Cataract of grauwe staar

Cataract of grauwe staar

Het oog is het meest complexe orgaan van ons lichaam. In dit kleine orgaan bevinden zich drie kiembladen: het endoderm, het nieuw mesoderm en het ectoderm. Deze drie structuren dienen één doel: ons laten kijken en zien. Dr. Hamer heeft veel onderzoek gedaan op het oog en dankzij hem begrijpen we verschillende oogaandoeningen beter. Emotioneel actieve conflicten hebben namelijk een invloed op het binnenste deel van het oog.

Volgens de reguliere geneeskunde takelen eiwitten in het oog af, waardoor de transparantie van de ooglens langzaam vermindert. Hierdoor krijg je een wazig zicht, wat het scherp zien belemmert. De oorzaak hiervan is volgens hen onbekend.

Dankzij de Germaanse geneeskunde zijn we in staat om cataract of grauwe staar biologisch te begrijpen. Het probleem heeft te maken met een visueel scheidingsconflict met betrekking tot het bindvlies, het hoornvlies en de lens, waarbij ook een verlies van het kortetermijngeheugen kan optreden. Dit is niet te verwarren met groene staar, wat betrekking heeft op het glasachtig lichaam en een andere conflictinhoud heeft.

De reguliere geneeskunde beschouwt cataract of grauwe staar als een normaal onderdeel van het verouderingsproces, hoewel niet iedereen op latere leeftijd cataract ontwikkelt. Vanuit een GNM-oogpunt zijn het eerder de toenemende visuele scheidingsconflicten, zoals van een ouder, een echtgenoot, een levenslange metgezel of vriend, waardoor staar vaker voorkomt bij ouderen.

De functie van het bindvlies, het hoornvlies en de lens

Het bindvlies is een helder slijmvlies dat de sclera (het wit van het oog) en de binnenkant van het ooglid bekleedt. De belangrijkste functie van het bindvlies is tranen te produceren die het bovenste oppervlak van de oogbol vochtig houden. Het meeste traanvocht wordt echter afgescheiden door de traanklieren.

Het hoornvlies is een doorzichtige structuur die de iris en de pupil bedekt. Dit vlies regelt de inval van licht in de ogen. Wanneer het licht het hoornvlies raakt, wordt het gebroken. Hierna valt het licht op de lens, die het op het netvlies richt. De kristallijne lens bevindt zich achter de iris en wordt op zijn plek gehouden door de ciliaire spieren, die de vorm van de lens aanpassen en zo een scherp beeld van objecten creëren die zich op verschillende afstanden bevinden.

Zowel het hoornvlies als de lens zijn verantwoordelijk voor het vermogen van het oog om te focussen en voor de fijnstelling van ons zicht. Het bindvlies, het hoornvlies en de lens bestaan uit plaveiselepitheel, wat ontstaat uit het ectoderm. Deze worden daarom aangestuurd vanuit de sensorische cortex van de hersenschors.

Het bindvlies, het hoornvlies en de lens van het rechteroog worden aangestuurd vanuit de linkerkant van de sensorische cortex; terwijl het bindvlies, het hoornvlies en de lens van het linkeroog aangestuurd worden vanuit de rechterhersenhelft. Daarom is er een kruislings verband tussen de hersenen en het orgaan (zie GNM-diagram dat de sensorische homunculus toont).

Het biologisch conflict achter cataract of grauwe staar

Het biologisch conflict betrokken bij cataract of grauwe staar heeft te maken met een intens visueel scheidingsconflict, waarbij de angst om iemand uit het oog te verliezen centraal staat, vaak gekoppeld aan verdriet. Dit kan bijvoorbeeld gebeuren wanneer een dierbare verhuist, vertrekt of overlijdt. Het kan ook betrekking hebben op geliefde huisdieren die men uit het oog verliest.

Dit conflict ontstaat wanneer men iemand niet mag zien, zoals een kleinkind, eigen kinderen, een geliefde, een vriend, een familielid in het ziekenhuis of een klasgenoot.

Een voorbeeld hiervan is een vechtscheiding waarbij een rechtshandige man met twee kinderen het onderspit moet delven omdat zijn vrouw een betere advocaat heeft. Op een mensonwaardige manier zegt zij dat ze van plan is zijn kinderen van hem af te nemen en dat hij daar niets tegen kan doen. Dit veroorzaakt een heftig visueel scheidingsconflict, met de angst om zijn kinderen niet meer te zien en uit het oog te verliezen. Er is ulceratie van de linkerlens. Tijdens de genezingsfase ontstaat cataract.

Een ander voorbeeld: een volwassen vrouw werd als kind overbeschermd door haar ouders. Op een dag zegt ze tegen haar ouders: “Jullie hoeven mij niet meer te bemoederen, ik heb mijn eigen gezin.” De vader krijgt staar omdat hij het gevoel heeft zijn rol als vader te verliezen en hij zijn dochter uit het oog verliest.

