Wat zijn artrose en artritis?

Artrose nader uitgelegd

De botten geven structuur en stevigheid aan het lichaam. Het dragende stuk van de botten is het buitenste deel dat eveneens het beenmerg omvat. Het buitenoppervlak van de botten wordt door het botvlies (= periost) bekleed en dit botvlies geeft ondersteuning aan het bot als een spalk. In het botvlies zitten er zeer veel zenuwen. De botten monden uit in de gewrichten die bij elkaar gehouden worden door pezen en ligamenten.

De botten in het gewricht worden afgedekt met stevig kraakbeen, dat de wrijving tijdens de beweging van de gewrichten vermindert. Het kraakbeen wordt ook afgedekt door het perichondrium (dit is het equivalent van het botvlies). Zowel de botten, het kraakbeen, de ligamenten en pezen behoren tot het nieuw mesodermale kiemblad en worden vanuit het hersenmerg aangestuurd. De voornaamste conflictinhoud is een eigenwaarde-inbreukconflict (= EWI).

Het skelet van het embryo bestaat voornamelijk uit kraakbeen, dat geleidelijk wordt vervangen door bot. Dit proces, ossificatie genoemd, wordt pas na de geboorte voltooid. Sommige delen van het lichaam blijven echter kraakbeen, bijvoorbeeld het puntje van de neus en het uitwendige oor.

Elk deel van het motorisch bewegingsapparaat heeft een eigen nuance en in het lichaam stemt het bewegingsapparaat overeen met zelfvertrouwen. Zware EWI-inbreuken op je eigenwaarde slaan neer op de hardste delen van het bot. Osteoporose en botkanker (denk aan de diagnoseschokken) zijn het gevolg hiervan. Matige EWI-inbreuken slaan neer in het kraakbeen en de gewrichtsbanden.

Lichtere EWI-inbreuken zullen zich meer manifesteren in de lymfe, het bindweefsel, de spieren en bloedvaten. Voor de ziel is het zelfvertrouwen de tegenpool van angst en dus een structuurvormend en dragend element. Artrose is in principe afbouw van het kraakbeen, waar je niets van merkt totdat het hele kraakbeen (en vooral het kraakbeen in de gewrichten) helemaal is afgesleten.

Als het kraakbeen weg is, krijg je bot op bot in de gewrichten. Het perichondrium dat het kraakbeen bedekt komt op het bot en dit veroorzaakt enorm veel pijn. Tijdens de conflictactieve fase kan artrose dus zeer pijnlijk zijn en in de genezingsfase evolueert dit naar artritis of reumatoïde artritis.

Dr. Hamer meldt dat nieuw mesoderm een uitzondering is en niet altijd voorafgegaan wordt door een dramatische en geïsoleerde conflictschok, wat typisch is bij kanker op oud mesoderm en endoderm. De biologisch zinvolle speciaalprogramma’s kunnen ook opgestart worden door niet-dramatische, sluipende of knagende ervaringen.

Zo kan artrose door lokale of gegeneraliseerde EWI’s veroorzaakt worden. Echter niet alle klachten van het bewegingsapparaat hebben een EWI als oorzaak. Overmatige belasting (zoals te zware fysieke arbeid of training) of net te weinig lichaamsbeweging (zoals de hele dag voor de computer en ’s avonds voor de televisie zitten) zijn ronduit schadelijk voor het bewegingsapparaat.

Het lichaam is ook niet gemaakt om urenlang te zitten of lang op de knieën te steunen. Dit verstoort de stofwisseling van het gewricht met potentieel een verhoogd risico op letsels. De daaruitvloeiende pijn kan vervolgconflicten veroorzaken die ook op het bot neerslaan, met gevaar voor vicieuze cirkels.

Uiteindelijk verliest het bot het kraakbeen en terwijl het kraakbeen slijt, zal het bot beginnen te verdichten op die plek. Er kunnen hierbij punten worden gevormd langs de randen van de gewrichten en dat zijn osteofyten, waarmee het bot eveneens wordt aangetast.

