Er bestaat een manier om gelukkig te zijn binnen relaties.

Het is belangrijk om eerst het doel van relaties te begrijpen. Het doel van elke relatie is uitdagend en bedoeld om voortdurend creatief te zijn, om steeds hogere aspecten van jezelf – steeds verhevener visies en schitterende versies van jezelf – tot uitdrukking te brengen en te ervaren. Relaties bieden je de gelegenheid om direct, effectief en zuiver deze hogere aspecten van jezelf tot uiting te brengen. In feite kun je het zonder relaties helemaal niet doen.

Dit leidt ons tot het inzicht dat je eigenlijk niets nieuws hoeft te leren over relaties; je hoeft alleen maar te tonen wat je al weet. Wat je al weet, breng je door middel van relaties tot uitdrukking. Dit betekent het gebruik van relaties volgens hun vooropgezette bedoeling om de hoogste versie van het allergrootste visioen dat jij ooit hebt gehad over wie je zou kunnen zijn, tot manifestatie te brengen, en niet volgens jouw intenties. Begrijp dit onderscheid.

In deze wereld van het relatieve, die in feite het tegenovergestelde is van de wereld van het absolute, kun jij alleen maar bestaan – als een kenbare grootheid of identificeerbaar iets – door je verhouding tot andere mensen, plaatsen en gebeurtenissen. Ik wil slechts benadrukken dat buiten al het andere, jij niet kunt bestaan. Je kunt alleen maar zijn wat je bent in relatie tot het andere.

De kunst is om dit te doorgronden, te begrijpen en te ervaren. Op deze manier kun je elke ontmoeting, en vooral individuele verhoudingen, in het bijzonder zegenen. Je begrijpt dat relaties constructief bedoeld zijn in de hoogste zin van het woord. Je begrijpt dat je de relatie kunt gebruiken om te worden wie je werkelijk bent en dit te construeren.

Deze constructie kan een schitterende creatie zijn volgens je eigen bewuste ontwerp. Je hebt ook de mogelijkheid om het resultaat te zijn van hetgeen eenvoudigweg gebeurt of wat je verkiest te zijn en te doen rond wat gebeurt. Verkies je te zijn en te doen rond wat er gebeurt, dan wordt dit een bewuste keuze dat je de gelegenheid geeft om het ZELF te verwerkelijken. Dat kun je dankzij relaties en daarom mag je elke relatie ook zegenen. In zekere zin bestaan slechte relaties niet.

Vele mensen struggelen in relaties van romantische aard. Vele romantische relaties mislukken omdat ze in individuele zin jou niet opleveren wat je ervan verwacht. Omdat zij aangegaan worden om redenen die niet echt uitgesproken gunstig of bevorderlijk zijn voor de overleving ervan. Veel mensen beginnen een relatie eerder met het oog op wat ze eruit kunnen halen dan wat ze erin kunnen stoppen.

Begrijp dat het doel van elke relatie is om te beslissen welk deel jij van jezelf tevoorschijn wil laten komen. Begrijp ook dat het niet aan jou is om te bepalen welk deel van een ander je kunt opeisen en inpalmen. Er is slechts één doel voor relaties – eigenlijk voor heel je leven – te zijn en te beslissen wie je werkelijk bent.

Het klinkt heel romantisch om te zeggen dat je niets was tot je die andere ‘speciale ander’ in je leven verscheen. Dat is een grote leugen, want dat legt een enorme uitputtende druk op de ander om allerlei dingen te zijn die hij of zij niet is. De ander wil jou niet teleurstellen en doet hard zijn of haar best tot… hij of zij niet langer meer kan. Hij of zij kan niet langer aan jouw beeld over hen voldoen, hij of zij kan niet langer de rol spelen die hen is toebedeeld. Dan wordt er tegenzin opgebouwd en de woede zal volgen.

De ander zal om zichzelf te redden zijn of haar eigen identiteit weer gaan opeisen en meer gaan handelen in overeenstemming met wie zij of hij werkelijk is. Precies rond deze tijd ga jij dan zeggen dat zij of hij werkelijk is veranderd. Het klinkt zeer romantisch om te zeggen dat jij jezelf compleet voelt nu die speciale ander in je leven is gekomen, maar nu weet je dat dit een leugen is. Het is niet het doel van de relatie om de ander te hebben die je kan vervolmaken. Nee. Het doel van de relatie is dat je de ander hebt waarmee jij je eigen volmaaktheid kunt delen.

