”. Maar virologen snappen dit niet!!! Volgens de meest basale wetenschappelijke standaarden en zeker volgens de gouden standaard, hadden ze op zijn minst controle tests moeten uitvoeren om zeker te kunnen zijn dat het werkelijk “virussen” waren die leidden tot cel- en weefsel dood. Om het vermeende “vermenigvuldigen” van virussen in cellen effectief vast te kunnen stellen, had men in een controlegroep additionele proeven moeten doen waarbij men steriele substanties van kerngezonde mensen toedient.

Dit om te checken of het natuurlijk niet de methode zélf is die de resultaten oplevert of vervalst. Deze controle-experimenten zijn in ‘de wetenschap’ tot op heden nog niet doorgevoerd. Virologen geloven ook dat stervende weefsels en cellen volledig worden omgevormd tot virussen. Daarom verwijzen ze ook naar weefsel- en celdood als de reproductie van virussen.

Maar de menselijke biologie zit wel anders in elkaar, tracht te begrijpen dat elk afsterven van weefsel of cellen onvermijdelijk in werkelijkheid CELAFVAL produceert dat als de “vermeende virussen” wordt aangezien. Het is gewoon de aard van de opbouw van het organisme en zijn natuurlijke afbraakprocessen.

Dat is hoe de natuur werkt! Het organisme werkt samen met bacteriën en exosomen in een dynamisch evenwicht dat voor alle partijen gunstig is. Daarbij wordt celafval zoveel mogelijk gerecycled. Dat is de ecologie van de natuur en het menselijke lichaam in plaats van “virussen” die ons aanvallen en doden. De hoogste prioriteit zijn dus controle-experimenten.

Het is zelfs de basisvoorwaarde om een resultaat als WETENSCHAPPELIJK aan te duiden. De vele basis publicaties die juist zo belangrijk zijn voor de gehele virologie bevatten in het geheel geen CONTROLE-EXPERIMENTEN! Ik heb het over de nobelprijswinnaar John Franklin Enders uit juni 1954, (en nog zes artikels daarna).

Hieruit kunnen we gewoon de conclusie trekken dat sindsdien alle wetenschappers, en eigenlijk zonder het zich echt te realiseren, uiterst onwetenschappelijk te werk zijn gegaan. De verklaring voor dit onwetenschappelijke handelen, wat geheel onverenigbaar is met echt wetenschappelijk redeneren, is gewoon historisch.

Nobelprijswinnaar John Franklin Enders publiceerde in juni 1954 een onwetenschappelijke en tegenstrijdige hypothese, waarbij uit de dood van weefsel in een reageerbuis de aanwezigheid van een virus werd geconcludeerd. Zes maanden later, op 10 december 1954, ontving de eerste auteur van deze hypothese (geen bewezen stelling) de Nobelprijs voor de geneeskunde. Really? Ja really. Dit maakte van een speculatieve hypothese in de ogen van velen zo goed als een wetenschappelijk feit, en wel een die tot op de dag van vandaag niet in twijfel wordt getrokken.

Sindsdien wordt het afsterven van weefsels en cellen in een reageerbuis CONSISTENT, MAAR VERKEERDELIJK gezien als bewijs van het bestaan van virussen. Het is dus echt heel eenvoudig: het afsterven van weefsels en cellen wordt ten onrechte als de isolatie van het virus beschouwd. Wat men verder dus ook moge beweren: feit is en blijft dat een virus nooit werd geïsoleerd in de ware zin van het woord – dat is: als geheel vertoond of biochemisch gekarakteriseerd.

Dit is wel gebeurd bij eukaryoten of ééncelligen. De elektronen- microscopische foto’s van de vermeende virussen (zogezegde bewijzen), bijvoorbeeld, tonen in werkelijkheid gewoon reguliere deeltjes van stervende weefsels en cellen, meestal hooguit in modelvorm.

Aangezien de betrokkenen echter blijven GELOVEN dat deze afstervende weefsels en cellen virussen zijn, wordt dit afsterven van cellen en weefsels in de vorm van allerlei cel-onderdelen ook wel de “vermenigvuldiging” van virussen genoemd. De betrokken partijen geloven dit tot op de dag van vandaag, gewoon omdat de uitvinder van deze methode door het winnen van de Nobelprijs voor geneeskunde nog steeds als autoriteit gezien wordt. Die autoriteit in twijfel trekken, daar denkt men zelfs niet aan. DE VIROLOGIE IS EEN PSEUDOWETENSCHAP, punt amen en uit.

Conclusie: dergelijke controle-experimenten bestaan gewoon niet. Waarom niet? Zelfs met de eerste elektronenmicroscopen (einde van de jaren 30) konden ze geen levende virussen vinden. Wat ze wel vonden waren bacteriën, EXOSOMEN, ribosomen, maar geen virussen. En dus was de “virologie” (een dode tak van de microbiologie dat wel een geldige wetenschap is) bijna aan het uitsterven.

In 1952 werd de virologie zelfs opgegeven tot … veel geld in beeld kwam: John D. Rockefeller. Hij was degene die Thomas Rivers sponsorde, een man die elke staat rondging met 2 miljoen dollar per universiteit die bereid was een beurs te accepteren om “virussen” te bestuderen. Er was maar één voorwaarde: ze moesten worden bestudeerd volgens de postulaten van Rivers. Niet volgens de postulaten van Koch, zoals in die dagen gebruikelijk was.

Ik dacht dat wetenschap uit empirische onderzoeken en gegevens hun conclusies trekken. Ik heb me vergist, in de virologie wordt de wetenschap gehaald uit projecties vanuit rationalistische dogma’s, vanuit een dualistische nihilistische denkwijze dat ontstaan is uit het modernisme van de 17 de eeuw! De virologie is gebaseerd op een ideologische consensus, niet op wetenschappelijk experiment.

