Cariës en andere problemen met tanden, tandvlees en kaakbeen

De tanden en de kaken

Een volwassen mens heeft 32 tanden. Iedere tand bestaat uit een tandkroon die uitsteekt boven de tandvleeslijn. Deze kroon (Corona dentis) is bedekt met ectodermaal tandglazuur en heeft een wortel (Radix dentis). Het tandbeen (Collum dentis) heeft een verkalkte structuur die harder is dan die van de botten, waardoor de druk van het bijten en vermalen veel beter wordt doorstaan.

De wortelkanalen met de pulpa bevinden zich in het midden van de tand en het tandbeen omvat de pulpa. De pulpacellen, ook wel odontoblasten genoemd, zijn in staat om tandbeen te vormen en worden beschouwd als het merg van de tand. Verder bevatten de pulpa ook bloedvaten en zenuwen.

Een ontzenuwing van de tand maakt dat de tand zich nooit meer kan herstellen, want het merg van de tand is verwijderd en de tand sterft uiteindelijk af.

De tand is dankzij het nieuw mesodermale tandcement elastisch met het kaakbeen verbonden. Tussen het tandbeen en het ectodermale mondslijmvlies ligt het endodermaal dieperliggend mondslijmvlies dat dezelfde structuur bevat als het endodermaal darmslijmvlies.

Beide slijmvliezen (gingiva) hebben tot doel om de tanden strak tegen de tandhals te drukken. Het parodontium omringt het tandbeen en biedt steun aan de tanden, wat te vergelijken is met het botvlies dat de botten omgeeft.

De kaak bestaat uit een paar botten en vormt het raamwerk van de mond. Het bestaat uit de bovenkaak (vast bovenkaakbeen), de onderkaak (beweegbaar onderkaakbeen) en het temporomandibulair gewricht (TMJ-gewricht).

De functie van de kaak is het bijten en kauwen (zie ook kaakspieren). Het tandbeen en de kaakbeenderen zijn afkomstig van het nieuw mesoderm en worden daarom aangestuurd vanuit het hersenmerg.

Het biologisch conflict achter problemen met de tanden en kaak

Onze tanden dienen biologisch gezien om ons voedsel te kauwen, maar ook om ons te verdedigen en de eigenwaarde te herstellen. En dat laatste wordt al eens vergeten, wat nare gevolgen heeft voor je tanden, kaakbeen, kaakspieren, tandbeen en het dieperliggende mondslijmvlies. Want ons onderbewustzijn kan geen onderscheid maken: de associatie van ‘het niet kunnen bijten’ met het vermalen van voedsel of letterlijk in de zin van ‘niet van zich af kunnen bijten als verdediging’ is voor het onderbewustzijn hetzelfde.

Voor het onderbewustzijn is ‘het niet van zich af kunnen bijten’ of een tegenstander niet kunnen ‘grijpen’, in feite een conflictsituatie die ervaren wordt als het niet kunnen vechten of zich niet kunnen verdedigen. Het onderbewustzijn is zelfs niet in staat te onderscheiden of het om fysieke gevechten of verbale gevechten gaat. En dat is nog niet alles, als je met iemand een aanhoudende ruzie hebt die niet opgelost raakt, is dit voor het onderbewustzijn hetzelfde als ‘niet van zich af kunnen bijten’.

Het conflict gaat dus over het ‘niet durven, kunnen of willen toebijten’, je tanden niet kunnen of durven laten zien, niet kunnen grommen of toehappen. Bijtconflicten die cariës (tandglazuur) veroorzaken, hebben te maken met zich fysiek zwakker voelen, zoals bv. een kind ten opzichte van een volwassene, of een vrouw ten opzichte van een man. Het kan eveneens gaan om een rang zoals een werknemer ten opzichte van een baas of collega (discriminatie) of een student ten opzichte van een leraar of teamleider.

Zelfs problemen ten opzichte van autoriteiten zoals overheidsfunctionarissen, politie, ordediensten, rechtbank enz. kunnen zware bijtconflicten veroorzaken. Seksueel misbruik, onderdrukking, provocaties, verwijten en beperkingen kunnen eveneens een causale oorzaak zijn van tandbederf.

Als het onderbewustzijn merkt dat het niet van zich af kan bijten of ‘niet de tanden kan laten zien’, worden het tandglazuur en tandbeen aangetast, en als het conflict zeer hevig is, kan zelfs het kaakbeen aangetast worden.

Onaantrekkelijke tanden (als gevolg van conflictsituaties en slechte mondhygiëne) kunnen eveneens een tandbeen-gerelateerd conflict veroorzaken dat de eigenwaarde aantast. Als het bijtconflict geassocieerd wordt met het kaakbot wordt dit conflict veel intenser ervaren.

Het ‘niet kunnen’ betekent dan dat men te weinig zelfvertrouwen heeft, zich te zwak voelt of gewoon het lef niet heeft, te laf, te schuchter of te voorzichtig is. Men kan in deze situaties niet toehappen of toebijten. ‘Niet durven’ betekent eigenlijk dat men door iets of iemand gehinderd wordt om toe te happen of te bijten.

De kiembladen waaruit gebit en kaak zijn opgebouwd met hun primaire conflictinhoud

De tanden, het parodontium en kaakbeen behoren tot het nieuw mesodermaal kiemblad. De belangrijkste eigenschap van dit kiemblad is dat het botweefsel afneemt tijdens de conflictactieve fase. Dit is de fase waarin je niet van je af kan bijten of je tanden laten zien als verdediging. Is daarmee samenhangend nog een eigenwaardeconflict actief, dan wordt het tandbeen en het kaakbeen ook betrokken.

Er is altijd botafbouw als je conflictactief bent.

Het tandglazuur en oppervlakkige mondslijmvlies behoren tot het ectodermaal kiemblad. Dit betekent dat er weefselafname is tijdens de conflictactieve fase met een nuance op de conflictinhoud van ‘niet van zich af durven bijten of toehappen’, eveneens in de zin van een scheidingsconflict (ectoderm).

