Diabetes is een overlevingsmechanisme van het lichaam

Zeer veel mensen lijden aan een vorm van diabetes. We gaan eerst leren begrijpen dat het lichaam niets verkeerd doet door diabetes te ontwikkelen. Het lichaam is er ook niet op uit om zichzelf te vernietigen. Het lichaam heeft er ook geen plezier in om jou te laten lijden en jou beroerd te laten voelen.

Het is beter om diabetes in een ander daglicht te plaatsen en je af te vragen welke condities het lichaam nodig heeft om deze stofwisselingsziekte te creëren. Een andere perceptie hebben over deze ziekte kan inzicht geven hoe het is ontstaan en wat je kunt doen om te herstellen.

Heb je al eens afgevraagd welke omstandigheden het lichaam nodig heeft om de productie van insuline of glucagon te verlagen?

Je mag gerust jouw lichaam meer vertrouwen en ervan uitgaan dat jouw lichaam altijd aan jouw kant staat en jou NOOIT tegenwerkt, ook niet als je geconfronteerd wordt met diabetes. Diabetes is ook geen auto-immuunziekte, dit is een vals concept.

Net als de theorie van ‘auto-immuunziekten’ waarbij het lichaam lichaamseigen weefsels aanvalt, is het concept van ‘immuniteit’, een academisch construct zonder wetenschappelijke basis. De bewering dat diabetes type 1 het resultaat is van een ‘vernietiging’ van de alfa-eilandjes is daarom hoogst twijfelachtig. Het lichaam valt zichzelf nooit aan.

Dit geldt ook bij auto-immuunziekten dat in feite een verzonnen naam is, het lichaam valt zichzelf nooit aan!

In feite is elke ziekte, inclusief diabetes, een overlevingsmechanisme van het lichaam. In onze wereld heeft elk gevolg een onderliggende oorzaak. Ik heb het over de causaliteit, en deze is te vinden in de psyché. Dat betekent niet dat je schuld hebt, nee, dat betekent dat het onschuld is, en jij uitgenodigd wordt om je innerlijk huiswerk te maken, om het onbewuste bewust te maken.

Diabetes is een stofwisselingsziekte en heeft verschillende symptomen zoals verhoogde triglyceriden en cholesterolwaarden, obesitas, verhoogde bloeddruk, intracerebrale en ischemische beroertes, hartfalen door neuropathie enzovoort.

Maar diabetes kan ook leiden naar impotentie, nierfalen, leverfalen, polycysteus-ovariumsyndroom, oogklachten, verhoogde bloedsuikerspiegel, slechte wondgenezing, perifere neuropathie tot het afsterven van ledematen.

Allemaal symptomen die tot aparte en op zichzelf staande ziekten worden behandeld en niet meer in verband gebracht worden met de causale oorzaak van diabetes. Er wordt zelfs volop gezegd dat erfelijke factoren een belangrijke rol spelen in het ontstaan van diabetes, maar dit is niet zo.

Genetische oorzaken kunnen niet verklaren waarom de eilandjes van Langerhans van de pancreas plotseling besluiten te stoppen met de productie van insuline of glucagon, of dat alle lichaamsweefsels plotseling besluiten geen suiker met insuline meer op te nemen. in herhaling: het lichaam heeft een gegronde reden waarom het diabetes ontwikkeld, en deze reden begrijpen zal leiden tot herstel van diabetes.

Wat zegt de Germaanse geneeskunde over diabetes?

Functieverlies van de insulineproducerende bétacellen leidt naar een voortdurende verhoogde bloedsuikerspiegel. Bij deze hoge suikerwaarden wordt glucose via de urine uitgescheiden, vandaar de naam “diabetes mellitus” = honingzoete doorstroming. Dat is diabetes type 1 of 2.

De pancreas bevat vele clusters met hormoonproducerend weefsel. Deze clusters worden de eilandjes van Langerhans genoemd. De eilandjes van Langerhans spelen een belangrijke rol bij de regulatie van de bloedsuikerspiegel.

Glucose is het voornaamste voedsel voor het zenuwweefsel, en dient ook voor vele andere processen zoals het opwekken van energie om je lichaam in beweging te zetten.

De béta- eilandcellen produceren insuline. Insuline koppelt zich aan de glucose en transporteert het naar de weefsels van het lichaam. Glucose, gebracht door insuline, dient om energie te leveren bij alle normale lichaamsprocessen en de motoriek.

Insuline verlaagd daarom de bloedsuikerspiegel. Interessant te vermelden is dat het hormoon adrenaline ook glucose kan transporteren naar alle weefsels, maar om energie te leveren voor de vecht- en vluchtreactie met als doel te overleven.

De alfa-eilandcellen produceren glucagon. Glucagon is een hormoon dat lichaamseigen suiker dat glycogeen wordt genoemd vrijmaakt in voedende glucose dat door de lichaamsweefsels kan opgenomen worden. Glucagon verhoogd de bloedsuikerspiegel.

De delta-eilandcellen produceren gastrine. Gastrine is een hormoon dat niets te maken heeft met de regulatie van de bloedsuikerspiegel. Gastrine is een hormoon dat de maag stimuleert om spijsverteringssensoren te produceren.

De alfa, béta en delta eilandcellen zijn afkomstig van het ectodermale kiemblad, en worden aangestuurd vanuit de tussenhersenen, het diencephalon. Het diencephalon bevindt zich in het centrale deel van de grote hersenen, gelegen net boven de middenhersenen.

De alfa-eilandcellen worden vanuit de linkerkant van het diencephalon (glucagon centrum) aangestuurd. De bèta-eilandcellen worden vanuit de rechterkant (insuline centrum) aangestuurd. De twee hersencontrolecentra zijn precies tegenover elkaar geplaatst waarmee de bloedsuikerspiegel gereguleerd kan worden.

Voortdurend verhoogde bloedsuiker: Bèta-eilandcellen

Er is weefselafname tijdens de conflictactieve fase op de weefsels en organen die behoren tot het ectodermale kiemblad. Bij de eilandjes van Langerhans is er een uitzondering, er is geen ulceratie of necrose, maar functieverlies.

De vraag die hier oprijst: ‘Waarom beslissen de bèta-eilandcellen om minder insuline te produceren waardoor de bloedsuiker constant verhoogt is in het bloed?’ De juiste vraag om naar de causaliteit te gaan van diabetes.

Biologisch conflict:

Het biologische conflict dat verband houdt met de bèta-eilandcellen is een mannelijk weerstandsconflict of een vrouwelijk angst-walgingsconflict, afhankelijk van iemands geslacht, lateraliteit en hormoonstatus.

NHS = Normale hormoonstatus LTS = Lage testosteronstatus LOS = Lage oestrogeenstatus

*Bij linkshandigen wordt het conflict overgeheveld naar de andere hersenhelft

Een weerstandsconflict is een sterk verzet, weerstand of oordeel tegen een persoon – ouder, stiefouder, broer / zus, familielid, echtgenoot, leraar, collega, supervisor, arts -, tegen een situatie – op het werk, thuis, op school, in een relatie -, tegen een instelling – school, kerk, ziekenhuis, overheid, politiek regime -, tegen beslissingen die over iemands hoofd worden genomen, of gedwongen worden om iets tegen zijn wil te doen.

De mannelijke reactie op weerstand is aanvallen, zich verweren of vechten.

In de natuur reageert het mannetje met aanvallen, het vrouwtje reageert met passief terugtrekken. De hormoonstatus kan tijdens het leven veranderen, bijvoorbeeld: een oudere man met lage testosteron kan op een vrouwelijke passieve wijze reageren.

Kinderen kunnen op jonge leeftijd een enorme weerstand ontwikkelen en daaraan lijden. Baby’s kunnen zich verzetten tegen een crèche omdat ze bij mama willen blijven, of aan wat hen opgedragen wordt, wat ze moeten doen en niet willen doen. Baby’s en kinderen ervaren weerstandsconflicten als gevolg van inbreuken op hun integriteit en hun afgenomen vrije wil.

Kinderen en pubers die zichzelf niet kunnen zijn gaan hun weerstand uiten in rebelsheid om te kunnen zijn wie ze echt zijn. Daarom staat hun bloedsuiker constant hoog. In de kinderopvang, kleuterschool of school zijn er regeltjes en eisen die soms ook een inbreuk zijn op de integriteit van de kinderen en kunnen zij zich sterk verzetten tegen wat hen wordt opgedragen om te doen. Tegenwoordig zijn er zeer veel kinderen met diabetes.

Andere oorzaken van diabetes:

Overvoeding waarbij de energiebalans tussen toevoer en verbruik is verstoord. Dit wil niet zeggen dat iedereen met overgewicht een verhoogd suikergehalte in het bloed heeft!

Veel medicijnen maken het lichaam sympathicotoon en verhogen indirect de bloedsuikerspiegel. Antibiotica, cortisone en catecholamine verhogen de bloedsuiker.

Als men in stress belandt, wordt de suikerspiegel in het bloed hormonaal verhoogd door insulinereductie. Hierdoor zijn we in staat om over voldoende energie te beschikken om de strijd aan te gaan. Door te strijden wordt het aangeboden suikeroverschot afgebouwd.

Maar de ‘beschaafde mens’, bijvoorbeeld zittend in de auto in de file voor de kennedytunnel en een deadline moet halen, kunnen we hooguit onze middelvinger opsteken of een vuist ballen. Er is geen actie en geen energie afbouw.

Ook in huis of op kantoor, of voor je pc, is er geen energie ontlading als je in een stressvolle situatie bent terechtgekomen. Niet kunnen afreageren is zeer schadelijk voor het organisme.

Naar mijn ervaring is diabetes type 1 moeilijker te behandelen dan diabetes type 2. Beide types hebben dezelfde conflictinhoud, maar bij diabetes is deze conflictinhoud door de foetus overgenomen van de moeder en dus veel moeilijker op te lossen.

Dit wil niet altijd zeggen dat je diabetes type 1 reeds vanaf de geboorte ontwikkelt, dat kan soms decennia later het geval zijn als het onbewuste gelijkaardige sporen naar het oorspronkelijk conflict van je moeder herkent.

De conflictactieve fase

Tijdens de conflictactieve fase ontstaat er functieverlies van de bèta-eilandcellen. Hoge bloedsuikerspiegel – hyperglykemie – is het gevolg. Het biologische doel van het opslaan van glucose in het bloed is om het individu voor te bereiden op de conflictoplossing door het organisme, met name de spieren, van voldoende hoeveelheid bloedsuiker te kunnen voorzien om met volledige kracht te kunnen vechten, zodra het losbarst.

Verweren betekent spieractiviteit. De mate van hyperglykemie wordt bepaald door de ernst en duur van het conflict: ‘Hoeveel brandstof moet beschikbaar zijn? Voor extra ondersteuning scheidt de lever ook glucose af, een proces dat gluconeogenese wordt genoemd.

Bètacellen in de pancreas produceren insuline en liggen dicht bij de haarvaten.

Biologisch gezien is de confrontatie, ‘het opstaan tegen’, -verzet tegen, het kenmerkende mannelijke antwoord op een weerstandsconflict. Het gaat niet over de sekse, maar over animus en anima die niet in evenwicht zijn. Mannelijk actief reageren is animus terwijl vrouwelijk passief terugtrekken anima is.

Dit verklaart waarom vrouwen mannelijk kunnen reageren en mannen vrouwelijk kunnen reageren. Door het principe van geslacht, lateraliteit en de hormoonstatus te begrijpen kunnen we het ontstaan van diabetes beter verklaren. Zie de tabel op het schema. De vrouwelijke reactie op een angst-walgingsconflict is zich terugtrekken of flauwvallen.

Typerend voor diabetes is extreme dorst, wat het doel dient om de hoge bloedsuikerspiegel te verdunnen – net zoals het verlangen naar snoep dient om het lage glucosegehalte in evenwicht te brengen in geval van hypoglykemie.

Wat bekend staat als diabetische ketoacidose is een aandoening waarbij de lever hoge doses ketonlichamen produceert, door vetzuren af te breken, als reactie op het tekort aan insuline. De functie van ketonen is om de lichaamscellen van energie te voorzien wanneer er een tekort is aan glucose, vanwege het gebrek aan insuline.

Als het niveau van ketonen echter te hoog is, wordt de zuurgraad van bloed te hoog, wat tot ernstige complicaties kan leiden.

Bij langdurige conflictactiviteit wordt diabetes chronisch. Dit wordt insuline-afhankelijke diabetes genoemd en gecategoriseerd als type 1 diabetes, ook wel jeugddiabetes genoemd, omdat het kennelijk voornamelijk voorkomt bij kinderen en adolescenten – vergelijk met diabetes type 2 of diabetes bij volwassenen. In dit geval zijn insulinetherapieën en dieetmaatregelen van vitaal belang tot het conflict is opgelost.

Opmerking: Of diabetes optreedt in de helingsfase, waarbij de alfa-eilandcellen betrokken zijn of in de conflictactieve fase, wat verband houdt met de bèta-eilandcellen, wordt bepaald door iemands geslacht, lateraliteit en hormoonstatus in plaats van de leeftijd van een persoon. Vandaar dat, vanuit het perspectief van de GNM, het onderscheid tussen “jeugddiabetes en ouderdomsdiabetes” betekenisloos is.

Symptomen die de medische wereld niet kan verklaren:

Men gelooft dat een hoge bloedsuiker schade aanricht op het zenuwweefsel en de slagaderen. Dat zou leiden tot een verlies van gevoel in de ledematen. Men kan echter niet verklaren waarom niet elke diabeet deze aandoening ontwikkelt.

Evenmin kan deze theorie verklaren waarom een ​​verhoogd glucoseniveau bijvoorbeeld de voeten – of slechts één voet of teen – bij de ene persoon en de arm (en) bij een andere persoon zou aantasten.

Gebaseerd op GNM is wat “diabetische perifere neuropathie” wordt genoemd een combinatie van twee gelijktijdig lopende biologische speciaalprogramma’s: één omvat de bèta-eilandcellen van de alvleesklier, gekoppeld aan een “weerstandsconflict” dat diabetes veroorzaakt, de andere is gerelateerd aan het botvlies, in geval van de benen, “iemand weg willen trappen” – meestal de persoon waar diegene zo’n afkeer van heeft – met de ontwikkeling van beenulcera of gangreen, afhankelijk van de intensiteit en duur van het conflict.

Deze CT-scan toont een centraal conflict met een Hamerse Haard die zich uitstrekt over de beide hersenhelften van het glucosecentrum. Een dergelijke situatie doet zich voor wanneer iemand tegelijkertijd aan een mannelijk weerstandsconflict en een vrouwelijk angst-walgingsconflict lijdt.

Dit gebeurt bijvoorbeeld tijdens de periode dat een vrouw door de menopauze gaat. In dit geval zijn er geen symptomen, omdat hypoglykemie en diabetes de bloedsuikerspiegel in evenwicht houden.

De helingsfase

Na conflictoplossing start het eerste deel van de helingsfase, in PCL-A, ontstaat een langzame daling van glucose in het bloed. tijdens de genezingscrisis of de epicrissis worden conflictactieve symptomen geactiveerd en ontstaat er aanvalsgewijze verhoging van glucose in het bloed.

Acute hyperglykemie (hyperglykemische shock) kan een “diabetische coma” veroorzaken!

Vanwege een mogelijk ernstige Epileptoïde Crisis mag een beoogde oplossing voor een conflict met betrekking tot de alfa-eilandcellen en bèta-eilandcellen alleen worden toegepast onder toezicht van een beroepsbeoefenaar uit de gezondheidszorg!

In PCL-B daalt de bloedsuikerspiegel tot onder het normale bereik met de symptomen van hypoglykemie – vergelijk met alfa-eilandcellen-gerelateerde hypoglykemie in de conflictactieve fase. Aan het einde van de helingsfase is de bloedsuikerspiegel weer normaal.

Echter, bij een hangende genezing als gevolg van voortdurende terugvallen in het conflict wordt de hypoglykemie chronisch – wat ook geldt voor het verlangen naar snoep.

Therapie

Affirmaties: “Als ik er achter sta, doe ik het, anders laat ik het”. “Ik ga mijn eigen authentieke weg en ik maak mijn eigen soevereine keuzes”. “Ik ontspan bij stress”.

Vermijd alle geraffineerde producten en geïndustrialiseerd voedsel. Eet puur en basic, volwaardige voeding zoals de natuur het heeft bedoeld voor de mens. Aardperen bevatten insuline. Thee van fenegriek, klitwortel, vlier en vingerkruid.

Regelmatige beweging en duursporten is belangrijk voor diabetici. In biologische zin wordt er meer suiker in de spieren verbrand. Behalve als het weerstandsconflict met sport te maken heeft, is sport niet geschikt omdat de conflictactiviteit het suiker in het bloed gaat laten stijgen.

Voortdurend verlaagde bloedsuiker: Alfa-eilandcellen

Er is weefselafname tijdens de conflictactieve fase op de weefsels en organen die behoren tot het ectodermale kiemblad. Bij de eilandjes van Langerhans is er een uitzondering, er is geen ulceratie of necrose, maar functieverlies.

De vraag die hier oprijst: ‘Waarom beslissen de alfa-eilandcellen om minder glucagon te produceren waardoor de bloedsuiker constant verlaagt is in het bloed?’ De juiste vraag om naar de causaliteit te gaan van diabetes.

Biologisch conflict:

Het biologische conflict dat verband houdt met de alfa-eilandcellen, een vrouwelijk angst-walgingsconflict of een mannelijk weerstandsconflict, afhankelijk van iemands geslacht, lateraliteit en hormoonstatus.

Een angst-walgingsconflict is een angst in combinatie met een afkeer van een situatie of persoon. Iemand ervaart angst of afkeer en wordt door de schrik bevangen. Men huivert van de schrik.

Het conflict kan bijvoorbeeld worden veroorzaakt door seksuele ervaringen – seksueel misbruik, ongewenste seksuele praktijken, gewelddadige seks – of angst of fobieën voor bloed, uitwerpselen, urine of braaksel. Angst voor een dronken familielid kan een angst-walgingsconflict veroorzaken, met de geur van alcohol als een potentieel spoor.

Afkeer voor chemo of een stinkende wond, of afkeer voor bepaalde dieren – spinnen, muizen, slangen, ratten of kevers -, of een werkster moet bevuilde toiletten schoonmaken, behoren ook tot de angst-walgingsconflicten. De vrouwelijke reactie op angst-walging is zich op passieve wijze terugtrekken. Verstarrend en stilhoudend.

Kinderen lijden aan het conflict wanneer ze “walgelijk” voedsel moeten eten of afkeer hebben tot een bepaald voedsel.

NHS = Normale hormoonstatus, LTS = Lage testosteronstatus, LOS = Lage oestrogeenstatus.

*Bij linkshandigen wordt het conflict overgeheveld naar de andere hersenhelft

De conflictactieve fase

Tijdens de conflictactieve fase ontstaat er functieverlies van de alfa-eilandcellen. Lage bloedsuikerspiegel – hypoglykemie – is het gevolg. Tijdens de conflictactieve fase neemt de functie van de eilandcellen van Langerhans af.

Door de ondersuikering die hiervan het gevolg is, heeft men aanhoudende honger en dat is een oorzaak tot overgewicht. Zie artikel over overgewicht en obesitas en obesitas gerelateerd aan waterretentie. Vanwege de regelmatige inname van suikerhoudend voedsel blijft hypoglykemie meestal onopgemerkt.

Symptomen van hypoglykemie zijn misselijkheid, duizeligheid, flauwvallen (wat verklaart waarom sommige mensen flauwvallen als zij bloed zien), trillingen en boezemfibrilleren als gevolg van het glucose gebrek in de spieren, inclusief de hartspier.

Typerend voor een lage bloedsuikerspiegel is een verlangen naar suiker en snoep, wat het doel dient om de bloedsuikerspiegel in evenwicht te brengen.

De helingsfase

Tijdens het eerste deel van de helingsfase, in PCL-A, begint een langzame normalisering van de bloedsuikerspiegel. Tijdens de Epileptoïde Crisis neemt het bloedsuiker echter tijdelijk weer af, wanneer de conflictactieve symptomen kortdurend worden gereactiveerd.