De virologie zoekt continu naar bevestiging, dat is de positivistische manier om aan wetenschap te doen. Je hebt een aanname en je zoekt naar “bewijs”. Dat is de waarheid over de virologie, geconfronteerd met een van de lastigste aspecten van het beoefenen van wetenschap. Dat is een psychologisch fenomeen, namelijk: de voorkeur voor bevestiging. Dat is waar de nepwetenschap “virologie” aan vastzit: omdat ze aannemen dat virussen MOETEN BESTAAN, zoeken ze naar alles wat hun hypothesen kan bevestigen.

Maar laten we even eerlijk zijn, is de echte wetenschappelijke houding juist niet de houding om alle factoren die geen ziekte zouden kunnen veroorzaken te elimineren? Dat is precies wat Dr. Milton Rosenau deed van 1919-1921: hij elimineerde elke factor die zogenaamde Spaanse griep veroorzaakte. Je dient de zogenaamde “ziekteverwekker (vals concept) toe aan de ene groep en niet aan de andere groep, en je vergelijkt wie er ziek wordt en wie niet.

Wat vond Dr. Milton Rosenau? Dat geen enkele van de veronderstelde “infectie hypothesen” verantwoordelijk is voor ziekte. Dit is een BELANGRIJKE VONDST die al een volle eeuw wordt genegeerd. En dat is hier de essentie, de rode draad: de enige manier waarop je factoren kunt elimineren is door controle-experimenten te gebruiken. Maar zo zit onze virologie niet in elkaar: ze weigert de controle-experimenten uit te voeren en dat is bedoeld om de mensen in een angstpsychose te kunnen houden.

Virologen logen en ze liegen nog steeds

Virussen kunnen zich niet vermenigvuldigen, ze leven niet, hebben geen stofwisseling of een voortplantingsmechanisme zoals eukaryoten dit wel hebben. Maar om dit te kunnen uitleggen moet ik het eerst hebben over de bacteriën en hun fagen (sporen). De fagen (sporen) van bacteriën zijn geen bacterie-eters zoals vele mensen denken, het concept “bacterie-eters” is net als de virologie een grote illusie. Nee fagen (sporen) zijn de metamorfose van bacteriën als de levensomstandigheden van de bacteriën ongunstig zijn geworden.

De omzetting van bacteriën naar hun fagen (sporen) is een zeer gericht en nuttig proces waarbij bacteriën in hun spoor-toestand latent kunnen overleven in het lichaam van hun gastheer. Bijvoorbeeld geen voedsel of vocht meer voorhanden omdat het lichaam volledig is hersteld van de biologische schok. Het woord “fagen” komt uit het Latijn en betekent “eters”, daarom dat fagen een onjuist woord is.

Een afstervende bacterie scheidt fagen of sporen uit

Het is altijd het lichaam dat beslist om fagen (sporen) te activeren als dit nodig is. Bijvoorbeeld sporen van tuberculose (die via de placenta aan de baby wordt doorgegeven) kunnen worden geactiveerd door het lichaam via inflammatie om tumoren (hulpweefsel) af te breken. Sporen van Stafylococcen worden geactiveerd om bijvoorbeeld botweefsel aan te vullen (ze weven het) nadat het biologisch conflict is opgelost.

De zoveelste contradictie uit onze medische wetenschap: hoe kan longkanker uitzaaien naar de botten? Longkanker is het toenemen van weefsel, botkanker is juist necrose, daarom dat botkanker geen kanker is. Oncologen, net als virologen proberen ons ook van alles wijs te maken behalve echte gefundeerde wetenschap. Oncologen logen en ze liegen nog steeds.

En dit komt omdat ze het metafysische aspect van het menselijke lichaam weigeren te accepteren. Vanaf 1938, toen de commerciële elektronenmicroscopen beschikbaar werden, konden deze fagen (sporen) ook effectief worden gefotografeerd en als deeltjes in hun geheel worden geïsoleerd. Ook konden al hun bestanddelen biochemisch worden bepaald. Dat is dus echte wetenschap. Diezelfde isolering – dit is de techniek een deeltje zo te concentreren en van alle andere bestanddelen te ontdoen zodat het puur kan worden gefotografeerd – is bij de vermeende “virussen” bij mens, dier en plant nog nooit gebeurd, en dit natuurlijk om de eenvoudige reden dat ze simpelweg niet bestaan.

Ter herhaling: wat men als “virussen” ziet, is in wezen cel-afval waar inderdaad genetisch materiaal in zit, maar wat niet eens gevaarlijk is, hoogstens ietwat toxisch, indien in te hoge concentraties aangetroffen. De onderzoekers van bacteriën en hun zogenaamde “fagen” daarentegen, die dus zonder twijfel wel degelijk met werkelijk bestaande structuren werkten, hebben zich op basis van die reële vondsten vervolgens een model voorgesteld van hoe menselijke, dierlijke en plantaardige virussen eruit zouden kunnen zien.

Bij het interpreteren van deze zogenaamde “fagen” negeerden de “specialisten” echter een bekend fenomeen in bacteriologische culturen waar aan extreme inteelt wordt gedaan: de zogenaamde “sporen”. Het is namelijk bekend dat normale, ongekweekte bacteriën bij moeilijke leefomstandigheden overlevingsvormen van zichzelf vormen. Deze overlevingsvormen, die “sporen” genoemd worden, kunnen lang of zelfs “eeuwig” overleven.

Wanneer aan de bacteriën echter langzaam terug hun voedsel wordt toegediend, ontstaan nieuwe bacteriën bijna automatisch uit die eerdere sporen-toestand. Wanneer dat niet zo is, dan geven ze “fagen” af – in wezen gewoon sporen. Het zijn deze sporen die al gauw als de virussen van de bacteriën werden gezien. Dit fenomeen doet zich bij echte bacteriën, die vers worden verkregen uit organismen of uit diens omgeving, echter helemaal niet voor.