Het dieperliggend mondslijmvlies behoort tot het endodermaal kiemblad en heeft te maken met het spijsverteringskanaal en brokconflicten waarbij de extra nuance van ‘niet van zich af kunnen bijten’ van toepassing is. Dat kan gaan van een voedselbrok of iets gewenst niet te pakken krijgen, wat eerder rechts in de mond zal plaatsvinden.

Of andersom doordat je iets ongewenst of iets dat niet goed is, niet kwijtraakt omdat je niet kan doorzetten. Je zit m.a.w. vast, en een bepaalde situatie niet kunnen doorbijten zal eerder links in de mond plaatsvinden. Welke tanden getroffen worden door het bijtconflict is subjectief en dit wordt bepaald door iemands perceptie van het conflict in overeenstemming met de specifieke functie van de tanden.

Snijtanden worden gebruikt voor het bijten en afsnijden van voedsel. Met je snijtanden kan je bijten, toehappen en grommen ofwel je tanden laten zien. Het gerelateerde bijtconflict is ‘het niet mogen of kunnen bijten, toehappen of je tanden laten zien’.

De kiezen worden gebruikt voor het kauwen en vermalen van het voedsel. De eerste kies is vooral voor het kauwen terwijl de andere kiezen vooral het voedsel malen (maaltanden). Het gerelateerde bijtconflict is ‘het niet mogen of kunnen vermorzelen of vermalen van de tegenstander’.

De hoektanden hebben de functie om voedsel te grijpen en te verscheuren. Hun functie is om het voedsel vast te pakken en dit vast te houden. Het gerelateerde bijtconflict is letterlijk de tegenstander niet mogen of kunnen grijpen.

Aandoeningen van de kaak, oppervlakkig mondslijmvlies, tanden en het tandglazuur worden bepaald door de handigheid (links-rechts) en of het conflict moeder/kind- of partner-gerelateerd is. De handigheid (lateraliteit) is niet van toepassing op het diepere endodermaal mondslijmvlies.

Oilpulling als therapie om de mondflora in evenwicht te brengen en het bloed te ontgiften

Oilpulling of een oliespoeling is een behandeling waarbij op een verbazingwekkende en effectieve manier het bloed wordt gereinigd. Dit komt doordat de olie de vrijgekomen enzymen activeert en deze enzymen trekken toxische stoffen uit het bloed, tandvlees en het gebit. Het is dan ook belangrijk dat je na 3 à 4 minuten de olie uitspuwt, om te voorkomen dat de toxines weer opgenomen worden in je lichaam.

Je merkt dat de olie er melkwit of gelig uitziet als deze verzadigd is met toxische stoffen, dode bacteriën en de overgroei van bacteriën op voedselresten wegens te weinig kauwen en te weinig speekselproductie, en door slechte mondhygiëne. Daarna spoel je de mond met wat baking soda of ongeraffineerd zout, opgelost in wat lauwwarm water.

Zo’n oliespoeling doe je het best in de ochtend na het opstaan bij een lege maag, want op dat moment zitten de meeste toxines in je mond. Eén of twee lepels olie in je mond is voldoende. Let op dat je niets doorslikt! Laat de olie langzaam 3 à 4 minuten door je mond spoelen, kauw erop en zuig hem door je tanden. Het is ideaal om ongeraffineerde koudgeperste olie te gebruiken, zoals sesamolie, zonnebloemolie of olijfolie.

Kokosolie is minder aan te raden, omdat deze verhardt na het uitspugen, wat de afvoerleidingen kan verstoppen. Een tongschraper (liefst in koper) doet eveneens wonderen en haalt veel aanslag weg op je tong. Want de toxische lading en afvalresten van voeding in je mond zijn een bron van overgroei door microben waarbij nog meer toxische stoffen vrijkomen. Niet ideaal dus om je tanden en tandglazuur te laten herstellen.

Dit is ook de reden waarom gaatjes niet genezen. Dankzij oliespoeling wordt het tandvlees rozer en sterker en ook het bloeden zal stoppen.

Cariës of de aantasting van tandglazuur

Het tandglazuur maakt de tand sterk en dit deel van de tand bevat extra mineralen, meer dan de tand zelf, om het kauwen, bijten en zelfs het knarsen, beter te doorstaan. Het tandglazuur bedekt de kroon van de tand en bestaat uit twee lagen. Een binnenste laag dicht bij het tandbeen en een buitenste zichtbare laag. De buitenste laag bestaat uit verhard plaveiselepitheel. Tandglazuur wordt bestuurd vanuit de hersenschors.

Biologisch conflict

Het biologisch conflict heeft te maken met het letterlijk ‘niet van je af kunnen bijten’. Dit geldt ook voor het tandbeen. Een voorbeeld uit de dierenwereld: een grote hond mag een kleinere hond niet bijten omdat zijn baasje hem vasthoudt. Bij mensen kan het onderbewustzijn geen onderscheid maken tussen de situatie waarbij je je tanden niet mag zetten in je favoriete voedsel of het geval waarbij je jouw mening niet mag zeggen.

Er is geen onderscheid of het om voedsel gaat of mentale zaken zoals verbaal van je afbijten omdat de ander in een hogere rang staat of omwille van regels die je moet volgen (etiquette, politieke correctheid) of door ethische redenen. De waarheid niet mogen zeggen om de ander niet te kwetsen, kan ook een bijtconflict veroorzaken.

Het bijtconflict dat hoort bij het tandglazuur komt ook overeen met ‘iets niet mogen of kunnen vasthouden’ (vergelijkbaar met een moederpoes die haar kitten in het nekvel vasthoudt). Dit is een soort scheidingsconflict.

Voorbeelden uit het archief van Dr. Hamer:

Een vrouw wordt door haar partner onder druk gezet om zich te verweren tegen de aanvallen van haar zus. Maar de vrouw wil geen ruzie.

Een arbeider wordt voortdurend door zijn oversten terechtgewezen. Hij durft niet te reageren uit angst om zijn werk te verliezen.

