Het Non-Hodgkin lymfoom

In onze moderne geneeskunde spreekt men niet van kieuwbogen en valt het Non-Hodgkin lymfoom onder lymfeklierkanker. In werkelijkheid is het geen kanker, maar volgens de vijf biologische wetten is er alleen sprake van het terug aanvullen van weggenomen weefsel tijdens de conflictactieve fase. De kieuwbogen zijn een oeroude bouwsteen die dateert uit de periode van het leven onder water.

Alle leven op aarde is in het water ontstaan. Bij amfibieën en vissen groeien de kieuwbogen verder uit tot kieuwen, dit zijn de ademhalingsorganen die zuurstof halen uit het water. De kieuwbooggangen stammen af van de kieuwbogen en zijn ook terug te vinden bij het menselijk embryo.

In het embryo geven de kieuwbogen vorm aan de structuur van het hoofd en de nek. De kieuwbooggangen ontwikkelen zich tijdens de vierde week van de zwangerschap. In de reguliere geneeskunde heeft de embryologie geen klinische relevantie, vandaar dat in de praktijk de kieuwbooggangen volledig genegeerd worden.

De inactieve kieuwbooggangen reiken van de voor- en achterkant van de oren via beide zijden van de nek verder in de richting van het mediastinum: dit is het middelste gedeelte van de borstholte met de longen, het hart, de slokdarm en de luchtpijp. De bekleding van de kieuwbooggangen bestaat uit plaveiselepitheel, is afkomstig van het ectoderm en wordt daarom aangestuurd vanuit de hersenschors.

De kieuwbooggangen stammen af van de kieuwbogen (zie ook kransslagaderen, kransaderen, aorta, halsslagaderen en ondersleutelbeenaderen die afkomstig zijn van de kieuwboogslagaderen). De kieuwbooggangen en schildkliergangen delen hetzelfde relais in de hersenen. Het Dirk Hamer syndroom beïnvloedt één van de weefsels of beide, afhankelijk van de intensiteit van het conflict.

Het hart is een orgaan dat uit de kieuwbogen is gevormd en bij deze vorming draait het hart 180° waardoor de lateraliteit ook omgekeerd is. Dit is een uitzondering op de regel van de lateraliteit en van groot belang bij hartziekten.

Het strotslijmvlies sensibiliteit schema

Het Non-Hodgkin lymfoom volgt het strotslijmvlies sensibiliteitsschema met hyperesthesie (overgevoeligheid) in de conflictactieve fase en de Epileptoïde crisis en hypesthesie (verminderde gevoeligheid) in de helingsfase.

Het conflict dat verband houdt met de kiewbooggangen is een mannelijk frontaalangstconflict of een vrouwelijk machteloosheidsconflict, afhankelijk van iemands geslacht, lateraliteit en hormoonstatus.

Enkele voorbeelden:

1- Een jonge vrouw mag niet zwanger worden en is telkens angstig als ze met haar vriend geslapen heeft. De angst om zwanger te worden, ervaart ze in het onderbewuste steeds frontaal als ze met haar vriend in bed ligt. Dat resulteert in een conflictactieve fase met weefselafname in de kieuwbogen en het Non-Hodgkin lymfoom in de genezingsfase.

2- Een rechtshandige man van rond de 35 jaar met een normale hormoonstatus ervaart altijd maar opnieuw dat hij financieel moet opdraaien voor familiale zaken. Dit veroorzaakt een frontaalangstconflict met de vrees dat zijn financiële mogelijkheden telkens afnemen. In de conflictactieve fase is er weefselafbouw in de kieuwbogen.

Op een dag neemt hij het besluit zich te distantiëren van zijn familie en de kosten niet te betalen. Er ontwikkelt zich een Non-Hodgkin lymfoom in de linkerkieuwbooggangen in de genezingsfase.

3- Een 46-jarige, rechtshandige vrouw lijdt aan een hevige frontaalangst als ze te horen krijgt dat haar man aan nierkanker lijdt. Door zelfonderzoek leert zij veel over deze ziekte en leest over de typische 5-jaarsoverleving. Zij denkt hierbij: “Als mijn man deze vijf jaar overleeft, dan heeft hij de ziekte overwonnen”.

Haar man overleeft de eerste vijf jaar en is gezond. De vrouw komt in de genezingsfase met aan beide zijden van de hals en sterke zwelling, gediagnosticeerd als een Non-Hodgkin Lymfoom. Ze voelt haar zwak en heeft een droge hoest. Maar na een tijdje krijgt haar man opnieuw kanker. Dit werkt recidiverend op de frontaalangst en het proces start van voor af aan.

4- Een 11-jarig, intelligent, linkshandig meisje ontdekte dat haar vader een liefdesrelatie had met een andere vrouw. Na lang aarzelen scheiden haar ouders. Dit betekent totale onmacht voor het meisje, want zij had liever gezien dat haar vader terug bij haar moeder kwam. Na een tweetal jaar van conflictactiviteit leert het meisje dit te aanvaarden en er innerlijk vrede mee te nemen dat haar ouders niet meer samen zullen komen.

Ze ervaart ook dat haar beide ouders haar nog steeds liefhebben, wat helpt bij de conflictoplossing. Maar door recidieven (waarom zijn mama en papa niet meer samen) ontstaat een mediale cyste. De moeder ziet de samenhang van het conflict bij haar dochter en beslist om voor de dochter een familie-vuur-ritueel te houden, waar ook de vader bij betrokken is.

