Eierstokkanker

De functie van de eierstokken

De eierstokken en eileiders liggen in het kleine bekken in de buikholte, naast de baarmoeder. Door koordachtige ligamenten zijn de eierstokken verbonden met de baarmoeder. Ze hebben de grootte van twee kleine pruimen. In de eierstok bevindt zich het gele lichaam of Corpus luteum dat uit primordiale geslachtscellen bestaat. De onrijpe eicellen liggen in beperkt aantal klaar en zullen op een gepast tijdstip uitrijpen tot enkele rijpe eicellen.

Tijdens de maandelijkse cyclus groeit een eicel uit tot een follikel of eiblaasje. Op het moment van de ovulatie of eisprong breekt de follikel open, waarbij de eicel wordt vrijgegeven en van de eierstok door de eileider reist om eventueel door een ​​spermacel bevrucht te worden. Na ongeveer zes dagen nestelt het bevruchte eitje of de blastocyste zich in de baarmoederholte. Het Corpus luteum, een cluster van progesteron producerende cellen in de eierstokken, maakt een eventuele zwangerschap mogelijk.

Het ovariumweefsel of het basisweefsel van de eierstok bevat interstitiële cellen die lijken op deze van de testikels bij de man. Deze interstitiële cellen zijn verantwoordelijk voor de productie van oestrogeen en kleine hoeveelheden testosteron. Het vrouwelijk hormoon oestrogeen wordt gedeeltelijk in het gele lichaam tot progesteron omgevormd. Progesteron is het zwangerschapshormoon dat verantwoordelijk is voor het verdikte baarmoederslijmvlies dat enkele dagen geschikt blijft om een bevrucht eitje te laten innestelen waarbij kliertjes meer slijm produceren. Oestrogeen speelt een belangrijke rol bij de geslachtsdrift van een vrouw en de ‘paraatheid om te paren’.

Eierstokkanker, ovariumcarcinoom

Volgens de reguliere zienswijze is eierstokkanker een ongeneeslijke ziekte die kwaadaardig is. Dit verdict als gevolg van het dualistisch gedachtegoed, veroorzaakt een nieuw conflict in de psyche en tast de eigenwaarde aan. Volgens de leer van de kiembladen is het onmogelijk dat zich op het basisweefsel van de eierstok kanker kan ontwikkelen, want dit weefsel behoort tot het nieuw mesodermale kiemblad, aangestuurd door het hersenmerg. Alle weefsels behorende tot nieuw mesoderm reageren met weefselafname of necrose als men conflictactief is. Het relais van de eierstokken in het hersenmerg grenst aan de middenhersenen gelegen aan de buitenkant van de hersenstam.

De kiemcellen van de eierstok behoren tot het endodermale kiemblad, aangestuurd door de middenhersenen. Op de kiemcellen kan er wel een tumor ontwikkelen, wat men een teratoom noemt.

Het basisweefsel van de eierstok en testikels delen hetzelfde hersenrelais. Er is een kruislingse verbinding tussen de hersenen en het orgaan.

Het biologische conflict met betrekking tot de eierstok

Eierstokkanker heeft steeds met een verliesconflict te maken, zoals het verlies van een dierbare, een familielid of je eigen huisdier. De angst om een ​​geliefde persoon te verliezen kan het conflict ook activeren. Angst om een dierbare te verliezen, bijvoorbeeld door een overlijden of de verhuis naar een ander land, kan dit conflict eveneens oproepen. Bij de vrouw kan een verliesconflict ontstaan na een miskraam, gedwongen abortus of je kind naar een andere stad zien wegtrekken. Een verliesconflict kan ook ontstaan door ruzie, verraad of ontrouw van een partner of vriend. Indien de man een verliesconflict ervaart, zal dit neerslaan op zijn testis.

Ter vergelijking: het verliesconflict gerelateerd aan de vrouwelijke kiemcellen is van een oeraard.

Opmerking: het verliesconflict dat te maken heeft met de eierstok (of testis bij de man) heeft alleen betrekking op mensen of huisdieren. Verlies van materiële dingen zoals je huis of je werk, hebben betrekking op je territorium dat een conflictnuance is en behoort tot het ectodermale kiemblad. In dit geval zal het neerslaan op de kransslagaders.