De pijn bij artrose is om jou stil te houden en verdere botschade te voorkomen. Ook de vloeistof in de gewrichten neemt af. Het bot zelf kan geen klachten geven; de klachten komen in feite van de ligamenten, pezen, het perichondrium en de spieren die op de afbouw van het kraakbeen reageren.

Elk deel van het skelet heeft een eigen conflictinhoud (Arjen Lievers)

• Schedel en wervelkolom: een intellectueel moreel eigenwaarde-inbreukconflict. Het conflict wordt veroorzaakt door te falen op het gebied van een intellectuele opdracht bv. op school of op het werk, door een vergissing te begaan of door neerbuigende of kleinerende opmerkingen van leraren, coaches, werkgevers, collega’s, een ouder of een partner, waardoor een persoon zich dom of traag van begrip voelt. Men ervaart ongerechtigheid, onvrede, onvrijheid, oneerlijkheid, ondankbaarheid, onfatsoenlijkheid, intolerantie en ontrouw. Mensen met een beroep dat veeleisend is op intellectueel gebied zoals geleerden, academici, schrijvers en anderen, van wie de eigenwaarde gebaseerd is op hun intellectuele prestaties, of mensen die academisch gezien overambitieus zijn, zijn gevoeliger om dit soort conflict te ervaren. Je kan ook jezelf de put in praten: “Ik ben een idioot!” of “Ik ben niet slim genoeg!”, kan leiden tot eigenwaardeverlies. De angst om te falen of iets dat onverwacht als onrechtvaardig wordt ervaren, kan het conflict al activeren: het gevoel “Dit is niet eerlijk”, is ook van invloed op de schedel en de wervelkolom.
• Gezichtsbeenderen: een eigenwaarde-inbreukconflict i.v.m. iemands uiterlijk of reputatie.
• Oogkas: een eigenwaarde-inbreukconflict gerelateerd aan de ogen, bv. na een operatie ( “Je lijkt wel een monster!”).
• Kaak: een eigenwaarde-inbreukconflict dat verband houdt met ‘het niet van je af kunnen bijten’ (letterlijk of figuurlijk), of het niet kunnen toehappen.
• Gehoorbeentjes en slaapbeen: een eigenwaarde-inbreukconflict geassocieerd met de oren of gehoorverlies.
• Schouders, bovenarm en sleutelbeen: een eigenwaarde-inbreukconflict met betrekking tot een relatie, zoals gefaald hebben als partner, ouder, zoon, dochter, collega, vriend of teamgenoot, dat vaak in verband wordt gebracht met schuld en zichzelf de schuld geven. Ook het niet kunnen of niet mogen vasthouden, omarmen of knuffelen leidt tot dit soort conflict. Een slechte prestatie, bv. op sportief gebied zoals bij volleybal, handbal, golf of hockey, is ook van invloed op de schouder, omdat de actie vaak daarmee gebeurt.
• Ellebogen: een eigenwaarde-inbreukconflict waarbij de elleboog betrokken is, bv. bij tennis of squash. Ellebogen zijn het equivalent van de knieën: een conflict veroorzaakt door een niet-bevredigde ambitie, zoals het bespelen van een muziekinstrument zoals viool of cello of werkgerelateerde activiteiten. Ook het niet in staat zijn om een persoon of een huisdier te omarmen of vast te houden. Bewegingen geassocieerd met de elleboog zoals het niet van zich af kunnen slaan of van zich afweren.
• Pols, handen en vingers: handigheidsconflicten veroorzaakt door het falen bij een handmatige taak of door een slechte uitvoering met de handen. Het gevoel van zich onhandig te voelen. Mensen van wie het zelfvertrouwen voornamelijk afhangt van hun prestaties met de handen, taken die met de handen uitgevoerd worden en mislukken, wat vaak voorkomt bij perfectionisten. Mensen van wie het beroep een fijne motoriek vereist zoals chirurgen, mondhygiënisten of juweliers, en vingervlugheid zoals typen, handwerken, een muziekinstrument bespelen zoals gitaar of piano, zullen eerder lijden aan dit type eigenwaarde-inbreukconflict. Ook het gevoel van iemand slecht behandeld te hebben of een zaak verkeerd te hebben aangepakt.