Conflictactieve fase

Het tandglazuur volgt het strottenslijmvlies-sensibiliteitsschema. Dat betekent hyperesthesie of overgevoeligheid in de conflictactieve fase en in de epicrisis, en hypesthesie of verminderde gevoeligheid in de helingsfase.

Er ontstaat ulceratie van het tandglazuur en dat veroorzaakt gaatjes of cariës. Het biologische doel hiervan is ervoor zorgen dat de mens niet meer kan bijten (omdat het niet is toegestaan) door enerzijds de toegenomen pijn, en anderzijds de afbouw van tandglazuur om zo de tand bot te maken.

Verlies van tandglazuur veroorzaakt ook overgevoeligheid voor koude en warmte. Bij een langdurige conflictactiviteit vertoont de vergane tand zwarte vlekken of wordt deze volledig zwart, afhankelijk van de intensiteit en duur van het conflict.

Opmerking: tandbederf, of het nu voorkomt in het tandglazuur of dieper in het tandbeen, is niet gerelateerd aan suiker in voedingsmiddelen of vloeistoffen. Er zijn veel kinderen die een mooi gebit ontwikkelen terwijl ze elke dag geraffineerde suiker eten.

Het omgekeerde geldt ook: mensen die nooit suiker eten krijgen soms gaatjes. Suiker kan dus niet de causale oorzaak zijn van tandbederf. Tandbederf is ook niet gerelateerd aan een verwaarlozing van de tandheelkundige zorg. Personen die consistent bezig zijn met hun mondhygiëne hebben evengoed gaatjes en vice versa.

Noot: de pijn bij tandreuma wordt veroorzaakt door zeer gevoelige zenuwen die in het parodontium (odontoperiosteum) zitten. Net zoals bij het neurale botvlies dat het bot bedekt, is deze kiespijn het gevolg van de helingsfase van het tandbeen waarbij het parodontium wordt opgerekt door callus of het cement dat het tandbeen herstelt. Het is de toegenomen druk op de zenuwen die de hevige pijn veroorzaakt.

Helingsfase

Tijdens de helingsfase wordt het tandglazuurweefsel weer aangevuld (in tegenstelling tot het standaardbeeld). Het herstelproces is echter zeer traag, zelfs zonder terugval van conflicten. Na het herstel blijft het aangedane gebied van de tand of meerdere tanden donkerder gekleurd. Volgens vele GNM-tandartsen is er echter geen sprake van herstel.

Het gat blijft of wordt groter als men niets doet. Persoonlijk denk ik dat de mondhygiëne en de werking van de spijsvertering hierin een grote rol spelen omdat afvalstoffen en toxische stoffen niet op tijd worden afgevoerd, het detoxsysteem van het lichaam is dan overbelast.

Therapie

Het is belangrijk om het conflict en de bijhorende sporen te traceren en op te lossen, want anders ontstaan er telkens nieuwe gaatjes. Het is ook nodig om de tand door de tandarts te laten vullen. Je kan eventueel pijnstillers gebruiken. Zorg ook voor een betere mondhygiëne, of doe een oil-pulling om het ontgiftend vermogen te stimuleren. Ook een mondspoeling met thee van salie, braambladeren, paardenstaart of walnootbladeren is nuttig.

Volgende affirmaties zijn belangrijk (niet alleen denken en spreken, maar affirmaties ook oprecht voelen).

“Ik heb het recht om mij te verweren”. “Ik laat niet met me sollen en zal in de toekomst terugbijten”. Positief over eigen tanden denken en visualiseren dat je tanden sterk, gezond en stralend zijn. Totale vergiffenis kan ook helpen.

Deze kruiden uit de natuur helpen om de pijn van cariës te verzachten: kruidnagel (Syzygium aromaticum), champagneblad (Spilanthes oleracea), kiespijnboom (Zanthoxylum americanum). Laat de gaatjes in het tandglazuur zeker behandelen door een tandarts.

Diepe cariës in het tandbeen

Biologisch conflict

Eigenwaardeconflict van zich niet kunnen afbijten, toebijten of doorbijten. Zich niet kunnen verweren, zich niet kunnen doen gelden of niet kunne doorzetten.

Voorbeelden uit het archief van Dr. Hamer:

Iemand is te zwak om voor zichzelf op te komen, moet zich steeds opnieuw aanpassen en wordt keer op keer gepest. Een zwakke jongen wordt altijd maar gepest en gekleineerd door de sterkeren.

Een 53-jarige rechtshandige man wordt steeds agressief behandeld door zijn oudere broer. Tijdens zijn jeugd was hij het slachtoffer toen zijn oudere broer dronken thuiskwam. Er ontstaat een bijtconflict in de zin van ‘graag willen terugbijten’, maar hij is niet sterk genoeg en houdt hem in.

Tijdens de conflictactieve fase ontstaat er afbouw van het tandbeen in de rechtermaaltand (partnerzijde). Ondertussen is zijn oudere broer 60, en met kerstmis komt het tot een discussie. De patiënt vertelt zijn vrouw over zijn jeugdtrauma’s waardoor er een conflictoplossing mogelijk is. Daarna wordt er een wortelkanaalbehandeling uitgevoerd.

De ouders van een zesjarige jongen hebben voortdurend ruzie. De vader verliest zijn geduld en begint te schreeuwen. Er ontstaat een bijtconflict bij de jongen in de zin van ‘ik wil mijn vader bijten’, met afbouw van het tandbeen en gaten in bijna alle tanden tot gevolg.

Hij verlangt zo naar meer harmonie in de relatie tussen zijn vader en moeder. De strijd blijft jarenlang duren en de jongen is een goede klant van de tandarts (dit is mijn eigen ervaring). Het wordt erger als de jongen op volwassen leeftijd met zijn eigen gezin in het ouderlijk huis woont.

De zus van een rechtshandige patiënte weet altijd alles beter. Bij telefoongesprekken met haar ontstaat er steeds een monoloog waarbij er een conflict ontstaat bij de zus in de zin van ‘niet van zich af kunnen bijten’ om de familievrede niet te verstoren. De patiënte tracht haar zus te accepteren zoals zij is en komt in de genezingsfase. De rechtermaaltand is getroffen.