Voorbeelden uit het archief van Dr. Hamer

Bij een 26-jarige rechtshandige vrouw wordt via een echografie een 7×6 cm grote cyste aan de linkereierstok gediagnosticeerd. Dit heeft betrekking op de moeder-kindzijde van de vrouw.

Conflictgeschiedenis: 10 maanden geleden ontdekte de vrouw dat haar moeder vreemdging. Deze ontrouw van haar moeder is een enorme schok voor haar, omdat ze in zich het beeld van een ideaal huwelijk draagt. Ze lijdt daardoor een verliesconflict en neemt door deze gebeurtenis emotioneel afstand van haar moeder. Na 6 maanden beëindigt de moeder de affaire en verzoent zij zich weer met haar dochter. De goede verhouding is daarmee hersteld en de dochter heeft het volste vertrouwen dat de moeder zoiets nooit meer zal doen. Dit is het begin van de helingsfase. De cyste is op dat moment 4 maanden oud en nog niet uitgerijpt. De patiënt beslist tegen het advies van de gynaecoloog in om de cyste te laten zitten, wat bevorderlijk is voor de vervulling van een zwangerschap.

Een 70-jarige rechtshandige gepensioneerde vrouw heeft een date met een man waar ze erg naar uitkijkt. Bij de eerste ontmoeting zakt de man in elkaar door een beroerte. Ze lijdt een verliesconflict dat neerslaat op haar rechtereierstok. Tijdens de genezingsfase vormt er zich een eierstokcyste van 700 gram, volgens de reguliere geneeskunde een metastase van de dikke darm.

Opmerking: de handigheid of de lateraliteit is van toepassing.

Eigen ervaring:

Vorige maand had ik in mijn praktijk een linkshandige dame waarbij eierstokkanker was vastgesteld en haar eierstok aan de rechterzijde was getroffen. Daarop vroeg ik haar of ze haar moeder of grootmoeder had verloren, want ze had geen kinderen. Ze antwoordde: ‘Hoe weet jij dat? Mijn grootmoeder is inderdaad enige tijd geleden gestorven’. Verbazingwekkend hoe men met de Germaanse geneeskunde zo snel de conflicten in de psyche kan opsporen.

Ik vertelde haar wat de biologische zin is van eierstokkanker in relatie tot het verlies van haar grootmoeder, wat er gebeurd is tijdens het conflict in haar lichaam en dat ze vooral niet bang hoeft te zijn van kanker. In feite is eierstokkanker geen kanker maar herstelweefsel.

De conflictactieve fase

Zodra het zinvol biologisch speciaalprogramma wordt opgestart na de inslag van het verliesconflict, ontstaat er necrose van het eierstokbasisweefsel. Er ontstaan ‘gaten’ in dit weefsel, wat je niet voelt. Vanwege de afname van oestrogeen-producerende cellen daalt het oestrogeenniveau. Afhankelijk van de intensiteit van het conflict resulteert een langdurige conflictactiviteit in onregelmatige menstruaties, amenorroe (afwezigheid van menstruatie) of onvruchtbaarheid totdat het conflict is opgelost, zie ook het artikel over de baarmoederhals. Bij een verliesconflict voor de puberteit kan dit leiden tot het uitblijven van de eerste menstruatie (of menarche). Dit verlies van het kind dat niet kwam, kan leiden tot blijvende onvruchtbaarheid.

Tijdens het verliesconflict zien we bij de eierstok altijd atrofie, een vorm van weefselafname dat oncologen dus niet kunnen verklaren. Deze atrofie heeft als doel de oestrogeenspiegel te laten dalen.

De helingsfase

Na de conflictoplossing wordt het weefselverlies weer opgebouwd met nieuw weefsel. De wederopbouw van het eierstokbasisweefsel gaat gepaard met ontsteking, zwelling en pijn en wordt in het ideale geval begeleid door bacteriën zoals streptokokken. Een ontsteking van de eierstokken wordt adnexitis genoemd, een term die ook wordt gebruikt bij een ontsteking van de eileiders.

Vanuit de necrosegaten ontstaan cysten die steeds verder doorgroeien met functioneel weefsel. Dit wordt eierstokkanker genoemd, maar het is in feite geen kanker, het is herstelweefsel. Op voorwaarde dat er geen terugval is in het conflict, die de genezing onderbreekt, duurt dit proces net zoals bij een zwangerschap negen maanden om zich te voltooien (dit geldt ook bij een testikelcyste, niercyste en bijniercyste).

