Alopecia

Alopecia of kale plekken op je hoofd

Alopecia areata (pleksgewijze kaalheid)

Alopecia is een haaraandoening die bij veel mensen voorkomt, zowel bij vrouwen als bij mannen. De incidentiepiek is meestal bij jongvolwassenen, waarbij een persoon vrij plotseling pleksgewijs kaal wordt. Deze aandoening kan op elke leeftijd optreden en naar schatting lijdt 1 op de 1000 tot 2000 mensen in de bevolking aan deze aandoening.

Het verloop van Alopecia areata is nogal grillig. Het is niet of nauwelijks te voorspellen wanneer het haar terugkomt en of dat eventuele herstel blijvend zal zijn. In ongeveer 80% van de gevallen keert het haar spontaan terug binnen enkele maanden tot jaren. Deze aandoening heeft voornamelijk te maken met scheidingsconflicten betreffende het hoofd.

Wat is Alopecia areata precies? Het is een ontstekingsproces rondom de haarwortel dat de functie van de haarwortels belemmert, waardoor er enkel nog misvormde en gemakkelijk afbrekende haren groeien. Deze aandoening evolueert uiteindelijk tot het moment waarop er helemaal geen haren meer groeien. Dit zorgt in het begin voor pleksgewijze kaalheid. Als het scheidingsconflict niet opgelost wordt (in ernstige gevallen), leidt dit tot complete kaalheid.

Omdat de haarwortels aanwezig blijven, in tegenstelling tot sommige andere aandoeningen waarbij haaruitval optreedt en waarbij wel follikelatrofie plaatsvindt, bestaat de kans bij Alopecia dat het haar terugkomt. De plekken waar Alopecia areata zich voordoet, zijn vaak rond of ovaal van vorm en op deze plekken vallen alle haren uit.

De plekken op de huid zijn echter niet verlittekend, rood of ontstoken, zoals bij andere haaraandoeningen soms wel het geval is. Aan de randen van de aangedane plekken zitten loszittende haren en soms zijn hier kleine haartjes, de zogenaamde ‘uitroeptekenharen’, te zien.

Alopecia areata

Andere vormen van Alopecia

In principe kunnen alle terminale haren aangedaan zijn. Indien het haar op de hoofdhuid, de wenkbrauwen, de wimpers en het baardhaar geheel is uitgevallen, spreekt men van Alopecia totalis. Indien ook het okselhaar, borsthaar en schaamhaar is uitgevallen, wordt de aandoening aangeduid met de term Alopecia universalis.

Ook wordt onderscheid gemaakt in het aantal plekken waar kaalheid optreedt. De aandoening kan bv. beperkt blijven tot enkel de baard, dit heet dan Alopecia areata barbae.

Diffuse Alopecia areata kan optreden als gevolg van een psychisch trauma. Dit uit zich in het verschijnsel dat een persoon met een gemengde haardos (grijze en donkere haren), ineens alle donkere haren verliest. Bij Alopecia areata monolocularis is er slechts één kale plek, bij Alopecia areata multilocularis treedt de kaalheid op meer plekken op.

Ten slotte kunnen ook de nagels in het ziekteproces worden getroffen. Vooral vingernagels zijn vaak aangedaan en vertonen meestal putjes of witte plekken of worden soms broos en breken gemakkelijk af. De meeste mensen ontdekken pas dat ze aan Alopecia areata lijden op het moment dat zichtbare kale plekken verschijnen, omdat de aandoening niet met jeuk of pijn gepaard gaat.

Scheidingsconflicten herkennen (biologische conflicten)

Het biologisch conflict dat verband houdt met de opperhuid, is een scheidingsconflict dat ervaren wordt als verlies van fysiek contact. Het is belangrijk om het conflict en zijn sporen (recidieven) op te lossen. In het voorbeeld op de foto bevinden de kale plekken zich uitsluitend aan de linkerkant van de hoofdhuid.

Hieruit blijkt dat het verlies van lichamelijk contact (bijvoorbeeld het gemis om op het hoofd geaaid te worden) verband houdt met een partner, als de man linkshandig is of met zijn moeder, als hij rechtshandig is.

