Hoe zit het nu met fructose?
Fructose is een complex onderwerp en dat ga ik proberen uit te leggen.
Wanneer we een dieet volgen dat rijk is aan suiker, met name geraffineerde suikers, fructose en zetmelen, put dit calcium en ons microbioom uit. Dit komt doordat de spijsvertering niet optimaal kan werken wanneer er een teveel aan deze stoffen aanwezig is, die geen voedingswaarde meer hebben voor ons organisme.
Gedurende de evolutie heeft ons lichaam slechts een zeer kleine hoeveelheid fructose nodig gehad om optimaal te functioneren. Veel van de fructose die we tegenwoordig consumeren, is echter geraffineerd en wordt aan veel voedingsmiddelen toegevoegd.
Wanneer fructose wordt geconsumeerd, wordt de lever sterk belast omdat deze de fructose moet omzetten in glucose, wat gepaard gaat met een verlies aan vitamine D. Hoewel fruit ook fructose bevat, heeft de natuur ervoor gezorgd dat de meeste fruitsoorten beschikbaar zijn tijdens de zomermaanden, wanneer er veel zonlicht is dat extra vitamine D produceert en het metabolisme beter in staat is om fructose te metaboliseren.

Heb je opgemerkt dat er tijdens de wintermaanden weinig fruit aan onze bomen of struiken te vinden is? Dit komt doordat ons lichaam tijdens de wintermaanden minder fructose nodig heeft en het metabolisme minder efficiënt is in het verwerken ervan zonder voldoende vitamine D.
Vitamine D speelt een cruciale rol bij verschillende lichaamsfuncties, waaronder de werking van de bijschildklier, de opbouw van botten, en het functioneren van het hart en het zenuwweefsel. Wanneer vitamine D in het lichaam wordt aangemaakt of via voeding wordt verkregen, is het nog niet actief. Pas na een enzymatische omzetting in de lever en vervolgens in de nieren wordt het omgezet in zijn actieve vorm, calcitriol.
Het actieve vitamine D fungeert als een hormoon dat via de bloedsomloop naar alle lichaamsweefsels wordt vervoerd. In de darmen bevordert vitamine D de opname van calcium, fosfaat en magnesium uit voedsel. Het wordt geproduceerd wanneer UVB-straling onze huid raakt en de productie van vitamine D3 uit cholesterol (mevalonaat) in onze weefsels stimuleert, of wanneer we voedsel consumeren dat vitamine D bevat, zoals vette vis of eidooiers.
Met name voor de gezonde groei van botten, tanden en spierweefsel is vitamine D essentieel. Het fungeert als signaal voor het lichaam om calcium op te nemen, waardoor een tekort aan vitamine D kan leiden tot een tekort aan calcium, wat de versterking van tanden en botten belemmert.
De relatie tussen geraffineerde glucose, zetmeel en overmatige fructoseconsumptie en calcium speelt zich af in het lichaam. Een teveel aan geraffineerde suikers en fructose heeft een interactief effect op bepaalde micronutriënten, waaronder vitamine D, en bijgevolg op calcium, aangezien de opname en regulatie ervan afhankelijk zijn van vitamine D.
Geraffineerde suiker wordt beschouwd als giftig en kan intoxicatieschokken veroorzaken. Het heeft directe effecten op de bloedglucose en insuline, wat leidt tot uitputting van de bijnieren en de alvleesklier. Hierdoor ervaren lichaamsweefsels een gevoel van honger, waardoor de neiging ontstaat om nog meer zoete voedingsmiddelen te consumeren, wat resulteert in een vicieuze cirkel van overmatige inname van geraffineerde suikers, zetmelen en fructose.
Recent onderzoek suggereert dat vitamine D een rol kan spelen bij het verzachten van enkele van de schadelijke effecten van geraffineerde suiker en fructose op onze gezondheid. Dus wat is de fructose-verbinding?
Wanneer we grote hoeveelheden fructose consumeren, zoals vaak wordt aangetroffen in gezoete dranken, bewerkte voedingsmiddelen en in mindere mate in fruit, gebeurt het volgende in de lever: het metabolisme van fructose in de lever vermindert de enzymen die verantwoordelijk zijn voor het metabolisme van vitamine D.
Dit resulteert in een verhoogde afbraak van vitamine D en een verminderde aanmaak ervan. Als gevolg hiervan wordt de calciumregulatie verstoord, met als gevolg minder calciumopname uit voedsel en minder calcium dat beschikbaar is voor onze botten, tanden en bloed.
Het verband tussen een tekort aan vitamine D en niet-alcoholische leververvetting (NAFLD) bij zowel kinderen als volwassenen kan worden toegeschreven aan overmatige consumptie van geraffineerde suiker en fructose zonder voldoende vitamine D-suppletie.
Dit is de reden waarom de ayurveda tijdens de wintermaanden het consumeren van fruit niet aanraadt voor mensen die in streken wonen waar seizoensgebondenheid heerst, omdat fruit vaak veel fructose bevat.
Conclusie: Het vermijden van extra toegevoegde fructose in voedingsmiddelen, vooral tijdens de donkere periode van het jaar, kan gunstig zijn voor de gezondheid.
Conclusie: Geraffineerde glucose en hoge concentraties fructose putten de vitamine D-voorraad uit. (Bron: Ayurveda en Dr. Steven Lin)
Gerelateerde Publicaties



