Voel jij ook de behoefte om te oordelen?

Een oordeel is innerlijk verzet

Graag wil ik iets vertellen over oordeelsvorming, dat altijd weerstand en verzet inhoudt tegen iets in jezelf dat je nog niet hebt opgelost. Het gaat om zaken buiten je comfortzone, je blinde vlekken of de schaduwzijde, waar je vaak niet eens echt bewust van bent.

Ik ga het proberen begrijpelijk uit te leggen.

Volgens de principes van de wet van aantrekking trek je altijd aan wat je innerlijk beperkt en waar je je tegen verzet. De mensen en omstandigheden om je heen zullen dit steeds weerspiegelen, of je dat nu wilt of niet. Je kunt hier nooit aan ontsnappen!

Een oordeel is altijd een vorm van innerlijke weerstand waardoor het probleem in stand wordt gehouden, en in veel gevallen kan dit je zelfs ziek maken. In mijn praktijk, waar ik werk zie ik dit duidelijk bij veel mensen en probeer ik hen liefdevol te begeleiden.

Hoe komt het, waarom men daar niet aan kan ontsnappen?

Iedereen heeft eigenschappen die ze liever niet tot uiting brengen, aspecten van zichzelf die als negatief worden beschouwd. We proberen deze eigenschappen weg te stoppen in ons onderbewuste. Dit omvat ook instinctieve energieën, vaak afkomstig uit het verre verleden van de mensheid en opgeslagen in het reptielenbrein.

De oorzaken kunnen variëren, van trauma’s of negatieve ervaringen uit de kindertijd tot biologische conflicten als gevolg van latere trauma’s en conflictsituaties, zoals verlies, enzovoort.

We proberen ervoor te zorgen dat deze eigenschappen – aspecten van het zelf – niet langer rechtstreeks tot uiting komen door bewuste activiteit. We willen ze niet aan de buitenwereld laten zien. Met andere woorden, deze eigenschappen maken geen deel meer uit van ons bewustzijn. Men denkt vaak dat door het ontkennen van deze eigenschappen, we er ook van bevrijd worden.

Maar dat is een vergissing om te denken. We zijn bipolair; we hebben zowel goede als slechte eigenschappen. Als we ontkennen dat we ook de slechte eigenschappen hebben, zijn we eigenlijk maar half aanwezig. Echter, zo werkt het niet! Een basisprincipe van het leven is: Als datgene wat jij niet bent niet bestaat, bestaat datgene wat jij bent evenmin.

Ontkenning is hetzelfde als weerstand bieden. Weerstand bieden voegt energie toe, waardoor het blijft bestaan. Dus de eigenschappen van het zelf die worden ontkend, sterven niet, ze blijven functioneren en werken door in je energetische systeem.

Je bent je daar niet van bewust. Door ontkenning houd je deze eigenschappen van het zelf juist in stand en ze ontwikkelen uiteindelijk een eigen leven, waarbij ze steeds sterker worden. Het wordt steeds moeilijker om deze eigenschappen te onderdrukken, en je berooft het geheel van zijn harmonie en kracht.

1- Het werkt niet: Deze eigenschappen beginnen ons te achtervolgen in onze dromen, saboteren ons werk en onze relaties beginnen eronder te lijden, om uiteindelijk te worden gesublimeerd in dwangmatig gedrag. Gelukkig zal je onder deze conditie nooit worden.

2- We worden afgesneden van onze heelheid: Doordat we geleidelijk worden overheerst door deze ontkende eigenschappen, zijn we niet meer in staat uit te drukken wie we echt willen zijn. We verliezen energie.

3- We beginnen te projecteren op onze medemens: Zolang we de ontkende eigenschappen niet erkennen, projecteren we ze op mensen en situaties die onze ontkende eigenschappen gaan belichamen.

Onze projectie op anderen is als een verborgen vorm waarover we ons hoogmoedige licht laten schijnen. Op deze manier zien we onze ontkende eigenschappen schaamteloos weerspiegeld in het gedrag van mensen en situaties om ons heen, terwijl we onszelf zogenaamd deugdzaam en onbezoedeld achten. Deze self-fulfilling prophecy zal uiteindelijk leiden tot ziekte en voortijdige veroudering.

