Onlangs had ik een inspirerend gesprek met Brecht Arnaert over onvoorwaardelijke liefde in relaties.

Het zoeken naar een ideale partner is eigenlijk de zoektocht naar wie je zelf eigenlijk bent, het is zo belangrijk om liefde en waardering te krijgen van de allerbelangrijkste mens in je leven: namelijk jezelf.

Er is slechts één doel voor relaties, en voor het leven, te zijn en te beslissen Wie je werkelijk bent. Is datgene wat je wenst vanuit eigenwaarde en liefde voor jezelf of om het tekort eraan op te vullen met iets om iemand buiten jezelf?

Een groot doel van relaties is om je meest verheven droom, je hoogste idee en je dierbaarste hoop tot uitdrukking te brengen. Relaties zijn heilig omdat zij het leven zijn edelste en enige mogelijkheid bieden empirisch jouw hoogste conceptualisatie van het ZELF te creëren en verder te ontwikkelen.

Relaties mislukken wanneer je ze beschouwt als de edelste mogelijkheid van het leven om de ervaring van jouw hoogste conceptualisatie van de ander te scheppen en verder te ontwikkelen. Het is wijzer binnen een relatie om aandacht te geven over het ZELF, wat het ZELF is, doet en heeft.

Het is zo belangrijk dat jij jezelf als een heel mens ziet en erkent. Als jij jezelf erkent , zal de ander jou ook erkennen…en ben je nooit alleen. Wat je aan jezelf geeft…geef je ook aan de ander, wat je nalaat aan jezelf te geven, laat je na te geven aan een ander, het begin van de dramadriehoek.

Het gaat om een belangrijke paradox in menselijke relaties: je hebt geen behoefte aan een bijzonder mens buiten jezelf om werkelijk te ervaren Wie je bent…en zonder de ander ben je niets. Dat is zowel het wonder als het mysterie, de vreugde als de frustratie van de menselijke ervaring. Het vereist een diep begrip en totale bereidheid om op een zinvolle manier binnen deze paradox te kunnen leven.

Als je niet van het ZELF kunt houden, kun je niet van een ander houden. Het wordt een behoeftigheid. De doelstelling van een relatie is te zijn en te beslissen wie je werkelijk bent, je eigen volmaaktheid delen met de ander, jezelf vervolmaken.

Er bestaat een manier om binnen relaties gelukkig te zijn en dat is verhoudingen gebruiken volgens hun vooropgezette bedoeling en niet volgens jouw intenties. Relaties nodigen je voortdurend uit om creatief te zijn, om steeds hogere aspecten van jezelf, steeds verhevener en schitterende visies van jezelf tot uitdrukking te brengen en te ervaren.

Iedereen wil liefde, iedereen wil leuk en aantrekkelijk gevonden worden. We hebben allemaal behoefte aan acceptatie. Als we die behoefte aan acceptatie niet eerst zelf vervullen, zijn we geneigd onszelf te verlaten en onszelf daarmee te verraden, dat is eigenlijk hoogverraad aan het ZELF. Begrijp dat je onder deze condities de ander ook verraad, die kan namelijk niet weten wie je bent.

Het hebben van verwachtingen is niet zozeer het probleem, maar het feit dat jij je er niet van bewust bent dat de ander voor jou een emotionele behoefte moet vervullen of schade moet herstellen; dit veroorzaakt ware ravages in relaties.

Dit verlies van het zelf is wat de meeste bitterheid en verwarring binnen dergelijke relaties veroorzaakt.

De meeste mensen beginnen een relatie meer gericht op wat ze eruit kunnen halen dan op wat ze erin kunnen investeren. Desondanks is het verheven doel van elke relatie te beslissen welk deel van jezelf jij tevoorschijn laat komen en niet om te bepalen welk deel je van de ander kunt opeisen en inpalmen.

Het ware vooropgezette doel van relaties is echter niet om iemand te vinden die jou compleet maakt, maar om iemand te vinden met wie je jouw volmaaktheid kunt delen. Jouw volmaaktheid is de verbinding met jezelf waarbij anima en animus mooi verbonden zijn en als een éénheid functioneren.

“Anima” en “Animus” zijn concepten uit de analytische psychologie, geïntroduceerd door Carl Gustav Jung, een Zwitserse psychiater en psychoanalyticus die in de vroege 20e eeuw leefde. Deze concepten beschrijven de onbewuste vrouwelijke kant in mannen (anima) en de onbewuste mannelijke kant in vrouwen (animus). Jung geloofde dat deze aspecten cruciaal zijn voor de persoonlijke ontwikkeling en dat ze invloed hebben op de manier waarop individuen zich verhouden tot het andere geslacht.

Door de anima of animus te integreren, kan een individu meer balans en heelheid bereiken in hun psyche, wat leidt tot een harmonieuzere relatie met zichzelf en met anderen.

De animus kan inderdaad worden gezien als een kracht die structuur, logica en assertiviteit biedt, wat je zou kunnen interpreteren als het “markeren van het eigen territorium.” Dit kan helpen bij het creëren van een psychologische ruimte waarin de anima, met haar eigenschappen zoals intuïtie, empathie, en verbinding, vrijer tot uitdrukking kan komen.

Het idee van anima en animus die elkaar “omarmen” duidt op het proces van integratie, waarbij het individu streeft naar een harmonieuze balans tussen deze innerlijke tegenstellingen. Deze integratie is een sleutelconcept in Jungs idee van individuatie, een proces waarbij het individu streeft naar heelheid en innerlijke balans.