Acute hypoglykemie – hypoglycemische shock – is een medisch noodgeval! Roep de hulp in van artsen en verplegend personeel.

Tijdens het laatste deel van de helingsfase, in PCL-B, stijgt de bloedsuikerspiegel tot boven het normale bereik met de symptomen van diabetes – vergelijk met bèta-eilandcellen-gerelateerde diabetes in de conflictactieve fase. Pas aan het einde van de helingsfase is de bloedsuikerspiegel weer normaal.

Bij een continue terugval in het conflict of hangende genezing, wordt diabetes chronisch. Er wordt nog steeds insuline geproduceerd, maar dit wordt niet gebruikt voor het transporteren van glucose naar de lichaamsweefsels omdat men een angst-walging heeft, een vrouwelijke reactie van passief terugtrekken.

Vergelijk met bèta-eilandcellen-gerelateerde diabetes zonder insulineproductie. Dit wordt insulineresistentie genoemd en gecategoriseerd als diabetes type 2, ook wel ouderdomsdiabetes genoemd – vergelijk met diabetes type 1 of jeugddiabetes.

Er zijn veel mensen met diabetes type 2 die lijden aan overgewicht. Niet allemaal.

Dus overgewicht kan gepaard gaan met diabetes type 2, maar als je de biologische natuurwetten begrijpt, namelijk dat hypoglykemie en diabetes twee aandoeningen zijn binnen hetzelfde Biologische Speciaalprogramma, leren we te begrijpen dat de zogenaamde “type 2 diabetes” (in PCL-B) niet wordt veroorzaakt, maar eerder wordt voorafgegaan door hypoglykemie.

Overgewicht of obesitas wordt verondersteld een risicofactor te zijn voor het ontwikkelen van diabetes, maar dat is dus niet zo. O

Op deze CT-scan zien we de impact van een angst-walgingsconflict in het gebied van de hersenen dat de alfa-eilandcellen van de alvleesklier aanstuurt. De gedeeltelijk donkere rand van de Hamerse Haard geeft de aanwezigheid van vocht aan, wat zich meestal voordoet aan het begin van de helingsfase of na een terugval in het conflict.

Met dank aan Arjen Lievers https://www.germaansegeneeskunde.nl/index_ziekten_gnm/ Aanrader!

Björn Eybl, zielsoorzaken van ziekte: ISBN: 978-3-85052-299-1 Ik kan dit boek aanbevelen om zelfstudie te doen, je kunt het op internet gratis downloaden.

Dr. Geerd Ryke Hamer

De ware aard van je lichaam begrijpen

Evenwicht herstellen is de sleutel tot gezondheid. Het gaat om inzicht hoe het lichaam functioneert volgens subjectieve gevoelens afkomstig uit de geest. Als alle geestelijke zaken in de psyché en fysiologische processen van het lichaam in evenwicht zijn, zal het lichaam weer in staat zijn om alle mogelijkheden te gebruiken tot natuurlijk herstel en het zelfgenezend vermogen te activeren.

Zowel de bèta-eilandcellen als de alfa eilandcellen stoppen niet met werken omdat ze te moe zijn om hun werk te doen. Er is iets anders dat het functieverlies van de eilandjes van Langerhans veroorzaakt.

Waarom de bloedsuikerspiegel te laag of te hoog is, heeft te maken met een psychologische relevantie, grotendeels onbewust, dat bewust mag gemaakt worden. Dit hebben we ondertussen begrepen dankzij de Germaanse visie.

Heb je diabetes, of heb je ondersuikering, in beide gevallen is het belangrijk om naar de signalen van je lichaam te luisteren, en te stoppen ons lichaam direct of indirect te beschadigen door een voedingspatroon met geïndustrialiseerde bewerkte producten, ongezonde levensstijl en emotionele instabiliteit – dat ook de bijnieren uitput.

Als wij een gezonde eet- en levenswijze met emotionele stabiliteit gaan implementeren, kan het lichaam heel gemakkelijk opnieuw geprogrammeerd worden en weer tot volle leven worden gewekt. De intelligentie van de geometrie van het DNA is ongeëvenaard.

We zijn in staat om wonden of botbreuken te genezen. In het DNA is er een mechanisme dat diabetes veroorzaakt met als doel te overleven als men door een conflict in een bedreigende situatie is terechtgekomen. Als het conflict is opgelost zal het lichaam een zelfgenezend mechanisme opstarten.

Om dit zelfgenezend mechanisme te activeren en te kunnen genezen van ziekte is het belangrijk dat we natuurlijk ons lichaam daarvoor wel de gelegenheid gaan geven in plaats van het tegen te werken door symptoombestrijding.

Hoe kan het lichaam herstellen als men alle pogingen van het lichaam om zich te herstellen tegengewerkt worden door symptoombestrijding? Farmaceutische medicijnen hebben de eigenschap dat ze stoffen bevatten dat het lichaam niet kan herkennen.

Het lichaam behandelt deze vreemde stoffen als gif, dat zijn alle bijwerkingen die tot iatrogene verschijnselen worden gerekend. Iatrogene oorzaken horen reeds in de top drie van doodsoorzaken. Hoe kan het lichaam inwendige en uitwendige wonden genezen als je medicijnen gebruikt die de bloedstolling beïnvloeden?

Hoe kan je voeding goed verteren als je voedsel met bewaarmiddelen eet? Voor de intelligentie van het DNA is er bijna geen wezenlijk verschil tussen het genezen van een wond, botbreuk of diabetes als we het lichaam geven wat het werkelijk nodig heeft.

Dat is biologische zongerijpte voeding in oorspronkelijke staat, zoals Hippocrates het ook heeft vernoemd, natuurlijke voeding is jouw medicijn.

Als we diabetes symptoomgericht blijven behandelen zonder de onderliggende oorzaak te begrijpen, kan dit tot gevaarlijke consequenties leiden, met de dood tot gevolg. Het gaat om een langetermijnvisie van herstel en gezondheid.

Insuline

Het lijkt misschien verstandig om extra insuline in het bloed te brengen om het teveel aan glucose in het bloed te verwijderen. Maar insuline injecties gaan de oorzaak van het probleem niet oplossen, op langere termijn gaat het de ziekte gaan verergeren.

Een insuline injectie is een snelle oplossing die gerechtvaardigd is bij een acute levensbedreigende toestand. Vergeet nooit dat het lichaam een reden heeft waarom het de bloedsuiker hoog houdt, een biologisch conflict en dat is precies wat altijd vergeten wordt bij elke medische behandeling.

Insuline Injectie

Aanhoudend insuline injecties geven zal de echte genezing van diabetes in de weg staan omdat de causale oorzaak niet aangepakt wordt. Er wordt vervolgens op trieste wijze gezegd, eens diabetes, altijd diabetes. Dat is een werkzame vorm van self fulfilling prophecy.

De zelfvervullende gedachte die op het kwantumveld losgelaten wordt, keert telkens als een boemerang terug zodat je krijgt wat je hebt gecreëerd. Insuline in hoge concentratie is altijd giftig voor het lichaam. Diabetes wordt ronduit gevaarlijk als men de symptomen blijft bestrijden.

Een actief ingrediënt van pepers, capsaïcine lijkt de werking van de pijn neuronen in de pancreas te verbeteren. Dit is ontdekt in een ziekenhuis in Toronto met verbijsterende resultaten bij het herstellen van diabetes type 1, hetgeen duidelijk maakt dat diabetes type 1 dus geen auto-immuunziekte is zoals algemeen aangenomen wordt.

Voor herstel van een goede werking van de zenuwcellen hebben we goede kwalitatieve neuropeptiden nodig die pas aangemaakt kunnen worden als het lichaam goede voeding ontvangt met voedende glucose, want voedende glucose is juist zeer belangrijk voor de zenuwen en de activatie van de neuronen in de pancreas. Als de psychologische oorzaak ook aangepakt is zal men resultaat boeken.

Geheime cofactors dat diabetes erger maakt

Andere oorzaken van diabetes:

Naast een biologisch conflict dat een zinvol biologisch speciaalprogramma opstart zijn er nog enkele zaken die aandacht vragen.

Overvoeding waarbij de energiebalans tussen toevoer en verbruik is verstoord. Dit wil niet zeggen dat iedereen met overgewicht een verhoogd suikergehalte in het bloed heeft! Een verkeerd eetpatroon zal het dan erger maken.

Veel medicijnen maken het lichaam sympathicotoon en verhogen indirect de bloedsuikerspiegel. Antibiotica, cortisone en catecholamine verhogen de bloedsuiker.

Als men in stress belandt, wordt de suikerspiegel in het bloed hormonaal verhoogd door insulinereductie. Hierdoor zijn we in staat om over voldoende energie te beschikken om de strijd aan te gaan. Door te strijden wordt het aangeboden suikeroverschot afgebouwd.

Maar de ‘beschaafde mens’, bijvoorbeeld zittend in de auto in de file voor de kennedytunnel en een deadline moet halen, kunnen we hooguit onze middelvinger opsteken of een vuist ballen. Er is geen actie en geen energie afbouw. Ook in huis of op kantoor, of voor je pc, is er geen energie ontlading als je in een stressvolle situatie bent terechtgekomen.

Niet kunnen afreageren is zeer schadelijk voor het organisme.

Geraffineerde suiker en zetmeel.

Het zenuwstelsel heeft altijd volwaardige voedende glucose nodig om goed te functioneren. Mensen met diabetes krijgen te horen dat ze het gebruik van suikers en andere koolhydraten moeten verminderen of zelfs stoppen.

Meestal wordt hen gezegd dat deze suikers en koolhydraten hun bloedsuikerspiegel tot een abnormaal hoog niveau zouden brengen en dit levensgevaarlijk kan uitdraaien. Er schuilt inderdaad wel enige waarheid in deze redenering, en tegelijkertijd is deze redenering enorm misleidend.

Deze redenering is juist als het om geraffineerde en bewerkte koolhydraten en suikers gaat, want deze suikers en koolhydraten zijn lege calorieën zonder voedingswaarde die een nadelige invloed hebben op je gezondheid, en niet alleen van diabetici. Stoppen met geraffineerde suikers en zetmelen is een goed idee.

Geraffineerde suiker zijn een geheime oorzaak van diabetes

Overzicht van de suikermoleculen

Koolhydraten worden ook suikers of sachariden genoemd. Ze worden koolhydraten genoemd omdat ze bestaan uit koolstof-, waterstof- en zuurstofatomen. In de natuur zijn koolhydraten verantwoordelijk voor de zoete smaak van ons voedsel.

De ketenlengte van de koolhydraten bepaalt de zoetkracht, hoe korter de ketenlengte, hoe zoeter de smaak is. Koolhydraten met een korte ketenlengte worden korte suikers genoemd en heb je twee soorten in, de monosachariden waarin glucose en fructose voorkomen en disachariden waarin sucrose en maltose voorkomen.

Koolhydraten met een middellange ketenlengte hebben een mild zoete smaak. Dat zijn oligosachariden. In deze groep vinden we galacto-oligosachariden, fructanen, maltodextrines en fructose-oligosahariden. Deze middellange suikerketens hebben gezondheidsbevorderende eigenschappen omdat het oplosbare vezels zijn en voeding voor de darmflora.

Meervoudige koolhydraten hebben een lange ketenlengte, het zijn de lange suikers of complexe suikers en zetmelen.

Dat zijn polysachariden en deze smaken het minst zoet. In deze groep vinden we: lichaamseigen glycogeen, ruwe vezels zoals pectine, gommen, lignine, cellulose en hemicellulose. Ze zijn heilzaam en/of voedzaam voor het lichaam, pas als er raffinage bij komt kijken veranderen deze koolhydraten in schadelijke suikers voor het lichaam.

Bij een normale vertering van zongerijpt plantaardige voedsel in zijn oorspronkelijke staat, worden meervoudige koolhydraten omgezet in meervoudige suikers dat kan worden opgeslagen in de spieren en de lever. Insuline brengt deze voedende suiker tot aan de cellen, en het teveel wordt omgezet in glycogeen dat het lichaam kan opslaan.

Glycogeen is een lichaamseigen suiker dat als reservesuiker wordt gebruikt in tijden van glucosetekort. Glycogeen is ook een lange suikerketen. De pancreas maakt niet alleen insuline aan, maar maakt ook het hormoon glucagon aan, en deze heeft de functie om de opgeslagen glycogeenreserves om te zetten in waardevolle voedende glucose voor de energielevering aan alle lichaamscellen.

De zeven kleuren van de regenboog in je groenten en fruit: gezonde suikers

De valkuil van geraffineerde suikers of zetmelen

Het lichaam is niet in staat om deze koolhydraten om te zetten in glycogeen dat opgeslagen kan worden in het lichaam. Het lichaam kan geen reservesuiker in de vorm van glycogeen produceren van geraffineerde voeding. Dus, na het eten van chips, pasta, wittebrood, snoep, cake, frisdrank enzovoort komen er binnen een paar minuten grote hoeveelheden suiker en zetmeel in je bloed terecht.

Hoe meer je van deze geraffineerde koolhydraten eet, des te hoger wordt je bloedsuikerspiegel. De pancreas moet extra hoeveelheden insuline produceren om het suiker in het bloed weg te halen en af te leveren aan de cellen. Bovendien neemt het risico toe dat bloedcellen zoals de hemoglobine gaan versuikeren. Dit proces heet geglycosyleerd hemoglobine.

De waardevolle essentiële omega vetzuren worden ook versuikerd en komt het zuurstoftransport en de levering van zuurstof in het gedrang dat nadelig is voor de stofwisseling.

In de lichaamsweefsels zijn er membranen met receptoren die insuline doorlaten. Je kunt deze receptoren een beetje vergelijken met een deurslot dat open gaat als de insuline de glucose en andere voedingstoffen komt leveren.

Deze insulinereceptoren reguleren de opname van glucose volgens de behoefte van het weefsel. MAAR: Er is een wezenlijk verschil tussen de waardevolle voedende glucose en glycogeen en de waardeloze suiker dat na het eten van een ijsje of het drinken van een frisdrank terechtkomt in de bloedstroom.

Het lichaam heeft een grote hekel aan de zure, gebleekte, bewerkte en energieloze glucose van geraffineerde suikers, het lichaam kan deze niet gebruiken om stofwisselingsprocessen goed te laten verlopen omdat de voedende mantelstoffen die belangrijk zijn voor de stofwisseling eruit geraffineerd zijn.

Het zijn lege calorieën en het lichaam verliest energie bij het metaboliseren van geraffineerde voeding. Dit heeft een uitputtend effect op het lichaam.

Lege calorieën worden door de lever omgezet in vet

Dat is een extra factor bij overgewicht. (Zie overgewicht en obesitas) lege calorieën verstoren metabolische processen waarbij veel gifstoffen ontstaan. Als de spijsertering en zijn darmflora niet goed werken, zal het lichaam gifstoffen isoleren in vetcellen. Daarom dat vermageren zo moeilijk is, het lichaam wilt niet vermageren, anders komen er grote hoeveelheden toxines te snel vrij in het bloed. Het lichaam weet altijd wat het doet.

Vetcellen in de nabijheid van haarvaten

Voor mensen met diabetes is het belangrijk om alle soorten geraffineerde suikers en zetmelen te mijden. Het is raadzaam om de glycemische index van gezonde natuurlijke voeding en sachariden in de gaten te houden. Het is de enige manier om het zenuwweefsel, de pancreas en andere lichaamsweefsels te kunnen voorzien van waardevolle voedende glucose.

Diabetici hebben enkelvoudige glucose nodig maar echt wel met mate. Koolhydraten uit zongerijpte voeding dat de natuur voorziet voor de mens. Vermijd geconcentreerde gezonde suikers zoals ahornsiroop, kokosbloesemsuiker of sommige honingsoorten.

Vergeet niet dat glucose de brandstof is dat ervoor zorgt dat onze motor blijft draaien en wij in leven kunnen blijven. Het centrale zenuwstelsel is afhankelijk van glucose om goed te kunnen functioneren, en dit geldt ook voor alle organen, waaronder het hart en de pancreas.

Wist je dat de hersenen grote hoeveelheden glucose verbruiken tijdens de genezingscrisis van alle aandoeningen?

De glycemische index en glycemische lading

Een belangrijke parameter om voedingsmiddelen die suiker of zetmelen bevatten in te delen en te beoordelen is de glycemische index. De glycemische index geeft ons de inschatting waarmee koolhydraten worden verteerd en opgenomen in het bloed.

De glycemische index houdt geen rekening met de hoeveelheid beschikbare koolhydraten dat precies in een voedingsmiddel aanwezig is. De hoeveelheid van de koolhydraten die je per portie gebruikt heeft eveneens een wezenlijke bijdrage tot de glucosespiegel in het bloed.

Bijvoorbeeld 100 gram wit brood heeft een glycemische index van ongeveer 70-72. Het wil zeggen dat wit brood een voedingsmiddel is waarvan iets meer dan de helft uit koolhydraten bestaat ofwel meer dan 50 gram. Maar als je 100 gram watermeloen eet met een gelijkaardige glycemische index, gebruik je een voedingsmiddel dat amper 5 gram koolhydraten bevat.

De glycemische lading houdt zowel rekening met de aard van het koolhydraten houdend voedsel als met de portie van het koolhydraten houdend voedsel.

In dit voorbeeld zal witbrood meer impact hebben op de bloedsuikerspiegel dan een gelijk portie watermeloen. De glycemische lading kun je berekenen door de glycemische index/ 100 X de beschikbare koolhydraten per portie.

In het geval van voorgaand voorbeeld dan is de glycemische lading per portie van 100 gram witbrood 72/100 x 50 = 36 en is de glycemische lading per portie van 100 gram watermeloen 72/100 x 5 = 3,6. De impact van watermeloen is dus 10 x kleiner dan een even grote portie witbrood. Er bestaat ook een indicatieve waarde om de glycemische lading van voedingsmiddelen te bepalen.

Een glycemische lading lager dan 10 is laag, tussen 11 en 19 is medium en hoger dan 20 is dus hoog. Een belangrijke opmerking hierbij is dat de impact van natuurlijke suikers, geraffineerd of ongeraffineerd op de bloedsuikerspiegel, het volstaat om de glycemische index te gebruiken.

Het heeft geen zin om de glycemische lading te berekenen omdat deze suikers in pure vorm bijna 100% uit koolhydraten bestaan. Voor diabetici is het niet raadzaam om deze suikers in pure vorm te consumeren in portie van …gram.

Enkele voorbeelden: De verschillen zijn soms groot.

Voedingsmiddel GI Beschikbare KH per 100 gram GL per 100 gram

Baguette 95 58 55.1

Rijstwafel 69-87 80 62.2

Cake 47-67 55.3 31.5

Cornflakes 78-84 82.3 66.6

Rogge meel 35 74.5 26

Spaghetti wit 38-57 28.3 13.4

Witte rijst gekookt 87-97 24.8 26.6

Puree-aardappel 69-90 12.7 10

Artisjok 15 9.5 1.4

Doperwt 45-53 10 4.9

Snijboon 30-44 2 0.74

Ajuin 15 1.5 0.42

Dadel 99-103 73 73

Appel 36-40 10.4 3.9

Walnoot 15 8 1.2

Het is kortzichtig om natuurlijke zoetmiddelen, gezonde groenten en fruit enkel rekening te houden met de glycemische index. Naast de glycemische index zijn er nog factoren die bepalen of een zoetmiddel al dan niet aan te raden is voor consumptie.

De kwaliteit, de bewerkingen dat het voedsel onderging – raffinage en bleken -, de voedingswaarde zoals mineralen, vitaminen en antioxidanten dat is gedaald door raffinage, en de mogelijke negatieve effecten op het lichaam. De glycemische index kan dus niet als enige parameter de doorslag geven.

Bijvoorbeeld geraffineerde sucrose – witte kristalsuiker met een glycemische index van rond de 70. Ahornsiroop heeft een glycemische index van ongeveer 54. Hoewel ahornsiroop een lagere glycemische index heeft dan witte kristalsuiker, kunnen we voornamelijk in rekening brengen dat ahornsiroop zeer veel essentiële voedingstoffen bevat.

