Besmetting en infectie: Een mythe onder de loep.

Besmetting is een mythe; het wordt tijd dat we de oorzaak van ziekte elders gaan zoeken. Sinds mensenheugenis vragen sjamanen, medicijnmannen en artsen zich af wat de echte oorzaak van ziekte zou kunnen zijn. Vele mensen krijgen soms tegelijkertijd gelijkaardige symptomen.

Worden we ziek doordat iemand anders ons heeft besmet? Het klinkt logisch maar het is niet waar. Zou het kunnen dat een andere externe invloed een grote rol speelt in het debat over besmetting?

De grote aandacht op infectie als oorzaak heeft geleid tot bijna volledige verwaarlozing van andere denkpistes. Met de uitvinding van de microscoop in 1670 werden bacteriën ontdekt. Tweehonderd jaar later werd de ziektekiemtheorie van Louis Pasteur de verklaring voor de meeste ziekten.

Echter, na de Eerste Wereldoorlog zijn er veel wetenschappelijke onderzoeken gedaan om te achterhalen waarom de Spaanse griep zich zo snel verspreidde en zoveel doden veroorzaakte. Zowel Milton Rosenau als artsen van de Amerikaanse gezondheidsdienst hebben enkele jaren geprobeerd om gezonde matrozen en vrijwilligers tussen 20 en 25 jaar te infecteren door slijm af te nemen van zieke mensen met de Spaanse griep.

Experiments Upon Volunteers to determine the Cause and Mode of Spread of Influenza, Boston, November and December, 1918, US Public health Service, february, 1921, p. 5-41 ER IS NIETS DAT DE VERSPREIDING VAN DIT VIRUS (of bacterie, men wist toen het niet eens zeker) KAN UITLEGGEN.

Deze afscheiding werd letterlijk in de neuzen, monden en longen ingebracht bij de vrijwilligers en de matrozen. Niemand werd ziek. Bloed van zieke donors werd geïnjecteerd in het bloed van de vrijwilligers, maar ze bleven ‘koppig’ gezond. Artsen kwamen tot de ontdekking dat de Spaanse griep dus niet besmettelijk was. Ze konden dus de schuld niet geven aan bacteriën of zogezegde virussen.

Louis Pasteur geloofde dat de mens steriel was en alleen ziek kon worden als het aangevallen werd door een bacterie. Echter, het onderzoek na de Eerste Wereldoorlog is een omkering van het heersende paradigma dat bacteriën of virussen ons aanvallen en ziek maken.

Ja, inderdaad, het lichaam zit vol bacteriën. Ikzelf ben een man van 78 kg waarvan er drie kilo zuivere bacteriën zijn. Deze bacteriën zorgen ervoor dat de spijsvertering kan werken en dat mijn lichaam zich kan ontgiften en weefsels onderhouden. Ze maken vitaminen aan en kunnen zelfs stoffen produceren waar we ons goed bij voelen. Ze hebben een beschermende rol op de huid en de seksuele organen. Deze ontdekking stelt zelfs de vele medische behandelingen en antibiotica in vraag.

Vele wetenschappers raken nu zelfs zo gefrustreerd als ze proberen te bewijzen dat bacteriën en de zogezegde virussen ons ziek maken, het lukt hen niet om dit te bewijzen.

Behalve bij extreem onnatuurlijke invloeden zoals intoxicatieschokken waar er een microbiële overgroei kan ontstaan. Het is nu eenmaal de natuurlijke taak van bacteriën om gifstoffen af te breken. Maar hierin is de opstapeling van gifstoffen dat causaal ten grondslag ligt aan een intoxicatieschok en/of cytokinestorm.

Louis Pasteur vond geen bacterie die Hondsdolheid veroorzaakte en begon te speculeren over een gevaarlijk infectieus deeltje, dat paste in het verhaal van Edward Jenner en zijn koepokken.

Een virus is een niet-levend organisme dat bestaat uit een verzameling eiwitjes en stukjes RNA of DNA in een membraan ingehuld. Door de tijd heen zijn virologen tot de conclusie gekomen dat virussen wel leven en enorm intelligent zijn, perversie ten top. Mensen geloven het, maar ook hier ontbreekt alle bewijs.

Omdat ze in levende cellen worden waargenomen, namen de onderzoekers aan dat ze zich enkel kunnen repliceren in de levende cellen van alle organismen. Men geloofde zelfs dat virussen ook planten en bacteriën kunnen aanvallen en doden. Ik schrijf wel “geloven”, want bewijs is er niet. Wel gemakkelijk om virussen te zien als zondebok voor verkoudheden en griep.

Er zijn moderne wetenschappers die erachter zijn gekomen dat deze deeltjes (virussen = Latijn ziektegif) net als de verguisde bacteriën eigenlijk een ondersteunende rol spelen in het genezingsproces. Oude geneeswijzen zoals de Ayurveda en de Chinese geneeskunde wisten dit ook.

