Beenmergtumor

Op deze afbeelding zien we rode bloedcellen, geactiveerde bloedplaatjes en witte bloedcellen als gevolg van leukemie.

Elke vorm van leukemie wordt voorafgegaan door anemie of bloedarmoede. Leukemie is de genezingsfase van bloedarmoede.

De functie van het bloed

Bloed bestaat uit bloedcellen, bloedplasma en bloedserum. Het bloed circuleert door het hart, de slagaderen en aderen, die samen de bloedsomloop vormen. De belangrijkste functie van het bloed is het transporteren van zuurstof, koolstofdioxide, voedingsstoffen, metabole afvalstoffen, hormonen en andere elementen van en naar de cellen in het lichaam.

Rode bloedcellen (erythrocyten) zijn gevuld met hemoglobine, een zuurstofbindend en ijzerhoudend eiwit dat verantwoordelijk is voor het afleveren van zuurstof in alle delen van het lichaam. Bloedplaatjes (trombocyten) zijn betrokken bij het bloedstollingsmechanisme op de plaats van een wond.

Plasma en serum zijn de vloeibare bestanddelen van het bloed en het plasma bevat ook de bloedstollingsbestanddelen. Witte bloedcellen (leukocyten) worden verondersteld deel uit te maken van het immuunsysteem van het lichaam, wat het afweersysteem is tegen de ‘ziekteverwekkende’ kiemen volgens de conventionele geneeskunde.

In werkelijkheid spelen witte bloedcellen (inclusief fagocyten en lymfocyten) een belangrijke rol tijdens de helingsfase, omdat ze de bijproducten van de microbiële reparatiewerkzaamheden verwijderen. Ze maken in feite deel uit van een aangeboren ondersteunings- of supportsysteem, dat is ontworpen om de diverse genezingsprocessen in het menselijk lichaam te begeleiden.

De productie van bloedcellen (hematopoëse) vindt plaats in het beenmerg van de botten. Beenmerg bevat de bloedvormende stamcellen, waaruit alle andere bloedcellen zich ontwikkelen. Net als de botten van waaruit ze zijn ontstaan, zijn bloedcellen afkomstig van het nieuw mesoderm.

Technisch gezien is bloed gespecialiseerd vaatweefsel, vandaar de ‘mesodermale affiniteit’ met bloedvaten. De belangrijkste eigenschap van het nieuw mesoderm is dat er weefselafname is tijdens de conflictactieve periode, gevolgd door weefseltoename tijdens de helingsfase.

Leukemie is de helingsfase met een grote piekwaarde van bloedcellen tijdens de epicrisis of het hoogtepunt van de genezing.

Opmerking: volgens de standaard zienswijze zijn lever en milt de plaatsen waar tijdens de ontwikkeling van de foetus bloedcellen worden aangemaakt. Later wordt die functie overgenomen door het beenmerg. Volgens deze theorie zullen lever en milt de bloedproductie overnemen in het geval het beenmerg niet in staat is om bloed te produceren.

Dr. Hamer: “Voor mij lijkt dit in bepaalde opzichten niet juist.” Wat de bloedproductie betreft: tijdens het eerste deel van de zwangerschap zien we de productie van foetale erytrocyten, die afkomstig zijn van het endoderm (de eerste en oudste embryonale kiemlaag). Deze zijn echter niet identiek aan de mesodermale erythrocyten die zich later tijdens de zwangerschap ontwikkelen.

Het is daarom hoogst onwaarschijnlijk dat de lever de oorspronkelijke foetale functie van de eerste weken tijdens de embryonale fase zou overnemen. Als dat het geval is, zouden we verschillende soorten erytrocyten moeten zien, zoals de foetale erythrocyten (Dr. med. Ryke Geerd Hamer, Vermächtnis einer Neuen Medizin, deel 1, blz. 477).

Bloedarmoede begrijpen

Bloedarmoede is een tekort aan bloedcellen (erytrocyten) of rode kleurstof (hemoglobine). Bloedarmoede treedt op tijdens de conflictactieve fase als gevolg van gegeneraliseerde eigenwaarde-inbreukconflicten. Dit tekort aan bloedcellen verandert de verhouding tussen bloedcellen en bloedplasma (serum) ten voordele van het bloedplasma. De bloedcellen rijpen verder uit in het beenmerg.