Maar hoe kun je uit de val van het negativisme komen, hoe kun je ontsnappen als je in het negativisme bent ondergedompeld?

In feite is het heel eenvoudig: stijg boven oordeelsvorming uit door dankbaarheid te cultiveren. Wanneer je stopt met oordelen, komt er een einde aan de allesomvattende levensstijl die je persoonlijke bewustzijnsverruiming tegenwerkt. Dit zal een levensveranderende verschuiving in houding en gedrag teweegbrengen.

Het is geen kleine stap, dat is zeker waar, maar het is de moeite waard om het te doen, omdat het je algemene gezondheid, zowel fysiek als emotioneel, ten goede komt. Het betekent in feite dat je dankbaarheid koestert voor elk resultaat, zelfs voor dingen waar je niet bewust voor hebt gekozen of waarvan je overtuigd bent dat je ze niet wilt.

Als je ervoor kiest om dankbaar te zijn, ongeacht wat er in je leven gebeurt, zal er een gevoel van rust door je lichaam stromen, zal zachtaardigheid je ziel omarmen en zal wijsheid je geest vervullen.

Geef het negatieve bestaansrecht in je bewustzijn. Door het bestaansrecht te erkennen, zal het zijn invloed op je creatieproces verliezen, zodat je je leven kunt creëren zoals jij dat wilt. Onthoud dat de negatieve eigenschappen die je ziet in anderen, eigenlijk ook de jouwe zijn; anders zou je ze niet kunnen herkennen.

Dit geldt evenzeer voor de positieve eigenschappen. Een geheim is dat het duister de gratie van het licht heeft gekregen om beschenen te worden, maar het omgekeerde kan niet. Je hoeft je slechte eigenschappen niet te onderdrukken, net zoals ik dat ook niet doe.

Beschijn ze met je innerlijke licht en verzet je er niet tegen. Omarm ze juist met begrip en inzicht, zodat deze negatieve eigenschappen zich veilig en geborgen voelen bij jou. Dan zullen ze jou met rust laten, waardoor je je aandacht kunt richten op wat je werkelijk wilt manifesteren.

Maak contact met je hart, want het hart kent de waarheid over jou. Dat geeft rust. Als al je negatieve eigenschappen bestaansrecht hebben gevonden in jou als een heel persoon, dan verdwijnt de behoefte om te oordelen. Je zult nog steeds negatieve gebeurtenissen waarnemen, maar je kunt ernaar kijken zonder de behoefte om een oordeel uit te spreken.

Een oordeel zegt alles over degene die hem heeft uitgesproken.

Een oordeel laat altijd zien wat je in jezelf nog niet hebt opgelost. Zijn emotionele trauma’s uit je verleden nog niet opgelost? Lees dan zeker het volgende deel.

Dankbaarheid is een vorm van liefde.

Ik ben als kind ook misbruikt door een pastoor, niet echt leuk natuurlijk. Veel mensen vragen me hoe ik daar dankbaar voor kan zijn? Door dankbaar te zijn kan ik in mijn persoonlijke creatie beslissen dat ik ben wie ik zeg te zijn en te ervaren wat ik zeg dat het is. Dat is een cirkel dat opwaarts en uiterst positief werkt.

Ik kom nog steeds mensen tegen die emotioneel hun stemmen verheffen en tegen me zeggen dat ik laaiend zou moeten zijn. Ze vragen mij “hoe ik daar zo rustig over kan praten?”

Ik zeg dan “het is al lang geleden, en ik begrijp bovendien waarom hij het heeft gedaan en ik heb het hem vergeven door dankbaar te zijn voor deze pijnlijke ervaring”. Deze pijnlijke ervaring heeft me uiteindelijk wel in mijn eigen individuele kracht gebracht.