• Ribben en borstbeen: een eigenwaarde-inbreukconflict veroorzaakt door bv. de diagnose borstkanker, een borstamputatie of een hartaandoening.
• Thoracale en lumbale wervelkolom: een centraal eigenwaarde-inbreukconflict, dat het wezen van de persoon onderuithaalt door bv. een vernederende of mensonterende behandeling. Het gevoel van onder het leven gebukt te gaan of zich vernederd of klein te voelen. De lage rug wordt ook geassocieerd met een gevoel van niet ondersteund te worden of niet geback-upt te zijn door een familielid, partner, vriend, leraar, collega of werkgever. Lasten dragen die niet van jou zijn. Het gevoel hebben van ‘de druk niet meer aan te kunnen’. Een kankerdiagnose gerelateerd aan het gebied van de thorax zoals longkanker of de lumbale wervelkolom zoals prostaatkanker, nierkanker, darmkanker of constante pijn zoals buikpijn of menstruatiepijn hebben ook een invloed op de dichtstbijzijnde wervels. Een lokale eigenwaarde-inbreuk als gevolg van diagnoseschokken.
• Bekken en schaambeen: seksuele eigenwaarde-inbreukconflicten. Seksueel misbruik, erectiestoornissen, het niet presteren zoals verwacht, erachter komen dat de partner een affaire heeft, seksuele afwijzing, zich onder de gordel gedevalueerd voelen, niet zwanger raken, miskramen, een hysterectomie of een verwijdering van de baarmoeder, de diagnose van prostaatkanker, een prostaatoperatie of urine-incontinentie kunnen dit soort conflict uitlokken.
• Staartbeen en heiligbeen: een eigenwaarde-inbreuk geassocieerd met de billen. Seks van achteren wat als vernederend wordt ervaren, pijn tijdens geslachtsgemeenschap, lokale symptomen zoals aambeien, chronische diarree, vaginale droogheid.
• Het zitbeen: het onvermogen om iets te bezitten, want figuurlijk ‘zitten’ wij op iets dat ons toebehoort, om het te beschermen. Het niet in staat te zijn om iets ‘uit te zitten’, niet in staat zijn of niet toegestaan worden om op zijn plaats te zitten zoals een bureau, auto, fiets, motorfiets of paard. Het conflict kan ook betrekking hebben op een persoon die we willen ‘bezitten’ of ‘grijpen’.
• Heup en dijbeenhals: een situatie niet kunnen verdragen vanwege onverwachte of voortdurend hoge eisen: “Dit is te veel om te dragen!”, “Ik kan het niet aan!”, “Ik kom hier niet doorheen!”. Het dijbeen is gekoppeld aan een fysiek prestatieconflict. Iets niet kunnen doorstaan of doorzetten.
• Knieën en onderbenen: fysieke prestatieconflicten, zoals een conflict van onvervulde ambitie of erkenning, bv. moeite hebben met lopen of traplopen, iets of iemand niet kunnen bijbenen, een slechte prestatie in de sport leveren zoals een wedstrijd verloren hebben, op de reservebank gezet worden, vernederende opmerkingen van een instructeur of coach, niet voldoen aan de normen of verwachtingen van een coach, ouder of echtgenoot, zich minder mobiel voelen tijdens de zwangerschap of vanwege het hebben van overgewicht.
• Voeten, enkels, hakken en tenen: het niet kunnen lopen, rennen, springen, dansen of balanceren of het niet in staat zijn om iemand weg te schoppen ter verdediging. Iemand of een situatie niet kunnen uitstaan. De onderkant van de hiel is gekoppeld aan het niet kunnen ‘verpletteren’ van een persoon of situatie.

