Hallo vrienden! Het is nauwelijks te geloven, maar een tijdje geleden werd ik wakker met een beetje snot. Echt waar! Gelukkig ken ik de onderliggende oorzaken van dit soort symptomen. Of het nu gaat om snot, keelpijn, griep, longontsteking of een andere aandoening, ik kan altijd achterhalen hoe het is ontstaan.

Deze kennis is cruciaal om elke aandoening van binnenuit te begrijpen en het lichaam te begeleiden bij een snel herstel, waardoor we er uiteindelijk sterker uitkomen. Eigenlijk is een snotneus een goede manier voor het lichaam om te detoxen.

Maar laten we even terugkeren naar het onderwerp van snot. Het is een slijmachtige substantie die uit de neus loopt, soms gepaard met niezen, lichte hoofdpijn en een suf gevoel. Hierdoor hebben we vaak minder energie voor onze dagelijkse activiteiten.

We weten dat de neus belangrijk is om de ingeademde lucht te zuiveren van vuildeeltjes. De voornaamste functie is om de ingeademde lucht te bevochtigen en zo het slijmvlies van de keel en de bronchiën tegen uitdroging te beschermen. Maar wat is nu eigenlijk de oorzaak van snot?

Om dit te begrijpen, moeten we erkennen dat de geurzenuwen zich bovenaan in de neus bevinden. Het reukorgaan, dat de sterkste bedrading heeft met het onderbewuste en ons lange termijngeheugen, speelt een essentiële rol bij alertheid en overleving. Er zijn vele diepgewortelde overlevingsprogramma’s die verband houden met het reukorgaan, en geuren kunnen zelfs zeer oude trauma’s oproepen.

Dus, wat zou er met mij zijn gebeurd waardoor mijn lichaam symptomen zoals een kleine snotneus nodig had? Ik begrijp dat snot helpt bij het activeren van latente bacteriën, vocht transporteert en lichte zwelling in de neusholte veroorzaakt.

Bovendien worden er veel exosomen geproduceerd. Exosomen bevatten erfelijk materiaal dat essentieel is voor celdeling, waardoor beschadigd slijmvliesweefsel kan worden gerepareerd en ontgift.

Exosomen hebben de capaciteit om ernstig beschadigde cellen volledig af te breken. Bovendien kunnen ze gifstoffen uit de cel afvoeren om deze te ontgiften. Deze kleine eiwitstructuren met erfelijk materiaal zijn essentieel voor het lichaam om beschadigde weefsels te herstellen.

Helaas hebben marketeers met een dualistische denkwijze ertoe geleid dat deze nuttige exosomen vaak worden gezien als gevaarlijke virussen waarvoor men angst moet hebben.

Dus, snot is in feite niets anders dan celafval, dode bacteriën (gestorven na hun harde werk om de weefsels te herstellen), en afscheidingsproducten of excrement van bacteriën en andere schadelijke stoffen. Het wordt via het trilhaarepitheel van het slijmvlies naar buiten afgevoerd, wat essentieel is voor het herstel van het slijmvlies in de neus.

De vraag die hieruit voortvloeit is dan ook logisch: wat heeft het slijmvlies van mijn reukorgaan aangedaan, waardoor mijn lichaam genoodzaakt was latente bacteriën te activeren en exosomen te repliceren om deze schade te herstellen? Om dit te begrijpen, is het essentieel te weten dat het reukorgaan sterk verbonden is met alertheid.

Als gevolg van verbale aanvallen op mijn persoonlijkheid, waarvan ik je de details bespaar, samen met de factcheckers van Knack, Facebook en de vele universitairen die denken dat ze de absolute waarheid in pacht hebben, wordt dit door mijn onderbewuste gezien als een onzichtbare indringer op mijn territorium, een reëel gevaar dus. In overdrachtelijke zin betekent dit: de neus ervan vol hebben, ze stinken.