Leukemie of bloedkanker is de genezingsfase van bloedarmoede (zowel vermindering van de rode bloedcellen als witte bloedcellen). Bij elke vorm van bloedarmoede treedt er ook afbouw van het botweefsel (osteolyse) en beenmerg (platte beenderen en pijpbeenderen) op. Dit resulteert in bloedarmoede of anemie (laag aantal rode bloedcellen), leukopenie (laag aantal witte bloedcellen) en trombocytopenie (laag aantal bloedplaatjes).

Vanwege het verminderd aantal bloedplaatjes bestaat de neiging tot meer blauwe plekken en sneller bloeden (zie ook trombocytopenie gerelateerd aan de milt). Bij een gelijktijdig eigenwaarde-inbreukconflict kunnen bijvoorbeeld interne bloedingen, bloedende maagzweren, darmbloedingen of baarmoederbloedingen tot ernstige complicaties leiden.

Het eigenwaarde-inbreukconflict wordt vaak veroorzaakt door de diagnose van kanker, zoals darmkanker of baarmoederkanker en slaat neer op de botten (zowel lokaal als gegeneraliseerd).

Tijdens de conflictactiviteit zijn de hemoglobine- (Hb) en hematocrietwaarde (Hct) ook laag. De hematocrietwaarde is het volume van het bloed dat door de rode bloedcellen wordt ingenomen, weergegeven als een fractie van het totale bloedvolume. Thalassemie en sikkelcelanemie zijn vormen van bloedarmoede met een laag hemoglobinegehalte en een laag aantal rode bloedcellen.

Het verlies van beenmerg (myelodysplastisch syndroom of MDS) heeft een effect op het hele bloedcelproductiesysteem, zelfs als een DHS of conflictinslag alleen een bepaald gebied treft (gelokaliseerd eigenwaarde-inbreukconflict). De reden hiervoor is waarschijnlijk het feit dat pasgeborenen actief merg hebben in alle botten, terwijl bij volwassenen er alleen beenmerg wordt aangetroffen in de platte botten.

Opmerking: bij een ernstige bloedarmoede is een bloedtransfusie noodzakelijk. Zo is een Immuun Trombocytopenische Purpura (ITP) met trombocytopenie (laag aantal bloedplaatjes) en een purperachtige (rode) uitslag, in GNM-termen, het gevolg van een combinatie van een actief eigenwaarde-inbreukconflict en een scheidingsconflict in de helingsfase.

Het conflict dat aan de basis ligt van bloedarmoede is een gegeneraliseerd eigenwaardeconflict met als gevoel “Ik kan het niet meer aan”, “Ik ben niet goed genoeg”, “Ik ben het niet waard”, enz. Dit conflict verschilt van persoon tot persoon.

Voorbeeld uit het archief van dr. Hamer: een 7-jarig jongetje werd met de zuignap ter wereld gebracht. De toestand was kritiek. Na de geboorte is de moeder twee maanden in het ziekenhuis gebleven, waarbij de moeder gedeeltelijk bij de baby is. Als het jongetje 1 jaar oud is, beginnen de ouders een huis te bouwen. Ook dan is hij vaak alleen en wordt naar grootmoeder gebracht.

Psychologisch leidt dit tot een gegeneraliseerd eigenwaardeconflict. Als de jongen naar school moet, recidiveert het conflict. Tijdens weekdagen heeft hij meestal koude handen en in het weekend worden ze warm. Hij wil steeds samen met zijn moeder in bed slapen.

De rode bloedlichaampjes en hemoglobinewaarden zijn laag ( anemie). Bovendien is hij klein voor zijn leeftijd (door een verminderde groei van botten). De beste therapie voor de jongen is de constante aanwezigheid van zijn moeder.

Ander voorbeeld uit het archief van Dr. Hamer: een gehuwde vader scheidt na een jarenlange strijd van zijn echtgenote. Bij de rechtbank wordt hij door een bevooroordeelde vrouwelijke rechter volledig aansprakelijk gesteld. Het resultaat is een volledig gegeneraliseerd eigenwaardeconflict dat op de botten neerslaat, samen met een mannelijkheidsconflict dat neerslaat op de prostaat.