Het biologisch conflict achter artrose

Het gaat om een EWI die verband houdt met de locatie waar het kraakbeen wordt afgebouwd. Een gegeneraliseerde EWI kan veroorzaakt worden door valse beschuldigingen, vernederingen, grove beledigingen, scheldwoorden en soms ook door kleinere opmerkingen.

Een fysiek misbruik zoals mishandeling of seksueel misbruik kan ook een ernstige EWI veroorzaken. Ook het falen op school, in het werk, in een relatie met betrekking tot de partner, in de relatie als ouder tot het kind of omgekeerd of bij slechte prestaties zowel op intellectueel, artistiek of sportief vlak.

Andere gegeneraliseerde EWI’s kunnen veroorzaakt worden door schuld of schaamte. Mensen zijn in staat zichzelf een eigenwaarde te geven door de manier waarop we onszelf waarnemen. Je creëert een mentale aanleg voor gegeneraliseerde EWI’s als je herhaaldelijk blijft zeggen: “Ik ben een mislukkeling”, “Ik ben niets waard”, “Ik zal nooit slagen”, enz.

Kinderen en ouderen zijn hiervoor kwetsbaarder. Het verlies van status, op pensioen gaan, ziekte of letsel kan het subjectieve voelen laten ontstaan als: “Ik kan het niet maar aan”. Een hogere chronologische leeftijd bereiken waarbij je denkt: “Ik kan het niet meer aan, omdat ik niet meer zo goed ben als vroeger” of de gedachte “Ik word oud en nutteloos” kunnen sterke EWI’s veroorzaken.

Een vriend verliezen waarbij men zich nuttig en gewaardeerd voelde, kan eveneens een EWI veroorzaken.

Een gelokaliseerd eigenwaarde-inbreukconflict (zie lokalisatie) is gerelateerd aan een specifiek deel van het lichaam.

Een slechte artistieke of atletische prestatie komt bv. overeen met de handen of benen. Een eigenwaarde-inbreukconflict kan ook ontstaan bij de diagnose van kanker (zoals dikke darmkanker, prostaatkanker, borstkanker), een negatieve prognose (“Je zal nooit meer kunnen lopen”), de verwijdering van een orgaan (zoals mastectomie of borstamputatie), of continue lokale pijn die correleert met het dichtstbijzijnde bot of gewricht. Ter vergelijking: een matig eigenwaarde-inbreukconflict heeft betrekking op de dichtstbijzijnde lymfeklier of spier.

Men gelooft iemand slecht behandeld te hebben, een zaak verkeerd te hebben aangepakt of iets verkeerds te hebben gedaan. Perfectionistisch ingesteld zijn en ervaren dat je gefaald hebt met een bepaalde activiteit. Geloven dat je na een breuk een zwakke plek hebt, die je niet meer optimaal kan gebruiken.

Opmerking: bij artrose is er gevaar voor vicieuze cirkels, omdat de pijn in het gewricht een nieuw eigenwaardeconflict kan uitlokken. Dit conflict heeft te maken met bepaalde ambities niet meer kunnen uitvoeren (zoals geen lange wandelingen meer kunnen maken, de rug die te zwak is of knieën die versleten zijn).

De gedachte dat je heupen het niet lang meer gaan volhouden, roept eveneens ‘self fulfilling prophecy’ op. De lateraliteit of handigheid is hier van toepassing. Voor een rechtshandige betekent dit dat de rechterzijde, de partnerzijde is en de linkerzijde de moeder/kind zijde. Bij linkshandigen is het net andersom.