Ik moet toegeven dat het moeilijk en heftig was, maar ik had besloten om mijn persoonlijke creatie verder te zetten. Niets of niemand is het waard dat ik zou kiezen om mijn gezondheid en geluk te vernietigen, dus het is zeer goed om te vergeven.

Mensen zeiden tegen mij dat ik mijn gevoelens en woede sublimeerde en wegstopte, volgens hen werd ik een wandelende tijdbom dat elk moment kon ontploffen.

Het enige probleem dat er zich voordeed voor hen was dat ik dit gevoel niet deelde.

Ik had gekozen om op een andere manier met deze pijnlijke ervaring om te gaan, MIJN KEUZE. Ik kan gewoon glimlachen naar alle trauma’s die in mijn verleden zijn gebeurd.

Kijk, het gaat er niet om om de dader goed te praten, het gaat er alleen maar om, om te trachten te begrijpen waarom de mens die het kwaad berokkent bij mij, mijzelf te laten inzien waarom ik onbewust of bewust het kwade naar mij toe heb gehaald. Zowel ik als de dader hebben een grote transformatie nodig voor een diepgaande verandering.

Ik besefte dat er niets kan gebeuren zonder overeenstemming, ook al was ik het machteloze slachtoffertje toen. Voor mijzelf had ik dit seksueel misbruik zeer hard nodig om in mijn kracht te kunnen komen. Ik had namelijk mijn eigen volmaaktheid miskend door zowel het vrouwelijke als het mannelijk aspect in mijzelf niet te integreren. Ik was een wezen dat zo angstig was en op de vlucht voor mezelf, continu in de slachtofferrol.

Logisch dat ik de ene calamiteit na de andere aantrok. Maar dat weet ik nu, toen niet. Ik leefde en kon mezelf maar als een halve maansikkel ervaren, en had iemand nodig teneinde mijn volheid te kunnen ervaren. Op deze wijze had ik mezelf misleid en kon ik de pedofiel in mijn leven binnen laten om mij eens goed wakker te schudden.

In deze gedwongen confrontatie met mijn IK was ik niet meer in staat om te vluchten, de naakte waarheid over mezelf, ik voel me koud, verdrietig, klein, vluchten kan niet meer, kwetsbaar zonder liefde en ik kan slechts bestaan dankzij en via de ander.

Ik was angstig mezelf te worden als een AUTONOOM IK. Ik heb gekozen om al mijn pijnpunten te transformeren die bloot kwamen te liggen door dit seksueel misbruik van de pastoor. Het was moeilijk en zeer heftig. Deze onmacht heb ik in de jaren nadien omgedraaid in macht over mezelf. Mijn eigen macht teruggenomen.

Daarom ben ik de pastoor (dader) dankbaar en werd het gemakkelijk om hem te vergeven. Ik hou van het leven en kan glimlachen over alles wat er is gebeurd in mijn ervaring.

Omgekeerd heb ik de pastoor zelf een grote dienst bewezen. Deze grote man had veel pijn en zou zich afreageren op een kind. Hij was gekwetst in zijn mannelijk ego, mogelijk zelf gepijnigd of gedomineerd en misbruikt in zijn verleden. Machteloosheid en onveiligheid, angst en leegte, schuld en weerloosheid veroorzaakten bij de pastoor een tweespalt.

Enerzijds was de grote man zelf het kleine machteloze kindje zelf, anderzijds behandelt hij dit kindje in zichzelf meedogenloos keihard. Hij veroordeelt zichzelf als slecht, hulpeloos, zielig en rot. Met een sadistische machtsgreep zou hij dat kleine zieltje in zichzelf overmeesteren, maar hij projecteert het naar buiten toe op een kind, en dat kind was IK.

Geslachtshormonen reageren zeer fel op een gevoel van onvermogen en de afwezigheid van een levend IK-centrum. Maar in plaats van extra energie om te zetten voor de zelfrealisatie had de pastoor zich laten meezuigen via het seksuele spel ter opvulling van deze afwezigheid.