Zowel de glycemische index als de glycemische lading zijn belangrijke parameters om het oplopen van de bloedsuikerspiegel na inname van koolhydraten te controleren. Beide parameters kunnen je helpen om een optimale keuze te maken tussen verschillende voedingsmiddelen en juiste voedingsadviezen.

Algemeen wordt gesteld dat leveranciers van koolhydraten met een glycemische index lager dan 55 en een glycemische lading lager dan 19 het meest de gezondheid ten goede komen. Maar ook hier is het belangrijk om andere elementen niet uit het oog te verliezen zoals oplosbare vezels, vitaminen, essentiële vetzuren, mineralen, antioxidanten enzovoort.

Ook factoren zoals raffinage, hetgeen betekent volledig ontdaan van de begeleidende voedende mantelstoffen, zijn enorm nadelig voor de bloedsuikerwaarden en de stofwisseling.

Veel gezonde verzadigde vetten in jouw voedingspatroon helpen om de glycemische index van de voeding te verlagen. Verzadigde vetten vertragen de opname van glucose en geven het langzaam af. Het zijn verzadigde vetten die glucose doorheen de bloedhersenbarrière transporteren.

Wees niet gierig met consumptie van gezonde verzadigde vetten. Ze verlagen de glycemische index van je maaltijden en dat is goed voor de pancreas. Niet-ontgeurde kokosolie en geklaarde boter zijn de aangewezen vetten als je diabetes hebt.

Een groot probleem is de combinatie van bewerkte vetten en oliën met geraffineerde suiker die de pancreas en de lever verder uitput. Dit heb je niet met sachariden met korte, middellange of lange suikerketens uit zongerijpte groenten en fruit en volwaardige verzadigde vetten, deze onderhouden en voeden de pancreas en de zenuwen die de pancreas aansturen.

Dus een stuk lekker zoet zongerijpt fruit tussen de maaltijden door is goed als je diabetes hebt. Ze zijn bovendien nog eens rijk aan antioxidanten en goed opneembare mineralen die de lever, bijnieren, de receptoren van de cellen en de pancreas ondersteunen.

Bij diabetes type 1 als type 2 mogen we ons echt niet blindstaren op het regelen van de bloedsuikerspiegel alleen. Het verzorgen van ons voedingspatroon, levensstijl en het cultiveren van emotionele stabiliteit zijn minstens even belangrijk.

Essentiële basis omega vetzuren, licht verteerbare aminozuren, zongerijpte vitaminen en mineralen uit oorspronkelijke voeding door de natuur gecreëerd VOOR de mens en niet door de industrie is bewerkt. Er zijn verschillende natuurlijke suikers die de bètacellen en het zenuwweefsel in de pancreas voeden en herstellen.

Dagelijks een theelepel ruwe rietsuikermelasse opgelost in een glas warme water is een grote bron van goed opneembare chroom. Dit chroom mineraal is essentieel om de insulinegevoeligheid te verhogen van de weefsels en vermindert de drang naar suiker.

Bovendien is chroom een uiterst belangrijk element voor de goede werking van de pancreas, zowel bij de productie van hormonen als de productie van spijsverteringsenzymen. Met een geringe mate kun je graanstropen, ongeraffineerde kokosbloemsuiker en jaggery of palmsuiker consumeren, omdat deze suikers waardevolle voedingstoffen bevatten voor organen zoals de pancreas.

Honing van lindebloesems, acacia en rauwe honing zijn geschikt voor mensen met diabetes vanwege specifieke voedende en ondersteunende eigenschappen voor de pancreas. Stevia is een zoetmaker dat geschikt is voor diabetici. Voor de aanwezige suikers in fruit en groenten hoef je niet bang te zijn, gewoon met mate. Fruitsuikers worden begeleid door mantelstoffen die helpen met de vertering van deze suikers.

Alle suikers en zetmelen die een industriële bewerking hebben ondergaan zijn verboden voor diabetici, ook voor gezonde mensen.

Fructose lijkt op het eerste gezicht goed voor diabetici, deze monosacharide heeft een zeer lage glycemische index en doet de bloedsuikerspiegel bijna niet stijgen en is bovendien uiterst zoet van smaak. Fructose, dat van nature in zongerijpte groenten en fruit aanwezig is, wordt door de lever omgezet in glucose.

Deze fructose wordt eveneens begeleid door voedende mantelstoffen die belangrijk zijn voor de stofwisseling van de suiker. Maar geraffineerde fructose is een ander verhaal en ronduit ongeschikt voor mensen met diabetes en gezonde mensen.

Geraffineerde fructose zorgt voor ongunstige binding van suikers en lichaamseiwitten waardoor er degeneratieverschijnselen ontstaan in de organen en de pancreas. Geraffineerde fructose verhoogt de bloedvetten aanzienlijk, verzuurt de lever, geeft aanleiding tot het ontstaan van buikvet.

Ten slotte is geraffineerde fructose niet goed bij hart- en vaatziekten, het irriteert de wanden van de slagaders en de haarvaten. Dit is een oorzaak dat de LDL-cholesterol in het bloed gaat stijgen.

De gewonnen agavestroop van deze kwekerij wordt geraffineerd en is niet meer geschikt voor diabetici en gezonde mensen.

Wees ook voorzichtig met ahornsiroop, diksappen van fruit en ruwe rietsuiker, ondanks de voedende mantelstoffen zijn ze sterk geconcentreerd met een hogere glycemische index. Voor diabetici: in beperkte mate gebruiken! Let op honing: traceer waar de honing vandaan komt, er wordt geraffineerde suiker aan honing toegevoegd.

Synthetische zoetstoffen

Let op, laat je niet verleiden om synthetische zoetstoffen te gaan gebruiken. Het klopt dat ze de bloedsuiker niet doen stijgen, maar worden wel als zoet ervaren. Dit misleidt de lichamelijke intelligentie die de bloedsuikerspiegel reguleert. Ze zijn oorzaak van onbedwingbare eetbuien en de onweerstaanbare drang naar zoet eten.

Sucralose is niet geschikt voor menselijke consumptie, het zijn gechloreerde suikermoleculen.

Kunstmatige zoetstoffen bedriegen je lichaam

Alle kunstmatige zoetstoffen hebben het patent van eetlustopwekker en ze doen precies ook datgene wat ze beloven: je krijgt een grotere behoefte aan koolhydraten.

Veel mensen geloven dat ze goed bezig zijn en de ‘ideale zoetstof’ hebben gevonden om hun behoefte aan zoet te bevredigen zonder risico voor hun gezondheid. Maar meer en meer wordt aangetoond dat kunstmatige zoetstoffen zoals aspartaam, sucralose, saccharine, neotame enzovoort ernstige irritatie veroorzaken aan het zenuwstelsel en het hersenweefsel.

Er ontstaan problemen in de hormoonhuishouding van het lichaam. Sucralose heeft gechloreerde suikermoleculen, dat dezelfde basis vormen die men aantreft in DDT.

Aspartaam bestaat uit lichaamsvreemde eiwitten die zoet smaken en de lichaamsintelligentie bedriegen. Bovendien werkt aspartaam diabetische neuropathie in de hand. Aspartaam leidt eveneens naar gevoelloosheid, tintelen van de ledematen, geheugenafname, verwardheid, en stemmingswisselingen om er een paar van op te noemen. Het is beter om aspartaam nooit te gebruiken.

Wat gebeurt er precies als je kunstmatige zoetstoffen inneemt?

Het lichaam heeft een accuraat zelfregulerend mechanisme dat continu de behoefte aan calorieën meet dat je uit een maaltijd kan halen, aangepast aan de veranderende omstandigheden waarin je leeft. Als je lichaam genoeg energie heeft gekregen uit de voeding die je hebt gegeten, sturen de spijsverteringsorganen een seintje naar de hersenen met de boodschap dat aan alle energiebehoefte is voldaan.

De zenuwuiteinden produceren hormonen die je behoefte aan voedsel stoppen. Als je bijvoorbeeld een bepaalde maaltijd voeding eet met veel lege calorieën zoals geraffineerde suikers of met de caloriearme kunstmatige zoetstoffen, dan zal je lichaam jou gaan verleiden om bij de volgende maaltijd meer te gaan eten.

Omgekeerd zal je lichaam je minder eetlust geven als je een maaltijd met meer calorieën hebt geconsumeerd dan dat je lichaam calorieën nodig heeft.

We hoeven alleen maar ons lichaam te observeren, ernaar te luisteren en te handelen. Het lichaam probeert om onder alle leefomstandigheden je energiedistributie in evenwicht te houden. Als je jezelf uithongert en je lichaam niet voldoende calorieën geeft – zoals kunstmatige zoetstoffen dit doen -, zul je de volgende dag op zoek gaan naar nog meer voedsel, en de dag erna nog meer.

Dit leidt tot chronisch overeten. Je spijsverteringsstelsel kan deze grote hoeveelheden lege voeding en weinig energie niet goed verteren. Je lichaam slaat dit op als “VET”. Door synthetische zoetstoffen krijgt je een onweerstaanbare behoefte aan voedsel. Vooral geraffineerde koolhydraten die je ogenblikkelijk energie geven, maar dat is slechts tijdelijk, want de lege calorieën zorgen ervoor dat de bloedsuikerspiegel snel weer daalt tot onder normaal met humeurigheid terwijl de kilootjes toenemen.

Je houdt je lichaamsintelligentie voor de GEK!

Echte suiker geeft de zoete smaak van zongerijpte groenten, granen, zaden en fruit en wordt direct door de maagwand opgenomen. Binnen 3 à 5 minuten komt deze suiker in het bloed terecht, het ingenieuze accurate mechanisme van je lichaam voorkomt grote schommelingen van de bloedsuikerspiegel door insuline uit te scheiden.

De lichaamsweefsels kan deze suiker opnemen als een volwaardige voedingsbron om zichzelf te voorzien van energie. Echte suikers zijn volle calorieën met voedingsstoffen dat het lichaam kan verteren. Heb je teveel van deze volle calorieën in je lichaam, dan kan het lichaam deze suiker door het hormoon insuline opslaan als glycogeen.

Het hormoon glucagon zet glycogeen terug om in voedende suiker van zodra het lichaam energie nodig heeft, en dit is de natuurlijke werking van het lichaam.

Als je kunstmatige zoetstoffen eet reageert het lichaam op dezelfde wijze als je echte suiker eet. Als het lichaam zoet proeft op de tong, begint de pancreas met het uitscheiden van insuline. En dan beginnen de problemen.

In plaats van energierijke suiker krijgt het lichaam een cocktail van lichaamsvreemde eiwitten, of gechloreerde suikermoleculen en/of andere giftige lichaamsvreemde stoffen binnen. Ondertussen is de geproduceerde insuline in het bloed op zoek naar de verwachte suiker. Maar die is er niet, dus zal de insuline de aanwezige suiker in het bloed verwijderen en daalt de suikerspiegel tot een gevaarlijke diepe waarde.

De reactie van het lichaam naar de hersenen is duidelijk, ik heb honger! Kunstmatige zoetstoffen verhogen de bloedsuikerspiegel niet, daarom ga je op zoek naar zoet voedsel met geraffineerde suikers en zetmelen. Kunstmatige zoetstoffen gaan op deze wijze jouw behoefte aan zoet voedsel juist gaan stimuleren.

Ga je op deze behoefte reageren met voedsel dat nog meer kunstmatige zoetstoffen bevat – geen energie -, kom je in een vicieuze cirkel terecht waarin de behoefte aan koolhydraten verder wordt versterkt en ga je teveel eten. Je brengt je lichaam in gevaar als je de smaakpapillen voor suiker blijft stimuleren door het gebruik van kunstmatige zoetstoffen.

De hersenen blijven constant een signaal tot eten geven terwijl de lever de opdracht krijgt om suiker op te slaan in plaats van af te geven aan het bloed. Uiteindelijk zal de pancreas zich realiseren dat er geen suiker in het bloed komt en de afscheiding van insuline vermindert.

Je kunt misschien denken, aha, nu is het probleem opgelost, maar dat is niet zo, humeurigheid en totale uitputting zijn het gevolg.

Synthetische zoetmiddelen kunnen bepaalde verwikkelingen van diabetes doen versnellen. Retinopathie, cataract of grijze staar, neuropathie, beroerte. Regulatie van de bloedsuikerspiegel en HbA1 of geglycosyleerde hemoglobine, een maat voor de ernst en duur van verhoogde bloedsuikerspiegel.

Synthetische zoetmiddelen geven aanleiding tot vermoeidheid, meer dorst en honger, droge mond, constipatie, hartkloppingen, verhoogde bloedvetten, hoge bloeddruk, druk op de borstkas, impotentie, brandende tranende ogen, wazig zicht. Reeds voorkomende klachten van een diabetespatiënt waarbij deze symptomen gewoon gaan verergeren door het gebruik van synthetische zoetmiddelen.

Laat je niet verleiden door lobbyisten die ontelbare reclames en artikelen schrijven over het gebruik van synthetische zoetstoffen en fructose en dit aanbevelen aan diabetespatiënten.

Maak je vooral geen illusies: de industrie van synthetische zoetstoffen is nu eenmaal een miljardenindustrie die door verkeerde informatie, propaganda, publiciteit, sponsoring en subsidies heel veel professionele gezondheidsbegeleiders voor zich heeft gewonnen behalve ik.

Tabel van suikers

Korte suikers of de mono- en disachariden

1: Monosachariden bestaan uit één suikermolecule, “hexosen” met 6 koolstofatomen

  • Glucose (dextrose, druivensuiker): Deze suikers zitten van nature in honing en diverse vruchten zoals druiven. Het is aanwezig in geraffineerde glucosestroop – voornamelijk geraffineerde maïsstroop die zeer rijk is aan glucose. Zit voor een deel in geraffineerde maïssiroop, rijk aan glucose en fructose of HFCS, high fructose corn sirup, en in invertsuiker gemaakt van suikerbieten door het splitsen van sucrose.
  • Fructose (levulose, vruchtensuiker). Zit van nature in honing en diverse vruchten. Geraffineerd in agavesiroop. Geraffineerd in cichorei fructose, geraffineerd in maïssiroop met een hoog fructosegehalte en in invertsuiker.
  • Galactose: Komt van nature nauwelijks geïsoleerd voor, bijna alleen voorkomend als onderdeel van lactose of van de vezel hemicellulose.
  • Xylose, mannose en arabinose: komen nauwelijks geïsoleerd voor, bijna alleen als onderdeel van vezels als hemicellulose of andere polysachariden in planten.

2: Disachariden bestaan uit twee suikermoleculen.

  • Sucrose (sacharose): glucose-fructose (G-F): ongeraffineerd in oersuiker of ongeraffineerde ruwe rietsuiker, in ahornsiroop, in ongeraffineerde palmsuiker, in ongeraffineerde suikerbietenstroop en melasse. Geraffineerd in biet- en rietsuiker.
  • Lactose (melksuiker): glucose-galactose (G-Gal): ongeraffineerd in melkproducten, geraffineerd in voedingsmiddelen, voedingssupplementen en geneesmiddelen.
  • Maltose of moutsuiker: glucose-glucose (G-G): ongeraffineerd vooral in graanstropen – gerstemout-, maïsmout-, tarwemout- en rijstsiroop en een beetje in honing. Geraffineerde maltose voornamelijk in gedeeltelijk gehydrolyseerde maïsstroop.

Middellange suikers of oligosacchariden

1: Galacto-oligosachariden:

  • Vooral voorkomend in bonensoorten, net te verteren door de mens in de maag en de dunne darm, worden gefermenteerd door darmbacteriën tot o.a. waterstof, koolstofdioxide en methaan.
  • Trisacharide (bestaat uit drie monosachariden): raffinose= galactose-glucose-fructose (Gal-G-F)
  • Tetrasacharide (bestaat uit vier monosachariden): Stachyose= galactose-galactose-glucose-fructose (Gal-Gal-G-F)
  • Pentasacharide (bestaat uit vijf monosachariden): Verbascose

2: Maltodextrines

  • Middellange suikerketens, bestaande uit verschillende glucosemoleculen: ongeraffineerd in graanstropen. Geraffineerd vooral in gedeeltelijk gehydrolyseerde maïsstroop of in gedeeltelijk gehydrolyseerde aardappelzetmeel. G-G-G-G-G-G-……G-G-G-G

3: Fructose-oligosachariden (F.O.S., oligofructose) en fructanen (o.m. inuline)

  • Dat zijn de wateroplosbare vezels of de “prebiotica”= suikerketens bestaande uit 2 tot 60 fructosemoleculen met één eindstandige glucosemolecuul. Zitten van nature in groenten, denk maar aan aardpeer, cichorei, asperges, schorseneer, kliswortel, artisjok en granen. Kunnen worden geïsoleerd uit cichorei. (G-F) – Fn of F-F-…..F-G

Lange suikers (polysachariden, complexe suikers), ze bestaan uit honderden tot duizenden monosachariden, voornamelijk glucose.

  • Zetmelen= verteerbare lineaire suikerketens: voornamelijk in plantaardig voedsel: granen, meel, aardappels, bol-, knol-, wortel- en bladgewassen.G-G-G-G-G-G-G-….G-G-G-G-G-G-G
  • Glycogeen= verteerbare, niet lineaire, doch vertakte suikerketens is een reservesuiker in het lichaam. Aanwezig in dierlijk voedsel zoals orgaanvlees, lever en oesters.
  • Vezels of ruwvezel= niet verteerbare suikerketens – behalve fermentatie door darmflora dikke darm. 1- cellulose uit volle granen, groenten en fruit. 2- hemicellulose uit volle granen. 3- lignine in knol-, wortel- en bladgewassen. 4- pectine uit vruchten. 5- gommen in blad en stengelgewassen.

Noot:

Er is een grote kans dat Stevia binnen afzienbare tijd concurrentie krijgt. Er is namelijk een nieuwe natuurlijke zoetstof in aantocht: Monk fruit. In de Verenigde Staten is Monk fruit al vanaf 2010 toegelaten. Momenteel neemt de Europese voedsel- en warenautoriteit (EFSA) de veiligheid onder de loep en als dit positief uitpakt zal Monk fruit in Europa toegelaten worden.

Monk fruit is een kleine, ronde vrucht uit de bergen van Zuid-China en wordt daar ‘luo han guo’ (LHG) genoemd. Het groeit aan een komkommerachtige plant die officieel Siraitia grosvenorii heet. Een rijpe monk fruit is eetbaar en smaakt heel zoet.

Dat is dankzij de zogenoemde mogrosiden die erin zitten. Deze zoetstoffen komen ook terecht in het extract dat van het sap van monk fruit gemaakt wordt. Het sap wordt verkregen door de schil en de zaden van de vrucht te verwijderen en daarna de vrucht te pletten.

Juist dat extract wordt in de Verenigde Staten al jaren als zoetstof gebruikt. Het zit in dranken, ijs, sportvoeding, gebak, snoep en koekjes.

Het is 150-200 keer zoeter dan suiker. Monk extract levert net als Stevia geen calorieën, maar smaakt wel heel zoet. Dat is maar ietsje minder dan de zoetkracht van stevia extract. Er is niet zoveel monk fruit extract nodig om iets te zoeten.

Geheime oorzaken diabetes: dierlijke eiwitten

Teveel dierlijk eiwitten: schadelijker dan geraffineerde suiker

Geraffineerd suiker en zetmeel is niet gezond. Maar grote hoeveelheden dierlijk eiwitten zijn zeker voor diabetici ongezond en een factor dat de pancreas ook uitput.

Het wordt nooit aan diabetici verteld als je geconcentreerd eiwit consumeert zoals vlees, vis zuivel, melk, kaas, eieren en gevogelte dat de pancreas grote hoeveelheden insuline moet produceren om aminozuren van deze eiwitten van dit voedsel te kunnen verwerken.

De meeste mensen denken dat insuline alleen voor glucose bedoeld is, een van de hoofdtaken van insuline is de stimulatie van de eiwitsynthese in het lichaam. Verlies van het stimulerende effect van insuline op de eiwitsynthese remt de celgroei en mitose (celdeling) af en veroorzaakt gewichtsverlies, dit zijn typische kenmerken van diabetes type 1.