Voorbeeld van Björn Eybl: hij was 24 jaar toen hij aan een opleiding masseur begon. Het was niet eenvoudig om een stageplaats te vinden, maar hij kreeg een plek bij een gerenommeerde acupunctuur-masseur in Salzburg. Hij zag spoedig in dat zijn leraar iedereen aanpraatte dat hun bekken scheef stond en dat dit de oorzaak was van hun ziekte.

Hij ontwikkelde een afkeer voor de leraar. “Ik had hem het liefst willen bijten en vermalen!” Dat kon dus niet omdat hij bij niemand een plaats kon vinden. De conflictactiviteit duurde een half jaar. Uiteindelijk kwam het tot een scheiding. Twee weken na het ontslag vond hij een nieuwe stageplaats. ‘s Nachts kreeg hij hevige tandpijn. De tandarts vond een diep gat: “Het wortelkanaal is aangetast”.

Persoonlijk voorbeeld: deze kennis met psychologische relevantie heeft mij doen inzien waarom ik al mijn snijtanden en kiezen tijdens mijn jeugd ben verloren. Het ging hem echt niet om de geraffineerde suiker (die ik toen niet at), wat vaak als oorzaak werd gezien van tandbederf. Onderdrukking, mishandeling, seksueel misbruik en het niet van mij af mogen bijten als kind is de causale oorzaak waardoor ik bijna al mijn tanden heb verloren.

Enkel linksonder heb ik nog originele tanden en bovenaan nog enkele originele hoektanden. Mijn snijtanden bestaan ook niet meer en zijn vervangen door porseleinen tanden, wat toch belangrijk is voor het uitzicht en mijn eigenwaarde. Mijn inzicht is nu dat ik bewust kies om mijzelf toch te verdedigen. Dat werkt en beschermt de rest van mijn originele tanden en kaakbeen.

Het zijn meestal verbale conflicten waarbij ik kies om door te drammen, ook al weet ik dat het tijd- en energieverlies is. Maar toch doe ik het soms om mijn kaakbeen en tanden in goede conditie te houden. Ik bijt me echt af tegen vooral intellectuele mensen die volledig in de ratio hangen zonder te luisteren naar hun intuïtie en letterlijk vastzitten in het dualistisch denken.

Maar ik doe dit wel altijd op een wijze zodat het niet aanvallend is, nooit oordelend, kwetsend of om de waarde van de mens aan te tasten. Ik zorg ervoor dat ik mijn waarde en wereldbeeld volop verdedig en vooropstel. En dit kan soms ontsporen in ellenlange discussies waarbij de tegenstander zelf begint met verwijten en oordelen rond te strooien uit onmacht.

Dan heb ik mijn doel bereikt en heeft de tegenstander z’n les geleerd in verband met zijn eigen blinde vlek. Mensen die vastzitten in het dualistische gedachtegoed zijn uiteindelijk altijd te pakken op contradicties. Ik kan denken aan de psychologische relevantie en begrijp paradoxen, dat is mijn kracht.

Dus van zich af kunnen bijten is zeer belangrijk voor je eigenwaarde en om je tanden in goede conditie te houden. Let wel op om iemand nooit af te breken op diens waarde en geen oordelen te vellen.

Conflictactieve fase

Er is afbouw van het tandbeen en dat doet geen pijn in tegenstelling tot gaatjes in het tandglazuur, wat necrose is in het tandbeen. Deze worden meestal gedetecteerd via röntgenfoto’s. Als er echter een gaatje is tot in de pulpa, ontstaat er overgevoeligheid voor warmte of koude.

Dan ontstaat ook een pijnlijk gevoel dat versterkt wordt door voedsel of drank waarin zuren aanwezig zijn, zoals frisdrank. Indien de necrose zich doorzet door voortdurende conflictactiviteit, wordt de interne structuur van de tand vernietigd en kan de tand zelfs afbreken.

Bij ontzenuwing en vulling is de pulpa verwijderd en is er geen bloedtoevoer meer in de tand. De tand kan daardoor van binnenuit wegrotten omdat hij volledig afsterft. Zo zorgt aanhoudende conflictactiviteit ervoor dat vullingen er gewoon uitvallen.

Genezingsfase

Er ontstaat een ontsteking met veel pijn. De gaatjes in het tandbeen worden weer opgevuld met callus, wat wordt geproduceerd door odontoblasten in de pulpa (vergelijkbaar met de reconstructie van botten met callus dat wordt geproduceerd door botopbouwende osteoblasten).

Het zachte callus hardt uiteindelijk uit. Lijd je ook aan het nierverzamelbuizensyndroom (conflict op je bestaan), dan is er een toename van de pijn. Als het gaatje zich in de kern van de tand bevindt, kan de zwelling op de pulpa drukken. In dit geval wordt de pijn ondraaglijk.

Langdurige druk op de pulpa als gevolg van een hangende genezing, kan de zenuwen van de tand beschadigen. Is het gaatje aan de buitenkant van het tandbeen, dan zal de druk op de zenuwen van het parodontium de pijn doen ontstaan.

De bekleding van het tandbeen of het parodontium (Odonto periosteum) bestaat uit plaveiselepitheel. Bacteriën, op voorwaarde dat deze beschikbaar zijn, helpen bij de reconstructie van de tand. De microbiële activiteit veroorzaakt een tandabces met de opeenhoping van callus en pus in de tand (vergelijkbaar met een tandvleesabces). De pijn van het tandabces is te wijten aan de toenemende druk in de tand.

Als de holte echter een uitwendige opening heeft, een tandfistel genaamd, zal het pus weglekken en het abces vanzelf verdwijnen.

Het biologische doel is om het tandbeen te versterken en zo beter bestand te zijn tegen een volgend, gelijkwaardig conflict. Dit doel wordt bereikt op het einde van de genezingsfase.