Bij een preventief onderzoek is zijn PSA-waarde verhoogd (6,5). Nu raakt de patiënt verstrikt in de tredmolen van de reguliere geneeskunde. Hij krijgt een prostaatoperatie die leidt tot impotentie en incontinentie met een nieuw eigenwaarde-inbreukconflict en een verslechtering van het bloedbeeld tot gevolg. Meerdere bloedtransfusies zijn nodig (anemie). Als de patiënt in de helingsfase komt, krijgt hij sterke botpijnen en is er herstel van het merg. De eerste symptomen van leukemie worden vastgesteld.

De conflictactieve fase begrijpen

Tijdens de conflictactieve fase ontstaat er afbouw van het botweefsel en merg. Tegelijkertijd vermindert de aanmaak van bloedcellen (hematopoëse) in het beenmerg met een vermindering van de circulerende cellen en bloedarmoede tot gevolg. In het eerste deel van de genezingsfase wordt de bloedarmoede nog erger. Maar dit is slechts schijn, omdat het bloed door de vagotone bloedvatverwijding (het doorzettende nachtritme met vermoeidheid overdag) met extra serum wordt verdund.

Er is een lage hematocrietwaarde met grote vermoeidheid als gevolg van de verlengde nachtfase. De productie van de erytrocyten start in deze fase op. Typische symptomen zijn vermoeidheid, bleke huid, koud gevoel en concentratiestoornissen. Het is belangrijk om het conflict en de bijhorende sporen te achterhalen en zoveel mogelijk op te lossen.

Affirmaties zoals: “Ik ben vol zelfvertrouwen”, “Ik hou van mezelf en waardeer mezelf zoals ik ben”, “Ik ben uniek en waardevol”, zijn belangrijk. Drink thee van brandnetel, donderkruid, dovenetel, duizendguldenkruid, tijm, ginseng. Goede voeding bij bloedarmoede is waardevol, zoals rode biet, knoflook, tomaten, uien, appel, honing, rode wijn en blauwe druiven. Een bloedtransfusie met erytrocytenconcentraat kan helpen bij ernstige gevallen.

Leukemie is de genezingsfase van bloedarmoede

Het eigenwaardeconflict zoals “Ik ben niet goed genoeg”, “Ik kan het niet meer aan” is opgelost. De genezingsfase is leukemie met botpijn in de heupen, wervelkolom, armen, benen en zelfs voeten als gevolg. De genezingsfase kan lang zijn, is pijnlijk en de intensiteit is afhankelijk van hoelang het conflict duurde.

Als je de pijn kan zien als een symptoom waarbij de botten aan het herstellen zijn, zal het geen lijden worden. Het is normaal dat je pijn hebt tijdens de genezingsfase.

Bacteriën die callus vormen om het bot te herstellen hebben inflammatie en vocht nodig om actief te worden. De callus heeft tijd nodig om uit te harden tot bot. Deze callus drukt tegen de zenuwen die in het periost aanwezig zijn, met een intense pijn tot gevolg.

Deze pijn verhindert jou te bewegen waardoor de callus goed kan uitharden. Dit is de biologische zin van botpijn.

Bij het herstel van het merg is er een verhoogde aanmaak van witte bloedcellen, vooral de niet-functionele voorlopers van de witte bloedcellen (leucoblasten). Door de stijging van het aantal bloedcellen komen eerst veel onrijpe bloedcellen in het bloed. Eerst stijgt het aantal witte bloedcellen en pas na enkele weken stijgen ook de aantallen van rode bloedcellen. In deze fase heeft de patiënt de meeste botpijn.

Het is belangrijk om in deze fase de genezing te begeleiden en veel te rusten. Hou je moraal hoog, ook wanneer het lang duurt. Het conflict heeft ook lang geduurd. Weet dat je aan het genezen bent.

Tijdens de helingsfase herstelt het beenmerg, en dit verloopt evenwijdig aan de reconstructie van het bot. De diagnose dat leukemie levensgevaarlijk is, zorgt voor een nieuw eigenwaardeconflict boven op het oude.