Het doel van de cyste is om meer oestrogeen te produceren wat de vrouw sensueler maakt, het libido verhoogt en ze er jonger laat uitzien. De biologische zin hiervan is om de kans te vergroten om zwanger te worden en zo het verlies van een dierbare te compenseren.

De cystevorming vindt in verschillende stappen plaats.

Stap 1: tijdens het eerste deel van de genezingsfase vormt zich op de plaats van de necrose een met vloeistof gevulde capsule of cyste. In het begin is de cyste verkleefd met de buurorganen ten behoeve van de bloedtoevoer. Dit hechten aan het aangrenzende weefsel stabiliseert de cyste.

Het eierstokbasisweefsel begint zich te vermenigvuldigen in de cyste wat door de reguliere geneeskunde foutief gediagnosticeerd wordt als een invasieve of infiltrerende eierstokkanker. Er wordt onterecht verondersteld dat dit zich zal uitzaaien in de richting van nabijgelegen organen. Op basis van de Vijf Biologische Wetten kunnen deze nieuwe eierstokcellen niet als kankercellen worden beschouwd, omdat de celvermeerdering in werkelijkheid een proces van aanvulling is van het eierstokweefsel.

Stap 2: tijdens het tweede deel van de genezingsfase verhardt de cyste, er ontstaat een eigen bloedvoorziening en de cyste komt spontaan los. Het meeste vocht wordt uit de cyste verwijderd en dit gaat gepaard met meer plassen en pijn tijdens de menstruatie.

Stap 3: de rijpe cyste neemt volwaardig deel aan de hormoonproducerende functie van de eierstokken. En dit is exact het biologische doel: deze cyste gaat de oestrogeenspiegel in het bloed verhogen en maakt de vrouw die een dierbare of partner verloren heeft aantrekkelijker. Haar bereidheid om te paren en seksuele zin vergroot en het libido neemt toe. Samen met een verbeterde eisprong brengt dit haar in de ideale positie om het verlies goed te maken door opnieuw zwanger te worden.

Opmerking: het beste is om te wachten met een operatie (als dit al nodig is) tot deze cyste volledig uitgerijpt is, wat een proces is dat 9 maanden duurt. Een operatie is enkel nodig wanneer de eierstokcyste te groot wordt en storend is.

Het nierverzamelbuizensyndroom met waterretentie

Als je naast het verliesconflict ook lijdt aan een actief bestaans- of verlatingsconflict ontstaat waterretentie in het genezingsgebied. De eierstokcyste kan hierdoor enorm groot worden. Grote cyste(n) veroorzaken heel wat pijn, met name tijdens de menstruatie en zware menstruatiebloedingen, zie ook baarmoederslijmvlies, baarmoederspieren, baarmoederhalsslijmvlies en manische depressie. Wat wordt aangeduid als het ‘PolyCysteus-Ovariumsyndroom’ of PCO wijst op meerdere verliesconflicten die resulteren in meerdere cysten.

Als door waterretentie de druk in de vloeibare of semi-vloeibare cyste te hoog wordt, kan deze barsten. Een klap tegen de buik, een punctie of een vroegtijdige operatie kunnen ook een scheuring van de cyste veroorzaken.

Wanneer een onrijpe cyste breekt, zal het cystevocht samen met de eierstokcellen in de buikholte vloeien. Deze eierstokcellen kunnen zich hechten aan de buikwand (of peritoneum) of aan een abdominaal orgaan zoals de blaas, dikke darm of het rectum. De verdere ontwikkeling van deze cyste vindt plaats buiten de eierstok, zie het artikel over endometriose. Een cyste die zich in een eierstok vormt wordt ook wel diepe ovarium-endometriose genoemd. Als zo’n cyste oud menstruatiebloed bevat wordt dit een ‘chocoladecyste’ genoemd, vanwege de bruine, teerachtige kleur van de met vocht gevulde cyste.

Vanwege het verergerend effect op de genezingsfase van het eierstokbasisweefsel is het belangrijk om het bestaans- of vluchtelingenconflict eerst op te lossen zodat er een einde komt aan de waterretentie.