Voorbeelden uit het archief van Dr. Hamer

Een jongeman wil graag een bepaald ambacht leren, maar zijn moeder praat op hem in dat hij beter school kan afmaken. Hij luistert naar zijn moeder, met als gevolg dat de jongen een lokaal eigenwaardeconflict ontwikkelt met betrekking tot zijn handen, want hij mag geen handwerk doen. Er is weefselafbouw in de conflictactieve fase, met gewrichtsontsteking in de genezingsfase en veel pijn.

Een dame twijfelt voortdurend of ze alledaagse dingen wel goed doet. Het is haar al als klein meisje aangeleerd dat ze alles perfect moet doen. Haar perfectionisme leidt nu tot dagelijkse eigenwaardeconflicten met betrekking tot haar handen, met als gevolg dat ze gezwollen handen heeft.

De conflictactieve fase

Het is belangrijk te begrijpen dat artrose een hangend conflict is door recidiverende sporen. Er ontstaan telkens opnieuw acute ontstekingen of polyartritis als het conflict even tot bedaren komt. Door herhaalde ontstekingen ontstaan verdikte gewrichten en dit leidt tot vicieuze cirkels. Perfectionistische mensen hebben vooral last van polyartritis. De genezingsfase van artrose is artritis of reumatoïde artritis.

Hoe kan de natuur helpen?

Dr. Hamer raadt aan om eerst de conflicten op te lossen samen met de sporen, omdat deze recidiveren en artrose erger maken.

Het is belangrijk om volgende affirmaties te erkennen: “Iedereen maakt wel eens fouten”, “Ik neem mijn tegenslagen niet meer zo ernstig omdat ik vertrouw op mijn capaciteiten”, “Ik vertrouw op mezelf en kijk met zekerheid naar de toekomst”, “Ik vertrouw op mijn innerlijke leiding”.

Bachbloesems van lariks, guldenroede en veldiep.

Massage met kamferolie, ricinusolie of olijfolie, of inwrijven met mirretinctuur. Warme baden of modderbaden nemen, sauna met infrarood licht of zonnebaden.

Lymfedrainage.

Bewegen is zeer belangrijk. De beweging mag wel geen inspanning zijn en moet energie opleveren. Geen training of uitputtende beweging. Tijdens het bewegen mag men praten zonder dat men zuurstoftekort ervaart.

Ook drukpuntmassage of reflexzonemassage kunnen nuttig zijn. Acupunctuur is eveneens waardevol.

Gebruik etherische oliën van lavendel, munt, melisse en kamille in verdunde vorm om in te masseren.

Drink Ojibwa thee.

Koude kompressen of een ijszak, direct op de huid, maar niet te lang om de zogenaamde reactieve hyperemie te vermijden (= verwarmend effect).

Let op je voeding, vermijd grote hoeveelheden dierlijke eiwitten, vooral varkensvlees. Het is beter om een tijdje vegetarisch te eten.

Loop meer in de zon en wen aan de zon zonder zonnecrème, want zonnecrème is schadelijk voor het organisme. Luister naar je lichaam, dat weet wanneer het genoeg zon heeft gehad.

Let eveneens op je voeding. Vermijd industrieel bewerkt voedsel en alles wat geraffineerd is. Sommige groenten hebben een gunstig effect op de genezing van artritis, zoals sperzieboontjes, alfalfa, andijvie, artisjok, bloemkool, chayote, mierikswortel, raapstelen, shiitake en uien. Dit zijn nuttige groenten om te gebruiken bij reumatische aandoeningen.

Gebruik veel specerijen. Een gestandaardiseerd gemberextract heeft een positieve effect op artritis in de knie. Aloë vera en Aloë praecox zijn ook waardevolle planten bij de behandeling van reuma en artritis.

Noot: ontstekingsremmende middelen werken de helingssymptomen tegen, waardoor de genezing veel langer zal duren.

Boswellia serrata

De hars wordt uit de bast van Boswellia gewonnen en heeft ontstekingsremmende eigenschappen. Het is een waardevolle boom uit de Ayurvedische geneeskunde. Dit hars is sterk ontgiftend en zuiverend voor het bloed en het bevat de drie reinigende smaken bitter, wrang en een scherpe nasmaak.