Dit is de grote paradox dat ik ook in vele lezingen uitleg en belangrijk is om te begrijpen. De paradox van menselijke relaties: je hebt geen behoefte aan een bijzondere mens buiten jezelf om werkelijk te ervaren wie je bent, en… zonder de ander ben je niets. Dat is zowel het wonder als het mysterie, de frustratie als de vreugde van de menselijke ervaring. Paradoxen zijn poorten naar waarheid en het vereist een diep begrip en totale bereidheid om op een zinvolle manier binnen deze paradox te kunnen leven.

Je hebt geen behoefte aan een bijzonder mens buiten jezelf om werkelijk te ervaren van WIE je bent, en… zonder de ander ben je niets. Een leuke paradox om de dag mee te beginnen. Zowel het mysterie als het grote wonder van de menselijke ervaring. Het is de vreugde van de menselijke ervaring als je deze paradox begrijpt.

Anders zal deze paradox naar enorm veel frustratie leiden. Het vereist een diep begrip en vooral een besluit van bereidheid om op een zinvolle manier binnen deze paradox te leven. Ik neem waar dat maar weinig mensen dit doen.

Veel mensen beginnen een relatie met hooggespannen verwachtingen. Met een wijd open hart en een vurige vrolijke ziel, overlopend van seksuele energie. Echter, de meesten gaan hun meest verheven droom, hun hoogste idee en je dierbaarste droom koppelen aan de beminde dierbare in plaats met je beminde zelf.

Ze toetsen hun relatie aan hoe goed de ander aan jouw verwachtingen voldoet en hoe goed jij volgens je eigen mening voldoet aan de ander. Echter de enige ware toetststeen is echter hoe goed jij aan je eigen ideeën voldoet. Op het domein van energie trekt het gelijkgezinde steeds het gelijkgezinde aan, dus je voelt het al komen dat deze relaties problematisch en pijnlijk gaan worden.

Om deze reden geven vele mensen ergens tussen hun 40ste en 60ste levensjaar hun verheven droom op. Ze doen afstand van je grootste hoop en nemen genoegen met de minste verwachtingen of zelfs met helemaal niets.

Het probleem is zo elementair en eenvoudig, maar wordt op tragische wijze verkeerd begrepen. Relaties mislukken altijd wanneer je ze beschouwt als de edelste mogelijkheid van het leven om de ervaring van jouw hoogste en meest verheven conceptualisatie van de ander te scheppen en verder te ontwikkelen.

Maar als je de relatie gaat zien als de enige mogelijkheid om empirisch de hoogste en meest verheven conceptualisatie van het zelf te creëren en verder te ontwikkelen, zullen relaties vervullend worden.

Laat een ieder binnen een relatie zich zorgen maken over het zelf: wat het zelf is, doet en heeft; wat het verlangt, vraagt en geeft; wat het zoekt, schept en ervaart. Dan zouden alle relaties op schitterende wijze hun doel en de betrokkenen dienen. De enige ware toetsteen in de relatie is hoe goed jij aan je eigen ideeën voldoet, zodanig dat jij je meest ontwikkelde deel van het zelf kunt delen met de ander.

In onze maatschappij leren wij hoe we in de hoogste vorm van een relatie steeds aan de ander moeten denken. Precies door je concentratie, je obsessie voor de ander, zijn relaties gedoemd om te mislukken. Leer dus om geen zorgen meer te maken over de ander, maar geheel en al alleen over het zelf. Herken je het volgende? Wat is de ander? Wat doet de ander? Wat zegt de ander? Wat denkt de ander? Wat heeft de ander? Verlangt? Vraagt? Verwacht? Enz…

Het maakt niet uit wat de ander zegt, doet, vraagt, heeft, verlangt, is, denkt, verlangt, verwacht. Het enige wat echt telt, is dat jij bestaat in verhouding tot die zaken. De grote radicale les hierin is dat de meest liefhebbende mens, de mens die ‘op zichzelf’ gericht is. Het is onmogelijk om je meest verheven ontwikkeld deel van het zelf met de ander te delen als je het niet eerst aan jezelf hebt gegeven.