Dit gevaar kan ik met mijn andere zintuigen niet goed waarnemen, omdat het achter mijn rug plaatsvindt en ik het niet zie. Het onderbewuste kan niet nuanceren en maakt geen onderscheid tussen wat er in het verleden is gebeurd, wat ik in mijn verbeelding oproep, en zelfs niet wat door het onderbewuste zelf wordt opgeroepen via het terugkoppelingssysteem van de zenuwcellen.

Deze omstandigheden hebben geleid tot de activering van archaïsche overlevingsprogramma’s in mijn onderbewustzijn. Omdat ik het gevaar niet goed kan inschatten (ik zie het niet), worden veel cellen van het slijmvlies rond de geurzenuwen afgebouwd om de geurzenuwen gevoeliger te maken. Dit stelt mij in staat om via geur het gevaar beter te kunnen inschatten, en niet alleen dat, het maakt me ook extreem alert.

Je zou je kunnen afvragen: wat heeft geur te maken met een virtuele of een verbale bedreiging achter de rug? Inderdaad, op bewust niveau besef je wel het verschil, maar zoals eerder vermeld, het onderbewuste maakt dit onderscheid niet. Alle bedreigingen die achter de rug plaatsvinden, worden door het onderbewuste ervaren als een stank- of territoriumgeurconflict. Denk hierbij aan uitdrukkingen zoals “iets niet willen ruiken”, “de neus ervan vol hebben”, “het komt mijn neus uit”, “dat stinkt, er zit daar een luchtje aan”. Bijvoorbeeld: iemand wordt gepest. Hij kan zijn collega’s niet verdragen. > “zij stinken”.

Een hond steekt zijn neus in de lucht om het gevaar te kunnen ruiken. Wanneer de hond de geur heeft opgenomen, kan hij het gevaar beter inschatten. Deze archaïsche zinvolle programmering is eveneens aanwezig bij de mens.

Conclusie: Tijdens het conflict is er weefselafname van het slijmvlies rond het reukorgaan. Maar wanneer ik mijn tekst heb geschreven en deze tien keer heb herlezen, waarbij ik mijn eigen bevindingen telkens weer in twijfel trek om alle fouten eruit te kunnen halen (dat is pas wetenschap, en geen eigen aanname), dan zitten er geen contradicties meer in.

De geschreven tekst bevat dan een psychologische relevantie en klopt dus intuïtief.

Als het conflict is opgelost, gaat het lichaam dit teruggetrokken slijmvlies rond het reukorgaan weer herstellen door weefseltoename. Dit gebeurt door zwelling, snot, vernauwing van de neusholtes, verkoudheid, niezen, rillen of een koud gevoel. De ernst van de symptomen hangt af van de intensiteit van het conflict dat je hebt ervaren.

Bij mij was dit niet veel, omdat ik al veel kennis en wijsheid heb geïncorporeerd in mijn geest waardoor het stink-territoriumconflict niet meer zo hevig is voor mij, en de herstelfase slechts resulteerde in een beetje snot. En ja, ik weet het, en ik spreek tegen mijn onderbewuste om dit overlevingsprogramma niet meer op te starten; ik ken het “gevaar”. Maar ja, het is archaïsch, dus… het kan nog wel eens gebeuren in de toekomst dat ik weer eens snot heb.

Wat heb ik gedaan? Met mijn aandacht heb ik het lichaam geholpen. Ik ben dankbaar voor de symptomen, dankbaarheid voor de actieve bacteriën en exosomen (mijn vrienden), en voor het herstellingswerk dat ze verrichten. Ik heb niets tegengewerkt, de neus goed laten lopen en innerlijk begeleid.

Tegen mijn lichaam heb ik gezegd: “Goed bezig, ga je gang maar, werk het symptoom maar volledig uit. Ik houd me rustig en kalm zodat je alle energie ter beschikking hebt om de genezing en het herstel van het slijmvlies van het reukorgaan goed af te ronden.”

’s Morgens opgestaan met snot, en in de namiddag was ik al volledig genezen. Niets voor niets dat ik The Healthman ben. Ik genees altijd mezelf door conflicten in de psyche op te lossen.