Therapie

Om nieuwe gaatjes te voorkomen, is het belangrijk om ook aan de psychische oorzaken te denken. Tracht het conflict en de bijhorende sporen goed op te lossen. Affirmatie: “Ik ben sterk en moedig!”, “Ik durf van me af te bijten”. Het is nuttig om je de tegenstander of omstandigheden voor te stellen en dan toe te bijten.

Vergeven is een andere strategie die eveneens kan werken. Ook positief en constructief over je eigen tanden denken, een liefdevolle dialoog met je lichaam voeren en je je tanden stralend en gezond voorstellen, zijn goede hulpmiddelen.

Specifiek voor de tanden is lymfedrainage en oil-pulling of een mondspoeling met kamillethee of zoutoplossing nuttig. Bij de mens is het zo dat gaatjes zich niet op natuurlijke wijze herstellen. Mijn ervaring leert dat dit wordt veroorzaakt door de toxische belasting in voeding, zodat de mondflora verstoort raakt, en door antibioticamisbruik, waarbij de bacteriën ontbreken die zo belangrijk zijn voor de vorming van goede callus. In dit geval is een vulling door een tandarts noodzakelijk. Ook pijnstillers kunnen helpen indien nodig.

Afbraak van het tandbed (parodontose)

Het gaat hier om hetzelfde conflict als bij diepe cariës in het tandbeen.

Voorbeeld uit archief van Dr. Hamer.

Een 46-jarige man heeft een slippertje gemaakt. Na de biecht aan zijn vrouw, is zij vanzelfsprekend wantrouwig. Zij controleert hem voortdurend en wil overal bij zijn. De patiënt voelt zich schuldig tegenover zijn vrouw en verzekert haar dat hij haar niet meer zal bedriegen. Hij neemt daarbij alle beperkingen op de koop toe, wat leidt tot een actief eigenwaarde-bijtconflict.

Er volgt een massieve, voortschrijdende afbraak van het kaakbeen en de bovenkaak is meer getroffen dan de onderkaak. Zijn tanden verkleuren naar geel-grauw en er wordt ook een verminderde bijthoogte vastgesteld, omdat de tanden naar onderen zijn gezakt. Als het echtpaar opnieuw de samenhang onderkent, wordt zo de eer van de man hersteld. Hij wil voortaan trouw zijn en een streep onder dit hoofdstuk trekken.

Conflictactieve fase

De afbouw van het tandcement en ontkalking van het kaakbot (osteolyse), waardoor de tandhals langer lijkt te zijn omdat het tandbed wegkwijnt, noemt men parodontose. De tanden kunnen tijdens de conflictactieve fase zelfs wiebelen. Maar dit doet geen pijn. Bijgevolg ontstaan scheurtjes in het tandvlees wat leidt tot bloedend tandvlees. De afbraak van de periodontale structuur wordt periodontose genoemd. Het risico bestaat dat de tand uitvalt.

Het parodontium of het steunweefsel van de tand behoort eveneens tot het nieuw mesoderm en er ontstaat tijdens de conflictactieve fase weefselafname. De medische wetenschap kent geen oorzaken van parodontose omdat zij geen kennis hebben over de vijf biologische wetten en de manier waarop de kiembladen reageren op conflictsituaties.

Genezingsfase

Er is een ontsteking, de patiënt ervaart pijn en er ontstaat een gezwel. Deze symptomen verergeren als men aan een bestaansconflict lijdt waarbij het nierverzamelbuizensyndroom actief is. Dit is ook zichtbaar als een zwelling in het gezicht. Bij het herstel is er een aanvulling van het parodontium dat de tand bedekt en het kaakbot herstelt zich als gevolg van de zwelling waarbij er ernstige kiespijn ontstaat. Het plaveiselepitheel dat het parodontium bedekt, is voorzien van zeer gevoelige zenuwen (dit is vergelijkbaar met tandpijn waarbij het tandglazuur is betrokken).

Als het conflict en de bijhorende sporen opgelost zijn, volgen de genezingspijnen. Men kan de tanden stabiliseren met klemmen of beugels totdat de tanden weer vastzitten en de genezing afgerond is. Zorg voor een optimale mondhygiëne en doe een mondspoeling met thee van kamille, salie, smeerwortel en braambladeren. Oilpulling en zoutoplossingen zijn eveneens waardevol.

Het zachte callus in de kaak maakt dat de tand of tanden gemakkelijk kunnen verschuiven. Daarom kan een beugel in deze fase echt nuttig zijn.

Parodontitis

Dit heeft dezelfde conflictinhoud als parodontose, maar de genezing blijft hangen. Er is tijdens de genezing een lokale botafbraak rondom de wortelpunten (nieuw mesoderm), als gevolg van een recidiverend bijtconflict en er ontstaat een tandabces. Ook hier zijn het de bacteriën (als ze beschikbaar zijn) die helpen bij het constructieproces van de tand.

Deze microbiële activiteit veroorzaakt een tandabces met opstapeling van callus en pus in de tand. De pijn van het tandabces is te wijten aan de toenemende druk in de tand. Als de holte echter een uitwendige opening heeft gecreëerd, een tandfistel genaamd, zal de pus weglekken en verdwijnt het abces vanzelf.

De zwelling rond de tand (zie afbeelding) wordt veroorzaakt door oedeem (vochtophoping) in het genezingsgebied.

Spoelen met thee van kamille en kruidnagelolie is heilzaam.

Diep peridentaal abces of tandfistel

Het biologisch conflict van een tandfistel heeft te maken met een bijtconflict in relatie met een brokconflict. Bij dit brok-bijtconflict is het endodermaal diepliggend slijmvlies betrokken.

Rechterkant van de mond: hierbij kan men de voedselbrok, iets dat gewenst is of iets dat goed is (zoals goede voeding of een goed huis) niet krijgen omdat men niet kan toehappen.