Het conflict kan ook ontstaan wanneer men iemand niet wil zien, bijvoorbeeld door te denken ‘verdwijn uit mijn zicht’. Daarnaast kan de angst om een bepaald persoon niet meer te kunnen of mogen zien het conflict ook activeren.

Een voorbeeld: een bejaarde man wordt gedwongen naar een rusthuis te verhuizen, waardoor hij zijn trouwe hond en de vertrouwde buren moet achterlaten. Dit veroorzaakt een diep gevoel van verlies en isolement, doordat hij de hond en zijn buren uit het oog verliest.

De mate van het conflict bepaalt welk van de drie weefsels door het DHS wordt beïnvloed. Het bindvlies wordt geassocieerd met een licht visueel scheidingsconflict, het hoornvlies met een matig conflict, terwijl de lens betrokken is wanneer het conflict als ernstig wordt ervaren.

Opmerking: een visueel scheidingsconflict heeft alleen betrekking op mensen en dieren, zoals huisdieren, maar niet op objecten zoals een ring, auto, favoriet speelgoed of huis. Dit laatste heeft een impact op de traanklieren of het uvea (druifvlies) van het oog.

In overeenstemming met het evolutionair redeneren zijn territoriumconflicten, seksuele conflicten en scheidingsconflicten de primaire conflictthema’s die worden geassocieerd met organen van ectodermale oorsprong, die worden aangestuurd vanuit de sensorische, premotorisch sensorische- en postsensorische cortex.

De conflictactieve fase

In de conflictactieve fase is er weefselafname van het bindvlies, het hoornvlies of de lens, afhankelijk van de intensiteit van het conflict. In de lens leidt dit tot een uitdunning van de kristallijne cellen, waardoor de lichtontvangst en de daarmee gepaarde gezichtsscherpte vergroten. De conflictactieve fase doet geen pijn en volgt het buitenste huidsensibiliteitsschema, met ondergevoeligheid in de conflictactieve fase en de epileptoïde crisis, en overgevoeligheid in de helingsfase.

Het biologisch doel is dat de mensen of dieren die uit het zicht verdwenen zijn, langer zichtbaar blijven. Dit komt voort uit een overlevingsprogramma. Biologisch gezien vergroot een verbeterd zicht op afstand de kans om een ‘verloren lid van de roedel’ in de verte te ontwaren.

De biologische speciaalprogramma’s van het bindvlies, het hoornvlies en de lens gaan gepaard met kortetermijngeheugenverlies, dat dient om iemand tijdelijk te vergeten die uit het zicht verdwenen is. De handigheid met betrekking tot moeder-/kindzijde en partnerzijde is van toepassing.

Opmerking: in het bindvlies veroorzaakt ulceratie droge ogen.

In het hoornvlies leidt het langdurige verlies van weefsel tot een zogenaamde keratoconus, waarbij het normaal gesproken ronde hoornvlies steeds dunner wordt en begint uit te puilen tot een kegelachtige vorm. De asymmetrische, ongelijke vorm van het hoornvlies veroorzaakt astigmatisme met vervormd en dubbel zien (zie ook bij de helingsfase). Typisch is een constante onscherpte bij zowel dichtbij als veraf zien. Vanwege de functie van het hoornvlies (het breken van het licht) zijn mensen met astigmatisme erg lichtgevoelig.

Als de krommingshoek van het hoornvlies te steil wordt, veroorzaakt dit bijziendheid of myopie. Verziendheid of hyperopie treedt op wanneer het hoornvlies een te vlakke hoek heeft.

De helingsfase

Tijdens de helingsfase vindt herstel plaats door weefseltoename om het weefselverlies in de lens, het hoornvlies of het bindvlies te compenseren. Wat betreft de lens manifesteert het genezingsproces zich als een vertroebeling van de lens, wat leidt tot wazig of troebel zicht (in tegenstelling tot de conflictactieve fase waarbij er geen symptomen zijn). Een intense helingsfase gaat gepaard met pijn en ongemak. Deze vertroebeling is van voorbijgaande aard en een teken van genezing.

Als de helingsfase niet kan worden afgerond vanwege voortdurende terugvallen in het conflict, blijft de vertroebeling bestaan (zie foto). Een permanente opaciteit (verminderde lichtdoorlatendheid) van de lens wordt een ‘grijze staar’ genoemd (vergelijkbaar met ‘groene staar’ gerelateerd aan het glasachtig lichaam).

