Tinnitus of oorsuizen

Wat zegt de Germaanse geneeskunde?

Het slakkenhuis behoort tot het ectodermale kiemblad en wordt aangestuurd door de hersenschors vanuit de post-sensorische cortex. Het slakkenhuis is de plaats waar men het sensorisch geluid hoort.

Er is een kruislings verband tussen de hersenen en het orgaan. Het linkeroor wordt aangestuurd door de rechterhersenhelft, terwijl het rechteroor wordt aangestuurd door de linkerhersenhelft. Het slakkenhuis deelt het hersenrelais met het evenwichtsorgaan.

Via het buitenoor en de gehoorgang ontvangt het slakkenhuis de geluidsgolven en zet deze om in elektrische impulsen die door de gehoor- en evenwichtszenuw worden doorgegeven aan de hersenen. De gehoor- en evenwichtszenuw, of Nervus vestibulocochlearis, is verdeeld in een vestibulaire tak, voor evenwicht en beweging en een cochleair gedeelte, dat verantwoordelijk is voor het gehoor.

Het biologisch conflict met betrekking tot het slakkenhuis

Het biologisch conflict dat verband houdt met het slakkenhuis van het binnenoor is een hoorconflict dat wordt ervaren als “Ik wil dit niet horen”. Het is het slakkenhuis dat aangedaan is en dit behoort tot het ectoderm.

Irritante of hinderlijke geluiden zoals een blaffende hond, een schreeuwend kind, bouwlawaai (drilboren, kettingzagen, generatoren), verkeerslawaai (luide vrachtwagens, sirenes van ambulances, brandweerauto’s of politieauto’s), luidruchtige buren, grasmaaiers, grastrimmers, luide of vervelende muziek, de zeurende stem van een persoon of iets schokkends dat werd gezegd (“Ik kan niet geloven wat ik zojuist heb gehoord”) zijn voorbeelden van wat het conflict zou kunnen veroorzaken.

Uit eigen ervaring kan ik delen dat tinnitus ook ontstaat als je iets wenst te horen en je dit absoluut niet te horen krijgt. Van zodra ik besloot dat wat ik wilde horen niet meer belangrijk was, stopte het fluitsignaal.

Gehoorconflicten ontstaan vaak aan de telefoon. Muzikanten en muziekliefhebbers met zeer fijne oren kunnen ook aan een gehoorconflict lijden door een slechte muzikale uitvoering. Voor iemand met gevoelige oren kan de kleinste ruis al oor-gerelateerd leed veroorzaken.

De conflictactieve fase

Ondanks het feit dat het slakkenhuis tot het ectodermale kiemblad behoort, heb je hier geen weefselafname, maar functieverlies. Er ontstaat functioneel verlies van de cochleare tak van het gehoor en de evenwichtszenuw, resulterend in een extra waarneming van geluiden in één of beide oren zonder een geluidsbron.

Dit wordt tinnitus genoemd, vergelijkbaar met hyperacusis dat veroorzaakt wordt door een geluidsconflict aan de stijgbeugelspier, dat tot het nieuw mesodermale kiemblad behoort, aangestuurd door de middenhersenen.

Het rinkelen, zoemen, neuriën, fluiten, klikken, rinkelen, sissen, brullen, enz., zijn geluidsfrequenties die worden gehoord tijdens het gehoorconflict. Het biologische doel van tinnitus is om een waarschuwingssignaal te geven: “De vorige keer dat je dit hoorde, was je in gevaar. Kijk uit!”. Dit verklaart de verscheidenheid aan geluiden die mensen met tinnitus kunnen horen.

Afhankelijk van de omvang van het conflict kunnen de geluiden mild zijn en alleen merkbaar zijn in een stille kamer, of extreem luid worden, waardoor het moeilijk wordt om nog andere geluiden te horen (vergelijkbaar met gehoorverlies in de helingsfase). Een persoon hoort mogelijk ook ‘volledige geluiden’ of geluiden zoals een motorgeluid, het rinkelen van een telefoon, een muziekmelodie (muziektinnitus) of een terugkerende zin of woord (woordtinnitus).

Als de tinnitus constant aanwezig is, geeft dit aan dat het conflict nog niet is opgelost. Het is mogelijk dat het tinnitusgeluid zelf een gehoorconflict veroorzaakt, wat leidt tot een chronische aandoening (= hangend conflict).

Het hersenrelais van het binnenoor (slakkenhuis) bevinden zich direct onder de controlecentra van de kransslagaders en kransaders/baarmoederhalsslijmvlies. Hier gaat het over een mannelijk territorium-verliesconflict of een vrouwelijk seksueel conflict.