Als je niet van het eigen zelf kunt houden, kun je niet van een ander houden. De meeste mensen maken de grote elementaire vergissing de liefde voor het zelf te zoeken door de liefde voor een ander.

De meest liefhebbende mens is de mens die op zichzelf gericht is.

Als je niet van jezelf kunt houden, kun je ook niet echt van een ander houden. Veel mensen maken de vergissing om de liefde voor henzelf te zoeken door de liefde voor een ander. Ik zeg dan ook dat dit voornamelijk onbewuste processen zijn, die diep in de geest plaatsvinden.

Het is het onderbewuste van je kerngedachte over jezelf. Veel mensen denken: ‘Als ik maar van anderen kan houden, zullen zij ook van mij houden. Dan ben ik beminnelijk en kan ik van mezelf houden.’ Maar dat zal dus nooit werken.

Het gebeurt ook omgekeerd. Veel mensen haten zichzelf omdat ze geloven dat niemand anders van hen houdt. Deze mensen smachten naar liefde, maar het maakt niet uit of anderen van hen houden. Ook al zeggen nog zoveel mensen dat ze van hen houden, het is nooit genoeg.

Ten eerste geloven ze jou niet; ze denken dat je hen probeert te manipuleren of iets van hen gedaan probeert te krijgen. In de trant van: ‘Hoe zou je van hen kunnen houden zoals ze werkelijk zijn?’ ‘Nee, er moet een vergissing in het spel zijn. Je wilt iets van ze!’ En wat wil je dan?

Ze proberen voortdurend uit te vinden hoe iemand echt van hen kan houden. Daarom kunnen ze jou niet geloven als je zegt dat je van hen houdt. Ze willen dat jij je liefde bewijst en kunnen van jou gaan verlangen dat je je gedrag aanpast. Als ze uiteindelijk op het punt zijn beland dat ze kunnen geloven dat jij van hen houdt, beginnen ze zich direct zorgen te maken over hoelang ze jouw liefde kunnen vasthouden. Om zeker te zijn dat ze jouw liefde kunnen vasthouden, beginnen ze hun individueel gedrag aan te passen.

Op deze onbewuste wijze raken twee mensen dus letterlijk zichzelf volledig kwijt binnen een relatie. Ze beginnen een relatie in de hoop zichzelf te vinden, maar raken in plaats daarvan steeds verder van zichzelf verwijderd en vervreemd. Dit pijnlijke verlies van het zelf is wat de meeste bitterheid binnen dergelijke relaties veroorzaakt en wat leidt tot narcisme. Als je vervreemd bent van jezelf, zul je altijd iemand aantrekken die ook vervreemd is van zichzelf.

De ander zal zijn gedrag aanpassen om zijn of haar liefde naar je toe te bewijzen, en jij doet dit ook. Op een bepaald moment kan de ander niet meer voldoen om de liefde te bewijzen wegens het verlies van het zelf. Dat is het punt waarop de ander voor zichzelf kiest. Op dat moment zie je de ander echt veranderen en verlies je de zekerheid dat de ander nog van je houdt.

In deze conflictueuze toestand ervaar je dat de ander narcistisch is, omdat jij de diepe band met jezelf nog niet hebt gevonden en verwachtingen of behoeftigheid aan de relatie koppelt.

Twee mensen beginnen samen een relatie in de hoop dat het geheel groter zal zijn dan de som van de delen, maar komen erachter dat het juist minder is. Ze voelen zich dan minder dan toen ze alleen waren. Ze ervaren zichzelf als minder knap, minder capabel, minder opwindend, minder tevreden, minder gelukkig en minder aantrekkelijk.

En dat komt doordat ze letterlijk ook minder zijn geworden, omdat ze hun individualiteit hebben opgegeven – ze blijven zichzelf afwijzen om hun relatie te kunnen behouden. Universeel gezien is dat nooit de bedoeling van relaties geweest. Toch ervaren de meeste mensen relaties op die manier.