Het ontstaan van bacteriën uit sporen, hun ontwikkeling tot hogere levensvormen en weer terug, heeft Günther Enderlein (1872 – 1968) al heel vroeg in de biologie beschreven. Om deze redenen verwierp hij ook de celtheorie, waarbij het leven louter uit cellen zou bestaan en vanuit deze cellen zou worden georganiseerd. Dat is het onhoudbare dogma van de celtheorie, waarbij het lichaam zich zogezegd uit cellen zou ontwikkelen, in plaats van uit weefsels.

De huidige celtheorie van het leven, uitgevonden in 1858, vormt de basis van de cellulaire pathologie, biologie en geneeskunde. Oorspronkelijk stelt deze celtheorie dat alle ziektes (net als het leven zelf) hun oorsprong vinden in de cel, dat deze soms ‘ontspoort’ en daardoor dus een ziektegif (Latijn: virus) zou aanmaken. De kennis en inzichten in de structuur, functie en het centrale belang van weefsels bij de ontwikkeling en visualisatie van het leven, die reeds lang bekend waren in 1858, weerleggen de celtheorie fundamenteel.

De celtheorie kon zich alleen bewijzen omdat Rudolf Virchow (1821 – 1902) de betere en beslissende kennis van het lichaam als een set van weefsels (en dus niet van cellen) BEWUST ACHTERWEGE hield. En door dualistisch denken zijn dus de theorieën van infectie, besmetting, genen (auto-immuunziekten), virussen en kanker ontwikkeld op basis van deze ongeldige celtheorie.

Gelukkig hebben we de Germaanse geneeskunde en de Ayurveda die heel goed weten dat het lichaam door weefsels is gevormd. Embryologie heet dat (ectoderm, oud mesoderm, nieuw mesoderm en endoderm). Embryologie is wel een geldige tak van de wetenschap. Pittig en pijnlijk detail om toch maar even van bewust te worden: de infectietheorie kon zich alleen verspreiden omdat ze door de nazi’s werd gepromoot. Vóór 1933 werd die door alle wetenschappers tegengesproken; na 1933 werden deze kritische wetenschappers geëlimineerd. Daardoor kon het Derde Rijk het infectie-idee (toegepast op joden die samenlevingen “infecteerden”) als een mondiaal dogma hanteren, zowel voor hun algemene politiek als voor de concrete politiek van eugenetica.

Het idee, overigens, dat bacteriën als afzonderlijke, levensvatbare organismen bestaan die op zichzelf kunnen leven, zonder andere levende wezens, in een petrischaal-cultuur, is niet correct. In geïsoleerde vorm gaan ze na een bepaalde tijd vanzelf dood. Ze vormen zelfs geen sporen. De betrokkenen merkten dit niet, omdat na de succesvolle “isolatie” van een bacterie een deel ervan wordt ingevroren en daardoor tientallen jaren kan worden gebruikt.

Het stereotype van de bacterie, het idee dat het een op zichzelf staande, autonome levensvorm is, is niet meer dan een hardnekkige mythe, een laboratorium-artefact, een verkeerde interpretatie. De bewering die op grond van deze mythe gemaakt wordt, dat bacteriën onsterfelijk zijn, is daarom niet waar. Bacteriën zijn alleen onsterfelijk in de symbiose met een groot aantal andere bacteriën, schimmels en waarschijnlijk veel meer onbekende levensvormen die moeilijk of zelfs onmogelijk te karakteriseren zijn, zoals bijvoorbeeld de amoeben en beerdiertjes.

Eéncelligen, bacteriën en schimmels vormen sporen van zodra de levensomstandigheden hen daartoe verplichten, en worden weer wakker zodra de juiste levensomstandigheden er zijn. Als je dit met mensen vergelijkt, ontstaat hetzelfde inzicht: zonder leefomgeving, van waaruit en waarmee we leven, werkt niets. Alleen kunnen wij niet zomaar “dood” gaan om bij de juiste omstandigheden weer tot leven te komen.

De virologen observeren de transformatie van bacteriën in hun sporen als “eters-fagen”, de zogezegde virussen die bacteriën doden en opeten. Virologen geloofden dan dat cellen en weefsels veranderen in virussen wanneer ze sterven tijdens een “infectie”-experiment, alweer een foutief concept, want besmetting bestaat niet.

Alle andere wetenschappers, celbiologen en anderen geloven niet dat weefsels of cellen die afsterven in virussen zouden veranderen tijdens het proces. Integendeel, ze onderzoeken het afsterven van weefsel om te begrijpen hoe het gebeurt in het lichaam. En dat past perfect in de theorie van exosomen die zo belangrijk zijn bij de gecoördineerde celdood (apoptose) of als autofagie (recycling).

Daarom dat ik weet dat er geen immuniteitssysteem bestaat, (gevolg van het dualistische denken). Maar er bestaat wel een recyclingsysteem. En dat past wel in het holistische denken waarbij het metafysische aspect wordt toegelaten, ja zelfs volledig plausibel is. Het metafysische aspect bij ziekte zijn dus de biologische schokken die de echte oorzaak zijn van ziekte.

Het lichaam activeert vervolgens sporen en exosomen voor herstel van de door de schokken aangedane weefsels. Daardoor heeft deze holistische zienswijze sowieso een psychologische relevantie. Ze verwijzen dan naar dezelfde processen die de virologen totaal verkeerd hebben geïnterpreteerd als virusvorming en dus deze virussen zien als de oorzaak van het afsterven van cellen en weefsels.

Wat echter ontbreekt in de matrix van het moderne medische wetenschappelijke denken is de psychologische relevantie. De nachtmerrie van de materialistische virologen en andere medische takken zoals de oncologen, die aan de geest geen enkele rol willen toekennen, lijkt dus uit te komen. En zeker nu zelfs dat dit schijnbaar levenloze materie (geest) leeft en vitaal blijkt.

Deze lieden hebben echter over het hoofd gezien dat ze, door het negeren en ontkennen van de rol van bewustzijn, onbedoeld ook de vernietigers van het leven en de dodelijke vijand van de mensheid zijn geworden. Ze hebben de historisch gegroeide interpretaties van goed en kwaad, door filosofen polair bedoeld, klakkeloos 1 op 1 overgenomen, maar dan duaal, corresponderend dus met hun materialistische wereldbeeld: de vijand komt van buiten het lichaam en moet bestreden worden.