De opkomst van de Germaanse geneeskunde geeft nieuwe inzichten over het belang van de geest op het ziekteproces. De hersenen als tussenschakel lichaam en de geest. Dr. Hamer kwam tot de ontdekking dat de hersenen bacteriën kan activeren of deactiveren. Hij kwam ook tot de ontdekking dat bacteriën en globulines noodzakelijk zijn bij het genezings- en ontgiftingswerk in het lichaam.

Dat wordt massaal gecensureerd en sommige wetenschappers zijn echt neergeknald om hun ontdekkingen. Deze oude ideeën, en de opkomst van de Germaanse geneeskunde (niet meer tegen te houden) laten zich niet zomaar veranderen door medicijnen, een pil voor elke kwaal en prikken waar veel geld aan verdiend wordt.

Heden ten dage wordt de hele wereldeconomie verwoest en worden onzinnige maatregelen afgekondigd die zelf ziekmakend zijn. Maar net als bij de Spaanse griep is de besmettelijkheid van het coronavirus niet bewezen, laat staan dat het virus zelfs al is geïsoleerd.

Er staat op dit moment nog een prijzenpot van 5 miljoen euro open voor de eerste wetenschapper die dit coronavirus kan isoleren. Maar ziekmakende mondkapjes, social distancing en prikken worden door miljoenen mensen vrijwillig ondergaan als gevolg van het onderliggende principe van besmetting, en daaraan twijfelen, is ook twijfelen aan het fundament van de medische zorg.

En gezondheidsautoriteiten voelen zich ongemakkelijk als men de vraag stelt of ziekte door iets anders of de invloed zoals de psychologische relevantie kan veroorzaakt worden.

Ik heb de afgelopen vier jaar vele mensen met griep en corona geknuffeld, vocht van gordelroos heb ik in mijn ogen en neus gewreven. Raar beste mensen, ik ben nog steeds kerngezond, omdat ik geen angst heb voor ziekte natuurlijk.

Zolang de medische wetenschap hun paradigma van besmetting en infectie niet gaat herzien, zullen we nooit collectieve gezondheid kunnen creëren. Maar de gans met de gouden eieren zal men niet snel slachten.

Gepubliceerd op 20/07/2024

Daniël Derweduwen

Delen:

 

Gerelateerde Publicaties

 

  • Voor veel mensen wordt de Germaanse geneeskunde als zweverig beschouwd. Het woord 'zweverig' wordt vaak gebruikt om te verwijzen naar iets dat ongrijpbaar of abstract is, met betrekking tot overtuigingen die niet stevig zijn geworteld in wetenschappelijke feiten. Gelukkig heeft de Germaanse geneeskunde een solide empirisch-wetenschappelijke basis. Ze kan alle ziekten verklaren en zelfs voorspellen, mits men de natuurlijke biologische wetmatigheden volgt. Mensen met een dualistisch gedachtegoed, die absoluut niet dom zijn, uiten vaak dat de Germaanse geneeskunde zweverig en gevaarlijk is. Met andere woorden, zij begrijpen het concept niet en gebruiken het label "zweverigheid" als een manier om de [...]

    By Published On: 16/04/2024
  • De tuberculose schimmelbacteriën Tuberculosebacteriën hebben een symbiotische relatie met het menselijke organisme en vervullen een vitale rol in het in stand houden van lichaamsweefsels die onmisbaar zijn voor onze overleving. Microben behoren tot de eerste levensvormen. De placenta, die de zich ontwikkelende foetus met de baarmoeder verbindt, is niet steriel, zoals eerder werd aangenomen, maar herbergt een rijke verzameling aan bacteriën. Bacteriën ondersteunen het genezingsproces al in het organisme van de foetus! “Al meer dan een eeuw gaan wetenschappers ervan uit dat baby’s na negen maanden in een steriele baarmoeder, kiemvrij, ter wereld komen. Nieuwe studies weerspreken dat: bacteriën verblijven [...]

    By Published On: 16/04/2024
  • Vergeetachtigheid Het is inderdaad van groot belang om vanuit een biologisch perspectief naar vergeetachtigheid te kijken, niet alleen bij ouderen maar ook bij kinderen. Bij ouderen kan vergeetachtigheid veroorzaakt worden door chronisch actieve of terugkerende scheidingsconflicten, zoals het verlies van een levenspartner of de overgang naar een rusthuis waarbij dierbare bezittingen plotseling weg zijn. Dit kan leiden tot beperkingen in het korte termijngeheugen en problemen met denkvermogen, de dag plannen en dagelijkse taken. Vanuit een biologisch oogpunt heeft vergeetachtigheid een doel: het vergeten van traumatische ervaringen of scheidingen om verdere emotionele pijn te voorkomen. Zelf heb ik bijvoorbeeld gewelddadige mishandeling [...]

    By Published On: 12/03/2024