Door terugkerende conflicten (sporen die recidiveren) wordt de lens steeds troebeler, omdat het weefselverlies door minderwaardig bindweefsel (littekenweefsel) wordt hersteld. Kunstmatige lichtbronnen en intoxicatie verergeren dit proces.

Soms is door een hangende genezing een operatie onvermijdelijk, maar oogchirurgen doen hierin goed werk.

De lens regenereert zich alleen als het conflict en zijn sporen daadwerkelijk blijvend zijn opgelost. Het vraagt een diepgaande verandering in je bewustzijn en loyaliteit aan jezelf door je innerlijk kind te helen.

Keratitis

In het hoornvlies presenteert de helingsfase zich als een troebel zicht. Bij een ontsteking wordt de aandoening keratitis genoemd. Symptomen zijn pijn en roodheid. Bij voortdurende terugvallen in het conflict wordt een astigmatisme (zie conflictactieve fase) permanent door littekenvorming in het hoornvlies.

Deze foto toont een hond met keratitis in het linkeroog. Als de hond linkspotig is, geeft dit aan dat het visuele scheidingsconflict verband houdt met een ‘partner’ zoals zijn baasje of een andere hond of bevriend dier.

Bindvliesontsteking of conjunctivitis

Conjunctivitis of bindvliesontsteking met rode, brandende, jeukende en waterige ogen treedt op wanneer het bindvlies geneest (zie ook waterige ogen gerelateerd aan de traanklieren of traanbuizen). De ontsteking heeft vaak betrekking op de binnenkant van de oogleden (vergelijkbaar met blefaritis gerelateerd aan de ooglidhuid). De symptomen variëren van mild tot ernstig, afhankelijk van de intensiteit van de conflictactieve fase. Voor een rechtshandig persoon is het rechteroog betrokken wanneer het visuele scheidingsconflict geassocieerd is met een partner; als de persoon linkshandig is, is het conflict moeder-/kindgerelateerd.

Een aanzienlijke oedeemvorming (zie foto) tijdens de ontsteking wijst op het nierverzamelbuizensyndroom (zie artikel nierverzamelbuizen) als gevolg van een actief verlatings-, eenzaamheids- of bestaansconflict. Dit wordt chemosis genoemd.

In de klassieke geneeskunde worden conjunctivitis en chemosis vaak geassocieerd met allergieën, met als oorzaak blootstelling aan pollen. Bij gelijktijdige verkoudheidssymptomen, zoals een loopneus, wordt de allergie hooikoorts genoemd. In GNM-termen duidt de combinatie van de symptomen erop dat de helingsfase van een visueel scheidingsconflict en van een geur- of stinkconflict met betrekking tot het neusslijmvlies tegelijkertijd plaatsvinden. Kleverige en korstige oogleden onthullen dat een aanvullend visueel brokconflict met betrekking tot de traanklieren (endoderm) ook is opgelost.

Pterygium

Een zogenaamd pterygium of vleugelvlies is het resultaat van een langdurig genezingsproces of hangende genezing met een ophoping van littekenweefsel, dat vanuit het bindvlies naar het midden van het oog op het hoornvlies groeit.

Pinguecula

Een pinguecula is een geelachtig of wit vlekje dat op het bindvlies groeit. Het is het resultaat van een hangende genezing als gevolg van voortdurende terugvallen in het conflict. In tegenstelling tot een pterygium reikt de groei niet tot in het hoornvlies.

Therapie

Volgende affirmaties zijn belangrijk: “Ik ben verbonden met alle mensen die ik liefheb”, “Een onzichtbare hand verbindt ons”, “Ik ben in mijn hart verbonden met al mijn geliefden, of zij er nu zijn of niet”.

Hoge dosissen betacarotenen die o.a. in wortels zitten, hebben een gunstig effect. Ook een gezichtsmassage en/of gezichtslymfedrainage kunnen helpen.

Oogbaden met thee van ogentroost (Euphrasia) zijn heilzaam bij de verzorging van cataract.

Andere ondersteunende planten

Allium sativum: knoflook

Brassica oleracea var. italica: broccoli

Curcuma xanthorrhiza: Javaanse gember

Garcinia mangostana: mangosteen

Ginkgo biloba: Japanse notenboom

Glycyrrhiza glabra: zoethout

Hippophae rhamnoides: duindoorn

Rehmannia glutinosa: Chinees vingerhoedskruid

Solanum lycopersicyum: tomaat

Spirulina platensis: spirulina poeder

Ribes nigrum: zwarte bes

Theobroma cacao: cacao

Vaccinium myrtillus: blauwe bosbes

Vitis vinifera: voornamelijk de pitten van de druif

Met dank aan: Caroline Markolin, PH.D. https: //LearningGNM.com
Arjen Lievers https://www.germaansegeneeskunde.nl/index_ziekten_gnm/
Dr. Geerd Ryke Hamer