Linkerkant van de mond: hierbij kan men iets ongewenst of iets dat niet goed is, niet kwijtraken omdat men niet kan doorzetten. Er ontstaat een adeno-carcinoom op het endodermaal, dieperliggend mondslijmvlies met de biologische zin om via (darm)-kliercellen meer slijm te produceren zodat de brok beter naar binnen of naar buiten kan schuiven. Dit zorgt ook voor een verhoogde functie.

Genezingsfase

In deze fase treedt er herstel op van de normale functie met een tuberculose-verkazende afbouw van het adeno-carcinoom. Dit geeft een vieze smaak in de mond. Het hoogtepunt van de genezing is de epicrisis: dit gaat gepaard met hevige pijn met rilkoorts, nachtelijk zweten, etter in de mond en een mondgeur. Het is belangrijk om de genezing te begeleiden met een mondspoeling van thee met anijs en bosbes, gecombineerd met lymfedrainage en oil-pulling. Let erop om de olie uit te spugen, zodat er niets in de maag terechtkomt.

Tandabces of gingivitis

Mogelijke oorzaken:

1. Een tandabces is het gevolg van geactiveerde bacteriën die helpen bij de reconstructie van de tand, het tandbed of het kaakbot. De microbiële activiteit veroorzaakt het tandabces met een opeenhoping van callus en pus in de tand, tandbed of parodontium. Er is een genezingsfase met een diepe ontsteking, loszittende tanden, pijn en niet stinkende etter (wat in feite callus is). Er is geen nachtelijk zweten, wel kans op minileukemie (verhoging van de witte bloedcellen).

2. Een tandvleesabces is het gevolg van een zinvol biologisch speciaalprogramma van het endodermaal dieperliggend mondslijmvlies, zie paragraaf over tandfistel. Deze genezingsfase wordt gekenmerkt door een diepe ontsteking met pijn, stinkende etter (afbouw adeno-carcinoom) en een epicrisis met nachtelijk zweten en mondgeur.

3. Een tandvleesabces is dan weer het gevolg van een zinvol biologisch speciaalprogramma van het ectodermaal oppervlakkig mondslijmvlies. Deze genezingsfase heeft een zichtbare rode verkleuring, er treedt een zwelling en een bloeding op, zonder pijn behalve tijdens de genezingscrisis. Er is geen nachtelijk zweten.

Tandvleesproblemen geven aan dat er in het bloed veel toxische stoffen aanwezig zijn. De ontgiftingskanalen van het lichaam en de lever zijn overbelast. Het is belangrijk om de spijsvertering te optimaliseren zodat de darmflora weer in evenwicht komt. De darmflora vormt een belangrijk deel van de lichamelijke microbiële flora en is nodig om alle ontgiftingssystemen van het lichaam, zoals de lymfe, lever, longen, pancreas, huid en nieren, in goede conditie te houden.

De basisvereiste is wel dat de spijsvertering goed werkt. Ontgiftende smaken die hierbij helpen zijn bitter, scherp en wrang en veel specerijen bevatten deze reinigende smaken. Deze specerijen zijn niet duur, dus gebruik ze royaal.

Kaaktumor

Een kaaktumor heeft betrekking op het kaakbeen, wat behoort tot nieuw mesoderm. Vanuit de 5 biologische natuurwetten is dit in feite geen tumor, maar herstelweefsel om de necrose, die ontstaan is tijdens de conflictactieve fase (eigenwaardeconflict van zich niet kunnen verweren, afbijten, doorbijten, toebijten of doorzetten), op te vullen.

Het is de genezingsfase (soms hangende genezing), eventueel in combinatie met het nierverzamelbuizensyndroom, die helpt om het kaakbeen te herstellen na voorafgaande botafbouw. Lateraliteit is van toepassing. Er ontstaat een sterke pijn als gevolg van de recalcificatie waarbij de periostale laag die de kaakbeenderen bedekt, wordt opgerekt.

In deze laag bevinden zich uiterst gevoelige zenuwen. De pijn heeft als doel dat je jezelf stilhoudt zodat de callus kan uitharden en daarmee de necrose van het kaakbot herstelt. Het is belangrijk om het conflict en eventuele bestaansconflict op te lossen.

Opgelet! Laat nooit een punctie uitvoeren, want er is een risico dat de callus uitloopt waarbij een zeer groot sarcoom kan ontstaan. Lymfedrainage is zeer nuttig bij het herstel.

Opmerkingen

Als een gaatje een uitwendige opening heeft (zie tandfistel), vindt de callus zijn weg naar de mond. Gecombineerd met voedselresten en speeksel hecht deze kleverige substantie zich aan het oppervlak van de tanden, wat bijdraagt aan de vorming van tandsteen, een vorm van verharde tandplaque. In tegenstelling tot wat veel mensen denken veroorzaakt tandplaque geen gaatjes.

Van plaque wordt ook beweerd dat dit tandbederf en gingivitis, een ontsteking van het tandvlees, veroorzaakt. Deze theorie kan echter niet verklaren waarom gaatjes of gingivitis optreden aan de rechter- of linkerzijde van de mond, waarom gaatjes ontstaan in een specifieke tand, waarom de voortanden of kiezen getroffen worden of waarom de cariës voorkomt in het tandbeen of tandglazuur.

Het inzicht dat een artikel in German New Medicine biedt betreffende de oorzaak van tandziekten, zal de tandheelkundige geneeskunde zoals wij deze kennen fundamenteel veranderen.

Herhaaldelijke behandelingen door de tandarts met tandvullingen kan namelijk de pulpa beschadigen. Op dat moment is de standaardbehandeling een wortelkanaalbehandeling of een extractie van de tand. Een wortelkanaalbehandeling bestaat uit het verwijderen van de pulpa en de holte vullen met kunststof. Dit materiaal bevat echter ook formaldehyde en arseen.

Ethisch gezien bestaat er geen enkele rechtvaardiging voor het gebruik van arsenicum in een moderne tandartspraktijk.

Wat overblijft na een wortelkanaalbehandeling is een afgestorven, dode, maar giftige tand. Vanuit het oogpunt van de 5 biologische natuurwetten moet een wortelkanaalbehandeling kost wat kost vermeden worden. Enkel in uitzonderlijke gevallen moet de tand worden verwijderd en vervangen.