Enkele voorbeelden uit het archief van Dr. Hamer:

1- Het eerste scheidingsconflict met betrekking tot het hoofd ervoer een 20-jarige rechtshandige vrouw op haar achtste, toen haar grootmoeder plotseling overleed. De grootmoeder had de gewoonte om het hoofd van het jonge meisje aan haar buik te drukken.

Begrijpelijk dat dit voor het meisje zeer aangenaam voelde. Een tweede, veel heftiger scheidingsconflict gebeurde net een jaar geleden, toen ineens haar twee beste vriendinnen op een zeer kwetsende wijze de vriendschap stopzetten. Alle pogingen om het contact te herstellen mislukten. Ten gevolge van deze scheiding ontstond circulaire haaruitval en circa 70% van het hoofd is kaal (= conflictactieve fase).

2- Een 6-jarig meisje wordt uit het bed van haar ouders “verbannen”. Dit leidt tot een hevig scheidingsconflict dat zich uit op het hoofd. Als gevolg hiervan treedt er haaruitval op.

3- Pasgeborenen lijden aan een scheidingsconflict wanneer ze bij de geboorte van de moeder gescheiden worden (bv. in een couveuse gestopt, ter adoptie afgegeven). Een scheidingsconflict kan al optreden in de baarmoeder, bijvoorbeeld vanwege een echografie (je kan zien hoe foetussen proberen uit het stralingsveld te komen). Het ultrasone geluid overstemt de hartslag van de moeder, wat zeer traumatisch kan zijn voor de foetus. Iedere echografie triggert vervolgens opnieuw het conflict voor de ongeborene. Voor een baby is de moeder de belangrijkste hechtingsfiguur. De moeder beschermt haar kind en kan dus deze conflicten voorkomen.

Een klein kind kan ook een schrikangstconflict of territoriumangstconflict ervaren waarbij de moeder afwezig was toen het DHS (Dirk Hamer Syndroom) plaatsvond.

Kinderen ervaren ook scheidingsconflicten wanneer ze uitgescholden, gestraft of misbruikt worden; wanneer een broertje of zusje wordt geboren dat meer aandacht krijgt; wanneer de ouders uit elkaar gaan; wanneer ze hun vrienden niet mogen zien of wanneer ze een favoriete pop, teddybeer of huisdier dat ze graag knuffelen, kwijtraken.

Maar ook wanneer de moeder weer aan het werk gaat of wanneer ze bij de kinderopvang, kleuterschool, bij familieleden of oppas worden achtergelaten.

4- Evenzo voelen ouderen zich gescheiden van de ‘familie roedel’ wanneer zij naar een verzorgingstehuis moeten of na de dood van een echtgenoot of levensgezel. De angst om contact te verliezen of contact te maken met iemand (de dreiging van een scheiding, een moeilijke lange afstands- of weekendrelatie, de angst dat een geliefde kan weggaan of sterven) of zich afgewezen voelen door een persoon, bv. vanwege een meningsverschil, kan het conflict ook oproepen. Huisdieren lijden ook aan scheidingsconflicten, bv. wanneer hun baasje vertrekt of sterft of wanneer ze in een kennel worden achtergelaten.

5- Op dezelfde manier verwijst het conflict naar het gescheiden ‘willen zijn’ van een persoon; in de zin van willen, maar iemand niet van je af kunnen duwen (letterlijk of figuurlijk), zoals bv. een bemoeizuchtige baas of leraar, een vervelende collega of schoolvriend of een dominante ouder of echtgenoot (vergelijkbaar met aanrakingsconflicten van het niet willen aangeraakt worden met betrekking tot de myelineschede van de zenuwen).

6- Een scheidingsconflict heeft ook te maken met het gescheiden willen zijn van iets wat zich dicht bij de huid bevindt (zoals een gezichtsmasker, zuurstofmasker, een helm, hoed, kleding, schoenen, strakke kousen, nat linnengoed, natte luiers). Hetzelfde geldt voor een scheiding van iets wat men niet langer mag of kan aanraken (een muziekinstrument, toetsenbord, tennisracket, golfclub, stuur) of een gevoel van iets op de huid (een verlovingsring, een favoriet kussen).