Opmerking: de reguliere geneeskunde maakt gebruik van een ‘kankerantigeen’, CA 125 genaamd. Net als de PSA-test en de PAP-test is de screeningstest op CA 125 onbetrouwbaar en niet overtuigend. CA125 wordt namelijk niet alleen door epitheliale eierstok- of kankercellen geproduceerd, maar ook door normale cellen. Sommige mensen hebben van nature al een hoog CA 125-niveau. In veel gevallen kan een ontsteking of irritatie van weefsels in de buik, of aandoeningen waaronder baarmoederfibromen, het CA 125-niveau ook doen stijgen. Endometriose, leveraandoeningen waaronder hepatitis of cirrose en een nierbekkenontsteking kunnen het CA 125-niveau ook beïnvloeden. Aan de andere kant heeft 10 tot 20 procent van de eierstokkankerpatiënten een normaal CA 125-niveau op het moment dat de tumoren worden gediagnosticeerd. Eén studie toonde aan dat bij patiënten met stadium 1 eierstokkanker minder dan de helft een abnormaal CA 25-niveau heeft. (Special Report: Tumor Marker CA 125, Holz Report, December 1997).

De ontwikkeling en functie van de vrouwelijke kiemcellen

In de menselijke voortplantingsorganen zijn de kiemcellen de cellulaire eenheden die zorgen voor de aanmaak van geslachtscellen of gameten (eicellen en sperma). Deze oerkiemcellen verschijnen als eerste in de ‘dooierzak’ van het embryo van waaruit ze migreren via de zich ontwikkelende darm naar de nieuwe gonaden of geslachtsklieren (testikels of eierstokken).

In de eierstokken vormen de kiemcellen de zogenaamde oögonia (secretoire kwaliteit) die voorlopercellen of precursors zijn van de eicellen, van waaruit zich een eitje of eicel verder ontwikkelt. Dit proces, oögenese genaamd, vindt plaats tijdens de ontwikkeling van de foetus. Dus bij de geboorte wordt de vrouwelijke baby al geboren met het volledige aantal eitjes – bij mannen wordt gedurende het hele leven sperma geproduceerd (= spermatogenese).

Te beginnen vanaf de puberteit wordt elke maand tijdens de eisprong een volwassen eitje vrijgelaten in de eileider, ter bevruchting. De ovulatie wordt gestimuleerd door het LH of luteïniserend hormoon dat in de hypofyse wordt geproduceerd. Na het loslaten van de eicel scheidt het Corpus luteum of gele lichaam, een hormoonproducerend cluster van cellen, progesteron af in de eierstokken, wat helpt om de baarmoeder en baarmoederspieren voor te bereiden op een eventuele zwangerschap en om de zwangerschap te handhaven.

Progesteron speelt ook een rol bij de ontwikkeling van de borstklieren, ter voorbereiding op borstvoeding. Dit is de reden waarom progesteron in anticonceptiepillen leidt tot borstgroei. Het Corpus luteum en de kiemcellen zijn afkomstig van het endoderm en worden aangestuurd vanuit de middenhersenen.

Wat is een teratoom?

Een teratoom is een echte tumor, niet van het eierstokbasisweefsel, maar van de kiemcellen in het gele lichaam. De kiemceltumor bij de vrouw wordt een ovariumteratoom genoemd. Bij de man spreekt men van een testiculair teratoom.

De betekenis van een teratoom heeft betrekking op het oorspronkelijke vermogen van parthenogenese, dit is de voortplanting zonder bevruchting of maagdelijke voortplanting.

Het biologisch conflict dat hiermee te maken heeft, gaat over een zeer intens verliesconflict zoals bijvoorbeeld het verlies van je eigen kind.

De conflictactieve fase

Alle weefsels van het endoderm hebben de eigenschap om het weefsel te vermeerderen als men conflictactief is. Er ontwikkelt zich vanuit het Corpus luteum een ovariumteratoom of kiemceltumor van het secretoire type. In de reguliere geneeskunde wordt dit als een kwaadaardig teratoom geclassificeerd. Het biologisch doel van deze extra kiemcellen is om een snellere reproductie mogelijk te maken bij een intens verliesconflict van een nakomeling.