De zenuw heeft geen vitaal belang voor de gezondheid en functie van de tand. De functie van de tandzenuw is om het sensorisch gevoel van koude of warmte door te geven. De aan- of aanwezigheid van de tandzenuw beïnvloedt echter niet het dagelijkse functioneren van de tand.

Middeltjes van moeder natuur

Een natuurlijk middel is bijvoorbeeld kruidnagel. Maak er een gewoonte van om regelmatig een kruidnagel een half uur te laten weken in het speeksel van je mond. Kauw er zachtjes op zodat de scherpe, bittere en wrange smaken vrijkomen (let wel, de smaak is even wennen).

Kruidnagel kan voor zeer veel tandproblemen gebruikt worden om het herstel te bevorderen en de bacteriële activiteit in evenwicht te houden. Het verlicht ook de tandpijn. Zo kan kruidnagelolie met amandelolie rechtstreeks op de huid van de wangen en kaakspieren gemasseerd worden.

Bij tandpijn kan je ook met een wattenstaafje gedrenkt in kruidnagelolie, deppen op de pijnlijke plek. Of je kan een stukje natuurlijke kamfer naast de pijnlijke kies of tand stoppen. Je speeksel zal zich vermengen met de kamfer, wat de kiespijn verlicht.

Azadirachta indica is een boom die in Zuid-Azië groeit en wordt ook neem-boom genoemd. Maak hiervan thee om je mond te spoelen. De smaak is wel enorm bitter.

Triphala zijn letterlijk drie vruchten van drie verschillende bomen die eveneens in Zuid-Azië groeien. Gebruik dit als mondspoeling of als supplement om de totaliteit van je spijsvertering in evenwicht te brengen, door het ontgiftend proces in je lichaam te stimuleren. Triphala helpt vooral bij bloedend tandvlees en tandvleesontsteking.

Theeboom of teatree (Melaleuca alternifolia) is een boomsoort die in Australië groeit en veel door de aboriginals gebruikt wordt als medicijnboom. Het is de etherische olie die helpt bij pijnlijke tandvleesontstekingen.

Net als kruidnagelolie helpt teatreeolie om het genezingsproces te stimuleren en de pijn te verminderen. Dep de olie met een wattenstaafje en breng het aan op de pijnlijke plaats. De huid van de wangen en kaakspieren kan je ook met theeboomolie inmasseren.

Breng wat theeboomolie of kruidnagelolie aan op de tandzijde en pak vooral de pijnlijke holten onder de tandvleeslijn aan voordat je gaat flossen.

Een kop sinaasappelsap met een halve theelepel ongeraffineerde suiker en een snufje komijn helpt bij bloedend tandvlees.

Ook het sap van een halve biologische citroen in een kop water helpt bij bloedend tandvlees. Het tandvlees masseren met kokosolie is ook nuttig bij tandvleesontsteking en bloedend tandvlees.

Pepermunt heeft een afkoelend effect en kan de ontstekingspijn verminderen. Je kan thee die voldoende afgekoeld is ook gebruiken als mondspoeling.

Het is belangrijk om je lichaam elke dag te helpen om zich te ontgiften en zuiveren. Zorg dat je bij elke maaltijd de scherpe, bittere en wrange smaken hebt, want deze drie smaken hebben een ontgiftende werking op het lichaam.

Kruiden zoals salie, peterselie en koriander hebben een verfrissend effect in de mond en houden de ontwikkeling van schadelijke bacteriën tegen. Op zaden van dille of anijs kauwen is eveneens goed om het tandvlees te versterken.

Voor het slapen gaan en na je mond te hebben gespoeld, kan je een beetje kokosolie in je mond nemen, laten smelten en je tandvlees ermee masseren. Laat de resterende kokosolie in je mond tijdens de nacht.

Het ontstaan van tandplaque (met uitzondering van callus)

Veel mensen hebben problemen met tandplaque, ondanks het feit dat ze elke dag hun tanden poetsen. Ikzelf had daar vroeger ook enorm veel last van, met veel gaatjes en andere tandproblemen tot gevolg. Vaak is ook de tong beslagen met een wit of soms geelachtig slijm.

De adem heeft een onaangename geur. Veel tandvleesproblemen zijn een indicatie dat er grote hoeveelheden toxines en afvalstoffen in je bloed zitten en wijzen erop dat je lichaam moeite heeft om zich te ontgiften en te zuiveren.

Tandplaque is eveneens een indicatie dat de spijsvertering van de mond tot aan de anus verstoord is. Er is een opeenstapeling van toxines en afvalstoffen die de goede werking van de spijsvertering belemmert. Tandvleesproblemen hebben dus vaak te maken met de werking van de spijsvertering.

De spijsvertering helpt bij het dagelijks ontgiften. Het gaat er om de onderliggende oorzaken van tandvleesproblemen aan te pakken zoals industrieel bewerkte voeding of een ongezond eetpatroon. Andere factoren die de spijsvertering verstoren zijn geraffineerde voedingsmiddelen, stimulerende stoffen, enz.

Ook op de verkeerde uren eten, foute voedselcombinaties of te grote maaltijden bevorderen de spijsvertering niet. Het voedsel kan niet voldoende verteren en er worden veel afvalstoffen en toxines gevormd. Denk maar aan de copieuze maaltijden die ‘s avonds vaak worden gegeten.

Deze kunnen niet goed verteren omdat er ‘s avonds niet genoeg spijsverteringsenzymen zijn.

Andere oorzaken die een negatief effect hebben op de spijsvertering en een co-oorzaak zijn van tandplaque en tandvleesproblemen zijn: uitdroging, verstopte lymfeklieren, onregelmatige levensstijl, emotionele problemen, verstoppingen in de galwegen van de lever en vervuiling tussen de darmvlokken van de dikke darm. De oorzaak heeft steeds te maken met biologische conflicten.