De pancreas zal veel insuline afscheiden om te zorgen dat de aminozuren uit een eiwitrijke maaltijd omgezet kunnen worden in eiwit voor het menselijke lichaam. Dit wil dus zeggen, hoe meer dierlijke eiwitten je consumeert, des te meer insuline je pancreas zal moeten aanmaken.

Na lange tijd put dit de pancreas uit. Grote hoeveelheden dierlijke eiwitten zijn schadelijker dan suiker en hebben een verstoppend effect in het lichaam. De mens is het enige “zoogdier” met het laagste eiwitgehalte in de moedermelk.

Als een baby tijdens zijn eerste groeifase van zijn of haar leven zo weinig eiwitten krijgt, dan is het echt niet nodig om op latere leeftijd grote hoeveelheden dierlijke eiwitten te consumeren.

Eet je een biefstuk van normale grootte, dan zal de pancreas extra insuline produceren. Om een gewone biefstuk te kunnen verwerken is er een hoeveelheid insuline nodig waarmee het lichaam in feite ook het suiker uit 12 blikjes frisdrank kan verwerken.

Dat is dus wel een heel groot verschil. Maar dit wordt nooit verteld, omdat het eten van dierlijke eiwitten de bloedsuikerspiegel niet verhoogt. Daarom wordt dit voedsel als veilig beschouwd en aangeraden voor mensen met diabetes.

Door deze verkeerde informatie krijgt diabetes de kans om zich ongemerkt uit te breiden en chronisch van aard te worden, met veel complicaties tot gevolg. Aanhoudend grote hoeveelheden dierlijke eiwitten consumeren houdt diabetes juist in stand omdat het weinige insuline bij diabetes gebruikt wordt om eiwitten te metaboliseren.

Het effect van insuline op de eiwitstofwisseling

Het effect van insuline op de eiwitstofwisseling is chemisch ingewikkeld en heeft te maken met zowel het afbreken als het opbouwen van eiwit in het lichaam. Als we teveel dierlijke eiwitten eten, helpt de insuline bij de afbraak van eiwitten.

Veel dierlijke eiwitten consumeren is ook een oorzaak van onaangename lichaamsgeur en een irriterende okselgeur.

De spijsvertering van de mens is anatomisch niet aangepast om grote hoeveelheden dierlijke eiwitten optimaal te verteren. Het kost het lichaam veel energie om dierlijke eiwitten te verteren. Het risico neemt toe dat dierlijke eiwitten onvoldoende verteren waardoor ze onvoldoende verteerd de darmflora verstoren.

Er is een verband tussen de eiwitsynthese dat door insuline wordt gereguleerd en de controle over de vetstofwisseling en koolhydratenstofwisseling, ook door de insuline. Insuline gebruikt veel signaalsystemen om de glucosestofwisseling te controleren en te reguleren op weefselniveau. Insuline doet dit dus ook met de synthese van eiwitten en vetten.

Insuline is een hormoon dat samenwerkt met andere stofwisselingshormonen.

De stofwisseling van suiker is betrokken bij de stofwisseling van eiwitten en vetten.. Als je kijkt naar carnivoren, hebben deze dieren specifieke eigenschappen om dierlijke eiwitten te consumeren. De maag van deze dieren scheidt verteringsenzymen uit die 20 maal krachtiger zijn dan bij de mens.

Een krokodil is zelfs in staat om de botten van zijn prooi te verteren door het extreem sterke maagzuurgehalte. Carnivoren hebben een pancreas die ontwikkeld is om zeer grote hoeveelheden insuline af te scheiden om de aminozuren te kunnen synthetiseren tot lichaamseigen eiwit.

Bij de mens zijn spijsverteringsenzymen niet zo krachtig als bij carnivoren. De mens kan overleven met vlees in tijden van schaarste.

Dierlijke eiwitten zijn niet het hoofdvoedsel voor de mens

De pancreas bij carnivoren produceert uiterst krachtige eiwitsplitsende enzymen. De lever speelt ook een functie bij het metaboliseren van eiwitten. Omdat diabetes een stofwisselingsziekte is, is de lever bij de mens reeds overbelast. Stofwisselingsziekten ontstaan als schadelijke stoffen het lichaam niet op tijd kan verlaten.

Anatomisch gezien is de mens gebouwd om voornamelijk plantaardig voedsel te eten. Ons gebit dat zijwaarts kan bewegen, kan plantaardig voedsel goed malen. Met onze handen kunnen we geen vlees verscheuren, maar wel vruchten plukken.

Katachtigen bijvoorbeeld kunnen geen vruchten of bessen plukken. En zo zijn er nog verschillen tussen de mens en vleesetende dieren.

Insuline transporteren ook eiwitten naar de lichaamsweefsels. Mensen met diabetes hebben niet genoeg insuline, eiwitten blijven ook in hogere concentraties in het bloed achter. De suikerwaarden stijgen ook in het bloed. Het lichaam kan hoge suikerwaarden doen dalen door vetopslag.

Maar met eiwitten zit het anders. Deze kunnen echt niet te lang in lichaamssappen blijven en daarbij is het belangrijk dat ze snel uit het bindweefsel of interstitiële vocht gehaald worden om rechtstreekse vergiftiging van het lichaam te voorkomen.

Om vergisting van overtollige eiwitten te voorkomen zal het lichaam de overtollige eiwitten opslaan in de basaalmembranen van de wanden van de slagaderen en haarvaten en in het bindweefsel onder de vorm van extra zware collageenvezels. Maar deze onzichtbare vluchtroute van eiwitten leidt tot de algemene misvatting dat eiwitten ongevaarlijk zijn en geen probleem vormen voor gezonde mensen en mensen met diabetes.

Door eiwitoverschot dikker wordende wanden van de slagaderen en haarvaten, zijn lichaamsweefsels niet langer meer in staat om voldoende hoeveelheden voeding, zuurstof en water op te nemen en het stofwisselingsafval af te voeren.

De wanden van de aders en slagaders worden stugger en minder elastisch. Een fenomeen dat we zien bij diabetes patiënten en bij hart- en vaatziekten. Door het consumeren van grote hoeveelheden dierlijke eiwitten gaan de normaal gladde wanden van de slagaderen en haarvaten ruw en dik worden.

Dit leidt op hun beurt naar een verminderde bloeddoorstroming doorheen het vatenstelsel en kan uitmonden in een volledige verstopping. Kransslagaderen die verstopt zijn zien eruit als verkalkte en roestige waterleidingen. De wanden zijn bruinrood van kleur met een verkalkte substantie dat gelig uitziet.

Veel dierlijke eiwitten zorgen voor een verhoging van insuline zonder dat de bloedsuikerspiegel stijgt. Maar de pancreas scheidt onvoldoende insuline uit omdat men psychologisch in de weerstand zit en de hoge suiker in het bloed beschikbaar moet blijven voor het geval je direct de strijd moet aangaan. Eiwitten en suikers blijven in hoge concentraties in het bloed achter.

De consumptie van eiwitten kan men beter eens grondig herzien, zeker als je diabetes hebt. Kies voor volwaardige plantaardige eiwitten. Deze verteren veel beter waardoor de darmflora beter zal gedijen.

Denk hierbij maar aan peulvruchten, zaden, noten, granen (behalve tarwe), hennepzaad en groenten. Deze natuurlijke plantaardige eiwitbronnen zijn licht verteerbaar en bevatten ook complexe koolhydraten.

Ze zijn rijk aan de voedende mantelstoffen zoals mineralen, vitaminen enzovoort. Een keer vlees eten om te genieten of een stuk vette vis eten kan ook. het is belangrijk te begrijpen als je diabetes hebt dat je de vleesconsumptie mindert.

Let er steeds op volwaardige zongerijpte en biologische voeding te consumeren in de oorspronkelijke staat zoals door de natuur is voorzien. Deze voeding wordt begeleid door fytonutriënten, antioxidanten, goed opneembare mineralen zoals chroom en zink dat zo belangrijk is voor de pancreas, vers fruit bevat stoffen ter bescherming van de vaatwanden.

Verse zongerijpte natuurlijke voeding is het beste voor het zenuwweefsel. Kort gezegd: alle voedsel dat de voedingsindustrie heeft gezien is niet geschikt voor menselijke consumptie.

Geheime oorzaken diabetes: geraffineerde oliën en bewerkte vetten

De grote sluipmoordenaar: geraffineerde vetstoffen en oliën

Wij mensen hebben nog steeds het idee dat wij beter voedsel kunnen produceren dan dat de natuur dit doet voor ons. Deze arrogantie maakt van deze natuurlijke zongerijpte voedingswaren door industriële bewerking een massavernietigingswapen. Geraffineerde koolhydraten en teveel aan dierlijke eiwitten vormen een risico dat diabetes verergert.

De sterkst verergerende factor van diabetes is het gebruik van geraffineerde oliën en vetten. Tientallen producenten leveren flessen aan met homogene goudgele oliën waar hele rekken in de supermarkten mee gevuld worden.

Hetzelfde kan gezegd worden van margarine en andere geharde vetsoorten om in te bakken en te braden. Het is beter om ze in de rekken te laten staan als jouw gezondheid jou lief is. O, wat smaken deze oliën en vetten toch heerlijk op de tong, maar in werkelijkheid zijn ze puur vergif voor het lichaam. Hun vernietigende effect veroorzaakt ernstige stofwisselingsprocessen.

Daarbovenop krijgen we volop advies om gezonde verzadigde vetten zoals boter, kokosolie e.a. te vermijden. Dit komt omdat het idee dat verzadigd vet de bloedvaten verstopt en dik maakt, zo logisch klinkt, dat mensen niet bereid of in staat zijn alle gegevens kritisch te bekijken met alle welvaartsziekten tot gevolg.

Achteraf blijkt het een al te simplistische veronderstelling te zijn geweest. Het was een boodschap uit de vorige eeuw die op een dwaling is berust. Een citaat van Dr. Walter Willet.

Veel fabrikanten blijven beweren dat ze de slechte vetten uit hun producten weren door speciale raffinageprocessen, en de olie en vet industrie doet er alles aan om ons te doen geloven dat verzadigde vetten de slechte vetten zijn en de onverzadigde vetten de goede vetten zijn.

Dit wordt nog eens versterkt door de verkeerde voorlichting van de media die het gebruik van verzadigde vetten de schuld geeft van onze welvaartsziekten. HET ZIJN FLAGRANTE LEUGENS! Er zijn zeer veel gezonde verzadigde vetten en net zoveel ongezonde onverzadigde vetten of oliën. Het is van belang om te weten of deze vetten of oliën in hun oorspronkelijke natuurlijke staat zijn of een industriële bewerking of raffinage hebben ondergaan.

Stop ermee om de vet- en olieindustrie te vertrouwen en te geloven over de verbazingwekkende gezondheidsvoordelen van al hun oliën en smeersels, en van hun cholesterolverlagende eigenschappen van hun bak- en braadproducten dat ze ons zo aanprijzen. Boerenbedrog.

De invloed van bewerkte vetten en oliën op de suikerspiegel in het bloed

Bewerkte en geraffineerde oliën en vetten hebben de meest nadelige invloed op de ernstige ontregeling van vele stofwisselingsprocessen en het reguleringssysteem van de bloedsuikerspiegel. Maar wat doen deze geraffineerde en bewerkte oliën en vetten precies in het menselijke lichaam?

Hoe vergiftigen ze het lichaam? Ten eerste wordt de spijsvertering ontregeld. Dat verzwakt de algemene gezondheid. De maagwerking kan zodanig ontregelt geraken omdat het deze geraffineerde oliën en vetten niet herkent als voeding dat door de natuur is gevormd.

Bovendien kunnen deze vetten en oliën niet verteren door de geïndustrialiseerde bewerking en toevoeging van tal van chemische lichaamsvreemde chemicaliën om deze oliën en vetten voor lange tijd te bewaren. De waardevolle vetzuren zijn beschadigd of ranzig geworden, het zijn transvetten en onbruikbaar voor het lichaam.

Er ontstaan meer maagproblemen zoals oprispingen, brandend maagzuur, misselijkheid en zwaarte. Voor de darmen is het nog erger, de darmflora heeft ernstig te lijden onder deze geraffineerde en bewerkte vetten, ze kunnen echt niet verteren.

Doe de proef: een beetje verse boter op een bord en een beetje margarine op een ander bord, en lat dit een jaar staan. Na een jaar zal de boter weg zijn, margarine zal nog steeds onaangetast bij liggen, misschien wel onder een laagje stof. Dit geldt ook voor bewerkte geraffineerde oliën, die er altijd vers uitzien.

Het lichaam kan geen bewerkte en geraffineerde oliën en vetten verteren, laat staan gebruiken voor de normale stofwisseling. Gefrituurd voedsel en ander fastfood is het favoriete voedsel van de jeugd en jong volwassenen.

Steeds meer onder hen ontwikkeld diabetes, zowel type 1 als type 2, en overgewicht, en als je om je heen kijkt, hoeveel kinderen lijden er niet aan overgewicht, vrij veel. Het grote probleem bij oliën is dat ze nooit mogen verhit worden, en dat is nu precies de standaard bij het productieproces in de fabriek, restaurants en huishoudens.

In herhaling: onverzadigde vetten zijn onverzadigd en daardoor gevoelig voor verhitting en oxidatie. Door verhitting vervormen essentiële vetzuren zoals de omega vetzuren in onnatuurlijke transvetten die ten eerste niet kunnen verteren, en ten tweede het totale cholesterolgehalte ogenblikkelijk zal doen stijgen omdat transvetten de membranen van de slagaderen en haarvaten verstoppen.

Deze worden brozer, waarbij het risico toeneemt op beschadiging van de slagaderwand. Daardoor stijgt het risico van een inwendige bloeding tot gevolg. Gelukkig kent het lichaam dit gevaar en zal het de LDL-cholesterolwaarden enorm doen stijgen en de HDL-waarden doen dalen.

De cholesterol mag niet teruggevoerd worden door de HDL naar de lever, hetgeen logisch is vanuit het perspectief gezien van het lichaam dat zich wil beschermen tegen deze innerlijke bedreiging. Cholesterol is een levensredder.

Basis essentiële omegavetzuren

Onverzadigde meervoudige vetzuren of essentiële vetzuren in natuurlijke vorm hebben meerdere verbindingen en deze zijn zeer goed voor het lichaam en hebben een beschermende functie op de bloedcellen en de zenuwcellen. Er zijn twee overkoepelende versies.

Je hebt basis en derivaat. De basisvorm van zowel omega 3 als omega 6 komt uit onbewerkte voeding. De derivaten van omega 3 en omega 6 kan het lichaam zelf produceren als er genoeg basis aanwezig is. Het zijn tevens belangrijke bouwcomponenten van de celmembranen en receptoren.

Voornamelijk basis omega 6 (linolzuur) en basis omega 3 (alfa linoleenzuur) transporteren zuurstof tot in elke uithoek van het lichaam. Tussen de twee fosfolipidenlagen van het celmembraan vloeit basis omega 3 of linolzuur, en deze trekt als het ware de zuurstof tot in de cel.

Maar in beschadigde of ranzige vorm zijn ze giftig en schadelijk voor de gezondheid. Daarbij ontstaan problemen met de weefselademhaling. Zo kunnen transvetten krachtige reacties oproepen en een toevloed van vrije radicalen veroorzaken.

Om alle lichaamsweefsels goed te laten functioneren en een goede stofwisseling te garanderen is het belangrijk dat hun plasma celmembraan, dat een zeer actieve rol speelt bij de werking van glucose voldoende basis onverzadigde vetzuren bevat met dubbele bindingen die niet kunnen roteren.

Dit maakt de celmembranen en receptoren soepel en tegelijkertijd poreus waardoor glucosemoleculen in staat zijn om de cel binnen te dringen via de receptoren en zuurstof doorheen het membraan voor het opwekken van energie.

Natuurlijke koudgeperste oliën bevatten deze omega vetzuren in onbeschadigde toestand en dat onderhoudt en ondersteunt de membranen van alle lichaamsweefsels en de stofwisselingsprocessen. Onbewerkte verzadigde vetten hebben beschermende eigenschappen op de celmembranen en beschermen op krachtige wijze de meervoudige onverzadigde vetzuren.

Ze werken verjongend op het lichaam. Meervoudige onverzadigde vetzuren zijn uiterst vatbaar voor oxidatie zoals chemische verbindingen met zuurstof. Vandaar dat vis dat rijk is aan omega vetzuren ook rijk is aan verzadigd vet. Weet wel dat omega 3 uit vis derivaat is, geen basis. Het is niet echt een noodzaak om daarom veel vis of visolie te consumeren.

Omega vetzuren – waaronder de basisvorm – op plantaardige basis wordt begeleid door verzadigd vet ofwel vitamine E. Daarom is deze vitamine zo belangrijk voor onze bloedcellen, zenuwcellen en de kilometerslange celmembranen in het lichaam en een goede evenwichtige stofwisseling.

Bij tekort aan essentiële omega vetzuren worden transvetten ingebouwd in de cellen

Als je op regelmatige basis voedingswaren consumeert met bewerkte oliën en vetten, gaan de celmembranen en receptoren hun gezonde vetzuren verliezen en vervangen door de schadelijke transvetzuren. Het resultaat is dat de celmembranen dikker, stijver en plakkerig wordt, hun elasticiteit verliezen waardoor het transportsysteem van glucose wordt belemmert en de bloedsuikerspiegel begint te stijgen.

Daarom dat teveel eten in relatie met te weinig energieverbruik, sporten bijvoorbeeld, diabetes zal verergeren of doen ontstaan, uitputtend voor de pancreas.

De lever gaat proberen om zoveel mogelijk glucose om te zetten in vet dat wordt opgeslagen in vetcellen, je lichaamsweefsels lijden ernstige honger terwijl je elke dag in gewicht toeneemt. En om de rest van het suiker kwijt te geraken zal het urinesysteem overuren presteren waardoor de nieren beschadigd worden.

Uiteindelijk zal het lichaam uitputten door aanhoudend energietekort op weefselniveau, de bijnieren gaan reageren door stresshormonen uit te scheiden in het bloed, en dat veroorzaakt dus stemmingswisselingen, angst en depressie.

Na verloop van tijd wordt de hormoonhuishouding ernstig verstoord, en is de pancreas niet meer in staat om voldoende insuline te produceren. Het hart, longen en alle andere organen raken geleidelijkaan verstopt met afvalstoffen en toxines en het zuurstoftekort en verzuring nemen toe.

Dat leidt naar ziekmakende intoxicatie-schokken. Uiteindelijk zal het hele lichaam met al zijn organen en stofwisselingssysteem ernstig gaan lijden door deze simpele fout in onze eetgewoonten.

Hoe kunnen we het goed doen?

Bewerkte en geraffineerde oliën en vetten zijn gevaarlijker dan geraffineerde koolhydraten. Grote consumptie van deze slechte vetten kan een echte oorzaak zijn van diabetes zonder dat er een causale angst-walging of weerstandsconflict mee gemoeid is. Ongeacht of je gezond bent of lijdt aan een aandoening, stop met consumptie van bewerkte vetstoffen en oliën.

Dit geldt dus ook voor alle kant- en -klaar producten, restaurant voeding, fastfood en alle vetten en oliën in zogenaamde gezonde voedingsproducten uit de supermarkt. Lijdt je aan diabetes? Dan zou ik je aanraden om bovenstaande echt in acht te nemen. Algemene gouden regel: goede vetten en oliën zijn door eerste koude persing verkregen, niet geraffineerd en geen harding of hydrogenatie hebben ondergaan.

Goede bronnen van essentiële basis, onverzadigde omega 3 vetzuren zijn koudgeperste biologische hennepzaadolie, walnotenolie en lijnzaadolie.

Goede bronnen van essentiële basis onverzadigde omega 6 vetzuren zijn noten en zaden, koudgeperste ongeraffineerde zonnebloemolie; olijfolie; hennepzaadolie en saffloerolie. Goede bronnen van omega 9 vetzuren zijn koudgeperste olijfolie, sesamolie, noten en zaden.

Varieer zoveel mogelijk in vetten en oliën. Goede bronnen van verzadigd vet voor mensen met diabetes is kokosolie, cacaoboter en ghee of geklaarde boter. Deze vetten zijn uiterst geschikt om te bakken en te braden.

