Geen angst voor kanker

Het onderwerp kanker is gehuld in een mist van verwarring en misverstanden. Veel van wat de medische wetenschap labelt als ‘kanker’, zijn in werkelijkheid niet meer dan natuurlijke herstelprocessen van het lichaam, bedoeld om beschadigde gebieden te herstellen en te versterken. Desondanks zaait de voortdurende angst rondom kanker onnodig paniek, waardoor het natuurlijke genezingsproces wordt gehinderd.

Een duik in de wereld van de embryologie, zoals Dr. Hamer deed, onthult fascinerende inzichten. Ons lichaam is opgebouwd uit vier verschillende embryonale kiembladen, gevormd tijdens het gastrulatieproces in onze embryonale ontwikkeling.

Interessant is dat alleen op de kiembladen van het endoderm en het oud-mesoderm daadwerkelijk kanker of tumorvorming kan plaatsvinden als gevolg van biologische schokken. Ik prefereer de term “hulpweefsel”, omdat deze zogenaamde kankers en tumoren vanuit het perspectief van het lichaam altijd een biologisch doel dienen. Ze verschijnen niet zonder reden.

Kanker dient een biologisch doel, een overlevingsmechanisme voor het individu op momenten dat het brein een conflict ervaart. Elke kankersoort heeft zijn eigen specifieke doelstelling, een thema te diep om hier volledig in te duiken. Echter, de algemene opvatting dat kanker een soort archaïsch overlevingsmechanisme is, wordt vaak verkeerd begrepen door medische professionals.

Ironisch genoeg is het juist deze misinterpretatie en de hardnekkige strijd tegen kanker die tot zoveel doden leidt.

De biologische doelstelling van overleven manifesteert zich in het endoderm en oud-mesoderm tijdens de confrontatie met een actief conflict. Wanneer dit begrepen wordt, valt de dichotomie van termen als ‘goedaardig’ en ‘kwaadaardig’ uit elkaar. Deze dualistische visie verhult de ware oorzaak.

‘Kwaadaardig’ betekent simpelweg dat het onderliggende conflict nog niet is opgelost, terwijl ‘goedaardig’ aangeeft dat het conflict is opgelost, waardoor verdere groei van de kanker of tumor niet langer nodig is, om zijn biologische doelstelling te vervullen. Er kunnen cysten ontstaan eens het conflict is opgelost.

De symptomen van kanker leiden mij naar de onderliggende conflicten, vaak tot verbazing van anderen. Mijn uitnodiging aan elke oncoloog is om de emotionele geschiedenis van hun patiënten te verkennen. Je zult ontdekken dat achter elke kankersoort een vergelijkbaar conflict schuilgaat.

Wie de moed heeft om dit pad te bewandelen, zal niet alleen een dieper begrip van de verbinding tussen lichaam en geest verkrijgen, maar ook mijn diepste respect. Het terrein van het verbond lichaam-psyche onderzoeken zal je kennisveld enorm verruimen.

Op de kiembladen van het nieuw mesoderm en ectoderm zien we tijdens de conflictactieve fase juist weefselafname, zoals ulceratie en necrose, die onmogelijk als kanker kunnen worden bestempeld. Hier ligt de biologische doelstelling in de genezingsfase: het beschadigde weefsel herstellen, ontgiften en versterken voor toekomstige conflicten van eenzelfde soort.

Genezing brengt ontsteking, warmte, zwelling en vocht met zich mee – onaangename, maar noodzakelijke symptomen. Het weggenomen weefsel wordt aangevuld zodra het conflict is opgelost. Dit proces moet echter niet met kanker worden verward.

Voorbeelden van aandoeningen die ten onrechte als kanker worden bestempeld, zijn in feite symptomen van genezing, die vanuit de vijf biologische wetten een wederaanvullingsweefsel zijn. Deze ‘kankers’ zijn in werkelijkheid tekenen van het lichaam dat zichzelf geneest.

Het bestrijden van deze symptomen is het bestrijden van het natuurlijke genezingsproces van het lichaam.

Enkele voorbeelden van kanker die feitelijk geen kanker zijn: leukemie, lymfeklierkanker, non-hodgkin lymfoom, Strottenhoofdkanker, bronchiaal tumor, kleincellig bronchuscarcinoom, tongslijmvlieskanker, kaaktumor, ectodermale slokdarmkanker, maagepitheelkanker, twaalfvingerige darmkanker, galwegenkanker, alvleesklier-uitvoergangen, niertumor, nierbekkenkanker, blaasovergangepitheelkanker, eierstokcyste, baarmoederhalsslijmvlieskanker, schede-platenepitheelkanker, teelbalkanker, intraductale borstkanker, platenepitheelkanker, witte huidkanker, botkanker -tumor, osteosarcoom, tumor van de oogholte. Liposarcoom = uitzondering, deze moet wel operatief verwijderd worden,

Vertrouw altijd op je lichaam; het weet precies wat het doet. Het is belangrijk te onthouden dat velen zijn genezen van ‘kanker’, simpelweg omdat hun aandoening niet werd ontdekt door de mannen in witte jassen.

Blog twee: kiembladen

Systematische indeling van ziekten

Eindelijk, de eerste systematische indeling van ziekten en kanker in de gehele geneeskunde waarbij men de zin van ziekte en kanker kan begrijpen in de groei en ontwikkeling van de mens.