De genezingsfase

Na de conflictoplossing neemt de groei van de teratoom geleidelijk af, maar dit gaat langzaam en wordt veroorzaakt doordat embryonaal weefsel zich ontwikkelt in een spurt dat we foetale spurts noemen. Het teratoom wordt door mycobacteriën (TBC) ontbonden, op voorwaarde dat deze beschikbaar zijn.

Er ontstaat een zwelling gevuld met pus wat zich presenteert als een abces van de eierstokken. De epicrisis gaat gepaard met nachtelijk zweten. Wanneer de mycobacteriën ontbreken, wordt de kiemceltumor ingekapseld. Een ingekapselde kiemceltumor wordt ook wel een dermoïd cyste genoemd en deze kan structuren van haar, tanden of bot bevatten. Het lichaam is zo intelligent en is altijd op overleving gericht.

Opmerking: de celvermeerdering die plaatsvindt tijdens de groei van een teratoom is dezelfde als deze die optreedt bij de ontwikkeling van de foetus. Tijdens de eerste drie maanden van de zwangerschap volgt de celvermeerdering het principe van de oude-hersenen-aangestuurde-organen, met celvermeerdering tijdens sympathicotonie (= conflictactieve fase). Beginnend bij de vierde maand van de zwangerschap volgt de celvermeerdering het patroon van de door de nieuwe-hersenen-aangestuurde-organen, met celvermeerdering tijdens vagotonie (= helingsfase).

Met dank aan Arjen Lievers https://www.germaansegeneeskunde.nl/index_ziekten_gnm/ Aanrader!

Caroline Markolin https: //LearningGNM.com

Björn Eybl, zielsoorzaken van ziekte: ISBN: 978-3-85052-299-1 Ik kan dit boek aanbevelen om zelfstudie te doen.

Dr. Geerd Ryke Hamer

 

Gepubliceerd op 17/04/2024

Daniël Derweduwen

Delen:

 

Gerelateerde Publicaties

 

  • BijnierkankerEen mens heeft 2 bijnieren die deel uitmaken van het hormonale stelsel van het lichaam. De bijnieren liggen boven op de nieren. Bijnieren bestaan uit twee delen: een buitenkant of de bijnierschors en een kern of het bijniermerg. Het merg zit in de binnenkant en het schors aan de buitenkant van de bijnieren. Bijnieren bestaan uit twee verschillende weefsels.De bijnierschors (cortex) is op zijn beurt weer opgebouwd uit drie lagen. Die lagen noemen we reticularis, fasciculata en glomerulosa. In deze drie lagen worden verschillende hormonen gemaakt. Dit zijn cortisol, aldosteron en de androgenen. Het adrenocorticotroop hormoon (ACTH) regelt de hoeveelheid [...]

    By Published On: 04/04/2024
  • BorstkankerVeel vrouwen worden geconfronteerd met angst bij de diagnose borstkanker. Het woord 'borstkanker' roept vaak een negatieve associatie op, terwijl het eigenlijk een natuurlijk biologisch proces is dat kan ontstaan als gevolg van conflictsituaties of trauma's. Bovendien zijn veel vrouwen zich niet bewust van het specifieke type kanker waarmee ze te maken hebben. Er bestaat borstkanker die gerelateerd is aan de borstklieren, dat weefsel behoort tot oud mesoderm, en er is ook een vorm van "kanker" in de melkgangen, die eigenlijk geen kanker is omdat dit weefsel tot het ectodermale kiemblad behoort. De medische wetenschap maakt vaak geen onderscheid tussen [...]

    By Published On: 25/03/2024
  • Leukemie Leukemie is een zinvol biologisch speciaalprogramma om jou te helpen je zware eigenwaarde-inbreuk te transformeren. Deze aandoening is door de medische wetenschap totaal verkeerd begrepen. Het is een programma van het nieuw mesoderm, het jongste kiemblad. In dit nieuwe mesodermale kiemblad ontstaat de versterking van het bot en is er meer beenmerg dan voorheen op het einde van de genezingsfase, waarbij er ook een normalisatie van de bloedcelproductie optreedt. Bloed bestaat uit bloedcellen, plasma en bloedserum en stroomt door het hart, de slagaderen en aders die samen het bloedvatenstelsel vormen. Bloed transporteert zuurstof, koolstofdioxide, metabole afvalstoffen, voedingsstoffen, hormonen, enzymen, [...]

    By Published On: 07/03/2024