In herhaling, de biologie en ecologie van het lichaam is gebaseerd op samenwerking met alle levensvormen in een dynamische relatie dat voor alle partijen gunstig is. ONS LICHAAM IS EEN MATERIALISATIE VAN BEWUSTZIJN EENHEDEN. Het lichaam is fysiek, maar tegelijkertijd ook metafysisch. In de menselijke en dierlijke biologie vindt er steeds op rustige en geluidloze wijze een constante opbouw en afbraak plaats. Omdat weefsels en cellen vervolgens ter plaatse worden afgebroken tot kleine componenten die opnieuw verwerkt worden voor verder gebruik in de organen en weefsels waarvoor het bedoeld is zoals de lever bijvoorbeeld.

Bacteriën en exosomen spelen hierin een voorname rol, zij zijn onze vrienden en helpers en mogen niet zomaar bestreden worden met antibiotica. Het woord “virus” mag in feite niet meer gebruikt worden omdat het gewoon misleidend werkt en volledig verkeerd geïnterpreteerd wordt. Dit is veroorzaakt uit het weerlegd goed-kwaad denken door mensen die niet willen of niet in staat zijn de complexiteit van het leven op een andere manier te interpreteren.

Het veroorzaakt nu eenmaal cognitieve dissonantie, daar zijn virologen en materialistische wetenschappers enorm bang voor. Het is bekend dat zowel een kwetsend of een liefdevol en geruststellend woord een lichamelijk effect kan hebben. Deze effecten zijn verifieerbaar, bij zichzelf en bij anderen controleerbaar en maken voorspelbaarheid mogelijk. Daarmee wordt aan de drie criteria van wetenschap voldaan.

Het is belangrijk in te zien om deze herontdekte kennis van hoe dingen ECHT WERKEN, om ons te kunnen bevrijden van het met angst gevulde en door angst veroorzaakte goed – kwaad onderscheid, en wat nog belangrijker is: het daaruit volgende dwangmatige en dus ziekmakende denken. Met dit nieuwe perspectief worden niet alleen de verschijnselen van ziekte, herstel, de genezingscrises opgehelderd, maar ook helingsblokkades en chronische ziekten.

Dure en moeilijk te verdedigen concepten, zoals degene die in het oude wereldbeeld nog “besmetting”, “infectie” en “immuunsysteem” worden genoemd, worden irrelevant. We zouden dus kunnen zeggen: “Virus, je kunt gaan, vaarwel!”

Hoe virussen gemaakt worden! Virussen als conceptuele illusie.

Het virus verhaal is een grote illusie die gestoeld is op een hypothese, maar niet op een wetenschappelijke basis zoals dit met bacteriën en schimmels wel het geval is. De “hypothese” is gewoon dat virologen geloven dat het afstervend weefsel in de “infectie”experimenten” (vals concept) omgezet wordt in viraal materiaal. Daarbij interpreteren zij dat de korte stukjes nucleïnezuur die ze vinden componenten zijn van hun veronderstelde virussen.

Er moet overigens benadrukt worden dat een daadwerkelijk, compleet beschreven virus in de hele wetenschappelijke literatuur niet voorkomt. Het proces om te komen tot zo’n beschrijving verloopt namelijk via een consensus, waarbij de betrokken partijen traditioneel ruzie maken over wat wel en wat niet tot het virus behoort. Dit heeft bij het mazelenvirus bijvoorbeeld decennia lang geduurd. Bij het zogenaamde nieuwe Chinese Coronavirus 2019 (inmiddels hernoemd tot 2019-nCoV) kostte dit consensusproces vreemd genoeg slechts enkele muisklikken.

Het is ongelooflijk als je een beetje nadenkt, ik geloofde het eerst echt niet. Maar Dr. Lanka zegt duidelijk: Databases, inderdaad dat is hoe virussen worden gemaakt. Wel je gaat naar een database waar genetisch materiaal, codes van genetisch materiaal opgeslagen is en je begint te puzzelen. In het laboratorium? Nee niet in het laboratorium, je hebt een softwarepakket en bijvoorbeeld sars-covid 2, is 80% gelijk aan sars covid 1, waarom? Omdat het een mutatie is van sars covid ? Nee, omdat men gewoon gewerkt heeft op vorige paper en dat men uit een andere database een stukjes genetisch materiaal genomen heeft.

Maar die stukjes genetisch materiaal kunnen zelf het virus niet zijn. Waar komen die van? Die komen van wat ooit al wel is gedetermineerd, bijvoorbeeld een exosoompje, je hebt daar een keer duizend, en daar eens honderd, en daar weer tweehonderd en je begint te puzzelen. Dit is echter niet verwonderlijk wanneer je weet dat er uit de bestanddelen van afgestorven weefsels wel degelijk bestanddelen worden gehaald die vervolgens in een database terechtkomen.

Het zijn echter deze bestanddelen, die uit allerlei verschillende organismen kunnen komen, die finaal tot een kunstmatig virusmodel worden samengevoegd. Dat gaat als volgt: uit een database waarin de moleculaire structuren van onderdelen van de nucleïnezuren opgeslagen zijn kiest men een aantal van die onderdelen, en met die onderdelen gaat men aan de slag om een naar wens veel langere, zogenaamd “volledige DNA-streng” van een nieuw virus te construeren.

En het wetenschappelijk debat bestaat uit debatteren over de probabiliteit van een bepaalde sequenties. En dat is natuurlijk een politiek proces. Want als die sequentie meer voorkomt in het virus, ga je meer subsidies krijgen. Ik weet niet of je er weet van hebt, er zou een stukje van het HIV virus in het sars virus zitten. En dat doet mensen denken, aha, nu zijn we zeker dat het de Chinezen zijn die het hebben gecreëerd in het laboratorium.

