Microben, onze vrienden

Microben ondersteunen altijd hogere levensvromen

Een beetje studiewerk om het werk van microben te begrijpen bij genezingsprocessen in het lichaam. Volgens de reguliere geneeskunde worden microben als oorzaak gezien van infectieziekten, deze betrachting schijnt voor de hand te liggen omdat wij actieve bacteriën ook kunnen zien bij deze zogenaamde infectieziekten.

Wat de reguliere geneeskunde echter vergeten is of over het hoofd heeft gezien, is dat al deze zogenaamde infectieziekten steeds voorafgegaan worden door een conflictactieve fase ofwel de koude fase.

Dus besmetting en infectieziekten kunnen logisch klinken, maar het klopt niet. Wat de reguliere geneeskunde ook nooit zegt: is dat men bij gezonde mensen al deze microben ook vindt als men er naar zoekt, weliswaar in latente toestand zoals fagen of beter gezegd sporen. Microben is de verzamelnaam van alle soorten bacteriën en het pleomorfisme.

Microben zijn min of meer gespecialiseerde chirurgen. Niet alleen ten aanzien van de organen en weefsels die ze herstellen (bewerken), maar ook met betrekking tot hoe ze werken. Ze werken altijd en zonder uitzondering uitsluitend in de tweede fase ofwel de warme fase die start nadat het conflict is opgelost in de geest.

Dat is dus de fase waarin de warme symptomen en beroerdheid ontstaan. Ontsteking of koorts, een beetje zwelling en wat vocht erbij zijn symptomen waarin bacteriën echt actief kunnen worden om de weefsels te herstellen.

Er is een samenhang van bacteriën en het menselijke organisme. Bacteriën staan altijd trouw alle hogere levensvormen ten dienste en werken op commando van ons organisme, voornamelijk gedirigeerd door de hersenen. Het is zelfs zo dat elk kiemblad waaruit ons gehele lichaam is opgebouwd, zijn eigen typisch kiemblad gerelateerde microben heeft.

Iets technischer gezien zal bij de conflict inslag (DHS) dat het zinvol biologisch speciaal programma opstart, het lichaam ook reeds bepaalde bacteriën beginnen vermeerderen, maar nog niet activeren. Dat zijn dus de fagen of beter gezegd de “sporen van bacteriën” laten uitgroeien tot de bacteriën die het lichaam nodig zal hebben als het conflict is opgelost. Bijvoorbeeld: schimmelbacteriën zoals de TBC zich gaan zich vermenigvuldigen op commando van het lichaam en worden pas geactiveerd als het conflict is opgelost in de geest.

Er worden slechts zoveel mycobacteriën van tevoren geproduceerd als er achteraf voor het opruimen van het kankerweefsel noodzakelijk is. Dat betekent hoe heviger de confictinslag (DHS) hoe meer mycobacteriën van tevoren worden geproduceerd. De samenhang van de natuur en het menselijke lichaam is zo wonderlijk (ontogenetisch systeem), altijd gericht om te overleven.

Het is jammer dat de academische geneeskunde niet wil begrijpen dat microben onze vrienden zijn. Het is echt onzin om microben als vijand te zien en deze met een militaire strategie te vernietigen. We hebben microben nodig; en wel het gehele aanbod die in onze streken op onze breedtegraad normaal van nature aanwezig zijn.

Precies door teveel antibiotica misbruik en te sterke hygiëne kunnen bepaalde bacteriën of schimmelbacteriën uitgeroeid zijn in ons lichaam. Dat heeft soms catastrofale gevolgen. Bijvoorbeeld bij een schildklier-carcinoom betekent dat als het conflict is opgelost (conflict van te traag zijn) het carcinoom niet kan worden afgebouwd waarbij er aanhoudend een te grote hoeveelheid thyroxine wordt geproduceerd wat biologisch gezien totaal onzinnig is.

Een tumor van de dikke darm (mentale brokconflict) kan aanzienlijke complicaties geven als er geen schimmelbacteriën meer aanwezig zijn en moet dan chirurgisch verwijderd worden. De enige uitzondering dat gerechtvaardigd is bij antibioticagebruik is als de activiteit van microben te sterk wordt. In de zin van hey, jullie zijn de gastheer aan het vergiftigen (cytokinestormen). Gewoon het symptoom afvlakken heet dat, maar nooit bestrijden. De genezing duurt wat langer, maar je overleeft het dan.

Tot slot: we zien dat microben door de natuur zinvol en ontwikkelingsgebonden ingevoegd zijn om biologische processen van de zinvolle biologische speciale programma’s tot een goed einde te brengen. Dat heeft de universitaire wetenschap nooit begrepen en we hebben deze ijverige kleine helpers op alle manieren trachten te vernietigen. Deze grote universitaire misvatting is de oorzaak dat miljoenen mensen uiteindelijk sterven omdat we deze kleine helpers nodig hebben om te kunnen overleven.

De medische universitaire wetenschap weet nog altijd niet dat microben gelijktijdig met ons en voor ons zijn gegroeid, als lid van een zelfregulerend systeem van moeder natuur. Daarom dat het “immuunsysteem” ook een fictie is van dezelfde academische universitaire wetenschap.

Het lichaam werkt niet op basis van oorlogsvoering (alleen de menselijke geest kan dat) waarbij microben in een grote “slacht” moeten worden vernietigd. Zo een beetje alles, infectie, besmetting, immuniteit, anti- dit, anti-dat, bacteriële ziekteverwekkers, kwaadaardige bacteriën enzovoort van de moderne universitaire medici is klinkklare onzin.

Conclusie: Op bevel van onze hersenen worden bepaalde aan kiemblad gerelateerde microben geactiveerd indien het lichaam dit nodig acht. Dit gebeurt altijd als het conflict, trauma of schok in de geest is opgelost en dat heeft niets met infectie of besmetting te maken. Je kunt alleen besmet en geïnfecteerd worden door emoties zoals angst of enthousiasme. In overdrachtelijke zin bestaat infectie en besmetting dus wel.