De functie van de galblaas

De galblaas of vesica biliaris is een klein, peervormig zakje waarin gal kan worden opgeslagen. Ze bevindt zich rechtsboven in de buikholte, tegen de onderkant van de lever. De galblaas is verbonden met het hepatische systeem via de ductus cysticus, die direct in de ductus choledochus uitmondt. De galblaas heeft een wateronttrekkende werking op de gal die zodoende wordt ingedikt en een typische groene kleur krijgt. Gal is een vrij dikke, geelgroene vloeistof die in de lever wordt geproduceerd.

Gal wordt verzameld in de galblaas, waar het wordt opgeslagen totdat het nodig is voor de spijsvertering. Gal bevat stoffen die vetten kunnen verdelen in heel kleine vetdruppels in een waterige oplossing (emulgeren). Door deze oppervlaktevergroting kunnen vetten gemakkelijker door enzymen worden verteerd. De bekleding van de galblaas bestaat uit plaveiselepitheel, dat afkomstig is van het ectoderm en daarom wordt aangestuurd vanuit de hersenschors.

Wanneer je eet, trekt de galblaas samen en stroomt gal vanuit de galblaas naar de afvoergangen van de pancreas. Dit gebeurt net voor de uitmonding in de twaalfvingerige darm, een onderdeel van de dunne darm.

De epitheelbekleding van de galblaas wordt aangestuurd vanuit de rechter temporale kwab (deel van de post-sensorische cortex). Het controlecentrum bevindt zich precies tegenover het hersenrelais van het oppervlakkig rectumslijmvlies.

OPMERKING: De galwegen, galblaas, maag (kleine kromming), maagpoort, bulbus duodeni en alvleeskliergangen delen hetzelfde hersenrelais en daarom hetzelfde biologische conflict. Welke van deze organen wordt beïnvloed door het DHS is willekeurig. Een ernstig conflict kan alle organen tegelijkertijd treffen.

Het biologisch conflict met betrekking tot de galblaas

Het biologische conflict dat verband houdt met de galwegen is een mannelijk territoriumergernis-conflict (gevecht in het territorium) of een vrouwelijk identiteitsconflict, afhankelijk van iemands geslacht, handigheid en hormoonstatus

Mensen ergeren zich wanneer hun territorium of grenzen niet worden gerespecteerd. De kwaadheid, woede en wraakgevoelens die vergeving in de weg staan, houden de ergernis over het schenden van hun territorium in stand. Hierdoor blijven ze oordelen, veroordelen en verwijten maken.

Dikwijls is er agressie in het spel, zowel eigen agressie als van de tegenstanders. Men ergert zich groen en geel. Men is geïrriteerd of geprovoceerd.

Een territoriumergernis heeft betrekking op een ergernis in de omgeving en op plekken die men als zijn of haar domein beschouwt – letterlijk of figuurlijk. Ergernis met familieleden, aanvallen van buren en grensoverschrijdingen. Typische territoriumergernis-conflicten zijn geschillen thuis, vetes op het werk, ruzies op school, in de kleuterklas, op de speelplaats, in een senioren- of verpleeghuis of in het ziekenhuis; ook in het ruimere “territorium” zoals in het dorp, de stad of het land waar men woont. Oorlogen, irritante geluiden in het huis of in de buurt, een gevecht om een ​​parkeerplaats of over speelgoed zijn andere voorbeelden van wat een territoriumergernis-conflict kan uitlokken.

Het Biologische Speciaalprogramma van de galwegen volgt het STROTSLIJMVLIES SENSIBILITEIT SCHEMA met hyperesthesie in de conflictactieve fase en de Epileptoïde Crisis en hypesthesie in de helingsfase. De ernstige pijn als gevolg van de hyperesthesie behoort tot de koude ziekten.

Conflictactieve fase Galblaas

Ulceratie in de bekleding van de galblaas evenredig aan de mate en duur van de conflictactiviteit. Het biologische doel van het celverlies is om de doorstroom van gal naar de darm te bevorderen, waardoor de stofwisseling verbetert en het individu meer energie krijgt om het conflict op te lossen. In de volksmond zegt men dan dat men “beter gal kan spuwen”.

De ulceratie kan ook de ductus cysticus betreffen. Het symptoom: milde tot ernstige pijn, afhankelijk van de intensiteit van het territoriumergernis-conflict.

De genezingsfase

Tijdens het eerste deel van de helingsfase (PCL-A) wordt het weefselverlies weer aangevuld door celvermeerdering. Helingssymptomen zijn zwelling als gevolg van het oedeem (vochtophoping) en buikpijn (tijdens PCL-A en PCL-B is de pijn niet van een sensorische aard, maar meer een drukpijn). Gelijktijdige waterretentie door het SYNDROOM (zie artikel over de nierverzamelbuizen) vergroot de zwelling en verhoogt de pijn. Bij een ontsteking wordt de aandoening cholecystitis genoemd.