Diagnoseschokken en nieuwe trauma’s veroorzaken een verlies aan vertrouwen in jezelf en je lichaam en dat is enorm nefast voor het persoonlijk eigenwaardebeeld dat zo verder aangetast wordt. Het is juist dit eigenwaardeverlies dat causaal is bij bloedarmoede en leukemie.

Men kan dus spreken van een neerwaartse vicieuze cirkel. Men sterft aan de schokken van de diagnoses die zich blijven opstapelen, waardoor de genezingsfase niet kan eindigen. Daarom lopen leukemie en verschillende andere soorten kanker vaak dodelijk af.

Als gevolg van de onwetendheid en het niet begrijpen van het verband tussen lichaam en geest.

De hervatting van de bloedcelproductie (hematopoëse) verloopt in vier fasen: dit is wat technischere informatie, maar het is belangrijk om te weten dat leukemie altijd de genezingsfase is. Tijdens de piek in de genezingsfase heb je zeer hoge waarden in het bloed, wat het signaal is dat het merg herstellende is.

Hulpmiddelen van moeder natuur

1. Lapachothee

Deze thee is afkomstig uit de tropische regenwouden van Zuid-Amerika van wat de inca’s lapacho of Pau Darco noemen. De binnenkant van de schors of bast van de lapacho-coloradoboom wordt gebruikt. Deze bast heeft geneeskrachtige eigenschappen.

Tabebuia impetiginosa is de wetenschappelijke naam van deze boom. Deze thee versterkt de algemene gezondheid en ontgift het lichaam op een krachtige wijze. Het heeft vooral effect op de lever, nieren en het gehele spijsverteringsstelsel, helpt bij baby’s met voedselallergieën en darmkrampen en vermindert de bijwerkingen van antibiotica.

Lapacho thee bestrijdt zowel de oorzaak als het symptoom, wat de afwezigheid van bijwerkingen verklaart.

2. Ojibwa thee

Ojibwa thee werd oorspronkelijk samengesteld door de Noord-Amerikaanse indianen. Er worden 8 verschillende kruiden gebruikt die allemaal gezondheidsversterkend zijn en het lichaam ontgiften en zuiveren.

Deze thee is afkomstig van de Rode iep of Ulmus glabra. De kruiden worden gebruikt bij tal van aandoeningen op de luchtwegen, voornamelijk als zuigtabletten bij keelpijn. Rode iep heeft een gunstige werking op de dikke darm en endeldarm, het stimuleert de spijsvertering en leverwerking wat helpt om het genezingsproces te ondersteunen.

Gezegende distel of Cnicus benedictus is een bitterkruid dat wordt gebruikt om problemen met de lever en galblaas te behandelen. Rode klaver of Trifolium pratense is een bron van waardevolle voedingstoffen en mineralen waaronder chroom, calcium, thiamine, vitamine C, magnesium en fosfor. Het is rijk aan isoflavonen die de weerstand versterken.

Kliswortel of Arctium lappa heeft een positief effect op leverbeschadiging door alcoholgebruik en farmaceutische medicijnen. Kelp of bruinwier is eveneens een rijke bron aan goed opneembare mineralen waaronder jodium, calcium, magnesium, kalium en calcium.

Schapenzuring of Rumex acetosella is rijk aan oxaalzuur, natrium, kalium, ijzer, mangaan, bètacaroteen, vitamine C en fosfor. Het is mild vochtafdrijvend en laxerend en een ontsmettingsmiddel. Witte waterkers of Nasturtium officinale bevat een zeer hoog gehalte aan vitamine C en is eveneens werkzaam tegen de groei van Candida albicans, koorts, ontstekingen en algemene pijn.

Russische rabarber of Rheum palmatum var. tanguticum is een waardevolle plant die zorgt dat gal, parasieten en in de darmen vastzittend voedsel afgevoerd worden. Het stimuleert de galkanalen om giftige afvalproducten te verwijderen. Het is een krachtig ontgiftend kruid en bevat tal van geneeskrachtige eigenschappen.

Vermijd kunstmatige zoetstoffen, vooral aspartaam en sucralose.

Laat ook geen röntgenfoto’s nemen, want dit verstoort de genezing van het merg. Dit is zeer belangrijk bij het Multiple myeloom Morbid syndroom (Kahler). Met röntgenfoto’s hou je de leukemie in stand. Veel laboratoriumuitslagen zijn ook niet echt betrouwbaar (The lancet, Centers for Disease control CDC).