Het meisje gaat in genezing met acute kortademigheid en happen naar lucht tijdens het hoogtepunt of de epicrisis. Dit wordt mede veroorzaakt door de waterretentie als gevolg van een actief bestaansconflict (nierverzamelbuizen) dat gecorreleerd was aan de onmachtssituatie, met het gevoel dat haar leven in gevaar was als haar ouders gingen scheiden.

5- Een frontaalangstconflict is angst om in een gevaarlijke situatie te komen, of angst voor gevaar dat recht op iemand afkomt. Zoals een dierbare of huisdier verliezen door een auto-ongeluk, en je ziet deze auto steeds op je afkomen. Het kan ook te maken hebben met een frontale aanval van een persoon of dier.

In overdrachtelijke zin kan het een naderende dreigende confrontatie zijn met je familie, zoals schulden voor je familie moeten betalen, of schuld met een overheidsinstantie of bank. Het voelt letterlijk als ‘een klap in je gezicht’. Ook een diagnoseschok (kanker) en vervolgonderzoeken of de aankondiging van een operatie kunnen deze aandoening uitlokken.

Conflictactieve fase

Tijdens de conflictactieve fase is er weefselafname van de bekleding in de kieuwbooggangen. Je kan een lichte pijn ervaren die uitstraalt tot in de nek. Het doel is om meer zuurstof en waterdoorvloei te hebben, ondanks het feit dat de kieuwbooggangen bij de mens geen functie meer hebben.

Deze CT-scan van de hersenen vertoont een opeenhoping van neuroglia in het controlecentrum van de linkerkieuwbooggangen, wat aangeeft dat de persoon de Epileptoïde crisis al is gepasseerd en zich nu in PCL-B van de helingsfase bevindt (zowel op het niveau van het brein als op het orgaanniveau).

In de conventionele geneeskunde wordt ten onrechte aangenomen dat deze gliaopbouw een ‘hersentumor’ is.

Helingsfase

Tijdens het eerste deel van de helingsfase ontstaat een zwelling die er soms angstwekkend uitziet. Maar we zitten in de genezingsfase en het conflict in de geest is opgelost. Er ontstaat een zwelling met oedeem waarbij het weefsel weer aangevuld wordt. De vorming van de cyste veroorzaakt een zware vermoeidheid en gebrek aan eetlust.

In de genezingsfase heb je dus herstel van het ectodermale plaveiselepitheel van de bekleding van de kieuwbooggangen. Tijdens de epicrisis of het hoogtepunt van de genezing ontstaan hevige symptomen zoals een ontregelde bloedcirculatie, duizeligheid, nachtelijk zweten en korte bewustzijnsstoornissen, afhankelijk van de intensiteit van het conflict.

Soms ontstaat er een zeer lage bloedsuikerspiegel die het gevolg is van het overmatig gebruik van glucose door de hersenen. Nogmaals, het Non-Hodgkin syndroom is geen kanker, heeft niets met de lymfe te maken en is de genezingsfase van een onmachtsituatie of frontaalangstconflict.

Een cyste in de kieuwbooggangen (in deze afbeelding aan de linkerkant van de nek) wordt vaak gediagnosticeerd als een Non-Hodgkin lymfoom, gebaseerd op de onjuiste veronderstelling dat de ‘tumor’ zich ontwikkelt in de cervicale lymfeklier (zie Hodgkin’s lymfoom en Non-Hodgkin lymfoom geassocieerd met lymfocytische leukemie).

De helingsfase kan verstoord worden door voortdurende conflictrecidieven. Daarbij wordt het nierverzamelbuizensyndroom geactiveerd dat leidt tot vochtophoping in de betreffende kieuwbooggang. Er ontwikkelt zich dan een relatief grote cyste die zich lateraal aan de linker- of rechterkant van de nek bevindt of soms langs beide zijden tegelijk.

In de reguliere geneeskunde wordt dit gediagnosticeerd als een laterale halscyste. In het mediastinum kan er ook een grote cyste ontstaan die de vitale bloedvaten kan comprimeren of ademhalingsmoeilijkheden veroorzaken als gevolg van de druk op de luchtpijp.

Tijdens het hoogtepunt kan er acute kortademigheid of happen naar lucht ontstaan terwijl het vocht in de cyste wordt uitgedreven. Een cyste in het mediastinum wordt gediagnosticeerd als een kleincellig bronchiaal carcinoom of kleincellige longkanker.

Opmerking: de kieuwbogen en de schildkliergangen delen hetzelfde hersenrelais. Het Dirk Hamer Syndroom beïnvloedt één van beide weefsels of beide, afhankelijk van de intensiteit van het conflict. Indien het nierverzamelbuizensyndroom actief is met waterretentie tot gevolg (te zien aan de grote cyste in de hals of het mediastinum ) is het belangrijk om deze eerst op te lossen.

Lymfedrainage en ademhalingsoefeningen helpen bij het genezingsproces.

Vermijd verzurend en industrieel bewerkt voedsel. Let erop om de spijsvertering te verzorgen en op tijd te gaan slapen.

Respecteer de uren om te eten en eet elke dag op hetzelfde uur. Tijdens het hoogtepunt van de genezing is het zelfs beter om niet te eten.

Met dank aan: Caroline Markolin https: //LearningGNM.com Arjen Lievers https://www.germaansegeneeskunde.nl/index_ziekten_gnm/ voor diepgang in de Germaanse geneeskunde.
Dr. Geerd Ryke Hamer