In de Ayurvedische geneeskunde wordt deze topplant gebruikt bij allerlei reumatische klachten en werkt het versterkend voor het hart. Boswellia verlicht pijn en verbetert de beweeglijkheid bij mensen die artritis hebben. Dosering: 1.200 mg tot 1.500 mg van een gestandaardiseerd extract dat 60 tot 65% boswelische zuren bevat, 2 à 3 x per dag.

Yucca extract is ook een goed middel om de symptomen van reuma en artritis te verlichten zonder de genezingsfase te blokkeren. Het is de wortel van deze plant die rijk is aan steroïde saponinen en deze hebben een krachtig effect op de spijsvertering en het ontgiftingssysteem van het lichaam. Je kan beter het vloeibare Yucca-extract zonder alcohol gebruiken.

Wat vermijd je beter bij artrose en artritis?

Alle stimulerende middelen hebben uiteindelijk een uitputtend effect, omdat de energiereserves van het lichaam door deze stimulerende stoffen voortdurend aangetast worden. Misbruik van de stressreactie en energiereserves van het lichaam, zal met de tijd zijn tol eisen, zowel lichamelijk als geestelijk. Je mag zeker genieten van een kopje koffie. Maar wist je dat cafeïnevrije koffie meer zuren bevat die de genezingsfase van artritis verergeren? Heb je behoefte aan een kopje koffie? Drink dan natuurlijke, onbewerkte koffie.

Stimulerende middelen zijn vochtafdrijvend waardoor je vaker moet plassen en het lichaam veel meer water verliest dan normaal. Er ontstaan problemen met onze natuurlijke ontgiftingssystemen. Wanneer de tolerantie van het lichaam tegen toxische stoffen overschreden wordt, ontstaat een intoxicatieschok die de genezing van artritis zal tegenhouden.

Vermijd het medicijn cortison. Deze chemische stoffen die het natuurlijk hormoon cortisol nabootsen, geven je tijdelijk wat meer energie en levenslust. Maar dit effect duurt slechts zolang het lichaam nog kan putten uit zijn energie- en voedselreserves. Als het lichaam alle reserves heeft opgemaakt, zal het nauwelijks nog kunnen functioneren en de symptomen van artritis en andere aandoeningen zullen verergeren.

Vermijd eveneens frisdranken. Het zure fosfaat in cola en limonade is schadelijk voor het lichaam. Om één glas cola te neutraliseren heeft het lichaam 30 glazen schoon water nodig, dus wees lief voor je lichaam. Let ook op geraffineerd zout, wat eveneens een aanslag is op de waterhuishouding van ons lichaam en de nieren beschadigt. Natuurlijk zout zoals berg- of zeezout heeft wel een gunstig effect op artritis.

Bij artrose en de genezingsfase artritis, is het aan te bevelen om tijdelijk meer vegetarisch te eten om de genezing te bevorderen en pijn te verminderen. Te veel dierlijke eiwitten hebben een verzurend effect, zeker bij artrose omdat de spijsvertering en ontgifting van het lichaam niet goed kunnen functioneren door de conflictactieve fase waarin men zit.

Alcohol, geraffineerde suikers en zetmelen zijn eveneens te vermijden.

Het gebruik van statines heeft ook een nadelig effect op de genezing van artritis.

Verder vind je nog extra tips om artritis te ondersteunen in het artikel over Reuma.

Met dank aan: Caroline Markolin https: //LearningGNM.com Arjen Lievers https://www.germaansegeneeskunde.nl/index_ziekten_gnm/ voor diepgang in de Germaanse geneeskunde.
Björn Eybl, zielsoorzaken van ziekte: ISBN: 978-3-85052-299-1 Ik kan dit boek aanbevelen om zelfstudie te doen.
Dr. Geerd Ryke Hamer