Wees ook zeer voorzichtig met steroïden, medicijnen tegen artritis en NSAIDS. Deze groep van medicijnen is absoluut niet goed voor het merg. Vermijd ook het medicijn van het merk Butazolidin alka.

De vier fasen tijdens de genezing van anemie

FASE 1: Anemie, leukopenie en trombocytopenie

Gedurende de eerste drie weken zijn de bloedwaarden laag. Op dit punt is het laag aantal bloedcellen echter misleidend, omdat de verwijding van de bloedvaten door de vagotonie ervoor zorgt dat het bloedvolume tot wel vijf keer het volume bedraagt dan tijdens de sympathicotonie (tijdens de conflictactieve fase zijn de bloedvaten vernauwd). Dit extra bloedvatvolume wordt opgevuld met bloedserum.

Als gevolg hiervan lijkt het aantal bloedcellen per kubieke millimeter (erythrocyten, leukocyten, trombocyten) laag, hoewel in werkelijkheid het absolute aantal rode en witte bloedcellen onveranderd is. Hetzelfde kan worden gezegd voor de hemoglobine- en hematocrietwaarde, alsook voor het aantal bloedplaatjes.

Naast de vermoeidheid, die in feite karakteristiek is tijdens elke helingsfase, veroorzaakt bloedarmoede juist extreme vermoeidheid (tijdens de conflictactieve fase nivelleert de sympathicotonische stressstoestand de vermoeidheid enigszins).

In de conventionele geneeskunde wordt dit stadium ‘Aleukemische leukemie’ genoemd, wat betekent dat de leukoblasten (nog) niet worden gevonden in het perifere bloed maar wel in grote aantallen in het beenmerg (meestal gedetecteerd door een punctie van het beenmerg).

FASE 2: Bloedarmoede, trombocytopenie en stijging van het aantal leukoblasten

Na drie tot zes weken in de helingsfase begint het beenmerg grote hoeveelheden leukoblasten te produceren. Leukoblasten zijn gespecialiseerde leukocyten. De belangrijkste functie van deze leukoblasten is om de reparatie van het bot, dat op dat moment aan de gang is, te ondersteunen.

Het aantal normale leukocyten, die het bacteriële werk in de helingsfase ondersteunen, wordt niet beïnvloed door de toename van het aantal leukoblasten. Zodra de leukoblasten hun werk hebben gedaan, worden ze door het organisme geabsorbeerd en vervangen door nieuwe, totdat de productie van normale cellen weer op volle gang is.

De leukoblasten die niet in de lever kunnen worden afgebroken, worden in de perifere bloedvaten achtergelaten, waar ze worden aangetroffen bij een bloedtest. Aangezien leukoblasten verschillen van leukocyten beschouwt de conventionele geneeskunde ze als ‘onrijp’ of ‘kankerachtig’ (bloedkanker), hoewel ze geen celdeling (mitose) vertonen, wat het vereiste criterium van kankercellen is.

Het hoge aantal leukoblasten wordt gediagnosticeerd als leukemie. Vanwege de extreme vermoeidheid als gevolg van de aanhoudende bloedarmoede is dit de fase waarin de meeste gevallen van leukemie worden vastgesteld.

Gebaseerd op de kennis van de GNM is de overproductie van leukoblasten juist een goed teken, namelijk dat het eigenwaarde-inbreukconflict opgelost is en het bot, inclusief het beenmerg, nu geneest. Dus hoe hoger het aantal leukoblasten, hoe beter. In fase 2 is de productie van erythrocyten (rode bloedcellen) ook begonnen, maar dit aantal wordt pas later in het proces opgemerkt.

Vanwege het lage aantal trombocyten (trombopenie) is er nog steeds een risico op sneller bloeden.

Opmerking: blootstelling aan radioactieve straling als gevolg van de atoombom (Hiroshima, Nagasaki, 1945) of het vrijkomen van radioactief materiaal door nucleaire ongevallen (Tsjernobyl, 1986) beschadigen het beenmerg, met de ontwikkeling van leukemie tijdens de helingsfase tot gevolg (zonder hersenoedeem, tenzij deze tragedie een eigenwaarde-inbreukconflict heeft veroorzaakt).