De term slagader verstoppend door verzadigd vet is volledig verzonnen. De vetten die zich in de slagaderen en haarvaten ophopen, zijn voornamelijk onverzadigde geoxideerde vetstoffen en wel tot wel 75% samen met 25% geoxideerde cholesterol, cholesterol en eiwitopslag.

Verzadigd vet verzamelt zich niet zoals meervoudige en enkelvoudige geoxideerde onverzadigde vetstoffen in de slagaderen en haarvaten. Verzadigd vet oxideert niet gemakkelijk omdat het verzadigd is. Het zijn voornamelijk geoxideerde oliën en bewerkte vetten zoals margarine die terechtkomen in plaques en aderverkalking.

Het wonder van niet-ontgeurde kokosolie in natuurlijke vorm

Deze verzadigde vetsoort heeft een neutraliserende invloed op de cholesterolspiegel in het bloed. Kokosolie behoort tot de groep van middellange vetzuren en heeft het grote voordeel dat ze weinig tot geen gal en insuline nodig hebben om te verteren en opgenomen te worden in het metabolisme. Belangrijk dus voor mensen met diabetes: eet gerust meer kokosvet.

Kokosvet stimuleert de vetverbranding en helpt tegen overgewicht, regelmatig een belangrijke zorg als je diabetes hebt. Kokosolie is de vetsoort dat je als diabeet onbeperkt kunt consumeren, omdat deze vetsoort juist bijdraagt om het lichaam te helpen in het reguleren van de bloedsuikerspiegel en andere stofwisselingsprocessen en dat gegeven spaart de pancreas.

Bovendien vraagt kokosvet ook nog eens zeer weinig gal en pancreasenzymen om te verteren, dit vermindert de druk op de pancreas tijdens de maaltijd waardoor dit orgaan efficiënter kan werken.

Bij de vertering van kokosolie worden de triglyceriden omgezet in monoglyceriden en vrije vetzuren. Zo ontstaan de zuiverende eigenschappen van kokosolie. Deze eigenschap helpt het lichaam om tijdens de vetverbranding vele gifstoffen te neutraliseren.

Kokosolie in de voeding heeft ook de eigenschap om de werking van insuline te versterken en verbetert de binding van insuline met de voedingsstoffen. In de ayurveda, de oudste geneeswijze op aarde, wordt de consumptie van kokosvet enorm verhoogd als middel om diabetes te herstellen en te voorkomen.

Diabetes is een zelf veroorzaakte ziekte die gemakkelijk kan vermeden worden en zelfs hersteld kan worden door een gezond voedingspatroon dat bestaat uit natuurlijk zongerijpte vers voedsel dat de natuur ons in overdaad schenkt. In combinatie met emotionele stabiliteit en je causale biologisch conflict op te lossen.

Enkele opmerkingen over onze levensstijl

Overdreven grote maaltijden, bijvoorbeeld de buitensporige vijfgangenmenu’s op de feestdagen waarin zoveel verkeerde voedselcombinaties aanwezig zijn en dan nog eens ‘s avonds laat als de spijsvertering in rust gaat. Dat kan niet goed zijn voor je gezondheid en de normale werking van de pancreas en je bijnieren.

Onthoud dat de pancreas naast insuline en glucagon ook spijsverteringsenzymen produceert.

Een dieet dat gericht is op zo weinig mogelijk koolhydraten en het vermijden van fruit, en met nadruk op het eten van dierlijke eiwitten en alleen groenten wijst dat er niet veel begrepen wordt van het oorzakelijkheid van al deze aandoeningen van de bloedsuikerspiegel zoals diabetes en hart- en vaatziekten.

Het eten van vers zongerijpt fruit en groenten is essentieel voor het genezen van diabetes en hypoglykemie, en het is belangrijk dat je begrijpt dat de verzwakking van je lever, pancreas, bijnieren en het hele endocriene systeem het gevolg is van geraffineerde oliën en bewerkte vetten.

Ontgiften en zuiveren is de boodschap. Bitterstoffen en wrange smaak zijn zaken die zeer goed zijn voor de lever en de pancreas.

Suiker is slechts de boodschapper die diabetes aan het licht brengt. Als iemand suiker eet en insulineresistent is dan zorgt dezelfde suiker ogenblikkelijk voor insulineproblemen, daarom krijgt de suiker alle aandacht terwijl het niet eens de werkelijke veroorzaker is.

Ondertussen kunnen rode bloedcellen versuikerd worden, voornamelijk door geraffineerde suikers en geconcentreerde goede suikers. Dit wel vermijden als je lijdt aan insulineresistentie en diabetes. Natuurlijk zijn geraffineerde suikers en koolhydraten niet gezond, dat is waar en ik zal ze ook niet aanbevelen. Ik raad ook geen synthetische suikers aan om dezelfde reden.

Maar het is essentieel dat je ervoor zorgt om alle bewerkte en geraffineerde oliën en vetten uit jouw menu schrapt en verwijderd. Doe alles in het werk om je lichaam te zuiveren en te reinigen, de zes smaken met veel aandacht aan scherp, wrang en bitter, nooit een maaltijd overslaan, natuurlijk voedsel en veel specerijen helpen de lever pancreas, bijnieren enzovoort te herstellen en de bloedsuikerspiegel te stabiliseren.

Wees bewust dat een insulinepuit weliswaar pieken door hyperglykemie doet dalen, maar het doet niets tegen de belangrijkste oorzaken van diabetes. Het is belangrijk om je bijnieren te ondersteunen.

Even in het kort: wat kun je nu al doen?

Vermijd vooral kaas, zuivel, room, melk, boter, eieren, overconsumptie van dierlijke eiwitten stoppen en leef eens een tijd vegetarisch. Oliën en vetten die een industriële bewerking hebben ondergaan en geraffineerde suikers en zetmelen en hun derivaten zijn verboden voor diabetici.

Fruit en rauwe honing van acacia en linde zijn goed, zwarte melasse van suikerriet, stevia enzovoort zijn eveneens goed. Voeding moet natuurvoeding zijn, in de oorspronkelijk staat gerijpt in volle zon.

Deze onderhouden en ondersteunen je algemene gezondheid en de hormoonhuishouding, brengen de bloedsuikerspiegel weer in balans, helpen je lichaam op natuurlijke wijze te zuiveren samen met veel specerijen. Papaja, bosbessen, frambozen, spinazie, bleekselderij, boerenkool, kiemen, asperges zijn zeer goed, natuurlijk van biologische herkomst.

Veel mensen gaan voor snelle kant en klare gerechten, met veel snoep, frisdranken, zetmeelproducten die allemaal een industriële bewerking en een raffinageproces hebben ondergaan. Maar deze glucose uit al deze geraffineerde bewerkte voedingsmiddelen heeft geen voedende waarde meer voor het lichaam omdat de voedende mantelstoffen zijn verwijderd.

Deze glucose is extreem zuur geworden voor de lichaamsweefsels Het zijn lege calorieën zonder voedingswaarde. Het lichaam blijft honger lijden door een tekort aan voeding en dit leidt tot teveel eten en congestie.

Diabetische retinopathie

Wat “diabetische retinopathie” wordt genoemd is gebaseerd op de veronderstelling dat een verhoogde bloedsuikerspiegel het netvlies beschadigt. Toch ontwikkelt niet elke diabetespatiënt deze aandoening! Vanuit GNM-oogpunt is het extra weerstandsconflict – een verzet tegen de angstwekkende situatie – de reden waarom de twee biologische speciaalprogramma’s vaak tegelijkertijd lopen.

Biologisch conflict: Het biologische conflict dat verband houdt met het netvlies heeft betrekking op een “angst in de nek” die niet kan worden afgeschud.

Het conflict verwijst naar elke angst, bijvoorbeeld de angst om een ​​geliefde of een huis te verliezen, de angst voor straf, misbruik, werkloosheid (schulden, armoede), vervolging (religieus, etnisch, politiek) of de angst voor kanker (inclusief medische tests en vervolgonderzoeken). Kinderen lijden het conflict wanneer ze getuige zijn van huiselijk geweld of wanneer ze hun ouders zien ruzie maken.

Oversuikering van het bloed kan aandoeningen op het netvlies verergeren.

Het netvlies is afkomstig van het ectoderm en wordt aangestuurd vanuit de visuele cortex. Het functioneel verlies van retinale fotoreceptorcellen heeft als biologisch doel om datgene wat angst oproept, waar je weerstand of walging over hebt tijdelijk onzichtbaar te maken. Dus diabetes is hooguit correlatie met netvliesaandoening, maar nooit de causale oorzaak. Het gaat om twee biologisch speciaal programma’s.

Natuurlijke middelen

Er zijn natuurlijke middelen die een injectie met insuline kunnen vervangen.

Elke dag een theelepel Ceylon kaneel helpt je lichaam en de pancreas om de bloedsuikerwaarden te herstellen. Ceylon kaneel is werkzaam tegen diabetes. Ceylon kaneel heeft een krachtige reinigende werking in het lichaam en is beter dan gewone kaneel.

Eén theelepel per dag is niet schadelijk, maar gezond. Kaneel bevat veel mangaan, calcium, ijzer en magnesium. Deze combinatie is zeer goed voor de cognitieve ontwikkeling en de insuline producerende bètacellen in de pancreas.

Ceylon kaneel geeft een gematigde aanhoudende warmte in het maag- en darmkanaal en stimuleert de spijsvertering. Ceylon kaneel bevat de smaken zoet, scherp, bitter en wrang. De drie reinigende smaken zijn aanwezig, en vooral bitter en wrang zijn zeer goed voor de lever en de pancreas.

Je krijgt eenvoudigweg meer energie nadat je Ceylon kaneel hebt gegeten. De positieve effecten van Ceylon kaneel worden verstrekt als het ingenomen wordt in combinatie met rauwe honing. De krachtige werking van honing wordt hierdoor versterkt. Voor diabetes type 2 en insulineresistentie is rauwe honing, acacia honing en lindebloesemhoning aangewezen en gezond.

Therapeutisch is de Ceylon kaneel werkzaam tegen aandoeningen van de ademhalingswegen en hoest. Gebruik het royaal in je voeding zoals desserts. Ceylon kaneel is werkt slijmverdrijvend en verwarmend. Het zuivert het bloed en werkt pijnstillend. Kaneel versterkt de eetlust en ontgift de spijsvertering, een must voor mensen met diabetes.

Grote hoeveelheden kurkuma hebben een vergelijkbare werking. Het blootstellen van het hele lichaam aan de zon heeft een krachtige, reinigende werking en stimuleert de productie van vitamine D, dat een hormoonachtige structuur heeft en tevens de pancreas ondersteunt met de productie van insuline.

Vitamine D helpt de weefsels om weer insuline op te nemen.

Het is wel belangrijk dat je geen zonnebrandmiddelen gebruikt omdat dit de lever en de pancreas sterk vervuild. Luister steeds naar je lichaam en bouw reeds in het vroege voorjaar het zonnen op. Blijf steeds in beweging als je in de zon loopt. Zonlicht en natuurzuivere voeding in oorspronkelijke staat hebben een beter bloedsuiker regulerend effect dan een insulinespuit.

Uiteindelijk is het echt de moeite waard als je insuline afhankelijke diabetes hebt om eens een paar maanden veganistisch te gaan eten met voeding dat de natuur heeft voorzien voor de mens, je zult verbaasd zijn over de resultaten. Het vraagt gewoon: “gooi het roer even om”.

Vermijd zoveel mogelijk dierlijke producten uit je voedingspatroon, geen vlees, vis, melk, eieren, gevogelte en zuivel. Kokosolie verlaagt de glycemische index van de voeding en dat is goed nieuws voor de uitgeputte pancreas. Kokosolie stimuleert tevens de darmflora die we eveneens nodig hebben om het lichaam te zuiveren en te ontgiften.

Olijfolie, sesamolie, pompoenpittenolie, lijnzaadolie, hennepzaadolie van eerste koude persing en biologisch zijn zeer goed, maar niet in grote hoeveelheden consumeren en nooit verwarmen of verhitten, steeds koud toevoegen na de bereiding van de maaltijd.

Opteer voor vers voedsel, zongerijpte voeding zoals de natuur dit voorziet in overvloed voor de mens en in oorspronkelijke staat, dat is zeer belangrijk. Keep it simple: natural food, volle granen behalve tarwe, zaden, noten, peulvruchten, klein fruit, citroen of limoen, bladgroenten, wortel en knolgewassen verrijkt met specerijen.

Net voor de warme bereide maaltijd eet je wat stukjes rauwkost van biologische afkomst zonder het af te spoelen. Daarop zit verheven probiotica in de vorm van een witachtig waslaagje. Denk maar aan de basis van een bladsteel van een bloemkool, bleekselderij, kiemen, spinazie, asperges enzovoort. Deze zaken stimuleren tevens het maagzuurgehalte.

Tussen de maaltijden door wat biologisch gekweekte druiven of klein fruit, niet spoelen want het bevat ook zeer veel verheven probiotica gratis door moeder natuur geschonken. Dit stimuleert de darmflora en de spijsvertering die enorm te lijden heeft onder diabetes. Bovendien helpt het bij het ontgiften van de lever en de pancreas.

Je lichaam blijft glucose nodig hebben, maar wel met mate

Ondanks dat je diabetes hebt, heeft je lichaam nog glucose nodig voor veel processen. Glucose is de brandstof voor je zenuwweefsel om je spijsvertering en de werking van de pancreas te ondersteunen. Gezonde suikers met begeleidende mantelstoffen zoals vitaminen en mineralen om de bètacellen echt te voeden vind je in rauwe honing.

Rauwe honing van acaciahoning en lindebloesemhoning bevatten enzymen die de werking van de spijsvertering, de lever en de pancreas verbeteren. Zongerijpt fruit is een goede bron van volwaardige voedende suikers voor de bètacellen en het zenuwweefsel in de pancreas. Nooit vruchtensappen, dat zijn geconcentreerde suikers, maar eet hele vruchten tussen de maaltijden.

Altijd met mate, nooit overdrijven, wel genieten en vooral veel speekselvorming.

Zwarte ruwe rietsuikermelasse is zeer goed voor de bètacellen, het bevat grote hoeveelheden chroom, zink, magnesium en silicium en andere waardevolle mineralen. Bovendien maakt ruwe rietsuikermelasse de lichaamscellen weer gevoelig voor insuline.

Verder kun je ook gebruikmaken van stevia om toch wat extra zoetheid in je leven te hebben. Stevia bevat bitterstoffen dat op zijn beurt goed zijn voor de lever en de pancreas. Maar nooit geraffineerde suikers en zetmelen, frisdrank of cola, alcohol, stimulerende middelen, lightproducten en synthetische zoetstoffen gebruiken.

Ook niet bij hypoglykemie of lage bloedsuikerwaarden, bij hypoglykemie volwaardige suikers met begeleidende mantelstoffen.

Varieer met zeer veel specerijen en kruiden in je maaltijden, specerijen bevatten veel waardevolle voedingsstoffen die de pancreas ondersteunen en hebben tevens de reinigende smaken om je lichaam te helpen ontgiften en te zuiveren.

Denk maar aan kaneel, kruidnagel, peper, asafoetida, kurkuma, gember, fenegriek, zwart mosterdzaad enzovoort. Cayennepeper is heilzaam, zeker als je diabetes type 1 hebt, het stimuleert het hormoon terugkoppelingsmechanisme van de pancreas. Wees bewust als je diabetes hebt dat je spijsvertering minder goed werkt, veel vitaminesupplementen hebben geen zin en eindigen in het toilet.

Het is belangrijk om je spijsvertering te verbeteren om de waardevolle vitaminen en mineralen uit zongerijpte groenten en fruit goed op te nemen die zo nodig zijn voor herstel van je pancreas.

Gymnema Sylvestre.

Natuurlijke supplementen zijn eerder aangewezen. Goed voor alle vormen van diabetes en schommelende suikerspiegels is het ayurvedisch kruid Gymnema Sylvestre ofwel Ramshoorn. Dat is de echte natuurlijke suikerkiller die de pancreas helpt te herstellen om de productie van insuline, glucagon en spijsverteringsenzymen in evenwicht te brengen.

Gymnema is pure bitterstof. Tevens herstelt Gymnema Sylvestre het hormoon terugkoppelingsmechanisme in de pancreas en andere endocriene klieren. Het is zeer bitter, en dus goed voor de lever. Kies voor plantaardige basis omega vetzuren, zij dragen bij aan het herstellen van insulineresistentie.

Siberische ginseng en panax ginseng voorkomen dat de bijnieren ernstig gaan reageren op angst, stress en hevige emoties. Postelein is gekend om de productie van spijsverteringsenzymen te stimuleren in de pancreas. Spirulina bevat zeer veel goed opneembare mineralen en stabiliseert de bloedglucosewaarden.

Alfa liponzuur helpt de lever om beter glycogeen op te slaan en af te geven. Van zodra de spijsvertering verbetert, heb je baat bij een vitamine B-complex om de werking van het zenuwweefsel te ondersteunen. Evenals vitamine D3 om de pancreas en de bijnieren te ondersteunen en ontstekingsreacties te verminderen, de beste vitamine D is door echt in de zon te lopen zonder zonnebrandmiddelen en zonder zonnebril.

Tot slot: houd je bloedsuikerspiegel goed in de gaten terwijl je aan het herstellen bent. Werk samen met een arts of ayurvedische therapeut die positief staat en houdt glycemische tabellen van voeding bij de hand. En wat ook belangrijk is, doe iets aan emotionele zaken, laat je helpen door een therapeut of ga zelf aan de slag.

Verdriet om gemis aan warmte en liefde, jezelf klein en machteloos voelen en je eigen energie aan anderen geven om erkenning te krijgen omdat je jezelf niet hoog in waarde kunt stellen. Het ontbreekt je dikwijls aan moed en kracht en je ervaart jezelf als hulpeloos.

Daaruit kan prikkelbaarheid en woede ontstaan omdat anderen je niet geven wat aan jouw behoeften voldoet. Dit zijn veelvoorkomende emoties die mensen met diabetes hebben.

Het ideale voedingsplan

Een lage glycemische index en glycemische lading zijn een belangrijk aspect, doch de voedingswaarde is eveneens een zeer belangrijk aspect. De voeding is gericht om de bloedsuikerspiegel zo goed mogelijk te regelen en vooral om diabetescomplicaties te vermijden.

Bij de aanpak van diabetes type 1 en type 2 mogen we ons niet blindstaren op het regelen van de bloedsuikerspiegel alleen. Naast bloedsuikerspiegel, verlagende medicijnen en insuline is de kwaliteit van voeding nog belangrijker.

Als symptomen levensbedreigend zijn, is symptoombestrijding gerechtvaardigd. Bij acute lage of extreem hoge bloedsuikerspiegel is medische hulp noodzakelijk. Wees echter bewust dat insulinespuiten en bloedsuikerverlagende medicijnen nooit de oorzaak van diabetes genezen.

Het is belangrijk om voeding met een glycemische index van boven de 50 te vermijden. Hetzelfde geldt eveneens voor voeding met een glycemische lading boven de 10. Zij doen de bloedsuikerspiegel snel stijgen en vragen meer insuline dan andere voedingswaren.

Het is uiteindelijk belangrijk om suikerpieken te vermijden om bij diabetes type 1 de dosis toe te dienen, insuline, zo laag mogelijk te houden en bij diabetes type 2 de orale middelen zo laag mogelijk te houden en de toediening van insuline af te houden. In feite kijk je altijd het beste uit naar voedingsmiddelen die goed zijn voor jou.

Koolhydraten: denk hierbij aan zowel de glycemische index als de glycemische lading.

Opteer voor koolhydraten waarvan het effect op de bloedsuikerspiegel niet zo uitgesproken is. Ideale groenten zijn groene bladgroenten, koolsoorten zoals bloemkool, broccoli, savooikool en witte kool. knolselder, asperges, witloof rapen, prei, uien, schorseneer, radijs, venkel, rammenas, rauwe wortels, tomaten, komkommers, aardpeer; linzen, sla, andijvie, waterkers, erwten, aubergine, bieslook, doperwt, groene kool, groene selderij, kikkererwt, knoflook, molsla (paardenbloem), pompoen, paprika, raap, snijboon, spruiten enzovoort.