Weefsel

De haarwortels behoren tot de opperhuid en dit is ectoderm.

DE ONTWIKKELING EN FUNCTIE VAN DE OPPERHUID

De opperhuid (epidermis) bedekt de onderliggende lederhuid (dermis of corium). De opperhuid is voornamelijk verantwoordelijk voor sensorische waarneming, zoals temperatuur, druk en aanraking.

De meeste cellen van de opperhuid zijn keratinocyten (keratinevormende cellen), die hun oorsprong vinden in de diepste laag van de opperhuid, de kiemlaag. Deze laag bevat ook pigmentproducerende melanocyten (de meeste melanocyten bevinden zich echter in de lederhuid). Vanuit de kiemlaag migreren keratinocyten door de stekellaag en de korrellaag naar de hoornlaag.

Zodra ze het oppervlak van de huid bereiken, worden ze geleidelijk losgelaten en vervangen door nieuwe cellen die van onderen uit omhoog worden geduwd. Keratine is ook het belangrijkste bestanddeel van haren en nagels.

De opperhuid bestaat uit gekeratiniseerd plaveiselepitheel, komt voort uit het ectoderm en wordt daarom aangestuurd vanuit de hersenschors. Typisch bij ectoderm is dat er celverlies optreedt tijdens het conflict en celtoename in de genezingsfase.

HERSENNIVEAU

De opperhuid wordt aangestuurd vanuit de sensorische cortex (= deel van de hersenschors). De huid van de rechterkant van het lichaam wordt aangestuurd vanuit de linkerkant van de sensorische cortex; de huid van de linkerkant van het lichaam wordt aangestuurd vanuit de rechtercorticale hemisfeer.

Bijgevolg is er een kruislingsverband tussen de hersenen en het orgaan. De homunculus is een weergave van verschillende anatomische delen van het lichaam. In overeenstemming met het evolutionair denken, zijn territoriumconflicten, seksuele conflicten en scheidingsconflicten de primaire conflictthema’s die worden geassocieerd met organen van ectodermale oorsprong en die worden aangestuurd vanuit de sensorische, pre-motorisch sensorische en post-sensorische cortex.

Biologische zin

Door de gevoeligheid van de hoofdhuid te verliezen, wordt het ontbrekende of ongewenste huidcontact tijdelijk vergeten. Het biologisch speciaalprogramma van de opperhuid volgt het buitenste huidsensibiliteitsschema met verminderde gevoeligheid in de conflictactieve fase en de epileptoïde crisis, en overgevoeligheid in de genezingsfase.

Conflictactieve fase

Haaruitval, droge en slecht doorbloede hoofdhuid en vorming van schilfers zijn symptomen van conflictactiviteit. Tijdens de conflictactieve fase ulcereert de opperhuid op de plaats(en) die met de scheiding worden geassocieerd. De ulceraties zijn microscopisch klein en blijven daarom meestal onopgemerkt. Bij Alopecia zijn de ulceraties zo diep door ernstige conflictactiviteit dat de haarwortels er ook bij betrokken zijn en de haren uitvallen.

Bij aanhoudende conflictactiviteit wordt de huid echter droog, ruw, schilferig, bleek en koud door een verminderde bloedcirculatie. Vanwege het verlies van epidermale cellen neemt de gevoeligheid van de huid af en op de hoofdhuid wordt de schilferige huid zichtbaar als roos. Een diepe ulceratie van de epidermale huid veroorzaakt haaruitval (Alopecia), dit geldt ook voor huisdieren.

Een typisch symptoom van de conflictactieve fase is kortetermijn geheugenverlies, dat zorgt voor het tijdelijk kunnen ‘vergeten’ van degene die ‘van de huid werd gerukt’, door het geheugen te blokkeren (in de dierenwereld bv. herkent een moederkat haar kittens niet meer wanneer ze te vroeg van haar zijn gescheiden).