Het doel van elke relatie is om het meest ontwikkelde deel van jezelf te delen met de ander. Daarom is de meest liefhebbende persoon degene die op zichzelf gericht is, zodat hij zelf kan ervaren wie hij werkelijk is om dit vervolgens te delen met de ander. Denk aan de grote paradox van het leven: ‘Je hebt niemand nodig om te weten wie je bent, maar zonder de ander ben je niets’.

Voor de meeste mensen is onvoorwaardelijke liefde letterlijk een blinde vlek; ze geven deze niet eerst aan zichzelf, maar verlangen vervolgens wel onvoorwaardelijke liefde van de ander.

Het is logisch dat ze mensen aantrekken die uiteindelijk narcistisch reageren naar hen toe. Dat heeft te maken met een wetmatigheid op het gebied van energie: gelijkgestemden trekken altijd gelijkgestemden aan.

Onvoorwaardelijke liefde nodigt je uit om al je blinde vlekken op te lossen, bestaansrecht te geven en verbinding te zoeken met wie je werkelijk bent.

Het moment dat jij jezelf onvoorwaardelijk lief hebt, is het moment dat je dit kunt delen met de ander. Als jij jezelf onvoorwaardelijk lief hebt tot het diepste van je eigen wezen, zal je iemand aantrekken die zichzelf ook onvoorwaardelijk liefheeft. Dat is het fundament om verheven en vervullende relaties te creëren.

Alles wat er in je leven gebeurt, daar heb je zelf altijd deel aan, jij creëert alles, veel gebeurt onbewust door blinde vlekken. Kennis van jezelf is kennis van het leven en daarom nodig ik iedereen uit tot introspectie, richt het zoeklicht naar binnen!

Dit geldt ook voor alle ziekten, de oorzaak van ziekte zit altijd in jezelf. Het is niet je schuld omdat het onbewuste processen zijn. Door je onbewuste te leren kennen kun je de oorzaak van je ziekte vinden en deze oplossen. Dat is de weg om gezond te worden met veel levensenergie.

Gepubliceerd op 21/04/2024

Daniël Derweduwen

Delen:

 

Gerelateerde Publicaties

 

  • Van spiritualiteit naar esoterie binnen relaties: Niets is behalve jij. Wat je voor jezelf doet, doe je voor een ander, wat je voor een ander doet, doe je voor jezelf. ‘Voorwaar, Ik zeg U, in zoverre gij dit aan één van deze mijn minste broeders hebt gedaan, hebt gij het met mij gedaan’ Het is belangrijk om deze esoterische waarheid binnen relaties toe te passen, want anders zal de relatie moeilijk zijn. Veel mensen hebben uit goedbedoelde handelingen vaak gedaan wat zij dachten dat het beste was voor de ander binnen hun relatie. Triest genoeg leverde dit meestal alleen een [...]

    By Published On: 20/03/2024
  • De oude leraar en de studentEen oude vrouw ontmoet een jonge vrouw die haar het volgende vraagt: "Herinnert U zich mij?" De oude vrouw antwoordt met nee. De jonge vrouw vertelt haar dat zij ooit haar leerlinge was. De oude vrouw vraagt: “Wat doe je nu in het leven?” "Ik ben lerares geworden" antwoordt de jonge vrouw. "Ah, hoe bijzonder, net als ik?" "Ja!" "In feite ben ik leraar geworden omdat u mij inspireerde om zoals u te zijn.” Nieuwsgierig vraagt de oude vrouw verder wanneer zij dat besloten heeft. De jonge vrouw vertelt haar het volgende verhaal: “Op een [...]

    By Published On: 20/03/2024
  • Jezelf als waardevol beschouwenDe aarde biedt ons het juiste gereedschap waarmee jij kunt weten en ervaren wie je werkelijk bent. Wie je bent, is wie jij schept om in relatie te staan met al het andere. Elk van ons heeft hier op aarde een taak uit te voeren dat vreugdevol is. De vreugde van het ‘zelf’ te scheppen en te kennen, ervan bewust te worden wat je wenst te zijn, het ontplooien van het zelf-bewustzijn.Individuele relaties zijn het belangrijkste element in dit proces, daarom vormen relaties altijd een heilig fundament. Zij hebben bijna niets met de ander te maken en [...]

    By Published On: 20/03/2024