Het idee dat de animus de norm stelt om het eigen territorium te markeren, waardoor de anima tot volledige uitdrukking kan komen, en dat beide elkaar kunnen omarmen, is een metaforische benadering die inzicht kan bieden in de innerlijke balans tussen mannelijke en vrouwelijke aspecten binnen het individu.

Individueel voel ik dat, wanneer de anima in mij zich geborgen voelt door de animus, dit een meerwaarde biedt. Namelijk, de anima kan nooit gemanipuleerd worden en weet perfect de animus in de juiste richting te sturen waar gezocht moet worden.

Daarom is het evenwicht tussen beide zo belangrijk; in die zin wordt rationeel denken zeer waardevol wanneer het in verbinding staat met intuïtief voelen.

1)- Vrouwelijke openheid in een relatie bevordert een diepe emotionele verbinding, stimuleert wederzijdse groei en legt een solide basis van vertrouwen en intimiteit. Het draait om het scheppen van een voedende, empathische en emotioneel rijke omgeving waarin beide partners kunnen bloeien.

Emotionele Ontvankelijkheid: Het openstaan voor het begrijpen en empathisch reageren op de emoties van een partner. Dit houdt in: actief luisteren, medeleven tonen, en de bereidheid om je te verbinden met de gevoelens van een partner, zelfs wanneer deze complex of uitdagend zijn.

Kwetsbaarheid: De bereidheid om kwetsbaar te zijn door je eigen emoties, angsten, en verlangens openlijk te delen. Dit schept een ruimte van vertrouwen en intimiteit, waarin beide partners zich veilig voelen om zich authentiek uit te drukken.

Aanpasbare Communicatie: Een open benadering van communicatie die flexibel en responsief is, wat inhoudt niet alleen het delen van je eigen gedachten en gevoelens, maar ook het afstemmen op de communicatiestijl en emotionele behoeften van een partner.

Ondersteunend Koesteren: Het creëren van een voedende omgeving die zowel de relatie als de individuele groei van elke partner ondersteunt. Dit omvat het bieden van aanmoediging, het tonen van begrip, en vaak het prioriteren van de behoeften van de relatie of van een partner boven je eigen behoeften.

Acceptatie en Niet-Oordelen: Het tonen van acceptatie naar een partner, inclusief hun fouten en sterke punten, creëert een ruimte vrij van oordeel waarin beide partners zich volledig geaccepteerd voelen voor wie ze zijn. Dit bevordert een diepere emotionele verbinding en wederzijds respect.

Intuïtief Begrip: Het gebruik van intuïtie om een dieper begrip van en verbinding met een partner te bereiken. Dit omvat het aanvoelen van de onuitgesproken gevoelens of behoeften van een partner en daarop reageren op een zorgzame en attente wijze.

Flexibiliteit en Aanpassingsvermogen: Openstaan voor verandering en zich aanpassen aan de onvermijdelijke veranderingen die het leven met zich meebrengt. Deze eigenschappen zijn cruciaal om de ups en downs binnen een relatie te navigeren, zich aan te passen aan nieuwe situaties, uitdagingen of levensfasen, en zo samen te groeien.

2)- Mannelijke openheid in een relatie draagt bij aan een sterke, ondersteunende en liefdevolle dynamiek, waarbij beide partners zich gezien, gehoord en gewaardeerd voelen. Het draait om het scheppen van een sfeer van vertrouwen, respect en gezamenlijke groei.

Emotionele Expressiviteit: Openstaan voor het delen van je eigen emoties en gevoelens. Dit omvat het vermogen om liefde en zorgen te uiten, maar ook angsten en onzekerheden, wat bijdraagt aan een emotionele diepgang en verbinding.

Actieve Luistervaardigheden: Het actief en aandachtig luisteren naar de partner, niet enkel met het doel om te reageren, maar om werkelijk te begrijpen wat er wordt gecommuniceerd. Dit toont een diepe betrokkenheid en waardering voor de gedachten en gevoelens van de partner.

Directe Communicatie: Open en eerlijke communicatie over gedachten, gevoelens, en behoeften. Dit vereist zich kwetsbaar opstellen door openhartig te spreken over individuele onderwerpen.

Betrokkenheid en Toewijding: Het tonen van toewijding aan de relatie door betrokken te zijn bij gezamenlijke doelen en plannen. Dit omvat actief bijdragen aan de relatie en initiatief nemen in het samen oplossen van problemen.

Bescherming en Ondersteuning: Het bieden van zowel emotionele als praktische ondersteuning en bescherming. Dit betekent aanwezig zijn voor je partner, in zowel moeilijke tijden als momenten van vreugde, en steun en veiligheid bieden.

Flexibiliteit in Rolverdeling: Openstaan voor flexibiliteit in de traditionele genderrollen binnen een relatie. Dit houdt in dat taken en verantwoordelijkheden worden gedeeld of aangepast, gebaseerd op wat het meest bevorderlijk is voor de relatie.

Respect en Waardering: Het actief tonen van respect en waardering voor de partner, wat inhoudt dat de mening, gevoelens, en bijdragen van de partner worden gewaardeerd en erkend.

Veel dank aan Brecht Arnaert voor dit boeiend gesprek, warme groet Daniël

Gepubliceerd op 21/04/2024

Daniël Derweduwen

Delen:

 

Gerelateerde Publicaties