Het gehoorconflict van “Ik wil dit niet horen”, kan dus ook veroorzaakt worden door een territoriumverlies- of seksueel conflict. Bijvoorbeeld, een geluid van een roofdier of rivaal in je territorium, stemmen van de seksuele misbruiker, seksuele geluiden van je ouders, mensen die in je huis ruzie maken of wanneer iemand te horen krijgt dat de seksuele partner ontrouw was.

Wanneer beide gehoorconflicten worden geassocieerd met geluiden en lawaai zal de persoon een dubbele ‘geluidstinnitus’ ontwikkelen die beide oren treft. Als echter één van beide conflicten of beide werd(en) geactiveerd door de stem(men) van een persoon (personen), leidt dit tot het horen van stemmen.

In GNM noemen we dit een gehoorconstellatie. De conventionele geneeskunde beschouwt het horen van stemmen als een psychische stoornis (paranoïde schizofrenie). In de context van GNM is het horen van stemmen in wezen een dubbele tinnitus, met het verschil dat een persoon in plaats van één of meer geluiden te horen, één of meer stemmen hoort.

De stem(men) komen overeen met de stemmen die werden gehoord toen het oorspronkelijke hoorconflict plaatsvond. Traumatische hoorconflicten kunnen resulteren in ernstige auditieve wanen.

De genezingsfase

Tijdens de genezingsfase wordt het functieverlies ongedaan gemaakt, waardoor het tinnitusgeluid afneemt. Tijdens de genezingsfase ontstaat er een zwelling en oedeem met gehoorverlies tot gevolg.

Zodra het oedeem tijdens de epileptoïde crisis wordt uitgeduwd, keert het gehoorvermogen terug, mits er geen conflictrecidieven zijn.

Triggers die een hoorconflict reactiveren kunnen een geur zijn (de geur van de boodschapper) of een visueel spoor (de plek waar het geluid vandaan kwam). Bij een hangende heling neemt het weefsel in het binnenoor geleidelijk af, wat op termijn leidt tot een toenemend functieverlies en uiteindelijke doofheid.

Daarom is het belangrijk om het oorspronkelijke conflict en de bijhorende sporen zo snel mogelijk te identificeren en op te lossen. Het gebruik van een hoortoestel tijdens de genezingsfase kan een zeer bemoedigend effect hebben waardoor de genezing gestimuleerd wordt.

Gehoorconflicten veroorzaken lokale eigenwaarde-inbreuken vanwege het niet goed kunnen horen. Dit heeft invloed op de gehoorbeentjes (hamer, stijgbeugel en het aambeeld) van het middenoor en kan leiden tot permanent gehoorverlies of otosclerose.

Hyperacusis

Hyperacusis is niet zo bekend in onze maatschappij en komt vaak voor. Hyperacusis is een overgevoeligheid voor externe geluiden. Mensen met hyperacusis ervaren veel geluiden als te sterk, onaangenaam of zelfs pijnlijk omdat hun tolerantie voor geluid is afgenomen.

Hun gehoor werkt in de meeste gevallen normaal, maar de geluidsimpulsen worden als te luid waargenomen en geëvalueerd in de hersenen. Voor deze mensen zijn heel gewone geluiden vaak niet te verdragen.

Denk bijvoorbeeld aan het doortrekken van een toilet, het gerammel van de afwas, spelende kinderen, een muziekje, enz.

Het middenoor bevat drie kleine botjes of gehoorbeentjes (hamer, aambeeld en stijgbeugel) die het geluid dat wordt opgevangen verder begeleiden van de gehoorgang naar het binnenoor.

De stijgbeugelspier (Musculus stapedius), die bevestigd is aan de stijgbeugel, is van fundamenteel belang om de geluidsoverdracht te dempen. Onder normale omstandigheden is de stijgbeugelspier ontspannen, waardoor geluiden uit de externe omgeving goed kunnen worden waargenomen.

Wanneer echter een plotseling intens lawaai het oor bereikt, trekt de stijgbeugelspier samen om het geluid te dempen, om het binnenoor tegen beschadiging te beschermen.

De stijgbeugelspier bestaat uit dwarsgestreepte spieren, is afgeleid van het nieuw mesoderm en wordt aangestuurd vanuit het hersenmerg. De trofische functie die verantwoordelijk is voor de voeding van de gehoorbeentjes en de stijgbeugelspier wordt aangestuurd vanuit het hersenmerg.

De samentrekking van de stijgbeugelspier wordt gestuurd door de motorische cortex van de hersenschors. Er is een kruislings verband tussen de hersenen en het orgaan.