Bij een licht conflict heb je wat snot, een zwaarder conflict kan leiden tot verkoudheid. Als je eens een schrikangst hebt bij dit conflict, dan zul je zeker een griep ontwikkelen. Als het conflict echt hevig wordt, zullen de bronchiën ook worden aangedaan. En doodsangsten slaan sowieso neer in de longen (en darmen).

Werkelijk een doodsangst lijden zal in de genezing (na de conficoplossing) tot een longontsteking leiden. Een emotionele anamnese is belangrijk om conflicten op te lossen en het is de taak van de dokter om de symptomen te begeleiden en af te vlakken indien het symptoom levensbedreigend zou kunnen worden. In dit geval kan men het symptoom afvlakken, niet bestrijden dus.

Een symptoom kan gevaarlijk zijn als het conflict zwaar en langdurig heeft geduurd. Symptomen mogen nooit bestreden worden. Het lichaam heeft symptomen nodig om te kunnen herstellen en te ontgiften. Nogmaals, het is de taak van de dokter om de symptomen te begeleiden en af te vlakken indien nodig.

En onthoud: de zogezegde “ziekteverwekkers” zijn nooit de oorzaak van ziekte, maar slechts het gevolg. De oorzaak is altijd een probleem in de geest dat het lichaam probeert te genezen door middel van symptomen.

Gepubliceerd op 21/04/2024

Daniël Derweduwen

Delen:

 

Gerelateerde Publicaties

 

  • Voor veel mensen wordt de Germaanse geneeskunde als zweverig beschouwd. Het woord 'zweverig' wordt vaak gebruikt om te verwijzen naar iets dat ongrijpbaar of abstract is, met betrekking tot overtuigingen die niet stevig zijn geworteld in wetenschappelijke feiten. Gelukkig heeft de Germaanse geneeskunde een solide empirisch-wetenschappelijke basis. Ze kan alle ziekten verklaren en zelfs voorspellen, mits men de natuurlijke biologische wetmatigheden volgt. Mensen met een dualistisch gedachtegoed, die absoluut niet dom zijn, uiten vaak dat de Germaanse geneeskunde zweverig en gevaarlijk is. Met andere woorden, zij begrijpen het concept niet en gebruiken het label "zweverigheid" als een manier om de [...]

    By Published On: 16/04/2024
  • De tuberculose schimmelbacteriën Tuberculosebacteriën hebben een symbiotische relatie met het menselijke organisme en vervullen een vitale rol in het in stand houden van lichaamsweefsels die onmisbaar zijn voor onze overleving. Microben behoren tot de eerste levensvormen. De placenta, die de zich ontwikkelende foetus met de baarmoeder verbindt, is niet steriel, zoals eerder werd aangenomen, maar herbergt een rijke verzameling aan bacteriën. Bacteriën ondersteunen het genezingsproces al in het organisme van de foetus! “Al meer dan een eeuw gaan wetenschappers ervan uit dat baby’s na negen maanden in een steriele baarmoeder, kiemvrij, ter wereld komen. Nieuwe studies weerspreken dat: bacteriën verblijven [...]

    By Published On: 16/04/2024
  • Vergeetachtigheid Het is inderdaad van groot belang om vanuit een biologisch perspectief naar vergeetachtigheid te kijken, niet alleen bij ouderen maar ook bij kinderen. Bij ouderen kan vergeetachtigheid veroorzaakt worden door chronisch actieve of terugkerende scheidingsconflicten, zoals het verlies van een levenspartner of de overgang naar een rusthuis waarbij dierbare bezittingen plotseling weg zijn. Dit kan leiden tot beperkingen in het korte termijngeheugen en problemen met denkvermogen, de dag plannen en dagelijkse taken. Vanuit een biologisch oogpunt heeft vergeetachtigheid een doel: het vergeten van traumatische ervaringen of scheidingen om verdere emotionele pijn te voorkomen. Zelf heb ik bijvoorbeeld gewelddadige mishandeling [...]

    By Published On: 12/03/2024