Noten en zaden zoals hazelnoten, amandelen, walnoten, pompoenpitten, zonnebloempitten, hennepzaad enzovoort. Niet al te zoet fruit, en als je eens brood eet, let op dat het geen tarwe is en zeker niet geraffineerd meel is gebruikt. Haver, rogge, en basmatirijst zijn vrij goede graansoorten.

Eiwitten: vermijd dierlijke eiwitten. Kies voor volwaardige eiwitbronnen zoals noten, peulvruchten, hennepzaad, andere zaden en soms eens een stukje vis. Vermijd zuivel en eieren melk. plantaardige melk van noten is een goede optie zonder toevoeging van suiker en/of fructose.

Vetten: Algemene regel is dat vetten en oliën nooit door de industrie bewerkt of geraffineerd mogen zijn. Ook geen vetstoffen die een harding of hydrogenatie hebben ondergaan. Oliën nooit verhitten, na de bereiding van de maaltijd toevoegen. Kokosolie, cacaoboter of ghee boter zijn geschikt om om te verhitten en te bakken.

Als je open staat om je voeding op deze wijze aan te passen zal bij diabetes type 1 zien dat je minder insuline nodig zal hebben. Doch controleren en begeleiding blijven wel nodig.

Bij diabetes type 2 zal je merken dat je lichaamsgewicht en bloedsuikerspiegel zich geleidelijkaan zal normaliseren. Bij beide types ga je merken dat je energielevel zal stijgen, waarbij je fitter zal voelen en verwikkelingen kunnen vermeden worden.

Af te raden voedingsmiddelen: sommige voedingsmiddelen laat je beter staan in de supermarkt: alles wat geraffineerd is. Geraffineerde witte suiker, rietsuiker, glucose, dextrose en maltose zijn te vinden in snoep, frisdranken, repen, koekjes, gebak enzovoort.

Ze plegen een aanslag op je minerale reserves en doen de suikerspiegel zeer snel oplopen. ze roven eveneens de vitamine reserves van het lichaam. mineralen zoals zink, chroom, vanadium en magnesium zijn zeer belangrijk voor de suikerstofwisseling.

Hetzelfde geldt voor wit brood van gemanipuleerde graansoorten zoals tarwe en die terug te vinden zijn in wit of bruin brood, gebak, sommige witte rijst soorten, koekjes, pasta, deegwaren e.a.

Let ook op met onze aardappelen: onze soorten zijn zodanig veredeld dat ze nog weinig mantelstoffen bevatten om meer productie te hebben per hectare. Verwerkte aardappelen zoals puree en frietjes zijn niet geschikt voor diabetici.

Andere koolhydraatbronnen met een hoge glycemische index en glycemische lading zijn: Vele fruitsappen – worden dikwijls extra suikers aan toegevoegd – tenzij verdund gedronken, natuurlijke suikers die geconcentreerd zijn zoals honing, ahornsiroop, ongeraffineerde rietsuiker ook tijdelijke vermijden.

Een overmaat aan granen, graanvlokken, volkorengranen e.a. kunnen de suikerspiegel eveneens snel doen oplopen.

Zeker af te raden is alcohol – zeer zuur -, koffie – irriteert het zenuwweefsel van de pancreas, cola en andere frisdranken – hoge suiker en fosforzuur -, grote portie chocolade – teveel suikers. Vermijd alle slechte vetten zoals geraffineerde vetstoffen, en oliën die verhit zijn.

Deze transvetzuren houden diabetes in stand. Deze zijn te vinden in: kant- en klare maaltijden, sauzen, frituur en taverne kost, junk food, fast food, margarines en minarines, bereide vleeswaren, gewione chocopasta, gerafineerde palmolie, bakmargarines, mayonaise, dresiings, chips, industrieel gebak, vissticks, diepvriesgerechten.

Transvetzuren verhogen de ontstekingsreacties in het lichaam aanzienlijk, vermindert de algemene gezondheid door hun verstoppend effect, hormonale stoornissen, depressiviteit, het in stand houden van diabetes enzovoort. Essentiële vetzuren zorgen ervoor dat insuline beter wordt opgenomen door de receptoren van de cel. Het is wel belangrijk dat het basis omega vetzuren zijn, geen derivaat.

Vermijd eveneens vetzuren met een lange keten uit dierlijk voedsel. Bereide vleeswaren zijn totaal ongeschikt voor diabetici. denk aan Salami, paté, bereid gehakt, frikandellen, worst, hesp sla, hamburgers enzovoort hebben een combinatie van transvetten, langketenige vetzuren en voedingsadditieven die de spijsvertering tegenwerken en het lichaam verder vervuilen.

Elk voedingsmiddel waarvoor men intolerant is of allergisch moet men vermijden.

Het zoete lijstje voor de diabeticus

1- Stevia: stevia is een natuurlijke en veilige zoetmiddel voor diabetici vrij van calorieën. Het heeft geen effect op de bloedsuikerspiegel en mag ook verhit worden. stevia is veilig onder de volgende vormen:

Stevioside: een geïsoleerd glycoside uit de steviaplant met een wat bittere nasmaak. bitter is goed voor de lever en de pancreas. Bevat een hoog gehalte stevioside.

Stevia concentraat: vloeibaar (tinctuur) of extract (poeder).

Rebaudioside A: Is een geïsoleerde glycoside met de beste suiker smaak, of een stevia extract met een hoog gehalte aan rebaudioside A.

Rebaudioside A of een stevia extract rijk aan rebaudioside A op een drager van een zwak zoete inuline of van de zwak zoete fructo-oligosachariden (FOS). In een dergelijke verhouding dat het mengsel per volume eenheid even zoet is als suiker. Hierbij hebben inuline en de FOS nog extra gezondheidsbevorderende eigenschappen zoals de darmflora verbeteren en de darmtransit te stimuleren.

Rebaudioside A of een stevia extract dat rijk is aan rebaudioside A op een drager van erythritol of tagatose in een dergelijke verhouding dat het mengsel per volume eenheid even zoet is als suiker.

2- Ruwe rietsuiker melasse: Dit is een ongeraffineerd zoetmiddel. Het is zeer rijk aan chroom dat belangrijk is voor de pancreas en de productie van insuline. Bij voorkeur opgelost in een glas warm water. Het smaakt niet echt zoet en heeft een bittere en wrange nasmaak. Het helpt tegen insulineresistentie en vermindert de drang naar suiker.

3- Monk fruit: lo han guo verhogen de bloedsuikerspiegel niet of nauwelijks. Het heeft niet echt de gewenste zuivere zoete smaak en is ook niet hittestabiel.

4- Met mate: graanstropen: gerstemoutstroop, tarwemout siroop, rijstmoutstroop, maïsmoutsiroop zijn iets milder zoet van smaak en gaan de bloedsuikerspiegel minder doen stijgen dan ongeraffineerde zoetmiddelen met een hoge glycemische index als ongeraffineerde riet- of bieten suiker, ahornsiroop, honing, en diksappen.

5- Ongeraffineerde kokosbloesemsuiker en palmsuiker: ongeraffineerde kokosbloesemsuiker en palmsuiker hebben een lage glycemische index. Ze bevatten zeer veel mineralen en dat komt de pancreas ten goede. Bovendien zijn deze suikers zeer rijk aan vitamine B complex, B1, B2, B3, B6 en zelfs B12. Deze suikers hebben een krachtige antioxiderende werking.

Het nadeel voor diabetici is dat deze suiker geconcentreerd is met een hoge glycemische lading, dus met mate gebruiken.

6- Met mate de suikeralcoholen: deze suikers zijn niet lichaamsvreemd en beïnvloeden de suikerspiegel en dus de insulinespiegel nauwelijks. Ze hebben een gelijkaardige zoetkracht als gewone suiker en brengen weinig calorieën aan. Polyolen komen niet in verpakkingen voor in de gewone handel.

Ze zijn te vinden in talrijke dieetproducten voor diabetici, denk maar aan koekjes, wafeltjes, snoepjes, broodbeleg enzovoort. Toch is het raadzaam om ze met mate te gebruiken. Ze worden uit geraffineerde suikers gemaakt en zijn voor een deel synthetisch, alhoewel door een eenvoudig proces van hydrogenatie.

Ze kunnen winderigheid veroorzaken en zijn eveneens laxerend. Om deze reden ook niet in grote hoeveelheden gebruiken. in de reeks van polyolen is erythritol de beste keuze vanwege de laagste calorie inhoud, minder gasvorming en minder laxerend. Sorbitol uit deze reeks is het minst aangewezen.

7- Met mate tagatose: deze zoetstof heeft een lage calorische inhoud met bijna geen invloed op de bloedsuikerspiegel en de insulinespiegel. Het is wel een geraffineerd product die niet meer vergezeld is van de begeleidende mantelstoffen omdat er chemicaliën worden gebruikt bij het productieproces.

Ze geeft een stofwisseling dat te vergelijken is met fructose waardoor het minder geschikt is voor diabetici. Deze zoetstof kan eveneens aanleiding geven tot winderigheid, opgezette buik en frequente stoelgang.

8- Met mate lindebloesemhoning en acaciahoning: deze honingsoorten zijn stimulerend voor de spijsvertering. Acacia is ook bloedzuiverend en ideaal bij diabetici met mate. Linde ondersteunt de pancreas en is ook sterk kalmerend.

Opgepast!

Wees voorzichtig met de term “zonder toevoeging van suiker” dat je op veel verpakkingen vindt. Het is niet omdat er geen biet- of rietsuiker inzit dat het product aangewezen is voor een diabetespatiënt. Lees de etiketten goed en zorgvuldig.

Dikwijls zijn er veel synthetische zoetstoffen aan toegevoegd ofwel fructose dat ook niet goed is bij diabetes. Het is zo wel dat je met deze producten je bloedsuikerspiegel onder controle kunt houden, maar dat ze op lange termijn meer schade gaan aanrichten op de pancreas en andere belangrijke organen en het zenuwstelsel.

In andere gevallen is de vermelding er om de consument erop te wijzen dat het gaat om een volwaardig ongeraffineerd product met ongeraffineerde suikers. Maar als het product gezoet is met natuurlijke middelen die de bloedsuikerspiegel wal snel kunnen doen stijgen zoals diksappen, honing, ruwe rietsuiker ahornsiroop (esdoornsiroop), niet geschikt voor mensen met diabetes.

Het probleem met fructose

Op het eerste gezicht lijkt fructose een heel geschikt zoetmiddel voor mensen met diabetes. Fructose is een monosacharide met een glycemische index van 19 à 25 en zal de bloedsuikerspiegel maar zeer matig doen stijgen. Bovendien is fructose zoeter dan sucrose (20 à 50%; naargelang de temperatuur en vorm) waardoor we minder calorieën nodig hebben voor dezelfde zoetkracht.

Maar: de lever moet fructose omzetten in glucose en dat kan leiden naar verzuring en fructose malabsorptie. Fructose zorgt voor een ongunstige binding van suikers en lichaamseiwitten (maillardreactie) waardoor het verouderingsproces versneld wordt.

Het verschijnen van degeneratie in organen en weefsel. Biomarkers die achteruitgaan. Fructose verhoogt sneller de bloedvetten (triglyceriden of VLDL). Daardoor kan fructose de evolutie van atherosclerose en snellere ontwikkelingen van hart- en vaatziekten teweegbrengen.

Fructose geeft aanleiding tot het ontstaan van cataract bij diabetici en netvliesontsteking ofwel retinopathie. Fructose geeft sneller aanleiding tot buikvet, wat het ontstaan van diabetes juist in de hand werkt.

Kortzichtige visie:

Sommige diabetici zullen bij al de hierboven vermelde aanbevelingen de schouders ophalen. Deze patiënten met diabetes zijn alleen ingesteld op het onder controle houden van de bloedsuikerspiegel.

Zij kiezen om grotere hoeveelheden fructose en synthetische zoetmiddelen te gebruiken omwille van hun geringe effect op de bloedsuikerspiegel. Dat is kortetermijndenken!

Een diabetesvoet ontstaat ook door twee biologische conflicten, enerzijds de weerstand of walgingsconflict dat diabetes veroorzaakt en anderzijds een eigenwaarde inbreuk, niet in staat zijn om degene waar je van walgt weg te schoppen.

Dan zijn er nog andere diabetespatiënten die gewoon de klassieke westerse voedingsgewoonten willen handhaven. Het gebruik van suikerwaren, koekjes, geraffineerde meelproducten, geraffineerde oliën en alle soorten geraffineerde en bewerkte voeding.

Ook dit is mogelijk, met dien verstande dat er meer insuline (type 1) of orale bloedsuikerverlagende middelen (type 2) nodig zullen zijn en dat het flink bijsturen vraagt om de bloedsuikerspiegel en geglycosyleerd hemoglobine (HbA1c) onder controle te houden.

Maar zoals je begrijpt, gaat het bij diabetes om te herstellen en te genezen. Beide visies zijn erg kortzichtig. Want vernoemde zoetmiddelen en het Westers voedingspatroon gaan op den duur hun tol eisen en de verwikkelingen van diabetes versnellen. Daar ga je niet aan kunnen ontsnappen.

Insuline (oranje) gebonden aan de insulinereceptor (blauw). Insulinebinding induceert structurele veranderingen binnen de receptor die leiden tot het transport van glucosemoleculen naar de cel. 3D-weergave

De functie van de pancreas

De pancreas produceert insuline en glucagon, twee belangrijke hormonen om de suikerspiegel in het bloed in evenwicht te houden. Insuline zorgt ervoor dat het lichaam suikers, eiwitten en vetten als brandstof kan gebruiken.

De cellen van de maagwand nemen de glucose reeds op om af te geven aan het bloed. Dat zijn voornamelijk de korte suikers. Lange suikers zoals zetmelen ondergaan nog een verdere vertering in de twaalfvingerige darm zodanig dat deze koolhydraten door de cellen van de darmwand kunnen worden opgenomen.

Middellange suikers, bijvoorbeeld inuline en fructo oligo sachariden, hebben oplosbare vezels die een voedingsbodem zijn voor de darmflora en bevorderen de darmtransit.

Naast het reguleren van de bloedsuikerspiegel en de grote rol bij de verwerking van energie door het lichaam, produceert de pancreas ook spijsverteringsenzymen. Deze spijsverteringsenzymen moeten eerst geactiveerd worden door de gal – uit de lever, verzameld in de galblaas – voordat ze in de twaalfvingerige darm terechtkomen om zowel eiwitten, suikers als vetten verder te verteren.

Het voedsel die we dagelijks eten moet volledig verteerd zijn in de twaalfvingerige darm alvorens in de dunne darm terecht te komen waar de opname van voedingstoffen start.

Daarnaast speelt de pancreas een voorname rol bij de dagelijkse ontgifting en zuivering van ons lichaam, een gegeven dat door velen onder ons echt onderschat wordt. De pancreas is even belangrijk als de lever om het lichaam ‘proper’ te houden.

De eilandjes van Langerhans

De pancreas ligt achter onder de maag tegen de rugzijde van de buikholte, tussen de twaalfvingerige darm rechts en de milt links. De productie van insuline en glucagon dat van vitaal belang is voor de suikerstofwisseling worden geproduceerd in de eilandjes van langerhans. Dat zijn kleine groepjes kliercellen die bestaan uit drie soorten cellen.

Je hebt de alfacellen die het hormoon glucagon produceren ( 20 à 30 %), De bètacellen (60 à 80%) die het hormoon insuline produceren en ten slotte deltacellen (ongeveer 10%), die samen met de alfacellen het hormoon gastrine produceren.

Het hormoon gastrine stimuleert de afscheiding van maagzuur door de maagklieren in het bovenste deel van de maag.

De eilandjes van langerhans vormen besachtige structuren dat acini genoemd wordt. Tussen de hormoonproducerende cellen worden spijsverteringsenzymen geproduceerd – pro-enzymen die nog niet actief zijn om de pancreas zelf te beschermen tegen autodigestie.

Geproduceerde hormonen worden afgeleid naar de bloedbaan – endocrien – terwijl de spijsverteringsenzymen afgevoerd worden naar het midden afvoerbuis van de pancreas om exocrien te worden afgescheiden in de twaalfvingerige darm voor de spijsvertering.

De werking van insuline en glucagon

Alle lichaamsweefsels hebben glucose nodig om optimaal te functioneren en de energievoorziening te garanderen. Glucose is zeer belangrijk voor het zenuwweefsel. Als glucose rechtstreeks afkomstig is van zetmelen van zongerijpte gewassen in oorspronkelijke staat, rijk aan zonne energie en gebonden aan voedende mantelstoffen is de lever in staat onder invloed van insuline deze glucose op te slaan in de vorm van glycogeen.

Glycogeen is een verteerbare, niet lineaire, doch vertakte suikerketen dat dienst doet als reservesuiker in het lichaam. Deze reserve wordt gebruikt op momenten als er onvoldoende suikertoevoer is.

Direct na de maaltijd, als de toevoer van glucose het hoogst is, is de productie van insuline ook hoog. Dit geldt ook voor eiwitten: hoe meer dierlijke eiwitten je eet, hoe meer je jouw pancreas verplicht om grote hoeveelheden insuline te produceren.

Als er langere tijd niet gegeten wordt daalt het bloedsuikergehalte en komt het hormoon glucagon in actie. Dit hormoon gaat in de lever en de spieren opgeslagen lichaamssuiker of glycogeen omzetten in voedende glucose.

Deze glucose wordt afgegeven aan de bloedbaan zodat de glucosespiegel in balans blijft. Dit zorgt voor een evenwichtige stroom suiker in het bloed dat door lichaamsweefsels kan worden verteert en omgezet in energie. De mitochondriën spelen hierin een belangrijke rol.

Dit samenspel van insuline en glucagon zorgt ervoor dat grote schommelingen van suikerwaarden in het bloed worden vermeden. In extreme gevallen heeft het menselijke lichaam nog een noodoplossing voorzien om bij gebrek aan glucose te voorkomen dat de bloedsuikerspiegel te laag komt.

De bijnieren produceren dan extra corticosteroïden, en deze hormonen zijn in staat om uit eiwitten glucose te vormen. Dit proces heet gluconeogenese.

De ontgiftende werking van de pancreas

Wist je dat als de spijsvertering optimaal functioneert, dat de geactiveerde pancreasenzymen in de bloedbaan terechtkomen? Daar vervullen ze hun functie verder om toxines en afvalstoffen in het bloed af te breken. Als de concentratie enzymen in het bloed teveel stijgt gaan de nieren ervoor zorgen dat het teveel eruit gehaald wordt, dat is trouwens de taak van de nieren.

Nieren houden samen met de hypothalamus alle hormoonspiegels, enzymen spiegels, vitamine en mineralen spiegels in het bloed in balans. Nieren zijn eveneens in samenwerking met de dikke darm verantwoordelijk voor de waterhuishouding in het lichaam.

Maar opzettelijk teveel drinken doet de nieren uitputten en dit proces ook verstoren hetgeen de wet van OSMOSE nog eens gaat versterken met alle gevolgen vandien.

Wist je ook trouwens dat pancreasenzymen stamcellen in het gareel houden, eens ze bij beschadigd lichaamsweefsel hun functie hebben vervuld? Pancreasenzymen zijn samen met het lichaamseigen interferon (een kind moet daarom koorts kunnen krijgen bij kinderziekten om deze stof te kunnen aanmaken) en interleukine 1 en 2 de beste antikankermedicijnen

Wat zijn normale bloedsuikerwaarden

Het bloedsuikergehalte – bloedglucose – is de hoeveelheid glucose die in het bloed zit op een bepaald moment. Er zijn twee verschillende waarden die algemeen gehanteerd worden. De bloedsuikerspiegel wordt uitgedrukt in millimol per liter (mmol/l). Behalve in mmol/l wordt de bloedglucosespiegel ook wel in gram/liter (o.a. Frankrijk) of in milligram/deciliter (o.a. Duitsland, België) uitgedrukt.

1 mmol/l = 18 mg/dl = 0,18 g/l

1)- Op nuchtere wijze geprikt: acht uur daarvoor niets gegeten of gedronken behalve water.