De stijgbeugelspier reageert met functioneel verlies waardoor verlamming ontstaat.

Opmerking: tijdens de slaap bevindt het organisme zich in een natuurlijke rusttoestand (vagotonie), met uitzondering van de sensorische waarneming zoals het gehoor, die in een verhoogde staat blijft om zich onmiddellijk bewust te worden van potentieel gevaar.

Vandaar dat de stijgbeugelspier tijdens vagotonie ontspannen is, om de kleinste ruis uit de omgeving te kunnen opvangen. Dit is ook een van de redenen waarom tijdens de zwangerschap, vanaf de vierde maand, de vruchtbare vrouw in een langdurige staat van vagotonie is.

Het biologisch conflict met betrekking tot de stijgbeugelspier

Het biologisch conflict gaat over een geluidsconflict. Dit geluidsconflict heeft een extreem hoog decibelgehalte, zoals geweerschoten, loeiende sirenes, ontploffingen, harde muziek, ondraaglijke geluiden, gekrijs en luide knallen, zoals bv. vuurwerk.

Het wordt als zeer onaangenaam ervaren, in veel gevallen schrik je ook ernstig. We zien dit ook bij dieren die bij middernacht vuurwerk horen. Er ontstaan impulsieve reacties die gevaarlijk zijn, ook bij dieren.

De conflictactieve fase

Er ontstaat weefselverlies bij de stijgbeugelspier, evenredig aan de intensiteit en duur van de conflictactiviteit. Er ontstaat een verlamming van de stijgbeugelspier waardoor hyperacusis optreedt.

Met een sterk verminderde geluidstolerantie waardoor normale geluiden als uiterst luid worden ervaren, als gevolg.

De genezingsfase

Tijdens de helingsfase wordt de stijgbeugelspier gereconstrueerd. De verlamming (hyperacusis) reikt tot het eerste deel van de genezingsfase. De epileptoïde crisis manifesteert zich als stijgbeugelspierspasmen (equivalent aan een focale aanval), waardoor een pijnlijk ‘fladderend gevoel’ in het oor ontstaat.

Tijdens het derde deel van de genezingsfase keert de functie van de stijgbeugelspier terug naar normaal.

Met dank aan: Caroline Markolin, PH.D. https: //LearningGNM.com

Arjen Lievers https://www.germaansegeneeskunde.nl/index_ziekten_gnm/

Dr. Geerd Ryke Hamer

Zorg voor aangenaam omgevingsgeluid

Bij hyperacusis is het van belang zich steeds bloot te blijven stellen aan normaal (prettig) omgevingsgeluid. Het vermijden van geluid of het dragen van oordoppen lijkt hyperacusis in de meeste gevallen in de hand te werken. Wel dient excessief luid geluid vermeden te worden.

Raar maar waar: stilte is voor de ene persoon een zegen, terwijl het voor de ander juist de klachten verergert of een ware nachtmerrie wordt. Dit geldt ook bij tinnitus of oorsuizen.

Want zonder omgevingsgeluid klinken andere geluiden veel sterker, zoals wanneer het ‘s nachts muisstil is, dan hoor je meer. Zowel bij hyperacusis als bij tinnitus is een omgeving met geluid soms een oplossing. Een rustgevend muziekje of zacht aangenaam geluid op de achtergrond, verlaagt sowieso het contrast met de storende geluiden.

Wat kan je doen bij tinnitus en hyperacusis?

Wat kan je zelf doen bij tinnitus of oorsuizen en hyperacusis of overgevoeligheid voor geluid? Allereerst ontspannen, want stress is een belangrijke factor die de gehoorzenuw activeert. De Nervus vagus zorgt ervoor dat het lichaam zich kan ontspannen, maar zal door stress en angst niet optimaal functioneren.

Om te ontspannen bestaan er verschillende ademhalingstechnieken, waarbij er meer zuurstof naar je lichaamscellen en de hersenen gaat.

Ademhalingstechnieken zorgen vooral dat je beter kan gronden of aarden. Hierdoor creëer je meer contact met jezelf en verdwijnt de angst.

Wanneer je jouw lichaam gezond houdt, jouw geest actief door positieve dingen, en ervoor zorgt dat je hersenen afgeleid worden door leuke, interessante activiteiten, dan zal je minder last ondervinden.

De tinnitus varieert ook, het is niet omdat het vandaag een heel lastige dag is, dat het morgen geen betere dag kan zijn.

Eén belangrijke tip: hoe verleidelijk het ook is, gebruik géén gehoorbescherming in alledaagse, normale geluidssituaties in de hoop dat je op die manier tinnitus of hyperacusis kan blokkeren.