En nee, tot op heden is het enkel mogelijk om rond de 8000 à 9000 nucleotiden in de sequentie, in de feiten, in het laboratorium aaneen te koppelen, meer kun je niet gaan. Het volledige genoom (“tussen haakjes”: want het bestaat niet), van het virus is bijna 30.000 nucleotiden. Dus daaraan weet je dat het virus niet in een laboratorium kan gemaakt zijn.

Het wordt gemaakt door een database, en bij search kun je zien ‘sequences & strains’, je kunt dus daar je sequenties gaan nemen, je zet die samen en de software gaat de ontbrekende stukken, (echt hallucinant) berekenen. Dat betekent: als je bijvoorbeeld een c-tje hebt en een t-tje, en die passen niet op elkaar, dan zegt het softwareprogramma, we gaan daar dus een a-tje tussen steken.

Bepaalde sequenties die “ongeschikt” worden geacht worden gladgestreken en ontbrekende sequenties (tenminste: ontbrekend vanuit het conceptueel model dat men aanhoudt) worden toegevoegd. Ik moet zelfs benadrukken dat die onderdelen zélf al uit dode weefsels en cellen komen die zelf al biochemisch werden gemanipuleerd. Waar zijn de virussen? Waar zijn ze? Ze zijn nergens. Ze bestaan niet, ze zijn een fictie, de psychose van de virologen.

Wetenschappers construeren virale genoomstrengen die in realiteit niet BESTAAN. Je kunt hier letterlijk een sequence kopen, de tool wordt daar verkocht. En ook de mutaties, het idee van mutaties, dat is niets anders dan een volgende paper die de vorige paper in vraag stelt. En dan zie je het virus sars-cov-2-”virus”: 29.894 nucleotiden. Dit is de realiteit waarbij niemand durft te vermoeden hoe amateuristisch men tewerk gaat.

Er is zelfs niemand die er nog maar aan denkt om dit terdege na te gaan, en zo blijft de virus illusie dus voortbestaan. De Chinese wetenschappers die dus beweren dat het merendeel van de nucleïnezuren waaruit het genoom van het nieuwe China Coronavirus 2019 is “gesequentieerd” (4) grotendeels afkomstig zijn uit het DNA van giftige slangen, zijn, net als wij allemaal, het slachtoffer van een ondertussen wereldwijd dwaalspoor.

Hoe meer “virale” DNA strengen op de voorheen beschreven manier worden uitgevonden, hoe meer overeenkomsten een nieuw “virus” vertoont met alles wat er al eerder is “vastgesteld”. Dat klopt. Er zit dus ironisch genoeg een methode in de fout. Maar het is niet omdat je een theorie bedenkt waarbinnen alles consistent is, dat die theorie ook waar is. Het enige wat je doet is jezelf voor de gek houden: je beweegt jezelf dan wel comfortabel binnen deze theorie – je noemt het zelfs “wetenschap” en gaat beweren dat deze de realiteit vertegenwoordigt – maar in werkelijkheid spruit de indruk van consistentie alleen voort uit de congruentie van uw denken met dat van uw voorgangers.

Aan de basis blijft de illusie heersen, en die komt voort uit een ongeldig experiment door nobelprijswinnaar John Franklin Enders! Er is nog nooit een volledig virus genoom van gelijk welke soort virus ooit geïsoleerd volgens de gouden standaard en geverifiëerd volgens de vier postulaten van Koch. In geen enkel laboratorium hebben ze het covid 19 virus gedetermineerd en volledig biochemisch ontleed. De vier onderzoeksdocumenten die de genomische extracten van het covid 19-virus beschrijven, melden geen van allen het isoleren, zuiveren en biochemisch bepalen van de monsters.

Alle vier de artikelen die over Covid 19 zijn geschreven, beschrijven alleen kleine stukjes RNA van slechts 37 tot 40 basenparen lang, wat geen virus is. Een viraal genoom is doorgaans 30.000 tot 40.000 basenparen, dat vinden ze niet. Nu covid zo erg overal aanwezig zou zijn, waarom heeft dan nog niemand in geen enkele laboratorium, wereldwijd ooit dit virus in zijn geheel geïsoleerd en gezuiverd? Dat komt omdat ze het covid 19-virus nooit echt hebben gevonden.

Alles wat ze ooit hebben gevonden waren kleine stukjes RNA die nooit als het virus zelf zijn geïdentificeerd. Dus waar we mee te maken hebben is gewoon weer een griepsoort door exosomen zoals elk jaar. Covid 19 bestaat niet en is fictief. Even recapituleren: ➔ Uit een database waarin de moleculaire structuren van onderdelen van de nucleïnezuren opgeslagen zijn kiest men een aantal van die onderdelen. ➔ Met die onderdelen gaat men aan de slag om een naar wens veel langere, zogenaamde “volledige” DNA streng van een nieuw virus te construeren. ➔ Als er delen ontbreken, worden die door de software zelf berekend en aangevuld.

Dit proces heet “alignment” en komt neer op het uitvinden van de rest-sequenties Volledig virtueel proces ➔ Gensequenties kunnen inderdaad in een laboratorium gemaakt worden, maar tot op heden kan dat maximaal tot 8000 à 9000 nucleotiden. (Bron Dr. Lanka) ➔ We kunnen dus uitsluiten dat het Chinese virus ‘ontworpen’ zou zijn in een laboratorium. Het is ontworpen, maar dan louter in de hoofden van de virologen en wetenschappers. ➔ De “mutaties” waarvan sprake zijn dus louter variaties op papier.