Medische bestraling en chemobehandeling vernietigen ook het beenmerg. Dit is uitermate schadelijk wanneer een bot aan het genezen is, omdat het beenmerg, naast het herstel van het botweefsel, ook de schade die wordt veroorzaakt door de bestralingstherapie en de chemotherapie moet herstellen.

De mate van de leukemie wordt bepaald door de duur en intensiteit van de conflictactieve fase. Chronische leukemie, aangeduid als langzaam groeiende leukemie, houdt in GNM-termen in dat de helingsfase voortdurend wordt onderbroken door conflictrecidieven.

Acute leukemie, ook wel snelgroeiende leukemie genoemd, duidt op een intense eerste keer dat iemand zich in een ‘leukemische helingsfase’ bevindt, meestal veroorzaakt door een zeer dramatisch eigenwaarde-inbreukconflict.

In de conventionele geneeskunde worden de verschillende soorten leukemie ingedeeld op basis van de betrokken bloedstamcellen, vandaar het gebruik van termen als monocytische leukemie, T-celleukemie, trombocytenleukemie, erythroleukemie, lymfoblastische leukemie, myelogene leukemie, plasmacytoom, enz.

Een plasmacytoom, multipel myeloom of de ziekte van Kahler is de groei van plasmacellen (witte bloedcellen) die in het beenmerg ontstaat. De beenmergnecrose (panmyelophthisis) vindt plaats tijdens de conflictactieve fase.

Bij een ontsteking en deelname van bacteriën (indien beschikbaar), wordt de aandoening osteomyelitis (botinfectie) genoemd. De vloeistof die door het oedeem in het beenmerg sijpelt, rekt het botvlies op en veroorzaakt daardoor hevige pijn.

Plasmacytomen ontwikkelen zich meestal in platte botten, zoals het heupbot, borstbeen, de wervels van de wervelkolom, schedel of ribben. Dit bevestigt dat deze lichamelijke toestand is gekoppeld aan een eigenwaarde-inbreukconflict.

Opmerking: een beenmergtransplantatie is een proces waarbij het beenmerg van een leukemie- of lymfoompatiënt wordt vervangen door ‘gezonde’ beenmergstamcellen van een donor. Vóór de behandeling wordt een hoge dosis chemotherapie, bestraling of beide toegediend om het beenmerg van de patiënt te elimineren.

Vervolgens worden de geoogste stamcellen van de donor in de bloedsomloop van de ontvanger geïnjecteerd, gestaafd vanuit de aanname dat ze van daar naar het beenmerg zullen reizen, waar ze zich vestigen en de productie van ‘normale leukocyten’ opstarten.

Het radioactief oormerken van het merg van de donor heeft echter aangetoond dat binnen enkele weken geen vreemd merg meer in het lichaam van de ontvanger aanwezig is. Het is allemaal geëlimineerd, als gevolg van de natuurlijke reactie op lichaamsvreemde cellen.

Als het beenmerg inderdaad de productie van bloedcellen start, is dat alleen toe te schrijven aan het feit dat de dosis bestraling en chemobehandeling niet het volledige beenmerg heeft vernietigd, waardoor de resterende stamcellen uiteindelijk weer nieuwe bloedcellen kunnen produceren.

Lymfoblastische leukemie, die nauw verbonden is met het lymfesysteem, wordt meestal veroorzaakt door een mild eigenwaarde-inbreukconflict. Lymfatische leukemie komt vaker voor bij kinderen als gevolg van een gegeneraliseerd eigenwaarde-inbreukconflict.

Opmerking: lymfocyten zijn witte bloedcellen die afstammen van de stamcellen van het beenmerg. Ze worden niet, zoals verondersteld, geproduceerd in de lymfeklieren, maar migreren met de lymfevloeistof via het beenmerg naar de lymfeklieren, waar ze een belangrijke rol vervullen bij het verwijderen van de resten van het microbiële herstel van een bepaalde helingsfase (in tegenstelling tot de theorie van het immuunsysteem).