Hierbij kan men inderdaad zien dat aandoeningen en kanker geen onzinnige gebeurtenissen zijn, en absoluut geen bij toeval wild groeiend weefsel is. Men herkent een zeer goed begrijpbaar verloop die zich precies aan de groei en ontwikkeling van de mens houdt.

Elke aandoening of kanker vervult een zinvol biologische speciaalprogramma met als hoofddoel te kunnen overleven. Ik heb het over de derde natuurwet uit de Germaanse geneeskunde dat wel wat aan de technische kant is. Ga proberen het zo eenvoudig mogelijk voor te stellen.

Embryologen (embryologie is een geldig wetenschappelijk veld) delen in het prille begin van de embryonale ontwikkeling, de gastrulatie, in de drie zogenaamde kiembladen. Het endoderm, het mesoderm en het ectoderm, iets later splitst het mesoderm zich op in oud-mesoderm en nieuw mesoderm. Het is precies uit deze vier kiembladen dat het gehele lichaam met zijn weefsels en organen ontwikkelt en groeit. Alle weefsels en organen in het menselijke lichaam zijn dus te herleiden naar deze vier kiembladen.

De Germaanse geneeskunde ordent op logische wijze alle zogenaamde aandoeningen naar hun bijhorend kiemblad. Zo heb je alleen weefseltoename (kanker) tijdens de conflictactieve fase op de kiembladen endoderm en oud mesoderm. Dat is de fase waarin men verwarring of desoriëntatie heeft (ervaart) in de mind.

Op de kiembladen nieuw mesoderm en ectoderm ziet men steeds het verschijnsel van weefselafname in de vorm van ulceratie of necrose als men conflictactief is. Op deze twee kiembladen kan men nooit kanker hebben. Ik wil dus zeggen dat elke ziekte of kanker een ontwikkelingsgebonden begrijpbare biologische zin heeft. (Zinvol biologisch speciaalprogramma)

Het meest interessante om te begrijpen is dat deze programma’s omgedraaid worden eens de verwarring of desoriëntatie in de mind is opgelost. Dat houdt in dat de weefseltoename (kankergroei of beter gezegd hulpweefsel) op endoderm en oud mesoderm stopt en overgaat in weefselafbouw (mede door onze vrienden de bacteriën). Echter op nieuw mesoderm en ectoderm ziet men dan weefseltoename (waarbij men ook weer actieve bacteriën aantreft), maar dat is geen kanker beste mensen maar herstelweefsel.

Wat ik wil zeggen is dat de Germaanse geneeskunde alle verschillende gezwellen, ulceraties en necrosen naar hun ontwikkelingsgebeuren (criteria) van de verschillende kiembladen kan geordend worden. En deze kiembladen hebben nog andere specifieke bijzonderheden met betrekking tot overleven (leven aangenamer maken tijdens de conflicten). Elk kiemblad heeft zijn eigen specifieke histologie (weefselleer) en conflictinhoud. Even in het kort:

Endoderm, algemeen diep in het lichaam, letterlijk vertaald de binnenhuid, omvat voornamelijk de spijsverteringsorganen en sommige hormonale organen. De conflictinhoud gaat over zuurstof, voeding en water. Bijvoorbeeld, de lever ontwikkelt een tumor om het te weinige voeding alsnog beter te kunnen metaboliseren. Aangestuurd door de hersenstam

Oud mesoderm gaat over de bescherming van het lichaam tegen aanvallen, bezoedeling en aantasting van de integriteit. Bij de melkklier gaat het om een nest-zorgconflict. Op dit kiemblad heb je kankervorming als men een conflict ervaart. Bijvoorbeeld op de lederhuid of corium heb je weefseltoename (kanker) om het lichaam beter te beschermen tegen aanvallen. Melanomen hebben een beschermende functie zolang men conflictactief is. De tumor van de melkklier zal meer melk produceren als men een nest-zorg conflict ervaart. Aangestuurd door de kleine hersenen

Nieuw mesoderm gaat specifiek over alle vormen van inbreuken op de eigenwaarde als mens. Dat is feitelijk het gehele bewegingsapparaat dat hierbij betrokken is. Bijvoorbeeld necrosegaten, osteolyse of weefselgaten dat men treft in de botten, tanden, nieren, de milt enzovoort. Dat is geen kanker. Doelstelling is om je waarde als mens in ere te herstellen. Aangestuurd door het hersenmerg.

Ectoderm, letterlijk vertaald de buitenhuid, gaat specifiek over scheidingsconflicten en territoriumconflicten. Doelstelling is om de scheiding ‘te kunnen verdragen’ en je territorium, je grenzen kunnen aangeven. Ook hier kan men tijdens de conflictactieve fase necrose of ulceratie waarnemen. Dat is geen kanker. Vele huidaandoeningen zijn dus genezingsfasen van scheidingsconflicten. Ontstekingen op de urinewegen zijn genezingsfasen van opgeloste territoriumconflicten. Aangestuurd door de hersenschors

De Germaanse geneeskunde kan met deze systematische indeling de samenhang van de gehele geneeskunde beschrijven en de biologische doelstelling met betrekking op overleven van elke aandoening begrijpen. Dit begrip over ziekte laat angst en paniek verdwijnen waardoor innerlijke rust en de ervaring van geluk in de plaats kan komen. Dat zijn fundamentele voorwaarden om goed te kunnen herstellen van elke aandoening of kanker.