Het “wetenschappelijke” debat gaat dus over welke voorgestelde variatie het beste is (het mazelen-virus-genoom: 20 jaar discussie). ➔ Sequence alignment Phylogenetic tree Sequence variation (SNP) Metadata-driven Cooperatieve Analyst Blast VIGOR4 Genome Annotator Browse All Tools w-w-w.v-i-p-r-b-r-c.o-r-g gewoon de streepjes verwijderen en dan heb je de link. Wat schiet er nog over van de moderne medische matrix: De “vaccinatie”-”virus”-”immuun”-systeem??? ➔ Vaccinatie laat inderdaad verhoogde titer-waarden zien bij bloedanalyse, maar het is geen bewijs dat het “virus” hiermee tegengegaan is.

We weten dat virussen niet bestaan. ➔ Virussen zijn nog nooit geïsoleerd, laat staan gedetermineerd. Hun “genoom” is het product van een consensus proces waar geen enkele grond voor bestaat.Het is virtueel. ➔ Als bacteriën onze vrienden zijn en virussen niet bestaan, wat schiet er dan nog over van de dualistische metafoor van een “immuun”-systeem? De laatste bastion van het dualistische denken. ➔ Al meer dan 150 jaar wordt de waarheid over hoe de biologie van het menselijke lichaam werkelijk werkt achtergehouden!

Onafhankelijke laboranten hebben “veronderstelde” positieve covid-19 monsters getest die hier in South California zijn verzameld. Toen mijn lab team en ik de test uitvoerden via koch’s postulaten en observatie onder een SEM (scanning elektronenmicroscoop), vonden we geen enkele covid in deze 1500 monsters. Wat we wel ontdekten was dat alle monsters voornamelijk influenza A waren en sommige influenza B. Maar geen enkel geval van covid. daarbij gebruikten we niet de onbruikbare PCR test.

Vervolgens stuurden we de rest van de monsters naar Stanford, Cornell en enkele laboratoria van de University of California en zij vonden dezelfde resultaten als wij. Geen covid. ze vonden influenza A en B. We hebben toen allemaal contact opgenomen met de CDC en hen gevraagd om haalbare monsters van covid te leveren. Monsters waarvan de CDC zei dat ze die niet konden verstrekken omdat ze simpelweg geen monsters hadden.

Wij van de zeven universiteiten die de laboratoriumtests op deze 1500 monsters hebben uitgevoerd, klagen de CDC nu aan voor covid 19-fraude. De CDC moet ons nog steeds een enkel levensvatbaar, geïsoleerd en gezuiverd monster van covid 19 sturen. Als ze ons geen levensvatbaar monster kunnen of willen sturen, zeg ik dat er geen covid 19 is en dat het hele verhaal dus verzonnen is.

De vier onderzoeksdocumenten die de genomische extracten van het covid 19-virus beschrijven, melden geen van allen het isoleren en zuiveren van de monsters. Alle vier de artikelen die over Covid 19 zijn geschreven, beschrijven alleen kleine stukjes RNA van slechts 37 tot 40 basenparen lang, wat geen virus is. Een viraal genoom is doorgaans 30.000 tot 40.000 basenparen.

Nu covid zo erg overal aanwezig zou zijn, waarom heeft dan nog niemand in geen enkele laboratorium, wereldwijd ooit dit virus in zijn geheel geïsoleerd en gezuiverd? dat komt omdat ze het virus nooit echt hebben gevonden. Alles wat ze ooit hebben gevonden waren kleine stukjes RNA die nooit als het virus zelf zijn geïdentificeerd. Dus waar we mee te maken hebben is gewoon weer een griepsoort zoals elk jaar. Covid 19 bestaat niet en is fictief.

De wereld van de virologie is een pseudowereld waarin de betekenis van woorden verdraaid is en software koning is

Hoe kun je vaststellen dat je überhaupt besmet bent met het coronavirus? Via de PCR test, bloedmonsters die gebruikt zijn bij een laterale flow-test? Wat het antwoord ook is, één ding is zeker: geen van die tests test voor het FULL-genoom, alleen voor delen ervan, en die delen komen NIET van “virussen” (denkbeeldige constructie) maar van RNA-samples in databases.

Dit is het punt dat ik tot vervelens toe blijf herhalen totdat iemand de zaak echt onderzoekt: wat we het ‘genoom’ van een ‘virus’ noemen, bestaat in werkelijkheid niet, maar is een softwarefictie die is samengesteld door stukjes en beetjes RNA van een RNA-database. Een van de bekendste databases is “Illumina” en een van de meest voorkomende uitlijningssoftware is “Trinity” voor uw informatie.

Ik denk dat de meeste mensen onderhand wel het gevoel hebben dat er iets fundamenteel mis is met corona, geneeskunde en de politiek. De mensheid wordt nu immers alleen geconfronteerd met het alternatief van “zelfvernietiging” door angst en waanzin. Er wordt geen rekening gehouden met andere niveau’s, bewustzijn en interacties die onderdrukt zijn door primitief materialisme en het overeenkomstig handelen ernaar. Ik denk bijvoorbeeld aan de investeringen van de farmaceutische industrie. De farmaceutische bedrieglijke valse termen zoals virus, infectie, besmettelijkheid en immuunsysteem zorgen ervoor dat we in het goed-kwaad (dualistisch denken) blijven denken waardoor we het individueel cognitief systeem van psychosomatiek als fundament voor onze gezondheid niet meer kennen.

Gelukkig hebben we Dr. Geerd Ryke Hamer die de essentie van dit psychosomatisch systeem gedetailleerd onderzocht en beschreven heeft. Zijn werk is een geschenk voor iedereen en het collectief. CORONA is een ongefundeerde virusmodel met kunstmatige gensequenties. De dag van vandaag is er nog geen bewijs van het bestaan van virussen.

Het bewijs is dat men virussen kan kweken. Dit lukt niet omdat de weefsels onbedoeld gedood worden in een laboratorium (door uithongering en vergiftiging). Wetenschappers blijven geloven dat het afstervend weefsel in virussen veranderen. Ze vragen zich niet af waarom ze de miljarden virussen niet kunnen zien, noch kunnen isoleren, laat staan het volledig genetisch streng biochemisch te ontleden en te determineren.