Geniet van je maaltijd

Te snel eten waarbij er onvoldoende gekauwd wordt en te weinig speekselvorming is, zal de spijsvertering in ernstige mate benadelen. De maagsappen kunnen onvoldoende binnendringen in de voedselbrij. Deze is te grof van structuur door het onvoldoende kauwen en onvoldoende vloeibaar wegens gebrek aan speeksel. Maagsappen hebben dan de neiging om naar omhoog te sijpelen, wat we kennen als brandend maagzuur en oprispingen.

Dit heeft eveneens een schadelijk effect op het gebit omdat er meer voedselresten achterblijven in de mond.

De spijsvertering werkt niet goed, waardoor er in de maag veel afvalstoffen en toxines gevormd worden. Hierop gedijen Gramnegatieve anaerobe staafvormige bacteriën zoals Bacteroides en fusobacteriën, die helpen om afval af te breken.

De celwand van deze bacteriën is sterk en elastisch. De verschillen tussen Grampositieve en Gramnegatieve bacteriën zijn gerelateerd aan de samenstelling van de celwand. De celwand van Grampositieve bacteriën bestaat vooral uit peptidoglycan of mureïne. Deze bacteriën kleuren paars na Gramkleuring.

Celwanden van Gramnegatieve bacteriën hebben slechts een dunne laag peptidoglycaan en een buitenmembraan met een lipopolysaccharidecomponent. Gram-negatieve bacteriën kleuren rood of roze na Gramkleuring.

Het zijn voornamelijk Gramnegatieve bacteriën die betrokken zijn bij tandplaque en tandvleesproblemen.

De flora van de mond

De mond heeft een specifieke microbiële flora die huist in de speekselklieren. Maar als de spijsvertering niet goed werkt, wat jammer genoeg bij velen het geval is, zal deze flora steeds verstoord worden waardoor de kans op tandplaque toeneemt.

Gramnegatieve bacteriën kunnen gedijen en veroorzaken een overgroei waarbij de speekselflora wordt aangetast. Hierdoor heb je ook een onaangenaam ruikende adem. Er is een verschil met tandplaque waar callus in zit voor het herstel van het tandbot, in dit geval ruikt de adem fris.

Een gezonde speekselflora die alle tandplaque- en tandvleesproblemen voorkomt, bestaat uit Grampositieve facultatieve staafjes en kokken, zoals Actinomyces en streptokokken.

Veel tandvleesproblemen zoals gingivitis en parodontitis zorgen er, in combinatie met biologische schokken en bijtconflicten, voor dat de kwaliteit van de tanden achteruitgaat.

Amalgaam

Een amalgaamvulling is niet gezond

Metaal in je mond is een constante bron van vergiftiging en veroorzaakt allergische reacties in je lichaam. Elk metaal gaat uiteindelijk oxideren (roesten) en bij een amalgaamvulling gebeurt dit in je mond, want daar bevindt zich een hoge concentratie aan lucht en zuurstof.

Amalgaamvullingen bevatten veel kwik en er ontstaan ook kwikdampen. Door inademing komen ze in de longen terecht en bereiken via eten en drinken ook het spijsverteringsstelsel. Als ze in het bloed en de lymfe terechtkomen kunnen ze aanzienlijke schade aanrichten in het lichaam, voornamelijk aan het zenuwstelsel.

De geleidelijke en voortdurende afgifte van kwik en andere giftige metalen in het lichaam door metalen vullingen, heeft vooral een effect op de lever, nieren, longen, het zenuwstelsel en de hersenen.

Vroeger werd aan tandartsen geadviseerd om amalgaam niet vast te nemen met blote handen en luchtdicht op te slaan. Daaruit kunnen we concluderen dat het niet gezond is om dit metaal in de mond te hebben. Ondertussen worden gelukkig composietmaterialen gebruikt door tandartsen als vervanging voor de amalgaamvullingen. Composiet is een mengsel van kunsthars en glas en moet heel zorgvuldig uitharden.

Als dit niet correct gebeurt, is composiet toxisch voor de pulpa. Als alternatief kan de tandarts biosilicaat of glasionomeer gebruiken. Het grote nadeel van deze materialen is dat ze niet slijtvast zijn en ze moeten vlug vervangen worden. Vandaar dat ze minder bij volwassenen worden gebruikt, maar wel standaard als vulling van melktandjes. Het beste is natuurlijk te voorkomen dat er gaatjes moeten gevuld worden.

Amalgaam-, goud- en andere vullingen die gebruikt worden om de beruchte gaten in de tanden te vullen, bevatten zware giftige metalen. Amalgaam is het meest vervuilend en vergiftigend. Om de stevigheid van de vulling te garanderen wordt er kwik, tin, nikkel, thallium en koper aan toegevoegd.

Dus een hele batterij aan zware metalen in je mond. Als je dan ook nog weet dat amalgaam uit 50% zuivere kwik bestaat en 33 à 35% uit tin, koper en nikkel, dan weet je dat amalgaam cancereuze aandoeningen kan verergeren in het lichaam. Amalgaam bevat ook thallium, een zwaar metaal dat verlammingen kan geven in de benen en deze stof is ook carcinogeen.

Amalgaam vormt een constante bron van vergiftiging door metalen en veroorzaakt allergische reacties in je lichaam. Voor de roze kleur van kunstgebitten gebruikt men cadmium.

Er wordt kwik afgegeven wanneer je regelmatig hete dranken drinkt en door te kauwen op voedsel.

Als je algemene gezondheid verzwakt is en er teveel toxische stoffen aanwezig zijn in je lichaam, zullen deze zware metalen zich ophopen in de klieren en hersenen. Ze liggen dikwijls aan de basis van het ontstaan van degeneratieve hersen- en zenuwaandoeningen.

Zware metalen kunnen zich ook gaan nestelen in de botten, gewrichten, spieren, collageen en vetweefsel, met ontstekingen tot gevolg.

Met dank aan: Caroline Markolin, PH.D. https: //LearningGNM.com

Arjen Lievers https://www.germaansegeneeskunde.nl/index_ziekten_gnm/

Dr. Geerd Ryke Hamer