De Epileptoïde Crisis manifesteert zich als acute pijn en krampen of spasmen (galkolieken) als de omliggende dwarsgestreepte spieren van de galblaas tegelijkertijd de Epileptoïde Crisis ondergaan. De Epileptoïde Crisis kan tot wel dertig uur duren. De epileptoïde crisis kan gepaard gaan met ontregelde bloedcirculatie, duizeligheid en korte bewustzijnsstoornissen of een volledig bewustzijnsverlies. het is afhankelijk van de intensiteit van het conflict. Door het overmatig glucoseverbruik in de hersenen kan er een lage bloedsuikerspiegel ontstaan.

Het ontstaan van galstenen

Door langdurige conflictactiviteit kunnen de galwegen en de galblaas beginnen te verschrompelen, wat de gal doorstroming vertraagt. Door herhaalde conflicten (conflict residuen) wordt de genezingsfase onderbroken, wat leidt tot meer stuwing in de gal doorstroming. Deze vertraagde gal doorstroming zorgt ervoor dat de gal in de galblaas verder indikt, waardoor er kernen ontstaan die uitgroeien tot galstenen.

Op een gegeven moment tijdens de Epileptoïde Crisis worden deze galstenen via de ductus cysticus en de ductus choledochus naar de dunne darm gedreven, wat erg pijnlijk is. Bij galkolieken, die gepaard gaan met hevige pijn in de zij en rilkoorts, probeert het lichaam de stenen door ritmische samentrekkingen uit de galblaas en galwegen te verdrijven. Dit werkt voor gruis en kleine steentjes, maar niet voor grotere stenen. In dat geval is een medische ingreep noodzakelijk. In de PCL-B-fase keert de functie van de galblaas langzaam terug naar normaal.

Vermijd lightproducten en andere geraffineerde voedingsmiddelen, aangezien deze de productie van galstenen kunnen bevorderen. Het is belangrijk om veel bittere groenten te eten en de bittere smaak niet te vergeten. Een existentie-, bestaans- en eenzaamheidsconflict waarbij de nierverzamelbuizen betrokken zijn, bevordert de vorming van galstenen door de vernauwde galwegen. Dit geldt ook voor een verhongeringsconflict met betrekking tot de lever, die in een hangende genezingsfase is terechtgekomen.

Opmerking: Acuut leverfalen vereist onmiddellijke zorg in het ziekenhuis! Acuut leverfalen kan het gevolg zijn van een epileptoïde crisis van een zinvol biologisch speciaalprogramma met betrekking tot de galblaas en de galwegen, die gevaarlijk evolueert (het is een onderdeel van de genezingsfase). Symptomen zijn onder andere een toegenomen slaapbehoefte en coma. Het is belangrijk om de symptomen te verlichten (niet bestrijden), de genezing te begeleiden en bestaansconflicten op te lossen. Druivensuiker is gunstig vanwege het overmatige glucoseverbruik in de hersenen.

Leververvetting

Een typische welvaarts- of beschavingsziekte wordt vaak veroorzaakt door een verkeerde levensstijl en ongezonde voedingspatronen. Een belangrijke factor is een overmatige inname van fructose, die de lever overbelast omdat deze fructose moet omzetten in glucose. Het is daarom beter om geraffineerde fructose te vermijden. Wanneer de lever te veel fructose moet omzetten in glucose, wordt het overtollige fructose omgezet in vet en in het leverweefsel opgeslagen. Algemeen te veel eten in combinatie met te weinig lichaamsbeweging zet de lever aan om het overschot aan energie om te zetten in vet, wat zowel in het leverweefsel als in andere delen van het lichaam wordt opgeslagen.

Bij medicijn- en alcoholvergiftiging concentreert de lever zich bij voorkeur op de ontgifting. Hierdoor vermindert de lever zijn normale taken zoals vetverbranding en eiwitsynthese om zich volledig te richten op de afbraak van de gifstoffen. Dit kan leiden tot vetopslag in de lever en de rest van het lichaam en gaat soms gepaard met spieratrofie. Dit is een noodmodus van de lever om het lichaam te helpen overleven.

De opslag van vet in het leverparenchym is biologisch zinvol bij een existentiële nood. Een zinvol biologisch programma van de eilandjes van Langerhans en van het leverweefsel kan ook leververvetting veroorzaken. Dit is echter wederom een overlevingsstrategie van het lichaam.

Therapie

Overweeg een lever en galreiniging zoals beschreven door dr. Andreas Moritz: “de ongelooflijke lever- en galblaaszuivering” ISBN 9789079872220 Laat je ondersteunen door een goede therapeut of arts die hiermee bekend is.