Andere hulpmiddeltjes

Laat je helpen om rust en ontspanning te vinden. Want het is zeer belangrijk om voor jezelf te kiezen, dingen te doen die je aangenaam vindt en datgene te doen waar je voldoening van krijgt, waar je hart van gaat zingen.

Je kan thee zetten van gelijke delen smeerwortel, kaneel en kamille, en drink dit twee- tot driemaal daags. Ook het extract van de stinkende Ballota nigra werkt sterk ondersteunend bij oorsuizen.

Andere kruiden die de bloedcirculatie in de hersenen verbeteren zijn Gingko biloba, Olea europeae en Rosmarinus officinalis. Rozemarijn is een sterke smaakmaker in vele gerechten en heeft een positieve invloed op oorsuizen.

In de Ayurvedische geneeskunde gebruiken ze knoflookolie. Neem één eetlepel sesamolie in een pannetje en doe er een teen fijngehakte knoflook bij. Verwarm tot de knoflook een beetje bruin is geworden en laat dit vervolgens afkoelen.

Druk tijdens het verwarmen de knoflook in de olie. Zo komen de geneeskrachtige eigenschappen vrij en kunnen ze door de olie worden opgenomen. Je kan de knoflookolie op lichaamstemperatuur in en rond het oor inmasseren. Gebruik 5 à tien druppels.

Dit zal het gehoorvermogen van de gehoorzenuw sterk verbeteren. Je kan ook enkele druppels kruidnagelolie verdunnen in een eetlepel sesamolie, en het gehele gebied in, rond en buiten het oor en ook de slapen ermee masseren. Het is ook belangrijk om het biologisch conflict te traceren en op te lossen.

Je kan met een oordruppelaar ook enkele druppeltjes olie in het oor laten lopen. Neem daar voldoende tijd voor. Ga op je zij liggen en trek aan het oorlelletje, zodat de olie er goed kan inlopen en blijf een vijftal minuten liggen in dezelfde houding.

Dek het oor af met een katoenen doek, draai je voorzichtig op je andere zijde, en doe hetzelfde met het andere oor.

Na vijf minuten draai je je op de rugzijde en blijf je best nog enkele minuten liggen alvorens op te staan.

Dit inoliën van de oren wordt in de Ayurveda Karna purana genoemd en is eveneens werkzaam bij oorpijn, hoofdpijn, nekpijn en kaakpijn. Let op: je mag nooit knoflookolie in de gehoorgang druppelen als je een oorontsteking hebt.

Voeding bij tinnitus en hyperacusis

Vermijd rauwkost, alcohol en andere stimulerende zaken, zoals bonen, droge noten, soja, melk en zuivel. Alle voedingsmiddelen die afkoelend werkt op je maag en lichaam, kan je beter vermijden. Het is ook aan te raden om koude dranken en koud voedsel in het algemeen, te vermijden, ook als het warm weer is.

Ook koolzuurhoudende dranken, rauwe geperste groentesappen en sinaasappelsap zijn af te raden. Eet veel verzadigde vetten zoals geklaarde boter of kokosolie. Dit verbetert de spijsvertering en beschermt het darmslijmvlies.

Verzadigde vetten hebben een antioxiderende werking en beschermen het zenuwweefsel tegen irritatie en beschadiging door toxines waarop het lichaam exosomen activeert. Als je brood eet, gebruik dan veel verzadigd vet zodat de zetmelen beter kunnen verteren.

Kunstmatige zoetstoffen en geraffineerde suikers zullen de zenuwen overstimuleren en zijn dus beter te vermijden.

Ook lightproducten zijn uit den boze, ze putten de pancreas, bijnieren en schildklier uit met aanhoudende vermoeidheid tot gevolg. Dit verstoort de spijsvertering grondig waardoor er een energietekort ontstaat om emotionele zaken te verwerken.

Geraffineerde oliën, margarine, minarine en alle industriële vetsoorten die zeer veel diëtisten aanprijzen, zijn in feite schadelijk voor het zenuwweefsel, en puur vergif voor het lichaam.

Ze verstoppen als het ware de celmembranen en receptoren waardoor lichaamscellen en zenuwcellen geïrriteerd raken. Ze zijn vele malen giftiger voor het lichaam dan geraffineerde suikers en zelfs kankerverwekkend.

Bij oorsuizen en hyperacusis mag je absoluut geen industrieel bewerkte oliën of andere geraffineerde of bewerkte vetstoffen gebruiken.

Bron Dr. Andreas Moritz