Een bodemloos vat, niet van zichzelf houden. Seks vervangt liefde. Bang voor zijn eigen gevoelens. Deze diepste gevoelens worden weggestopt tot de weerstand zo groot wordt dat er een uitlaatklep wordt gezocht. Ik was zijn uitlaatklep, en hij kon dankzij mij weer even op adem komen.

Het is zo belangrijk te beseffen waarom lusten naar een kind uitgaan, kom tot begrip naar de ware oorzaak in plaats van te oordelen, gedachten zijn geen toepassing. Kom tot zelfinkeer, pedofilie hoeft niet op praktische seks uit te lopen. Aanvaard de totaliteit van je gevoelens en voel de macht over jezelf, je bent niet machteloos.

Wees altijd lief en zacht voor het kleintje in jezelf en kom tot zelfliefde.

Hoe sterker de zelfliefde wordt, hoe zwakker de lusten zullen worden. Ik weet niet of deze pastoor nu nog leeft, maar ik wens hem uit de grond van mijn hart het allerbeste toe en moge hij de innerlijke kracht vinden om zichzelf onvoorwaardelijk lief te hebben.

Met een negatieve houding of slachtofferschap ga je een weg op die je alleen maar ongelukkiger maakt. Ik had gekozen om positief te zijn tegen de pastoor die me heeft misbruikt. Dat heeft me op een pad gebracht dat me innerlijke vrede en geluk brengt, daar is geen ontkomen aan. En dat is niet alleen door het misbruik dat ik heb gekend, ook andere droeve zaken zoals de bloedige mishandelingen enzovoort.

Het heeft me allemaal veel sterker gemaakt en mijzelf ertoe gebracht om te leren onvoorwaardelijk liefdevol te zijn tegenover mezelf. Daarom ben ik nu ook zo kerngezond, alles uit het verleden heb ik getransformeerd dankzij transcendentie, ik glimlach!

Ik wens iedereen een mooie liefdevolle dag toe.

Gepubliceerd op 21/06/2024

Daniël Derweduwen

Delen:

 

Gerelateerde Publicaties

 

  • Weet je wat het lastigste is? Dat er mensen zijn om je heen waar je om geeft die zichzelf onbewust kapot maken, en jij mag toekijken. Dat put je uit, want je kan niets doen. Jij kan helemaal niemand veranderen. En elke keer dat je probeert, merk je dat de weerstand steeds groter wordt en dat je relatie met hen op de helling komt te staan. Het is jouw taak niet om de ander te veranderen, verbaal overtuigen is altijd psychologisch aftuigen en zorgt voor conflictsituaties. Het is nu eenmaal een bittere pil om te slikken. Verandering gebeurt namelijk intern, [...]

    By Published On: 20/03/2024
  • Waar denk je aan als je aan het woord vergeving denkt? We hoeven niet te weten hoe we kunnen vergeven, we hoeven alleen maar bereid te zijn om te vergeven. Dat is de eerste stap: bereid zijn om te vergeven. Voel je dat vergeving een geschenk is dat je aan jezelf geeft? Kun je je voorstellen dat vergeving jou bevrijdt van het verleden, van ervaringen uit het verleden, van relaties uit het verleden? Denk je dat je niet kunt vergeven? Wie of wat denk je nooit te kunnen vergeven? Wat houdt je vast aan het verleden en belet jou om [...]

    By Published On: 20/03/2024
  • Verzet werkt nooit Misschien is het wijzer om ons niet langer te verzetten tegen alles wat ons niet dient. Verzet je niet tegen het tegenovergestelde van wat je wenst te ervaren. Aanschouw het en zie het onder ogen voor wat het is. Alles waartegen je je verzet, blijft volharden in je levenservaring. Dit wordt veroorzaakt door je voortdurende negatieve aandacht, waardoor het een plek krijgt in jouw realiteit. Als je je ergens tegen verzet, breng je het in jouw realiteit. Door vervolgens je gefrustreerde negatieve energie erop te concentreren, blaas je het feitelijk meer leven in. Het zal groeien. Dit [...]

    By Published On: 19/03/2024