Aangezien lymfocyten lymfoïde weefsels vormen is het aantal lymfocyten in het geval van een lymfoom (de ziekte van Hodgkin) verhoogd. Bij (chronische) lymfatische leukemie (CLL) neemt echter alleen de hoeveelheid lymfoblasten toe, zonder de zwelling van een lymfeklier, tenzij de twee biologische speciaalprogramma’s tegelijkertijd lopen.

Wanneer lymfocytische leukemiecellen worden gevonden in een lymfeklier, wordt dit meestal gediagnosticeerd als ‘non-Hodgkin lymfoom’ (vergelijk met non-Hodgkin lymfoom gerelateerd aan de kieuwbooggangen). Het zogenaamde burkitt-lymfoom is, in termen van de conventionele geneeskunde, een non-Hodgkin-lymfoom dat ontstaat vanuit de B-lymfocyten. Folliculair lymfoom is een ‘langzaam groeiend’ type non-Hodgkinlymfoom dat ontstaat uit B-lymfocyten.

De verschillende soorten leukemie kunnen tegelijkertijd optreden of van het ene type naar het andere overschakelen, vaak vanwege additionele eigenwaarde-inbreukconflicten, die meestal worden veroorzaakt door de leukemiediagnose zelf.

Vanuit een GNM-perspectief zijn alle soorten leukemie goed nieuws, omdat het bevestigt dat het eigenwaarde-inbreukconflict opgelost is en er nu een proces van genezing aan de gang is. In wezen gaat elke aandoening die optreedt in de helingsfase van een bot of gewricht, of het nu gaat om artritis, spit, pijn in de onderrug of een tenniselleboog, gepaard met een miniatuurleukemie.

Dr. Hamer: “Als conventionele artsen nauwkeuriger zouden diagnosticeren, zouden ze de hele sportwereld moeten decimeren met chemotherapie.”

FASE 3: Opkomst van erytroblasten en tromboblasten

Op het eind van de leukemie, kort na de Epileptoïde crisis, start ook de aanmaak van rode bloedcellen weer op. Een groot aantal van deze nieuwe bloedcellen (erythroblasten of normoblasten genoemd) wordt echter niet gebruikt omdat ze functioneel nog ongeschikt zijn als zuurstofdragers.

Op dat moment vindt, althans voor een korte periode, de productie van erythroblasten en leucoblasten gezamenlijk plaats. Hematologen beschouwen deze combinatie als een dubbele dreiging, genaamd ‘erythroleukemie’.

In fase 3 start de productie van bloedplaatjes ook weer op. Net als de erythroblasten zijn de eerste nieuwe bloedplaatjes (tromboblasten genoemd) functioneel nog deficiënt en hebben ze geen bloedstollingsvermogen.

In de conventionele geneeskunde wordt de verhoogde telling van tromboblasten beschouwd als een bloedaandoening, ‘trombocytenleukemie’ genoemd (vergelijkbaar met trombocytose, een verhoogd niveau van trombocyten, gerelateerd aan de milt).

FASE 4: Productie van normale leukocyten, erytrocyten en trombocyten

Tijdens het laatste deel van de helingsfase keren de bloedwaarden terug naar het normale niveau, zowel in het perifere bloed als in het beenmerg. Dit is vooral belangrijk voor trombocyten en hun vermogen tot bloedstolling.

Opmerking: ijzer is een essentieel element voor de productie van bloed. Door de snelle productie van erytrocyten heeft het lichaam nu veel meer ijzer nodig dan normaal. Dit leidt vaak tot een ijzertekort. In dit geval is het gebrek aan ijzer niet gerelateerd aan bloedverlies door hevig bloeden (zoals bij een maagdarmbloeding of zware en lange menstruatie).

Een verhoogd ijzerniveau, genaamd hemochromatose, treedt op wanneer de productie van rode bloedcellen wordt onderdrukt (zie conflictactieve fase). Het ijzer dat beschikbaar is uit het voedsel kan op dat moment niet worden gebruikt voor de bloedproductie. Na verloop van tijd wordt het extra ijzer opgeslagen in verschillende organen, vooral in de lever.

Met dank aan: Caroline Markolin, PH.D. https: //LearningGNM.com

Arjen Lievers https://www.germaansegeneeskunde.nl/index_ziekten_gnm/

Dr. Geerd Ryke Hamer