Onder de 6.1 mmol/l = geen diabetes

Tussen de 6.1 en 6.9 mmol/l = voorstadium van diabetes en:of insulineresistentie

Boven de 6.9 mmol/l = diabetes

2)- Niet op nuchtere wijze geprikt, ongeveer 90 minuten tot twee uur na de maaltijd. Dit moment heb je de meeste bloedsuiker in het bloed.

Onder de 7.8 mmol/l = geen diabetes

Tussen de 7.8 en 11 mmol/l = moeilijk om een oordeel over te vellen

Boven de 11 mmol/l = diabetes

Midsectie van de vrouw met behulp van lancelet op de vinger.

Heb je diabetes, dan is een bloedglucose – bloedsuikerwaarde – tussen de 4 en 8 mmol/l het beste. Daarmee blijft het risico op lichamelijke gevolgen van diabetes zo klein mogelijk. Je beperkt zo bijvoorbeeld problemen en complicaties met de ogen en de nieren.

Een test met een vingerprikje geeft een goede indicatie. In een druppel bloed wordt dan gemeten wat de bloedsuikerwaarde is op dat moment. De uitslag daarvan kan iets anders zijn, omdat de bloedsuiker gemeten in een vingertop anders is dan in een groter bloedvat. Bovendien hebben veel meters een kleine meetafwijking.

Of iemand diabetes heeft, blijkt uit een bloedonderzoek van een ziekenhuislaboratorium. In het laboratorium kunnen ze de bloedsuikerwaarden bepalen uit zuurstofarm bloed in de grote bloedvaten.

Hypoglycemie (te lage bloedsuikerwaarden) zijn waarden onder 3.8 mmol/l. Hyperglycemie (te hoge bloedsuikerwaarden) zijn waarden die boven 7 à 8 mmol/l bij de nuchtere prik of die boven de 11 à 12,0 mmol/l liggen bij de ‘niet-nuchtere prik’.

Er is een beetje een grijs gebied, afhankelijk van verschillende factoren zoals levensstijl, woonomgeving, algemene gezondheid enzovoort waarmee men bepaalt of je al dan niet diabetes hebt.

In verband met verschillende meettoestellen geef ik hier een omrekentabel:

Deze tabel is alleen bedoeld als informatie.

mmol/l mg/dl mmol/l mg/dl mmol/l mg/dl

2,1 37,8 6,1 109,8 10,1 181,8

2,2 39,6 6,2 111,6 10,2 183,6

2,3 41,4 6,3 113,4 10,3 185,4

2,4 43,2 6,4 115,2 10,4 187,2

2,5 45 6,5 117 10,5 189

2,6 46,8 6,6 118,8 10,6 190,8

2,7 48,6 6,7 120,6 10,7 192,6

2,8 50,4 6,8 122,4 10,8 194,4

2,9 52,2 6,9 124,2 10,9 196,2

3,0 54 7,0 126 11,0 198

3,1 55,8 7,1 127,8 11,1 199,8

3,2 57,6 7,2 129,6 11,2 201,6

3,3 59,4 7,3 131,4 11,3 203,4

3,4 61,2 7,4 133,2 11,4 205,2

3,5 63 7,5 135 11,5 207

3,6 64,8 7,6 136,8 11,6 208,8

3,7 66,6 7,7 138,6 11,7 210,6

3,8 68,4 7,8 140,4 11,8 212,4

3,9 70,2 7,9 142,2 11,9 214,2

4,0 72 8,0 144 12,0 216

4,1 73,8 8,1 145,8 12,1 217,8

4,2 75,6 8,2 147,6 12,2 219,6

4,3 77,4 8,3 149,4 12,3 221,4

4,4 79,2 8,4 151,2 12,4 223,2

4,5 81 8,5 153 12,5 225

4,6 82,8 8,6 154,8 12,6 226,8

4,7 84,6 8,7 156,6 12,7 228,6

4,8 86,4 8,8 158,4 12,8 230,4

4,9 88,2 8,9 160,2 12,9 232,2

5,0 90 9,0 162 13,0 234

5,1 91,8 9,1 163,8 13,1 235,8

5,2 93,6 9,2 165,6 13,2 237,6

5,3 95,4 9,3 167,4 13,3 239,4

5,4 97,2 9,4 169,2 13,4 241,2

5,5 99 9,5 171 13,5 243

5,6 100,8 9,6 172,8 13,6 244,8

5,7 102,6 9,7 174,6 13,7 246,6

5,8 104,4 9,8 176,4 13,8 248,4

5,9 106,2 9,9 178,2 13,9 250,2

6,0 108 10,0 180 14,0 252

De emotionele lading van diabetes (Christiane Beerlandt)

Algemeen:

Algemeen kan men stellen dat bij diabetes innerlijk verdriet uit de hand loopt. Je kunt het geluk niet “vatten”, een innerlijk wenen om warmte, liefde, je zou ernaar grijpen. Zichzelf als klein en machteloos ervaren en dit wensen te keren, door te worden opgenomen in het zoete buiten zich, in een energiestroom van warmte, door anderen gegeven.

Maar hieraan kan nooit worden voldaan, zolang men zichzelf waardeloos vindt en de liefde ontzegt, zolang men zichzelf “het zoete “ ontzegt.

Het ontbreekt je eigenlijk aan moed en je ervaart jezelf als hulpeloos. Het loopt uit in prikkelbaarheid en soms agressie omdat anderen jou niet geven wat je zo nodig hebt. Je probeert alles te grijpen, te controleren, te regelen, te organiseren, maar met een angstig innerlijk en soms agressief gevoel.

Je overtuigingen waarop je leven is gebouwd, en die je het gevoel geven dat het leven een verdrietige poel is en dat niets moois voor jou is weggelegd en dat, wanneer je het niet zelf grijpt of naar je toe trekt, het leven je helemaal niets zal bieden.

Je hebt dus geen vertrouwen in het leven, je beseft niet, dat alle verdriet en droevige gebeurtenissen in je leven, echter opgeroepen zijn door jouw negatieve overtuigingen. Om toch maar zeker te zijn een beetje liefde te “hebben”, klauw je vast en doe je jezelf vaak pijn, door je op te offeren in ruil voor een klein beetje houvast in het leven, bijvoorbeeld aan een partner. maar je leven wordt zo een gevangenis.

Je stelt je geluk afhankelijk van een partner, van anderen… maar niet van jezelf. Dit is juist je grote vergissing: het echte geluk kan maar beginnen bij jou. Kom in harmonie, kom tot liefde en een heerlijke relatie zal dan pas volgen. Je leeft niet op je eigen grondvesten. Er zou eens een landmijn moeten onder liggen. Wantrouwen naar jezelf toe.

Kernoplossing: kom in liefde tot jezelf. Laat alles en iedereen los. Loop terug in je eigen vertrouwen, stop met alles te willen, alles angstig te regelen en in je greep te krijgen. Dit duidt slechts op jouw angsten om je leven zelf te creëren, een mooiere toekomst op te bouwen onder het presidentschap van je bewuste IK.

Het leven zit mooi in elkaar, liefde zal naar jou toe stromen wanneer je eerst alles loslaat en je vertrouwen stelt in je diepste zelf. Laat je niet leven zoals in het verleden, klauw je niet vast, het brengt alleen nog maar meer verdriet. Laat je leven niet gedirigeerd worden door emoties en ongeloof, zo roep je ellende op.

Wees overtuigd van een nieuw begin, een nieuwe toekomst van vreugde en vooral van het feit dat jij dit verdient. Jij als een volwaardig autonoom individu. Alleen zul je zien dat het leven wel echt de moeite waard wordt. Sta jezelf nu toe om te genieten van al het heerlijke in je leven! Verdriet verdwijnt bij jouw zelf-erkenning en zelf-liefde.

Hypoglycemie:

Je weigert nog vanuit je krachtige zelfbewuste IK te leven, je laat je meestromen door je gevoelens, je doet je voor als een klein kind. Je negeert je eigen innerlijke wijsheid en je innerlijke wil verdwijnt. Je zou je zwakker voordoen dan je bent, teneinde je te kunnen wentelen als een slachtoffer, soms aan de voeten van een machtig persoon die het bevel over jou voert.

Een mogelijk onbewust, maar oneerlijk spel als een zombie, als een underdog. Maar alles is beter dan je eigen sterke krachten moeten hanteren, want daar ben je bang voor. Je wantrouwt je eigen aard, een haast onoprecht naar buiten tonen van jezelf leidt tot schuldgevoelens tot het gevoel ergens “slecht” te zijn. Je zou ook anderen niet meer vertrouwen.

Je laat je zitten in de greep van anderen… tot een opgekropte agressie je nerveus maakt. uiteindelijk voel je jezelf gans toegesnoerd, je wil los! Echter, glurend vanuit je schuilplaats, waag je het toch niet zélf het stuur te grijpen, je bekijkt het leven éénzijdig, emotioneel en je dompelt jezelf onder in een zwarte inkt. Je zelfbewustzijn mag en kan van jou niet bestaan;

Kernoplossing: ontsnap, hoe moeilijk het ook lijkt, uit deze val die je voor jezelf hebt uitgezet. Kom onder de anderen vandaan en schiet jezelf in alle eerlijkheid vooruit! Geef mensen te verstaan dat jij voortaan voor jezelf zal leven en niet als dienstmeid voor hen.

Wees productief, leer lachen in plaats van tranen te koesteren. Arbeid, voortdurende bezigheid, creativiteit zullen je goed doen. Beschouw jezelf niet als een arm schaap, want je lichaam zal erop reageren: je ontkent en vergooit ermee je krachten als mens.

Op zelfbewuste toon jouw levenslied uitschallen met trompetklanken die je wakker schudden uit je valse slaap. Verander de nefaste overtuigingen die jou een rad voor de ogen hebben gedraaid.

Diabetes type 1:

Angst voor je zelf-wording, angst om te zijn, bijna liever niet-zijn. Je zet je enerzijds schrap om het leven aan te kunnen, anderzijds zou je jezelf wel terug willen trekken. een uiterst fijne gevoeligheid, die openstaat voor de geringste impulsen uit de buitenwereld.

Deze wereld wordt als te zwaar drukkend ervaren. Je belandt in een milieu, waarbinnen zich vele zaken aan je opdringen. Je ervaart jezelf er niet tegen opgewassen, je kan er niet in het minst greep op krijgen… Onbestemde angsten voor “duiveltjes” die “greep” op je zouden krijgen enzovoort. allemaal als gevolg van je eigen gevoel van duisternis en onveiligheid.

Dit los je niet in het minst op door jezelf te gaan vastklampen. De psychologische wisselwerking tussen baby en ouder is meestal zeer sterk. Soms vervult de ene ouder de vervangende rol voor het eigen IK. Duw de kinderen geleidelijk aan, in zekerheid. Op hun eigen voetjes en maak hen duidelijk hoe sterk en betrouwbaar dit IK is. Het gaat om autonome kracht en zelfwaardering, zelfliefde. Geldt ook voor volwassenen.

Kernoplossing: leer de natuur vertrouwen, laat hen al spelenderwijs kennismaken met het fysische, het lichamelijke. Een huisdier kan wonderen doen. Vertrouwen, dat straalt vanuit de opvoeder, geldt als een goed medicijn. Liefde, genegenheid en besef van eigenwaarde.

Er is geen duivel, het is jouw projectie van je angsten. De put van verdriet waarin je zit is geen put. Kom op aarde met beide voeten en leef in het hier en nu, niet in verbeelding en gedachten. Het spontane spel, vrolijkheid… het leven is zoet en veilig. Liefde verjaagt elke angst. Geloof in je oersterke basiskern, jouw engelen kern. Laat los en creëer zelf je leven. Laat je hart stralen.

Diabetes type 2: kinderen:

Je zou jezelf forceren, bijvoorbeeld door een te brede spreidstand aan te nemen hier op aarde, waardoor spieren en pezen in de liesstreek en de dijen pijn doen, en opengetrokken worden. Je wilt te ver reiken, een te brede ruimte overspannen, bevatten.

Een forceren, waarom? Om te bemachtigen, jezelf te bewijzen, om toch maar te winnen, de beker te halen of iets te kunnen bekomen. Of is het uit angst dat iets je zou ontgaan, om te voldoen aan de verwachtingen van anderen? Goed over te komen, goedgekeurd worden.

Maar je doet op deze wijze jezelf pijn. Je zit boordevol krachten, maar weet er niet meteen goed mee om te gaan omdat jou niet duidelijk is dat zachtheid en liefde naar jezelf toe de voorwaarden zijn om tot sterke handelingen en acties te komen. Je wil wel met je gevoelens bij je lichaam komen, diep doorvoelde rode gloed in elke vezel van je lichaam, maar je lijkt er niet meteen bij te kunnen. Maar dit kan je oplossen.

Kernoplossing: wat vraagt het leven hier? Kijk naar de samengebalde vuist onmacht, de rode scheppingskrachten, de zachte liefde in zichzelf te verwezenlijken. Met andere woorden jezelf onvoorwaardelijk lief te hebben, die eerst je broekzak en mogelijk de waarde van materie overschatten, materie zonder ziel. Keer diep in je binnenste en kom in vrede en vreugde tot jezelf.

Zelfliefde en geen verzet tegen liefde in het algemeen. Ontspan de vuist en laat het materieel geleidelijk aan los. Ook het geldelijke. Alles wat goed is voor je komt op je weg als je je niet langer begeert. Niet boos zijn omdat iets niet verloopt zoals je het hebben wilt, je windt je anders maar op en je hersenen draaien als gek.

Kom tot besef dat niets hoeft vastgegrepen worden, wanneer je vastgrijpt met je kern en macht zal dit tegen het leven indruisen. Het leven vraagt om verzachting en verzoening. Liefde toestaan in je zijn, geen hardheid.

Diabetes type 2: volwassenen:

Iets in jezelf lijkt heel hard nee te zeggen, samengebald van boosheid, het hoofd dicht in de hals getrokken tussen de gespannen schouders, en misschien ook met gebalde vuist. Alsof je jouw eigen gelaat niet meer wilt zien, alsof je eigenlijk geen contact meer met jezelf wilt. Een nijdige weigering om nog langer op deze wijze verder te leven.

Alsof jij jezelf en je leven verdoemt. Krachten bollen samen, in onmacht, in weigering… ja, een weigering om zacht te zijn voor jezelf, om jezelf de verwarming en de liefde te geven die jij zo nodig hebt. Je bent zo hard voor jezelf, zo boos, zo weigerachtig om jezelf te laten zijn wie je bent, in de allergrootste liefde!

En je verwacht het bijgevolg van andere mensen, maar dit kan niet. Geef het eerst aan jezelf. Zeg eerst JA aan jezelf, geef eerst aan jezelf. Dan pas kan je harmonische liefdevolle relatie met anderen komen. Stop met deze zelfsnijdende zelfdestructie. Mogelijk vind je het heel moeilijk om uit de bestaande situatie te geraken.

Je nagelt jezelf als het ware vast aan de grond, aan het kruis en weigert nog verder één stap te zetten. Je kan niet meer, je wil niet meer. Je duwt je weg in grijze sferen, in plaats van op een vreugdevolle wijze jezelf te ontdekken, ermee naar buiten te komen. Alsof jij helemaal niet meer houdt van jezelf of van je lichaam, of van een deel van je lichaam, of van het feit dat je ouder wordt.

Eeuwig jong, ja dat kan je zijn. En aanzie in hemelsnaam schoonheid niet volgens geïndoctrineerde normen van de maatschappij. De werkelijke schoonheid straalt van binnenuit, door het lichaam naar buiten uit, omdat deze schoonheid onvergankelijk is.

Kernoplossing: Kom tot hoger bewustzijn, richt je vanuit het hart, in dankbaarheid, naar het hogere in jezelf. Daar woont geluk, daar woont tevredenheid! Grijp niet meer maar geef aandacht. Aandacht aan jezelf, aan anderen met een open hart. Sluit je niet op, breek jezelf niet langer hard af.

Ben je boos op de anderen in het leven, omdat je meent dat ze het kwaad bedoelen, dat ze jou niet geven wat jij nodig hebt. Jij kan maar jezelf geven wat je nodig hebt: en dat is de nobele erkenning van je totale zelf. Kom nader bij je hart en klim naar de nobele hoogten in jezelf.

Daar vind je vrede, daar is plaats voor tederheid, genegenheid, liefde en dankbare beleving van jezelf, van het leven, van mensen rondom jou die goed zijn. Anker je diep in het eigen wezen en kom tevoorschijn met volle gelaat. Stop je niet langer boos weg; maar open je vizier voor mooie zaken die het kleven aan jou wenst te openbaren.

Zeg JA aan het leven, aan jezelf, aan het leven dat zich voor je aanbiedt en dan kan je vanuit een sfeer van dankbaarheid jouw leven zelf dirigeren naar een mooie toekomst. Weet dat, zodra jij eisen, begeerte, boosheid, hardheid, zelfdestructie en zuigkracht in jezelf toelaat, jij jezelf eigenlijk uit het leven weg bant!

Kom heel dicht bij je hart en stel je open voor de allerzachtste sferen in jezelf, laat binnenstromen. Grijp niet, laat los, bal je niet zo kwaad, maar ontvouw jezelf.

Stel je open, geef je over aan de liefde en tot aan het echte leven in dankbaarheid om jouw zijn in waarachtige schoonheid en eeuwigdurende jeugdigheid vanuit het hart: JIJ!

Zwangerschapsdiabetes:

Jij bent eigenlijk nog zwanger van jezelf en dan is die kleine daar al. Jij voelt jezelf nog afhankelijk en klein, eerder minderwaardig en angstig teruggetrokken, misschien verlegen. Jij doet je mogelijk groot voor, met sterk verantwoordelijkheidsgevoel en je tracht het allemaal wel te omvatten, maar innerlijk voel jij je angstig, ook voor hetgeen komen zal.

Het lijkt wel of die kleine je soms bedreigt, of hij op je zal klimmen en jouw plaats innemen. Jij voelt je bedreigd, omdat jij nog niet ten volle jouw volwaardige plaats durft in te nemen. Jij durft je bewustzijn krachten niet echt laten doorstromen, jij remt jezelf.

Jij voelt je maar een sukkel, onhandig, je durft je ware natuur, je gevoelens niet echt te tonen. Mogelijk was jij reeds beschaamd om je dik-zijn en nu wordt er nog een schepje bovenop gedaan. Nu voel jij je helemaal niet meer geaccepteerd door de buitenwereld, omdat jij jezelf ondergeschikt stelt aan de anderen. Jij bent zelf nog een beetje baby, jij leeft niet op je eigen stevige fundamenten, integendeel, jij twijfelt aan jezelf.

Jij voelt je loom, traag of lui, jij breekt jezelf voortdurend af. Je bent soms zo verdrietig om jezelf. Jij voelt je soms maar een dwaze ezel. Jouw natuurlijke spontaniteit en je gevoelens worden onvoldoende naar buiten ontrolt. Jij verlangt liefde en goedkeuring van buitenaf, in plaats van jezelf de liefde te schenken. Angst dat het je allemaal zal overstijgen.

Kernoplossing: laat de bloem die je bent openbloeien en ontdek je eigen schoonheid. Zelfstandigheid, autonomie, fierheid, humor om je mogelijke tijdelijke onhandigheid of loomheid, vertrouwen in die krachten van jezelf. Jij bent goed zoals je bent op elk moment van het leven, dik of dun, ook wanneer je niet zwanger bent. Haal jezelf niet onderuit.

Jij zal je maar bedreigd voelen door een nieuwkomer, zolang jij weigert je leven op zelfbewuste wijze in handen te nemen, zolang jij niet vertrouwt op die onsterfelijke basis in jezelf. Het wordt tijd dat jij jezelf de liefde schenkt die jij nodig hebt, verwacht niet van een ander datgene wat jij jezelf niet geeft.

Angsten zijn overbodig, vertrouwen in jezelf leidt naar een positief levensverloop. Niets gebeurt zomaar toevallig, grijp de teugels nu zelf in handen, zonder je nog te verschuilen. Jij mag zijn wie je bent, zonder je één ogenblik te storen aan wat anderen zeggen.