Het kortetermijn geheugenverlies reikt tot in het eerste deel van de helingsfase (PCL-A). Bij kinderen wordt een slecht geheugen vaak benoemd als Attention Deficit Disorder (ADD) met leermoeilijkheden en aandachtsproblemen. Bij volwassenen kunnen langdurige scheidingsconflicten zelfs leiden tot dementie.

Opmerking: kortetermijn geheugenverlies treedt op bij elk Biologisch Speciaalprogramma (in de conflictactieve fase en PCL-A) waarbij de sensorische, post-sensorische of pre-motorisch sensorische hersenschors betrokken is, omdat in biologisch opzicht het plaveiselepitheel van het gehele organisme geassocieerd wordt met een scheidingsconflict.

Dit komt ook voor bij biologische conflicten die verband houden met de melkgangen, het oppervlakkige slijmvlies van de mond, het neusslijmvlies of het bovenste deel (twee derde) van de slokdarm.

Genezingsfase

Verhoogde stofwisseling van de hoofdhuid kan gepaard gaan met roodheid, zwelling en jeuk. Er worden nieuwe haren gevormd, de resterende schilfers vallen af en er komen geen nieuwe meer bij. Eens het conflict is opgelost, begint het haar weer te groeien.

Met dank aan: Caroline Markolin, PH.D. https: //LearningGNM.com

Arjen Lievers https://www.germaansegeneeskunde.nl/index_ziekten_gnm/

Dr. Geerd Ryke Hamer

Therapie

Het is belangrijk om het conflict en de sporen (recidiverende sporen) te achterhalen en zo mogelijk op te lossen indien het conflict nog actief is.

Kuur van 4 weken: witte koolbladeren fijnsnijden en op het hoofd leggen.

Thee van bijvoet, brandnetel en klitwortel uitwendig aanbrengen.

Thee van Berberis, berkenblaadjes, braamblaadjes, salie, kamille, ereprijs en cichorei: zowel inwendig te gebruiken als voor de huid.

Vitamine A en E in koudgeperste plantaardige olie (lijnzaadolie, hennepzaadolie).

Vitamine B-complex uit gistvlokken.

Hoofdmassage of pakking met sesamolie.

Gymnastiek, inwendige reiniging door basische voeding. Eventueel darmspoelingen.

Natuurlijke prikkels zoals licht (zonnebaden), water (regen) en wind opzoeken.

Andere mogelijke oorzaken van Alopecia (en haaruitval)

Medicijnen zoals cytostatica, de anticonceptiepil, pijnstillers, anti-reumatica, bloedverdunners, bloeddruk- en cholesterolverlagers, plaquenil, vaccins (voornamelijk tegen hepatitis B), chemotherapie, straling, hormoonvervangende therapie (Hormone Replacement Therapy/HRT) enz.

Haaruitval

Mogelijke oorzaken van haaruitval zijn verstopte galwegen in de lever en chronische lymfeverstopping. Hierbij is een dagelijkse zuivering (of detoxkuur) zeer belangrijk. In de Ayurvedische geneeskunde spreekt men ook van ‘vata’ die toeslaan (met verstoppingen in het lichaam tot gevolg) als oorzaak van haaruitval.

Als verstoppingen toenemen, is er meer ophoping van toxische stoffen die richting het hoofd stijgen. De doorstroming van lymfe en bloed verslechtert in dit gebied en dit heeft ook invloed op de schildklier. Bloedophoping als gevolg van de intoxicatieschok, zorgt dat het bloed dikker wordt en ophoopt en de doorstroming vermindert.

Dit belemmert de hormonen om in voldoende hoeveelheden en op de juiste plaatsen te geraken. Bijgevolg gaan de hormoonproducerende klieren meer hormonen uitscheiden. Als de schildklier te veel hormonen uitscheidt, verhoogt de stofwisseling van het lichaam. De lichaamscellen worden overactief en eisen steeds meer voedingsstoffen. Er ontstaan dan weer meer afvalstoffen die niet op tijd kunnen worden afgevoerd.

Verstoppingen in de Cisterna chyli vaten en de borstbuis (lymfe) in de buik zorgen ervoor dat de lymfevaten die stofwisselingsafval afvoeren van de schildklier naar de borstbuis hun werk niet meer voldoende kunnen doen. Bij onvoldoende lymfedrainage raken ze dan ook verstopt. De lymfeknopen zwellen en de schildklier wordt groter.