Dit in tegenstelling tot de fagen waarbij dit wel kan. Ze gaan er gewoon vanuit dat het veronderstelde “grote genoom” van het veronderstelde virus uit de korte stukken van bestaande gensequenties bestaan. Maar dat laat natuurlijk grote gaten zien in de wederopbouw van het gehele genoom streng van het virus. Hallucinante computerberekeningen creëren kunstmatige gensequenties om deze hiaten op te vullen. MAAR DIT IS ZELFBEDROG BINNEN HET “VIROLOGISCHE” ZELFBEDROG.

En dan heb je de Chinezen die zeggen dat het Chinese coronavirus 2019 is ontstaan uit giftige slangen en vleermuizen. Chinezen beweren dit omdat ze sequenties vinden in slangen die ook voorkomen in het coronamodel. Maar wat ze ons niet vertellen, is dat in elk levend wezen sequenties verschijnen van corona of andere mentaal geconstrueerde virale genetische strengen. Dat verklaart waarom papaya’s, geiten, citroenen, cola ook “positief” testen. Zeer eigenaardig dat de Tanzaniaanse president die dit feit aan het licht heeft gebracht plots aan een hartaanval is overleden. Wist hij te veel???

Als er mentaal een iets langer genoom wordt opgebouwd uit korte nucleïnezuur sequenties dat in elk organisme aanwezig is, is het altijd iets dat niet kan bestaan. Het is overduidelijk dat de zogenaamde genetische detectiemethoden voor virussen (PCR-tests), de aanwezigheid van zeer korte reeksen nucleïnezuur sequenties detecteren, en in alles en iedereen, zelfs in een boom kan “positief” getest worden. Dit is niets anders dan een gevaarlijke sciencefiction in actie.

Met de PCR-methode kunnen alleen kleine stukjes worden gedetecteerd. Korte DNA-sequenties zijn in elk organisme aanwezig, zelfs in een boom of papaja. Sequenties van minder dan 22 nucleotiden (bouwstenen van DNA / RNA) worden in elk zoogdier aangetroffen, zijn niet virus specifiek en worden gebruikt bij de constructie van “virale genomen”. (bron Dr. Lanka)

Onze pseudo-virologie, ja nep-virologie blijft bij de aanname van een kleiner deeltje dat verantwoordelijk MOET zijn voor de ziekte. Wat doen virologen? Bevestiging zoeken. Maar dat is de POSITIVISTISCHE manier om aan wetenschap te doen. Je hebt een aanname, en je zoekt naar “bewijs”. Daar is waar onze virologie in vastzit: OMDAT ze aannemen dat virussen ‘moeten’ bestaan, zoeken ze naar alles dat hun hypothese kan bevestigen, terwijl de echte wetenschappelijke houding zou zijn om factoren te elimineren die GEEN ziekte zouden kunnen veroorzaken.

Maar dat doen ze niet, ze willen geen controle experimenten uitvoeren. Ze weten zeer goed waarom ze dat niet doen, bang om hetzelfde resultaat te krijgen als echte empirische wetenschap van Dr. Milton Rosenau (experiment 1919-1921). Rosenau elimineerde elke factor die de zogenaamde Spaanse griep veroorzaakte en kwam tot de conclusie dat geen van de veronderstelde infectiehypothesen verantwoordelijk is voor ziekte.

Infectie is dan ook een verzonnen vals concept van de farmaceutische investeringsmaatschappij. De virologie was reeds in 1951 reeds opgegeven toen veel geld in beeld kwam: John D. Rockefeller. Met veel geld werden universiteiten (hadden geld nodig) overgehaald om virussen te bestuderen, niet volgens de postulaten van Koch die een wetenschappelijke basis heeft, maar volgens de postulaten van Rivers. Wat is het belangrijkste verschil tussen de 4 postulaten van Koch en de 6 postulaten van River?

Je zult het niet geloven: River’s postulaten gaan er REEDS van uit dat virussen in gastheercellen leven. Met andere woorden: als een cel sterft, en er komen deeltjes uit die cel, worden die deeltjes altijd gezien als de gevaarlijke virussen. Is dat een wetenschappelijke stelling? Nee, het is een hypothese tot en met. Als je logisch nadenkt kan het niet ontkend worden dat er deeltjes door de apoptose van de cel naar buiten komen. Maar dat die deeltjes de dood van de cel hebben veroorzaakt? Dat volgt echt niet.

De echte reden dat die cellen afsterven, is omdat een cel die uit zijn leefomgeving is gehaald toch binnen 24 uur sterft. Dit zijn de controle-experimenten die ze NIET uitvoeren !!! Ze zetten deze cellen op een oplossing met weinig voedingsstoffen, geven ze antibiotica om “infectie” (vals concept) door bacteriën uit te sluiten, en zetten ze op runderfoetaal serum, wat de cel dwingt om in leven te blijven. Zelfs menselijke cellen worden niet gebruikt.

Er worden Vero-cellen gebruikt, dit zijn niercellen van makaken. Waarom? Omdat nierweefsel een van de meest vernieuwende weefsels is die we hebben (vanwege de zuurgraad van urine) en als zodanig veel “levende kracht” heeft voordat het sterft. Maar het sterft wel af, zelfs zonder toediening van de vermeende ‘virussen’. En dit is een ander ding: het is niet dat virussen worden toegediend aan cellen. Ze hebben ze nooit geïsoleerd!

Wat wordt toegediend is een zogenaamd ‘virale’ vloeistof, waarin ‘virussen’ dan zouden moeten zitten. Maar in werkelijkheid is deze “virale” vloeistof niets anders dan een mengsel van giftige stoffen (nogmaals, om de aanwezigheid van bacteriën te vermijden) en celmateriaal. Dus ze vergiftigen (onbewust) gewoon de cellen.

Dus wat gebeurt er in die cel? Heel simpel: het kostbaarste materiaal van een cel is het DNA, opgeslagen in de celkern. Die celkern, het moet benadrukt worden, is NIET het “zenuwcentrum” van de cel. Er staat NIET wat de rest van de cel moet doen. Dat is een typisch antropomorf idee, maar het is niet correct. De celkern is niets anders dan een archief van blauwdrukken voor synthese van eiwitten.