Word je bewust van je uniek-zijn, van jouw specifieke mogelijkheden, van je waarde als mens, van de mogelijkheid om zélf jouw leven te creëren. Het is belangrijk om je voeding aan te passen zolang je nog niet de psycho-emotionele oplossing in jezelf hebt verwezenlijkt.

Diabetes technologie wordt steeds beter

En dat is goed nieuws om het diabetesmanagement bij diabetes type 1 te vergemakkelijken. Deze nieuwe innovatieve hulpmiddelen dienen een tweeledig doel: enerzijds helpen ze jou om de levensstijlkeuzes haalbaar te maken en anderzijds om de glycemische waarden onder controle te houden. Echter staan deze twee doelen soms lijnrecht tegenover elkaar waardoor de resultaten toch kunnen tegenvallen.

CGM of continuous glucosemonitoring

Hierbij wordt een kleine sensor onderhuids geplaatst in de bovenarm of in de buik. Daarmee kan men gemakkelijker de glucoseconcentraties in het onderhuidse weefsel vocht meten. Via een zender worden de waarden geplaatst op de sensor, de sensor stuurt vervolgens de gegevens naar de insulinepomp of de ontvanger. De patiënt blijft de insulinepomp bedienen.

Het grote doel hierachter is dat er verschillende alarmen kunnen worden ingebracht zodat je op tijd gewaarschuwd wordt als de glycemiewaarde de vooraf ingestelde waarde overschrijdt. Omgekeerd worden gebruikers eveneens gewaarschuwd voor de levensbedreigende hypoglycemie.

Een CGM biedt nog andere voordelen dan enkel waarschuwingen. Volgens onderzoeken verlaagd het effectief de versuikering van de hemoglobine. Dat is een groot pluspunt. Elke 1% vermindering van versuikerde hemoglobine (HbA1c) zal het risico op complicaties eveneens doen verminderen.

We denken hierbij aan nierbeschadiging, hartfalen en andere hartproblemen, beroertes, aantasting van de ogen en het zicht en de gevreesde amputaties. CGM geeft jou als patiënt betere gegevens, jij beslist wat je ermee doet. Je kunt CGM gebruiken om jouw glycemische reactie op jouw maaltijden met betere precisie bij te houden.

De insulinedosering kun je beter instellen, en dat zal naar waarschijnlijkheid evolueren tot betere bloedglucosewaarden met minder crashes of hoge pieken.

De valkuil van CGM

Omgekeerd kun je CGM ook gebruiken voor een maaltijd die notoir uitdagend is voor de bolus. De CGM stelt je in staat om de bolusstrategie te verfijnen om je glycemische respons te verbeteren. Het probleem dat hierbij echter oprijst is dat het niet echt resulteert in algehele betere bloedsuikers. Innovatieve diabetes technologie dient om jou bij te staan om jouw ziektebeeld beter te beheersen en leefbaar te maken, en dit geldt bij alle vormen van diabetes.

Nieuwe technologie, innovatie of medicijnen kunnen nooit bedoeld zijn om een soort “zelfvertrouwen te cultiveren” dat je aanmoedigt om meer ongezonde maaltijden te consumeren en een conventionele levensstijl op na te houden.

Ik denk dat dit echt gevaarlijk is en een aantal reële gezondheidsrisico’s met zich zal meebrengen. Diabetesmanagement heeft geen magische toverspreuk: Voedingskeuze, gezonde levensstijl en emotionele balans zijn eveneens cruciaal die je bloedsuikerwaarden positief kunnen beïnvloeden.

Waarom de resultaten van diabetes type 1 niet verbeteren

Volgens onderzoek gepubliceerd in het tijdschrift Diabetes Technology and Therapeutics, dat vorig jaar een artikel uitbracht dat trends in Type 1 diabetes management en klinische resultaten wilde analyseren, vielen de resultaten tegen.

Ondanks de innovatieve hulpmiddelen en verbeterde medicijnen is de glycemische controle niet verbeterd. Het lijkt zelfs te zijn verslechterd (vooral in de groep van kinderen en adolescenten), A1c is over de hele linie licht toegenomen.

Het is opvallend dat dit gebeurt tijdens de vooruitgang van onze nieuwe innovatieve technieken en de toegenomen inname van aanvullende glucoseverlagende medicijnen. Hoewel deze negatieve vooruitgang voldoende reden tot ongerustheid zou zijn, is dit niet te wijten aan de potentiële effectiviteit van al deze nieuwe innovaties in de diabetes technologie.

Men kan zich misschien wel zorgen maken over sommige niet-insulines die glucose verlagen. De dag van vandaag hebben mensen met diabetes een betere en betrouwbaardere toolkit voor het beheer en meten van de glycemiewaarde. Waarom glijden dan de resultaten achteruit?

Het probleem van geïndustrialiseerde voeding en verkeerde levensstijl

Algemeen gesteld hebben mensen met diabetes type 1 een slank lichaam. Dit is gedeeltelijk te wijten aan het chronisch insulinetekort dat verwoestingen aanricht in het lichaam. Voorzichtigheid en de consistentie dat mensen met diabetes hebben aangeleerd is eveneens een waarschijnlijke factor dat het lichaam slank houdt.

En mensen met niet-gediagnosticeerde of slecht gecontroleerde diabetes kunnen ook veel gewicht verliezen, ongeacht wat ze eten. We zien ondertussen dat het slanke stereotiepe beeld dat eigen is aan mensen met diabetes type 1 verandert, en dat deze mensen ook beginnen te lijden aan overgewicht ondanks de introductie van innovatieve diabetes technologie en persoonlijke glucosemeters.

Wat is er aan de hand?

Voornamelijk jonge mensen met diabetes type 1 krijgen juist overgewicht en kunnen zwaarlijvig worden. De reden moet gezocht worden dat deze groep met jongere mensen vooral kiest om een conventionele ongezonde voedings- en levensstijl op na te houden.

Geïndustrialiseerd voedsel dat door bewerking en raffinage zeer veel voedingswaarde heeft verloren, kan nooit een bijdrage leveren aan de gezondheid. Deze leefstijl is de oorzaak dat deze mensen meer exogene (van buitenaf toegebracht) insuline moeten gebruiken. Toegenomen exogene insuline stimuleert de gewichtstoename bij deze mensen.

Er ontstaat voor mensen met diabetes type 1 een nieuw gezondheidsrisico als hun lichaamsgewicht overmatig gaat toenemen. Overmatige toename van lichaamsgewicht en toegenomen exogene insuline leidt dikwijls naar insulineresistentie en dubbele diabetes.

Dit is een uiterst moeilijke aandoening om de glycemiewaarden goed te beheren en dat houdt een verhoogd risico in op hart- en vaatziekten, beroertes, kanker, nierfalen, amputaties, cataract, zenuwaandoeningen en een vroege dood.

Je moet begrijpen als je diabetes type 1 hebt, dat metabole stoornissen geassocieerd met obesitas, verkeerde levensstijl en slechte geïndustrialiseerde voeding veel gevaarlijker zijn. Dus als patiënt met diabetes type 1 heb je een extra reden om jezelf te stimuleren om gewichtstoename te voorkomen.

Het evenwicht bereiken

Dit is een moeilijk en beladen onderwerp bij diabetes type 1, maar uiteindelijk wel de moeite waard. Ik begrijp dat de meeste mensen onder ons met diabetes type 1 niet zouden willen terugkeren naar de tijd dat artsen waarschuwden om lichaamsbeweging te vermijden en consistente maaltijden te eten op consistente tijdstippen van de dag.

Maar toch zit er enige waarheid in deze oude benadering. Een methodische levensstijl en eetgedrag is significant gecorreleerd aan een betere beheersing van de glycemische resultaten.

We kunnen dankbaar gebruikmaken van innovatieve hulpmiddelen, technologie en verbeterde medicijnen om je in staat te stellen meer te genieten van het leven. We kunnen ons meer bevrijden van het beeld van diabetes type 1 dat ooit werd gezien als een significante belemmering voor spontaniteit en vrijheid in het leven.

Vrijheid en spontaniteit kun je juist bereiken als je de mate niet gaat onderschatten waarin een glycemische consistentie enorm kan bijdragen aan een “gevoel” van een normaal leven.

Volgens hetzelfde onderzoek en het rapport Habits of a Great A1c (diabetes daily.com) is het opvallend dat mensen met diabetes type 1 die methodisch gedrag cultiveren meer kans hebben om een ​​consistent aantal koolhydraten van de ene maaltijd naar de andere te eten.

Door dagelijks vergelijkbaar voedsel te eten en op steeds dezelfde tijdstippen, is het gemakkelijker om consistent te zijn met pre-bolus strategieën.

Ik begrijp dat het geen gemakkelijk onderwerp is en waarmee vele diabetes patiënten mee worstelen. Als je een koekje aangeboden krijgt, heb je keuze. Je kunt beslissen dat je het koekje weigert, omdat de bloedsuikerspiegel jojo niet waard is die op het eten van dit koekje kan volgen.

Je kunt beslissen het koekje direct te consumeren net als iedereen. Maar je kunt ook beslissen om de pre-bolus te accepteren en 20 minuten of langer te wachten met het eten van het koekje.

Voor ouders met kinderen die lijden aan diabetes type 1 is deze keuze wel veel meer beladen. Kinderen en adolescenten zijn niet echt goed uitgerust om plezier op korte termijn juist af te wegen op de gevolgen en zorgen op lange termijn. Het is aan ouders of voogden om te beslissen om het kind de dieetregels op te leggen of om ze gewoon kind te laten zijn.

Bij dit laatste dienen ze echter bewust te zijn van de mogelijke consequenties. Deze consequenties kunnen voor het kind zowel onvermijdelijke bloedsuiker achtbanen als kans op incrementele langdurige schade aan de gezondheid betekenen.

Als je dit ene koekje accepteert zal het jou allicht wel goed smaken, waarbij je ervaart dat je een tijdje goed voelt met een beter humeur. Maar het kan nadien vele stressvolle uren opleveren om de resulterende bloedsuiker achtbaan op te lossen.

Het negatieve humeur hierbij voert jouw aandacht sowieso op het benadrukken van de diabetes en daardoor bevestigt je diabetes. Een vicieuze cirkel die niet gemakkelijk te doorbreken is. Je denkt door het eten van het koekje om je toestand even te vergeten, maar het tegenovergestelde is spijtig genoeg realiteit.

Omgaan met diabetes type 1 vereist nog altijd een zorgvuldige bewuste besluitvorming, zowel op fysiek, mentaal en emotioneel vlak. Samen met een consistent methodische levensstijl en eetgedrag. Geavanceerde innovatieve hulpmiddelen en betere medicijnen dienen om gemakkelijker de glycemiewaarde op te volgen, maar ze dienen niet om ongezond gedrag aan te moedigen.

Jezelf ongezond gedrag aanmoedigen is een gevaarlijke grens volgen.

Wat is tijd in bereik?

Time-in-bereik kan eigenlijk worden opgevat als “uur per dag” doorgebracht in-bereik. Het percentage van tijd die een persoon doorbrengt met zijn bloedglucosewaarden in een doel bereik. Het doel bereik is afhankelijk van de persoon, maar idealiter is een richtlijn aan te raden om te beginnen met een gebied van 70 tot 180 mg / dl. Tijd-in-bereik vangt zeer veel informatie over hoe bloedglucosewaarden gedurende een dag of na verloop van tijd kunnen variëren

Voordelen van tijd in bereik

Eén resultaat kan niet alles leren. Tijd in bereik gaat verder dan A1c. A1c is momenteel de “gouden standaard” die wordt gebruikt om diabetesbehandeling te beoordelen. Het weerspiegelt de gemiddelde bloedglucosespiegels over een periode van twee tot drie maanden.

Daarmee is het een eerste duiding op de langetermijnrisico op complicaties door hoge bloedsuikerspiegel ( hyperglykemie ). Een A1c van minder dan 6,5% of 7% is het doel voor de meeste mensen met diabetes. Het kan niet de tijd doorgebracht in verschillende bloedglucose bereiken vast gaan leggen.

Tijd in bereik vangt de verschillen op, denk maar aan de hoogtepunten, dieptepunten en bereik waarden die kenmerkend zijn voor mensen met diabetes. Tijd in bereik help je om de beperkingen van A1c en de voordelen van tijd in bereik te illustreren.

Ik geef voorbeelden van drie verschillende mensen met eenzelfde gemiddelde bloedglucose van ongeveer 154 mg / dl en dezelfde A1c van ongeveer 7%. In de volgende drie voorbeelden is het in-bereik bloedglucosewaarden, dieptepunten en hoogtepunten duidelijk verschillend.

Persoon 1 heeft een gevaarlijke achtbaan met risicovolle hoogte en dieptepunten.

Persoon 2 heeft een meer matige variabiliteit, zijn achtbaan heeft minder hoogte en dieptepunten.

Persoon 3 heeft weinig variatie met alle tijd doorgebracht in-bereik.

Tijd in bereik kan deze verschillen opvangen, op een manier die A1C niet kan vangen.

Mensen met diabetes ervaren verschillende niveaus van energie en stemmingen wanneer zij leven ‘in-bereik’ of niet ‘in-bereik’. We hebben het over de algehele kwaliteit van het leven.

Persoon 1 heeft 40 % hoogtepunt, 20 % dieptepunt en is 40 % in-bereik.

Persoon 2 heeft 25 % hoogtepunt, 5 % dieptepunt en is 70 % in-bereik.

Persoon 3 is 100% in-bereik.

Duik dieper

Een ernstige episode van een lage bloedsuikerspiegel (hypoglykemie) kan dodelijk zijn, maar A1c registreert geen hypoglykemie. Het meet alleen de gemiddelde bloedsuikerspiegel over een periode van twee tot drie maanden. Een A1c-waarde van 8% kan een gemiddelde bloedglucose tussen 140 mg / dl en 220 mg / dl weerspiegelen vanwege individuele verschillen in de manier waarop rode bloedcellen en bloedsuikers zich binden.

Tijd in bereik geeft jou de mogelijkheid om dieper te duiken. Omdat de tijd-in-bereik kan worden gemeten thuis op een dagelijks ritme, heeft dit een groot voordeel ten opzichte A1C. Kunnen denken over de bloedglucose in termen van tijd assortiment geeft jou een nauwkeuriger beeld over oorzaak en gevolg (effect) te begrijpen van diabetes.

Welke invloed hebben verschillende voedingsproducten op je tijd in-bereik? Welke invloed heeft je maaltijd op je tijd in-bereik. Met tijd in bereik wordt het duidelijker om de effecten te begrijpen van je gedrag en keuzes. Men kan suggereren over een langere tijdshorizon dat tijd in-bereik net zo goed een voorspeller van lange termijn complicaties van diabetes is.

Onderzoekers vonden een sterke relatie tussen de verschillende niveaus van de tijd-in-range en diabetes complicaties: oogziekte (retinopathie) en nierziekten (microalbuminurie). Naarmate de tijd-in-range verhoogde, zijn complicaties afgenomen. (bijv Diabetes Care 2019 , Diabetes Care 2018 ).

Doelen van tijd in-bereik

Voor iedereen zijn deze doelen anders, afhankelijk van de medicatie die zijn genomen, het type diabetes, voedingswijze, gezondheid, leeftijd en het risico op hypoglycemie. Het voornaamste doel voor iedereen is zoveel mogelijk tijd te investeren in het in-bereik en het voorkomen van een te lage bloedsuikerspiegel.

Een verandering van 5 % in het tijd in-bereik is zinvol volgens experts. Want dit vertaalt zich naar een uur per dag in-bereik.

Ideaal is het tijd-in-bereik, meestal rond de 60 % à 70 % van de dag in 70-180 mg / dl van de gemiddelde persoon met diabetes type 1 en type 2. Voor zwangerschapsdiabetes is dit streven hoger, ongeveer 85 % van de dag in 63-140 mg / dl. Zwangere vrouwen met diabetes type 1 is het streven ten minste 70 % van de dag in 63-140 mg / dl. Mensen met een medisch ‘zwak’ diabetes dienen ten minste 50 % van de dag in 70-180 mg / dl na te streven. Deze richtlijnen zijn door experts uitgegeven.

Het meten van tijd in-bereik

Om je tijd in-bereik te bepalen is het aan te raden om ten minste 14 dagen de waarde van je bloedglucose gegevens te gebruiken. Je kunt de tijd-in-bereik nauwkeurig meten met een continue glucosemeter of CGM. Een bloedglucosemeter of BGM kan ook worden gebruikt.

CGM geeft jou een constante stroom van gegevens over je bloedsuiker. Dit betekent dat je een volledig beeld krijgt van precies hoeveel uren van de dag doorgebracht in je streefwaarden. Dit geldt eveneens voor na de maaltijd en tijdens de nacht. Deze worden dikwijls gemist met een vingerprik.

Heb je geen toegang tot je eigen persoonlijke ‘real-time’ CGM, vraag dit aan je zorgverlener. Als je CGM hebt, wordt tijd in-bereik automatisch verwerkt in de software, een app die bij het toestel zit.

Gebruik je BGM, dien je meer vingerprik metingen te nemen gedurende de dag, om een beter beeld te krijgen van je tijd in-bereik. Dit houdt eveneens vingerprik metingen tijdens de nacht en na de maaltijd. Als je gebruik maakt van BGM gegevens, tijd in-bereik is het percentage van uw gegevens punten die over een periode van tijd vallen in uw bereik.

In de afbeelding aan de rechterkant, zou tijd in-bereik 50% – de helft van de lezingen zijn in-bereik en de andere helft niet in-bereik. Je kunt het gemakkelijk tijd in-bereik meten met een app, door het invoeren of uploaden van je BGM fingerstick gegevens.

Gepubliceerd op 15/04/2024

Daniël Derweduwen

Delen:

 

Gerelateerde Publicaties

 

  • BijnierkankerEen mens heeft 2 bijnieren die deel uitmaken van het hormonale stelsel van het lichaam. De bijnieren liggen boven op de nieren. Bijnieren bestaan uit twee delen: een buitenkant of de bijnierschors en een kern of het bijniermerg. Het merg zit in de binnenkant en het schors aan de buitenkant van de bijnieren. Bijnieren bestaan uit twee verschillende weefsels.De bijnierschors (cortex) is op zijn beurt weer opgebouwd uit drie lagen. Die lagen noemen we reticularis, fasciculata en glomerulosa. In deze drie lagen worden verschillende hormonen gemaakt. Dit zijn cortisol, aldosteron en de androgenen. Het adrenocorticotroop hormoon (ACTH) regelt de hoeveelheid [...]

    By Published On: 04/04/2024
  • BorstkankerVeel vrouwen worden geconfronteerd met angst bij de diagnose borstkanker. Het woord 'borstkanker' roept vaak een negatieve associatie op, terwijl het eigenlijk een natuurlijk biologisch proces is dat kan ontstaan als gevolg van conflictsituaties of trauma's. Bovendien zijn veel vrouwen zich niet bewust van het specifieke type kanker waarmee ze te maken hebben. Er bestaat borstkanker die gerelateerd is aan de borstklieren, dat weefsel behoort tot oud mesoderm, en er is ook een vorm van "kanker" in de melkgangen, die eigenlijk geen kanker is omdat dit weefsel tot het ectodermale kiemblad behoort. De medische wetenschap maakt vaak geen onderscheid tussen [...]

    By Published On: 25/03/2024
  • Leukemie Leukemie is een zinvol biologisch speciaalprogramma om jou te helpen je zware eigenwaarde-inbreuk te transformeren. Deze aandoening is door de medische wetenschap totaal verkeerd begrepen. Het is een programma van het nieuw mesoderm, het jongste kiemblad. In dit nieuwe mesodermale kiemblad ontstaat de versterking van het bot en is er meer beenmerg dan voorheen op het einde van de genezingsfase, waarbij er ook een normalisatie van de bloedcelproductie optreedt. Bloed bestaat uit bloedcellen, plasma en bloedserum en stroomt door het hart, de slagaderen en aders die samen het bloedvatenstelsel vormen. Bloed transporteert zuurstof, koolstofdioxide, metabole afvalstoffen, voedingsstoffen, hormonen, enzymen, [...]

    By Published On: 07/03/2024