Affirmaties: “Heer, geef me de kracht om datgene te veranderen wat ik kan veranderen, geef me de rust datgene te accepteren wat ik niet kan veranderen en geef me de wijsheid om deze twee van elkaar te kunnen onderscheiden.” Reinhold Niebuhr.

Een waardevolle plant die de lever, de galblaas en de galwegen ondersteunen is Picrorhiza kurroa (schijnereprijs, Kutki of Katuki) en komt oorspronkelijk uit de Himalaya (Nepal). Deze robuuste bergplant groeit boven de 3000 meter op de hellingen van de Himalaya. Het zijn de ondergrondse wortels en knollen die vanwege hun medicinale werking worden geoogst. Schijnereprijs heeft een overwegend extreem bittere smaak met een beetje scherp.

Vermijd voedselcombinaties zoals brood met zoet beleg. Eet fruit afzonderlijk van de maaltijd en vermijd koemelk of zuivel.

Drink veel water in de ochtend en de voormiddag, maar niet tijdens het eten om te voorkomen dat de spijsverteringsenzymen te veel worden verdund.

Gebruik veel bittere specerijen zoals kurkuma, lange peper en rozemarijn. Daarnaast is venkel en saffraan zeer waardevol voor de lever. Saffraan is rijk aan vitamine B12.

Thee van alsem, weegbree, mariadistel, venkel, agrimonie, duizendguldenkruid, paardenbloem (wortel), cichorei en klitwortel.

Andere kruiden die de leverwerking en galproductie ondersteunen

Glycyrrhiza glabra: zoethout

Tinospora cordifolia: Guduchi

Commiphora mukul: Guggul

Piper longum: lange peper

Eclipta alba: valse margriet

Emblica officinalis: Indiase kruisbes

Phyllanthus niruri: steenbreker

Noot: Galblazen worden veel te snel verwijderd en het verwijderen van de galblaas is geen garantie dat de galkolieken stoppen. Alleen indien nodig een operatie of vergruizing.

Met dank aan: Caroline Markolin, PH.D. https: //LearningGNM.com

Arjen Lievers https://www.germaansegeneeskunde.nl/index_ziekten_gnm/

Dr. Geerd Ryke Hamer

Gepubliceerd op 21/06/2024

Daniël Derweduwen

Delen:

 

Gerelateerde Publicaties

 

  • Cataract of grauwe staar Het oog is het meest complexe orgaan van het lichaam. In dit kleine orgaan bevinden zich drie kiembladen: het endoderm, het nieuwe mesoderm en het ectoderm. Deze drie structuren dienen slechts één doel: kijken en zien. Dr. Hamer heeft veel ontdekt over het oog en dankzij zijn onderzoek kunnen we vele oogaandoeningen beter begrijpen. Emotioneel actieve conflicten spelen zich af in het binnenste gebied van het oog. Volgens de reguliere geneeskunde takelen eiwitten in het oog af, waardoor de transparantie van de ooglens langzaam afneemt. Hierdoor krijg je wazig zicht, wat het scherp zien belemmert. [...]

    By Published On: 10/06/2024
  • De galwegenDe galwegen vertakken zich door de lever in een boomachtige structuur. Het zijn kanalen waardoor gal stroomt. Gal is een vloeistof die door de lever wordt geproduceerd en is belangrijk voor de spijsvertering, vooral voor het verteren van vetten. De ductus hepaticus (grote leverkanaal) voegt zich samen met de ductus cysticus (afvoergang van de galblaas) om de ductus choledochus (grote galweg) te vormen. De ductus choledochus mondt uit in de alvleeskliergang voordat het in de darm terechtkomt.Gal wordt geproduceerd in de lever en opgeslagen in de galblaas, een peervormig zakje waarin galvloeistof tijdelijk wordt opgeslagen. Wanneer vet voedsel de [...]

    By Published On: 26/05/2024
  • De werking van de lever De lever is een veelzijdig orgaan bij zowel gewervelde dieren als mensen. Dit orgaan bevindt zich onder het middenrif en strekt zich uit over de gehele breedte, waarbij het dikste deel aan de rechterzijde ligt. De lever weegt ongeveer anderhalve kilogram. Traditioneel wordt de lever, op basis van oppervlaktekenmerken, verdeeld in vier kwabben. De lever speelt een cruciale rol in het metabolisme, waarbij het betrokken is bij de stofwisseling van vetten, koolhydraten en eiwitten.Typisch voor de lever zijn de sinusoïden, wanden in de haarvaten van de lever die grotere moleculen zoals overtollig cholesterol uit het [...]

    By Published On: 19/05/2024