Dit leidt uiteindelijk tot een tekort aan afgescheiden hormonen en tot een verminderde basisstofwisseling, met enerzijds een gewichtstoename en een vermindering van mentale activiteit tot gevolg waarbij men het koud kan hebben, terwijl het zelfs warm weer is. Anderzijds (vooral bij ‘vata’ en ‘pitta’ constitutie) leidt dit tot haaruitval.

Haaruitval gaat vaak ook samen met een niet goed werkende spijsvertering. Een goed werkende spijsvertering voorkomt dat de galwegen in de lever en de lymfewerking verstoord worden door verstoppingen. Het is dan ook belangrijk om de spijsvertering te optimaliseren bij haaruitval en Alopecia.

Haaruitval kan eveneens ontstaan als je via supplementen te veel vitamine A binnenkrijgt. Wees voorzichtig met deze supplementen! Het lichaam maakt zelf vitamine A aan naar eigen behoefte uit carotenen die in gekleurde groenten en fruit aanwezig zijn. Een supplement vitamine A is alleen aangewezen indien je echt een tekort hebt en bij oogaandoeningen.

Het veelvuldig gebruik van de microgolf leidt eveneens tot haaruitval. Een microgolf is absoluut niet aangewezen om voeding mee te bereiden of op te warmen, zie ook andere blogs die ik daarover heb geschreven.

Hulpmiddelen bij haaruitval en Alopecia

ALOPECIA

Ondersteunend: Linum usitatissimum (lijnzaadolie), Perilla frutescens (olie).

Uitwendig ondersteunend: Allium cepa (ajuin), Arnica montana, Citrus reticulata (e.a.), Pelargonium asperum CV Egypte, Tropaeolum majus, Urtica dioica (brandnetel).

HAARUITVAL

Ondersteunend, ter versterking van de haren: Bambusa arundinacea, Borago officinalis (olie), Centella asiatica, Equisetum arvense, Fucus vesiculosis, Macrocyctis pyriferae, Medicago sativa, Oenothera biennis (olie), Ribes nigrum (olie), Saccharomyces cerevisiae, Triticum aestivum (olie), Tropaeolum majus, Urtica dioica.

Bevorderen de doorbloeding van de hoofdhuid: Allium sativum (gefermenteerd), Ginkgo biloba, Rosmarinus officinalis, Zingiber officinalis.

Ondersteunend ter preventie van haaruitval van het androgyne of mannelijke type: Glycyrrhiza glabra (zoethout), Panax ginseng, Panax Quinquefolius, Serenoa repens, Linum usitatissimum (zaad), Trigonella foenum graecum.

Ondersteunend voor de hormoonbalans bij menopauzale vrouwen: Cimicifuga racemosa, Glycine max, Salvia officinalis, Salvia sclarea, trifolium pratense.

Lokaal ondersteunend, bevorderend voor de bloedsomloop, versterkend voor de haren en beschermend tegen vroegtijdige haaruitval: Allium cepa, betula pendula/pubescens (berkenwater), Capsicum annuum var. annuum, Citrus reticulata, Hedera helix, Juglans regia (bolster), Lavendula vera, Nasturtium officinalis, Pelargonium asperum (e.a.), Petroselinum crispum, raphanus sativus var. nigrum, Rosmarinus officinalis, Salvia officinalis, Tropaeolum majus, Urtica dioica, Zingiber officinalis.

Yucca schidigera extract: de yucca wortel bevat vele steroïde saponinen of zeepstoffen. Het zijn echte woestijnplanten die al eeuwenlang gebruikt worden om de darmen te zuiveren en ze worden voor tal van gezondheidsproblemen gebruikt.

Darmen zuiveren is altijd de eerste stap om de spijsvertering te verbeteren, met eventueel een darmspoeling en het herstellen van de darmflora.

Verschillende specerijen hebben een zuiverend effect op het spijsverteringstelsel.
Bron Dr. Andreas Moritz