Telkens wanneer de geest (het onderbewuste metafysische deel natuurlijk) het lichaam instrueert om een eiwit te produceren, stuurt de celkern een aantal van die blauwdrukken naar de ribosomen, die kunnen worden gezien als de eiwitfabrieken. Maar het verzendt niet het originele DNA. Nee! Dat is te kostbaar. De bibliothecaris maakt een kopie, die m-RNA wordt genoemd, en verzendt die. En hier is nog een sleutel: dat RNA reist van de celkern naar de ribosomen, maar niet onbeschermd. Het wordt in een zak met lipiden gestopt en krijgt sleutels, zodat het zich op de plaats van bestemming kan identificeren als “Ik ben de blauwdruk voor de productie van bijvoorbeeld gelsoline”. Het ribosoom controleert dit en zegt: “ok, je bent binnen”.

Welnu, die zakken lipiden, die RNA bevatten, worden ENDO-somes genoemd, van “endo”, wat “intern” betekent en “soma” wat “lichaam” betekent. Endosomen zijn dus interne lichamen (zoals kleine ruimtesch

epen) die van het ene moederschip (het chromosoom) naar het andere moederschip (het ribosoom) reizen en hun lading afleveren.

Maar endosomen beperken hun reis niet tot ribosomen. Als een andere cel de blauwdruk niet heeft die hij nodig heeft om een bepaald eiwit te produceren, stuurt hij een bericht naar een cel in de buurt om die blauwdruk te vragen. Dan creëert de celkern een endosoom, maar niet voor zijn eigen ribosomen. Nee: voor de ribosomen in een andere cel. Het stuurt het endosoom door de buitenste celwand (die ook lipiden zijn).

Dat is wanneer een endosoom een EXO-soom wordt, van “exo” (extern) en “soma” (lichaam). Een exosoom is dus een voormalig endosoom, met een externe missie: een blauwdruk (of een deel van een blauwdruk) leveren aan een andere cel. En DAT, mijn vrienden, wordt gezien als virussen. Wanneer een cel wordt gedood, probeert de celkern zoveel mogelijk informatie uit zijn bibliotheek op te slaan door endosomen uit zijn cel te sturen.

Ik beweer natuurlijk niet dat exosomen het enige zijn dat uit een cel komt als deze sterft. Mitochondriën komen eruit, ribosomen, de hele infrastructuur wordt afgebroken en gerecycled. Niet door ons “immuunsysteem” (alweer een verkeerd concept) maar door ons “recyclingsysteem”. Ons lichaam is eco-logisch: het recyclet wat het verwijdert.

Dat is hoe onze biologie werkt, niet in psychologische nep-dualismen. Infectie, besmettelijkheid, immuunsysteem en virussen zijn valse concepten, jagen ons angst aan omdat we denken dat de vijand van buiten ons komt. Dat verzwakt de mens en zo wordt de mens ziek.

Echter de echte oorzaak van alle ziekten is metafysisch van aard en zit in onszelf: trauma’s, ANGST en andere biologische conflicten. Al deze zaken kun je oplossen en bestaansrecht geven, dat geeft garantie voor een goede gezondheid. Met dank aan de Germaanse geneeskunde, Ayurveda, Stefan Lanka, Brecht Arnaert. www.arnaerteconomics.com/GEAH

Gepubliceerd op 25/07/2024

Daniël Derweduwen

Delen:

 

Gerelateerde Publicaties

 

  • 6. Ontgiften van zware metalen (uit vaccins) In onze samenleving is er een verhoogde vervuiling door zware metalen, denk maar aan aluminium, arsenicum, tin,kwik, koper, lood, nikkel, thallium, cadmium enzovoort. Bronnen van vervuiling door zware metalen zijn bijvoorbeeld deodorants, verfproducten, industriële bekleding van het meubilair, kleuren verwerkt op porselein zijn dikwijls zeer giftig, amalgaamvullingen, kunstgebitten, aluminiumfolie, vaccins, farmaceutische medicijnen, pesticiden, plastic, industriële reinigingsmiddelen, cosmetica, enzovoort. Ze verspreiden zich in het milieu en waterreservoirs en komen direct of indirect in ons lichaam terecht. Veel zware metalen komen direct in ons lichaam door vis uit de diepzee dat vervuild is door industriële [...]

    By Published On: 15/03/2024
  • OntgiftingIdeaal is dat men veel varieert uit de lijst van de besproken opgenomen middelen waarbij de synergetische werking wordt versterkt. Verder vraagt het jou om educatie te doen, want vanuit de overheid en het medisch apparaat krijg je niet de juiste informatie. Jouw gezondheid is dus volledig jouw verantwoordelijkheid. Veel succes met de ontgiftingHet feit dat het farmaceutisch product neomectine (ivermectine) verboden is bij de behandeling van corona, wijst erop dat dit wormdodend middel wel belangrijk is bij het ontgiften van de coronavaccins. Uit het werk van Free People online: van “boosterprik omicron en grafeenoxide in vaccins met bronmateriaal” is [...]

    By Published On: 15/03/2024
  • Het is maar een virusje van niets Een virus is een woord uit het Latijn en betekent ziektegif. Het gevolg van de ziekte, niet de oorzaak. Virus betekent dat afval van een genezingsproces afkomstig is. In werkelijkheid is het een lichaamseigen eiwit met erfelijk materiaal dat informatie bevat om weefsels te herstellen en te ontgiften bij het genezingsproces. Microben en exosomen (virussen genaamd door de pseudowetenschap virologie) zijn al sinds begin der tijden de evolutionaire reisgezellen van de mens. De mens en zijn evolutionaire voorouders trekken honderdduizenden jaren samen met exosomen en microbel op. Het is pas onlangs dat marketeers [...]

    By Published On: 14/03/2024